Zaawansowane metody leczenia dziedzicznych zaburzeń metabolicznych stanowią nadzieję dla pacjentów z ciężkimi postaciami tych rzadkich schorzeń, dla których konwencjonalne podejścia terapeutyczne okazują się niewystarczające. W ciągu ostatnich dwóch dekad nastąpił znaczący postęp w rozwoju innowacyjnych terapii, które mogą zmienić przebieg choroby i znacząco poprawić jakość życia pacjentów1.
Terapia enzymatyczna zastępcza
Terapia enzymatyczna zastępcza stanowi przełomowe podejście w leczeniu pacjentów z niedoborami enzymów lizosomalnych2. Leczenie najczęściej obejmuje cotygodniowe lub dwutygodniowe dożylne infuzje w zależności od enzymu2. Niektóre enzymy są podawane bezpośrednio do ośrodkowego układu nerwowego2. Terapia enzymatyczna zastępcza nie jest leczeniem przyczynowym, ale może łagodzić objawy lub spowolnić progresję choroby2.
Dla niektórych genetycznych zaburzeń metabolicznych, takich jak choroba Gauchera, terapia enzymatyczna zastępcza może pomóc przywrócić normalne funkcjonowanie metaboliczne3. Terapia enzymatyczna zastępcza, która jest rekombinowaną ludzką GAA, dała rozsądnie pozytywną odpowiedź w leczeniu niektórych miopatii metabolicznych4. Leczenie enzymatyczne nie leczy objawów choroby, ale nie leczy samej choroby5.
Transplantacja narządów
Transplantacja hematopoetycznych komórek macierzystych może być przeprowadzona w przypadku niewielkiej liczby wrodzonych błędów metabolizmu w celu zapobiegania lub spowolnienia rozwoju objawów2. Wyniki zwykle zależą od stadium klinicznego choroby, a w niektórych przypadkach może być zalecana przed wystąpieniem objawów2. Jedynym skutecznym leczeniem cerebralnej adrenoleukodystrofii dziecięcej jest transplantacja komórek macierzystych przed zbyt zaawansowanym stadium choroby6.
Transplantacja wątroby może skutecznie leczyć niektóre z tych stanów, stabilizując wyniki intelektualne i zapobiegając innym objawom choroby7. Transplantacja wątroby w pełni koryguje defekt genetyczny i jest potencjalnie lecznicza zarówno dla hipoglikemii, jak i długoterminowych powikłań wątrobowych8. Ośrodki pediatryczne są wiodącymi międzynarodowymi centrami transplantacji wątroby jako metody leczenia lub wyleczenia chorób metabolicznych9.
W przypadku ciężkich przypadków niektórych dziedzicznych zaburzeń metabolicznych może być konieczny przeszczep nerki w związku z niewydolnością nerek wymagającą dializy lub transplantacji narządów3. Leczenie komórkami macierzystymi wczesne w życiu jest jedynym sposobem zatrzymania progresji choroby w przypadku niektórych schorzeń metabolicznych6.
Terapia genowa
Terapia genowa stopniowo staje się opcją terapeutyczną zmieniającą przebieg choroby dla pacjentów z dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi110. W ciągu ostatnich 20 lat terapia genowa wyłoniła się jako terapia zmieniająca przebieg choroby w przypadku tych zaburzeń1. Terapia genowa to transfer lub edycja materiału genetycznego w celu wyleczenia choroby11.
Terapia genowa in vivo odnosi się do wstrzyknięcia wektora kodującego gen docelowy lub narzędzi molekularnych do edycji genów bezpośrednio do tkanki lub do krążenia systemowego w celu generowania wyników terapeutycznych w określonych lub wielu narządach11. Terapia genowa ex vivo obejmuje manipulację docelową populacją komórek poza organizmem, często w ramach autologicznych terapii komórkami macierzystymi, w których własne komórki pacjenta są genetycznie modyfikowane poprzez edycję genów lub uzupełnienie genów, a następnie wszczepianie z powrotem do pacjenta11.
W ostatnich latach badania ex-vivo terapii genowej obejmujące korekcję SIN-lentiwirusową hematopoetycznych komórek macierzystych wykazały silne dane kliniczne w leczeniu szeregu ciężkich chorób monogenowych dziecięcych12. Najnowszym podejściem terapeutycznym dla chorób metabolicznych jest korekta pierwotnego defektu genetycznego13.
Innowacyjne podejścia terapeutyczne
Badacze z Szpitala Dziecięcego w Filadelfii i Uniwersytetu Pensylwanii opracowują platformę pomagającą przyspieszyć spersonalizowane terapie edycji genów dla pacjentów z zaburzeniami cyklu mocznikowego i innymi rzadkimi chorobami metabolicznymi14. Program dla Dziedzicznych Zaburzeń Metabolicznych został utworzony w celu promowania rozwoju terapii komórkami macierzystymi i terapii genowej dla chorób metabolicznych2.
Nowa terapia mRNA wykazuje obiecujące wyniki w leczeniu ultrarzadkiej choroby dziedzicznej15. Wstępne wyniki badań sugerują, że nowa terapia mRNA może być w stanie bezpiecznie i skutecznie leczyć acidemię propionową, rzadkie zaburzenie metaboliczne15. Nowe leczenie, zwane mRNA-3927, zawiera mRNA potrzebne do wytworzenia dwóch podjednostek PCC, które są wadliwe u pacjentów z acidemią propionową, pomagając tym samym uzupełnić zapasy działających enzymów w organizmie15.
Dializa i detoksykacja
W przypadku niektórych dziedzicznych zaburzeń metabolicznych może być konieczne przeprowadzenie dializy – procedury usuwającej toksyny z krwi16. Leczenie może obejmować takie środki jak chemiczne leczenie krwi w celu detoksykacji niebezpiecznych produktów ubocznych metabolicznych1718. Dializa może być szczególnie ważna w ostrych stanach dekompensacji metabolicznej, gdy poziomy toksycznych metabolitów osiągają niebezpieczne wartości.
Terapie eksperymentalne i badania kliniczne
Ośrodki specjalistyczne oferują badania kliniczne nowych terapii, które mogą przynieść korzyści pacjentom z rzadkimi zaburzeniami metabolicznymi5. Zatwierdzone i eksperymentalne terapie enzymatyczne zastępcze dla wrodzonych błędów metabolizmu są przedmiotem intensywnych badań9. Terapia hepatocytów transplantacyjnych dla wrodzonych błędów metabolizmu, w tym zaburzeń cyklu mocznikowego i fenyloketonurii, oraz ostra niewydolność wątroby u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi stanowią przedmiot badań klinicznych9.
Eksperci kontynuują poszukiwania skutecznych sposobów leczenia tych zaburzeń17. Pojawiają się nowe i obiecujące terapie w dziedzinie terapii genowej, enzymatycznej terapii zastępczej oraz terapii prenatalnych u płodów ze znaną diagnozą17. Badania nad terapią genową, która polega na naprawie błędów DNA, to kolejny obiecujący kierunek rozwoju19.
Ograniczenia i wyzwania
Masową przeszkodą w przekładaniu terapii genowej jest wysokie występowanie odpowiedzi immunologicznej przeciwko wektorom, czy to już istniejącej, gdy pacjent był wcześniej narażony na dziki serotyp wirusowy używany jako wektor terapii genowej, czy też po ekspozycji na wektor w przypadku konieczności ponownego wstrzyknięcia20. W większości dziedzicznych zaburzeń metabolicznych wczesne leczenie jest niezbędne, aby zapobiec wyniszczającym powikłaniom, długoterminowym następstwom i potencjalnie śmierci20.
Wcześniej czas rozwoju obiecującego produktu terapii genowej od pierwszego pacjenta wstrzykniętego w badaniu klinicznym do autoryzacji rynkowej był powolny od 8 do 16 lat, chociaż oczekuje się, że następne produkty, które mają zostać autoryzowane, mogą zostać opracowane w szybszym tempie obecnie, gdy proces został pomyślnie zoptymalizowany z pierwszymi pionierskimi produktami20.

















