Badania obrazowe stanowią nieodłączny element diagnostyki chłoniaka nieziarniczego i są kluczowe dla określenia stopnia zaawansowania choroby oraz planowania optymalnej strategii leczenia1. Współczesne metody obrazowania pozwalają na precyzyjną ocenę lokalizacji, wielkości i aktywności metabolicznej ognisk chorobowych w całym organizmie2. Wybór odpowiednich badań obrazowych zależy od typu chłoniaka, objawów klinicznych oraz planowanego leczenia.
Tomografia komputerowa – podstawowe badanie obrazowe
Tomografia komputerowa (CT) jest podstawowym badaniem obrazowym w diagnostyce chłoniaka nieziarniczego i jest wykonywana u praktycznie wszystkich pacjentów z podejrzeniem tej choroby3. Badanie CT klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy pozwala na wykrycie powiększonych węzłów chłonnych, ocenę zajęcia narządów wewnętrznych oraz identyfikację obecności płynu w jamie opłucnowej lub otrzewnowej1.
Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie i zaawansowane algorytmy komputerowe do tworzenia szczegółowych, trójwymiarowych obrazów struktur wewnętrznych1. Badanie jest zwykle wykonywane z kontrastem dożylnym, co pozwala na lepsze odróżnienie tkanek i dokładniejszą ocenę naczyń krwionośnych. CT umożliwia wykrycie węzłów chłonnych o średnicy większej niż 1 cm, które są uważane za patologicznie powiększone.
- Szybkość wykonania badania (kilka minut)
- Wysoka dostępność w ośrodkach medycznych
- Doskonała wizualizacja struktur kostnych i miękkich tkanek
- Możliwość oceny odpowiedzi na leczenie
- Relatywnie niski koszt badania
Pozytonowa tomografia emisyjna – ocena aktywności metabolicznej
Pozytonowa tomografia emisyjna połączona z tomografią komputerową (PET-CT) jest zaawansowaną metodą obrazowania, która łączy informacje anatomiczne z oceną aktywności metabolicznej tkanek1. Badanie wykorzystuje radioaktywną glukozę (fluorodeoksyglukozę – FDG), która gromadzi się w komórkach o wysokiej aktywności metabolicznej, charakterystycznej dla komórek nowotworowych4.
PET-CT jest szczególnie przydatne w rozróżnianiu między powolnie rosnącymi (indolentnymi) a szybko rosnącymi (agresywnymi) postaciami chłoniaka nieziarniczego4. Badanie to może wykryć małe ogniska chorobowe, które nie są widoczne w standardowej tomografii komputerowej, oraz pomóc w ocenie odpowiedzi na leczenie. PET-CT jest obecnie włączone do systemu klasyfikacji Lugano jako standardowa metoda oceny stopnia zaawansowania choroby5.
Rezonans magnetyczny – specjalne wskazania
Rezonans magnetyczny (MRI) wykorzystuje silne pole magnetyczne i fale radiowe do tworzenia szczegółowych obrazów struktur wewnętrznych organizmu1. W diagnostyce chłoniaka nieziarniczego MRI jest szczególnie przydatne w ocenie zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, w tym mózgu i rdzenia kręgowego6. Badanie to charakteryzuje się doskonałą rozdzielczością kontrastową tkanek miękkich i nie wykorzystuje promieniowania jonizującego.
MRI może być również stosowane w ocenie zajęcia szpiku kostnego, szczególnie w przypadkach, gdy wyniki biopsji szpiku kostnego są wątpliwe7. Badanie całego ciała metodą MRI (whole-body MRI) zyskuje na popularności jako alternatywa dla PET-CT, szczególnie u dzieci i młodych dorosłych, u których ważne jest ograniczenie narażenia na promieniowanie jonizujące.
Ultrasonografia – badanie uzupełniające
Ultrasonografia jest nieinwazyjną metodą obrazowania, która wykorzystuje fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości do tworzenia obrazów struktur wewnętrznych1. W diagnostyce chłoniaka nieziarniczego ultrasonografia jest przydatna w ocenie powierzchownie położonych węzłów chłonnych, śledziony oraz narządów jamy brzusznej6. Badanie to może być również wykorzystywane do kierowania biopsji gruboigłowej węzłów chłonnych.
Ultrasonografia jest szczególnie przydatna w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie, ponieważ pozwala na częste kontrole bez narażenia pacjenta na promieniowanie jonizujące8. Badanie to jest również wykorzystywane w ocenie przepływu krwi w naczyniach (ultrasonografia dopplerowska), co może dostarczyć dodatkowych informacji o charakterze zmian chorobowych.
Badanie rentgenowskie klatki piersiowej
Przeglądowe zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej pozostaje podstawowym badaniem obrazowym wykonywanym u wszystkich pacjentów z podejrzeniem chłoniaka nieziarniczego3. Badanie to pozwala na wykrycie powiększonych węzłów chłonnych śródpiersiowych, obecności płynu w jamie opłucnowej oraz zmian w płucach9. Mimo że tomografia komputerowa dostarcza znacznie więcej informacji, zdjęcie rentgenowskie pozostaje przydatne ze względu na szybkość wykonania, niski koszt i powszechną dostępność.
Badanie rentgenowskie może również służyć jako badanie kontrolne podczas leczenia, pozwalając na szybką ocenę zmian w wielkości węzłów chłonnych śródpiersiowych10. W przypadku wystąpienia objawów ze strony układu oddechowego, takich jak kaszel czy duszność, zdjęcie rentgenowskie może pomóc w wykluczeniu powikłań związanych z chorobą lub leczeniem.
Specjalne badania obrazowe
W określonych sytuacjach klinicznych mogą być konieczne specjalne badania obrazowe dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta11. W przypadku podejrzenia zajęcia przewodu pokarmowego może być wykonywana endoskopia z oceną ultrasonograficzną (endosonografia) lub badania kontrastowe przewodu pokarmowego. Scyntygrafia z galem-67 była wcześniej stosowana w diagnostyce chłoniaków, ale obecnie została w dużej mierze zastąpiona przez PET-CT7.
U pacjentów z objawami neurologicznymi może być konieczne wykonanie MRI mózgu i rdzenia kręgowego oraz nakłucia lędźwiowego w celu oceny płynu mózgowo-rdzeniowego9. W przypadkach rzadkich lokalizacji chłoniaka, takich jak zajęcie kości czy narządów płciowych, mogą być stosowane specjalistyczne protokoły obrazowania dostosowane do konkretnej lokalizacji.
Interpretacja wyników i znaczenie kliniczne
Interpretacja wyników badań obrazowych w chłoniaku nieziarniczym wymaga doświadczenia i wiedzy specjalistycznej12. Radiolog musi nie tylko zidentyfikować zmiany chorobowe, ale także ocenić ich charakter, wielkość i związek z okolicznymi strukturami. Szczególnie ważna jest ocena odpowiedzi na leczenie, która może wymagać porównania z badaniami wykonanymi przed rozpoczęciem terapii.
Wyniki badań obrazowych mają bezpośredni wpływ na wybór strategii leczenia i określenie rokowania13. Na podstawie tych badań określa się stopień zaawansowania choroby zgodnie z systemem Ann Arbor w modyfikacji Lugano, co jest kluczowe dla planowania leczenia. Badania obrazowe są również niezbędne do monitorowania skuteczności terapii i wykrywania ewentualnych wznów choroby.


















