Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Silamil, 5 mg
  2. Silamil, 5 mg – przeciwwskazania
  3. Sunitinib Sandoz, 25 mg – stosowanie u dzieci
  4. Glatiramer acetate Teva, 40 mg/ml – wskazania – na co działa?
  5. Glatiramer acetate Teva, 40 mg/ml – przeciwwskazania
  6. Glatiramer acetate Teva – wskazania – na co działa?
  7. Glatiramer acetate Teva – przeciwwskazania
  8. Coroswera, 40 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  9. Coroswera, 15 mg + 10 mg – przedawkowanie leku
  10. Forure – przeciwwskazania
  11. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  12. Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  13. Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  15. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – dawkowanie leku
  17. Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania
  18. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  20. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – dawkowanie leku
  21. Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci
  22. Soreca, 10 mg
  23. Soreca, 10 mg – wskazania – na co działa?
  24. Soreca, 10 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Silamil, 5 mg
    Na receptę, Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe

    Silamil to lek stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak nagła potrzeba oddania moczu oraz nietrzymanie moczu. Zawiera substancję czynną solifenacynę, która należy do grupy leków antycholinergicznych. Działa poprzez zmniejszenie aktywności pęcherza moczowego, co pozwala na dłuższe odstępy między wizytami w toalecie. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i zazwyczaj stosuje się go w dawce 5 mg na dobę. Należy unikać stosowania leku w przypadku wystąpienia pewnych schorzeń, takich jak jaskra czy ciężkie choroby nerek. Działania niepożądane mogą obejmować suchość w jamie ustnej oraz niewyraźne widzenie.

  • Ilustracja poradnika Silamil, 5 mg – przeciwwskazania

    Silamil, lek stosowany w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego, ma kilka przeciwwskazań. Nie należy go stosować w przypadku zatrzymania moczu, ciężkich zaburzeń żołądka lub jelit, miastenii, jaskry, nadwrażliwości na składniki leku, dializy, ciężkiej choroby wątroby oraz ciężkiej choroby nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma trudności w opróżnieniu pęcherza, zaburzenia przewodu pokarmowego, ciężką chorobę nerek lub wątroby, rwący ból żołądka, zgagę lub neuropatię autonomicznego układu nerwowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Sandoz, 25 mg – stosowanie u dzieci

    Stosowanie leku Sunitinib Sandoz u dzieci nie jest zalecane z powodu braku wystarczających badań klinicznych i ryzyka poważnych działań niepożądanych, takich jak kardiotoksyczność. Alternatywne leki, takie jak Imatynib, Sorafenib i Dasatynib, są bezpieczne i skuteczne u dzieci. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Glatiramer acetate Teva, 40 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Glatiramer acetate Teva jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego, wpływając na układ odpornościowy pacjenta i zmniejszając częstość występowania rzutów choroby. Zalecane dawkowanie to 40 mg podawane podskórnie trzy razy w tygodniu. Lek nie jest wskazany dla pacjentów z postacią pierwotnie lub wtórnie postępującą stwardnienia rozsianego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje w miejscu wstrzyknięcia oraz bóle głowy, nudności i osłabienie. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby nerek lub serca.

  • Ilustracja poradnika Glatiramer acetate Teva, 40 mg/ml – przeciwwskazania

    Glatiramer acetate Teva jest lekiem stosowanym w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub inne składniki leku. Pacjenci z chorobami nerek, serca lub wątroby powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz pacjentów w podeszłym wieku bez konsultacji z lekarzem. Kobiety w ciąży i karmiące piersią powinny również skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku. Nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

  • Ilustracja poradnika Glatiramer acetate Teva – wskazania – na co działa?

    Lek Glatiramer acetate Teva jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego. Modyfikuje on układ odpornościowy, zmniejszając częstość napadów choroby. Zalecana dawka to 20 mg podskórnie, raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz choroby nerek, serca i wątroby. Lek należy przechowywać w lodówce.

  • Ilustracja poradnika Glatiramer acetate Teva – przeciwwskazania

    Lek Glatiramer acetate Teva jest stosowany w leczeniu postaci rzutowych stwardnienia rozsianego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, choroby nerek, serca, problemy z wątrobą, dzieci poniżej 12 lat i pacjentów w wieku podeszłym. Środki ostrożności obejmują regularne badania, monitorowanie wątroby, technikę wstrzykiwania i reakcje alergiczne. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, bóle głowy, mdłości i osłabienie. Stosowanie w ciąży powinno być omówione z lekarzem. W przypadku pominięcia dawki, należy podać ją natychmiast po przypomnieniu, ale nie stosować dawki podwójnej.

  • Ilustracja poradnika Coroswera, 40 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Coroswera może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, problemy z wątrobą i nerkami oraz reakcje alergiczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest monitorowanie czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej. Hemodializa nie jest skutecznym sposobem leczenia w przypadku przedawkowania rozuwastatyny.

  • Ilustracja poradnika Coroswera, 15 mg + 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Coroswera może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, ból brzucha, zaparcia, ból mięśni, uczucie osłabienia, zawroty głowy, wzrost poziomu białka w moczu, cukrzyca oraz zwiększenie wyników badań krwi oceniających czynność wątroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala. Hemodializa nie jest skutecznym sposobem leczenia w przypadku przedawkowania rozuwastatyny.

  • Ilustracja poradnika Forure – przeciwwskazania

    Lek Forure, zawierający febuksostat, jest stosowany w leczeniu dny moczanowej i zapobieganiu wysokiemu stężeniu kwasu moczowego. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na febuksostat lub inne składniki leku, problemów sercowych, chorób nerek i wątroby, chorób nowotworowych, zespołu Lescha-Nyhana, zaburzeń czynności tarczycy, reakcji alergicznych, napadu dny moczanowej, u dzieci poniżej 18 lat, w ciąży i podczas karmienia piersią. Pacjenci powinni poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, zwłaszcza merkaptopurynie, azatioprynie i teofilinie. W trakcie leczenia mogą wystąpić zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie, dlatego należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsługiwaniu maszyn.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie reakcje uczuleniowe na antybiotyki oraz zaburzenia czynności wątroby lub żółtaczkę związane ze stosowaniem antybiotyku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent choruje na mononukleozę zakaźną, ma problemy z wątrobą lub nerkami, lub nieregularnie oddaje mocz. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty. W razie wystąpienia reakcji uczuleniowych, zapalenia jelita grubego, ostrego zapalenia trzustki lub zapalenia jelit indukowanego lekami, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, ciężkich reakcji uczuleniowych na antybiotyki oraz zaburzeń czynności wątroby lub żółtaczki związanych z antybiotykami. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent choruje na mononukleozę zakaźną, ma choroby wątroby lub nerek, lub nieregularnie oddaje mocz. Należy zwracać uwagę na objawy takie jak reakcje uczuleniowe, zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki i zapalenie jelit indukowane lekami. Lek może wpływać na wyniki badań krwi i moczu.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje uczuleniowe, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki i zapalenie jelit indukowane lekami. Częste skutki uboczne to biegunka, pleśniawki, nudności i wymioty. Niezbyt częste obejmują wysypkę, pokrzywkę, niestrawność, zawroty głowy i ból głowy. Rzadkie działania niepożądane to rumień wielopostaciowy. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują ciężkie reakcje skórne, zapalenie wątroby, żółtaczkę, zapalenie kanalików nerkowych, przedłużenie czasu krzepnięcia krwi, pobudzenie ruchowe, drgawki, czarny język i linijną IgA dermatozę. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 500 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu zdrowia pacjenta. Dorośli i dzieci ≥ 40 kg przyjmują jedną tabletkę trzy razy na dobę. Dzieci < 40 kg mają dawkowanie zależne od masy ciała. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy przyjmować na początku posiłku. Ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne kontrole zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym biegunki, pleśniawki, nudności, wymioty, reakcje uczuleniowe, zapalenie jelita grubego, ostre zapalenie trzustki i ciężkie reakcje skórne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i wiedzieli, kiedy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – dawkowanie leku

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała oraz rodzaju zakażenia. Dorośli i dzieci o masie ciała ≥40 kg powinni przyjmować 1 saszetkę dwa razy na dobę, a w przypadku cięższych zakażeń – trzy razy na dobę. Dzieci o masie ciała <40 kg nie powinny stosować tej mocy leku. Pacjenci z chorobami nerek i wątroby mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy przyjmować na początku posiłku lub tuż przed posiłkiem, zachowując co najmniej 4-godzinne odstępy między dawkami. W przypadku przedawkowania lub pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Auglavin PPH, 875 mg + 125 mg – przeciwwskazania

    Auglavin PPH to antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na jego składniki, ciężkich reakcji uczuleniowych na inne antybiotyki oraz zaburzeń czynności wątroby lub żółtaczki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób wątroby, nerek lub mononukleozy zakaźnej. Auglavin PPH może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak allopurynol, probenecyd, leki zmniejszające krzepliwość krwi, metotreksat i mykofenolan mofetylu. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, pleśniawki, nudności, wymioty i wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Rocuronium Kalceks to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który ułatwia intubację dotchawiczą i zwiotczenie mięśni podczas operacji. Jest również używany w oddziałach intensywnej opieki medycznej do mechanicznej wentylacji. Standardowa dawka wynosi 0,6 mg/kg, a w stanach nagłych 1,0 mg/kg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, reakcje anafilaktyczne i osłabienie mięśni.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Rocuronium Kalceks jest stosowany jako środek zwiotczający mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych oraz w oddziałach intensywnej opieki medycznej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz hipertermię złośliwą. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem anestezjologiem wszelkie choroby nerek, serca, wątroby, pęcherzyka żółciowego, choroby nerwowo-mięśniowe, obrzęk, małe stężenie wapnia, potasu, białka we krwi, otyłość oraz hipotermię. Lek może wchodzić w interakcje z antybiotykami, lekami stosowanymi w leczeniu chorób serca, kortykosteroidami oraz lekami stosowanymi w leczeniu padaczki. Najczęstsze działania niepożądane to ból w miejscu wstrzyknięcia, zmiany w czynnościach życiowych oraz przedłużony czas trwania bloku nerwowo-mięśniowego.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – dawkowanie leku

    Rocuronium Kalceks to lek stosowany w znieczuleniu ogólnym, który pomaga w intubacji dotchawiczej oraz zwiotczeniu mięśni podczas zabiegów chirurgicznych. Standardowa dawka wynosi 0,6 mg/kg mc., a w stanach nagłych 1,0 mg/kg mc. Dawkowanie u dzieci i młodzieży jest podobne do dawkowania u dorosłych. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się dawkę 0,6 mg/kg mc. oraz dawki podtrzymujące 0,075-0,1 mg/kg mc. W oddziałach intensywnej opieki medycznej stosuje się dawkę początkową 0,6 mg/kg mc. oraz wlew ciągły 0,3-0,6 mg/kg mc./h. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na rokuronium, jon bromkowy oraz substancje pomocnicze.

  • Ilustracja poradnika Rocuronium Kalceks, 10 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Rocuronium Kalceks jest stosowany u dzieci jako środek zwiotczający mięśnie podczas zabiegów chirurgicznych, ale jego stosowanie w stanach nagłych jest ograniczone. Alternatywne leki, takie jak sukcynylocholina, wekuronium i atrakurium, mogą być stosowane w zależności od stanu zdrowia pacjenta i rodzaju zabiegu. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku, lekarz anestezjolog powinien dokładnie ocenić stan zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 10 mg
    Na receptę, Układ moczowo-płciowy i hormony płciowe

    Lek Soreca zawiera bursztynian solifenacyny i jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak silne parcie na mocz, częste oddawanie moczu oraz nietrzymanie moczu. Działa poprzez zmniejszenie aktywności pęcherza, co pozwala na wydłużenie czasu do kolejnej wizyty w toalecie. Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i powinien być przyjmowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Należy unikać stosowania go w przypadku pewnych schorzeń, takich jak ciężka choroba nerek czy jaskra. Działania niepożądane mogą obejmować suchość w jamie ustnej oraz niewyraźne widzenie. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Soreca, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i parcie naglące. Zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię, jaskrę, dializę oraz ciężką chorobę wątroby lub nerek. Możliwe działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcia, nudności, senność oraz obrzęk naczynioruchowy.

  • Ilustracja poradnika Soreca, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Soreca, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na solifenacynę, zatrzymania moczu, ciężkich chorób żołądka i jelit, miastenii, jaskry, dializy, ciężkich chorób wątroby oraz ciężkich chorób nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy zwrócić uwagę na ostrzeżenia dotyczące niedrożności pęcherza, układu pokarmowego, chorób nerek, wątroby, przepukliny rozworu przełyku oraz zaburzeń nerwowych. Ważne jest również poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć interakcji. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.