Menu

Arytmia

Produkty powiązane z arytmia
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 10 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol Accord, tabletki powlekane, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 10 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
Propranolol WZF, tabletki, 40 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Betaloc ZOK 50, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 47,50 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,1 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Digoxin Teva, tabletki, 0,25 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Metocard ZK, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
NeoMag Cardio, tabletki
NeoMag Cardio, tabletki
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 100, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 95 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Betaloc ZOK 25, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 23,75 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Epirubicin Accord, 2 mg/ml – przedawkowanie leku
  2. Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – przeciwwskazania
  3. Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Oriven, 75 mg – przeciwwskazania
  5. Oriven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Oriven, 150 mg – przeciwwskazania
  7. Duodart, 0,5 mg + 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. DIOVAN, 3 mg/ml – dawkowanie leku
  9. DIOVAN, 3 mg/ml – przedawkowanie leku
  10. Zolmiles – wskazania – na co działa?
  11. Torsemed, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Torsemed, 20 mg – skład leku
  13. Torsemed, 20 mg – wskazania – na co działa?
  14. Torsemed, 5 mg – przeciwwskazania
  15. Oroflocina – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Pinexet 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Pinexet 200 mg – dawkowanie leku
  18. Pinexet 300 mg – dawkowanie leku
  19. Pinexet 100 mg – dawkowanie leku
  20. Emanera, 40 mg – przedawkowanie leku
  21. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – wskazania – na co działa?
  22. Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Ristidic, 4,5 mg – przeciwwskazania
  24. Ristidic, 4,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Epirubicin Accord, 2 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Epirubicin Accord może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak leukopenia, trombocytopenia, neutropenia, zapalenie błony śluzowej i niewydolność serca. Ważne jest natychmiastowe leczenie objawowe i stała opieka medyczna. Przekroczenie zalecanych dawek może być śmiertelne, dlatego pacjenci powinni być świadomi objawów przedawkowania i szybko szukać pomocy medycznej.

  • Ilustracja poradnika Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – przeciwwskazania

    Oxaliplatinum Accord to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu raka jelita grubego. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na oksaliplatynę, karmiących piersią, z zahamowaniem czynności szpiku kostnego, neuropatią czuciową oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent miał reakcje alergiczne na leki zawierające platynę, ma zaburzenia czynności nerek, wątroby, serca lub planuje szczepienia. Najczęstsze działania niepożądane to mrowienie, drętwienie, gorączka, zmęczenie, utrata apetytu, bóle żołądka oraz łagodna utrata włosów.

  • Ilustracja poradnika Oxaliplatinum Accord, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxaliplatinum Accord to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu raka jelita grubego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak mrowienie lub drętwienie palców, gorączka, zmiana masy ciała, bóle żołądka, nienormalne krwawienia oraz łagodna utrata włosów. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie zaleca się stosowania leku w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Oriven, 75 mg – przeciwwskazania

    Oriven to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę, stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie z IMAO. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem inne przyjmowane leki oraz istniejące schorzenia, takie jak choroby oczu, serca, wysokie ciśnienie krwi, napady drgawek, hiponatremia, zaburzenia krwawienia, mania i zachowania agresywne. Oriven może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do poważnych skutków ubocznych. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia oraz pocenie się. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk twarzy, ucisk w…

  • Ilustracja poradnika Oriven, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oriven, zawierający wenlafaksynę, jest lekiem przeciwdepresyjnym stosowanym w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, senność, bezsenność, nudności, suchość w jamie ustnej, zaparcia i pocenie się. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują obrzęk twarzy, świszczący oddech, wysypkę, objawy zespołu serotoninowego, objawy zakażenia, wysypkę z pęcherzami i rabdomiolizę. Rzadkie działania niepożądane to drgawki, kaszel, majaczenie, SIADH, hiponatremia, silny ból oka, nieprawidłowe bicie serca i zapalenie wątroby. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują przedłużające się krwawienia, nietypowe wydzielanie mleka i niespodziewane krwawienia. Objawy odstawienia mogą obejmować zawroty głowy, zaburzenia czucia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk,…

  • Ilustracja poradnika Oriven, 150 mg – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku Oriven obejmują nadwrażliwość na wenlafaksynę oraz jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO). Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem inne stosowane leki, choroby oczu, historię wysokiego ciśnienia krwi, chorób serca, napadów drgawek, hiponatremii, zaburzeń krwawienia, manii, zaburzeń dwubiegunowych oraz zachowań agresywnych. Oriven może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym z IMAO, SSRI, SNRI, lekami przeciwpsychotycznymi, przeciwarytmicznymi, antybiotykami i przeciwhistaminowymi. Ważne jest unikanie alkoholu podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Duodart, 0,5 mg + 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Duodart, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to impotencja, zmniejszenie libido, trudności z wytryskiem, ginekomastia i zawroty głowy. Niezbyt częste działania obejmują niewydolność serca, niskie ciśnienie krwi, palpitacje, problemy żołądkowo-jelitowe, osłabienie, ból głowy, nieżyt nosa, reakcje skórne i zmiany w owłosieniu. Rzadkie działania to obrzęk naczynioruchowy i omdlenie, a bardzo rzadkie to priapizm i zespół Stevensa-Johnsona. Inne działania niepożądane obejmują problemy z rytmem serca, duszność, depresję, ból i obrzęk jąder, krwawienie z nosa, intensywne reakcje skórne, problemy z widzeniem i suchość w ustach.

  • Ilustracja poradnika DIOVAN, 3 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Diovan, zawierający walsartan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dzieci i młodzieży. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dzieci w wieku od 1 roku do poniżej 6 lat zazwyczaj zaczynają od dawki 1 mg/kg mc. raz na dobę, a maksymalna dawka wynosi 4 mg/kg mc. Dzieci i młodzież w wieku od 6 lat o masie ciała poniżej 35 kg zaczynają od dawki 20 mg (7 ml roztworu) raz na dobę, a maksymalna dawka to 40 mg (13 ml roztworu). Dla dzieci o masie ciała 35 kg i powyżej dawka początkowa to 40 mg (13 ml roztworu)…

  • Ilustracja poradnika DIOVAN, 3 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diovan może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak znaczne niedociśnienie tętnicze, obniżony poziom świadomości, hiperkaliemia oraz ostra niewydolność nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Hemodializa w celu usunięcia walsartanu z krążenia jest mało skuteczna.

  • Ilustracja poradnika Zolmiles – wskazania – na co działa?

    Lek Zolmiles, zawierający zolmitryptan, jest stosowany w leczeniu migrenowego bólu głowy. Zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg, a maksymalna dawka dobowa to 10 mg. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na składniki leku, wysokie ciśnienie krwi, problemy z sercem, krążeniem, udar mózgu, ciężkie zaburzenia nerek oraz jednoczesne stosowanie niektórych innych leków. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma ryzyko niedokrwiennej choroby serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zaburzenia czynności wątroby, nietypowe bóle głowy lub stosuje SSRI lub SNRI. Możliwe działania niepożądane obejmują nieprawidłowe odczucia, senność, zawroty głowy, ból głowy, nierówne bicie serca, nudności, wymioty, ból brzucha, suchość w jamie ustnej,…

  • Ilustracja poradnika Torsemed, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Torsemed, zawierający torasemid, stosowany jest w leczeniu obrzęków. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia elektrolitowe, kurcze mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, reakcje alergiczne i zaburzenia krążenia. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Torsemed, 20 mg – skład leku

    Lek Torsemed zawiera torasemid jako główny składnik aktywny, który działa jako diuretyk pętlowy, pomagając w redukcji obrzęków. Substancje pomocnicze to celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana i krzemionka koloidalna bezwodna. Lek może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia ilości wody i składników mineralnych, kurcze mięśni oraz zaburzenia żołądka i jelit. Nie jest zalecany dla osób z nietolerancją laktozy, niewydolnością nerek, ciężkimi zaburzeniami wątroby oraz w czasie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Torsemed, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Torsemed to lek moczopędny stosowany w leczeniu obrzęków spowodowanych zastoinową niewydolnością serca, przewlekłą niewydolnością nerek i niewydolnością wątroby. Zalecana dawka to 5-20 mg raz na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niewydolność nerek z bezmoczem, śpiączkę wątrobową, niedociśnienie tętnicze i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia ilości wody i składników mineralnych, kurcze mięśni, bóle głowy, zawroty głowy i uczucie zmęczenia.

  • Ilustracja poradnika Torsemed, 5 mg – przeciwwskazania

    Lek Torsemed jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków, ale istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość, niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, niskie ciśnienie tętnicze, hipowolemia, karmienie piersią, hipokaliemia, hiponatremia, ciężkie zaburzenia układu moczowego, dna moczanowa, zaburzenia rytmu serca oraz przyjmowanie niektórych leków. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i być świadomym potencjalnych interakcji z innymi lekami.

  • Ilustracja poradnika Oroflocina – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oroflocina, zawierająca lewofloksacynę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, utrata apetytu, niestrawność, świąd, wysypka, ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zakażenia grzybicze, ciężka biegunka, mrowienie dłoni i stóp, drgawki, reakcje psychotyczne, ból ścięgien, agranulocytoza, hipoglikemia, zapalenie wątroby, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, rabdomioliza i wydłużenie odcinka QT. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pinexet 200 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Pinexet, zawierający kwetiapinę, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym lekami stosowanymi w leczeniu HIV, lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami, lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwnadciśnieniowymi, barbituranami, tiorydazyną, solami litu, lekami wpływającymi na rytm serca oraz lekami przeciwcholinergicznymi. Spożywanie soku grejpfrutowego oraz alkoholu podczas przyjmowania Pinexet może wpływać na jego działanie i nie jest zalecane.

  • Ilustracja poradnika Pinexet 200 mg – dawkowanie leku

    Lek Pinexet, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie leku różni się w zależności od schorzenia i wynosi od 50 mg do 800 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować lek z ostrożnością, a dzieci i młodzież poniżej 18 lat nie powinni go stosować. W przypadku zaburzeń czynności wątroby dawkę należy rozpocząć od 25 mg na dobę i stopniowo zwiększać. W razie przyjęcia większej dawki lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Przerwanie leczenia powinno odbywać się stopniowo.

  • Ilustracja poradnika Pinexet 300 mg – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Pinexet, który zawiera kwetiapinę, stosowaną w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie różni się w zależności od choroby i wynosi od 50 mg do 800 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki. Pinexet nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W razie pominięcia dawki, należy ją zażyć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Nagłe przerwanie stosowania leku może prowadzić do objawów odstawienia.

  • Ilustracja poradnika Pinexet 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Pinexet, zawierający kwetiapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dawkowanie leku różni się w zależności od schorzenia i wynosi od 150 mg do 800 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby mogą wymagać dostosowania dawki. Pinexet nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. W przypadku pominięcia dawki należy ją zażyć jak najszybciej, a w razie przedawkowania natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nagłe przerwanie leczenia może prowadzić do objawów odstawienia, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki.

  • Ilustracja poradnika Emanera, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Emanera, zawierającego ezomeprazol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki powyżej 80 mg są uznawane za przedawkowanie. Objawy mogą obejmować nudności, wymioty, bóle brzucha, osłabienie, zawroty głowy, senność, wysypkę, przyspieszone bicie serca i arytmie. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega na terapii objawowej i podtrzymującej.

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Mannitol 15% Baxter to roztwór do infuzji stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak pobudzanie diurezy, zmniejszanie ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego oraz leczenie zatrucia. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. Przeciwwskazania obejmują m.in. hiperosmolarność osocza, ciężkie odwodnienie i niewydolność serca. Możliwe działania niepożądane to m.in. reakcje alergiczne, odwodnienie, obrzęk, kwasica metaboliczna, ból głowy i zawroty głowy.

  • Ilustracja poradnika Mannitol 15% Baxter, 150 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mannitol 15% Baxter to roztwór do infuzji stosowany w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak zwiększenie diurezy, zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego oraz leczenie pewnych rodzajów zatruć. Może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, uszkodzenie nerek, niewydolność serca, wysokie ciśnienie krwi, nadmiar płynu w płucach, śpiączkę, drgawki, obrzęk kostek, palców i twarzy, odwodnienie, zaburzenia elektrolitowe, suchość w jamie ustnej, pragnienie, nudności, wymioty, złe samopoczucie, zwiększone stężenie kwasu we krwi, ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączkę, zwiększenie ciśnienia wewnątrz czaszki, zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie i osłabienie, skurcze, zaburzenia widzenia, katar, martwica skóry, reakcje w miejscu infuzji oraz wyciek roztworu do…

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 4,5 mg – przeciwwskazania

    Lek Ristidic, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego i otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na rywastygminę lub inne składniki leku, a także po wystąpieniu reakcji skórnych po zastosowaniu plastrów z rywastygminą. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem w przypadku nieregularnego rytmu serca, czynnego wrzodu żołądka, trudności w oddawaniu moczu, napadów padaczkowych, astmy, zaburzeń czynności nerek lub wątroby, drżenia mięśniowego, małej masy ciała oraz reakcji ze strony żołądka i jelit. Ristidic może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki przeciwcholinergiczne, metoklopramid, leki beta-adrenolityczne i leki zwiotczające mięśnie.

  • Ilustracja poradnika Ristidic, 4,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ristidic, zawierający rywastygminę, jest stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, utrata apetytu, problemy żołądkowe, lęk, pocenie się, ból głowy, zgaga, pobudzenie, zmniejszony apetyt oraz koszmary senne. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak ból w klatce piersiowej, wysypka, napady padaczkowe, choroba wrzodowa żołądka lub jelit, wysokie ciśnienie krwi, zakażenia układu moczowego, omamy, zaburzenia rytmu serca, krwawienia z przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki oraz nasilenie objawów choroby Parkinsona. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.