Gastropareza to złożone schorzenie, którego przyczyny mogą być bardzo różnorodne, choć w znacznej części przypadków pozostają nieznane. Zrozumienie mechanizmów prowadzących do tego zaburzenia jest kluczowe dla właściwego leczenia i prewencji powikłań1.
Gastropareza idiopatyczna – najczęstsza forma
Gastropareza idiopatyczna, czyli o nieznanej przyczynie, stanowi największą grupę przypadków tego schorzenia. Szacuje się, że od 30% do 50% wszystkich pacjentów z gastroparezą otrzymuje diagnozę gastroparezy idiopatycznej23. Termin „idiopatyczna” oznacza po prostu, że mimo przeprowadzenia badań medycznych, nie udaje się ustalić konkretnej przyczyny zaburzenia4.
Warto zauważyć, że część przypadków gastroparezy idiopatycznej może być związana z przebytymi infekcjami wirusowymi, choć związek przyczynowo-skutkowy nie zawsze jest możliwy do udowodnienia2. Niektórzy pacjenci z gastroparezą idiopatyczną zgłaszają wystąpienie objawów po przebytej infekcji wirusowej, co sugeruje możliwość rozwoju gastroparezy poinfekkcyjnej.
Cukrzyca jako główna przyczyna gastroparezy
Cukrzyca jest najczęstszą zidentyfikowaną przyczyną gastroparezy, odpowiadając za około jedną trzecią wszystkich przypadków35. Gastropareza cukrzycowa może rozwinąć się zarówno u pacjentów z cukrzycą typu 1, jak i typu 2, choć częściej występuje w przypadku cukrzycy typu 16.
Mechanizm rozwoju gastroparezy cukrzycowej jest złożony i wieloczynnikowy. Wysokie poziomy glukozy we krwi, szczególnie gdy są źle kontrolowane przez długi okres, mogą powodować uszkodzenie nerwów w procesie zwanym neuropatią cukrzycową47. Szczególnie narażony jest nerw błędny, który kontroluje mięśnie żołądka i jelita cienkiego.
Dodatkowo, wysokie poziomy cukru we krwi uszkadzają również naczynia krwionośne dostarczające tlen i składniki odżywcze do nerwów i mięśni żołądka7. Ten podwójny mechanizm uszkodzenia – bezpośrednie działanie na nerwy oraz pośrednie przez uszkodzenie naczyń krwionośnych – sprawia, że cukrzyca jest tak częstą przyczyną gastroparezy Zobacz więcej: Gastropareza cukrzycowa – mechanizmy uszkodzenia nerwów.
Przyczyny pooperacyjne
Operacje brzuszne, szczególnie te dotyczące żołądka, przełyku lub jelita cienkiego, mogą prowadzić do rozwoju gastroparezy poprzez uszkodzenie nerwu błędnego78. Gastropareza pooperacyjna może wystąpić bezpośrednio po zabiegu lub rozwinąć się nawet po miesiącach czy latach od operacji7.
Szczególnie narażone na rozwój gastroparezy są osoby po operacjach bariatrycznych, zabiegach na przełyku, resekcji żołądka oraz operacjach trzustki8. Ryzyko jest również podwyższone po zabiegach przeciwrefluksowych, takich jak fundoplikacja9.
Infekcje jako czynnik wywołujący
Infekcje wirusowe stanowią ważną przyczynę gastroparezy, szczególnie u młodszych pacjentów. Gastropareza poinfekczyjna jest zwykle samoograniczająca się i większość pacjentów odzyskuje pełną sprawność żołądka10. Najczęściej identyfikowanymi patogenami są norowirus i rotawirus510.
Inne wirusy, które mogą wywoływać gastroparezę, to wirus Epsteina-Barr, cytomegalowirus oraz wirus ospy wietrznej10. Mechanizm, w jaki infekcje prowadzą do gastroparezy, nie jest w pełni poznany. Prawdopodobnie infekcje mogą bezpośrednio uszkadzać nerwy żołądka lub powodować, że komórki odpornościowe, mające zniszczyć infekcję, przypadkowo uszkadzają nerwy7.
Inne przyczyny gastroparezy
Gastropareza może być również spowodowana wieloma innymi czynnikami Zobacz więcej: Inne przyczyny gastroparezy – leki, infekcje i choroby układowe. Do rzadszych przyczyn należą:
- Choroby autoimmunologiczne: Twardzina układowa, toczeń rumieniowaty układowy oraz inne choroby tkanki łącznej mogą powodować degenerację mięśni żołądka11
- Zaburzenia neurologiczne: Choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane czy dysfunkcja autonomiczna mogą wpływać na funkcjonowanie nerwów żołądka11
- Zaburzenia endokrynologiczne: Niedoczynność tarczycy, zaburzenia nadnerczy czy niewydolność nerek mogą powodować uszkodzenie nerwów na drodze chemicznej11
- Mukowiscydoza: Szacuje się, że jedna trzecia osób z mukowiscydozą rozwija gastroparezę z powodu gromadzenia się śluzu w przewodzie pokarmowym11
Czynniki ryzyka rozwoju gastroparezy
Istnieją określone czynniki, które zwiększają ryzyko rozwoju gastroparezy. Kobiety są kilkakrotnie częściej dotknięte tym schorzeniem niż mężczyźni12. Może to być związane z hormonalnymi różnicami wpływającymi na opróżnianie żołądka, ponieważ opróżnianie żołądka jest wolniejsze w fazie lutealnej cyklu miesiączkowego13.
Wiek również odgrywa rolę – gastropareza częściej występuje u osób starszych powyżej 60. roku życia, co można tłumaczyć większą częstością cukrzycy oraz stosowaniem leków w tej grupie wiekowej14. Osoby z długotrwałą cukrzycą, szczególnie źle kontrolowaną, oraz z innymi powikłaniami neuropatycznymi, są w grupie szczególnego ryzyka8.
Znaczenie wczesnego rozpoznania przyczyny
Ustalenie przyczyny gastroparezy ma kluczowe znaczenie dla wyboru odpowiedniego leczenia. W przypadkach, gdy gastropareza jest wtórna do cukrzycy, najważniejsze jest uzyskanie dobrej kontroli glikemii. Jeśli przyczyna jest polekowa, konieczne może być odstawienie lub zmiana leku powodującego problem15.
W przypadku gastroparezy pooperacyjnej, leczenie skupia się głównie na objawach, ponieważ uszkodzenie nerwu błędnego jest zwykle nieodwracalne. Gastropareza poinfekczyjna często ustępuje samoistnie, choć może to trwać kilka miesięcy10.

















