Stan przedrzucawkowy to poważne powikłanie ciąży, które może rozwijać się w sposób podstępny, często bez wyraźnych objawów1. Wiele kobiet z preeklampsją nie odczuwa żadnych dolegliwości i może być zaskoczonych, gdy zostanie im zalecona hospitalizacja1. Charakterystyczną cechą tej choroby jest to, że niektóre objawy są „ciche” i mogą być wykryte tylko podczas rutynowych badań prenatalnych1.
Pierwszymi i najważniejszymi objawami stanu przedrzucawkowego są wysokie ciśnienie tętnicze oraz obecność białka w moczu23. Nadciśnienie jest często nazywane „cichym zabójcą”, ponieważ większość osób nie czuje wzrostu ciśnienia tętniczego4. Ciśnienie tętnicze powyżej 140/90 mmHg, zmierzone przy dwóch różnych okazjach w odstępie co najmniej czterech godzin, jest uznawane za nieprawidłowe4.
Objawy wczesne i podstawowe
Białkomocz, czyli obecność nadmiernej ilości białka w moczu, jest kolejnym charakterystycznym objawem4. Preeklampsja może uszkodzić „filtr” nerkowy i spowodować przedostawanie się białka do moczu4. Warto jednak pamiętać, że niektóre kobiety z preeklampsją mogą nigdy nie rozwinąć białkomoczu4.
Obrzęki są kolejnym objawem, który wymaga uwagi. Podczas ciąży pewien stopień obrzęków jest normalny, jednak nagły obrzęk twarzy, okolic oczu lub rąk może być powodem do niepokoju24. Nagły przyrost masy ciała o więcej niż 1-2 kilogramy w ciągu tygodnia również może wskazywać na preeklampsję5.
Objawy nasilające się choroby
W miarę postępu choroby mogą pojawić się bardziej wyraźne i niepokojące objawy Zobacz więcej: Objawy postępującej preeklampsji – sygnały ostrzegawcze. Uporczywe bóle głowy, często opisywane jako podobne do migreny, które nie ustępują po przyjęciu leków przeciwbólowych, są poważnym sygnałem ostrzegawczym25.
Zaburzenia widzenia stanowią jeden z najpoważniejszych objawów preeklampsji5. Mogą obejmować wrażenie błyskających świateł, aureole, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie lub plamy przed oczami25. Czasowa utrata wzroku również może wystąpić2.
Ból w nadbrzuszu, szczególnie w prawej części pod żebrami, jest kolejnym charakterystycznym objawem25. Ten rodzaj bólu brzucha jest często nazywany bólem nadbrzusznym lub bólem w prawym górnym kwadrancie5. Czasami ból może promieniować do pleców, szczególnie jeśli towarzyszy mu zaangażowanie wątroby5.
Objawy ciężkiej preeklampsji
Ciężka forma stanu przedrzucawkowego charakteryzuje się nasilonymi objawami i może prowadzić do poważnych powikłań Zobacz więcej: Objawy ciężkiej preeklampsji – sytuacje zagrażające życiu. Duszność, przyspieszony puls, zaburzenia świadomości, zwiększone poczucie lęku oraz uczucie zbliżającej się katastrofy mogą być objawami ciężkiej preeklampsji5.
Zmniejszone oddawanie moczu lub jego całkowity brak jest kolejnym alarmującym objawem6. Może to wskazywać na uszkodzenie nerek. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak drgawki, mogą świadczyć o przejściu preeklampsji w rzucawkę6.
Zespół HELLP, będący powikłaniem ciężkiej preeklampsji, może powodować dodatkowe objawy, takie jak ból w klatce piersiowej, ból brzucha i krwawienie z wątroby6. W przypadku ciężkiej preeklampsji może również wystąpić obrzęk płuc, prowadzący do trudności oddechowych6.
Objawy poporodowe
Stan przedrzucawkowy może również wystąpić po porodzie, najczęściej w ciągu pierwszych 48 godzin, ale ryzyko utrzymuje się do 6 tygodni po porodzie78. Objawy poporodowej preeklampsji są podobne do tych występujących podczas ciąży i obejmują bóle głowy, zaburzenia widzenia, obrzęki rąk i twarzy oraz wysokie ciśnienie tętnicze9.
Poporodowa preeklampsja niesie ze sobą wyższe ryzyko zgonu niż preeklampsja występująca podczas ciąży78. Może prowadzić do zespołu HELLP, poporodowej rzucawki powodującej drgawki oraz trwałych uszkodzeń mózgu, wątroby i nerek9.
Znaczenie wczesnego rozpoznania
Wczesne rozpoznanie objawów stanu przedrzucawkowego jest kluczowe dla zapobieżenia poważnym powikłaniom. Preeklampsja może szybko przechodzić z łagodnej formy w ciężką, czasami w ciągu zaledwie kilku dni10. Regularne kontrole prenatalne z pomiarem ciśnienia tętniczego i badaniem moczu są niezbędne, ponieważ wiele objawów może pozostać niezauważonych przez pacjentkę11.
Kobiety powinny być świadome objawów i nie wahać się zgłaszać wszelkich niepokojących dolegliwości swojemu lekarzowi prowadzącemu11. Objawy mogą być subtelne, dlatego ważne jest, aby pacjentki zwracały uwagę na wszelkie zmiany w swoim samopoczuciu i nie lekceważyły pozornie „normalnych” dolegliwości ciążowych.

















