Leczenie farmakologiczne refluksu żołądkowo-przełykowego opiera się na trzech głównych grupach leków, które różnią się mechanizmem działania, szybkością nastąpienia efektu oraz czasem trwania działania1. Wybór odpowiedniego leku zależy od częstotliwości i nasilenia objawów oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.
Antyacydy – szybka ulga w objawach
Antyacydy stanowią podstawę leczenia łagodnych, sporadycznych objawów żółci żołądkowej2. Zawierają sole minerałów takich jak magnez, wapń lub glin, które neutralizują kwas żołądkowy poprzez reakcje chemiczne3. Do najczęściej stosowanych preparatów należą te zawierające węglan wapnia, wodorotlenek magnezu lub wodorotlenek glinu.
Główną zaletą antyacydów jest szybkość działania – efekt ulgi w objawach następuje w ciągu kilku minut od przyjęcia3. Jednak ich działanie jest krótkotrwałe, trwając około 30 minut na pusty żołądek i do 3 godzin po posiłku4. Antyacydy są szczególnie przydatne jako leczenie „na żądanie” przy okazjonalnych epizodach żółci żołądkowej.
Ważne ograniczenie antyacydów polega na tym, że choć zapewniają szybką ulgę w objawach, nie leczą zapalenia przełyku ani nie zapobiegają jego powstawaniu5. Nadmierne stosowanie niektórych antyacydów może prowadzić do skutków ubocznych, takich jak biegunka lub w rzadkich przypadkach powikłania nerkowe5.
Preparaty alginianu, dostępne często w połączeniu z antyacydami, tworzą na powierzchni treści żołądkowej warstwę ochronną, która zapobiega kontaktowi świeżo wydzielanego kwasu z ujściem przełyku6. Alginany wykazują skuteczność porównywalną z IPP w krótkotrwałym leczeniu GERD i są często stosowane jako terapia uzupełniająca7.
Blokery receptorów histaminowych H2
Blokery receptorów H2 stanowią drugą linię leczenia farmakologicznego GERD i działają poprzez zmniejszenie produkcji kwasu żołądkowego5. Blokują one działanie histaminy na receptory H2 w ściance żołądka, co prowadzi do redukcji wydzielania kwasu żołądkowego na okres do 12 godzin5.
Do dostępnych bez recepty blokerów H2 należą cymetydyna, famotydyna i nizatydyna4. Leki te są skuteczne w leczeniu łagodnych do umiarkowanych objawów GERD, a badania kliniczne wykazały, że w standardowych dawkach są bardziej skuteczne od placebo w łagodzeniu żółci żołądkowej8. W ciągu kilku tygodni leczenia do 70% pacjentów odczuwa poprawę objawów.
Blokery H2 są pierwszorzędowymi lekami u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych objawów i I-II stopnia zapalenia przełyku9. Są skuteczne w gojeniu tylko łagodnego zapalenia przełyku u 70-80% pacjentów z GERD oraz w terapii podtrzymującej zapobiegającej nawrotom9.
Wersje na receptę blokerów H2 są dostępne w wyższych dawkach i mogą być przepisywane pacjentom wymagającym silniejszego działania przeciwkwasowego10. Skutki uboczne tych leków są generalnie łagodne i dobrze tolerowane przez pacjentów10.
Inhibitory pompy protonowej (IPP)
Inhibitory pompy protonowej stanowią najsilniejszą grupę leków dostępnych w leczeniu GERD10. Działają poprzez blokowanie enzymu odpowiedzialnego za produkcję kwasu żołądkowego (pompy protonowej H+/K+-ATPazy), co prowadzi do znacznej redukcji kwaśności treści żołądkowej11.
Do dostępnych IPP należą omeprazol, lansoprazol, ezomeprazol, pantoprazol, rabeprazol i dekslansoprazol10. Niektóre z tych leków są dostępne bez recepty, podczas gdy wyższe dawki wymagają recepty lekarskiej12. Efekt IPP trwa znacznie dłużej niż blokerów H2 – około 16-18 godzin11.
Badania kliniczne jednoznacznie potwierdzają przewagę IPP nad blokerami H2 w leczeniu GERD. Lepsza kontrola objawów choroby refluksowej osiągana jest w okresie 4-8 tygodni u pacjentów leczonych IPP (83%) w porównaniu z otrzymującymi blokery H2 (60%) lub placebo (27%)8. W leczeniu erozyjnego zapalenia przełyku szybsze gojenie osiągane jest u pacjentów otrzymujących IPP przez 4-8 tygodni (78%) w porównaniu z blokerami H2 (50%) czy placebo (24%)8.
IPP są szczególnie skuteczne u pacjentów z erozyjnym zapaleniem przełyku i są lekiem pierwszego wyboru w tej grupie chorych2. Pozwalają nie tylko na kontrolę objawów, ale także na wygojenie uszkodzonej błony śluzowej przełyku13.
Nowe klasy leków przeciwkwasowych
W 2023 roku FDA zatwierdziła wonoprazan – pierwszy lek z nowej klasy blokerów kwasowych konkurujących z potasem (P-CAB)14. Wonoprazan może być zalecany pacjentom z ciężkim refluksem kwasowym, u których inne leki nie przyniosły skutku15. W 2024 roku lek otrzymał również zatwierdzenie FDA do leczenia żółci żołądkowej związanej z nieerozyjnym GERD14.
Leki prokinetyczne stanowią dodatkową opcję terapeutyczną, która działa poprzez poprawę motoryki przewodu pokarmowego11. Pomagają w oczyszczaniu kwasu żołądkowego z przełyku poprzez poprawę ruchów mięśniowych i przyspieszenie opróżniania żołądka. Mogą być szczególnie przydatne u pacjentów z zaburzeniami motoryki, które mogą być spowolnione u niektórych osób z GERD.
Baklofen, agonista receptorów GABA, pomaga zmniejszyć refluks poprzez ograniczenie rozluźnień dolnego zwieracza przełykowego, które są jedną z głównych przyczyn GERD11. Ten lek mięśniowo-rozkurczowy może być przepisywany w celu zmniejszenia skurczów mięśniowych i zapobiegania cofaniu się kwasu żołądkowego do przełyku16.
Zasady stosowania leków przeciwkwasowych
Właściwe stosowanie leków przeciwkwasowych wymaga zrozumienia ich farmakologii i optymalnego czasu podawania. IPP najlepiej przyjmować 30-60 minut przed pierwszym posiłkiem dnia, gdy pompy protonowe są najbardziej aktywne17. Blokery H2 można stosować zgodnie z potrzebami lub profilaktycznie przed posiłkami, które mogą wywołać objawy.
IPP dostępne bez recepty są przeznaczone do 14-dniowego kursu leczenia i można je stosować do trzech razy w roku1. Jeśli objawy utrzymują się pomimo stosowania tych leków, konieczna jest konsultacja z lekarzem w celu dalszej diagnostyki i ewentualnej modyfikacji leczenia.
Ważne jest przestrzeganie zasady stosowania IPP przez najkrótszy możliwy czas w najniższej skutecznej dawce18. Długotrwałe stosowanie może wiązać się z ryzykiem niedoborów witaminowo-mineralnych oraz zwiększonym ryzykiem niektórych infekcji10.





















