Migrena należy do najczęstszych zaburzeń neurologicznych na świecie, stanowiąc poważny problem zdrowia publicznego1. Schorzenie to dotyka ponad miliard ludzi rocznie, charakteryzując się wysoką częstością występowania oraz znaczną zachorowalnością, szczególnie wśród młodych dorosłych i kobiet1. Według najnowszych danych epidemiologicznych, globalna częstość występowania migreny wynosi około 14-15% populacji23.
Globalne trendy epidemiologiczne
Analiza danych z lat 1990-2019 pokazuje, że globalna częstość występowania migreny, skorygowana pod względem wieku, wzrosła o 1,7%1. W 2019 roku odnotowano 1,1 miliarda przypadków oraz 525,5 lat życia z niepełnosprawnością na 100 000 mieszkańców1. Te dane wskazują na rosnące obciążenie migrenami w skali globalnej, co może być związane zarówno ze starzeniem się społeczeństwa, jak i lepszą diagnostyką oraz świadomością choroby.
Według Światowej Organizacji Zdrowia, zaburzenia bólów głowy zajmują trzecie miejsce wśród przyczyn niepełnosprawności w neurologii, po udarze mózgu i demencji4. Migrena wyróżnia się spośród ponad 200 rodzajów bólów głowy jako główna przyczyna problemów zdrowotnych w populacji23.
Różnice między płciami
Jedna z najbardziej charakterystycznych cech epidemiologii migreny to wyraźna różnica w częstości występowania między kobietami a mężczyznami. Kobiety są około trzykrotnie częściej dotknięte migrenami niż mężczyźni56. W Stanach Zjednoczonych rocznie migreny dotykają około 18% kobiet w porównaniu z 6% mężczyzn6.
Różnice te są szczególnie wyraźne po okresie dojrzewania. Przed okresem pokwitania częstość występowania migreny jest podobna u chłopców i dziewczynek, dotykając około 5% dzieci7. Po okresie dojrzewania sytuacja się zmienia – stosunek kobiet do mężczyzn wzrasta z 2,5:1 w okresie pokwitania do 3,5:1 w wieku 40 lat6.
W wieku reprodukcyjnym (od 30 do 50 lat) nawet cztery razy więcej kobiet doświadcza napadów migreny w porównaniu z mężczyznami, co jest szczególnie zauważalne w przypadku migreny bez aury7. Ta różnica jest prawdopodobnie związana z wpływem hormonów płciowych, szczególnie estrogenu, na mechanizmy powstawania migreny.
Rozkład według wieku
Częstość występowania migreny wykazuje charakterystyczne zmiany w zależności od wieku. Najwyższa zapadalność na migrenę obserwowana jest w grupie wiekowej 10-14 lat, zarówno u dziewczynek, jak i chłopców1. Szczegółowe badania pokazują, że u dziewczynek zapadalność na migrenę z aurą osiąga szczyt między 12. a 13. rokiem życia (14,1 na 1000 osobolat), podczas gdy migrena bez aury najczęściej pojawia się między 14. a 17. rokiem życia (18,9 na 1000 osobolat)8.
U chłopców zapadalność na migrenę z aurą osiąga szczyt wcześniej, około 5. roku życia (6,6 na 1000 osobolat), a szczyt dla migreny bez aury przypada na wiek 10-11 lat (10 na 1000 osobolat)8. Po okresie dojrzewania częstość występowania migreny wzrasta u obu płci, osiągając szczyt między 30. a 40. rokiem życia6.
Różnice geograficzne i etniczne
Częstość występowania migreny wykazuje pewne różnice geograficzne, choć nie są one tak wyraźne jak różnice między płciami. Według Światowej Organizacji Zdrowia, skorygowana częstość występowania migreny jest najwyższa w Ameryce Północnej, następnie w Ameryce Południowej i Środkowej, Europie, Azji i Afryce9.
W Europie migrena dotyka 12-28% ludzi w pewnym momencie ich życia, przy czym około 6-15% dorosłych mężczyzn i 14-35% dorosłych kobiet doświadcza co najmniej jednego napadu rocznie7. Częstość występowania w Azji i Afryce jest nieco niższa niż w krajach zachodnich7.
W Stanach Zjednoczonych obserwuje się różnice między grupami etnicznymi. Według badań, najwyższy odsetek osób z migrenami lub silnymi bólami głowy występuje wśród rdzennych Amerykanów lub mieszkańców Alaski (18,4%), a najniższy wśród Azjato-Amerykanów (11,3%)5. Wśród kobiet białych 20,4% spełnia kryteria migreny, w porównaniu z 16,2% Afroamerykanek i 9,2% kobiet pochodzenia azjatyckiego9.
Migrena u dzieci i młodzieży Zobacz więcej: Epidemiologia migreny u dzieci i młodzieży - częstość występowania
Epidemiologia migreny u dzieci i młodzieży stanowi ważny obszar badań, szczególnie w kontekście rosnącej świadomości występowania tego schorzenia w młodszych grupach wiekowych. Systematyczny przegląd i metaanaliza obejmująca 48 badań wykazała, że łączna częstość występowania pierwotnych bólów głowy u dzieci i młodzieży wynosi 62%10. Szczegółowe dane dotyczące występowania migreny w tej grupie wiekowej, wraz z analizą różnic między płciami i czynników ryzyka, zostały omówione w osobnej sekcji Zobacz więcej: Epidemiologia migreny u dzieci i młodzieży - częstość występowania.
Migrena przewlekła i obciążenie chorobowe Zobacz więcej: Obciążenie chorobowe i dostęp do opieki w migrenie - analiza globalnych danych
Migrena przewlekła, definiowana jako występowanie 15 lub więcej dni z bólem głowy w miesiącu, dotyka około 1,4-2,2% populacji711. To szczególnie uciążliwa forma schorzenia wiąże się ze znacznym obciążeniem zarówno dla pacjentów, jak i systemów opieki zdrowotnej. Analiza obciążenia chorobowego, wpływu na jakość życia oraz dostępu do opieki medycznej została szczegółowo przedstawiona w dedykowanej sekcji Zobacz więcej: Obciążenie chorobowe i dostęp do opieki w migrenie - analiza globalnych danych.
Wyzwania diagnostyczne i niedodiagnozowanie
Pomimo wysokiej częstości występowania, migrena pozostaje często niedodiagnozowana i niedostatecznie leczona. Międzynarodowe badanie CaMEO-I przeprowadzone w sześciu krajach (USA, Kanada, Wielka Brytania, Niemcy, Francja i Japonia) wykazało, że wskaźniki samoopisanej diagnozy medycznej migreny wahają się od 42,8% w Japonii do 49,3% w USA12.
Tylko 35,1% respondentów z migrenami wymagającymi opieki medycznej zgłosiło aktualną konsultację w sprawie bólów głowy13. Co więcej, jedynie 11,5% osób z migrenami pokonało wszystkie trzy bariery w dostępie do opieki: konsultację, diagnozę i odpowiednie leczenie13.
Perspektywy na przyszłość
Prognozy epidemiologiczne wskazują na dalszy wzrost liczby przypadków migreny w nadchodzących latach. W siedmiu głównych rynkach farmaceutycznych (USA, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Wielka Brytania i Japonia) przewiduje się wzrost 12-miesięcznej częstości występowania migreny z około 72,7 miliona przypadków w 2020 roku do 73,7 miliona przypadków w 2030 roku14.
Ten wzrost może być związany ze starzeniem się społeczeństwa, zmianami stylu życia, większym stresem oraz lepszą diagnostyką i świadomością choroby. Konieczne jest dalsze doskonalenie strategii zdrowia publicznego, aby skutecznie zaradzić rosnącemu obciążeniu migrenami w populacji.




















