Menu

Białe krwinki

Produkty powiązane z białe krwinki
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex, lizak
Cholinex, lizak
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Cefazolin Phagecon, 1 g – przedawkowanie leku
  2. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – wskazania – na co działa?
  3. Teriflunomide Teva, 14 mg – dawkowanie leku
  4. Teriflunomide +pharma, 14 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Aregalu, 14 mg – skład leku
  6. Aregalu, 14 mg – przeciwwskazania
  7. Aregalu, 14 mg – dawkowanie leku
  8. Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania
  9. Ampitar, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Ampitar, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dabigatran etexilate +pharma, 110 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?
  13. Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży
  14. Plerixafor Zentiva, 20 mg/ml – przeciwwskazania
  15. Plerixafor MSN, 20 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  16. Penicryl, 5000 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. ABILIUM, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Dimtruzic, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Dimtruzic, 240 mg – wskazania – na co działa?
  20. Dimtruzic, 240 mg
  21. Dimtruzic, 120 mg – przeciwwskazania
  22. Dimtruzic, 120 mg – wskazania – na co działa?
  23. Dimtruzic, 120 mg
  24. Esotkaleno, 50 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cefazolin Phagecon, 1 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cefazolin Phagecon może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, zawroty głowy, parestezje, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drgawki kloniczne mięśni, bóle głowy oraz nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 12 g dla dorosłych i młodzieży. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku, monitorować czynności życiowe organizmu oraz odpowiednie wartości laboratoryjne, a w przypadku ciężkiego przedawkowania rozważyć hemodializę i hemoperfuzję.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Teriflunomide Zentiva jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Pomaga chronić ośrodkowy układ nerwowy przed działaniem układu odpornościowego, ograniczając zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (limfocytów), co zmniejsza stan zapalny prowadzący do uszkodzenia nerwów. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Teva, 14 mg – dawkowanie leku

    Lek Teriflunomide Teva stosuje się w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 40 kg przyjmują 14 mg raz na dobę, dzieci poniżej 40 kg – 7 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i zastosować cholestyraminę lub węgiel aktywowany.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – profil bezpieczenstwa

    Teriflunomid jest lekiem stosowanym w leczeniu stwardnienia rozsianego. Kobiety karmiące piersią nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka matki. Lek może powodować zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Seniorzy powinni stosować lek z ostrożnością, a pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie powinni go stosować.

  • Ilustracja poradnika Aregalu, 14 mg – skład leku

    Lek Aregalu zawiera teriflunomid jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, hypromeloza, dwutlenek tytanu, makrogol 8000 i indygokarmin. Każdy składnik pełni określoną rolę, od działania immunomodulującego po stabilizację i barwienie tabletki. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla pacjentów, aby mogli świadomie podejmować decyzje dotyczące swojego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Aregalu, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Aregalu, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Istnieje jednak szereg przeciwwskazań do jego stosowania, w tym uczulenie na teriflunomid lub inne składniki, ciężkie choroby wątroby, ciąża i karmienie piersią, choroby układu odpornościowego, zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, ciężkie choroby nerek oraz hipoproteinemia. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, aby upewnić się, że nie mają żadnych przeciwwskazań do stosowania leku Aregalu.

  • Ilustracja poradnika Aregalu, 14 mg – dawkowanie leku

    Lek Aregalu, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Dawkowanie leku zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli powinni przyjmować 14 mg na dobę, a dzieci i młodzież 7 mg lub 14 mg na dobę w zależności od masy ciała. Lek należy przyjmować doustnie, z posiłkiem lub bez. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia oraz inne przyjmowane leki. Lek Aregalu może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności ALAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Bozilos, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkich chorób wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich chorób układu odpornościowego, zaburzeń szpiku kostnego, ciężkich zakażeń, chorób nerek wymagających dializowania oraz hipoproteinemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Ampitar, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ampitar, zawierający ampicylinę, jest stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak luźne stolce i wysypka skórna. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Ampitar, 2 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ampitar, zawierający ampicylinę, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to luźne stolce i wysypka skórna. Niezbyt częste obejmują niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię, eozynofilię, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, nudności, wymioty, zapalenie jelita grubego, biegunkę i pokrzywkę. Rzadkie działania niepożądane to złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy i kandydoza. Ciężkie skutki uboczne obejmują reakcję anafilaktyczną, agranulocytozę i rzekomobłoniaste zapalenie jelit. W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dabigatran etexilate +pharma, 110 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dabigatran etexilate +pharma może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak zmniejszenie zawartości hemoglobiny, po rzadkie, jak krwotok wewnątrzczaszkowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Plerixafor Biofar jest stosowany w leczeniu chłoniaka, szpiczaka mnogiego oraz guzów litych u dzieci i młodzieży. Działa poprzez mobilizację macierzystych komórek krwiotwórczych do krwiobiegu, co umożliwia ich pobranie i przeszczepienie. Lek podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, a dawka zależy od masy ciała pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na pleryksafor oraz białaczkę. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, nudności, zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia oraz ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Biofar, 20 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny stosować leku Plerixafor Biofar ze względu na brak wystarczających danych dotyczących jego bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne leki, takie jak filgrastim, lenograstim i pegfilgrastim, mogą być bezpieczniejszymi opcjami, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich zastosowaniem.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Zentiva, 20 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Plerixafor Zentiva jest stosowany do mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych, ale nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku oraz u pacjentów z białaczką. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach serca, nerek, dużej liczbie białych krwinek, małej liczbie płytek krwi oraz omdleniach. Lek może wywoływać zawroty głowy i zmęczenie, dlatego nie zaleca się prowadzenia pojazdów po jego zażyciu. Pacjentki w ciąży nie powinny stosować leku, a podczas leczenia zaleca się stosowanie antykoncepcji i unikanie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor MSN, 20 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Lek Plerixafor MSN jest stosowany do mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych. Kobiety karmiące powinny przerwać karmienie piersią podczas terapii. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawkowania. Brak jest zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

  • Ilustracja poradnika Penicryl, 5000 000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Penicryl, zawierający benzylopenicylinę potasową, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zwiększenie liczby białych krwinek, pokrzywka, zmniejszenie liczby białych krwinek, niedokrwistość hemolityczna, biegunka, świąd, ciężkie reakcje skórne, zmniejszenie liczby płytek krwi, neutropenia, reakcja Jarischa-Herxheimera, wysypka grudkowo-plamista, wysypka odropodobna, rumień, obrzęk naczynioruchowy i encefalopatia metaboliczna. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika ABILIUM, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Abilium, zawierający arypiprazol, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, zawroty głowy, nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Dzieci i młodzież mogą doświadczać dodatkowych skutków ubocznych, takich jak senność, niepokój ruchowy i przyrost masy ciała.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zaczerwienienie skóry, biegunki, nudności, bóle żołądka oraz zwiększoną produkcję ciał ketonowych. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują PML, ciężkie reakcje alergiczne, zapalenie wątroby i półpasiec. Dzieci i młodzież mogą doświadczać niektórych działań niepożądanych częściej niż dorośli.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 240 mg – wskazania – na co działa?

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera fumaran dimetylu, który powstrzymuje układ odpornościowy przed uszkadzaniem mózgu i rdzenia kręgowego. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, zaczynając od dawki 120 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz podejrzenie lub rozpoznanie PML. Ważne jest regularne monitorowanie liczby białych krwinek oraz funkcji nerek i wątroby. Należy unikać spożywania alkoholu w dużych ilościach w ciągu godziny od przyjęcia leku.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 240 mg

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu, która działa poprzez hamowanie uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego. Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych i należy go przyjmować z posiłkiem, aby zminimalizować działania niepożądane. Dawkowanie rozpoczyna się od 120 mg dwa razy dziennie przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy dziennie. Należy monitorować liczbę białych krwinek podczas leczenia, ponieważ lek może wpływać na ich poziom. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 120 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do zażywania leku Dimtruzic obejmują uczulenie na jego składniki, postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML), ciężkie choroby nerek, wątroby i układu pokarmowego oraz ciężkie zakażenia. Ważne jest również unikanie interakcji z innymi lekami. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i regularnie monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 120 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Dimtruzic jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Substancją czynną leku jest fumaran dimetylu, który powstrzymuje układ odpornościowy przed uszkadzaniem mózgu i rdzenia kręgowego. Lek należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza, z posiłkiem, aby złagodzić działania niepożądane. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz podejrzenie lub rozpoznanie PML. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i ból brzucha.

  • Ilustracja poradnika Dimtruzic, 120 mg

    Dimtruzic to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (SM) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Zawiera substancję czynną fumaran dimetylu, która działa poprzez hamowanie uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego. Lek jest dostępny w postaci kapsułek dojelitowych i należy go przyjmować z posiłkiem, aby zminimalizować działania niepożądane. Dawkowanie rozpoczyna się od 120 mg dwa razy dziennie przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększa się do 240 mg dwa razy dziennie. Należy monitorować liczbę białych krwinek podczas leczenia, ponieważ lek może wpływać na ich poziom. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Esotkaleno, 50 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Esotkaleno, zawierającego prednizon, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 250 mg na dobę są uznawane za przedawkowanie. Objawy przedawkowania mogą obejmować maskowanie zakażeń, zmiany w morfologii krwi, osłabienie układu odpornościowego, zespół Cushinga, wzrost masy ciała, wzrost stężenia glukozy we krwi, zaćmę, jaskrę, osteoporozę, bradykardię i zapalenie trzustki. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na objawowym zarządzaniu skutkami przedawkowania.