Szczepienia przeciwko chorobie Heinego-Medina u dzieci – harmonogram i skuteczność

Szczepienia przeciwko chorobie Heinego-Medina u dzieci stanowią fundament prewencji tej poważnej choroby wirusowej. Prawidłowo przeprowadzona immunizacja w dzieciństwie zapewnia długotrwałą, prawdopodobnie dożywotnią ochronę przed polio¹. Zrozumienie harmonogramu szczepień i ich znaczenia jest kluczowe dla rodziców i opiekunów.

Harmonogram szczepień przeciwko polio

Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC) zaleca, aby dzieci otrzymały 4 dawki szczepionki przeciwko polio w celu ochrony przed ciężką postacią choroby, w tym paraliżem². Jako część rutynowych szczepień ochronnych dzieci w Stanach Zjednoczonych powinny otrzymać IPV (nieaktywną szczepionkę przeciwko polio) w celu ochrony przed polio².

Dzieci powinny otrzymać łącznie 4 dawki, po jednej w każdym z następujących okresów życia: 2 miesiące (1. dawka), 4 miesiące (2. dawka), 6-18 miesięcy (3. dawka), 4-6 lat (4. dawka)². Pierwsza dawka szczepionki przeciwko polio w połączeniu z innymi szczepionkami jest obecnie zalecana do podania w wieku 6 tygodni³.

Wszystkie niemowlęta bez przeciwwskazań powinny otrzymać 3 dawki nieaktywnej szczepionki przeciwko polio (IPV), podawane w odstępach co najmniej 4 tygodni, przy czym pierwsza dawka powinna być podana w wieku co najmniej 6 tygodni, rutynowo w wieku 2, 4 i 6-18 miesięcy⁴. Czwarta dawka jest zalecana w wieku 4-6 lat, chociaż ta dawka nie jest potrzebna, jeśli trzecia dawka została otrzymana co najmniej 6 miesięcy po drugiej dawce i po ukończeniu 4 lat⁴.

Skuteczność szczepionek

Skuteczność szczepionki przeciwko polio jest niezwykle wysoka. IPV chroni przed ciężką chorobą spowodowaną przez wirus polio u niemal wszystkich osób, które otrzymały wszystkie zalecane dawki⁵. Co najmniej 90% osób, które otrzymały dwie dawki IPV, rozwija odporność na wszystkie trzy typy wirusa polio, a co najmniej 99% rozwija odporność po trzech dawkach⁶.

Prawie wszystkie dzieci (ponad 99%), które otrzymają wszystkie zalecane dawki nieaktywnej szczepionki przeciwko polio, będą chronione⁷. Dwie dawki nieaktywnej szczepionki przeciwko polio (IPV) są skuteczne w 90% lub więcej przypadków przeciwko polio, a trzy dawki są skuteczne w 99%-100%⁸.

Uzupełnianie opóźnień w szczepieniach

Dzieci, które są opóźnione w otrzymywaniu wszystkich zalecanych dawek, powinny uzupełnić serię zgodnie z zalecanym harmonogramem nadrabiania². Niemowlęta i dzieci poniżej 10 roku życia, które przegapiły dawkę szczepionki zawierającej składnik przeciwko polio, są zachęcane do nadrobienia zaległości⁹.

Osoby rozpoczynające serię szczepień po ukończeniu 4 roku życia powinny otrzymać łącznie trzy dawki¹⁰. Standardowy harmonogram immunizacji przeciwko wirusowi polio pozostaje 4 dawkami nieaktywnej szczepionki przeciwko wirusowi polio w wieku 2, 4 i 6-18 miesięcy oraz 4-6 lat¹¹.

Ostatnia dawka w serii nieaktywnej szczepionki przeciwko wirusowi polio powinna być podana w wieku 4-6 lat, niezależnie od poprzedniej liczby dawek podanych przed 4. urodzinami i co najmniej 6 miesięcy od ostatniej dawki¹¹. Jeśli dziecko będzie podróżować do kraju, gdzie ryzyko zarażenia się polio jest większe, powinno ukończyć serię szczepień przeciwko polio przed wyjazdem⁸.

Szczepionki skojarzone

W wielu krajach szczepionka przeciwko polio jest podawana jako szczepionka skojarzona w ramach rutynowej immunizacji¹². Szczepionka IPV może być podawana samodzielnie lub w połączeniu z innymi szczepionkami (np. błonica, tężec, krztusiec, zapalenie wątroby typu B i Haemophilus influenzae typu b)¹³.

W Stanach Zjednoczonych dostępnych jest pięć kombinowanych szczepionek pediatrycznych zawierających nieaktywną szczepionkę przeciwko polio: KINRIX, PEDIARIX, Pentacel, Quadracel i Vaxelis¹⁴. Te szczepionki skojarzone ułatwiają podawanie wielokrotnych immunizacji jednocześnie, co zwiększa wygodę dla dzieci i rodziców.

Bezpieczeństwo szczepień u dzieci

Nieaktywne szczepionki przeciwko polio są bardzo bezpieczne¹⁵. Mogą wystąpić łagodne zaczerwienienie lub ból w miejscu wstrzyknięcia¹⁵. Są one ogólnie bezpieczne do podania kobietom w ciąży i osobom z HIV/AIDS, które są poza tym zdrowe¹⁵.

Szczepionka używana do zapobiegania polio w Stanach Zjednoczonych nie powoduje polio¹⁶. IPV jest bardzo bezpieczna, jednak jak w przypadku każdego leku, szczepionki mogą powodować działania niepożądane u niektórych osób. Kilka osób, które otrzymują IPV, odczuwa łagodną bolesność w miejscu, gdzie został wykonany zastrzyk¹⁷.

Znaczenie kontynuacji szczepień

Szczepionka przeciwko polio i wszystkie inne rutynowe szczepionki dziecięce są zalecane dla dzieci przez Amerykańską Akademię Pediatrii i Centra Kontroli i Prewencji Chorób w celu zapobiegania powrotowi chorób, którym można zapobiec poprzez szczepienia, do Stanów Zjednoczonych¹⁸. Dlatego ważne jest, aby wszystkie dzieci nadal otrzymywały szczepionki przeciwko polio¹⁸.

Infekcje polio są częstsze u dzieci poniżej 5 roku życia. Jednak każda osoba, która nie jest odporna na wirus polio, może się zakazić, niezależnie od wieku¹². Polio dotyka głównie nieszczepione dzieci, ale każdy, kto nie jest w pełni zaszczepiony przeciwko wirusowi, jest narażony na rozwój ciężkiej choroby w przypadku narażenia¹⁹.

Chociaż istnieją minimalne przypadki polio w ostatnim czasie, ważne jest zapewnienie ukończenia pełnych szczepień przeciwko polio do 5 roku życia. Zapobiegnie to ponownemu pojawieniu się choroby na dużą skalę krajową i globalną²⁰. Głównym sposobem zapobiegania chorobie polio jest szczepienie, które jest podawane w 3 dawkach plus dawka przypominająca w wieku od 2 miesięcy do 5 lat²⁰.