Pirazynamid, etambutol i streptomycyna to leki przeciwgruźlicze o różnych mechanizmach działania, stosowane w terapii skojarzonej, różniące się wskazaniami i bezpieczeństwem.
Porównywane substancje czynne – podstawowe informacje
W leczeniu gruźlicy kluczowe miejsce zajmują trzy substancje czynne: pirazynamid, etambutol oraz streptomycyna. Wszystkie należą do grupy leków przeciwprątkowych, stosowanych w terapii skojarzonej, by zwiększyć skuteczność leczenia i zapobiegać powstawaniu oporności prątków123. Pirazynamid i etambutol są lekami pierwszego rzutu w leczeniu gruźlicy, natomiast streptomycyna, choć również stosowana w gruźlicy, należy do antybiotyków aminoglikozydowych i wykazuje aktywność także wobec innych bakterii4.
- Wszystkie leki działają na prątki gruźlicy, jednak różnią się siłą działania, mechanizmem oraz zakresem wskazań123.
- Stosuje się je zawsze w połączeniu z innymi lekami przeciwgruźliczymi, by zapobiegać rozwojowi oporności bakterii564.
- Ich podanie, dawkowanie i bezpieczeństwo różnią się w zależności od wieku pacjenta oraz stanu zdrowia789.
Wskazania do stosowania – kiedy sięgamy po pirazynamid, etambutol i streptomycynę?
Wszystkie trzy leki są stosowane w leczeniu gruźlicy, jednak ich zastosowanie różni się szczegółami:
- Pirazynamid – stosowany głównie w pierwszej fazie leczenia gruźlicy, w terapii intensywnej, zwykle przez pierwsze dwa miesiące, zawsze w połączeniu z innymi lekami. Może być używany zarówno w gruźlicy płuc, jak i pozapłucnej, zwłaszcza w przypadku szczepów opornych na izoniazyd lub ryfampicynę5.
- Etambutol – wykorzystywany również w terapii skojarzonej w leczeniu gruźlicy płuc, opłucnej oraz pozapłucnej, ale tylko jeśli prątki są wrażliwe na ten lek. Może być stosowany u dorosłych i młodzieży powyżej 13. roku życia68.
- Streptomycyna – używana w leczeniu gruźlicy w połączeniu z innymi lekami, ale także w terapii innych ciężkich zakażeń bakteryjnych (np. dżuma, tularemia, bruceloza). W gruźlicy podaje się ją w pierwszej fazie leczenia, przez około dwa miesiące4.
Warto podkreślić, że streptomycyna ma najszersze wskazania poza gruźlicą, podczas gdy pirazynamid i etambutol są wykorzystywane niemal wyłącznie w terapii gruźlicy4.
Mechanizm działania i właściwości farmakokinetyczne – jak działają leki przeciwgruźlicze?
Chociaż wszystkie trzy leki należą do grupy leków przeciwprątkowych, ich mechanizmy działania są odmienne:
- Pirazynamid jest prolekiem, który w organizmie przekształca się w aktywną postać – kwas pirazynowy. Działa na prątki gruźlicy, zwłaszcza w kwaśnym środowisku, charakterystycznym dla wczesnej fazy zakażenia. Dzięki temu jest szczególnie skuteczny na początku leczenia111.
- Etambutol działa bakteriostatycznie, hamując wzrost prątków przez zaburzenie metabolizmu komórkowego i uszkodzenie ściany komórkowej bakterii. Działa zarówno na prątki wewnątrz-, jak i zewnątrzkomórkowe2.
- Streptomycyna to antybiotyk aminoglikozydowy, który blokuje syntezę białka w komórkach bakteryjnych, prowadząc do ich śmierci. Najlepiej działa w środowisku lekko zasadowym, a jego skuteczność jest najwyższa w pierwszej fazie leczenia3.
Pod względem farmakokinetyki, pirazynamid i etambutol są podawane doustnie i dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego, podczas gdy streptomycyna podawana jest wyłącznie domięśniowo, ponieważ nie wchłania się z przewodu pokarmowego121314. Pirazynamid i etambutol dobrze przenikają do tkanek, w tym do płuc, a pirazynamid także do płynu mózgowo-rdzeniowego. Streptomycyna natomiast słabo przenika do ośrodkowego układu nerwowego i kości, ale osiąga wysokie stężenia w płynach pozakomórkowych oraz w jamach gruźliczych121314.
Przeciwwskazania i środki ostrożności – na co należy uważać?
Każdy z leków ma inne przeciwwskazania i wymaga indywidualnej oceny przed zastosowaniem:
- Pirazynamid nie powinien być stosowany u osób z niewydolnością wątroby, dną moczanową, porfirią, ani u kobiet w ciąży i karmiących piersią. U dzieci zaleca się stosowanie wyłącznie w warunkach szpitalnych1510.
- Etambutol jest przeciwwskazany u osób z zapaleniem nerwu wzrokowego, ciężką niewydolnością nerek, a także u dzieci poniżej 13 lat oraz u kobiet w ciąży16. Wymaga regularnych kontroli okulistycznych z powodu ryzyka zaburzeń widzenia17.
- Streptomycyna nie powinna być stosowana u osób z chorobami narządu słuchu, zaburzeniami błędnika czy miastenią. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek oraz u małych dzieci – u których może dojść do groźnych powikłań neurologicznych1819.
Przeciwwskazania te są istotne, ponieważ w niektórych przypadkach, gdy jedna z substancji jest przeciwwskazana, możliwe jest zastosowanie innej z tej samej grupy leków.
Bezpieczeństwo stosowania u szczególnych grup pacjentów
Różnice w bezpieczeństwie stosowania pirazynamidu, etambutolu i streptomycyny są szczególnie ważne u dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u osób z chorobami nerek lub wątroby:
- Dzieci: Pirazynamid można stosować u dzieci, ale wyłącznie w warunkach szpitalnych. Etambutol nie jest zalecany dla dzieci poniżej 13 lat, natomiast streptomycynę można podawać także najmłodszym, z zachowaniem dużej ostrożności1089.
- Kobiety w ciąży: Zarówno pirazynamid, jak i etambutol są przeciwwskazane w ciąży. Streptomycyna może być zastosowana wyłącznie wtedy, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy i istnieje konieczność leczenia151620.
- Karmienie piersią: Wszystkie trzy leki przenikają do mleka matki. W przypadku pirazynamidu i streptomycyny karmienie piersią należy przerwać, przy etambutolu – nie zaleca się karmienia piersią w trakcie terapii212220.
- Osoby z niewydolnością nerek: Wszystkie trzy leki wymagają ostrożności i dostosowania dawki. Etambutol i streptomycyna są szczególnie niebezpieczne w ciężkiej niewydolności nerek i mogą wymagać znacznego ograniczenia dawki lub są przeciwwskazane1623.
- Osoby z chorobami wątroby: Pirazynamid jest przeciwwskazany w niewydolności wątroby, a jego stosowanie wymaga regularnej kontroli czynności tego narządu15.
- Pirazynamid, etambutol i streptomycyna mogą powodować poważne działania niepożądane, takie jak uszkodzenie wątroby (pirazynamid), zaburzenia widzenia (etambutol) czy uszkodzenie słuchu (streptomycyna).
- W trakcie leczenia niezbędna jest regularna kontrola stanu zdrowia, zwłaszcza funkcji nerek, wątroby, słuchu i wzroku.
- Przyjmowanie tych leków wymaga indywidualnego podejścia oraz ścisłego przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania i monitorowania.
- Niektóre działania niepożądane mogą być nieodwracalne, dlatego szybkie rozpoznanie objawów i odstawienie leku są kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.
Porównanie najważniejszych cech – tabela
| Substancja czynna | Najważniejsze wskazania | Stosowanie u dzieci | Stosowanie w ciąży | Stosowanie u kierowców |
|---|---|---|---|---|
| Pirazynamid | Gruźlica płuc i pozapłucna, głównie w pierwszej fazie leczenia, zawsze w skojarzeniu | Możliwe, ale tylko w lecznictwie zamkniętym | Przeciwwskazany | Brak danych |
| Etambutol | Gruźlica płuc, opłucnej i pozapłucna (prątki wrażliwe) | Powyżej 13. roku życia | Przeciwwskazany | Nie należy prowadzić pojazdów |
| Streptomycyna | Gruźlica (zawsze w skojarzeniu), inne ciężkie zakażenia bakteryjne | Możliwe, z ostrożnością, nawet u małych dzieci | Dopuszczalny tylko, gdy brak alternatywy | Brak danych |
Pirazynamid, etambutol i streptomycyna – wybór leku zależny od indywidualnej sytuacji
Wybór między pirazynamidem, etambutolem i streptomycyną w leczeniu gruźlicy zależy od wieku pacjenta, chorób towarzyszących, stanu narządów wewnętrznych oraz innych czynników indywidualnych564. Choć wszystkie te leki mają wspólne wskazania, różnią się mechanizmem działania, bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów oraz potencjalnymi działaniami niepożądanymi. Właściwy dobór i monitorowanie leczenia to klucz do skutecznej i bezpiecznej terapii gruźlicy.


















