Wyprysk kontaktowy zawodowy stanowi poważny problem zdrowia publicznego, będąc najczęstszą chorobą zawodową skóry w wielu krajach. Różne branże charakteryzują się odmiennym poziomem ryzyka, co wynika ze specyfiki wykonywanej pracy i narażenia na określone substancje chemiczne czy czynniki fizyczne.
Branże o najwyższym ryzyku
Według danych z Niemiec, najwyższą roczną częstość występowania wyprysku kontaktowego drażniącego odnotowano wśród fryzjerów – 46,9 przypadków na 10 000 pracowników rocznie1. Na drugim miejscu znaleźli się piekarze z częstością 23,5 przypadków na 10 000 pracowników rocznie, a na trzecim cukiernicy z wynikiem 16,9 przypadków na 10 000 pracowników rocznie1.
W Danii, chociaż sprzątacze stanowią największą liczbę dotkniętych pracowników, to pracownicy gastronomii wykazują najwyższą częstość zachorowań2. Dane z Niemiec wskazują na częstość występowania wyprysku kontaktowego na poziomie 4,5 przypadków na 10 000 pracowników dla formy drażniącej, w porównaniu z 4,1 przypadków na 10 000 dla alergicznej postaci schorzenia2.
Służba zdrowia jako branża wysokiego ryzyka
Pracownicy służby zdrowia stanowią szczególnie narażoną grupę zawodową. Szacuje się, że rocznie około 1000 pielęgniarek w Wielkiej Brytanii rozwija wyprysk kontaktowy związany z pracą3. W dwóch oddziałach intensywnej terapii częstość występowania zawodowego wyprysku kontaktowego ręki wynosiła 55,6%, a wśród najbardziej narażonych pracowników aż 69,7%2.
Szczególnie wysokie ryzyko w służbie zdrowia wiąże się z koniecznością częstego mycia rąk, używania środków dezynfekujących oraz noszenia rękawic ochronnych. Pandemia COVID-19 dodatkowo zwiększyła narażenie pracowników służby zdrowia na czynniki wywołujące wyprysk kontaktowy, co potwierdzają najnowsze badania4.
Inne zawody wysokiego ryzyka
Kompletna lista zawodów o wysokim ryzyku wyprysku kontaktowego zawodowego obejmuje5:
- Służbę zdrowia
- Inżynierię i przemysł metalowy
- Produkcję żywności
- Sprzątanie
- Fryzjerstwo i kosmetykę
- Przemysł petrochemiczny
- Produkcję metali twardych
- Odlewnictwo i galwanizację
- Budownictwo
- Florystykę i ogrodnictwo
- Rolnictwo
Pracownicy przemysłu spożywczego, mechanicznego oraz sprzątacze należą do grup zawodowych o szczególnie wysokim ryzyku wyprysku kontaktowego drażniącego ze względu na narażenie na „mokrą pracę”2. Florystki, fryzjerzy, kosmetyczki, kucharze, pracownicy przemysłu metalowego oraz zawody związane ze służbą zdrowia są również szczególnie narażone na rozwój schorzenia6.
Lokalizacja zmian skórnych
Ręce są najczęściej dotknięte lokalizacją w przypadku zawodowego wyprysku kontaktowego, dotycząc tej okolicy u 80-90% pacjentów, zarówno kobiet jak i mężczyzn7. W jednym z badań wykazano, że ręce były głównie dotknięte u 64% pracowników z alergicznym wypryskem kontaktowym i u 80% osób z postacią drażniącą8.
Różnice płciowe w zawodowym wyprysku kontaktowym
Wyprysk kontaktowy drażniący istotnie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn1. Zawodowy wyprysk kontaktowy drażniący dotyka kobiety niemal dwukrotnie częściej niż mężczyzn, co stanowi kontrast w porównaniu z innymi chorobami zawodowymi, które przeważnie dotykają mężczyzn1. Wyższa częstość występowania wyprysku kontaktowego ręki u kobiet w porównaniu z mężczyznami wynika z czynników środowiskowych, a nie genetycznych1.
Wpływ wieku na ryzyko zawodowe
Starsze osoby mają bardziej suchą i cieńszą skórę, która nie toleruje mydeł i rozpuszczalników tak dobrze jak u młodszych osób1. Zawodowy wyprysk kontaktowy ręki często wiąże się z przewlekłym zapaleniem skóry i długotrwałymi zwolnieniami chorobowymi, przy znacznie większej ciężkości wśród osób z zawodowym wypryskem kontaktowym drażniącym i atopowym zapaleniem skóry oraz u osób starszych niż 50 lat1.
Znaczenie nadzoru epidemiologicznego
Systematyczny nadzór nad zawodowym wypryskem kontaktowym jest kluczowy dla zrozumienia trendów zachorowań, analizowania czynników ryzyka oraz monitorowania skuteczności środków zapobiegawczych9. Systemy nadzoru, takie jak Information Network of the Departments of Dermatology (IVDK) w Niemczech, odgrywają ważną rolę w obserwacji trendów epidemiologicznych i identyfikacji grup szczególnego ryzyka10.






















