Czynniki środowiskowe odgrywają znaczącą rolę w etiologii raka tarczycy, przy czym ekspozycja na promieniowanie jonizujące pozostaje najlepiej udokumentowanym i najważniejszym z nich. Gruczoł tarczowy wykazuje szczególną wrażliwość na działanie promieniowania, co zostało potwierdzone licznymi badaniami epidemiologicznymi prowadzonymi po katastrofach nuklearnych oraz u osób poddanych radioterapii1.
Mechanizm działania promieniowania jonizującego
Promieniowanie jonizujące jest znanym czynnikiem rakotwórczym, który oddziałuje z DNA, powodując szereg mutacji w wrażliwych miejscach2. Tarczyca jest szczególnie wrażliwa na działanie promieniowania jonizującego, zwłaszcza gdy ekspozycja następuje w dzieciństwie, w okresie gdy tarczyca wydaje się być bardzo radioczuła2.
Ekspozycja na promieniowanie jonizujące powoduje 30% ryzyko rozwoju raka tarczycy3. Ryzyko rozwoju raka tarczycy związane z narażeniem na promieniowanie zależy od dwóch głównych czynników: dawki promieniowania i wieku w momencie ekspozycji. Im wyższa dawka promieniowania, tym większe ryzyko raka tarczycy. Ponadto ekspozycja na promieniowanie w dzieciństwie stwarza większe ryzyko niż ekspozycja w wieku dorosłym4.
Historyczne katastrofy nuklearne i ich wpływ
Tragiczne wydarzenia historyczne dostarczyły cennych, choć bolesnych danych o wpływie promieniowania na rozwój raka tarczycy. Katastrofa w Czarnobylu w 1986 roku uwolniła znaczną ilość materiału radioaktywnego, w wyniku czego zdiagnozowano około 4000 przypadków raka tarczycy u dzieci poniżej 18. roku życia w pobliskich krajach wschodnioeuropejskich – wskaźnik znacznie wyższy niż normalny5.
Po wybuchu bomb atomowych w Hiroszimie i Nagasaki około 7% osób narażonych na promieniowanie rozwinęło nowotwory tarczycy36. Podobnie, osoby mieszkające na Ukrainie w czasie katastrofy w Czarnobylu, szczególnie dzieci, mogą mieć zwiększone ryzyko raka brodawkowatego tarczycy6.
Ekspozycja na radioaktywność uwolnioną podczas katastrof nuklearnych, takich jak awaria elektrowni w Czarnobylu w 1986 roku czy katastrofa nuklearna w Fukushimie w 2011 roku, również była związana ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka tarczycy, szczególnie u narażonych dzieci7. Nowotwory tarczycy mogą być obserwowane u narażonych osób nawet 40 lat po ekspozycji7.
Medyczne źródła promieniowania
Radioterapia stosowana w leczeniu nowotworów głowy i szyi znacznie zwiększa ryzyko rozwoju raka tarczycy9. Historia ekspozycji głowy i szyi na wiązki rentgenowskie, szczególnie w dzieciństwie, została uznana za ważny czynnik przyczyniający się do rozwoju raka tarczycy3.
Od lat 20. do 60. XX wieku napromieniowanie było stosowane do leczenia guzów i łagodnych schorzeń, takich jak trądzik, nadmierny owłos na twarzy, gruźlica w okolicy szyi, grzybicze choroby skóry głowy, bóle gardła, przewlekły kaszel oraz powiększenie grasicy, migdałków i adenoidów. Około 10% osób leczonych napromienianiem rozwinęło raka tarczycy po okresie utajenia wynoszącym 30 lat3.
Istnieją również dowody na zwiększone ryzyko raka tarczycy u dzieci leczonych promieniowaniem o niskim napięciu z powodu trądziku10. Pacjenci z historią leczenia promieniowego z powodu białaczki/chłoniaka w dzieciństwie również wykazują związek ze zwiększoną częstością występowania raka tarczycy10.
Diagnostyczne procedury radiologiczne
Ryzyko raka tarczycy jest również wyższe u osób, które miały tomografię komputerową mózgu, głowy i szyi w dzieciństwie11. Rak tarczycy jest również częstszy u osób, które miały rentgen zębów przed 1970 rokiem11.
Należy jednak podkreślić, że ekspozycja na nowoczesne promieniowanie medyczne stosowane w obrazowaniu, takie jak promienie rentgenowskie lub tomografia komputerowa, nie wykazała znaczącego zwiększenia ryzyka raka tarczycy5. Współczesne procedury diagnostyczne stosują znacznie niższe dawki promieniowania i są lepiej kontrolowane niż historyczne metody lecznicze.
Wpływ wieku na radioczułość tarczycy
Młodszy wiek ekspozycji wiąże się z wyższym ryzykiem, ponieważ promieniowanie ma większe skutki w okresach szybkiej proliferacji komórkowej, takich jak w rozwijającym się gruczole tarczowym12. Wysokie dawki promieniowania mogą również indukować nowotwory w tarczycy, nawet gdy ekspozycja na promieniowanie miała miejsce w innych częściach ciała niż szyja, na przykład w leczeniu chłoniaka Hodgkina, raka szyjki macicy lub nowotworów brzucha w dzieciństwie8.
Dwie trzecie guzów wywołanych promieniowaniem to guzy łagodne, a jedna trzecia to guzy złośliwe, z których większość (70-95%) to raki brodawkowate8. Co istotne, chociaż częstość występowania raka tarczycy jest wyższa po ekspozycji na promieniowanie, biologiczne zachowanie choroby jest podobne zarówno w przypadku raka tarczycy wywołanego promieniowaniem, jak i niewywołanego promieniowaniem13.
Inne czynniki środowiskowe
Poza promieniowaniem, istnieją inne potencjalne czynniki środowiskowe mogące wpływać na ryzyko raka tarczycy, choć ich rola nie jest tak dobrze udokumentowana. Do czynników zewnętrznych związanych z rakiem tarczycy należą: ekspozycja na toksyny chemiczne, w tym pestycydy, metale takie jak kadm obecne w powietrzu, wodzie lub żywności, azotyny i azotany obecne w żywności i wodzie oraz zanieczyszczenie powietrza14.
Badania nad różnymi czynnikami, które mogą podnosić ryzyko raka tarczycy, obejmują palenie, otyłość i ekspozycję na toksyny środowiskowe. Obecnie istniejące dane naukowe nie ustanawiają jednoznacznie jasnej korelacji między tymi czynnikami a rozwojem raka tarczycy15.
Znaczące badania wykazują brak związku między rakiem tarczycy a alkoholem czy paleniem16. Co więcej, niektóre badania wykazały, że ryzyko raka tarczycy zmniejsza się przy większym spożyciu alkoholu (2 lub więcej drinków dziennie), co sugeruje potencjalną ochronną rolę spożycia alkoholu w raku tarczycy17.
Zanieczyszczenia chemiczne i przemysłowe
Niektóre substancje farmaceutyczne zostały powiązane ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka tarczycy. Chemikalia, które zakłócają funkcję tarczycy lub wywołują nieprawidłowy wzrost komórek, mogą prowadzić do tworzenia się nowotworowych guzów18.
Pomimo że nie ma szeroko uznanych i potwierdzonych przyczyn środowiskowych raka tarczycy innych niż promieniowanie jonizujące i spożycie jodu z dietą19, badania nad potencjalnymi czynnikami środowiskowymi są kontynuowane. Zwiększony nadzór i poprawa jakości narzędzi diagnostycznych to najbardziej logiczne wyjaśnienie wzrostu zachorowań19.
Współczesne wyzwania środowiskowe
Wzrost zachorowalności na raka tarczycy w ostatnich dekadach może być wynikiem zmian w narażeniu na niezidentyfikowany czynnik ryzyka w środowisku lub w naszym stylu życia1. Prawdziwy wzrost może być wynikiem zmian ekspozycji na niezidentyfikowany czynnik ryzyka środowiskowego lub w stylu życia, choć zwiększone wykrywanie nowotworów przedklinicznych małych rozmiarów wydaje się być oczywistą przyczyną wraz z wprowadzeniem i szerokim stosowaniem ultrasonografii tarczycy1.
Współczesne badania koncentrują się na identyfikacji mechanizmów, przez które znane czynniki ryzyka, takie jak inicjacja przejścia nabłonkowo-mezenchymalnego, mogą potencjalnie prowadzić do rozwoju nowych specyficznych celów terapeutycznych raka tarczycy2.
Podsumowanie czynników środowiskowych
Ekspozycja na promieniowanie jonizujące pozostaje najważniejszym i najlepiej udokumentowanym środowiskowym czynnikiem ryzyka raka tarczycy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ochronę dzieci przed niepotrzebną ekspozycją na promieniowanie, gdyż młody wiek znacznie zwiększa ryzyko późniejszego rozwoju nowotworu. Inne czynniki środowiskowe, choć potencjalnie istotne, wymagają dalszych badań dla potwierdzenia ich roli w etiologii raka tarczycy.

















