Menu

Agranulocytoza

Produkty powiązane z agranulocytoza
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Galvenox Veno, kapsułki, 500 mg
Galvenox Veno, kapsułki, 500 mg
Phlebodia, tabletki, 600 mg
Phlebodia, tabletki, 600 mg
Rostil, tabletki, 250 mg
Rostil, tabletki, 250 mg
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
CYCLOVENOX 3, kapsułki
CYCLOVENOX 3, kapsułki
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
Cyclovena, kapsułki
DETRAMAX, tabletki powlekane
DETRAMAX, tabletki powlekane
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Maria Bialik
Maria Bialik
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Promazin Jelfa, 100 mg – wskazania – na co działa?
  2. Promazin Jelfa, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  3. Profenid, 100 mg – dawkowanie leku
  4. Polopiryna S, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Polfenon, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?
  8. Petinimid, 250 mg – wskazania – na co działa?
  9. Pentazocinum WZF – wskazania – na co działa?
  10. Pentasa, 1 g – przeciwwskazania
  11. Pentasa, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Codipar – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Noctofer, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Noctofer, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Neurotop retard 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Nakom, 250 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Nakom Mite, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Naklofen, 25 mg/ml – dawkowanie leku
  20. Metronidazol 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?
  21. Metronidazol Polpharma, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Metronidazol Polpharma, 250 mg – stosowanie w ciąży
  23. Metizol, 5 mg – dawkowanie leku
  24. Metizol, 5 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Promazin Jelfa, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Promazin Jelfa to lek neuroleptyczny stosowany w krótkotrwałym leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia psychoruchowego oraz w leczeniu pobudzenia i niepokoju u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie jest indywidualne, zazwyczaj 100-200 mg cztery razy na dobę, a dla osób starszych 25-50 mg cztery razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, stany śpiączkowe, guz chromochłonny, ciężką niewydolność wątroby lub nerek, agranulocytozę, ciężką niewydolność krążenia, chorobę Parkinsona, przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny, stosowanie u kobiet karmiących piersią oraz stosowanie u dzieci. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może prowadzić do wystąpienia objawów niepożądanych. Możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego, psychiczne,…

  • Ilustracja poradnika Promazin Jelfa, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Promazin Jelfa jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią oraz pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Lek może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, a także wchodzić w interakcje z alkoholem, nasilając jego działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy. U seniorów zaleca się stosowanie połowy dawki początkowej pod ścisłym nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Profenid, 100 mg – dawkowanie leku

    Lek Profenid zawiera ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Maksymalna dawka dobowa wynosi 200 mg. W długotrwałym leczeniu stosuje się 1-2 czopki na dobę, a w krótkotrwałym leczeniu ostrych stanów również 1-2 czopki na dobę. Szczególne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby, wymagają dostosowania dawki. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do poważnych objawów. Lek może powodować różne działania niepożądane, w tym niestrawność, nudności, bóle brzucha, a także poważniejsze reakcje jak agranulocytoza czy niewydolność nerek. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna S, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polopiryna S, zawierająca kwas acetylosalicylowy, jest lekiem przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia krwi, układu immunologicznego, układu nerwowego, serca, naczyń, żołądka i jelit, wątroby i dróg żółciowych oraz nerek i dróg moczowych. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Polopiryna S jest przeciwwskazana w ostatnim trymestrze ciąży i w okresie karmienia piersią.

  • Ilustracja poradnika Polopiryna C, 500 mg + 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polopiryna C może powodować różne działania niepożądane, takie jak małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza, reakcje nadwrażliwości, szumy uszne, zawroty głowy, niestrawność oraz krwawienia z przewodu pokarmowego. Przedawkowanie leku może prowadzić do poważnych objawów, takich jak nudności, wymioty, szumy uszne, przyspieszenie oddechu, utrata słuchu, zaburzenia widzenia, bóle głowy, pobudzenie ruchowe, senność, śpiączka, drgawki, hipertermia, kwasica metaboliczna oraz odwodnienie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Polfenon, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polfenon to lek przeciwarytmiczny, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęściej występują zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu oraz kołatanie serca. Często mogą pojawić się niepokój, zaburzenia snu, ból głowy, nieostre widzenie, bradykardia, duszność, ból brzucha, nieprawidłowa czynność wątroby oraz ból w klatce piersiowej. Rzadziej występują trombocytopenia, zmniejszone łaknienie, omdlenie, zaburzenia koordynacji ruchów, tachykardia komorowa, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka oraz zaburzenia erekcji. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują agranulocytozę, leukopenię, nadwrażliwość, stan splątania, drgawki, migotanie komór, niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, uszkodzenie komórek wątroby, zespół toczniopodobny oraz zmniejszenie liczby plemników.

  • Ilustracja poradnika Phenytoinum WZF, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Phenytoinum WZF jest stosowany w leczeniu padaczki, zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy oraz w leczeniu nerwobólu nerwu trójdzielnego. Dawkowanie leku ustala lekarz indywidualnie, a przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenytoinę i porfirię. Należy zachować ostrożność w przypadku cukrzycy, reakcji skórnych, pacjentów w podeszłym wieku oraz kobiet w wieku rozrodczym. Fenytoina wchodzi w interakcje z wieloma lekami, a możliwe działania niepożądane obejmują zaburzenia krwi, układu nerwowego, żołądkowo-jelitowe, skórne i mięśniowo-szkieletowe.

  • Ilustracja poradnika Petinimid, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Petinimid to lek stosowany w leczeniu padaczki, szczególnie w przypadkach pierwotnie uogólnionej padaczki z typowymi i nietypowymi napadami nieświadomości. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od odpowiedzi pacjenta na leczenie. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować lekarza o wszelkich istniejących schorzeniach oraz planowanej ciąży. Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta. Petinimid może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie reakcje skórne i zmiany w obrazie krwi.

  • Ilustracja poradnika Pentazocinum WZF – wskazania – na co działa?

    Lek Pentazocinum WZF jest stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym do silnego nasileniu. Jest to opioidowy lek przeciwbólowy, który działa poprzez zmniejszenie odczuwania bólu przez pacjenta. Lek można podawać podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz nasilenia bólu. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na pentazocynę, depresji oddechowej, astmy, urazów głowy, podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zatrucia alkoholem oraz niewydolności serca. Podczas stosowania leku należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z porfirią, chorobami układu krążenia, zaburzeniami czynności wątroby i nerek, drgawkami, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością kory nadnerczy, guzem chromochłonnym nadnerczy, przerostem gruczołu krokowego, zapaleniem pęcherzyka…

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 1 g – przeciwwskazania

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia odbytnicy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na mesalazynę, salicylany, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek, chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz skazę krwotoczną. Pacjenci powinni omówić z lekarzem wszelkie ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak uczulenie na sulfasalazynę, zaburzenia czynności wątroby i nerek, reakcje skórne, reakcje nadwrażliwości serca oraz zaburzenia składu krwi. Mesalazyna może wchodzić w interakcje z lekami takimi jak azatiopryna, 6-merkaptopuryna, tioguanina oraz warfaryna. W przypadku wystąpienia objawów nietolerancji leku, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pentasa, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Pentasa, zawierający mesalazynę, jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohn’a. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak biegunka i ból głowy, po bardzo rzadkie, jak zapalenie mięśnia sercowego czy reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Codipar – działania niepożądane i skutki uboczne

    Codipar zawiera paracetamol i może powodować działania niepożądane, takie jak odczyny alergiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, uszkodzenie wątroby i nerek oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem i podać węgiel aktywowany. Codipar można stosować w ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.

  • Ilustracja poradnika Ospen 750, 750 000 j.m./5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ospen 750, zawierający fenoksymetylopenicylinę, jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunka. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, ciężkie reakcje alergiczne, zmiany w obrazie krwi czy zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noctofer, 0,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Noctofer, zawierający lormetazepam, jest stosowany w leczeniu zaburzeń snu i jako premedykacja przed zabiegami. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy i spowolnienie reakcji. Rzadziej występują reakcje alergiczne, brak apetytu, uzależnienie oraz problemy z pamięcią i koordynacją ruchową. Bardzo rzadko mogą pojawić się zmiany w morfologii krwi, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia czynności wątroby. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne czy objawy psychiczne, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Noctofer, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Noctofer, zawierający lormetazepam, stosowany jest w leczeniu zaburzeń snu i jako premedykacja przed zabiegami. Może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak senność i zawroty głowy, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak reakcje skórne, uzależnienie czy zaburzenia widzenia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne czy objawy psychiczne, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w razie wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Neurotop retard 300, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Neurotop Retard to lek stosowany w leczeniu padaczki i innych schorzeń neurologicznych. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym leukopenię, zawroty głowy, senność, nudności, wymioty oraz alergiczne reakcje skórne. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia przewodnictwa w mięśniu sercowym, leukocytoza, obrzęk węzłów chłonnych, spontaniczne ruchy w obrębie jamy ustnej i twarzy oraz zapalenie nerwów. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, niedokrwistość, zapalenie spojówek, reakcje nadwrażliwości dróg oddechowych i zapalenie trzustki. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nakom, 250 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nakom, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak nudności i senność, po rzadkie, jak agranulocytoza. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Ważne jest również regularne monitorowanie stanu zdrowia i dostosowywanie dawki leku zgodnie z zaleceniami specjalisty.

  • Ilustracja poradnika Nakom Mite, 100 mg + 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Nakom mite, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca, senność i depresja. Niezbyt częste działania obejmują zmiany masy ciała, ataksję, zapalenie żył, chrypkę i obrzęki. Rzadkie działania to leukopenia, napady drgawkowe, obrzęk naczynioruchowy, łysienie i plamica Schönleina-Henocha. Bardzo rzadko może wystąpić agranulocytoza i gwałtowne zasypianie. Niektóre działania mają nieokreśloną częstość, takie jak czerniak złośliwy, zawroty głowy, uderzenia gorąca, zaburzenia chodu i upadki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Naklofen, 25 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Naklofen jest stosowany w leczeniu zapalnych i zwyrodnieniowych chorób reumatycznych. Zalecana dawka to 75 mg na dobę, maksymalnie 150 mg na dobę, nie dłużej niż 2 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na diklofenak, czynna choroba wrzodowa, ostatni trymestr ciąży, ciężka niewydolność wątroby lub nerek, zastoinowa niewydolność serca. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i unikać stosowania u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, chorobą Leśniowskiego-Crohna, astmą, obrzękiem Quinckego, pokrzywką. Możliwe działania niepożądane to ból w klatce piersiowej, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, zmiany w liczbie komórek krwi.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol 0,5% Polpharma, 5 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Metronidazol 0,5% Polpharma to lek stosowany w leczeniu zakażeń bakteriami beztlenowymi, profilaktyce okołooperacyjnej, bakteryjnym zapaleniu pochwy, rzęsistkowicy, giardiazie, pełzakowicy oraz eradykacji Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i rodzaju zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na metronidazol oraz pierwszy trymestr ciąży. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zawroty głowy, drgawki, reakcje skórne, problemy żołądkowo-jelitowe, zmiany w obrazie krwi oraz hepatotoksyczność.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Polpharma, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metronidazol Polpharma to lek przeciwpierwotniakowy i przeciwbakteryjny, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu i biegunka. Rzadkie działania niepożądane obejmują agranulocytozę, neutropenię, trombocytopenię i anafilaksję. Istnieją również działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak obrzęk naczynioruchowy, leukopenia, neuropatia obwodowa, zapalenie wątroby i zespół Stevensa-Johnsona. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Polpharma, 250 mg – stosowanie w ciąży

    Metronidazol jest skutecznym lekiem przeciwpierwotniakowym i przeciwbakteryjnym, ale jego stosowanie przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ograniczone ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. Alternatywne leki, takie jak amoksycylina, erytromycyna i klindamycyna, są bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Metizol, 5 mg – dawkowanie leku

    Metizol to lek stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zazwyczaj zaczynając od 40-60 mg na dobę, a następnie zmniejszając do dawki podtrzymującej 5-20 mg na dobę. Specjalne grupy pacjentów, takie jak dzieci, osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby, mogą wymagać dostosowania dawki. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Metizol, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Metizol może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, bóle mięśni, zaparcia, bóle głowy, zaburzenia menstruacji, zmniejszenie temperatury ciała, powiększenie wola, nadmierna senność, zmęczenie, zwiększenie masy ciała, nadmierna suchość skóry oraz bezsenność. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie kroki, takie jak prowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podawanie węgla aktywnego oraz monitorowanie stanu pacjenta.