Menu

Arytmia

Produkty powiązane z arytmia
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
NeoMag Cardio, tabletki
NeoMag Cardio, tabletki
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Calfos, 0,266 mg – dawkowanie leku
  2. Calfos, 0,266 mg – przedawkowanie leku
  3. Aprepitant Viatris – interakcje z lekami i alkoholem
  4. Tadilecto, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Tadilecto, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Symtiver, 20 mg + 40 mg – przeciwwskazania
  7. Symtiver, 20 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Snup – przeciwwskazania
  9. Snup – interakcje z lekami i alkoholem
  10. Coloclear, 1500 mg – wskazania – na co działa?
  11. Medithyrox, 25 mcg – przedawkowanie leku
  12. Erlis, 5 mg – dawkowanie leku
  13. AirFluSal, 25 mcg + 125 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. AirFluSal, 25 mcg + 250 mcg – przeciwwskazania
  15. AirFluSal, 25 mcg + 250 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. AirFluSal, 25 mcg + 125 mcg – przeciwwskazania
  17. Tadalafil Polpharma, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Tadalafil Polpharma, 2,5 mg – dawkowanie leku
  19. Doksylamina Geiser – interakcje z lekami i alkoholem
  20. Maxipirin – przedawkowanie leku
  21. Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – przeciwwskazania
  22. Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – interakcje z lekami i alkoholem
  23. Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Duexon, (25 mcg + 125 mcg)/d – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Calfos, 0,266 mg – dawkowanie leku

    Lek Calfos, zawierający kalcyfediol, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu niedoborom witaminy D u dorosłych. Standardowe dawkowanie to jedna kapsułka (0,266 mg kalcyfediolu jednowodnego) raz na miesiąc. Lek należy przyjmować doustnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Przyjęcie większej dawki niż zalecana może prowadzić do hiperkalcemii i niewydolności nerek. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, a następnie wrócić do regularnego schematu dawkowania. Leku nie należy stosować w ciąży ani w okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Calfos, 0,266 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Calfos może prowadzić do hiperkalcemii i hiperkalciurii. Objawy obejmują osłabienie, zmęczenie, ból głowy, utratę apetytu, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, skurcze jamy brzusznej, zaparcie lub biegunka, zwiększone pragnienie, zwiększona częstość oddawania moczu, ból mięśni, świąd, utrata masy ciała, zahamowanie wzrostu u dzieci, zaburzenia nerek, wrażliwość na światło słoneczne, zapalenie spojówek, zwiększone stężenie cholesterolu, zwiększona aktywność transaminaz, zapalenie trzustki, zwapnienie naczyń krwionośnych i innych tkanek, podwyższone ciśnienie krwi, zaburzenia psychiczne, nieregularne bicie serca. W przypadku przedawkowania należy przerwać stosowanie leku, przestrzegać diety z niską zawartością wapnia, podawać duże ilości płynów, podać steroidy, wymusić diurezę, a w ciężkich przypadkach…

  • Ilustracja poradnika Aprepitant Viatris – interakcje z lekami i alkoholem

    Aprepitant Viatris, lek przeciwwymiotny stosowany w chemioterapii, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z pimozydem, terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, środkami antykoncepcyjnymi, cyklosporyną, takrolimusem, syrolimusem, ewerolimusem, alfentanylem, fentanylem, chinidyną, irynotekanem, etopozydem, winorelbiną, ifosfamidem, warfaryną, acenokumarolem, ryfampicyną, klarytromycyną, telitromycyną, fenytoiną, karbamazepiną, midazolamem, triazolamem, fenobarbitalem, preparatami zawierającymi ziele dziurawca, inhibitorami proteazy, ketokonazolem, itrakonazolem, worykonazolem, pozakonazolem, nefazodonem, kortykosteroidami, lekami przeciwlękowymi i tolbutamidem. Może również wchodzić w interakcje z zielem dziurawca. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania.

  • Ilustracja poradnika Tadilecto, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tadilecto, zawierający tadalafil, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, ból pleców, ból mięśni, zaczerwienienie twarzy i niestrawność. Niezbyt częste działania obejmują zawroty głowy, ból brzucha, nudności, niewyraźne widzenie i trudności w oddychaniu. Rzadkie działania to omdlenia, drgawki, obrzęk powiek i nagła utrata słuchu. Inne zgłaszane działania to migrena, obrzęk twarzy, ciężkie reakcje alergiczne i nieregularne bicie serca. W przypadku przedłużonej erekcji trwającej dłużej niż 4 godziny, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tadilecto, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tadilecto, zawierający tadalafil, jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból pleców, ból mięśni, zaczerwienienie twarzy, przekrwienie błony śluzowej nosa i niestrawność. Niezbyt częste działania obejmują zawroty głowy, ból brzucha, nudności, niewyraźne widzenie i trudności w oddychaniu. Rzadkie działania to omdlenia, drgawki, obrzęk powiek, nagłe pogorszenie słuchu i pokrzywka. Inne zgłaszane działania to migrena, obrzęk twarzy, ciężkie reakcje alergiczne i nieregularne bicie serca. W przypadku przedłużonej erekcji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Symtiver, 20 mg + 40 mg – przeciwwskazania

    Symtiver to lek stosowany w leczeniu zawrotów głowy, zawierający cynaryzynę i dimenhydraminę. Nie powinien być stosowany u dzieci, osób uczulonych na składniki leku, pacjentów z jaskrą, padaczką, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym, nadużywających alkoholu, z chorobami cewki moczowej i gruczołu krokowego, oraz z niewydolnością wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie jeśli pacjent ma niskie lub wysokie ciśnienie krwi, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej, niedrożność jelit, powiększony gruczoł krokowy, nadczynność tarczycy, ciężką chorobę serca lub chorobę Parkinsona. Symtiver może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Nie należy stosować…

  • Ilustracja poradnika Symtiver, 20 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Symtiver, zawierający cynaryzynę i dimenhydraminę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym barbituranami, opioidowymi lekami przeciwbólowymi, środkami uspokajającymi, inhibitorami oksydazy monoaminowej, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, atropiną, efedryną, prokarbazyną, lekami przeciwnadciśnieniowymi, aminoglikozydami i lekami przeciwarytmicznymi. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i testami skórnymi. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Symtiveru może nasilać działanie uspokajające leku. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania innych leków razem z Symtiverem i unikać spożywania alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Snup – przeciwwskazania

    Lek SNUP, zawierający ksylometazolinę, jest stosowany w leczeniu niedrożności nosa, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości, wysychającego zapalenia błony śluzowej nosa oraz po operacjach mózgu przez nos i usta. Przed rozpoczęciem stosowania leku SNUP należy omówić to z lekarzem w przypadku reakcji na leki sympatykomimetyczne, podwyższonego ciśnienia wewnątrz oka, chorób układu krążenia, guza chromochłonnego, zaburzeń metabolicznych, powiększenia gruczołu krokowego oraz porfirii. Leku SNUP nie należy stosować razem z trójpierścieniowymi lub czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitorami MAO, lekami obniżającymi ciśnienie krwi oraz innymi lekami zwiększającymi ciśnienie krwi. Stosowanie leku SNUP w…

  • Ilustracja poradnika Snup – interakcje z lekami i alkoholem

    Lek SNUP, zawierający ksylometazolinę, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak inhibitory MAO, trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz leki obniżające ciśnienie krwi. Może również oddziaływać z substancjami sympatykomimetycznymi i zwiększającymi ciśnienie wewnątrz oka. Brak specyficznych informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Coloclear, 1500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Coloclear jest stosowany do oczyszczenia jelit przed kolonoskopią. Przeznaczony dla dorosłych od 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność nerek, choroby serca oraz wiek poniżej 18 i powyżej 75 lat. Przed przyjęciem leku należy omówić z lekarzem wszelkie zaburzenia serca, nerek, elektrolitowe oraz ryzyko odwodnienia.

  • Ilustracja poradnika Medithyrox, 25 mcg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Medithyrox, zawierającego lewotyroksynę sodową, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak tachykardia, niepokój, drżenie, utrata masy ciała, bóle głowy, wzrost ciśnienia tętniczego, wymioty, biegunka, napady drgawkowe i ostra psychoza. Dawki terapeutyczne wynoszą od 25 do 200 mikrogramów na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać leczenie, skontaktować się z lekarzem i monitorować stan pacjenta. W skrajnych przypadkach może być konieczne podanie leków beta-adrenolitycznych lub przeprowadzenie plazmaferezy.

  • Ilustracja poradnika Erlis, 5 mg – dawkowanie leku

    Lek Erlis, zawierający tadalafil, jest stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Zalecana dawka dla zaburzeń erekcji to 10 mg przed planowaną aktywnością seksualną, a dla łagodnego rozrostu gruczołu krokowego 5 mg raz na dobę. U pacjentów z częstym stosowaniem leku można rozważyć dawkę 5 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. stosowanie azotanów, choroby serca i niedociśnienie. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży.

  • Ilustracja poradnika AirFluSal, 25 mcg + 125 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    AirFluSal to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to ból głowy, pleśniawki, ból i obrzęk stawów oraz kurcze mięśni. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwiększone stężenie cukru we krwi, zaćmę, tachykardię, uczucie roztrzęsienia, ból w klatce piersiowej, uczucie smutku, zaburzenia snu i wysypkę alergiczną. Rzadkie skutki uboczne to trudności w oddychaniu, zaburzenia wytwarzania hormonów steroidowych, zmiany zachowania, arytmia i zakażenie grzybicze przełyku. Częstość nieznana obejmuje depresję lub agresję oraz niewyraźne widzenie. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać jego stosowania bez konsultacji.

  • Ilustracja poradnika AirFluSal, 25 mcg + 250 mcg – przeciwwskazania

    AirFluSal to lek stosowany w leczeniu astmy, zawierający salmeterol i flutykazonu propionian. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem, jeśli pacjent ma choroby serca, nadczynność tarczycy, wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, małe stężenie potasu we krwi lub gruźlicę. AirFluSal może wchodzić w interakcje z lekami beta-adrenolitycznymi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela oraz lekami zawierającymi pochodne ksantyny.

  • Ilustracja poradnika AirFluSal, 25 mcg + 250 mcg – działania niepożądane i skutki uboczne

    AirFluSal to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, pleśniawki, ból stawów i mięśni, kurcze mięśni oraz zapalenie płuc i oskrzeli u pacjentów z POChP. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zwiększone stężenie cukru we krwi, zaćmę, tachykardię, drżenie, ból w klatce piersiowej, uczucie smutku, zaburzenia snu i wysypkę alergiczną. Rzadkie działania niepożądane to trudności w oddychaniu, zaburzenia wytwarzania hormonów steroidowych, zmiany zachowania, nieregularne bicie serca i zakażenie grzybicze przełyku. Częstość nieznana obejmuje depresję, agresję i niewyraźne widzenie. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać jego…

  • Ilustracja poradnika AirFluSal, 25 mcg + 125 mcg – przeciwwskazania

    Lek AirFluSal jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej, ale istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których jego stosowanie może być niebezpieczne. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku. Przed zastosowaniem leku należy omówić z lekarzem choroby serca, nadczynność tarczycy, wysokie ciśnienie krwi, cukrzycę, hipokaliemię, gruźlicę oraz zaburzenia widzenia. AirFluSal może wchodzić w interakcje z lekami beta-adrenolitycznymi, lekami stosowanymi w leczeniu zakażeń, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela oraz lekami zawierającymi pochodne ksantyny.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Polpharma, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Tadalafil Polpharma jest lekiem stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból pleców, ból mięśni, zaczerwienienie twarzy i niestrawność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Tadalafil Polpharma, 2,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Tadalafil Polpharma stosuje się w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Zalecana dawka to 10 mg przed planowaną aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę. Tabletki należy połykać w całości, niezależnie od posiłków. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, stosowanie azotanów, choroby serca, utratę wzroku oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 i riocyguatu. Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stan układu sercowo-naczyniowego. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach. Działania niepożądane obejmują ból głowy, niestrawność, ból pleców, ból mięśni oraz inne objawy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zwrócić się…

  • Ilustracja poradnika Doksylamina Geiser – interakcje z lekami i alkoholem

    Doksylamina Geiser, stosowana w leczeniu bezsenności, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym epinefryną, lekami przeciwarytmicznymi, antybiotykami makrolidowymi, lekami przeciwhistaminowymi, przeciwnadciśnieniowymi, przeciwcholinergicznymi oraz ototoksycznymi. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia, ponieważ może on nasilać działanie leku. Doksylamina może również wpływać na wyniki alergicznych testów skórnych.

  • Ilustracja poradnika Maxipirin – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Maxipirin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, uszkodzenie nerek, wątroby oraz układu nerwowego. Objawy przedawkowania obejmują zawroty głowy, szumy uszne, nudności, wymioty, ból głowy, a w ciężkich przypadkach kwasicę metaboliczną, obrzęk płuc, arytmię i śpiączkę. Leczenie zatrucia obejmuje płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego, forsowaną diurezę alkaliczną oraz hemodializę w ciężkich przypadkach. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanych dawek i w przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – przeciwwskazania

    Lek Duexon nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza w przypadku chorób serca, nadczynności tarczycy, wysokiego ciśnienia krwi, cukrzycy, hipokaliemii i gruźlicy. Należy również poinformować lekarza o przyjmowanych lekach, takich jak beta-adrenolityki, leki przeciwzakaźne, kortykosteroidy, leki moczopędne, inne leki rozszerzające oskrzela i pochodne ksantyny.

  • Ilustracja poradnika Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – interakcje z lekami i alkoholem

    Duexon, lek stosowany w leczeniu astmy, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, w tym beta-adrenolitykami, lekami przeciwzakaźnymi, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela oraz pochodnymi ksantyny. Może również wchodzić w interakcje z norfluranem, gazem nośnym stosowanym w inhalatorze. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni zawsze informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach.

  • Ilustracja poradnika Duexon, (25 mcg + 250 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Duexon, stosowany w leczeniu astmy, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to ból głowy, pleśniawki, bóle stawów i mięśni oraz skurcze mięśni. Niezbyt częste działania obejmują zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaćmę, częstoskurcz, migotanie przedsionków, chorobę niedokrwienną serca, niepokój, zaburzenia snu i alergiczną wysypkę skórną. Rzadkie skutki to świszczący oddech, zaburzenia wytwarzania hormonów steroidowych, zmiany zachowania, nierówne bicie serca i zakażenie grzybicze przełyku. Działania o nieznanej częstości to depresja, agresja i nieostre widzenie. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych reakcji i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Duexon, (25 mcg + 125 mcg)/d – przeciwwskazania

    Lek Duexon nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia, takie jak choroby serca, nadczynność tarczycy, wysokie ciśnienie krwi, cukrzyca, małe stężenie potasu we krwi oraz gruźlica. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ Duexon może wchodzić w interakcje z beta-adrenolitykami, lekami przeciwzakaźnymi, kortykosteroidami, lekami moczopędnymi, innymi lekami rozszerzającymi oskrzela oraz pochodnymi ksantyny. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.