Czy wiesz, kto doświadcza drastycznych środków przymusu?

Nowe badanie z kanadyjskich szpitali psychiatryczno-sądowych ujawnia, które osoby najczęściej doświadczają drastycznych środków przymusu w pierwszych dniach pobytu. Środki przymusu to działania podejmowane wbrew woli pacjenta – głównie izolacja (zamknięcie w pokoju, z którego nie można wyjść) oraz unieruchomienie (fizyczne lub mechaniczne powstrzymanie przed ruchem). Te drastyczne metody stosuje się, gdy pacjent może zagrozić sobie lub innym. Szpitale psychiatryczno-sądowe to specjalne placówki dla osób mających problemy z prawem i jednocześnie cierpiących na choroby psychiczne.

Badacze przeanalizowali dane z dziesięciu szpitali, obejmujące prawie 7700 pacjentów z lat 2013-2023. Wyniki pokazują, że izolację zastosowano wobec 30% pacjentów, a ograniczenia fizyczne dotknęły 4% chorych w ciągu pierwszych trzech dni. Szczególnie niepokojące jest to, że najwyższy wskaźnik izolacji – prawie 50% – odnotowano w 2020 roku podczas pandemii COVID-19. Badanie ujawniło też ogromne różnice między szpitalami – w niektórych izolację stosowano wobec zaledwie 14% pacjentów, podczas gdy w innych aż wobec 64%.

Analiza wykazała, że młodzi mężczyźni mają znacznie większe prawdopodobieństwo bycia izolowanymi – mężczyźni są o 50% bardziej narażeni niż kobiety. Kluczowymi czynnikami ryzyka okazały się: zachowania agresywne, nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków (dotyczyło 38% pacjentów), brak wglądu w chorobę oraz objawy manii. Interesujące jest też to, że osoby przyjęte do oceny zdolności do stawienia się przed sądem miały prawie dwukrotnie większe ryzyko izolacji niż pacjenci już uznani za niepoczytalnych. Odkrycia te pozwalają przewidzieć, którzy pacjenci są najbardziej narażeni, co otwiera drogę do wczesnych interwencji zapobiegawczych.

Podsumowanie

Nowe kanadyjskie badanie obejmujące prawie 7700 pacjentów z dziesięciu szpitali psychiatryczno-sądowych z lat 2013-2023 ujawnia, które osoby najczęściej doświadczają drastycznych środków przymusu w pierwszych dniach pobytu. Środki przymusu, czyli działania podejmowane wbrew woli pacjenta, obejmują głównie izolację i unieruchomienie, stosowane gdy pacjent może zagrozić sobie lub innym. Wyniki pokazują, że izolację zastosowano wobec 30% pacjentów, a ograniczenia fizyczne dotknęły 4% chorych w ciągu pierwszych trzech dni. Szczególnie niepokojący jest najwyższy wskaźnik izolacji wynoszący prawie 50% odnotowany w 2020 roku podczas pandemii COVID-19. Badanie ujawniło ogromne różnice między szpitalami, gdzie izolację stosowano od 14% do 64% pacjentów. Analiza wykazała, że młodzi mężczyźni mają znacznie większe prawdopodobieństwo bycia izolowanymi, przy czym mężczyźni są o 50% bardziej narażeni niż kobiety. Kluczowymi czynnikami ryzyka są zachowania agresywne, nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przyjmowania leków, brak wglądu w chorobę oraz objawy manii. Osoby przyjęte do oceny zdolności do stawienia się przed sądem miały prawie dwukrotnie większe ryzyko izolacji niż pacjenci już uznani za niepoczytalnych.