Menu

Choroba nerek

Produkty powiązane z choroba nerek
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Opokan, tabletki, 7,5 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Aleve, tabletki, 220 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Apap, tabletki powlekane, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Aspirin, tabletki, 500 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Celebrex, kapsułki, 200 mg
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna Nefrocaps Forte, kapsułki
Fitolizyna, pasta doustna
Fitolizyna, pasta doustna
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furaginum Adamed, tabletki, 50 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polfarmex, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Furosemidum Polpharma, tabletki, 40 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Azacitidine STADA, 25 mg/ml – przeciwwskazania
  2. Melkart, 50 mg – wskazania – na co działa?
  3. Melkart, 50 mg – przeciwwskazania
  4. Melkart, 50 mg – dawkowanie leku
  5. Melkart Duo, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania
  6. Xerdoxo, 15 mg – przeciwwskazania
  7. Xerdoxo, 15 mg – dawkowanie leku
  8. Xerdoxo, 2,5 mg – przeciwwskazania
  9. Infex Zatoki, 200 mg + 30 mg – stosowanie u dzieci
  10. Calsiosol, 95,5 mg/ml – przeciwwskazania
  11. Calsiosol, 95,5 mg/ml – dawkowanie leku
  12. Clindamycin hameln, 150 mg/ml
  13. Dialginum, 1000 mg – wskazania – na co działa?
  14. Dialginum, 1000 mg – przeciwwskazania
  15. Dialginum, 1000 mg – dawkowanie leku
  16. Letrozole Eugia, 2,5 mg – przeciwwskazania
  17. Veloxsol, 10 mg – wskazania – na co działa?
  18. Veloxsol, 10 mg – przeciwwskazania
  19. Veloxsol, 10 mg – dawkowanie leku
  20. Lenalidomide Pharmascience, 25 mg – przeciwwskazania
  21. Veloxsol, 5 mg – wskazania – na co działa?
  22. Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – przeciwwskazania
  23. Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – skład leku
  24. Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Azacitidine STADA, 25 mg/ml – przeciwwskazania

    Azacitidine STADA to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na azacytydynę, zaawansowany rak wątroby oraz karmienie piersią. Pacjenci z chorobami nerek, wątroby, serca lub płuc powinni zachować ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia oraz na początku każdego cyklu leczenia wymagane są badania krwi. Azacitidine STADA nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Pacjenci powinni poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, a kobiety w ciąży oraz karmiące piersią nie powinny stosować tego leku. Mężczyźni powinni unikać płodzenia dzieci podczas leczenia i…

  • Ilustracja poradnika Melkart, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Melkart to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, zawierający wildagliptynę. Jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie są wystarczające do kontrolowania cukrzycy. Może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wynosi zazwyczaj 50-100 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na wildagliptynę, cukrzycę typu 1 i zaburzenia czynności wątroby. Działania niepożądane to m.in. obrzęk naczynioruchowy, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Melkart, 50 mg – przeciwwskazania

    Melkart to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale nie jest odpowiedni dla wszystkich pacjentów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, cukrzycę typu 1, cukrzycową kwasicę ketonową, chorobę wątroby i dializę. Pacjenci z chorobami nerek, niewydolnością serca, chorobami trzustki oraz zmianami skórnymi powinni zachować ostrożność. Regularne badania czynności wątroby są zalecane. Najczęstsze działania niepożądane to ból gardła, katar, gorączka, swędząca wysypka, drżenie, ból głowy, zawroty głowy, ból mięśni i stawów, zaparcie, obrzęk, nadmierne pocenie się, wymioty, ból brzucha, biegunka, zgaga, nudności i nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Melkart, 50 mg – dawkowanie leku

    Melkart to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i może wynosić 50 mg lub 100 mg na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, niezależnie od posiłków. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe, ale nie stosować dawki podwójnej. Nie należy przerywać stosowania leku bez zalecenia lekarza.

  • Ilustracja poradnika Melkart Duo, 50 mg + 850 mg – przeciwwskazania

    Melkart Duo to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, niewyrównanej cukrzycy, chorób serca, nerek, wątroby, ciężkich zakażeń, odwodnienia, nadmiernego spożycia alkoholu, karmienia piersią oraz nietolerancji niektórych cukrów. Lek może wywołać kwasicę mleczanową, której objawy obejmują wymioty, ból brzucha, skurcze mięśni, trudności z oddychaniem i zmniejszenie temperatury ciała. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób trzustki, stosowania sulfonylomoczników, zmian skórnych oraz planowanych zabiegów chirurgicznych.

  • Ilustracja poradnika Xerdoxo, 15 mg – przeciwwskazania

    Lek Xerdoxo, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban, aktywne krwawienie, choroby zwiększające ryzyko krwawienia, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych, choroby wątroby oraz ciążę i karmienie piersią. Ważne ostrzeżenia dotyczą zwiększonego ryzyka krwawienia, pacjentów z protezami zastawek, zespołu antyfosfolipidowego oraz planowanych zabiegów chirurgicznych. Objawy nadmiernego krwawienia to m.in. długie lub nadmierne krwawienie, nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, obrzęk o nieznanej przyczynie, duszność, ból w klatce piersiowej oraz dławica piersiowa.

  • Ilustracja poradnika Xerdoxo, 15 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Xerdoxo, który zawiera rywaroksaban, stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Dawkowanie dla dorosłych zależy od wskazania medycznego, np. profilaktyka udaru to 20 mg raz na dobę, a leczenie ZŻG i ZP to 15 mg dwa razy na dobę przez 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę. Dawkowanie dla dzieci zależy od masy ciała. Zmiana leczenia z antagonistów witaminy K na Xerdoxo oraz odwrotnie wymaga szczególnej uwagi. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej w czasie jedzenia. W przypadku pominięcia dawki, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, ale nie stosować dawki podwójnej tego samego dnia.

  • Ilustracja poradnika Xerdoxo, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Xerdoxo obejmują nadwrażliwość na rywaroksaban, nadmierne krwawienie, choroby narządów prowadzące do zwiększonego ryzyka krwawienia, jednoczesne leczenie innymi lekami przeciwzakrzepowymi, przebyte krwawienie lub zakrzep krwi w mózgu, chorobę wątroby oraz ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o istniejących stanach zdrowotnych, takich jak ciężka choroba nerek, zaburzenia krzepnięcia krwi, bardzo podwyższone ciśnienie tętnicze krwi, choroby żołądka lub jelit, choroba naczyń krwionośnych tylnej części gałek ocznych, choroba płuc, wiek powyżej 75 lat, masa ciała poniżej 60 kg, choroba wieńcowa z ciężką objawową niewydolnością serca oraz zespół antyfosfolipidowy.

  • Ilustracja poradnika Infex Zatoki, 200 mg + 30 mg – stosowanie u dzieci

    Infex Zatoki nie jest odpowiedni dla dzieci poniżej 15 lat ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen w mniejszych dawkach, sól fizjologiczna oraz fenylefryna. Ważne jest przestrzeganie dawkowania, monitorowanie objawów, unikanie jednoczesnego stosowania kilku leków oraz przechowywanie leków w bezpiecznym miejscu.

  • Ilustracja poradnika Calsiosol, 95,5 mg/ml – przeciwwskazania

    Stosowanie leku Calsiosol jest przeciwwskazane w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, hiperkalcemii, hiperkalciurii, zatrucia glikozydami naparstnicy oraz stosowania ceftriaksonu u noworodków. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach oraz istniejących schorzeniach. Ważne jest również monitorowanie stężenia wapnia we krwi podczas stosowania leku Calsiosol.

  • Ilustracja poradnika Calsiosol, 95,5 mg/ml – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Calsiosol, 95,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań / do infuzji. Lek stosuje się w leczeniu przewlekłej hipokalcemii, tężyczki hipokalcemicznej, zapobieganiu hipokalcemii w transfuzji wymiennej oraz podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Dawkowanie zależy od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta. Dla dorosłych zaleca się 10-20 ml, dla dzieci 0,3-0,6 ml/kg mc. Środki ostrożności obejmują unikanie podawania pacjentom z nadczynnością przytarczyc, nowotworami, ciężką chorobą nerek, unieruchomieniem oraz przyjmującym digoksynę. Możliwe działania niepożądane to m.in. spowolnione lub nieregularne bicie serca, spadek ciśnienia krwi, zapaść krążeniowa, rozszerzenie naczyń krwionośnych, uderzenia gorąca, nudności, wymioty, uczucie ciepła, pocenie się, ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Clindamycin hameln, 150 mg/ml
    Leki stosowane w zakażeniach, Na receptę

    Clindamycin hameln to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie, takich jak zakażenia kości, stawów, dolnych dróg oddechowych oraz powikłane zakażenia skóry. Lek jest podawany w postaci roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Klindamycyna, substancja czynna leku, działa poprzez hamowanie wzrostu bakterii. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami wątroby, nerek oraz alergiami. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do powikłań, takich jak zakażenia grzybicze. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak ciężkie reakcje skórne, należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Dialginum, 1000 mg – wskazania – na co działa?

    Dialginum to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy stosowany w leczeniu różnych dolegliwości bólowych oraz gorączki. Wskazania obejmują bóle głowy, migrenę, bóle zębów, bóle mięśni i stawów, bóle pourazowe i pooperacyjne, bóle wywołane kolką nerkową, kolkę dróg żółciowych, bóle w chorobach nowotworowych oraz gorączkę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metamizol, ciężkie choroby nerek i wątroby, ostrą porfirię wątrobową, zaburzenia czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, wrodzony niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz trzeci trymestr ciąży. Możliwe działania niepożądane to reakcje alergiczne, agranulocytoza, małopłytkowość, pancytopenia, ciężkie reakcje skórne, uszkodzenie wątroby, nudności, wymioty, bóle brzucha, podrażnienie żołądka, biegunka, suchość w ustach, bóle i zawroty głowy oraz czerwone zabarwienie moczu.

  • Ilustracja poradnika Dialginum, 1000 mg – przeciwwskazania

    Dialginum to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z zespołem astmy analgetycznej, ciężkimi chorobami nerek i wątroby, zaburzeniami czynności szpiku kostnego, w trzecim trymestrze ciąży oraz u dzieci poniżej 15 lat. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dialginum, 1000 mg – dawkowanie leku

    Dialginum to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy stosowany w krótkotrwałym leczeniu bólu i gorączki. Dawkowanie zależy od nasilenia objawów i reakcji pacjenta. Dorośli i młodzież powyżej 15 lat mogą stosować maksymalnie 4 saszetki dziennie. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 15 lat oraz w trzecim trymestrze ciąży. Przed rozpoczęciem stosowania należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób nerek, wątroby, serca lub skłonności do alergii.

  • Ilustracja poradnika Letrozole Eugia, 2,5 mg – przeciwwskazania

    Letrozole Eugia to lek stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Nie należy go stosować, jeśli pacjentka jest uczulona na letrozol, nadal miesiączkuje, jest w ciąży lub karmi piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób nerek, wątroby, osteoporozy lub zapalenia ścięgna. Regularna kontrola stanu zdrowia podczas leczenia jest kluczowa dla zapewnienia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek VELOXSOL, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz oraz parcie naglące. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię oraz jaskrę. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego, ciężkimi zaburzeniami nerek oraz umiarkowanymi zaburzeniami wątroby. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest suchość w jamie ustnej.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 10 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku VELOXSOL obejmują zatrzymanie moczu, ciężkie choroby żołądka i jelit, miastenię, jaskrę, nadwrażliwość na składniki leku, dializę, ciężką chorobę wątroby oraz ciężką chorobę nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszystkich przyjmowanych lekach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek VELOXSOL stosuje się w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do 10 mg. Tabletki należy ssać do całkowitego rozpadu. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit oraz miastenię. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami drożności przewodu pokarmowego i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami cholinolitycznymi oraz lekami wpływającymi na perystaltykę przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 25 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Pharmascience jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych i chłoniaka grudkowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują ciążę, możliwość zajścia w ciążę bez skutecznej antykoncepcji oraz nadwrażliwość na lenalidomid. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem historię zakrzepów krwi, zakażeń, problemów z nerkami oraz chorób serca. Regularne badania krwi są niezbędne do monitorowania stanu zdrowia pacjenta i dostosowania dawki leku.

  • Ilustracja poradnika Veloxsol, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek VELOXSOL, zawierający solifenacyny bursztynian, jest stosowany w leczeniu objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak naglące nietrzymanie moczu, częstomocz i parcie naglące. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg. Przeciwwskazania obejmują m.in. zatrzymanie moczu, ciężkie zaburzenia żołądka i jelit, miastenię, jaskrę oraz nadwrażliwość na solifenacynę. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z różnymi schorzeniami, takimi jak zwężenie drogi odpływu moczu czy zaburzenia czynności nerek. Najczęstsze działania niepożądane to suchość w jamie ustnej, niewyraźne widzenie, zaparcie i nudności.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Pharmascience jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne i chłoniak grudkowy. Nie należy go stosować w ciąży, u kobiet mogących zajść w ciążę bez odpowiednich środków zapobiegania oraz u osób uczulonych na składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku historii zakrzepów krwi, zakażeń, problemów z nerkami, chorób serca i reakcji alergicznych. Regularne badania krwi są niezbędne do monitorowania leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie i ból mięśni.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – skład leku

    Lenalidomide Pharmascience to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Zawiera substancję czynną lenalidomid oraz różne substancje pomocnicze, takie jak laktoza, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz różne barwniki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak lek działa na ich organizm. Potencjalne skutki uboczne mogą obejmować zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi, reakcje alergiczne, zakrzepy krwi, problemy z nerkami oraz różne reakcje skórne.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Pharmascience to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują ciążę, możliwość zajścia w ciążę bez odpowiednich środków antykoncepcyjnych oraz nadwrażliwość na lenalidomid lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia, pacjent powinien omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i czynniki ryzyka.