Menu

Klindamycyna – przeciwwskazania

Klindamycyna to skuteczny antybiotyk stosowany w różnych postaciach – od leków doustnych, przez kremy i żele, aż po preparaty do wstrzykiwań i globulki dopochwowe. Jej działanie opiera się na hamowaniu wzrostu bakterii odpowiedzialnych za zakażenia skóry, narządów płciowych, kości czy dróg oddechowych. Mimo szerokiego zastosowania, istnieją sytuacje, w których klindamycyna jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj szczegółowe informacje na temat przeciwwskazań, które mogą różnić się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta.

Spis treści

Klindamycyna – podstawowe informacje i znaczenie przeciwwskazań

Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, stosowanym w leczeniu wielu różnych zakażeń bakteryjnych, zarówno ogólnoustrojowych, jak i miejscowych. Jej działanie polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych, co prowadzi do zahamowania wzrostu drobnoustrojów odpowiedzialnych za chorobę¹²³. Klindamycyna występuje w różnych postaciach, takich jak syrop, kapsułki, roztwór do wstrzykiwań, żel, emulsja na skórę, krem i globulki dopochwowe. Ze względu na różnorodność zastosowań, przeciwwskazania do jej stosowania mogą się różnić w zależności od formy leku i sposobu podania⁴⁵⁶.

Przeciwwskazania dzielą się na bezwzględne (czyli takie, w których nie wolno stosować klindamycyny pod żadną postacią) oraz względne (kiedy lek można zastosować tylko po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka). Warto także wiedzieć, kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia klindamycyną – to sytuacje, które nie wykluczają stosowania leku, ale wymagają dodatkowej uwagi i monitorowania stanu zdrowia pacjenta⁷⁸.

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy klindamycyna jest zabroniona?

Nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę – jeśli pacjent jest uczulony na klindamycynę lub linkomycynę, nie wolno stosować żadnej postaci leku. Nadwrażliwość może prowadzić do ciężkich reakcji alergicznych, w tym reakcji krzyżowych między tymi antybiotykami⁹¹⁰¹¹¹²¹³⁵⁶¹⁴.
Nadwrażliwość na substancje pomocnicze – w każdej postaci leku klindamycyna może być przeciwwskazana, jeśli pacjent jest uczulony na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w składzie produktu⁹¹²¹³¹⁵.
Noworodki, zwłaszcza wcześniaki (dotyczy postaci do wstrzykiwań i infuzji) – nie należy podawać preparatów do wstrzykiwań zawierających alkohol benzylowy noworodkom i wcześniakom, ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zespołu niewydolności oddechowej („gasping syndrome”)¹²¹³¹⁶¹⁷.
Zapalenie okrężnicy po antybiotykoterapii (dotyczy leków miejscowych: żele, emulsje, kremy dopochwowe, globulki dopochwowe) – klindamycyna w postaci do stosowania miejscowego jest przeciwwskazana u osób, u których po zastosowaniu antybiotyków występowało zapalenie okrężnicy, ponieważ może to prowadzić do nawrotu ciężkiego zapalenia jelit⁴⁵⁶¹⁴.

Przeciwwskazania względne – kiedy stosować tylko po konsultacji z lekarzem?

Nadwrażliwość na alkohol benzylowy lub środki miejscowo znieczulające (np. lidokaina) – niektóre preparaty do wstrzykiwań zawierają alkohol benzylowy, który może wywołać reakcje alergiczne u osób uczulonych na ten składnik lub na środki znieczulające¹⁶.
Małe dzieci (poniżej 3 lat) – podawanie leków z alkoholem benzylowym – preparaty zawierające alkohol benzylowy nie powinny być stosowane u małych dzieci dłużej niż przez tydzień, ze względu na ryzyko kumulacji toksycznych substancji i poważnych działań niepożądanych¹⁸¹⁹²⁰.
Nietolerancje cukrów (np. laktozy, sacharozy) – niektóre postacie klindamycyny (syrop, kapsułki) zawierają laktozę lub sacharozę, więc są przeciwwskazane u osób z określonymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub nietolerancja fruktozy²¹²².

Ważne dla pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego:

Stosowanie klindamycyny może prowadzić do poważnych powikłań ze strony układu pokarmowego, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit, szczególnie u osób, które wcześniej doświadczyły problemów z jelitami po antybiotykach.
Objawy takie jak silna, uporczywa biegunka lub bóle brzucha podczas leczenia klindamycyną wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem i odstawienia leku.
Ryzyko tych powikłań istnieje także po zakończeniu terapii – nawet do kilku tygodni po ostatniej dawce.
Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane w przypadku wystąpienia biegunki podczas leczenia klindamycyną.

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

W pewnych sytuacjach klindamycyna nie jest przeciwwskazana, ale jej stosowanie wymaga szczególnej ostrożności i regularnej kontroli lekarskiej. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z określonymi schorzeniami lub w określonych grupach wiekowych. Oto najważniejsze przypadki:

Zaburzenia czynności wątroby – u osób z chorobami wątroby zaleca się okresowe kontrolowanie enzymów wątrobowych, ponieważ długotrwałe stosowanie klindamycyny może obciążać ten narząd⁷⁸²³²⁴.
Zaburzenia czynności nerek – u osób z niewydolnością nerek lub przyjmujących leki nefrotoksyczne, wskazane jest kontrolowanie pracy nerek, ponieważ lek może wywołać ostre uszkodzenie nerek⁷⁸²³²⁵.
Zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (np. miastenia, choroba Parkinsona) – konieczne jest zachowanie ostrożności, ponieważ klindamycyna może wpływać na przebieg tych schorzeń⁷²⁶²³²⁴.
Choroby żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebyte zapalenie jelita grubego, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita) – u tych pacjentów istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność⁷²⁷²⁸²⁹³⁰.
Osoby w podeszłym wieku oraz osłabione – mogą być bardziej narażone na powikłania, takie jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit czy nadkażenia³¹²⁵.
Pacjenci z alergią na penicylinę – choć reakcje alergiczne na klindamycynę u tych osób są rzadkie, odnotowano pojedyncze przypadki, dlatego podczas stosowania klindamycyny należy być czujnym na ewentualne objawy alergii³²³³³⁴³⁵.
Skłonność do alergii i choroby atopowe – zaleca się ostrożność, gdyż może wystąpić reakcja nadwrażliwości³⁶³⁷²⁴.
Długotrwałe stosowanie – przy terapii trwającej dłużej niż 3 tygodnie, zaleca się regularne badania krwi oraz monitorowanie pracy wątroby i nerek, by zapobiec powikłaniom⁷⁸²³.
Stosowanie klindamycyny miejscowo (żel, emulsja, krem dopochwowy, globulki dopochwowe) – u osób z chorobami zapalnymi jelit należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ nawet przy minimalnym wchłanianiu mogą wystąpić poważne działania niepożądane²⁷²⁸²⁹³⁰.

Wskazówki dla osób stosujących klindamycynę miejscowo lub dopochwowo:

Jeśli po zastosowaniu antybiotyków kiedykolwiek wystąpiło zapalenie okrężnicy, należy unikać klindamycyny w postaci żelu, emulsji, kremu lub globulek dopochwowych.
Podczas stosowania preparatów dopochwowych z klindamycyną nie zaleca się używania prezerwatyw i krążków dopochwowych, ponieważ mogą one utracić skuteczność.
W przypadku pojawienia się biegunki, bólu brzucha lub innych niepokojących objawów, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
U osób z chorobami zapalnymi jelit lub innymi poważnymi schorzeniami przewodu pokarmowego ryzyko działań niepożądanych jest wyższe.

Tabela podsumowująca przeciwwskazania klindamycyny

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę	Przeciwwskazane
Nadwrażliwość na substancje pomocnicze	Przeciwwskazane
Noworodki, wcześniaki (preparaty do wstrzykiwań z alkoholem benzylowym)	Przeciwwskazane
Zapalenie okrężnicy po antybiotykoterapii (leki miejscowe)	Przeciwwskazane
Nadwrażliwość na alkohol benzylowy lub środki miejscowo znieczulające	Należy zachować ostrożność
Małe dzieci (długie stosowanie preparatów z alkoholem benzylowym)	Należy zachować ostrożność
Nietolerancje cukrów (laktoza, sacharoza, fruktoza)	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia czynności wątroby lub nerek	Należy zachować ostrożność
Zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego	Należy zachować ostrożność
Choroby żołądka i jelit w wywiadzie	Należy zachować ostrożność
Osoby w podeszłym wieku, osłabione	Należy zachować ostrożność
Alergia na penicylinę	Należy zachować ostrożność
Skłonność do alergii i choroby atopowe	Należy zachować ostrożność
Długotrwałe stosowanie	Należy zachować ostrożność

Klindamycyna – antybiotyk skuteczny, ale nie dla każdego

Klindamycyna jest skutecznym lekiem przeciwbakteryjnym, szeroko wykorzystywanym w leczeniu różnego rodzaju zakażeń. Jednak nie każdy pacjent może ją stosować bezpiecznie – istnieje szereg przeciwwskazań, zarówno bezwzględnych, jak i względnych, które zależą od postaci leku, drogi podania, wieku oraz stanu zdrowia pacjenta. Zawsze należy zapoznać się z informacją o produkcie i poinformować lekarza o wszelkich chorobach przewlekłych, alergiach czy wcześniejszych powikłaniach po antybiotykach. Dzięki temu możliwe jest bezpieczne i skuteczne leczenie, minimalizując ryzyko poważnych działań niepożądanych⁹⁴¹³.

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować klindamycyny?

Klindamycyna jest przeciwwskazana u osób uczulonych na klindamycynę, linkomycynę lub na substancje pomocnicze, a także u noworodków (przy podaniu dożylnym) i u osób, u których po antybiotykach wystąpiło zapalenie okrężnicy.

Czy można stosować klindamycynę u osób z chorobami wątroby?

U osób z zaburzeniami czynności wątroby klindamycynę stosuje się ostrożnie i zaleca się regularne badania enzymów wątrobowych.

Czy klindamycynę można podawać dzieciom?

Niektóre postacie leku, zwłaszcza do wstrzykiwań zawierające alkohol benzylowy, nie powinny być stosowane u noworodków i małych dzieci dłużej niż tydzień.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania klindamycyny na skórę?

Nie należy stosować klindamycyny na skórę u osób uczulonych na klindamycynę, linkomycynę lub substancje pomocnicze oraz u osób, u których po antybiotykach wystąpiło zapalenie okrężnicy.

Czy można stosować klindamycynę w ciąży?

Decyzję o stosowaniu klindamycyny w ciąży podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.

Najczęstsze reakcje alergiczne na klindamycynę

Reakcje alergiczne na klindamycynę mogą objawiać się w różny sposób. Do najczęstszych należą:

Wysypka, świąd, pokrzywka
Obrzęk twarzy, języka lub gardła
Trudności w oddychaniu
Ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka)
W przypadku wystąpienia powyższych objawów należy niezwłocznie odstawić lek i skontaktować się z lekarzem

Klindamycyna a choroby przewodu pokarmowego

U osób z chorobami zapalnymi jelit, takimi jak choroba Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego, klindamycyna może wywołać nasilenie objawów lub prowadzić do poważnych powikłań, takich jak rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Objawia się to silną biegunką, bólami brzucha i gorączką. W takich przypadkach należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania klindamycyny lub całkowicie jej unikać, jeśli lekarz tak zaleci.

Długotrwałe stosowanie klindamycyny – na co uważać?

Przy długotrwałym lub powtarzanym stosowaniu klindamycyny:

Należy regularnie wykonywać badania krwi, wątroby i nerek
Może dojść do nadkażeń lub rozwoju opornych bakterii lub drożdżaków
Ryzyko powikłań wzrasta u osób w podeszłym wieku lub z osłabionym układem odpornościowym
W razie jakichkolwiek niepokojących objawów należy skonsultować się z lekarzem

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Klindamycyna to antybiotyk, który występuje w wielu postaciach: od tabletek, syropów i zastrzyków, aż po kremy, żele, emulsje i globulki dopochwowe. Schemat dawkowania klindamycyny zależy od drogi podania, wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz innych czynników zdrowotnych. Właściwy dobór dawki oraz długości leczenia jest kluczowy, aby terapia była skuteczna i bezpieczna zarówno dla dzieci, dorosłych, jak i osób starszych czy pacjentów z chorobami wątroby i nerek.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Klindamycyna to antybiotyk szeroko stosowany w różnych postaciach – od doustnych, przez dożylne, aż po leki stosowane miejscowo na skórę czy dopochwowo. Każda z tych form może wiązać się z innym profilem działań niepożądanych. Wiele z nich ma łagodny przebieg, jednak niektóre mogą być poważne i wymagają szybkiej reakcji. Warto poznać możliwe skutki uboczne, by świadomie i bezpiecznie korzystać z leczenia klindamycyną.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Klindamycyna to antybiotyk, który znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, zarówno podawany doustnie, dożylnie, miejscowo na skórę, jak i dopochwowo. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu namnażania bakterii, co skutkuje zahamowaniem infekcji. W zależności od postaci i drogi podania, klindamycyna wykazuje różne właściwości farmakokinetyczne i może być stosowana w leczeniu zakażeń skóry, kości, jamy brzusznej czy infekcji ginekologicznych.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Klindamycyna, linkomycyna i erytromycyna należą do grupy antybiotyków stosowanych w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Choć wykazują podobieństwa w mechanizmie działania, istnieją między nimi istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz możliwych działań niepożądanych. Poznaj, czym różnią się te leki, kiedy są stosowane i na co zwrócić uwagę podczas ich przyjmowania.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Klindamycyna to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, wykorzystywany zarówno doustnie, dożylnie, miejscowo na skórę, jak i dopochwowo. Bezpieczeństwo jej stosowania zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. W opisie znajdziesz wyjaśnienie, dla kogo klindamycyna jest odpowiednia, jakie środki ostrożności należy zachować, a także jakie grupy pacjentów powinny szczególnie uważać podczas jej przyjmowania.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie klindamycyny u dzieci wymaga szczególnej uwagi i indywidualnego podejścia. Dostępność różnych postaci leku, jak syrop, kapsułki, roztwory do wstrzykiwań czy preparaty miejscowe, sprawia, że zakres stosowania i bezpieczeństwo zależą od wieku dziecka, drogi podania oraz obecności substancji pomocniczych. Kluczowe jest przestrzeganie zaleceń dotyczących wieku, dawkowania i czasu trwania terapii, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów, ze względu na możliwość wystąpienia poważnych działań niepożądanych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Klindamycyna to popularny antybiotyk stosowany w różnych postaciach – od kapsułek, przez żele, po roztwory do wstrzykiwań. Jej wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zależy od sposobu podania i indywidualnej reakcji organizmu. Warto wiedzieć, kiedy stosowanie klindamycyny może wymagać zachowania szczególnej ostrożności za kierownicą.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji czynnych może mieć wpływ na rozwijające się dziecko. Klindamycyna, znana również jako Clindamycinum, jest antybiotykiem z grupy linkozamidów wykorzystywanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W zależności od postaci leku, drogi podania oraz sytuacji klinicznej, bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w ciąży i podczas laktacji może się różnić. Dowiedz się, jakie są zalecenia i na co należy zwrócić uwagę, sięgając po ten antybiotyk w tych szczególnych okresach życia kobiety.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Klindamycyna to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, który skutecznie zwalcza wiele poważnych zakażeń bakteryjnych. W zależności od postaci leku i drogi podania, stosowana jest zarówno w terapii ciężkich zakażeń ogólnoustrojowych u dorosłych i dzieci, jak i w leczeniu miejscowym, na przykład trądziku czy bakteryjnych infekcji pochwy. Poznaj wskazania do stosowania klindamycyny i dowiedz się, w jakich sytuacjach jest szczególnie zalecana.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Klindamycyna to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, który występuje w różnych postaciach – od kapsułek i syropów, przez żele i kremy, aż po roztwory do wstrzykiwań. Przedawkowanie tej substancji należy do rzadkości, jednak w niektórych przypadkach może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych. Objawy przedawkowania zależą od drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości organizmu, a postępowanie polega głównie na leczeniu objawowym i podtrzymującym funkcje życiowe.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN C, 75 mg/5 ml, granulat do sporządzania syropu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 5 ml syropu zawiera 75 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny palmitynianu chlorowodorku. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza (1892,86 mg w 5 ml syropu). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Granulat do sporządzania syropu. Biały proszek o smaku wiśniowym.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wykazano, że klindamycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok; zakażenia zębów i jamy ustnej; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie miednicy i jamy brzusznej; zakażenia żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica; posocznica i zapalenie wsierdzia. Zastosowanie produktu w postaci dożylnej wskazane jest w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. U chorych na zapalenie wsierdzia lub posocznicę zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Dalacin C należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie produktu Dalacin C lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tygodnie po podaniu produktu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dzieci i młodzież Dawkę klindamycyny należy ustalać w oparciu o całkowitą masę ciała, niezależnie od nadwagi. Najczęstsze dawkowanie u dzieci: 75 mg klindamycyny (czyli 5 ml syropu) cztery razy na dobę. Zależnie od miejsca i stopnia nasilenia zakażenia, dzieciom w wieku od ponad 4 tygodni do 14 lat podaje się doustnie od 8 mg do 25 mg klindamycyny/kg mc./dobę. Zaleca się podawanie produktu w 3 lub 4 dawkach podzielonych w ciągu doby. U dzieci o masie ciała 10 kg lub mniejszej, najmniejsza zalecana dawka to: 37,5 mg klindamycyny (czyli 2,5 ml syropu) trzy razy na dobę. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat U dorosłych stosuje się zazwyczaj dawki 600 mg do 1800 mg klindamycyny na dobę (czyli od 10 do 30 ml syropu) podawane co 6 do 8 godzin. Jeśli konieczne jest stosowanie większych dawek, np.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie
u dorosłych i młodzieży w wieku ponad 14 lat, dostępne są produkty Dalacin C o większej zawartości substancji czynnej (kapsułki 150 mg lub 300 mg). Ponadto produkt Dalacin C dostępny jest również w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji 150 mg/ml. W leczeniu zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące leczenie należy kontynuować przez co najmniej 10 dni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby U osób z zaburzeniami czynności wątroby o średnim i znacznym stopniu ciężkości, okres półtrwania klindamycyny wydłuża się. Nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek U osób z niewydolnością nerek dochodzi do niewielkiego wydłużenia okresu półtrwania klindamycyny niepowodującego konieczności zmniejszenia dawki. Również u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie Klindamycyna nie ulega usunięciu z organizmu podczas hemodializy. Dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie. Sposób podawania Produkt podaje się wyłącznie doustnie, za pomocą łyżeczki miarowej dołączonej do opakowania. Sposób sporządzania syropu podano w punkcie 6.6.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę (dochodzi do alergicznych reakcji krzyżowych na te substancje) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach: zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), choroby żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebyte zapalenie jelita grubego). W trakcie długotrwałego stosowania produktu (przez ponad 3 tygodnie) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz należy wykonywać badania czynności wątroby i nerek. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Długotrwałe lub powtarzane stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń lub do nadmiernego rozwoju opornych na lek bakterii lub drożdżaków.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Produkt Dalacin C nie nadaje się do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze względu na za małe stężenie antybiotyku osiągalne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Klindamycynę można na ogół stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Mało prawdopodobne jest wystąpienie reakcji alergicznej na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę, ze względu na różnice w budowie cząsteczkowej tych antybiotyków. Istnieją jednakże pojedyncze doniesienia o występowaniu reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu klindamycyny u osób ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy więc zachować ostrożność podczas podawania klindamycyny pacjentom uczulonym na penicylinę. U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS), zespół Stevensa–Johnsona (ang. SJS), toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (ang.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
TEN) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy nadwrażliwości lub ciężkie reakcje skórne, należy zaprzestać stosowania klindamycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani leków działających zapierająco. Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridioides difficile.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych, rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhea) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych powoduje zmiany prawidłowej flory okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego wzrostu C. difficile. Bakterie te wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksynę powodują zwiększenie chorobowości i umieralności, ponieważ zakażenia te mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku wystąpiła biegunka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ notowano występowanie CDAD po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Syrop zawiera sacharozę. 5 ml syropu zawiera 1892,86 mg sacharozy. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować produktu leczniczego. Syrop powstały po rozpuszczeniu granulatu może wydzielać nieprzyjemny zapach.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Klindamycyna jest głównie metabolizowana przez CYP3A4, i w mniejszym stopniu przez CYP3A5, do głównego metabolitu klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu N-desmetylklindamycyny. W związku z tym, inhibitory CYP3A4 oraz CYP3A5 mogą zmniejszać klirens klindamycyny oraz induktory tych izoenzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny. W obecności silnego induktora CYP3A4, takiego jak ryfampicyna, należy monitorować możliwe zmniejszenie skuteczności.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Interakcje
Badania in vitro wskazują, iż klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 lub CYP2D6 i tylko umiarkowanie hamuje CYP3A4. W związku z tym, kliniczne znaczenie interakcji pomiędzy klindamycyną i jednocześnie podanymi lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP jest mało istotne. Kwestionowano skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych stosowanych jednocześnie z klindamycyną. Dlatego w trakcie przyjmowania tego antybiotyku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji. Antagoniści witaminy K U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję, przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie, nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Klindamycyna przenika przez łożysko u ludzi. Po podaniu wielokrotnych dawek, stężenie antybiotyku w płynie owodniowym wynosiło ok. 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet, ogólne (doustne lub dożylne) podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt można stosować w okresie ciąży jedynie w razie zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi?
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna występuje w mleku ludzkim w stężeniu od 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko. Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Dalacin C na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Wszystkie działania niepożądane wymienione poniżej zostały przedstawione zgodnie z klasyfikacją MedDRA i według częstości występowania: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy, działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Często ≥1/100 do <1/10 Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, choroba związana z Clostridioides difficile*, zakażenie pochwy* Zaburzenia krwi i układu chłonnego: eozynofilia, agranulocytoza*, neutropenia*, trombocytopenia*, leukopenia* Zaburzenia układu immunologicznego: wstrząs anafilaktyczny*, reakcje anafilaktoidalne*, reakcje anafilaktyczne*, nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zatrzymanie akcji serca§ Zaburzenia naczyniowe: zakrzepowe zapalenie żył†, niedociśnienie tętnicze§ Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności, owrzodzenie przełyku‡, zapalenie błony śluzowej przełyku‡ Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella, TEN)*, pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, SJS)*, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)*, obrzęk naczynioruchowy*, złuszczające zapalenie skóry*, pęcherzowe zapalenie skóry*, wysypka odropodobna* Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból†, ropień w miejscu podania†, podrażnienie w miejscu podania* Badania diagnostyczne: nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby * Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane
# Patrz punkt 4.4. † Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci produktu leczniczego do wstrzykiwań. ‡ Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci doustnej produktu leczniczego. § Rzadkie przypadki działań niepożądanych zaobserwowane po zbyt szybkim podaniu dożylnym produktu leczniczego (patrz punkt 4.2). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Bardzo rzadko obserwowane są ciężkie reakcje alergiczne (odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, aż do wstrząsu anafilaktycznego). W razie wystąpienia tego typu powikłań należy przerwać podawanie produktu Dalacin C i zastosować środki stosowane na ogół w takich przypadkach (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, leków sympatykomimetycznych lub zastosowanie wspomaganego oddychania). Dotychczas nie obserwowano objawów przedawkowania produktu. Po ewentualnym przedawkowaniu zaleca się zastosowanie płukania żołądka. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne. Swoista odtrutka nie jest znana.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy. Kod ATC J01FF01. Mechanizm działania Klindamycyna to antybiotyk z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Wiąże się ona z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu z jego elementów, jak i na proces translacji. Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. W zazwyczaj stosowanych dawkach klindamycyna wykazuje działanie bakteriostatyczne in vitro. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny związana jest z okresem czasu, przez jaki jej stężenie przewyższa wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) określonego dla danego drobnoustroju chorobotwórczego (%T/MIC).
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę najczęściej spowodowana jest mutacjami rybosomalnego miejsca wiązania antybiotyku w obrębie rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w obrębie RNA 23S wchodzącego w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą być odpowiedzialne za stwierdzaną w warunkach in vitro oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Oporność sporadycznie spowodowana jest zmianami białek rybosomalnych. Oporność na klindamycynę może być indukowalna przez makrolidy w izolatach bakterii opornych na makrolidy. Oporność indukowalną można wykazać metodą dyfuzji krążkowej lub metodą rozcieńczeń w bulionie. Rzadziej spotykane mechanizmy oporności opierają się na modyfikacji antybiotyku oraz aktywnym wypompowywaniu go z wnętrza komórki bakteryjnej. Klindamycyna i linkomycyna cechują się całkowitą opornością krzyżową. Jak w przypadku wielu antybiotyków, częstość występowania oporności zależy od gatunku bakterii i lokalizacji geograficznej.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na klindamycynę jest większa w przypadku izolatów gronkowca opornego na metycylinę i izolatów pneumokoka opornych na penicylinę niż w przypadku drobnoustrojów wrażliwych na te antybiotyki. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa Aktywność klindamycyny wykazano w warunkach in vitro wobec większości izolatów następujących drobnoustrojów: Bakterie tlenowe Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (izolaty wrażliwe na metycylinę) Gronkowce koagulazo-ujemne (izolaty wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (izolaty wrażliwe na penicylinę) Paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, B, C i G Paciorkowce zieleniące Corynebacterium spp. Bakterie Gram-ujemne Chlamydia trachomatis Bakterie beztlenowe Bakterie Gram-dodatnie Actinomyces spp. Clostridioides spp. (z wyjątkiem Clostridioides difficile) Eggerthella (Eubacterium) spp. Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
(Finegoldia magna, Micromonas micros) Propionibacterium acnes Bakterie Gram-ujemne Bacteroides spp. Fusobacterium spp. Gardnerella vaginalis Prevotella spp. Grzyby Pneumocystis jirovecii Pierwotniaki Toxoplasma gondii Plasmodium falciparum Wartości graniczne MIC Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w przynajmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zwrócić się o radę do eksperta. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność jest zazwyczaj definiowana w oparciu o kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących, MIC, od ang. Minimal Inhibitory Concentration) ustalane przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, od ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) dla antybiotyków podawanych ogólnie. Poniżej podano wartości graniczne wg EUCAST. Tabela 1. Ustalone przez EUCAST kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości na klindamycynę Wartości graniczne MIC [mg/l] Wartości graniczne średnicy stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno- krążkowej [mm] Drobnoustrój S ≤ R > S ≥ R < Staphylococcus spp. 0,25 0,5 22 19 Paciorkowce grupy A, B, C i G 0,5 0,5 17 17 Streptococcus pneumoniae 0,5 0,5 19 19 Paciorkowce zieleniące 0,5 0,5 19 19 Beztlenowce Gram-dodatnie 4 4 Nie dotyczy Beztlenowce Gram-ujemne 4 4 Nie dotyczy Corynebacterium spp.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
0,5 0,5 20 20 a zawartość klindamycyny w krążku — 2 µg S (ang. susceptible) – wrażliwy; R (ang. resistant) – oporny W poniższej tabeli podano zakresy MIC oraz wielkości stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno- krążkowej wg EUCAST dla szczepów stosowanych w kontroli jakości. Tabela 2. Opracowane przez EUCAST akceptowalne zakresy wartości na potrzeby kontroli jakości (QC, ang. quality control) dla klindamycyny, którymi należy się kierować przy walidacji wyników badania wrażliwości Szczep do kontroli jakości Zakres wartości MIC [µg/ml] Zakres w metodzie dyfuzjno-krążkowej (średnica strefy w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,125 22–28 ATCC® to zastrzeżony znak towarowy American Type Culture Collection.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stosowane pochodne klindamycyny różnią się tylko do momentu wchłonięcia i rozszczepienia estru. Później klindamycyna występuje w organizmie w postaci zasady (postać czynna). Estry należy uważać za prekursory czynnej postaci leku (pro-lek). Po podaniu doustnym klindamycyny chlorowodorek jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednocześnie spożyty pokarm nieznacznie wydłuża okres wchłaniania. Po podaniu produktu na czczo substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po ok. 45-60 minutach, a gdy podaje się go po posiłku – po ok. 2 godzinach. Maksymalne stężenie w osoczu po jednorazowym podaniu 150 mg i 300 mg klindamycyny wynosi odpowiednio od 1,9 μg/ml do 3,9 μg/ml (po posiłku) i od 2,8 μg/ml do 3,4 μg/ml (na czczo). Stopień wiązania się klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych wynosi od 80% do 94%.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby oraz jelit wskazują, iż klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, do postaci klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu, N-desmetylklindamycyny. Klindamycyna dobrze przenika do tkanek, przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego. Dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca. Klindamycyna osiąga wysokie stężenie w tkance kostnej. Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią, po przejściu przez wątrobę. Niektóre metabolity są czynne mikrobiologicznie. Substancje indukujące enzymy wątrobowe skracają średni okres działania klindamycyny w organizmie. Klindamycyna jest wydalana w około 2/3 z kałem i w 1/3 z moczem. Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych i około 2 godzin u dzieci.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby stopnia średniego do ciężkiego, dochodzi do wydłużenia tego okresu. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy. Dzieci i młodzież z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz pacjenci dorośli z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat Analiza danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz pacjentów dorosłych z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat wykazała, że klirens klindamycyny i objętość dystrybucji, znormalizowane względem całkowitej masy ciała, są porównywalne, niezależnie od nadwagi.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym W przeprowadzanych na różnych gatunkach zwierząt badaniach toksyczności ostrej klindamycyny i jej soli stwierdzono, że LD50 tego produktu zawiera się w przedziale od 1800 do 2620 mg/kg mc. po podaniu per os oraz od 245 do 820 mg/kg mc. po podaniu dożylnym. W tych badaniach stwierdzano u zwierząt wyraźnie zmniejszoną aktywność i drgawki. Toksyczność po podaniu wielokrotnym U szczurów i psów, które codziennie przez okres maksymalnie jednego roku otrzymywały per os klindamycyny chlorowodorek, maksymalna tolerowana dawka dobowa zawierała się w przedziale od 300 do 600 mg/kg mc. U psów po codziennej dawce 300 mg/kg mc. stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu, przy czym inne parametry kliniczno-biochemiczne pozostawały bez zmian. Po codziennej dawce 600 mg/kg mc. u psów dochodziło do zmian w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genotoksyczność Badania na zwierzętach nad mutagennością klindamycyny nie wskazywały na to, aby produkt ten wykazywał potencjał mutagenny. Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach dotyczących rakotwórczego oddziaływania produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg mc. na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m² pc.) nie wykazały wpływu na zdolności rozrodcze lub kojarzenia w pary. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Etylu parahydroksybenzoesan (E 214) Symetykon Sacharoza Pluronic F68 (Poloxamer) Kompozycja aromatyczna „Felcofix Cherry Blend nr 770” 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 3 lata. Przygotowany syrop 14 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła i wilgoci. Po upływie 2 tygodni od rozpuszczenia każdą niezużytą porcję leku należy wyrzucić. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Opakowanie zawiera butelkę z oranżowego szkła (klasy III), zawierającą 32 g granulatu do sporządzenia 80 ml syropu, z polipropylenową zakrętką zabezpieczającą przed otwarciem przez dzieci z wyściółką z masy celulozowej z warstwą barierową z papieru, folii aluminiowej, PE/PET lub z uszczelką z folii aluminiowej pokrytą PE/PET, w tekturowym pudełku. Tekturowe pudełko zawiera polistyrenową łyżeczkę miarową.
CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
Butelka zawiera ilość produktu równoważną 1,2 g klindamycyny. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do rozpuszczania granulatu należy użyć 60 ml wody. Nie zaleca się stosowania wody wodociągowej, lecz wodę demineralizowaną lub destylowaną. Produkt należy rozpuszczać następująco: dodać większą część przygotowanej wody i mocno wstrząsnąć. Dolać pozostałą część wody i wstrząsnąć do uzyskania jednorodnego roztworu. Po rozpuszczeniu granulatu, 5 ml syropu zawiera 75 mg klindamycyny.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN C, 75 mg, kapsułki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 kapsułka zawiera 75 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka. Kapsułki twarde: dwuczęściowa, zielono-biała kapsułka oznaczona napisem „CLIN 75” oraz „Pfizer”.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wykazano, że klindamycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok; zakażenia zębów i jamy ustnej; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie miednicy i jamy brzusznej; zakażenia żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica; posocznica i zapalenie wsierdzia. Zastosowanie produktu w postaci dożylnej wskazane jest w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. U chorych na zapalenie wsierdzia lub posocznicę zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Dalacin C należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie produktu Dalacin C lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wskazania do stosowania
Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tygodnie po podaniu produktu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dzieci i młodzież Kapsułki zawierające klindamycyny chlorowodorek powinny być stosowane tylko u dzieci, które potrafią połknąć kapsułkę. U małych dzieci, które mogą mieć trudności z połknięciem kapsułki zaleca się stosowanie klindamycyny w postaci granulatu do sporządzania syropu. Dawkę klindamycyny należy ustalać w oparciu o całkowitą masę ciała, niezależnie od nadwagi. Zależnie od miejsca i stopnia nasilenia zakażenia, dzieciom w wieku od ponad 4 tygodni do 14 lat podaje się od 8 mg do 25 mg klindamycyny/kg mc./dobę. Zaleca się podawanie produktu w 3 lub 4 równych dawkach podzielonych w ciągu doby. W razie braku możliwości dokładnego odmierzenia dawki leku w mg/kg mc. z użyciem kapsułek, należy zastosować klindamycynę w postaci granulatu do sporządzania syropu do podania doustnego. Jeśli konieczne jest stosowanie większych dawek, np.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie
u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat, dostępne są produkty Dalacin C o większej zawartości substancji czynnej (kapsułki 150 mg lub 300 mg oraz roztwór do wstrzykiwań i infuzji 150 mg/ml). Dla dzieci dostępny jest granulat do sporządzania syropu 75 mg/5 ml. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące leczenie należy kontynuować przez co najmniej 10 dni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby U osób z zaburzeniami czynności wątroby o średnim i znacznym stopniu ciężkości, okres półtrwania klindamycyny wydłuża się. Nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek U osób z niewydolnością nerek dochodzi do niewielkiego wydłużenia okresu półtrwania klindamycyny niepowodującego konieczności zmniejszenia dawki. Również u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie Klindamycyna nie ulega usunięciu z organizmu podczas hemodializy. Dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie. Sposób podawania Kapsułki należy popić pełną szklanką wody.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę (dochodzi do alergicznych reakcji krzyżowych na te substancje) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach: zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), choroby żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebyte zapalenie jelita grubego). W trakcie długotrwałego stosowania produktu (przez ponad 3 tygodnie) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz należy wykonywać badania czynności wątroby i nerek. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Długotrwałe lub powtarzane stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń lub do nadmiernego rozwoju opornych na lek bakterii lub drożdżaków.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Produkt Dalacin C nie nadaje się do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze względu na za małe stężenie antybiotyku osiągalne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Klindamycynę można na ogół stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Mało prawdopodobne jest wystąpienie reakcji alergicznej na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę, ze względu na różnice w budowie cząsteczkowej tych antybiotyków. Istnieją jednakże pojedyncze doniesienia o występowaniu reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu klindamycyny u osób ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy więc zachować ostrożność podczas podawania klindamycyny pacjentom uczulonym na penicylinę. U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS), zespół Stevensa–Johnsona (ang. SJS), toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (ang.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
TEN) oraz osutkę uogólnioną osutkę krostkową (ang. AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy nadwrażliwości lub ciężkie reakcje skórne, należy zaprzestać stosowania klindamycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani leków działających zapierająco. Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridioides difficile.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych, rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile associated diarrhea) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych powoduje zmiany prawidłowej flory okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego wzrostu C. difficile. Bakterie te wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksynę powodują zwiększenie chorobowości i umieralności, ponieważ zakażenia te mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku wystąpiła biegunka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ notowano występowanie CDAD po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Klindamycyna jest głównie metabolizowana przez CYP3A4, i w mniejszym stopniu przez CYP3A5, do głównego metabolitu klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu N-desmetylklindamycyny. W związku z tym, inhibitory CYP3A4 oraz CYP3A5 mogą zmniejszać klirens klindamycyny oraz induktory tych izoenzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny. W obecności silnego induktora CYP3A4, takiego jak ryfampicyna, należy monitorować możliwe zmniejszenie skuteczności.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Interakcje
Badania in vitro wskazują, iż klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 lub CYP2D6 i tylko umiarkowanie hamuje CYP3A4. W związku z tym, kliniczne znaczenie interakcji pomiędzy klindamycyną i jednocześnie podanymi lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP jest mało istotne. Kwestionowano skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych stosowanych jednocześnie z klindamycyną. Dlatego w trakcie przyjmowania tego antybiotyku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji. Antagoniści witaminy K U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję, przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie, nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Klindamycyna przenika przez łożysko u ludzi. Po podaniu wielokrotnych dawek, stężenie antybiotyku w płynie owodniowym wynosiło ok. 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet ogólne (doustne lub dożylne) podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt można stosować w okresie ciąży jedynie w razie zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi?
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna występuje w mleku ludzkim w stężeniu od 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko. Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Dalacin C na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Wszystkie działania niepożądane wymienione poniżej zostały przedstawione zgodnie z klasyfikacją MedDRA i według częstości występowania: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie z e zmniejszającym się stopniem ciężkości. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, choroba związana z Clostridioides difficile*, zakażenie pochwy* Zaburzenia krwi i układu chłonnego: eozynofilia, agranulocytoza*, neutropenia*, trombocytopenia*, leukopenia* Zaburzenia układu immunologicznego: wstrząs anafilaktyczny*, reakcje anafilaktoidalne*, reakcje anafilaktyczne*, nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zatrzymanie akcji serca§ Zaburzenia naczyniowe: zakrzepowe zapalenie żył, niedociśnienie tętnicze§ Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności, owrzodzenie przełyku*, zapalenie błony śluzowej przełyku* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella, ang.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane
TEN)*, pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, ang. SJS)*, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)*, obrzęk naczynioruchowy*, złuszczające zapalenie skóry*, pęcherzowe zapalenie skóry*, wysypka odropodobna* Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból†, ropień w miejscu podania†, podrażnienie w miejscu podania* Badania diagnostyczne: nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby * Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. # Patrz punkt 4.4. † Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci produktu leczniczego do wstrzykiwań. ‡ Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci doustnej produktu leczniczego. § Rzadkie przypadki działań niepożądanych zaobserwowane po zbyt szybkim podaniu dożylnym produktu leczniczego (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Bardzo rzadko obserwowane są ciężkie reakcje alergiczne (odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, aż do wstrząsu anafilaktycznego). W razie wystąpienia tego typu powikłań należy przerwać podawanie produktu Dalacin C i zastosować środki stosowane na ogół w takich przypadkach (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, leków sympatykomimetycznych lub zastosowanie wspomaganego oddychania). Dotychczas nie obserwowano objawów przedawkowania produktu. Po ewentualnym przedawkowaniu zaleca się zastosowanie płukania żołądka. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne. Swoista odtrutka nie jest znana.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy. Kod ATC: J01FF01. Mechanizm działania Klindamycyna to antybiotyk z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Wiąże się ona z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu z jego elementów, jak i na proces translacji. Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. W zazwyczaj stosowanych dawkach klindamycyna wykazuje działanie bakteriostatyczne in vitro. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny związana jest z okresem czasu, przez jaki jej stężenie przewyższa wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) określonego dla danego drobnoustroju chorobotwórczego (%T/MIC).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę najczęściej spowodowana jest mutacjami rybosomalnego miejsca wiązania antybiotyku w obrębie rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w obrębie RNA 23S wchodzącego w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą być odpowiedzialne za stwierdzaną w warunkach in vitro oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Oporność sporadycznie spowodowana jest zmianami białek rybosomalnych. Oporność na klindamycynę może być indukowalna przez makrolidy w izolatach bakterii opornych na makrolidy. Oporność indukowalną można wykazać metodą dyfuzji krążkowej lub metodą rozcieńczeń w bulionie. Rzadziej spotykane mechanizmy oporności opierają się na modyfikacji antybiotyku oraz aktywnym wypompowywaniu go z wnętrza komórki bakteryjnej. Klindamycyna i linkomycyna cechują się całkowitą opornością krzyżową. Jak w przypadku wielu antybiotyków, częstość występowania oporności zależy od gatunku bakterii i lokalizacji geograficznej.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na klindamycynę jest większa w przypadku izolatów gronkowca opornego na metycylinę i izolatów pneumokoka opornych na penicylinę niż w przypadku drobnoustrojów wrażliwych na te antybiotyki. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa Aktywność klindamycyny wykazano w warunkach in vitro wobec większości izolatów następujących drobnoustrojów: Bakterie tlenowe Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (izolaty wrażliwe na metycylinę) Gronkowce koagulazo-ujemne (izolaty wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (izolaty wrażliwe na penicylinę) Paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, B, C i G Paciorkowce zieleniące Corynebacterium spp. Bakterie Gram-ujemne Chlamydia trachomatis Bakterie beztlenowe Bakterie Gram-dodatnie Actinomyces spp. Clostridioides spp. (z wyjątkiem Clostridioides difficile) Eggerthella (Eubacterium) spp. Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
(Finegoldia magna, Micromonas micros) Propionibacterium acnes Bakterie Gram-ujemne Bacteroides spp. Fusobacterium spp. Gardnerella vaginalis Prevotella spp. Grzyby Pneumocystis jirovecii Pierwotniaki Toxoplasma gondii Plasmodium falciparum Wartości graniczne MIC Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w niektórych przynajmniej rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zwrócić się o radę do eksperta. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność jest zazwyczaj definiowana w oparciu o kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących, MIC, od ang. Minimal Inhibitory Concentration) ustalane przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, od ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) dla antybiotyków podawanych ogólnie. Poniżej podano wartości graniczne wg EUCAST. Tabela 1. Ustalone przez EUCAST kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości na klindamycynę Wartości graniczne MIC [mg/l] Wartości graniczne średnicy stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno-krążkowej [mm] Drobnoustrój S ≤ R > S ≥ R < Staphylococcus spp. 0,25 0,5 22 19 Paciorkowce grupy A, B, C i G 0,5 0,5 17 17 Streptococcus pneumoniae 0,5 0,5 19 19 Paciorkowce zieleniące 0,5 0,5 19 19 Beztlenowce Gram-dodatnie 4 4 Nie dotyczy Beztlenowce Gram-ujemne 4 4 Corynebacterium spp.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,5 0,5 20 20 a zawartość klindamycyny w krążku — 2 µg S (od ang. susceptible) – wrażliwy; R (od ang. resistant) – oporny Tabela 2. Opracowane przez EUCAST akceptowalne zakresy wartości na potrzeby kontroli jakości (QC, ang. quality control) dla klindamycyny, którymi należy się kierować przy walidacji wyników badania wrażliwości Szczep do kontroli jakości Zakres wartości MIC [µg/ml] Zakres w metodzie dyfuzyjno-krążkowej (średnica strefy w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,125 22–28 ATCC® to zastrzeżony znak towarowy American Type Culture Collection.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stosowane pochodne klindamycyny różnią się tylko do momentu wchłonięcia i rozszczepienia estru. Później klindamycyna występuje w organizmie w postaci zasady (postać czynna). Estry należy uważać za prekursory czynnej postaci leku (pro-lek). Po podaniu doustnym klindamycyny chlorowodorek jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednocześnie spożyty pokarm nieznacznie wydłuża okres wchłaniania. Po podaniu produktu na czczo substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po ok. 45-60 minutach, a gdy podaje się go po posiłku – po ok. 2 godzinach. Maksymalne stężenie w osoczu po jednorazowym podaniu 150 mg i 300 mg klindamycyny wynosi odpowiednio od 1,9 μg/ml do 3,9 μg/ml (po posiłku) i od 2,8 μg/ml do 3,4 μg/ml (na czczo). Stopień wiązania się klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych wynosi od 80% do 94%.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby oraz jelit wskazują, iż klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, do postaci klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu, N-desmetylklindamycyny. Klindamycyna dobrze przenika do tkanek, przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego. Dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca. Klindamycyna osiąga wysokie stężenie w tkance kostnej. Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią, po przejściu przez wątrobę. Niektóre metabolity są czynne mikrobiologicznie. Substancje indukujące enzymy wątrobowe skracają średni okres działania klindamycyny w organizmie. Klindamycyna jest wydalana w około 2/3 z kałem i w 1/3 z moczem. Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych i około 2 godzin u dzieci.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby stopnia średniego do ciężkiego, dochodzi do wydłużenia tego okresu. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy. Dzieci i młodzież z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz pacjenci dorośli z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat. Analiza danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 lat do mniej niż 18 lat oraz pacjentów dorosłych z nadwagą w wieku od 18 lat do 20 lat wykazała, że klirens klindamycyny i objętość dystrybucji, znormalizowane względem całkowitej masy ciała, są porównywalne, niezależnie od nadwagi.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym W przeprowadzanych na różnych gatunkach zwierząt badaniach toksyczności ostrej klindamycyny i jej soli stwierdzono, że LD50 tego produktu zawiera się w przedziale od 1800 do 2620 mg/kg mc. po podaniu per os oraz od 245 do 820 mg/kg mc. po podaniu dożylnym. W tych badaniach stwierdzano u zwierząt wyraźnie zmniejszoną aktywność i drgawki. Toksyczność po podaniu wielokrotnym U szczurów i psów, które codziennie przez okres maksymalnie jednego roku otrzymywały per os klindamycyny chlorowodorek, maksymalna tolerowana dawka dobowa zawierała się w przedziale od 300 do 600 mg/kg mc. U psów po codziennej dawce 300 mg/kg mc. stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu, przy czym inne parametry kliniczno-biochemiczne pozostawały bez zmian. Po codziennej dawce 600 mg/kg mc. u psów dochodziło do zmian w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genotoksyczność Badania na zwierzętach nad mutagennością klindamycyny nie wskazywały na to, aby produkt ten wykazywał potencjał mutagenny. Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach dotyczących rakotwórczego oddziaływania produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg mc. na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m² pc.) nie wykazały wpływu na zdolności rozrodcze lub kojarzenia w pary. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Magnezu stearynian Skrobia kukurydziana Talk Laktoza jednowodna Skład kapsułki: korpus: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna; wieczko: indygokarmina (E 132), żółcień chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/Al zawierające 16 lub 20 kapsułek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań, oprócz podanych w punkcie 4.2.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN C, 150 mg, kapsułki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 kapsułka zawiera 150 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny chlorowodorku. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka. Kapsułki twarde: dwuczęściowa, biała kapsułka oznaczona napisem „CLIN 150” oraz „Pfizer”.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wykazano, że klindamycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok; zakażenia zębów i jamy ustnej; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie miednicy i jamy brzusznej; zakażenia żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica; posocznica i zapalenie wsierdzia. Zastosowanie produktu w postaci dożylnej wskazane jest w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. U chorych na zapalenie wsierdzia lub posocznicę zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Dalacin C należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie produktu Dalacin C lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wskazania do stosowania
Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tygodnie po podaniu produktu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat: Zależnie od miejsca i stopnia nasilenia zakażenia, u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat stosuje się klindamycynę w dawce od 600 mg do 1800 mg na dobę (czyli od 4 do 12 kapsułek po 150 mg). Produkt należy podawać w 3 lub 4 dawkach podzielonych w ciągu doby. Jeśli konieczne jest stosowanie większych dawek, np. u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat, dostępny jest produkt Dalacin C o większej zawartości substancji czynnej (kapsułki 300 mg). Ponadto produkt Dalacin C dostępny jest również w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji 150 mg/ml. Dzieci: Kapsułki zawierające klindamycyny chlorowodorek powinny być stosowane tylko u dzieci, które potrafią połknąć kapsułkę. U małych dzieci, które mogą mieć trudności z połknięciem kapsułki zaleca się stosowanie klindamycyny w postaci granulatu do sporządzania syropu.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie
Dawkę klindamycyny należy ustalać w oparciu o całkowitą masę ciała, niezależnie od nadwagi. Zależnie od miejsca i stopnia nasilenia zakażenia, u dzieci w wieku powyżej 4 tygodni do 14 lat stosuje się od 8 mg do 25 mg klindamycyny/kg mc./dobę. Zaleca się podawanie produktu w 3 lub 4 równych dawkach podzielonych w ciągu doby. W razie braku możliwości dokładnego odmierzenia dawki leku w mg/kg mc. z użyciem kapsułek, należy zastosować klindamycynę w postaci granulatu do sporządzania syropu do podania doustnego. Jeśli konieczne jest stosowanie mniejszych dawek, dostępne są produkty Dalacin C o mniejszej zawartości substancji czynnej (kapsułki 75 mg lub granulat do sporządzania syropu 75 mg/5 ml). W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 10 dni.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby U osób z zaburzeniami czynności wątroby o średnim i znacznym stopniu ciężkości, okres półtrwania klindamycyny wydłuża się. Nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek U osób z niewydolnością nerek dochodzi do niewielkiego wydłużenia okresu półtrwania klindamycyny niepowodującego konieczności zmniejszenia dawki. Również u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie
Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie Klindamycyna nie ulega usunięciu z organizmu podczas hemodializy. Dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie. Sposób podawania Kapsułki należy popić pełną szklanką wody.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę (dochodzi do alergicznych reakcji krzyżowych na te substancje) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach: zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), choroby żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebyte zapalenie jelita grubego). W trakcie długotrwałego stosowania produktu (przez ponad 3 tygodnie) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz należy wykonywać badania czynności wątroby i nerek. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Długotrwałe lub powtarzane stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń lub do nadmiernego rozwoju opornych na lek bakterii lub drożdżaków.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Produkt Dalacin C nie nadaje się do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze względu na za małe stężenie antybiotyku osiągalne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Klindamycynę można na ogół stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Mało prawdopodobne jest wystąpienie reakcji alergicznej na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę, ze względu na różnice w budowie cząsteczkowej tych antybiotyków. Istnieją jednakże pojedyncze doniesienia o występowaniu reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu klindamycyny u osób ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy więc zachować ostrożność podczas podawania klindamycyny pacjentom uczulonym na penicylinę. U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS), zespół Stevensa–Johnsona (ang. SJS), toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (ang.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
TEN) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy nadwrażliwości lub ciężkie reakcje skórne, należy zaprzestać stosowania klindamycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani leków działających zapierająco. Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridioides difficile.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych, rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile associated diarrhea) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych powoduje zmiany prawidłowej flory okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego wzrostu C. difficile. Bakterie te wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksynę powodują zwiększenie chorobowości i umieralności, ponieważ zakażenia te mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku wystąpiła biegunka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ notowano występowanie CDAD po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Klindamycyna jest głównie metabolizowana przez CYP3A4, i w mniejszym stopniu przez CYP3A5, do głównego metabolitu klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu N-desmetylklindamycyny. W związku z tym, inhibitory CYP3A4 oraz CYP3A5 mogą zmniejszać klirens klindamycyny oraz induktory tych izoenzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny. W obecności silnego induktora CYP3A4, takiego jak ryfampicyna, należy monitorować możliwe zmniejszenie skuteczności.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Interakcje
Badania in vitro wskazują, iż klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 lub CYP2D6 i tylko umiarkowanie hamuje CYP3A4. W związku z tym, kliniczne znaczenie interakcji pomiędzy klindamycyną i jednocześnie podanymi lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP jest mało istotne. Kwestionowano skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych stosowanych jednocześnie z klindamycyną. Dlatego w trakcie przyjmowania tego antybiotyku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji. Antagoniści witaminy K U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję, przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie, nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Klindamycyna przenika przez łożysko u ludzi. Po podaniu wielokrotnych dawek, stężenie antybiotyku w płynie owodniowym wynosiło ok. 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet ogólne (doustne lub dożylne) podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt można stosować w okresie ciąży jedynie w razie zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi?
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna występuje w mleku ludzkim w stężeniu od 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko. Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Dalacin C na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Wszystkie działania niepożądane wymienione poniżej zostały przedstawione zgodnie z klasyfikacją MedDRA i według częstości występowania: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Często ≥1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, choroba związana z Clostridioides difficile*, zakażenie pochwy* Zaburzenia krwi i układu chłonnego: eozynofilia, agranulocytoza*, neutropenia*, trombocytopenia*, leukopenia* Zaburzenia układu immunologicznego: wstrząs anafilaktyczny*, reakcje anafilaktoidalne*, reakcje anafilaktyczne*, nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zatrzymanie akcji serca§ Zaburzenia naczyniowe: zakrzepowe zapalenie żył†, niedociśnienie tętnicze§ Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności, owrzodzenie przełyku*, zapalenie błony śluzowej przełyku* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczno martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella, ang.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Działania niepożądane
TEN)*, pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, ang. SJS)*, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)*, obrzęk naczynioruchowy*, złuszczające zapalenie skóry*, pęcherzowe zapalenie skóry*, wysypka odropodobna* Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból†, ropień w miejscu podania†, podrażnienie w miejscu podania* Badania diagnostyczne: nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby * Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. # Patrz punkt 4.4. † Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci produktu leczniczego do wstrzykiwań. ‡ Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci doustnej produktu leczniczego. § Rzadkie przypadki działań niepożądanych zaobserwowane po zbyt szybkim podaniu dożylnym produktu leczniczego (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Bardzo rzadko obserwowane są ciężkie reakcje alergiczne (odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, aż do wstrząsu anafilaktycznego). W razie wystąpienia tego typu powikłań należy przerwać podawanie produktu Dalacin C i zastosować środki stosowane na ogół w takich przypadkach (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, leków sympatykomimetycznych lub zastosowanie wspomaganego oddychania). Dotychczas nie obserwowano objawów przedawkowania produktu. Po ewentualnym przedawkowaniu zaleca się zastosowanie płukania żołądka. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne. Swoista odtrutka nie jest znana.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy. Kod ATC: J01FF01. Mechanizm działania Klindamycyna to antybiotyk z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Wiąże się ona z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu z jego elementów, jak i na proces translacji. Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. W zazwyczaj stosowanych dawkach klindamycyna wykazuje działanie bakteriostatyczne in vitro. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny związana jest z okresem czasu, przez jaki jej stężenie przewyższa wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) określonego dla danego drobnoustroju chorobotwórczego (%T/MIC).
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę najczęściej spowodowana jest mutacjami rybosomalnego miejsca wiązania antybiotyku w obrębie rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w obrębie RNA 23S wchodzącego w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą być odpowiedzialne za stwierdzaną w warunkach in vitro oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Oporność sporadycznie spowodowana jest zmianami białek rybosomalnych. Oporność na klindamycynę może być indukowalna przez makrolidy w izolatach bakterii opornych na makrolidy. Oporność indukowalną można wykazać metodą dyfuzji krążkowej lub metodą rozcieńczeń w bulionie. Rzadziej spotykane mechanizmy oporności opierają się na modyfikacji antybiotyku oraz aktywnym wypompowywaniu go z wnętrza komórki bakteryjnej. Klindamycyna i linkomycyna cechują się całkowitą opornością krzyżową. Jak w przypadku wielu antybiotyków, częstość występowania oporności zależy od gatunku bakterii i lokalizacji geograficznej.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na klindamycynę jest większa w przypadku izolatów gronkowca opornego na metycylinę i izolatów pneumokoka opornego na penicylinę niż w przypadku drobnoustrojów wrażliwych na te antybiotyki. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa Aktywność klindamycyny wykazano w warunkach in vitro wobec większości izolatów następujących drobnoustrojów: Bakterie tlenowe Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (izolaty wrażliwe na metycylinę) Gronkowce koagulazo-ujemne (izolaty wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (izolaty wrażliwe na penicylinę) Paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, B, C i G Paciorkowce zieleniące Corynebacterium spp. Bakterie Gram-ujemne Chlamydia trachomatis Bakterie beztlenowe Bakterie Gram-dodatnie Actinomyces spp. Clostridioides spp. (z wyjątkiem Clostridioides difficile) Eggerthella (Eubacterium) spp. Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
(Finegoldia magna, Micromonas micros) Propionibacterium acnes Bakterie Gram-ujemne Bacteroides spp. Fusobacterium spp. Gardnerella vaginalis Prevotella spp. Grzyby Pneumocystis jirovecii Pierwotniaki Toxoplasma gondii Plasmodium falciparum Wartości graniczne MIC Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w niektórych przynajmniej rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zwrócić się o radę do eksperta. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność jest zazwyczaj definiowana w oparciu o kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących, MIC, od ang. Minimal Inhibitory Concentration) ustalane przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, od ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) dla antybiotyków podawanych ogólnie. Poniżej podano wartości graniczne MIC wg EUCAST. Tabela 1. Ustalone przez EUCAST kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości na klindamycynę Wartości graniczne MIC [mg/l] Wartości graniczne średnicy stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno-krążkowej [mm] Drobnoustrój S ≤ R > S ≥ R < Staphylococcus spp. 0,25 0,5 22 19 Paciorkowce grupy A, B, C i G 0,5 0,5 17 17 Streptococcus pneumoniae 0,5 0,5 19 19 Paciorkowce zieleniące 0,5 0,5 19 19 Beztlenowce Gram-dodatnie 4 4 Nie dotyczy Nie dotyczy Beztlenowce Gram-ujemne 4 4 Nie dotyczy Nie dotyczy Corynebacterium spp.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakodynamiczne
0,5 0,5 20 20 a zawartość klindamycyny w krążku — 2 µg S (od ang. susceptible)—wrażliwy; R (od ang. resistant)—oporny W poniższej tabeli podano zakresy MIC oraz wielkości stref zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno-krążkowej wg. EUCAST dla szczepów stosowanych w kontroli jakości. Tabela 2. Opracowane przez EUCAST akceptowalne zakresy wartości na potrzeby kontroli jakości (QC, ang. quality control) dla klindamycyny, którymi należy się kierować przy walidacji wyników badania wrażliwości Szczep do kontroli jakości Zakres wartości MIC [µg/ml] Zakres w metodzie dyfuzyjno-krążkowej (średnica strefy w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,125 22–28 ATCC® to zastrzeżony znak towarowy American Type Culture Collection.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stosowane pochodne klindamycyny różnią się tylko do momentu wchłonięcia i rozszczepienia estru. Później klindamycyna występuje w organizmie w postaci zasady (postać czynna). Estry należy uważać za prekursory czynnej postaci leku (pro-lek). Po podaniu doustnym klindamycyny chlorowodorek jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Jednocześnie spożyty pokarm nieznacznie wydłuża okres wchłaniania. Po podaniu produktu na czczo substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w osoczu po ok. 45-60 minutach, a gdy podaje się go po posiłku – po ok. 2 godzinach. Maksymalne stężenie w osoczu po jednorazowym podaniu 150 mg i 300 mg klindamycyny wynosi odpowiednio od 1,9 μg/ml do 3,9 μg/ml (po posiłku) i od 2,8 μg/ml do 3,4 μg/ml (na czczo). Stopień wiązania się klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych wynosi od 80% do 94%.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby oraz jelit wskazują, iż klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, do postaci klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu, N-desmetylklindamycyny. Klindamycyna dobrze przenika do tkanek, przenika przez łożysko i do mleka matki. Dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca. Klindamycyna osiąga wysokie stężenie w tkance kostnej. Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią, po przejściu przez wątrobę. Niektóre metabolity są czynne mikrobiologicznie. Substancje indukujące enzymy wątrobowe skracają średni okres działania klindamycyny w organizmie. Klindamycyna jest wydalana w około 2/3 z kałem i w 1/3 z moczem. Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych i około 2 godzin u dzieci.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Właściwości farmakokinetyczne
U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby stopnia średniego do ciężkiego, dochodzi do wydłużenia tego okresu. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy. Dzieci i młodzież z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz pacjenci dorośli z nadwagą w wieku od 18 lat do 20 lat. Analiza danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 lat do mniej niż 18 lat oraz pacjentów dorosłych z nadwagą w wieku od 18 lat do 20 lat wykazała, że klirens klindamycyny i objętość dystrybucji, znormalizowane względem całkowitej masy ciała, są porównywalne, niezależnie od nadwagi.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym W przeprowadzanych na różnych gatunkach zwierząt badaniach toksyczności ostrej klindamycyny i jej soli stwierdzono, że LD50 tego produktu zawiera się w przedziale od 1800 do 2620 mg/kg mc. po podaniu per os oraz od 245 do 820 mg/kg mc. po podaniu dożylnym. W tych badaniach stwierdzano u zwierząt wyraźnie zmniejszoną aktywność i drgawki. Toksyczność po podaniu wielokrotnym U szczurów i psów, które codziennie przez okres maksymalnie jednego roku otrzymywały per os klindamycyny chlorowodorek, maksymalna tolerowana dawka dobowa zawierała się w przedziale od 300 do 600 mg/kg mc. U psów po codziennej dawce 300 mg/kg mc. stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu, przy czym inne parametry kliniczno-biochemiczne pozostawały bez zmian. Po codziennej dawce 600 mg/kg mc. u psów dochodziło do zmian w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genotoksyczność Badania na zwierzętach nad mutagennością klindamycyny nie wskazywały na to, aby produkt ten wykazywał potencjał mutagenny. Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach dotyczących rakotwórczego oddziaływania produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg mc. na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m² pc.) nie wykazały wpływu na zdolności rozrodcze lub kojarzenia w pary. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Magnezu stearynian Skrobia kukurydziana Talk Laktoza jednowodna Skład kapsułki: żelatyna tytanu dwutlenek (E 171) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii PVC/Al zawierające 16, 20 lub 100 kapsułek, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań, oprócz podanych w punkcie 4.2.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN C, 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 150 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Dalacin C roztwór do wstrzykiwań i infuzji 300 mg/2 ml zawiera 18 mg alkoholu benzylowego w każdych 2 ml, co odpowiada 9 mg/ml. Dalacin C roztwór do wstrzykiwań i infuzji 600 mg/4 ml zawiera 36 mg alkoholu benzylowego w każdych 4 ml, co odpowiada 9 mg/ml. Dalacin C roztwór do wstrzykiwań i infuzji 900 mg/6 ml zawiera 54 mg alkoholu benzylowego w każdych 6 ml, co odpowiada 9 mg/ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Wykazano, że klindamycyna jest skuteczna w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę: zakażenia kości i stawów; zapalenie ucha środkowego, gardła, zatok; zakażenia zębów i jamy ustnej; zakażenia dolnych dróg oddechowych; zakażenia w obrębie miednicy i jamy brzusznej; zakażenia żeńskich narządów płciowych; zakażenia skóry i tkanek miękkich; płonica; posocznica i zapalenie wsierdzia. Zastosowanie produktu w postaci dożylnej wskazane jest w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. U chorych na zapalenie wsierdzia lub posocznicę zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Dalacin C należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Planując zastosowanie produktu Dalacin C lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy, występującego nawet 2 lub 3 tygodnie po podaniu produktu (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Roztworu produktu Dalacin C podawanego domięśniowo nie należy rozcieńczać. Roztwór produktu Dalacin C podawany dożylnie należy rozcieńczyć (patrz „Sposób podawania”). Dawkowanie ustala się w zależności od ciężkości zakażenia, stanu pacjenta i wrażliwości drobnoustroju powodującego zakażenie. Dzieci w wieku powyżej 1 miesiąca Dawkę klindamycyny należy ustalać w oparciu o całkowitą masę ciała, niezależnie od nadwagi. Od 20 mg/kg mc. do 40 mg/kg mc. na dobę w 3 lub 4 równych dawkach podzielonych. Dorośli W zakażeniach ciężkich, powodowanych przez bardziej wrażliwe drobnoustroje, mogą wystarczyć mniejsze dawki od 600 mg do 1200 mg na dobę, podawane w 2, 3 lub 4 równych dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach jamy brzusznej i zlokalizowanych w miednicy mniejszej u kobiet oraz w innych bardzo ciężkich lub powikłanych zakażeniach, najczęściej podaje się od 1200 mg do 2700 mg klindamycyny w 2, 3 lub 4 równych dawkach podzielonych.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
W ciężkich, zagrażających życiu zakażeniach stosuje się dawki do 4800 mg na dobę. Dawkowanie u pacjentów w wieku powyżej 65 lat Nie ma konieczności modyfikowania sposobu podawania i dawkowania. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby U osób z zaburzeniami czynności wątroby o średnim i znacznym stopniu ciężkości, okres półtrwania klindamycyny wydłuża się. Nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością wątroby należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek U osób z niewydolnością nerek dochodzi do niewielkiego wydłużenia okresu półtrwania klindamycyny niepowodującego konieczności zmniejszenia dawki.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Również u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki, gdy produkt Dalacin C podaje się co 8 godzin. Jednakże u pacjentów z ciężką niewydolnością lub bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. Zależnie od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między dawkami do 8 lub nawet 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie Klindamycyna nie ulega usunięciu z organizmu podczas hemodializy. Dlatego nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki leku przed dializą ani po dializie. Sposób podawania Roztwór produktu Dalacin C podaje się domięśniowo, bezpośrednio po pobraniu z ampułki, lub dożylnie, w trwającej co najmniej 10-60 minut infuzji, po rozcieńczeniu odpowiednim rozpuszczalnikiem. Sposób przygotowania roztworów podano w punkcie 6.6.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Produktu Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji nie należy podawać dożylnie w szybkim wstrzyknięciu (bolus), w postaci nierozcieńczonej, ale podawać w infuzji trwającej co najmniej od 10 do 60 minut. Poniżej podano zwykle stosowane czasy trwania infuzji dożylnych: Dawka klindamycyny: 300 mg, Objętość podawanego roztworu: 50 ml, Czas trwania infuzji: 10 min Dawka klindamycyny: 600 mg, Objętość podawanego roztworu: 50 ml, Czas trwania infuzji: 20 min Dawka klindamycyny: 900 mg, Objętość podawanego roztworu: 50-100 ml, Czas trwania infuzji: 30 min Dawka klindamycyny: 1200 mg, Objętość podawanego roztworu: 100 ml, Czas trwania infuzji: 40 min Nie zaleca się podawania w jednorazowych domięśniowych wstrzyknięciach dawek większych od 600 mg, a w dożylnej jednogodzinnej infuzji – nie więcej niż 1200 mg. Stężenie klindamycyny w roztworze do infuzji nie powinno być większe niż 12 mg/ml, a szybkość infuzji – nie większa niż 30 mg na minutę.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania – Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę (dochodzi do alergicznych reakcji krzyżowych na te substancje) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. – U wcześniaków lub noworodków (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt należy stosować ostrożnie w następujących przypadkach: zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona), choroby żołądka i jelit w wywiadzie (np. przebyte zapalenie jelita grubego). W trakcie długotrwałego stosowania produktu (przez ponad 3 tygodnie) należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz należy wykonywać badania czynności wątroby i nerek. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Długotrwałe lub powtarzane stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń lub do nadmiernego rozwoju opornych na lek bakterii lub drożdżaków.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez wirusy. Produkt Dalacin C nie nadaje się do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych ze względu na za małe stężenie antybiotyku osiągalne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Klindamycynę można na ogół stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Mało prawdopodobne jest wystąpienie reakcji alergicznej na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę, ze względu na różnice w budowie cząsteczkowej tych antybiotyków. Istnieją jednakże pojedyncze doniesienia o występowaniu reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu klindamycyny u osób ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy więc zachować ostrożność podczas podawania klindamycyny pacjentom uczulonym na penicylinę. U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. DRESS), zespół Stevensa–Johnsona (ang. SJS), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
TEN) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy nadwrażliwości lub ciężkie reakcje skórne, należy zaprzestać stosowania klindamycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach – wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani leków działających zapierająco. Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridioides difficile.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych, rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridium difficile associated diarrhea) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia okrężnicy zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych powoduje zmiany prawidłowej flory okrężnicy, co prowadzi do nadmiernego wzrostu C. difficile. Bakterie te wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksynę powodują zwiększenie chorobowości i umieralności, ponieważ zakażenia te mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. Możliwość CDAD należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego po zastosowaniu antybiotyku wystąpiła biegunka. Konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ notowano występowanie CDAD po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Informacje dotyczące substancji pomocniczych Alkohol benzylowy Produkt Dalacin C w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera alkohol benzylowy (patrz punk 2). Środek konserwujący – alkohol benzylowy może powodować reakcje nadwrażliwości. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego pacjentom pediatrycznym, w tym noworodkom wiąże się z ryzykiem występowania ciężkich działań niepożądanych i śmierci (zespołem niewydolności oddechowej, tzw. gasping syndrome).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Chociaż standardowe dawki terapeutyczne tego produktu zwykle zawierają ilości alkoholu benzylowego znacznie mniejsze niż zgłaszane w związku ze wspomnianym zespołem niewydolności oddechowej, minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której mogą wystąpić objawy toksyczności, jest nieznana. Postaci produktów leczniczych zawierające alkohol benzylowy należy stosować u noworodków wyłącznie wtedy, gdy jest to konieczne i nie ma dostępnych alternatywnych metod leczenia. U wcześniaków i noworodków o niskiej masie urodzeniowej istnieje większe prawdopodobieństwo toksycznego działania. Postaci produktów leczniczych zawierających alkohol benzylowy nie należy podawać małym dzieciom w wieku poniżej 3 lat dłużej niż przez 1 tydzień, chyba że jest to konieczne. Należy wziąć pod uwagę całkowitą ilość alkoholu benzylowego pochodzącą ze wszystkich źródeł, a duże objętości alkoholu benzylowego podawać ze szczególną ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, jak również u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, z powodu ryzyka kumulacji i toksycznego działania (kwasicy metabolicznej).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Sód Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą ampułkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Klindamycyna jest głównie metabolizowana przez CYP3A4, i w mniejszym stopniu przez CYP3A5, do głównego metabolitu klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu N-desmetylklindamycyny. W związku z tym, inhibitory CYP3A4 oraz CYP3A5 mogą zmniejszać klirens klindamycyny oraz induktory tych izoenzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny. W obecności silnego induktora CYP3A4, takiego jak ryfampicyna, należy monitorować możliwe zmniejszenie skuteczności.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Badania in vitro wskazują, iż klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 lub CYP2D6 i tylko umiarkowanie hamuje CYP3A4. W związku z tym, kliniczne znaczenie interakcji pomiędzy klindamycyną i jednocześnie podanymi lekami metabolizowanymi przez enzymy CYP jest mało istotne. Kwestionowano skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych stosowanych jednocześnie z klindamycyną. Dlatego w trakcie przyjmowania tego antybiotyku należy stosować dodatkowe metody antykoncepcji. Antagoniści witaminy K U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt Dalacin C zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący. Alkohol benzylowy może przenikać przez łożysko (patrz punkt 4.4). Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję, przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie, nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Klindamycyna przenika przez łożysko u ludzi. Po podaniu wielokrotnych dawek, stężenie antybiotyku w płynie owodniowym wynosiło ok. 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet ogólne (doustne lub dożylne) podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt można stosować w okresie ciąży jedynie w razie zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Klindamycyna występuje w mleku ludzkim w stężeniu od 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko. Produkt Dalacin C zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Dalacin C na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Wszystkie działania niepożądane wymienione poniżej zostały przedstawione zgodnie z klasyfikacją MedDRA i według częstości występowania: bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000, bardzo rzadko <1/10 000, częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy, działania niepożądane zostały uporządkowane zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Często ≥1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100 Rzadko ≥1/10 000 do <1/1 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, choroba związana z Clostridioides difficile*, zakażenie pochwy* Zaburzenia krwi i układu chłonnego: eozynofilia, agranulocytoza*, neutropenia*, trombocytopenia*, leukopenia* Zaburzenia układu immunologicznego: wstrząs anafilaktyczny*, reakcje anafilaktoidalne*, reakcje anafilaktyczne*, nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku Zaburzenia serca: zatrzymanie akcji serca§ Zaburzenia naczyniowe: zakrzepowe zapalenie żył†, niedociśnienie tętnicze§ Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności, owrzodzenie przełyku*, zapalenie błony śluzowej przełyku* Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, świąd, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella, TEN)*, pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, SJS)*, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi (DRESS)*, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP)*, obrzęk naczynioruchowy*, złuszczające zapalenie skóry*, pęcherzowe zapalenie skóry*, wysypka odropodobna* Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból†, ropień w miejscu podania†, podrażnienie w miejscu podania* Badania diagnostyczne: nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby * Działania niepożądane zaobserwowane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
# Patrz punkt 4.4. † Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci produktu leczniczego do wstrzykiwań. ‡ Działania niepożądane zaobserwowane tylko podczas stosowania postaci doustnej produktu leczniczego. § Rzadkie przypadki działań niepożądanych zaobserwowane po zbyt szybkim podaniu dożylnym produktu leczniczego (patrz punkt 4.2). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Bardzo rzadko obserwowane są ciężkie reakcje alergiczne (odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, aż do wstrząsu anafilaktycznego). W razie wystąpienia tego typu powikłań należy przerwać podawanie produktu Dalacin C i zastosować środki stosowane na ogół w takich przypadkach (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, leków sympatykomimetycznych lub zastosowanie wspomaganego oddychania). Dotychczas nie obserwowano objawów przedawkowania produktu. Po ewentualnym przedawkowaniu zaleca się zastosowanie płukania żołądka. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są skuteczne. Swoista odtrutka nie jest znana.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy. Kod ATC J01FF01. Mechanizm działania Klindamycyna to antybiotyk z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii. Wiąże się ona z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu z jego elementów, jak i na proces translacji. Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. W zazwyczaj stosowanych dawkach klindamycyna wykazuje działanie bakteriostatyczne in vitro. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny związana jest z okresem czasu, przez jaki jej stężenie przewyższa wartość minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) określonego dla danego drobnoustroju chorobotwórczego (%T/MIC).
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę najczęściej spowodowana jest mutacjami rybosomalnego miejsca wiązania antybiotyku w obrębie rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w obrębie RNA 23S wchodzącego w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą być odpowiedzialne za stwierdzaną w warunkach in vitro oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Oporność sporadycznie spowodowana jest zmianami białek rybosomalnych. Oporność na klindamycynę może być indukowalna przez makrolidy w izolatach bakterii opornych na makrolidy. Oporność indukowalną można wykazać metodą dyfuzji krążkowej lub metodą rozcieńczeń w bulionie. Rzadziej spotykane mechanizmy oporności opierają się na modyfikacji antybiotyku oraz aktywnym wypompowywaniu go z wnętrza komórki bakteryjnej. Klindamycyna i linkomycyna cechują się całkowitą opornością krzyżową. Jak w przypadku wielu antybiotyków, częstość występowania oporności zależy od gatunku bakterii i lokalizacji geograficznej.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności na klindamycynę jest większa w przypadku izolatów gronkowca opornego na metycylinę i izolatów pneumokoka opornego na penicylinę niż w przypadku drobnoustrojów wrażliwych na te antybiotyki. Aktywność przeciwdrobnoustrojowa Aktywność klindamycyny wykazano w warunkach in vitro wobec większości izolatów następujących drobnoustrojów: Bakterie tlenowe Bakterie Gram-dodatnie Staphylococcus aureus (izolaty wrażliwe na metycylinę) Gronkowce koagulazo-ujemne (izolaty wrażliwe na metycylinę) Streptococcus pneumoniae (izolaty wrażliwe na penicylinę) Paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, B, C i G Paciorkowce zieleniące Corynebacterium spp. Bakterie Gram-ujemne Chlamydia trachomatis Bakterie beztlenowe Bakterie Gram-dodatnie Actinomyces spp. Clostridioides spp. (z wyjątkiem Clostridioides difficile) Eggerthella (Eubacterium) spp. Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
(Finegoldia magna, Micromonas micros) Propionibacterium acnes Bakterie Gram-ujemne Bacteroides spp. Fusobacterium spp. Gardnerella vaginalis Prevotella spp. Grzyby Pneumocystis jirovecii Pierwotniaki Toxoplasma gondii Plasmodium falciparum Wartości graniczne MIC Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w przynajmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zwrócić się o radę do eksperta. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność jest zazwyczaj definiowana w oparciu o kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne minimalnych stężeń hamujących, MIC, od ang. Minimal Inhibitory Concentration) ustalane przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing) dla antybiotyków podawanych ogólnie. Poniżej podano wartości graniczne wg EUCAST. Tabela 1. Ustalone przez EUCAST kryteria interpretacji wyników badań wrażliwości na klindamycynę Wartości graniczne MIC [mg/l] Wartości graniczne średnicy strefy zahamowania wzrostu w metodzie dyfuzyjno-krążkowej [mm] Drobnoustrój S ≤ R > S ≥ R < Staphylococcus spp. 0,25 0,5 22 19 Paciorkowce grupy A, B, C i G 0,5 0,5 17 17 Streptococcus pneumoniae 0,5 0,5 19 19 Paciorkowce zieleniące 0,5 0,5 19 19 Beztlenowce Gram-dodatnie 4 4 Nie dotyczy Nie dotyczy Beztlenowce Gram-ujemne 4 4 Nie dotyczy Nie dotyczy Corynebacterium spp.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
0,5 0,5 20 20 a zawartość klindamycyny w krążku — 2 µg S (ang. susceptible) – wrażliwy; R (ang. resistant) – oporny Tabela 2. Opracowane przez EUCAST akceptowalne zakresy wartości na potrzeby kontroli jakości (QC, ang. quality control) dla klindamycyny, którymi należy się kierować przy walidacji wyników badania wrażliwości Szczep do kontroli jakości Zakres wartości MIC [µg/ml] Zakres w metodzie dyfuzyjno-krążkowej (średnica strefy w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,125 22–28 ATCC® to zastrzeżony znak towarowy American Type Culture Collection.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Stosowane pochodne klindamycyny różnią się tylko do momentu wchłonięcia i rozszczepienia estru. Później klindamycyna występuje w organizmie w postaci zasady (postać czynna). Estry należy uważać za prekursory czynnej postaci leku (pro-lek). Stopień wiązania się klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia. W zakresie stężeń terapeutycznych wynosi od 80% do 94%. Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów ludzkiej wątroby oraz jelit wskazują, iż klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, do postaci klindamycyny sulfotlenku oraz pobocznego metabolitu, N-desmetylklindamycyny. Klindamycyna dobrze przenika do tkanek, przenika przez łożysko i do mleka matki. Dyfuzja do przestrzeni płynowych, nawet w stanie zapalnym opon mózgowo-rdzeniowych, jest niewystarczająca. Klindamycyna osiąga wysokie stężenie w tkance kostnej. Klindamycyna jest wydalana przede wszystkim z żółcią, po przejściu przez wątrobę.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Niektóre metabolity są czynne mikrobiologicznie. Substancje indukujące enzymy wątrobowe skracają średni okres działania klindamycyny w organizmie. Klindamycyna jest wydalana w około 2/3 z kałem i w 1/3 z moczem. Okres półtrwania klindamycyny w osoczu wynosi około 3 godzin u dorosłych i około 2 godzin u dzieci. U osób z zaburzeniami czynności nerek oraz niewydolnością wątroby, stopnia średniego do ciężkiego, dochodzi do wydłużenia tego okresu. Klindamycyna nie jest eliminowana z organizmu podczas hemodializy. Wchłanianie Po upływie 1-3 godzin po domięśniowym podaniu 600 mg klindamycyny fosforanu maksymalne stężenie w osoczu wynosi 9 µg/ml. Po 10 minutowej infuzji dożylnej 300 mg lub o 20 minutowej infuzji 600 mg klindamycyny maksymalne stężenie w osoczu wynosi odpowiednio 7 µg/ml i 10 µg/ml.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stężenia klindamycyny w osoczu można utrzymać na poziomie przekraczającym najmniejsze stężenie hamujące, oznaczone in vitro dla większości poszczególnych wrażliwych drobnoustrojów, podając lek w ciągłej infuzji dożylnej. Stałe stężenie leku w osoczu uzyskuje się po podaniu trzeciej dawki. Dzieci i młodzież z nadwagą w wieku od 2 do mniej niż 18 lat oraz pacjenci dorośli z nadwagą w wieku od 18 do 20 lat Analiza danych farmakokinetycznych u dzieci i młodzieży z nadwagą w wieku od 2 lat do mniej niż 18 lat oraz pacjentów dorosłych z nadwagą w wieku od 18 lat do 20 lat wykazała, że klirens klindamycyny i objętość dystrybucji, znormalizowane względem całkowitej masy ciała, są porównywalne, niezależnie od nadwagi.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu jednorazowym W przeprowadzanych na różnych gatunkach zwierząt badaniach toksyczności ostrej klindamycyny i jej soli stwierdzono, że LD50 tego produktu zawiera się w przedziale od 1800 do 2620 mg/kg mc. po podaniu per os oraz od 245 do 820 mg/kg mc. po podaniu dożylnym. W tych badaniach stwierdzano u zwierząt wyraźnie zmniejszoną aktywność i drgawki. Toksyczność po podaniu wielokrotnym U szczurów i psów, które codziennie przez okres maksymalnie jednego roku otrzymywały per os klindamycyny chlorowodorek, maksymalna tolerowana dawka dobowa zawierała się w przedziale od 300 do 600 mg/kg mc. U psów po codziennej dawce 300 mg/kg mc., stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz w osoczu, przy czym inne parametry kliniczno-biochemiczne pozostawały bez zmian. Po codziennej dawce 600 mg/kg mc. u psów dochodziło do zmian w obrębie błony śluzowej żołądka oraz pęcherzyka żółciowego.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Genotoksyczność Badania na zwierzętach nad mutagennością klindamycyny nie wskazywały na to, aby produkt ten wykazywał potencjał mutagenny. Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach dotyczących rakotwórczego oddziaływania produktu. Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg mc. na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m² pc.) nie wykazały wpływu na zdolności rozrodcze lub kojarzenia w pary. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy (E519) Disodu edetynian Sodu wodorotlenek Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujące leki wykazują niezgodności fizyczne z klindamycyny fosforanem: ampicylina, sól sodowa fenytoiny, barbiturany, aminofilina, glukonian wapniowy i siarczan magnezowy. Zgodność i czas utrzymywania się stabilności mieszanin w roztworach różni się w zależności od stężeń i innych warunków. Z przeprowadzonych badań wynika, że w temperaturze pokojowej przez 24 godziny klindamycyny fosforan stosowany w roztworach do wstrzykiwań i infuzji, stosowanych w zwykłych stężeniach leczniczych, zawierających chlorek sodu, glukozę, wapń lub potas, i w roztworach zawierających zespół witamin B nie wykazuje niezgodności fizycznych ani biologicznych. Następujące antybiotyki nie wykazują niezgodności z klindamycyny fosforanem: cefalotyna, kanamycyna, gentamycyna, penicylina czy karbenicylina.
CHPL leku Dalacin C, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułka ze szkła typu I zawierająca: 2 ml, 4 ml lub 6 ml roztworu, w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Szyjka ampułki jest nacięta w miejscu zwężenia. Kolorowa kropka na szyjce ampułki ułatwia odpowiednie ustawienie w celu jej otwarcia. Ampułkę należy wziąć w rękę i ustawić kolorową kropką do siebie. Ampułka otwiera się łatwo po delikatnym naciśnięciu kciukiem na szyjkę ampułki. Roztwór produktu Dalacin C można rozcieńczać w następujących roztworach do infuzji dożylnych: 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór sodu chlorku, roztwór Ringera z mleczanami do infuzji (Hartman na).
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN T, 10 mg/ml, emulsja na skórę 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml emulsji na skórę zawiera 10 mg klindamycyny (Clindamycinum), w postaci klindamycyny fosforanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: alkohol cetostearylowy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Emulsja na skórę
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie miejscowe trądziku pospolitego.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania miejscowego na skórę. Wstrząsnąć przed użyciem. Dorośli i młodzież: Nanosić cienką warstwą na zmienione chorobowo miejsca na skórze dwa razy na dobę. Dzieci: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klindamycyna do stosowania miejscowego jest przeciwwskazana u pacjentów, u których w trakcie stosowania antybiotyków występowało zapalenie okrężnicy.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Dalacin T w postaci emulsji jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę. Należy unikać kontaktu produktu z oczami, błonami śluzowymi i zranioną skórą. Dalacin T w postaci emulsji zawiera alkohol, dlatego może wywoływać zaczerwienienie lub podrażnienie oczu, błon śluzowych lub zranionej skóry. W razie przypadkowego kontaktu z produktem, należy przemyć je chłodną wodą. Doustne i pozajelitowe podawanie klindamycyny, podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkiej biegunki, zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia jelit, nawet po upływie kilku tygodni od zakończenia leczenia (patrz punkt 4.8). Mimo że powyższe objawy niepożądane zgłaszane były rzadko, po zastosowaniu klindamycyny w emulsji istnieje ryzyko ich wystąpienia. Dlatego też lekarz powinien wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia chorób związanych z terapią antybiotykami.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelit w wywiadzie. Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni po zakończeniu leczenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, skurczowe bóle brzucha, należy podejrzewać rzekomobłoniaste zapalenie jelit (w większości przypadków wywołane przez Clostridium difficile). Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po rozpoznaniu rzekomobłoniastego zapalenia jelit, należy zaprzestać stosowania produktu Dalacin T i wdrożyć odpowiednie leczenie (zwykle podaje się wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco. Rozpoznanie rzekomobłoniastego zapalenia jelit opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału na obecność bakterii Clostridium difficile oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty pomimo zastosowania właściwego leczenia. Po podaniu miejscowym klindamycyna ulega wchłanianiu przez powierzchnię skóry (patrz punkt 5.2). Produkt Dalacin T ma nieprzyjemny smak, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu w okolicy ust. Dalacin T powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do alergii. Produkt zawiera metylu parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne, w tym reakcje typu późnego. Produkt zawiera alkohol cetostearylowy, który może powodować miejscowe reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry. Przedłużające się stosowanie produktu Dalacin T powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Klindamycyny nie należy stosować jednocześnie z erytromycyną, gdyż in vitro zaobserwowano antagonistyczne oddziaływanie tych produktów na bakterie. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Należy zachować ostrożność w trakcie stosowania u pacjentów otrzymujących leki zwiotczające mięśnie.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet układowe podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt może być stosowany w okresie ciąży jedynie w zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Nie przeprowadzono badań dotyczących przenikania klindamycyny do mleka ludzkiego podczas stosowania na skórę klindamycyny fosforanu.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna po zastosowaniu ogólnoustrojowym występuje w mleku ludzkim w stężeniu w zakresie od < 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego wynikiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu lub może wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji należy wziąć pod uwagę korzyści rozwojowe i zdrowotne wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne zapotrzebowanie matki na klindamycynę, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ na dziecko wynikający z choroby matki. Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu Dalacin T na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały uporządkowane w poniższej tabeli wg klasyfikacji układów i narządów i częstości. Częstość występowania pogrupowano według następującej klasyfikacji: bardzo często (≥1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (wg. MedDRA) Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie mieszków włosowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne Zaburzenia oka ból oka Zaburzenia żołądka i jelit ból brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej podrażnienie skóry, pokrzywka, nadmierne wysuszenie skóry, przetłuszczenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Klindamycyny fosforan stosowany miejscowo może wchłaniać się w ilościach powodujących ogólne działania niepożądane klindamycyny (patrz punkty 4.4 i 4.8). W przypadku przedawkowania, należy zastosować leczenie objawowe.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w leczeniu trądziku, kod ATC: D10 AF 01 Mechanizm działania Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje biosyntezę białek bakteryjnych. Klindamycyna wiąże się z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu, jak i na przebieg translacji. Mimo, że w warunkach in vitro klindamycyny fosforan nie jest aktywny, to w wyniku szybkiej hydrolizy klindamycyny fosforanu in vivo powstaje klindamycyna wykazująca działanie przeciwbakteryjne. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny zależy od czasu utrzymywania się stężenia klindamycyny powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) wzrost danego drobnoustroju (T/MIC, %).
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę u bakterii Propionibacterium acnes może być spowodowana mutacjami w miejscu wiązania cząsteczki antybiotyku z cząsteczką rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w RNA 23S, wchodzącym w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą powodować oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Izolaty wykazujące oporność na makrolidy należy badać pod kątem indukowalnej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D-zone test). Wykazano oporność krzyżową pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w niektórych przynajmniej rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zasięgnąć porady specjalisty. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę, zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne. Oporność jest zazwyczaj określana na podstawie kryteriów interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne MIC) ustalane przez urzędy rejestracji, Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI, ang. Clinical and Laboratory Standards Institute) lub Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing). W przypadku klindamycyny podawanej miejscowo wspomniane wartości graniczne mogą jednak mieć mniejsze znaczenie.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Chociaż nie odnosi się to konkretnie do klindamycyny, EUCAST zaleca, by przy stosowaniu miejscowych środków przeciwdrobnoustrojowych stopień oporności określać za pomocą epidemiologicznych wartości odcięcia (ECOFFS, ang. epidemiological cut-off values), a nie klinicznych wartości granicznych określonych dla podania ogólnego. EUCAST nie opublikował jednak ani rozkładu wartości MIC, ani ECOFFS dla P. acnes. Biorąc pod uwagę korelację między wynikami klinicznymi u pacjentów z trądzikiem a wartościami MIC klindamycyny stosowanej w celu uzyskanych od nich izolatów bakterii P. acnes, sądzi się, że wrażliwość na klindamycynę podawaną miejscowo występuje dopiero przy dość dużym stężeniu, wynoszącym około 256 mg/l. CLSI opublikował zakresy wartości MIC dla ograniczonej liczby (58) niepowtarzalnych izolatów klinicznych P. acnes zebranych w latach 2010–2012 w szpitalach na terenie Stanów Zjednoczonych; 91% tych izolatów wykazywało wrażliwość na klindamycynę (MIC ≤ 8 mg/l).
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W belgijskim badaniu obserwacyjnym (2011–2012) dotyczącym bakterii beztlenowych testowano 22 izolaty P. acnes i 95,5% z nich było wrażliwych na klindamycynę. We wcześniejszym ogólnoeuropejskim badaniu obserwacyjnym, w którym testowano 304 izolaty P. acnes, odsetek oporności na klindamycynę wyniósł 15%. W badaniu tym zastosowano jednak wartość graniczną wynoszącą 0,12 mg/l; stosując obecnie obowiązującą wartość graniczną wynoszącą 4 mg/l, nie stwierdzono izolatów z opornością. Wartości graniczne MIC Wartości graniczne MIC ustalone przez CLSI oraz EUCAST dla Gram-dodatnich bakterii beztlenowych przedstawiono poniżej. Mimo, że każda z tych instytucji przedstawia wartości te w inny sposób, to wartość graniczna dla oporności jest taka sama, ponieważ CLSI uwzględnił kategorię wrażliwości pośredniej (4 mg/l). Poniższe wartości graniczne określono na podstawie stosowania leku w zakażeniach ogólnoustrojowych.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST dla klindamycyny podawanej ogólnie Drobnoustrój chorobotwórczy Wrażliwy Oporny Gram-dodatnie bakterie beztlenowe (z wyjątkiem Clostridium difficile) ≤ 4 mg/l > 4 mg/l Wartości graniczne MIC ustalone przez CLSI dla klindamycyny podawanej ogólnie Drobnoustrój chorobotwórczy Wrażliwy Oporny Bakterie beztlenowe ≤ 2 mg/l ≥ 8 mg/l
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po wielokrotnym podaniu klindamycyny fosforanu na skórę w stężeniu odpowiadającym 10 mg/ml klindamycyny w alkoholu izopropylowym i roztworze wodnym, obserwowano bardzo małą zawartość klindamycyny w osoczu (0 -3 mg/ml) i mniej niż 0,2% dawki klindamycyny wykryto w moczu. Badania potwierdziły obecność klindamycyny w treści zaskórników, uzyskanej od pacjentów z trądzikiem. Średnie stężenie klindamycyny w tym materiale po 4-tygodniowym podawaniu (10 mg/ml) w roztworach alkoholu izopropylowego i wody wynosiło średnio 597 µg/g materiału biologicznego (od 0 do 1490 µg/g). Klindamycyna in vitro działa na wszystkie izolowane kolonie bakterii Propionibacterium acnes (w minimalnym stężeniu hamującym MIC = 0,4 μg/ml). Po podaniu klindamycyny stężenie wolnych kwasów tłuszczowych na powierzchni skóry zmniejsza się średnio z 14% do 2%.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma wystarczających badań z klindamycyny fosforanem u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej określających przyczynę innej odpowiedzi na produkt u tych pacjentów w porównaniu do odpowiedzi u pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość: Nie przeprowadzono badań klinicznych na zwierzętach dotyczących rakotwórczego działania produktu. Mutagenność: Badania genotoksyczności obejmowały test mikrojądrowy u szczurów oraz test rewersji mutacji Amesa. Obydwa testy były negatywne. Rozrodczość: Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały wpływu na zdolność do rozrodu lub kopulacji. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin T, emulsja na skórę, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Laurylosarkozyny sól sodowa Glicerol Lexemul T Kwas stearynowy Alkohol cetostearylowy Alkohol izostearylowy Metylu parahydroksybenzoesan Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Polietylenowa butelka z polipropylenową zakrętką typu flip top zawierająca odpowiednio 30 ml lub 60 ml płynu, umieszczona w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Klimicin, 30 0 mg/2 ml (150 mg/ml), roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera 150 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci fosforanu klindamycyny. 2 ml roztworu do wstrzykiwań i infuzji (1 ampułka) zawierają 300 mg klindamycyny (w postaci fosforanu klindamycyny). Substancje pomocnicze o znanym działaniu Każda ampułka zawiera 18 mg alkoholu benzylowego i 15,1 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Bezbarwny lub bladożółtawy przezroczysty roztwór bez widocznych cząsteczek osadu.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Klindamycyna do podawania pozajelitowego jest wskazana w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na klindamycynę, takich jak: zakażenia układu oddechowego wywołane przez bakterie beztlenowe, Streptococcus pneumoniae i inne paciorkowce oraz Staphylococcus aureus; zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus i bakterie beztlenowe; zakażenia kości i stawów wywołane przez Staphylococcus aureus; posocznica wywołana przez Staphylococcus aureus; zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie beztlenowe; zakażenia żeńskich narządów płciowych wywołane przez bakterie beztlenowe. Zastosowanie klindamycyny w postaci dożylnej jest wskazane w przypadku ciężkiego przebiegu choroby. U chorych z posocznicą zaleca się rozpoczynanie leczenia od dożylnego podania klindamycyny. Klindamycynę należy stosować wyłącznie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Wskazania do stosowania
Planując zastosowanie klindamycyny lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia oraz rozważyć ryzyko biegunki. Notowano bowiem przypadki zapalenia okrężnicy występującego nawet 2 lub 3 tygodnie po podaniu produktu leczniczego (patrz punkt 4.4). Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dorośli Zalecana dobowa dawka w ciężkich zakażeniach wynosi od 600 mg do 1200 mg, w 2, 3 lub 4 dawkach podzielonych. W bardzo ciężkich zakażeniach zalecana dawka dobowa wynosi od 1200 mg do 2700 mg w 2, 3 lub 4 dawkach podzielonych. W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową klindamycyny podawanej dożylnie można zwiększyć do 4800 mg. Nie należy podawać w pojedynczej dawce więcej niż 600 mg domięśniowo i 1200 mg dożylnie (w infuzji). U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Dzieci (w wieku od 1 miesiąca do 16 lat) Zalecana dawka dobowa wynosi od 20 do 40 mg/kg masy ciała w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 40 mg/kg mc. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące antybiotyk należy podawać przez co najmniej 10 dni w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia późnych powikłań, np. gorączki reumatycznej i zapalenia kłębuszków nerkowych.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Dawkowanie
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Modyfikacja dawki nie jest konieczna, z wyjątkiem pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których stosuje się połowę zwykle zalecanej dawki. U pacjentów poddawanych hemodializie, dializie otrzewnowej lub hemofiltracji modyfikacja dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Dawkę należy dostosować do stężenia klindamycyny w surowicy (patrz punkt 5.2). Sposób podawania Produkt leczniczy należy podawać domięśniowo lub w powolnej infuzji dożylnej. Roztwór klindamycyny do podania dożylnego należy rozcieńczyć odpowiednim rozcieńczalnikiem i podawać w infuzji trwającej co najmniej od 10 do 60 minut (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną klindamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Nadwrażliwość na linkomycynę (ze względu na możliwość alergicznej reakcji krzyżowej). Stosowanie u noworodków, zwłaszcza wcześniaków (ze względu na zawartość alkoholu benzylowego), patrz punkt 4.6.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania U pacjentów otrzymujących klindamycynę zgłaszano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje skórne, takie jak polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka [zespół Lyella] i ostra uogólniona osutka krostkowa. W razie wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub ciężkiej reakcji skórnej podawanie klindamycyny należy przerwać i zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.8). Ostre uszkodzenie nerek: Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. W związku z tym u leczonych przez dłuższy czas pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne zaleca się kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Podczas długotrwałego leczenia należy wykonywać okresowe badania krwi oraz kontrolować czynność wątroby i nerek.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Długotrwałe lub powtarzane stosowanie klindamycyny może prowadzić do nadkażeń lub do nadmiernego rozwoju opornych bakterii lub drożdżaków. Należy zachować ostrożność podczas stosowania klindamycyny u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (takimi jak celiakia, uchyłkowatość jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna), zwłaszcza u pacjentów z chorobami żołądka i jelit w wywiadzie (tj. przebyte zapalenie jelita grubego), ze względu na możliwość zwiększonego wchłaniania klindamycyny. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego wzrostu Clostridium difficile. Dotyczy to prawie wszystkich antybiotyków, w tym klindamycyny. Bakterie Clostridium difficile wytwarzają toksyny A i B, powodujące biegunkę (ang. Clostridium difficile associated diarrhea, CDAD) i będące główną przyczyną zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego w ciężkiej postaci może rozwijać się zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz w ciężkim stanie ogólnym. Dlatego możliwość CDAD należy brać pod uwagę u pacjentów, u których stosowanie antybiotyku wywołało biegunkę. CDAD może postępować do zapalenia jelita grubego, w tym do rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego (patrz punkt 4.8) o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu. W razie potwierdzenia lub podejrzewania poantybiotykowej biegunki lub poantybiotykowego zapalenia jelita grubego, lek przeciwbakteryjny (w tym klindamycynę) należy odstawić i natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego w łagodnej postaci może ustąpić samoistnie, ale w większości przypadków wymaga ono podawania metronidazolu lub wankomycyny. W celu związania toksyn wytwarzanych przez Clostridium difficile można stosować kolestyraminę lub kolestypol, przy czym nie należy ich podawać jednocześnie z wankomycyną.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę jelit. Klindamycyny nie stosuje się w leczeniu zapalenia opon mózgowych, gdyż słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Klindamycynę można na ogół stosować u pacjentów z nadwrażliwością na penicylinę, gdyż ze względu na różnice w budowie cząsteczkowej obu leków wystąpienie reakcji alergicznej na klindamycynę jest u tych pacjentów mało prawdopodobne. Istnieją jednak pojedyncze doniesienia o występowaniu reakcji anafilaktycznych po zastosowaniu klindamycyny u osób ze stwierdzoną nadwrażliwością na penicylinę. Zaleca się więc zachowanie ostrożności podczas podawania klindamycyny pacjentom uczulonym na penicylinę. Zmniejszenie dawki produktu leczniczego konieczne jest u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2). U pacjentów z chorobami wątroby leczonych klindamycyną zaleca się zachowanie ostrożności i okresowe kontrolowanie aktywności enzymów wątrobowych.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Klindamycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona). Nie należy podawać klindamycyny nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), ale należy ją podawać w infuzji trwającej co najmniej 10-60 minut. Zbyt szybkie dożylne podanie klindamycyny może powodować komorowe zaburzenie rytmu serca i zatrzymanie krążenia. Klimicin zawiera alkohol benzylowy Lek zawiera 18 mg alkoholu benzylowego w każdej ampułce. Jeżeli lek podaje się zgodnie z zaleceniami, zawartość alkoholu benzylowego w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dorosłych w bardzo ciężkich zakażeniach (2700 mg) wynosi do 162 mg, w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dorosłych w zakażeniach zagrażających życiu (4800 mg) wynosi do 288 mg, a w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dzieci (40 mg/kg mc.) wynosi 2,4 mg/kg mc. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
Nie podawać małym dzieciom (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień bez zalecenia lekarza lub farmaceuty. Zwiększone ryzyko u małych dzieci z powodu kumulacji. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożności? i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna). Klimicin zawiera sód Klimicin zawiera 15,1 mg sodu na ampułkę, co odpowiada 0,75% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Jeżeli produkt jest stosowany zgodnie z zaleceniami, w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dorosłych w bardzo ciężkich zakażeniach (2700 mg) znajduje się do 135,9 mg sodu, co odpowiada 6,8% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych, w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dorosłych w zakażeniach zagrażających życiu (4800 mg) znajduje się do 242 mg sodu co odpowiada 12,1% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych, a w maksymalnej dawce dobowej stosowanej u dzieci znajduje się 2 mg/kg mc.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Specjalne środki ostrozności
sodu. Zawartość sodu w produkcie należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub kontrolującymi zawartość sodu w diecie. Produkt leczniczy może być rozcieńczany – patrz punkt 6.6. Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczaniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu leczniczego. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczania leku, należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta stosowanego rozcieńczalnika.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Klindamycyna bezpośrednio wpływa na kurczliwość mięśni i przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, w związku z czym może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie, które blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Z tego względu należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących takie produkty lecznicze. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków z klindamycyną może być konieczne zmniejszenie ich dawki. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania klindamycyny i makrolidów (np. erytromycyny) lub chloramfenikolu, gdyż leki te mają identyczny mechanizm działania – to samo miejsce wiązania na rybosomie, dlatego in vitro działają antagonistycznie.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Interakcje
Klindamycyna jest metabolizowana przede wszystkim przez CYP3A4 i, w mniejszym stopniu, przez CYP3A5, z wytworzeniem głównego metabolitu sulfotlenku klindamycyny oraz dodatkowo N-demetyloklindamycyny. Dlatego inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 mogą zmniejszyć klirens klindamycyny, zaś induktory mogą go zwiększyć. Podczas stosowania z silnymi induktorami CYP3A4 (takimi jak ryfampicyna) należy kontrolować, czy klindamycyna nie traci skuteczności. Badania in vitro wskazują, że klindamycyna nie hamuje aktywności izoenzymów CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2D6 i tylko w umiarkowanym stopniu hamuje CYP3A4. Z tego względu mało prawdopodobne są istotne klinicznie interakcje między klindamycyną a stosowanymi jednocześnie produktami leczniczymi metabolizowanymi z udziałem wymienionych izoenzymów. Jednoczesne stosowanie leków hamujących perystaltykę zwiększa ryzyko rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, ponieważ może nasilać wchłanianie toksyn uwalnianych przez Clostridium difficile.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Interakcje
Klindamycyna i gentamycyna działają synergicznie wobec wielu szczepów Enterobacteriaceae i Pseudomonas aeruginosa. Klindamycyna wykazuje również synergiczne działanie z prymachiną wobec Pneumocystis (jiroveci) (wcześniej carinii). Stwierdzono synergiczne działanie trowafloksacyny i klindamycyny oraz lewofloksacyny i klindamycyny wobec bakterii beztlenowych. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Antagoniści witaminy K U pacjentów otrzymujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (tj. warfaryna, acenokumarol i fluindion) notowano zwiększenie wartości wskaźników krzepnięcia [czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR)] i (lub) czasu krwawienia. U pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy często kontrolować parametry krzepnięcia.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Przeprowadzone na królikach i szczurach badania toksycznego wpływu na reprodukcję po podaniu doustnym i podskórnym nie wykazały, aby klindamycyna w dawkach, które nie były toksyczne dla matek, powodowała zmniejszenie płodności lub miała szkodliwy wpływ na płód. Na podstawie takich badań nie zawsze można przewidzieć reakcje u ludzi. Klindamycyna przenika przez łożysko i do płodu. Po podaniu wielokrotnych dawek stężenie antybiotyku w płynie owodniowym stanowiło około 30% stężenia we krwi matki. Alkohol benzylowy może przenikać przez łożysko. W badaniach klinicznych z udziałem kobiet w ciąży ogólne podanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększeniem częstości wad wrodzonych. Nie ma danych z odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Klindamycynę można stosować u kobiet w ciąży tylko w razie zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi?
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna podana doustnie lub pozajelitowo przenika do mleka kobiecego, osiągając w mleku stężenie od 0,7 do 3,8 µg/ml. Ze względu na możliwość wystąpienia u niemowlęcia karmionego piersią uczuleń, biegunki, nadkażenia błon śluzowych drożdżakami, a także ciężkich działań niepożądanych, podczas leczenia klindamycyną nie należy karmić piersią. Płodność Badania płodności na szczurach nie wykazały, aby podawana doustnie klindamycyna wpływała na ich płodność lub zdolność kojarzenia się.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Klindamycyna nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane klindamycyny notowane w trakcie badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Częstość działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1000 do <1/100); rzadko (≥1/10 000 do <1/100); bardzo rzadko (<1/10 000); częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej kategorii częstości działania niepożądane uszeregowane zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością. Do najczęściej występujących działań niepożądanych klindamycyny należą reakcje nadwrażliwości oraz reakcje ze strony przewodu pokarmowego. Leczenie klindamycyną należy natychmiast przerwać, jeżeli wystąpią objawy reakcji nadwrażliwości, wstrząsu anafilaktycznego lub zespołu Stevensa-Johnsona.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze* Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego* (patrz punkt 4.4) Zakażenie pochwy* Zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile* Zaburzenia krwi i układu chłonnego** Przemijający wpływ na liczbę krwinek (w wyniku działania toksycznego lub reakcji alergicznej), mogący objawiać się w postaci granulocytopenii Agranulocytoza* Neutropenia* Małopłytkowość* Leukopenia* Eozynofilia Zaburzenia układu immunologicznego Obrzęk (Quincke-go, obrzęk stawów) Wstrząs anafilaktyczny Ciężkie, ostre reakcje nadwrażliwości Wstrząs anafilaktyczny* Reakcje rzekomoanafilaktyczne* Reakcja anafilaktyczna* Nadwrażliwość* Zaburzenia układu nerwowego Zaburzenia smaku Działanie hamujące na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe Zawroty głowy Senność Ból głowy Zaburzenia serca Zatrzymanie krążenia oraz oddechu†§ Zaburzenia naczyniowe Zakrzepowe zapalenie żył† Niedociśnienie tętnicze† Zaburzenia żołądka i jelit Luźne stolce Zapalenie przełyku i błony śluzowej jamy ustnej Biegunka Nudności Ból brzucha Wymioty Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Żółtaczka* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Rumień wielopostaciowy Świąd Toksyczna nekroliza naskórka [zespół Lyella] (TEN)* Zespół Stevensa-Johnsona (SJS)* Osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (ang.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Działania niepożądane
DRESS)* Ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)* Obrzęk naczynioruchowy* Złuszczające zapalenie skóry* Pęcherzowe zapalenie skóry* Wysypka odropodobna* Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostre uszkodzenie nerek# Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Podanie dożylne Podanie domięśniowe Zapalenie żyły Ból† Ropień w miejscu wstrzyknięcia Ból Podrażnienie miejscowe Badania diagnostyczne Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby * Działanie niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu ** Mogą one występować w wyniku działania toksycznego lub reakcji alergicznej. Niedokrwistość występuje przede wszystkim u pacjentów, u których rozwija się rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. † Działanie niepożądane notowane tylko po podaniu produktu leczniczego we wstrzyknięciu § Rzadko zgłaszano po zbyt szybkim podaniu dożylnym 1 czasem już po pierwszym podaniu produktu leczniczego 2 W celu zmniejszenia ryzyka tych reakcji produkt leczniczy należy podawać głęboko w mięsień (podanie domięśniowe), unikać długotrwałego stosowania dożylnej kaniuli (podanie dożylne) oraz zmieniać miejsce wstrzyknięcia.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Działania niepożądane
# Patrz punkt 4.4. Długotrwałe leczenie może prowadzić do nadkażeń wywołanych przez oporne drobnoustroje, najczęściej grzyby. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak danych dotyczących przedawkowania klindamycyny u ludzi. Nie jest znana specyficzna odtrutka. U myszy obserwowano drgawki oraz zejście śmiertelne. W razie przedawkowania należy stosować leczenie objawowe. Klindamycyny nie można usunąć z organizmu metodą hemodializy i dializy otrzewnowej, zabiegi te nie mają wpływu na zmniejszenie okresu półtrwania. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje alergiczne (odczyny surowicze, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne aż do wstrząsu anafilaktycznego). W razie wystąpienia tego typu powikłań należy przerwać podawanie produktu Klimicin i wdrożyć postępowanie stosowane standardowo w takich wypadkach (np. podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, leków sympatykomimetycznych lub zastosowanie wspomaganego oddychania).
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy. Kod ATC: J01FF01 Klindamycyna jest półsyntetyczną pochodną linkomycyny. Należy do linkozamidów. Ma przede wszystkim właściwości bakteriostatyczne, ale także bakteriobójcze, zależnie od stężenia antybiotyku w miejscu zakażenia i wrażliwości drobnoustrojów. Mechanizm działania przeciwbakteryjnego klindamycyny jest wynikiem hamowania syntezy białek bakteryjnych. Klindamycyna łączy się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego i hamuje tworzenie łańcucha peptydowego przez blokowanie transpeptydacji. Mechanizm jej działania jest taki sam, jak mechanizm działania antybiotyków makrolidowych (erytromycyny) i chloramfenikolu. Z powodu konkurencyjnego hamowania tego samego miejsca wiązania, w warunkach in vitro działają one antagonistycznie. Dlatego nie należy stosować klindamycyny jednocześnie z antybiotykami makrolidowymi i chloramfenikolem.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Wynikiem zahamowania syntezy białek jest zmiana składu ściany komórki bakteryjnej, zmniejszenie zdolności wiązania z komórkami gospodarza oraz zmniejszenie uwalniania toksyn paciorkowcowych i beta-laktamaz. Oprócz hamowania syntezy białek bakteryjnych klindamycyna indukuje opsonizację, wiązanie dopełniacza, fagocytozę i wewnątrzkomórkowe niszczenie bakterii. Długotrwałe łączenie się klindamycyny z rybosomami prowadzi do wydłużonego działania na drobnoustroje chorobotwórcze (wydłużone działanie poantybiotykowe). Do mechanizmów lekooporności należą: metylacja rybosomalnego miejsca wiązania; mutacja chromosomalna białka rybosomalnego; enzymatyczna inaktywacja wywołana adenylotransferazą plazmidów (niektóre szczepy gronkowców). Metylacja rybosomalnego miejsca wiązania prowadzi do krzyżowej oporności między linkozamidami, antybiotykami makrolidowymi i streptograminami (fenotyp B MLS). Ten typ oporności indukcyjnej jest związany z plazmidami, występuje w niektórych szczepach S.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
aureus i B. fragilis. Adenylacja klindamycyny związana jest ze zmniejszoną aktywnością bakteriobójczą i zmniejszoną aktywnością przy wysokim poziomie inokulum. Określono sekwencję nukleotydów w genach plazmidów, która koduje inaktywację enzymów. Istnieje całkowita krzyżowa oporność pomiędzy klindamycyną i linkomycyną. Klindamycyna jest antybiotykiem skutecznym w leczeniu wielu zakażeń wywołanych przez tlenowe i beztlenowe bakterie Gram-dodatnie. Wykazuje także działanie na Gram-ujemne bakterie beztlenowe. Należy do najskuteczniejszych antybiotyków w leczeniu zakażeń wywołanych przez Bacteroides fragilis, chociaż w ostatnich latach stwierdzono wzrastającą oporność szczepów Bacteroides sp. na wiele antybiotyków, w tym również na klindamycynę. Klindamycyna nie jest skuteczna w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne. Rozpowszechnienie oporności wybranych gatunków drobnoustrojów może się różnić w zależności od lokalizacji geograficznej i czasu.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Do oceny oporności konieczne są dane lokalne, zwłaszcza podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie konieczności, jeżeli częstość występowania oporności na danym obszarze jest tak duża, że przydatność leku (przynajmniej w niektórych rodzajach zakażeń) może budzić wątpliwości, należy zasięgnąć porady specjalisty. Drobnoustroje wrażliwe na działanie klindamycyny in vitro: Ziarenkowce tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus Staphylococcus epidermidis (szczepy wytwarzające penicylinazę i szczepy niewytwarzające penicylinazy). W warunkach in vitro niektóre szczepy pierwotnie oporne na erytromycynę szybko nabywają oporność na klindamycynę. Streptococcus spp. (zwłaszcza Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes grupa A) Pałeczki beztlenowe Gram-ujemne: Bacteroides spp., w tym Bacteroides melaninogenicus oraz Bacteroides fragilis Fusobacterium spp. Ziarenkowce beztlenowe i mikroaerofilne Gram-dodatnie: Peptococcus spp. Peptostreptococcus spp.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje zwykle oporne na klindamycynę: Enterococcus spp. pałeczki tlenowe Gram-ujemne Drobnoustroje, które mogą być wrażliwe lub oporne na klindamycynę: Clostridium difficile Bacteroides gracilis Flavobacterium spp. Klindamycyna działa również na pierwotniaki, takie jak Toxoplasma gondii, Plasmodium falciparum, Plasmodium vivax i Babesia spp., a stosowana w skojarzeniu z prymachiną, również na nietypowy grzyb Pneumocystis jiroveci (dawniej P. carinii). Kliniczne wartości stężeń granicznych MIC wg EUCAST 2012-01-01 (v. 2.0): Drobnoustrój Wrażliwy [≤µg/ml] Oporny [>µg/ml] Staphylococcus spp. 0,25 0,5 Streptococcus grup A, B, C, G 0,5 0,5 S. pneumoniae 0,5 0,5 S. viridans 0,5 0,5 Gram-ujemne bakterie beztlenowe 4 4 Gram-dodatnie bakterie beztlenowe 4 4 Wartości graniczne niezwiązane z gatunkiem bakterii IE A Indukcyjna oporność na klindamycynę może być oceniona tylko w obecności antybiotyku makrolidowego.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakodynamiczne
B Farmakodynamiczne dane oceniające stężenia graniczne makrolidów, linkozamidów i streptogramin w stosunku do bakterii bez określonej przynależności szczepu do określonej grupy są niewystarczające, stąd IE (ang. insufficient evidence).
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Fosforan klindamycyny jest substancją nieczynną biologicznie. W warunkach in vivo jest szybko hydrolizowany do czynnej biologicznie klindamycyny. Biodostępność klindamycyny jest większa niż 75%. Po podaniu domięśniowym największe stężenie w surowicy osiągane jest w ciągu 2,5 do 3 godzin u dorosłych i po 1 godzinie u dzieci. Po domięśniowym podaniu 300 mg klindamycyny stężenie w surowicy po 2,5 godziny wynosi 4,9 mg/l, a po 8 godzinach 2,8 mg/l. Po 12 godzinach od podania 600 mg klindamycyny największe stężenie w surowicy wynosi 9,0 mg/l. U dzieci klindamycyna podana w pojedynczej dawce od 3 do 5 mg/kg mc. osiąga największe stężenie w surowicy o wartości 4 mg/l. Po podaniu dożylnym 600 mg lub 300 mg klindamycyny stężenie w surowicy wynosi, odpowiednio, od 6 mg/l do 29 mg/l i od 2,6 mg/l do 26 mg/l. U noworodków klindamycyna podawana w dawce 5 mg/kg mc.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
od 3 do 4 razy na dobę w 30-minutowych infuzjach dożylnych osiąga największe stężenie w surowicy o wartości odpowiednio 10,92 mg/l i 10,45 mg/l. U niemowląt maksymalne stężenie w surowicy po podaniu maksymalnej dawki wynosi 12,69 mg/l. U dzieci po dożylnym podaniu klindamycyny w dawkach od 5 do 7 mg/kg mc. stężenie w surowicy miało wartość 10 mg/l. U zdrowych ochotników stężenie klindamycyny po podaniu dawek 600 mg co 6 h, 600 mg co 8 h i 900 mg co 8 h wynosiło, odpowiednio, 10,9 mg/ml, 10,8 mg/ml oraz 14,1 mg/ml. U dorosłych klindamycyna osiąga stężenie terapeutyczne, jeśli jest podawana co 8-12 godzin, natomiast u dzieci co 6-8 godzin. Po podaniu dootrzewnowym 2 litrów płynu z klindamycyną w stężeniu 300 mg/l średnie stężenie klindamycyny po 5-krotnej wymianie płynu dializacyjnego wynosiło 5,8 mg/l.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Po jednorazowym podaniu płynu dializacyjnego w ilości 2 litrów płynu z klindamycyną w stężeniu 300 mg/ml, a następnie po 4-krotnej wymianie płynu dializacyjnego z użyciem 2 litrów płynu o stężeniu klindamycyny 30 mg/l, średnie stężenie klindamycyny w surowicy wynosiło 1,6 mg/l. Dystrybucja Około 60 do 95% klindamycyny jest wiązane z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi od 43 do 74 l (0,6 do 1,2 l/kg). Klindamycyna przenika do wielu tkanek i płynów ustrojowych, gdzie osiąga stężenie terapeutyczne. Wyjątek stanowi ośrodkowy układ nerwowy, nawet jeśli występuje stan zapalny opon mózgowych lub uszkodzona jest bariera krew-mózg. Stężenie klindamycyny w ślinie i tkance dziąseł jest zbliżone do stężenia w surowicy. Stężenie w wydzielinie z oskrzeli jest również stężeniem terapeutycznym. Stężenie klindamycyny w żółci jest 2-3-krotnie większe niż w surowicy.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Jeśli przewody żółciowe są niedrożne, antybiotyk nie przenika do żółci, a w ścianie pęcherzyka żółciowego osiąga minimalne stężenie. Klindamycyna przenika do płynu puchlinowego w przypadku zapalenia otrzewnej, a także do tkanek otaczających odleżyny. Klindamycyna dobrze przenika do błony śluzowej żołądka i do soku żołądkowego (gdzie osiąga stężenie dwukrotnie większe niż w surowicy) oraz do kości. Przenika także przez barierę łożyska oraz do mleka kobiecego. Stężenie klindamycyny w neutrofilach i makrofagach jest 50-krotnie większe niż w płynie pozakomórkowym. Jest to wynikiem aktywnego transportu klindamycyny do komórek. Klindamycynę długo można wykryć w kale (do 2 tygodni), co jest prawdopodobnie wynikiem krążenia wewnątrzwątrobowego. Metabolizm Klindamycyna jest metabolizowana w wątrobie do dwóch czynnych metabolitów (sulfotlenek klindamycyny i N-dimetyloklindamycyna) oraz kilku nieczynnych metabolitów. Wydalanie Metabolity są wydalane głównie z żółcią i częściowo w moczu.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Około 13% dawki doustnej jest wydalane w moczu w postaci aktywnej – częściowo jako klindamycyna i częściowo jako jej czynne metabolity. Tylko 5% aktywnej postaci jest wydalane z kałem. Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi od 2 do 4 godzin, a klirens w surowicy 2,65 ml/s. Wpływ wieku pacjenta U pacjentów w wieku powyżej 70 lat wchłanianie klindamycyny podawanej doustnie jest nieco wolniejsze i nieznacznie wydłużony jest okres półtrwania w fazie eliminacji (4,71 godziny), ale zmiana dawki nie jest konieczna. U wcześniaków okres półtrwania w fazie eliminacji jest dłuższy (8,68 godziny) niż u noworodków urodzonych w terminie (3,6 godziny). Klirens leku w surowicy u noworodków urodzonych w terminie, niezależnie od wieku ciążowego, jest mniejszy niż u niemowląt. Wpływ zaburzeń czynności nerek Okres półtrwania w fazie eliminacji klindamycyny jest nieznacznie przedłużony.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Właściwości farmakokinetyczne
Ponieważ klindamycyna jest eliminowana głównie w postaci metabolitów przez wątrobę, zmiana dawki nie jest konieczna, z wyjątkiem pacjentów z całkowitą niewydolnością nerek. Lek nie jest skutecznie usuwany z organizmu metodą dializy. Wpływ zaburzeń czynności wątroby Metabolizm i wydalanie klindamycyny z żółcią są zmniejszone, a tym samym okres półtrwania w fazie eliminacji jest wydłużony o 39 do 500%. Niezależnie od kompensacyjnego zwiększenia wydalania klindamycyny przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy zmniejszyć. Wpływ innych chorób U pacjentów z celiakią, uchyłkowatością jelita lub chorobą Leśniowskiego-Crohna wchłanianie klindamycyny jest zwiększone. U pacjentów z AIDS biodostępność klindamycyny jest 1,5-krotnie większa niż u osób zdrowych.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność po podaniu pojedynczym Na podstawie badań toksyczności po pojedynczym podaniu doustnym można wywnioskować, że klindamycyna jest substancją mało toksyczną. Po dootrzewnowym podaniu toksyczność ostra jest nieznacznie większa. Wartość LD50 u szczurów wynosi 745 mg/kg mc., zaś u myszy 997 mg/kg mc. Toksyczność po podaniu wielokrotnym Szczurom i psom podawano klindamycynę przez 1 rok w dawce do 300 mg/kg mc./dobę, to znaczy od 1,6 do 5,4-krotnie większej od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi. Nie obserwowano działań niepożądanych. Działań niepożądanych nie obserwowano również u szczurów, które w ciągu 6 miesięcy otrzymywały dawkę 600 mg/kg mc./dobę (3,2-krotnie większą od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi). U psów, które otrzymywały taką samą dawkę w ciągu 6 miesięcy (10,8-krotnie większą od maksymalnej dawki zalecanej u ludzi) obserwowano wymioty, utratę apetytu i zmniejszenie masy ciała.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wpływ na płodność i możliwe działanie teratogenne Nie stwierdzono wpływu na płodność i zachowania kopulacyjne, jak również działania teratogennego podczas leczenia klindamycyną. Genotoksyczność i rakotwórczość Badania in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego działania klindamycyny. Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach dotyczących działania rakotwórczego.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Rozwór soli klindamycyny ma niskie pH, dlatego można spodziewać się niezgodności farmaceutycznych z produktami leczniczymi o zasadowym odczynie lub małej stabilności w niskim pH. Obserwowano niezgodności farmaceutyczne z następującymi lekami: ampicylina, sól sodowa fenytoiny, difenylohydantoina, barbiturany, aminofilina, wapnia glukonian, magnezu siarczan, sól sodowa ceftriaksonu, ranitydyny chlorowodorek. 6.3 Okres ważności 2 lata Roztwór produktu Klimicin o stężeniu 0,6 mg/ml, uzyskany po rozcieńczeniu niżej wymienionymi roztworami, przechowywany w torbach infuzyjnych, jest stabilny przez 24 godziny w temperaturze 25ºC. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła, zawierające 2 ml roztworu klindamycyny, w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 5 lub 10 ampułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Klimicin jest podawany domięśniowo lub w powolnej infuzji dożylnej. Przed podaniem dożylnym roztwór leku należy rozcieńczyć. Stężenie klindamycyny w roztworze do podawania dożylnego powinno być mniejsze niż 18 mg/ml. Roztwór należy podawać z szybkością nie większą niż 30 mg/min. Przygotowanie roztworu do infuzji Dawka klindamycyny Objętość rozcieńczalnika Czas trwania infuzji 300 mg 50 ml 10 minut 600 mg 50 ml 20 minut 900 mg 50 do 100 ml 30 minut 1200 mg 100 ml 40 do 60 minut Przygotowane roztwory można przechowywać w temperaturze pokojowej przez 24 godziny.
CHPL leku Klimicin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/2 ml (150 mg/ml)
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczalniki stosowane do przygotowania roztworu klindamycyny: 0,9% roztwór chlorku sodu 5% roztwór glukozy 5% roztwór glukozy w 0,9% roztworze chlorku sodu 5% roztwór glukozy w roztworze Ringera 5% roztwór glukozy w 0,35% roztworze chlorku sodu i 40 mEq/l roztworze chlorku potasu 2,5% roztwór glukozy w mleczanowym roztworze Ringera
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN, 20 mg/g (2%), krem dopochwowy 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 5 g kremu (zawartość aplikatora) zawiera 100 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu 5 g kremu zawiera 250 mg glikolu propylenowego, co odpowiada 50 mg/g. 5 g kremu zawiera 160,5 mg alkoholu cetostearylowego, co odpowiada 32,1 mg/g. 5 g kremu zawiera 50 mg alkoholu benzylowego, co odpowiada 10 mg/g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem dopochwowy. Krem jest biały, o półstałej konsystencji.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Krem dopochwowy Dalacin stosuje się w leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy, wywołanego przez wrażliwe drobnoustroje.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podawać dopochwowo 5 g kremu (100 mg klindamycyny), co odpowiada pojemności jednego aplikatora, raz na dobę, najlepiej przed udaniem się na spoczynek nocny, przez 7 kolejnych dni. W zależności od objawów, można zalecić krótszy, 3-dniowy okres leczenia. Sposób podawania Zawsze przed zastosowaniem kremu należy umyć ręce. Zdjąć nakrętkę z tuby. W miejscu usuniętej nakrętki przykręcić do tuby jeden z aplikatorów jednorazowego użycia. Trzymając tubę u dołu, delikatnie wcisnąć zawartość kremu do aplikatora. Gdy tłok przestanie się przesuwać, oznacza to, że aplikator został napełniony. Odkręcić aplikator z tuby i ponownie nakręcić na nią nakrętkę. Leżąc na plecach, mocno chwycić aplikator i wprowadzić go do pochwy tak głęboko, jak to możliwe bez uczucia dyskomfortu. Trzymając aplikator, powoli nacisnąć tłok do momentu, aż się zatrzyma i cała zawartość kremu zostanie podana.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Dawkowanie
Delikatnie wyjąć aplikator, owinąć go w papier i wyrzucić do pojemnika na śmieci. Nie należy wyrzucać aplikatora do toalety. Po zastosowaniu kremu należy dokładnie umyć ręce.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klindamycyna jest przeciwwskazana u pacjentek, u których po zastosowaniu antybiotyków występowało zapalenie okrężnicy.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie kremu dopochwowego Dalacin może być przyczyną namnażania w pochwie drobnoustrojów niewrażliwych na klindamycynę, zwłaszcza drożdżaków. Objawy wskazujące na rzekomobłoniaste zapalenie jelit mogą wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykiem. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit notowano po zastosowaniu prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny, mimo że wchłania się ona z kremu tylko w minimalnym stopniu. Powikłanie to może mieć przebieg łagodny do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest, aby wziąć je pod uwagę, jeśli u pacjentki wystąpi biegunka związana z zastosowaniem antybiotyku. Jeśli ma ona umiarkowane nasilenie, wystarczy przerwać stosowanie produktu. Jeśli natomiast wystąpi rzekomobłoniaste zapalenie jelit, należy ponadto wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Specjalne środki ostrozności
Zaleca się, aby podczas stosowania kremu dopochwowego Dalacin pacjentka nie współżyła płciowo ani nie stosowała tamponów dopochwowych lub irygacji pochwy. Krem dopochwowy Dalacin zawiera składniki, które mogą uszkadzać produkty wytworzone z gumy i lateksu, takie jak krążki dopochwowe czy prezerwatywy, osłabiając ich skuteczność w zapobieganiu ciąży lub ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym AIDS. Dlatego nie zaleca się używania prezerwatyw ani krążków dopochwowych w trakcie stosowania produktu.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Obserwowano oporność krzyżową pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. In vitro stwierdzono antagonistyczne działanie klindamycyny i erytromycyny. Ze względu na brak danych zaleca się, aby nie stosować kremu dopochwowego Dalacin jednocześnie z innymi produktami podawanymi dopochwowo.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek działających toksycznie na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Ciąża: W badaniach rozrodczości myszy i szczurów po podskórnym i doustnym podaniu klindamycyny w dawce od 20 mg/kg mc. do 600 mg/kg mc. na dobę nie wykazano zaburzeń płodności ani szkodliwego działania klindamycyny na płód. U jednego szczepu myszy obserwowano rozszczepienie podniebienia; powyższe zjawisko nie występowało u innych szczepów myszy ani innych gatunków, w związku z tym zostało uznane za specyficzne dla danego szczepu.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W badaniach klinicznych z użyciem klindamycyny w postaci kremu dopochwowego, prowadzonych u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży systematycznie otrzymujących klindamycynę w postaci kremu dopochwowego, nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nieprawidłowości. Krem dopochwowy Dalacin można stosować w pierwszym trymestrze ciąży tylko w przypadku wyraźnej konieczności. Brak wystarczających danych z badań klinicznych dotyczących stosowania klindamycyny u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Przed zastosowaniem kremu dopochwowego Dalacin u kobiet w ciąży należy rozważyć stosunek ryzyka do ewentualnych korzyści wynikających z użycia produktu przez pacjentkę. Karmienie piersią: Brak danych dotyczących przenikania klindamycyny do mleka ludzkiego podczas stosowania kremu dopochwowego. Klindamycyna po zastosowaniu ogólnoustrojowym pojawia się w mleku ludzkim w stężeniu od < 0,5 do 3,8 µg/ml.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko. Płodność: Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą. Nie przeprowadzono badań u zwierząt z zastosowaniem klindamycyny w postaci kremu dopochwowego. 1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN, 20 mg/g (2%), krem dopochwowy 2.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 5 g kremu (zawartość aplikatora) zawiera 100 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu 5 g kremu zawiera 250 mg glikolu propylenowego, co odpowiada 50 mg/g. 5 g kremu zawiera 160,5 mg alkoholu cetostearylowego, co odpowiada 32,1 mg/g. 5 g kremu zawiera 50 mg alkoholu benzylowego, co odpowiada 10 mg/g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Krem dopochwowy. Krem jest biały, o półstałej konsystencji. 4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE 4.1 Wskazania do stosowania Krem dopochwowy Dalacin stosuje się w leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy, wywołanego przez wrażliwe drobnoustroje. 4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podawać dopochwowo 5 g kremu (100 mg klindamycyny), co odpowiada pojemności jednego aplikatora, raz na dobę, najlepiej przed udaniem się na spoczynek nocny, przez 7 kolejnych dni.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W zależności od objawów, można zalecić krótszy, 3-dniowy okres leczenia. Sposób podawania Zawsze przed zastosowaniem kremu należy umyć ręce. Zdjąć nakrętkę z tuby. W miejscu usuniętej nakrętki przykręcić do tuby jeden z aplikatorów jednorazowego użycia. Trzymając tubę u dołu, delikatnie wcisnąć zawartość kremu do aplikatora. Gdy tłok przestanie się przesuwać, oznacza to, że aplikator został napełniony. Odkręcić aplikator z tuby i ponownie nakręcić na nią nakrętkę. Leżąc na plecach, mocno chwycić aplikator i wprowadzić go do pochwy tak głęboko, jak to możliwe bez uczucia dyskomfortu. Trzymając aplikator, powoli nacisnąć tłok do momentu, aż się zatrzyma i cała zawartość kremu zostanie podana. Delikatnie wyjąć aplikator, owinąć go w papier i wyrzucić do pojemnika na śmieci. Nie należy wyrzucać aplikatora do toalety. Po zastosowaniu kremu należy dokładnie umyć ręce.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klindamycyna jest przeciwwskazana u pacjentek, u których po zastosowaniu antybiotyków występowało zapalenie okrężnicy. 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Stosowanie kremu dopochwowego Dalacin może być przyczyną namnażania w pochwie drobnoustrojów niewrażliwych na klindamycynę, zwłaszcza drożdżaków. Objawy wskazujące na rzekomobłoniaste zapalenie jelit mogą wystąpić podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykiem. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit notowano po zastosowaniu prawie każdego z leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny, mimo że wchłania się ona z kremu tylko w minimalnym stopniu. Powikłanie to może mieć przebieg łagodny do zagrażającego życiu. Dlatego ważne jest, aby wziąć je pod uwagę, jeśli u pacjentki wystąpi biegunka związana z zastosowaniem antybiotyku.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeśli ma ona umiarkowane nasilenie, wystarczy przerwać stosowanie produktu. Jeśli natomiast wystąpi rzekomobłoniaste zapalenie jelit, należy ponadto wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę. Zaleca się, aby podczas stosowania kremu dopochwowego Dalacin pacjentka nie współżyła płciowo ani nie stosowała tamponów dopochwowych lub irygacji pochwy. Krem dopochwowy Dalacin zawiera składniki, które mogą uszkadzać produkty wytworzone z gumy i lateksu, takie jak krążki dopochwowe czy prezerwatywy, osłabiając ich skuteczność w zapobieganiu ciąży lub ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym AIDS. Dlatego nie zaleca się używania prezerwatyw ani krążków dopochwowych w trakcie stosowania produktu. 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Obserwowano oporność krzyżową pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. In vitro stwierdzono antagonistyczne działanie klindamycyny i erytromycyny. Ze względu na brak danych zaleca się, aby nie stosować kremu dopochwowego Dalacin jednocześnie z innymi produktami podawanymi dopochwowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek działających toksycznie na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. Ciąża: W badaniach rozrodczości myszy i szczurów po podskórnym i doustnym podaniu klindamycyny w dawce od 20 mg/kg mc. do 600 mg/kg mc.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
na dobę nie wykazano zaburzeń płodności ani szkodliwego działania klindamycyny na płód. U jednego szczepu myszy obserwowano rozszczepienie podniebienia; powyższe zjawisko nie występowało u innych szczepów myszy ani innych gatunków, w związku z tym zostało uznane za specyficzne dla danego szczepu. W badaniach klinicznych z użyciem klindamycyny w postaci kremu dopochwowego, prowadzonych u kobiet w drugim i trzecim trymestrze ciąży systematycznie otrzymujących klindamycynę w postaci kremu dopochwowego, nie zaobserwowano zwiększonej częstości występowania nieprawidłowości. Krem dopochwowy Dalacin można stosować w pierwszym trymestrze ciąży tylko w przypadku wyraźnej konieczności. Brak wystarczających danych z badań klinicznych dotyczących stosowania klindamycyny u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Przed zastosowaniem kremu dopochwowego Dalacin u kobiet w ciąży należy rozważyć stosunek ryzyka do ewentualnych korzyści wynikających z użycia produktu przez pacjentkę.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Karmienie piersią: Brak danych dotyczących przenikania klindamycyny do mleka ludzkiego podczas stosowania kremu dopochwowego. Klindamycyna po zastosowaniu ogólnoustrojowym pojawia się w mleku ludzkim w stężeniu od < 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu, a ponadto może ona wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu klindamycyny u karmiącej piersią pacjentki należy wziąć pod uwagę korzyści dla rozwoju i zdrowia dziecka wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne uzasadnienie podania matce klindamycyny, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ choroby matki na karmione piersią przez nią dziecko.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność: Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą. Nie przeprowadzono badań u zwierząt z zastosowaniem klindamycyny w postaci kremu dopochwowego.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci kremu dopochwowego oceniono w badaniach klinicznych prowadzonych u kobiet niebędących w ciąży i u kobiet ciężarnych w drugim i trzecim trymestrze ciąży. Częstość występowania działań niepożądanych pogrupowano według następującej klasyfikacji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (wg. MedDRA) Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Zakażenia grzybicze, zakażenie drożdżakami Zakażenia bakteryjne Kandydoza skóry Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje alergiczne Zaburzenia endokrynologiczne: Nadczynność tarczycy Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku Zaburzenia ucha i błędnika: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zakażenia górnych dróg oddechowych Krwawienie z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: Ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty Miejscowy ból brzucha, wzdęcia z oddawaniem gazów, nieprzyjemny zapach z ust Rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, zaburzenia żołądka i jelit, niestrawność Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Świąd (w miejscach innych niż miejsce podania), wysypka Pokrzywka, rumień Wysypka grudkowo-plamkowa Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Ból pleców Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zakażenia dróg moczowych, cukromocz, białkomocz Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Nieprawidłowy poród Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Kandydoza pochwy i sromu Zapalenie pochwy i sromu, zaburzenia pochwy i sromu, zaburzenia miesiączkowania, ból pochwy i sromu, krwotok z macicy, upławy Rzęsistkowe zapalenie pochwy i sromu, zapalenie pochwy, ból w okolicy miednicy Endometrioza Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Obrzęk zapalny, ból Badania diagnostyczne: Nieprawidłowe wyniki badań mikrobiologicznych * Działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Klindamycyna w postaci fosforanu, stosowana dopochwowo, może wchłaniać się w ilościach powodujących ogólne działania niepożądane klindamycyny (patrz punkty 4.4 i 4.8). W razie przedawkowania zaleca się zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego czynności życiowe.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki odkażające i przeciwzakaźne stosowane w ginekologii; antybiotyki, kod ATC: G 01 AA 10. Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę białek bakteryjnych na poziomie rybosomów bakteryjnych. Antybiotyk wiąże się preferencyjnie do podjednostki 50S rybosomu oraz wpływa na proces translacji. Mimo że fosforan klindamycyny jest nieczynny in vitro, szybka hydroliza in vivo przekształca ten związek w klindamycynę o działaniu przeciwbakteryjnym. Podobnie jak większość inhibitorów syntezy białek, klindamycyna wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, a jej skuteczność zależy od długości czasu, w którym stężenie substancji czynnej pozostaje powyżej wartości MIC dla zakażającego drobnoustroju. Oporność na klindamycynę jest najczęściej spowodowana modyfikacją miejsca docelowego na rybosomie, zazwyczaj poprzez chemiczną modyfikację zasad RNA lub poprzez mutacje punktowe w RNA bądź sporadycznie w białkach.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
Dla niektórych drobnoustrojów wykazano oporność krzyżową in vitro między linkozamidami, makrolidami i streptograminami B. Wykazano występowanie oporności krzyżowej pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Klindamycyna działa in vitro na większość szczepów poniższych drobnoustrojów, związanych z występowaniem bakteryjnego zakażenia pochwy: Bacteroides spp. Gardnerella vaginalis Mobiluncus spp. Mycoplasma hominis Peptostreptococcus spp. W diagnostyce i w trakcie bakteryjnego leczenia zapalenia pochwy nie wykonuje się rutynowo posiewów ani badania wrażliwości. Nie ustalono standardowej metodologii badania wrażliwości bakterii mogących wywoływać tę chorobę: Gardnerella vaginalis i Mobiluncus spp. Metody określania wrażliwości szczepów Bacteroides spp. oraz beztlenowych ziarenkowców Gram-dodatnich, jak również szczepów Mycoplasma spp., zostały ustalone przez Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI, ang.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
Clinical and Laboratory Standards Institute), a progi wrażliwości na klindamycynę dla beztlenowców Gram-ujemnych i Gram-dodatnich zostały opublikowane zarówno przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), jak i CLSI. Izolaty kliniczne, które wykazują wrażliwość na klindamycynę i oporność na erytromycynę, należy badać pod kątem indukowanej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D-test). Należy jednak pamiętać, że progi wrażliwości stosowane są głównie przy wyborze antybiotykoterapii ogólnej, a nie miejscowej. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. 4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci kremu dopochwowego oceniono w badaniach klinicznych prowadzonych u kobiet niebędących w ciąży i u kobiet ciężarnych w drugim i trzecim trymestrze ciąży.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania działań niepożądanych pogrupowano według następującej klasyfikacji: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (wg. MedDRA) Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Częstość nieznana Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Zakażenia grzybicze, zakażenie drożdżakami Zakażenia bakteryjne Kandydoza skóry Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje alergiczne Zaburzenia endokrynologiczne: Nadczynność tarczycy Zaburzenia układu nerwowego: Ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia smaku Zaburzenia ucha i błędnika: Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Zakażenia górnych dróg oddechowych Krwawienie z nosa Zaburzenia żołądka i jelit: Ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty Miejscowy ból brzucha, wzdęcia z oddawaniem gazów, nieprzyjemny zapach z ust Rzekomobłoniaste zapalenie jelit*, zaburzenia żołądka i jelit, niestrawność Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Świąd (w miejscach innych niż miejsce podania), wysypka Pokrzywka, rumień Wysypka grudkowo-plamkowa Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Ból pleców Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Zakażenia dróg moczowych, cukromocz, białkomocz Bolesne lub utrudnione oddawanie moczu Ciąża, połóg i okres okołoporodowy: Nieprawidłowy poród Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Kandydoza pochwy i sromu Zapalenie pochwy i sromu, zaburzenia pochwy i sromu, zaburzenia miesiączkowania, ból pochwy i sromu, krwotok z macicy, upławy Rzęsistkowe zapalenie pochwy i sromu, zapalenie pochwy, ból w okolicy miednicy Endometrioza Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Obrzęk zapalny, ból Badania diagnostyczne: Nieprawidłowe wyniki badań mikrobiologicznych * Działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu produktu do obrotu.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego. 4.9 Przedawkowanie Klindamycyna w postaci fosforanu, stosowana dopochwowo, może wchłaniać się w ilościach powodujących ogólne działania niepożądane klindamycyny (patrz punkty 4.4 i 4.8).
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
W razie przedawkowania zaleca się zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego czynności życiowe. 5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE 5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki odkażające i przeciwzakaźne stosowane w ginekologii; antybiotyki, kod ATC: G 01 AA 10. Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę białek bakteryjnych na poziomie rybosomów bakteryjnych. Antybiotyk wiąże się preferencyjnie do podjednostki 50S rybosomu oraz wpływa na proces translacji. Mimo że fosforan klindamycyny jest nieczynny in vitro, szybka hydroliza in vivo przekształca ten związek w klindamycynę o działaniu przeciwbakteryjnym. Podobnie jak większość inhibitorów syntezy białek, klindamycyna wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, a jej skuteczność zależy od długości czasu, w którym stężenie substancji czynnej pozostaje powyżej wartości MIC dla zakażającego drobnoustroju.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na klindamycynę jest najczęściej spowodowana modyfikacją miejsca docelowego na rybosomie, zazwyczaj poprzez chemiczną modyfikację zasad RNA lub poprzez mutacje punktowe w RNA bądź sporadycznie w białkach. Dla niektórych drobnoustrojów wykazano oporność krzyżową in vitro między linkozamidami, makrolidami i streptograminami B. Wykazano występowanie oporności krzyżowej pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Klindamycyna działa in vitro na większość szczepów poniższych drobnoustrojów, związanych z występowaniem bakteryjnego zakażenia pochwy: Bacteroides spp. Gardnerella vaginalis Mobiluncus spp. Mycoplasma hominis Peptostreptococcus spp. W diagnostyce i w trakcie bakteryjnego leczenia zapalenia pochwy nie wykonuje się rutynowo posiewów ani badania wrażliwości. Nie ustalono standardowej metodologii badania wrażliwości bakterii mogących wywoływać tę chorobę: Gardnerella vaginalis i Mobiluncus spp. Metody określania wrażliwości szczepów Bacteroides spp.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakodynamiczne
oraz beztlenowych ziarenkowców Gram-dodatnich, jak również szczepów Mycoplasma spp., zostały ustalone przez Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI, ang. Clinical and Laboratory Standards Institute), a progi wrażliwości na klindamycynę dla beztlenowców Gram-ujemnych i Gram-dodatnich zostały opublikowane zarówno przez Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing), jak i CLSI. Izolaty kliniczne, które wykazują wrażliwość na klindamycynę i oporność na erytromycynę, należy badać pod kątem indukowanej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D-test). Należy jednak pamiętać, że progi wrażliwości stosowane są głównie przy wyborze antybiotykoterapii ogólnej, a nie miejscowej.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po dopochwowym podaniu dawki 100 mg fosforanu klindamycyny w postaci 2% kremu dopochwowego raz na dobę przez 7 dni 6 zdrowym ochotniczkom, około 4% (zakres 0,6% do 11%) podawanej dawki wchłaniało się do krążenia ogólnego. Maksymalne stężenie klindamycyny w surowicy obserwowane pierwszego dnia wynosiło średnio 18 ng/ml (zakres 4 do 47 ng/ml), a 7. dnia średnie stężenie wynosiło 25 ng/ml (zakres 6 do 61 ng/ml). Powyższe maksymalne stężenia wystąpiły w ciągu około 10 godzin po podaniu leku (zakres 4 do 24 godzin). Po dopochwowym podaniu dawki 100 mg fosforanu klindamycyny w postaci 2% kremu dopochwowego raz na dobę przez 7 kolejnych dni 5 kobietom z bakteryjnym zakażeniem pochwy, wchłanianie było wolniejsze i mniej zróżnicowane niż u zdrowych ochotniczek. Około 4% (zakres 2% do 8%) dawki wchłaniało się do krążenia ogólnego. Maksymalne stężenie klindamycyny obserwowane pierwszego dnia wynosiło średnio 13 ng/ml (zakres 6 do 34 ng/ml), a 7.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Właściwości farmakokinetyczne
dnia stężenie wynosiło średnio 16 ng/ml (zakres 7 do 26 ng/ml). Powyższe maksymalne stężenia wystąpiły w ciągu około 14 godzin po podaniu leku (zakres 4 do 24 godzin). Po wielokrotnym podaniu dopochwowym fosforanu klindamycyny w postaci 2% kremu dopochwowego obserwowano niewielką kumulację klindamycyny w organizmie lub nie było kumulacji. Okres półtrwania w organizmie wynosił 1,5 do 2,6 godzin. Stosowanie u pacjentek w podeszłym wieku Badania kliniczne fosforanu klindamycyny w postaci 2% kremu dopochwowego nie objęły wystarczającej liczby pacjentek w wieku 65 lat i powyżej, umożliwiającej określenie przyczyn innej odpowiedzi na lek niż obserwowana u młodszych pacjentek.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono na zwierzętach badań klinicznych dotyczących kancerogennego działania produktu. Mutagenność Badania genotoksyczności obejmowały test mikrojądrowy u szczurów oraz test Amesa. Obydwa testy były negatywne. Rozrodczość Badania dotyczące zdolności do rozrodu, przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg mc. na dobę (31-krotnie większą od podawanej pacjentom w przeliczeniu na mg/m² pc.) nie wykazały wpływu na płodność lub zdolności reprodukcyjne. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin, krem dopochwowy, 20 mg/g (2%)
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sorbitanu monostearynian Polisorbat 60 Glikol propylenowy (E1520) Kwas stearynowy Alkohol cetostearylowy Cetylu palmitynian (Cutina CPV) Olej mineralny Alkohol benzylowy (E1519) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba laminowana (LMDPE) zabezpieczona zakrętką, zawierająca 40 g kremu, umieszczona w tekturowym pudełku wraz z 7 aplikatorami. Każdy aplikator po napełnieniu (jedna dawka) zawiera około 5 g kremu (100 mg klindamycyny). 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DALACIN T, 10 mg/g (1%), żel 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny (Clindamycinum), w postaci klindamycyny fosforanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Ten produkt zawiera 50 mg/g glikolu propylenowego 3 mg/g metylu parahydroksybenzoesanu Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Żel
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie miejscowe trądziku pospolitego.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania miejscowego na skórę. Dorośli i młodzież: Nanosić cienką warstwą na zmienione chorobowo miejsca na skórze dwa razy na dobę. Nie zaleca się wmasowywania żelu w skórę. Dzieci: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Klindamycyna do stosowania miejscowego jest przeciwwskazana u pacjentów, u których w trakcie stosowania antybiotyków występowało zapalenie okrężnicy.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Dalacin T w postaci żelu jest przeznaczony wyłącznie do stosowania na skórę. Należy unikać kontaktu produktu z oczami, błonami śluzowymi i zranioną skórą. W razie przypadkowego kontaktu z produktem, należy przemyć je chłodną wodą. Doustne i pozajelitowe podawanie klindamycyny, podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, wiąże się z ryzykiem wystąpienia ciężkiej biegunki, zapalenia okrężnicy i rzekomobłoniastego zapalenia jelit, nawet po upływie kilku tygodni od zakończenia leczenia (patrz punkt 4.8). Mimo że powyższe objawy niepożądane zgłaszane były rzadko, po zastosowaniu klindamycyny w żelu istnieje ryzyko ich wystąpienia. Dlatego też lekarz powinien wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia chorób związanych z terapią antybiotykami. Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania produktu leczniczego u pacjentów z chorobą Crohna lub wrzodziejącym zapaleniem jelit w wywiadzie.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni po zakończeniu leczenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, skurczowe bóle brzucha, należy podejrzewać rzekomobłoniaste zapalenie jelit (w większości przypadków wywołane przez Clostridium difficile). Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po rozpoznaniu rzekomobłoniastego zapalenia jelit, należy zaprzestać stosowania produktu Dalacin T i wdrożyć odpowiednie leczenie (zwykle podaje się wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco. Rozpoznanie rzekomobłoniastego zapalenia jelit opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału na obecność bakterii Clostridium difficile oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Możliwe są nawroty pomimo zastosowania właściwego leczenia. Po podaniu miejscowym klindamycyna ulega wchłanianiu przez powierzchnię skóry (patrz punkt 5.2). Dalacin T powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do alergii. Przedłużające się stosowanie produktu Dalacin T powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Informacje dotyczące substancji pomocniczych: Ten produkt zawiera glikol propylenowy oraz metylu parahydroksybenzoesan (patrz punkt 2). Metylu parahydroksybenzoesan może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Klindamycyny nie należy stosować jednocześnie z erytromycyną, gdyż in vitro zaobserwowano antagonistyczne oddziaływanie tych produktów na bakterie. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Ze względu na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego klindamycyna może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenków pankuronium). Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych. Należy zachować ostrożność w trakcie stosowania u pacjentów otrzymujących leki zwiotczające mięśnie.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję przeprowadzone na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę per os i podskórnie nie wykazały zaburzeń płodności ani uszkodzenia płodu w wyniku stosowania klindamycyny, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki. Na podstawie badań nad wpływem na reprodukcję u zwierząt nie zawsze można przewidzieć reakcję u ludzi. W badaniach klinicznych u ciężarnych kobiet układowe podawanie klindamycyny w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wiązało się ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań kobiet w pierwszym trymestrze ciąży. Produkt może być stosowany w okresie ciąży jedynie w zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Nie przeprowadzono badań dotyczących przenikania klindamycyny do mleka ludzkiego podczas stosowania na skórę klindamycyny fosforanu.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna po zastosowaniu ogólnoustrojowym występuje w mleku ludzkim w stężeniu w zakresie od < 0,5 do 3,8 µg/ml. Klindamycyna może mieć szkodliwy wpływ na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego wynikiem może być biegunka lub obecność krwi w stolcu lub może wywoływać wysypkę. Przy podejmowaniu decyzji należy wziąć pod uwagę korzyści rozwojowe i zdrowotne wynikające z karmienia piersią oraz kliniczne zapotrzebowanie matki na klindamycynę, jak również wszelkie potencjalne działania niepożądane klindamycyny, jakie mogą wystąpić u karmionego piersią dziecka, oraz szkodliwy wpływ na dziecko wynikający z choroby matki. Płodność Badania dotyczące płodności u szczurów, którym podawano klindamycynę w postaci doustnej, nie wykazały wpływu na płodność oraz zdolność rozrodczą.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu Dalacin T na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały uporządkowane w poniższej tabeli wg klasyfikacji układów i narządów i częstości. Częstość występowania pogrupowano według następującej klasyfikacji: bardzo często (≥1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów (wg. MedDRA) Bardzo często ≥ 1/10 Często ≥ 1/100 do < 1/10 Niezbyt często ≥ 1/1 000 do <1/100 Rzadko ≥ 1/10 000 do <1/1 000 Bardzo rzadko < 1/10 000 Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze zapalenie mieszków włosowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne Zaburzenia oka ból oka Zaburzenia żołądka i jelit zaburzenia żołądkowo-jelitowe ból brzucha rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz punkt 4.4) Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej podrażnienie skóry przetłuszczenie skóry nadmierne wysuszenie skóry pokrzywka kontaktowe zapalenie skóry Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Klindamycyny fosforan stosowany miejscowo może wchłaniać się w ilościach powodujących ogólne działania niepożądane klindamycyny (patrz punkty 4.4 i 4.8). W przypadku przedawkowania, należy zastosować leczenie objawowe.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwdrobnoustrojowe stosowane w leczeniu trądziku, kod ATC: D10 AF 01 Mechanizm działania Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje biosyntezę białek bakteryjnych. Klindamycyna wiąże się z podjednostką 50S rybosomu i wpływa zarówno na proces składania rybosomu, jak i na przebieg translacji. Mimo, że w warunkach in vitro klindamycyny fosforan nie jest aktywny, to w wyniku szybkiej hydrolizy klindamycyny fosforanu in vivo powstaje klindamycyna wykazująca działanie przeciwbakteryjne. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność klindamycyny zależy od czasu utrzymywania się stężenia klindamycyny powyżej minimalnego stężenia hamującego (MIC, ang. minimum inhibitory concentration) wzrost danego drobnoustroju (T/MIC, %).
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Oporność na klindamycynę u bakterii Propionibacterium acnes może być spowodowana mutacjami w miejscu wiązania cząsteczki antybiotyku z cząsteczką rRNA lub metylacją określonych nukleotydów w RNA 23S, wchodzącym w skład podjednostki 50S rybosomu. Zmiany te mogą powodować oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Izolaty wykazujące oporność na makrolidy należy badać pod kątem indukowalnej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D-zone test). Wykazano oporność krzyżową pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Rozpowszechnienie oporności nabytej u wybranych gatunków może zależeć od lokalizacji geograficznej i zmieniać się z czasem, dlatego pożądane jest kierowanie się opracowywanymi lokalnie informacjami na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
W razie konieczności, jeśli z danych na temat lokalnego rozpowszechnienia oporności wynika, że przydatność danego antybiotyku w niektórych przynajmniej rodzajach zakażeń jest wątpliwa, należy zasięgnąć porady specjalisty. Przeprowadzenie diagnostyki mikrobiologicznej połączonej z weryfikacją drobnoustroju i określeniem jego wrażliwości na klindamycynę, zaleca się szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń oraz gdy dotychczasowe leczenie nie jest skuteczne. Oporność jest zazwyczaj określana na podstawie o kryteriów interpretacji wyników badań wrażliwości (wartości graniczne MIC) ustalane przez urzędy rejestracji, Instytut Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (CLSI, ang. Clinical and Laboratory Standards Institute) lub Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów (EUCAST, ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing). W przypadku klindamycyny podawanej miejscowo wspomniane wartości graniczne mogą jednak mieć mniejsze znaczenie.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Chociaż nie odnosi się to konkretnie do klindamycyny, EUCAST zaleca, by przy stosowaniu miejscowych środków przeciwdrobnoustrojowych stopień oporności określać za pomocą epidemiologicznych wartości odcięcia (ECOFFS, ang. epidemiological cut-off values), a nie klinicznych wartości granicznych określonych dla podania ogólnego. EUCAST nie opublikował jednak ani rozkładu wartości MIC, ani ECOFFS dla P. acnes. Biorąc pod uwagę korelację między wynikami klinicznymi u pacjentów z trądzikiem a wartościami MIC klindamycyny stosowanej w celu uzyskanych od nich izolatów bakterii P. acnes sądzi się, że wrażliwość na klindamycynę podawaną miejscowo występuje dopiero przy dość dużym stężeniu klindamycyny, wynoszącym około 256 mg/l. CLSI opublikował zakresy wartości MIC dla ograniczonej liczby (58) niepowtarzalnych izolatów klinicznych P. acnes zebranych w latach 2010–2012 w szpitalach na terenie Stanów Zjednoczonych; 91% tych izolatów wykazywało wrażliwość na klindamycynę (MIC ≤ 8 mg/l).
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
W belgijskim badaniu obserwacyjnym (2011– 2012) dotyczącym bakterii beztlenowych testowano 22 izolaty P. acnes i 95,5% z nich było wrażliwych na klindamycynę. We wcześniejszym ogólnoeuropejskim badaniu obserwacyjnym, w którym testowano 304 izolaty P. acnes, odsetek oporności na klindamycynę wyniósł 15%. W badaniu tym zastosowano jednak wartość graniczną wynoszącą 0,12 mg/l; stosując obecnie obowiązującą wartość graniczną wynoszącą 4 mg/l, nie stwierdzono izolatów z opornością. Wartości graniczne MIC Wartości graniczne MIC ustalone przez CLSI oraz EUCAST dla Gram-dodatnich bakterii beztlenowych przedstawiono poniżej. Mimo, że każda z tych instytucji przedstawia wartości te w inny sposób, wartość graniczna dla oporności jest taka sama, ponieważ CLSI uwzględnił kategorię wrażliwości pośredniej (4 mg/l). Poniższe wartości graniczne określono na podstawie stosowania leku w zakażeniach ogólnoustrojowych.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST dla klindamycyny podawanej ogólnie Drobnoustrój chorobotwórczy: Wrażliwy ≤ 4 mg/l, Oporny > 4 mg/l Wartości graniczne MIC ustalone przez CLSI dla klindamycyny podawanej ogólnie Drobnoustrój chorobotwórczy: Wrażliwy ≤ 2 mg/l, Oporny ≥ 8 mg/l
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po wielokrotnym podaniu klindamycyny fosforanu na skórę w stężeniu odpowiadającym 10 mg/ml klindamycyny w alkoholu izopropylowym i roztworze wodnym, obserwowano bardzo małą zawartość klindamycyny w osoczu (0-3 mg/ml) i mniej niż 0,2% dawki klindamycyny wykryto w moczu. Badania potwierdziły obecność klindamycyny w treści zaskórników, uzyskanej od pacjentów z trądzikiem. Średnie stężenie klindamycyny w tym materiale po 4-tygodniowym podawaniu (10 mg/ml) w roztworach alkoholu izopropylowego i wody wynosiło średnio 597 μg/g materiału biologicznego (od 0 do 1490 μg/g). Klindamycyna in vitro działa na wszystkie izolowane kolonie bakterii Propionibacterium acnes (w minimalnym stężeniu hamującym MIC = 0,4 μg/ml). Po podaniu klindamycyny stężenie wolnych kwasów tłuszczowych na powierzchni skóry zmniejsza się średnio z 14% do 2%.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
Nie ma wystarczających badań z klindamycyny fosforanem u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej określających przyczynę innej odpowiedzi na produkt u tych pacjentów w porównaniu do odpowiedzi u pacjentów w młodszym wieku.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość: Nie przeprowadzono badań klinicznych na zwierzętach dotyczących rakotwórczego działania produktu. Mutagenność: Badania genotoksyczności obejmowały test mikrojądrowy u szczurów oraz test rewersji mutacji Amesa. Obydwa testy były negatywne. Rozrodczość: Badania dotyczące zdolności do rozrodu przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę do 300 mg/kg na dobę (około 1,1 największej dawki podawanej dorosłym pacjentom w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały wpływu na zdolność do rozrodu lub kopulacji. Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę per os oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie nie wykazały szkodliwego wpływu klindamycyny na rozwój z wyjątkiem dawek powodujących toksyczny wpływ na organizm matki.
CHPL leku Dalacin T, Żel, 10 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alantoina Metylu parahydroksybenzoesan (E 218) Glikol propylenowy (E 1520) Glikol polietylenowy Carbomer 934 P Sodu wodorotlenek (40%) Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonano badań dotyczących zgodności. 6.3 Okres ważności 2 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba laminowana (LMDPE), z polipropylenową zakrętką, zawierająca 30 g żelu, umieszczona w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO CLINDACNE, 10 mg/g, żel 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: glikol propylenowy, metylu parahydroksybenzoesan. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Żel
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Clindacne przeznaczony jest do miejscowego leczenia łagodnych i umiarkowanie nasilonych postaci trądziku pospolitego.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: Cienką warstwę żelu należy nakładać na zmienioną chorobowo skórę dwa razy na dobę. Dzieci: Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Clindacne u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sposób podawania Podanie na skórę. Żel należy nakładać na dokładnie oczyszczoną skórę. Po użyciu produktu należy umyć ręce.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Klindamycyna podawana doustnie lub parenteralnie, podobnie jak większość innych antybiotyków, może powodować rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Miejscowo stosowany fosforan klindamycyny może wchłaniać się z powierzchni skóry do organizmu, dlatego w bardzo rzadkich przypadkach podczas stosowania produktu Clindacne może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia biegunki, należy niezwłocznie przerwać leczenie produktem Clindacne. Badania wykazały, że główną przyczyną zapalenia okrężnicy związanego ze stosowaniem antybiotyków są toksyny wytwarzane przez Clostridium difficile. Choroba ta objawia się zazwyczaj długotrwałą i ostrą biegunką oraz bolesnymi skurczami brzucha. W przypadku stwierdzenia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy zaleca się postepowanie zgodne z aktualnymi wytycznymi.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Klindamycyna stosowana na skórę wchłania się do organizmu tylko w niewielkim stopniu. Przed rozpoczęciem stosowania produktu leczniczego Clindacne należy jednak brać pod uwagę ryzyko działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego, zwłaszcza u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono wcześniej zapalenie okrężnicy spowodowane stosowaniem antybiotyków, zapalenie jelita, wrzodziejące zapalenie jelita lub chorobę Crohna. W bardzo rzadkich przypadkach długotrwałe stosowanie klindamycyny może prowadzić do powstania oporności lub rozwoju zakażeń oportunistycznych. Klindamycyna może wykazywać oporność krzyżową z linkomycyną i erytromycyną (patrz punkt 4.5). Należy unikać kontaktu produktu z oczami oraz błoną śluzową nosa i ust oraz zranioną skórą. Jeżeli jednak produkt dostanie się do oczu lub w razie kontaktu produktu z błoną śluzową, miejsca te należy natychmiast przemyć dużą ilością zimnej wody.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Po długotrwałym stosowaniu produktu, klindamycyna może występować w niewielkich stężeniach w surowicy i moczu. Ze względu na zawartość parahydroksybenzoesanu metylu, produkt może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Ze względu na zawartość glikolu propylenowego, produkt może powodować podrażnienia skóry. Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Clindacne u dzieci w wieku poniżej 12 lat.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji W czasie stosowania produktu Clindacne nie należy jednocześnie nakładać na skórę innych produktów. Erytromycyna: W badaniach in vitro wykazano, że klindamycyna działa antagonistycznie w stosunku do erytromycyny. Linkomycyna: Wykazano oporność krzyżową między klindamycyną a linkomycyną. Antagoniści witaminy K: Zgłaszano zwiększenie wartości wskaźników krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) przypadki krwawienia u pacjentów leczonych klindamycyną stosowaną w skojarzeniu z antagonistami witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem). U pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy często kontrolować parametry krzepnięcia. Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe: Z uwagi na właściwości hamowania przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Interakcje
W związku z tym należy zachować ostrożność w trakcie stosowania klindamycyny u pacjentów otrzymujących te leki.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt leczniczy Clindacne należy stosować w przypadku zdecydowanej konieczności. Dane otrzymane z ograniczonej liczby zastosowań produktów zawierających klindamycynę w okresie ciąży nie wskazują, że klindamycyna wywołuje wady rozwojowe lub ma szkodliwe działanie na płód/noworodka. Do chwili obecnej brak jest innych istotnych danych epidemiologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania produktu Clindacne kobietom w ciąży. Karmienie piersi? Nie należy stosować produktu leczniczego Clindacne podczas karmienia piersią. Badania wykazały, że klindamycyna podawana doustnie lub parenteralnie może przenikać do mleka ludzkiego. Nie wiadomo w jakim stopniu stosowana miejscowo klindamycyna może przenikać do mleka kobiet karmiących piersią.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania płodności na szczurach nie wykazały, aby podawana doustnie klindamycyna wpływała na ich płodność lub zdolność kojarzenia się.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Clindacne nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane zostały przedstawione poniżej zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz częstością występowania, według następującej konwencji: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Zaburzenia żołądka i jelit: bardzo rzadko rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy* Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: często podrażnienie, swędzenie; rzadko wysuszenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, przetłuszczenie skóry, zapalenie mieszków włosowych. *działanie niepożądane związane z wchłanianiem do krążenia ogólnego miejscowo stosowanego fosforanu klindamycyny (patrz punkt 4.4)
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie fosforanu klindamycyny stosowanego miejscowo może spowodować wystąpienie ogólnoustrojowych działań niepożądanych (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania miejscowego w leczeniu trądziku. Kod ATC: D 10 AF 01 Fosforan klindamycyny, półsyntetyczny antybiotyk z grupy linkozamidów, jest estrem fosforowym klindamycyny – pochodnej linkomycyny. Mechanizm działania Mechanizm działania przeciwbakteryjnego klindamycyny polega na wiązaniu się z podjednostką 50S rybosomu wrażliwego mikroorganizmu. Działanie farmakodynamiczne Klindamycyna działa bakteriostatycznie na tlenowce Gram-dodatnie oraz na wiele bakterii beztlenowych. Hamując namnażanie kolonii Propionibacterium acnes, klindamycyna zmniejsza wydzielanie kwasów tłuszczowych, co hamuje chemotaksję i w konsekwencji prowadzi do złagodzenia procesów zapalnych. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Klindamycyna w warunkach in vitro hamuje wzrost wszystkich kolonii Propionibacterium acnes i dlatego znajduje zastosowanie w leczeniu trądziku pospolitego.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Klindamycyna podawana miejscowo wchłania się do organizmu w niewielkim stopniu. Badania przeprowadzone u ludzi wykazały, że wartości stężenia klindamycyny w osoczu po podaniu miejscowym są ponad 100 razy mniejsze od obserwowanych po podaniu standardowych dawek stosowanych doustnie. Metabolizm Fosforan klindamycyny jest nieaktywny in vitro, jednak na powierzchni skóry, pod wpływem hydrolaz ulega szybkiej hydrolizie do postaci aktywnej – klindamycyny.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych, dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję, nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Clindacne, Żel, 10 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Karbomer Makrogol Glikol propylenowy Alantoina Metylu parahydroksybenzoesan Sodu wodorotlenek Woda oczyszczona 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata. Termin ważności po pierwszym otwarciu opakowania – 12 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa w tekturowym pudełku. 15g (1 tuba po 15 g) 30g (1 tuba po 30 g) Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO KLINDACIN T, 10 mg/g, żel 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g żelu zawiera 10 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: glikol propylenowy 50 mg/g. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Żel Bezbarwny, przezroczysty żel.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie trądziku pospolitego.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Klindacin T przeznaczony jest do stosowania miejscowego na skórę. Dawkowanie Dorośli i dzieci powyżej 12 lat Żel nanosi się cienką warstwą na zmienioną chorobowo skórę dwa razy na dobę – rano i wieczorem. Przeciętny okres leczenia wynosi około 4 – 8 tygodni. Dzieci poniżej 12 lat Bezpieczeństwo stosowania produktu Klindacin T u dzieci poniżej 12 lat nie zostało określone. Sposób podawania Żel należy nakładać na oczyszczoną suchą skórę. Po nałożeniu preparatu należy dokładnie umyć ręce.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwości na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt przeznaczony jest tylko do stosowania na skórę. W przypadku miejscowego podrażnienia skóry lub objawów świadczących o uczuleniu na Klindacin T (świąd, wysypka) należy zaprzestać jego stosowania. Unikać kontaktu produktu z oczami, błonami śluzowymi oraz uszkodzoną skórą. W razie przypadkowego kontaktu z żelem miejsca te należy dokładnie przemyć dużą ilością chłodnej wody. Klindamycyna po podaniu doustnym lub pozajelitowym, podobnie jak wiele innych antybiotyków, może powodować rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy. Objawy rzekomobłoniastego zapalenia jelit (m.in. uporczywa, ciężka biegunka) występowały bardzo rzadko podczas stosowania klindamycyny na skórę. Należy jednak poinformować pacjenta, że jeśli podczas stosowania produktu Klindacin T wystąpi biegunka, należy go natychmiast odstawić i zgłosić się do lekarza w celu ustalenia przyczyny i podjęcia właściwego leczenia.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Specjalne środki ostrozności
W niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie leczenia wankomycyną lub metronidazolem. Klindacin T praktycznie nie wchłania się do krwi po stosowaniu miejscowym, jednak u pacjentów z zapaleniem jelit, chorobą Crohna, zapaleniem okrężnicy po antybiotykoterapii w wywiadzie należy zachować szczególną ostrożność. Produkt Klindacin T zawiera glikol propylenowy, który może powodować podrażnienie skóry.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Klindamycyna hamuje przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, dlatego też podawana razem z lekami zmniejszającymi napięcie mięśniowe może potęgować ich działanie. W przypadku jednoczesnego stosowania leków zmniejszających napięcie mięśni, należy zachować ostrożność. Równoczesne stosowanie miejscowe innych produktów może doprowadzić do wystąpienia skumulowanego efektu drażniącego.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Z uwagi na brak badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży, klindamycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Klindamycyna po podaniu doustnym lub parenteralnym przenika do mleka kobiecego, dlatego też z uwagi na możliwość absorbowania leku z powierzchni skóry, klindamycyny nie należy stosować u kobiet karmiących piersią. Płodność Przeprowadzone dotychczas badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego działania na płód.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych pojawiających się po zastosowaniu produktu leczniczego określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: częstość nieznana: zapalenie mieszków włosowych Zaburzenia żołądka i jelit: częstość nieznana: ból brzucha, wzdęcia, biegunki Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: częstość nieznana: pieczenie, świąd, rumień, nadmierne wysuszenie lub przetłuszczanie się skóry, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Działania niepożądane
Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Przedawkowanie fosforanu klindamycyny stosowanego miejscowo może spowodować wystąpienie ogólnych działań niepożądanych (patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne stosowane na skórę w leczeniu trądziku. kod ATC: D 10 AF 01 Klindamycyna jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy linkozamidów. Wykazuje właściwości bakteriostatyczne, chociaż w wysokich stężeniach może działać bakteriobójczo. Mechanizm działania Mechanizm działania przeciwbakteryjnego polega na blokowaniu biosyntezy białka przez odwracalne wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu i zaburzaniu wydłużania łańcucha polipeptydowego. Klindamycyna zmniejsza zawartość wolnych kwasów tłuszczowych na powierzchni skóry. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Klindamycyna działa na wiele bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich, w tym na większość szczepów Propionibacterium acnes. Klindamycyna w postaci żelu jest stosowana głównie w leczeniu trądziku pospolitego, klindamycyna zastosowana na skórę z trądzikiem wnika do treści zaskórników w stężeniu wystarczającym do zniszczenia większości szczepów bakterii Propionibacterium acnes, które są jednym z głównych czynników etiologicznych trądziku pospolitego.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Po zastosowaniu preparatów z klindamycyną na skórę z trądzikiem ustępowanie zmian skórnych u większości pacjentów obserwuje się w ciągu 6 tygodni. Optymalny wynik leczenia jest widoczny po 8 do 12 tygodni leczenia.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Stopień ogólnoustrojowego wchłaniania klindamycyny z produktu Klindacin T w postaci żelu jest bardzo ograniczony. Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne U pacjentów z trądzikiem po wielokrotnym (5 dni), miejscowym stosowaniu klindamycyny w bezpiecznych, ale znacznie przekraczających maksymalne dawki zalecane w leczeniu trądziku ilości klindamycyny oznaczane w surowicy krwi były bardzo niewielkie (mediana stężeń mierzonych w osoczu nie przekraczała 2 ng/ml).
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Działania niepożądane, których nie obserwowano w badaniach klinicznych, a które występowały u zwierząt po narażeniu podobnym do występującego w warunkach klinicznych i które mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej, były następujące: Badania na szczurach i myszach po podskórnym i doustnym podaniu klindamycyny w dawkach od 100 mg/kg mc. do 600 mg/kg mc. na dobę nie wykazały szkodliwego działania klindamycyny na płód.
CHPL leku Klindacin T, Żel, 10 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Glikol propylenowy Alkohol izopropylowy Woda oczyszczona Hydroksypropyloceluloza Sodu wodorotlenek 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. Przechowywać tubę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed światłem i wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa z membraną, pierścieniem lateksowym i zakrętką z polietylenu w tekturowym pudełku. 1 tuba 30 g 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Brak specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 150 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci fosforanu, czyli 178,2 mg fosforanu klindamycyny. 1 ampułka 2 ml zawiera 300 mg klindamycyny w postaci fosforanu, czyli 356,4 mg fosforanu klindamycyny. 1 fiolka 4 ml zawiera 600 mg klindamycyny w postaci fosforanu, czyli 712,8 mg fosforanu klindamycyny. 1 fiolka 6 ml zawiera 900 mg klindamycyny w postaci fosforanu, czyli 1069,2 mg fosforanu klindamycyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: alkohol benzylowy w ilości 9 mg/ml i sód w ilości 12 mg/ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji. Roztwór jest jasny, od bezbarwnego do jasnożółtego.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zakażenia bakteryjne spowodowane szczepami wrażliwymi na klindamycynę: zakażenia kości i stawów, zakażenia ucha, nosa oraz gardła, zakażenia w obrębie zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy, zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, płonica, posocznica, zapalenie wsierdzia. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania produktów przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat: Średnio ciężkie zakażenia: od 600 mg do 1,2 g klindamycyny na dobę. Ciężkie zakażenia: od 1,2 g do 2,7 g klindamycyny na dobę. Lek podaje się w od 2 do 4 dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 14 lat wynosi 4,8 g klindamycyny podawane w od 2 do 4 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku od 4. tygodnia życia do 14 lat: W zależności od ciężkości i umiejscowienia zakażenia – od 20 mg do 40 mg klindamycyny na kilogram masy ciała na dobę w 3 lub 4 dawkach podzielonych. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby U pacjentów ze średnio ciężką lub ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania klindamycyny w surowicy jest wydłużony. Zmniejszenie dawki nie jest zwykle konieczne, jeżeli klindamycyna jest podawana co 8 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy kontrolować stężenie leku w osoczu krwi.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
W zależności od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu pomiędzy poszczególnymi dawkami. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania jest wydłużony. Zmniejszenie dawki nie jest konieczne w przypadku lekkiej lub średnio ciężkiej niewydolności, jednak u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem należy kontrolować stężenie leku w osoczu krwi – w zależności od wyników tych badań może być konieczne zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępu pomiędzy poszczególnymi dawkami od 8 do 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie Hemodializa nie usuwa klindamycyny z krwi, dlatego nie są konieczne dodatkowe dawki przed rozpoczęciem dializy lub po dializie. Sposób podawania Podanie domięśniowe: Klindamycynę można podawać domięśniowo (głębokie wstrzyknięcie) lub w postaci infuzji dożylnej.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Nie należy podawać domięśniowo w jednym wstrzyknięciu więcej niż 600 mg klindamycyny. Podanie dożylne: W żadnym przypadku nie podawać dożylnie nierozcieńczonego roztworu Clindamycin-MIP 150 mg/ml! Produktu Clindamycin-MIP 150 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań nie należy stosować we wstrzyknięciach dożylnych, lecz podawać w postaci infuzji po odpowiednim rozcieńczeniu. Infuzję klindamycyny należy podawać z szybkością nieprzekraczającą 30 mg/minutę. W jednogodzinnej infuzji dożylnej nie należy podawać więcej niż 1,2 g klindamycyny. Sposób przygotowania roztworu do podania – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę (z powodu alergii krzyżowej) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ponieważ produkt Clindamycin-MIP 150 mg/ml w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji zawiera alkohol benzylowy, nie należy stosować go u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na alkohol benzylowy lub środki miejscowo znieczulające (np. lidokaina lub pochodne lidokainy) oraz u noworodków (zwłaszcza u wcześniaków).
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Clindamycin-MIP 150 mg/ml należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z: zaburzeniami czynności wątroby, zaburzeniami w przewodnictwie nerwowo-mięśniowym (np. miastenia i choroba Parkinsona), przebytą wcześniej chorobą żołądka lub jelit (np. wcześniejsze zapalenie jelita grubego). Stosowanie w okresie ciąży i laktacji – patrz punkt 4.6. W trakcie długotrwałego (dłuższego niż 3 tygodnie) stosowania produktu leczniczego wskazana jest okresowa kontrola obrazu krwi, czynności wątroby oraz nerek. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Długotrwałe i wielokrotne stosowanie klindamycyny może prowadzić do zakażenia i nadmiernego rozwoju opornych bakterii lub drożdżaków, zwłaszcza w obrębie skóry lub błon śluzowych. Może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelit spowodowane toksynami nadmiernie namnożonych w jelicie Clostridium difficile. Należy wówczas odstawić lek. W zależności od ciężkości przebiegu zapalenia należy zastosować skuteczny antybiotyk lub chemioterapeutyk i – w razie konieczności – odpowiednie leczenie objawowe. Produkty lecznicze hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane. Jeśli u pacjenta wystąpi wstrząs anafilaktyczny, należy odstawić lek i zapewnić odpowiednią pomoc medyczną (np. podać adrenomimetyki, leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, a w razie konieczności zastosować oddech kontrolowany). Klindamycyne zwykle można stosować u pacjentów uczulonych na penicylinę. Występowanie reakcji alergicznych na klindamycynę u osób uczulonych na penicylinę (tzw.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
alergia krzyżowa) zwykle nie występuje z powodu strukturalnych różnic pomiędzy obiema substancjami. W pojedynczych przypadkach obserwowano jednak anafilaksję podczas leczenia klindamycyną pacjentów z alergią na penicylinę. Należy to wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem leczenia klindamycyną pacjentów uczulonych na penicylinę. Klindamycyny nie należy stosować w leczeniu ostrych wirusowych zakażeń dróg oddechowych. Klindamycyna nie osiąga stężenia terapeutycznego w płynie mózgowo-rdzeniowym, dlatego produktu Clindamycin-MIP 150 mg/ml nie należy stosować w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Klindamycyny nie należy stosować jednocześnie z antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną) z powodu antagonistycznego działania zaobserwowanego in vitro. Drobnoustroje oporne na linkomycynę wykazują również oporność na klindamycynę (tzw. oporność krzyżowa). Klindamycyna ma właściwości hamowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co może wzmacniać działanie środków zwiotczających (np. eteru, tubokuraryny, halogenku pankuroniowego). Dlatego podczas operacji może dojść do nieoczekiwanych sytuacji zagrożenia życia pacjenta. Antagoniści witaminy K U pacjentów stosujących klindamycynę w skojarzeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem i fluindionem) obserwowano podwyższony wskaźnik krzepliwości krwi (PT/INR) i (lub) występowanie krwawień. U pacjentów w czasie terapii z zastosowaniem antagonistów witaminy K należy zatem przeprowadzać częste badania krzepliwości krwi.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach przeprowadzonych u ludzi nie wykryto teratogennego działania leku. Należy jednak starannie rozważyć współczynnik korzyści i zagrożeń wynikających ze stosowania klindamycyny podczas ciąży i okresu karmienia piersią. Klindamycyna przenika do mleka ludzkiego. U noworodka karmionego piersią może wystąpić nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Klindamycyna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. 4.8 Działania niepożądane Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania działań niepożądanych: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Zaburzenia żołądka i jelit Często: objawy niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty lub biegunka o lekkim przebiegu – zależą one od dawki i ustępują w trakcie terapii lub po jej zakończeniu; ponadto zapalenie przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: alergia z takimi objawami, jak odropodobna wysypka, swędzenie i pokrzywka. Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęki stawów), gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy (np. zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella. Powyższe reakcje mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: zaburzenia obrazu krwi (przemijające i mogą mieć podłoże toksyczne lub alergiczne): trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia, neutropenia lub granulocytopenia.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: przemijające niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Bardzo rzadko: przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: zapalenie wielostawowe. Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: blokada nerwowo-mięśniowa. Bardzo rzadko: zmiany odczuwania smaku i zapachu. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: ostre uszkodzenie nerek (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: ból, podrażnienie, stwardnienie i ropnie jałowe w miejscu podania po wstrzyknięciu domięśniowym; ból i zakrzepowe zapalenie żył po podaniu dożylnym. Rzadko: uczucie gorąca, nudności, objawy sercowo-naczyniowe (np. niedociśnienie i zatrzymanie akcji serca) po zbyt szybkim podaniu dożylnym.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania i zatrucia klindamycyną są nieznane. Po przedawkowaniu leku podanego doustnie (tabletki powlekane) zaleca się płukanie żołądka.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Klindamycyny nie można usunąć z krwi podczas dializy lub dializy otrzewnowej. Specyficzne antidotum nie jest znane.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W badaniach przeprowadzonych u ludzi nie wykryto teratogennego działania leku. Należy jednak starannie rozważyć współczynnik korzyści i zagrożeń wynikających ze stosowania klindamycyny podczas ciąży i okresu karmienia piersią. Klindamycyna przenika do mleka ludzkiego. U noworodka karmionego piersią może wystąpić nadwrażliwość, biegunka oraz zakażenie drożdżakami.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Klindamycyna nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące zasady zostały przyjęte dla sporządzenia klasyfikacji częstości występowania działań niepożądanych: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia żołądka i jelit Często: objawy niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty lub biegunka o lekkim przebiegu – zależą one od dawki i ustępują w trakcie terapii lub po jej zakończeniu; ponadto zapalenie przełyku, języka lub błony śluzowej jamy ustnej. Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: alergia z takimi objawami, jak odropodobna wysypka, swędzenie i pokrzywka. Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny, obrzęki (obrzęk Quinckego, obrzęki stawów), gorączka polekowa, rumień wielopostaciowy (np.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
zespół Stevensa-Johnsona), zespół Lyella. Powyższe reakcje mogą pojawić się już po pierwszym podaniu leku (patrz także punkt 4.4). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: zaburzenia obrazu krwi (przemijające i mogą mieć podłoże toksyczne lub alergiczne): trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia, neutropenia lub granulocytopenia. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: przemijające niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz w surowicy. Bardzo rzadko: przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką cholestatyczną. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: świąd, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: zapalenie wielostawowe. Zaburzenia układu nerwowego Rzadko: blokada nerwowo-mięśniowa. Bardzo rzadko: zmiany odczuwania smaku i zapachu.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: ostre uszkodzenie nerek (patrz punkt 4.4.) Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: ból, podrażnienie, stwardnienie i ropnie jałowe w miejscu podania po wstrzyknięciu domięśniowym; ból i zakrzepowe zapalenie żył po podaniu dożylnym. Rzadko: uczucie gorąca, nudności, objawy sercowo-naczyniowe (np. niedociśnienie i zatrzymanie akcji serca) po zbyt szybkim podaniu dożylnym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania i zatrucia klindamycyną są nieznane. Po przedawkowaniu leku podanego doustnie (tabletki powlekane) zaleca się płukanie żołądka. Klindamycyny nie można usunąć z krwi podczas dializy lub dializy otrzewnowej. Specyficzne antidotum nie jest znane.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego – linkozamidy, kod ATC: J01FF01 Klindamycyna jest półsyntetyczną pochodną linkomycyny. Należy do grupy linkozamidów, które jako piranozydy nie wykazują żadnego podobieństwa do dotychczas znanych antybiotyków. W zależności od wrażliwości drobnoustroju i stężenia antybiotyku klindamycyna może działać bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Spektrum działania klindamycyny i oporność drobnoustrojów Klindamycyna działa na następujące drobnoustroje: gronkowce (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis), Streptococcus pneumoniae (u pneumokoków opornych na penicylinę wykryto częściową oporność na klindamycynę), Streptococcus pyogenes z grupy A, Streptococcus viridans, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Actinomycetes spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium, Mycoplasma hominis.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Wrażliwość bakterii Clostridium spp. jest różna, niektóre gatunki są oporne na klindamycynę. Oporność wtórna rozwija się rzadko. Do bakterii opornych należą: Enterococcus spp. (E. faecalis, E. faecium), Neisseria spp. (np. N. gonorrhoeae, N. meningitidis), Haemophilus spp., Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Salmonella spp., Shigella spp. i Nocardia spp. Wszystkie drobnoustroje oporne na klindamycynę są oporne także na linkomycynę (całkowita oporność krzyżowa); występuje częściowa oporność krzyżowa na klindamycynę i erytromycynę. Wrażliwość bakterii Wartości MIC klindamycyny według DIN 58940 wynoszą: bakterii wrażliwych ≤1 mg/l bakterii średnio wrażliwych 2–4 mg/l bakterii opornych ≥8 mg/l Nabyta oporność poszczególnych gatunków może zmieniać się w zależności od miejsca geograficznego i czasu.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dlatego należy uwzględnić lokalną wrażliwość drobnoustrojów, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Dane w prezentowanej tabeli obrazują oporność bardziej precyzyjnie niż w powyższym tekście i powinny być interpretowane wraz z nim. Tabela 1: Występowanie oporności bakterii na klindamycynę * przypadki zanotowane w Niemczech; bez gwiazdki – oporność w krajach europejskich. W przypadku gdy nie podano wartości liczbowej w procentach w poniższej tabeli, przyjmuje się, że wrażliwość lub oporność szczepów bakteryjnych jest zgodna z wartością MIC. Gatunek Europejski stopień oporności (%) Bakterie wrażliwe Tlenowe Gram-dodatnie Listeria monocytogenes Staphylococcus aureus 6,9–10,1* Staphylococcus epidermidis 34,8–39,7 Staphylococcus haemolyticus 18,9–40,0* Staphylococcus hominis 22,2 Staphylococcus saprophyticus 1,4 Streptococcus pneumoniae PEN-S 0–4,3 Streptococcus pneumoniae PEN-I 3–23 Streptococcus pneumoniae PEN-R 6,7–46,5 Streptococcus alfa-nonhaemolyticus 0–12,2 Streptococcus beta-haemolyticus z grupy A 0–4,3 Streptococcus beta-haemolyticus z grupy B, C i G 4,6 Beztlenowe Peptostreptococcous spp.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Porphyromonas gingivalis Prevotella spp. Bakterie średnio wrażliwe Tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus MET-R 52,3–89,1 Staphylococcus epidermidis MET-R 53,7–54,1 Staphylococcus haemolyticus MET-R 42,2* Beztlenowe Bacteroides caccae Bacteroides distasonis Bacteroides fragilis 2,5–49 Bacteroides thetaiotaomicron Bacteroides vulgatus Clostridium spp. Fusobacterium spp. Bakterie oporne Tlenowe Gram-dodatnie Corynebacterium jeikeium Enterococcus faecalis Enterococcus faecium PEN-S, PEN-I, PEN-R: wyodrębnione szczepy wrażliwe, pośrednio oporne i oporne MET-R: wyodrębnione szczepy metycylinooporne
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Zastosowane pochodne klindamycyny (chlorowodorek i fosforan) różnią się jedynie do momentu rozpadu wiązań estrowych, następującego po wchłonięciu leku. Od tego momentu klindamycyna występuje w organizmie jako wolna zasada (postać czynna). Estry są dlatego określane jako proleki. Wchłanianie Po podaniu doustnym chlorowodorek klindamycyny szybko i niemal w pełni wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 45 do 60 minut, ale jeżeli lek podaje się jednocześnie z pokarmem, czas wchłaniania może wydłużyć się do około 2 godzin. Po jednorazowej dawce doustnej 150 mg (na czczo) maksymalne stężenie wynosi 1,9–3,9 µg/ml, natomiast po dawce 300 mg – 2,8–3,4 µg/ml. Dystrybucja Wiązanie klindamycyny z białkami osocza zależy od stężenia i w zakresie stężeń występujących w czasie leczenia wynosi od 60 do 94%. Klindamycyna osiąga stężenie terapeutyczne w większości tkanek (np.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
kościach, górnych i dolnych drogach oddechowych) i płynów ustrojowych, oprócz płynu mózgowo-rdzeniowego. Przenika łatwo przez barierę łożyska i do mleka kobiecego. Metabolizm Klindamycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie. Niektóre metabolity są mikrobiologicznie czynne. Induktory enzymów wątrobowych skracają okres półtrwania klindamycyny w organizmie. Okres półtrwania klindamycyny w surowicy wynosi ok. 3 godzin u dorosłych i ok. 2 godzin u dzieci. U pacjentów ze osłabioną czynnością nerek i średnią lub ciężką niewydolnością wątroby okres półtrwania wydłuża się. Eliminacja Klindamycyna jest wydalana z organizmu w 2/3 z kałem i 1/3 z moczem. Klindamycyna nie jest usuwana podczas hemodializy.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniają żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy Disodu edetynian dwuwodny Sodu wodorotlenek (2N) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Produkt leczniczy Clindamycin-MIP 150 mg/ml, w postaci roztworu do wstrzykiwań i infuzji, wykazuje niezgodności z następującymi lekami: ampicyliną, solą sodową fenytoiny, barbituranami, aminofiliną, glukonianem wapnia, siarczanem magnezu; nie należy więc podawać ich w jednej iniekcji. Jeżeli podczas leczenia fosforanem klindamycyny konieczne jest podanie pozajelitowe jednego z tych leków, należy je podawać w osobnych wstrzyknięciach lub infuzjach. 6.3 Okres ważności 2 lata Po rozcieńczeniu lek zachowuje swoje chemiczne i fizyczne właściwości przez 24 godziny w średniej temperaturze pokojowej (15ºC-25ºC). Po rozcieńczeniu roztwór najlepiej zużyć natychmiast.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Nie należy go przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2ºC-8ºC, pod warunkiem jednak, że przygotowano go z zachowaniem jałowości. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki (szkło typu I) zawierają 2 ml roztworu 150 mg/ml. Fiolki (szkło typu I) zabezpieczone korkiem bromobutylowym zawierają 4 ml lub 6 ml roztworu 150 mg/ml. Pudełka zawierają po 1 lub 5 ampułek lub fiolek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem dożylnym roztwór należy tak rozcieńczyć, aby stężenie nie było większe niż 12 mg/ml. Do rozcieńczania można używać: wodę do wstrzykiwań, 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór NaCl lub mleczanowy roztwór Ringera (patrz także punkt 6.2). Podczas przechowywania w lodówce może dojść do krystalizacji substancji czynnej w roztworze.
CHPL leku Clindamycin-MIP 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Kryształy rozpuszczą się w temperaturze pokojowej. Przed podaniem należy się upewnić, że wszystkie kryształy uległy rozpuszczeniu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindamycin Kabi, 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/ koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden mililitr roztworu do wstrzykiwań/ koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 150 mg klindamycyny (w postaci fosforanu). Jedna ampułka 2 ml zawiera 300 mg klindamycyny. Jedna ampułka 4 ml zawiera 600 mg klindamycyny. Jedna ampułka 6 ml zawiera 900 mg klindamycyny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Produkt leczniczy zawiera 9 mg alkoholu benzylowego i 8,5 mg sodu w każdym ml roztworu. Zawartość sodu odpowiada 0,43% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/ koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego roztwór
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Clindamycin Kabi przeznaczony jest do leczenia następujących ciężkich zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę (patrz punkt 5.1). W przypadku zakażeń drobnoustrojami tlenowymi klindamycyna stanowi alternatywne leczenie wówczas, gdy inne leki przeciwbakteryjne są nieskuteczne lub przeciwwskazane (np. w przypadku alergii na penicyliny). W zakażeniach drobnoustrojami beztlenowymi można rozważyć zastosowanie klindamycyny jako leku pierwszego wyboru. Zakażenia kości i stawów wywołane przez gronkowce, takie jak zapalenie kości i szpiku oraz infekcyjne zapalenie stawów. Przewlekłe zapalenie zatok wywołane przez drobnoustroje beztlenowe. Zakażenia dolnych dróg oddechowych, takie jak: zachłystowe zapalenie płuc, ropień płucny, martwicze zapalenie płuc i ropniak.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
Jeśli podejrzewa się, że zakażenie płuc jest wywołane przez wiele drobnoustrojów należy w skojarzeniu zastosować produkt leczniczy działający na bakterie Gram-ujemne, by objąć leczeniem ewentualne zakażenie bakteriami Gram-ujemnymi. Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, takie jak zapalenie otrzewnej i ropień brzuszny, gdy leczeniem z wyboru jest klindamycyna w skojarzeniu z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne. Zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych, takie jak zapalenie miednicy (ang. pelvic inflammatory disease, PID), zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia okołopochwowe, ropień jajowodowo-jajnikowy, zapalenie jajowodu, zapalenie przymacicza, gdy jednocześnie podawany jest inny antybiotyk działający na tlenowe bakterie Gram-ujemne. Zakażenia skóry i tkanek miękkich. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli pacjenci i młodzież w wieku powyżej 12 lat W leczeniu ciężkich zakażeń (takich jak zakażenia w obrębie jamy brzusznej, zakażenia w obrębie miednicy u kobiet lub inne ciężkie zakażenia): 12 do 18 ml produktu leczniczego Clindamycin Kabi na dobę (co odpowiada od 1800 do 2700 mg klindamycyny) w 2 do 4 równych dawkach, zazwyczaj w skojarzeniu z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne. W leczeniu mniej skomplikowanych zakażeń: 8 do 12 ml produktu leczniczego Clindamycin Kabi na dobę (co odpowiada od 1200 do 1800 mg klindamycyny) w 3 lub 4 równych dawkach. Zazwyczaj stosowana maksymalna dawka dobowa u dorosłych pacjentów i młodzieży w wieku powyżej 12 lat wynosi 18 ml produktu leczniczego Clindamycin Kabi (co odpowiada 2700 mg klindamycyny) w 2 do 4 równych dawkach. W zakażeniach zagrażających życiu podawano dawki do 4800 mg/dobę.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
W pojedynczym wstrzyknięciu domięśniowym (im) nie zaleca się podawania dawki większej niż 600 mg, a w pojedynczej infuzji trwającej 1 godzinę dawki większej niż 1,2 g. Alternatywnie, pierwszą dawkę produktu leczniczego można podać w postaci pojedynczej, szybkiej infuzji, po której nastąpi ciągła infuzja dożylna (iv). Dzieci Dzieci (w wieku powyżej 1 miesiąca do 12 lat) Ciężkie zakażenia: 15 do 25 mg/kg mc./dobę w 3 lub 4 równych dawkach. Bardzo ciężkie zakażenia: 25 do 40 mg/kg mc./dobę w 3 lub 4 równych dawkach. Zaleca się, aby w ciężkich zakażeniach dzieciom nie podawać mniej niż 300 mg/dobę, niezależnie od masy ciała. Pacjenci w podeszłym wieku Okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopień wchłaniania po podaniu klindamycyny fosforanu nie zmieniają się wraz z wiekiem. Analiza danych pochodzących z badań klinicznych nie wykazała, związanego z wiekiem, wzrostu toksyczności produktu leczniczego.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Na zalecenia dotyczące dawkowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku wpływa zatem nie tylko wiek. Inne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, patrz punkt 4.4. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, o umiarkowanym lub ciężkim stopniu, okres półtrwania klindamycyny jest wydłużony. Zmniejszenie dawki na ogół nie jest konieczne, gdy Clindamycin Kabi podawany jest co 8 godzin. Należy jednak kontrolować stężenie klindamycyny w osoczu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. W zależności od wyników, konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów między poszczególnymi dawkami. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania jest wydłużony, jednakże u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Niemniej jednak, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub bezmoczem należy kontrolować stężenie klindamycyny w osoczu. W zależności od wyników, niezbędne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów pomiędzy podawaniem kolejnych dawek do 8 lub nawet do 12 godzin. Dawkowanie u pacjentów hemodializowanych Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu w procesie hemodializy. Z tego względu nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki przed rozpoczęciem ani po zakończeniu hemodializy. Czas trwania leczenia W przypadku rozpoznanych, a nawet podejrzewanych zakażeń paciorkowcami ß-hemolizującymi, leczenie produktem leczniczym Clindamycin Kabi należy kontynuować przez co najmniej 10 dni. Ponieważ produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy, nie powinien być stosowany u małych dzieci (poniżej 3. roku życia) dłużej niż 7 dni, chyba że wymagany jest dłuższy czas leczenia (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Clindamycin Kabi podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym lub w infuzji dożylnej. Przed podaniem w infuzji dożylnej, Clindamycin Kabi należy rozcieńczyć i podawać w infuzji trwającej co najmniej 10 do 60 minut. Nie należy przekraczać stężenia 18 mg klindamycyny na 1 ml roztworu. W przypadku podania domięśniowego, Clindamycin Kabi należy stosować w postaci nierozcieńczonej. Instrukcja dotycząca rozcieńczenia produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę lub linkomycynę (alergia krzyżowa) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Clindamycin Kabi należy stosować tylko w leczeniu ciężkich zakażeń. Rozważając zastosowanie produktu leczniczego Clindamycin Kabi, lekarz powinien wziąć pod uwagę rodzaj zakażenia i ryzyko wystąpienia biegunki, gdyż odnotowano przypadki zapalenia jelita grubego w trakcie lub nawet 2 albo 3 tygodnie po zakończeniu podawania produktu leczniczego Clindamycin Kabi. Choroba może mieć cięższy przebieg u pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych. U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona, ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (zespół Lyella, ang. toxic epidermal necrolysis, TEN) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy nadwrażliwości lub ciężkie reakcje skórne, należy zaprzestać stosowania klindamycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie (patrz punkty 4.3 oraz 4.8). Należy zachować ostrożność u pacjentów, u których występują: zaburzenia czynności wątroby i nerek (patrz punkt 4.2); zaburzenia przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona, itp.); zaburzenia żołądka i jelit w wywiadzie (np. wcześniejsze zapalenie jelita grubego); choroby atopowe. Ciężkie reakcje alergiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu leczniczego. W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym Clindamycin Kabi i zastosować standardowe procedury stosowane w nagłych przypadkach. Szybkie wstrzyknięcie dożylne może mieć poważny wpływ na serce (patrz punkt 4.8) i należy go unikać. Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne, należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). U niemowląt poniżej 1. roku życia, podczas długotrwałego leczenia (trwającego ponad 10 dni), należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby i nerek. Długotrwałe oraz wielokrotne podawanie produktu leczniczego Clindamycin Kabi może prowadzić do nadkażenia i (lub) kolonizacji powierzchni skóry i błon śluzowych opornymi patogenami lub drożdżakami. W określonych warunkach, leczenie klindamycyną może stanowić alternatywę dla pacjentów uczulonych na penicylinę (nadwrażliwość na penicylinę). Nie ma doniesień o alergii krzyżowej pomiędzy klindamycyną a penicyliną, a biorąc pod uwagę różnice w budowie obu tych substancji, można się spodziewać, że taka alergia nie wystąpi.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jednak notowano pojedyncze przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (nadwrażliwości) na klindamycynę u pacjentów ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy to uwzględnić w trakcie leczenia klindamycyną pacjentów uczulonych na penicylinę. Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile associated diarrhea, CDAD) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego wzrostu Clostridium difficile. Bakterie Clostridium difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD i są główną przyczyną zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Hiperwirulentne szczepy Clostridium difficile związane są ze zwiększoną zachorowalnością i śmiertelnością, ponieważ zakażenia tymi szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. W przypadku pacjentów, u których po zastosowaniu leków przeciwbakteryjnych wystąpiła biegunka należy rozważyć rozpoznanie CDAD. W takim przypadku, konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ CDAD może wystąpić nawet do dwóch miesięcy od antybiotykoterapii. Jeśli podejrzewa się lub stwierdzono biegunkę związaną z antybiotykoterapią lub zapalenie jelita grubego związanego z antybiotykoterapią, należy przerwać leczenie przeciwbakteryjne, w tym leczenie klindamycyną i natychmiast rozpocząć odpowiednie postępowanie lecznicze. Przeciwwskazane są wówczas leki hamujące perystaltykę jelit. Produktu leczniczego Clindamycin Kabi nie należy stosować w leczeniu ostrych, wirusowych zakażeń dróg oddechowych.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Clindamycin Kabi nie jest odpowiedni do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, gdyż stężenie antybiotyku występujące w płynie mózgowo-rdzeniowym jest za małe. Produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy, który może powodować reakcje alergiczne. Stosowanie alkoholu benzylowego związane było z występowaniem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzenia oddychania u małych dzieci (tzw. „zespół niewydolności oddechowej”). Dlatego produktu leczniczego nie należy stosować u noworodków (do 4. tygodnia życia), chyba że lekarz zaleci inaczej. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany dłużej niż tydzień u małych dzieci (poniżej 3. roku życia), chyba że zaleci to lekarz. Duże ilości alkoholu benzylowego mogą gromadzić się w organizmie i mogą powodować działania niepożądane (tzw. “kwasica metaboliczna”). Należy to uwzględnić u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także u pacjentów z chorobą wątroby i nerek.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Antagoniści witaminy K U pacjentów przyjmujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem lub fluinidionem) notowano zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) czasu krwawienia. Dlatego u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi. Jeśli to możliwe, nie należy stosować produktu leczniczego Clindamycin Kabi jednocześnie z erytromycyną, ponieważ w badaniach in vitro zaobserwowano antagonizm tych produktów leczniczych ze względu na mechanizm ich działania przeciwbakteryjnego. Drobnoustroje oporne na linkomycynę są również oporne na klindamycynę (oporność krzyżowa). Ze względu na działanie blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, Clindamycin Kabi może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie. Może to prowadzić do nieoczekiwanych, zagrażających życiu zdarzeń śródoperacyjnych.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Klindamycyna jest metabolizowana przede wszystkim przez CYP3A4 i, w mniejszym stopniu, przez CYP3A5, z wytworzeniem głównego metabolitu sulfotlenku klindamycyny oraz dodatkowo N-demetyloklindamycyny. Dlatego inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 mogą zmniejszyć klirens klindamycyny, zaś induktory mogą go zwiększyć. Podczas stosowania z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak ryfampicyna, należy kontrolować, czy klindamycyna nie traci skuteczności. Badania in vitro wskazują na to, że klindamycyna nie hamuje aktywności izoenzymów CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1, CYP2D6 i tylko w umiarkowanym stopniu hamuje CYP3A4. Z tego względu mało prawdopodobne są istotne klinicznie interakcje między klindamycyną a stosowanymi jednocześnie produktami leczniczymi metabolizowanymi z udziałem wymienionych izoenzymów.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Podczas dużego badania z udziałem kobiet w okresie ciąży, przebadano około 650 noworodków narażonych na działanie klindamycyny w pierwszym trymestrze ciąży i nie wykazano zwiększenia odsetka wad rozwojowych. Jednak nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania klindamycyny u kobiet w okresie ciąży. Klindamycyna przenika przez łożysko. Przyjmuje się, że produkt leczniczy w organizmie płodu może osiągnąć stężenie terapeutyczne. Jeżeli produkt leczniczy stosuje się w okresie ciąży, należy dokonać starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z jego zastosowaniem. Karmienie piersi? Klindamycyna przenika do mleka ludzkiego. Zatem u niemowlęcia karmionego piersią nie można wykluczyć wystąpienia uczulenia, biegunki i zakażenia drożdżakowego błon śluzowych. Jeśli produkt leczniczy stosuje się podczas karmienia piersią, należy dokonać starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka związanego z jego zastosowaniem.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność. Brak danych dotyczących wpływu klindamycyny na płodność u ludzi.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność oraz bóle głowy mogą ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W pojedynczych przypadkach obserwowano występowanie działań niepożądanych (np. wstrząs anafilaktyczny, patrz punkt 4.8) uniemożliwiających pacjentom czynny udział w ruchu drogowym lub obsługiwanie maszyn i wykonywanie pracy bez podjęcia odpowiednich środków ostrożności w związku z trudnościami z utrzymaniem równowagi.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane a) Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane stwierdzone w trakcie badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu do obrotu zgodnie z klasyfikacją układów i narządów. Częstość działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) W każdej z grup częstości występowania działania niepożądane przedstawione są pod względem zmniejszania się ich ciężkości.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Dotychczas nie zaobserwowano żadnych objawów przedawkowania produktu leczniczego. Hemodializa oraz dializa otrzewnowa nie są skuteczne. Nie ma żadnej specyficznej odtrutki. Clindamycin Kabi podaje się domięśniowo lub dożylnie, zatem płukanie żołądka nie ma zastosowania.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego; Linkozamidy Kod ATC J01FF01 Mechanizm działania Klindamycyna wiąże się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego i hamuje syntezę białek. Działanie klindamycyny jest w głównej mierze bakteriostatyczne. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność działania zależy głównie od przedziału czasu, w którym stężenie produktu leczniczego w osoczu przewyższa wartość minimalnego stężenia hamującego wzrost patogenu (ang. minimum inhibitory concentration, MIC). Mechanizmy oporności Oporność na klindamycynę może rozwinąć się w wyniku zaistnienia opisanych niżej mechanizmów. Oporność gronkowców i paciorkowców często polega na zwiększonym stopniu wiązania grup metylowych z podjednostką 23S rRNA (tzw. oporność naturalna typu MLSB), co powoduje znaczne zmniejszenie powinowactwa klindamycyny do rybosomu. Większość szczepów S.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
aureus opornych na metycylinę (MRSA) przejawia oporność naturalną typu MLSB, a co za tym idzie jest oporna na klindamycynę. W leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce oporne na makrolidy nie należy stosować klindamycyny, nawet wtedy, gdy wykazano in vitro wrażliwość szczepu, ponieważ leczenie może doprowadzić do wyselekcjonowania drobnoustrojów o naturalnej oporności typu MLSB. Szczepy o oporności naturalnej typu MLSB wykazują całkowitą oporność krzyżową na działanie klindamycyny, linkomycyny, makrolidów (np. azytromycyny, klarytromycyny, erytromycyny, roksytromycyny, spiramycyny), a także streptograminy B. Wartości graniczne Klindamycynę badano stosując serie typowych rozcieńczeń. Określono następujące wartości minimalnego stężenia hamującego wzrost wrażliwych i opornych bakterii. Kliniczne wartości graniczne EUCAST (wersja 6.0, 2016-01-01) Patogen: Staphylococcus – Wrażliwy: ≤0,25 mg/l, Oporny: >0,5 mg/l Patogen: Streptococcus A, B, C, G – Wrażliwy: ≤0,5 mg/l, Oporny: >0,5 mg/l Patogen: S.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
pneumoniae – Wrażliwy: ≤0,5 mg/l, Oporny: >0,5 mg/l Patogen: Streptococcus spp. grupa viridans – Wrażliwy: ≤0,5 mg/l, Oporny: >0,5 mg/l Patogen: Bakterie beztlenowe Gram-ujemne – Wrażliwy: ≤4 mg/l, Oporny: >4 mg/l Patogen: Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie – Wrażliwy: ≤4 mg/l, Oporny: >4 mg/l Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy markolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, gatunek należy raportować jako wrażliwy. Jeśli stwierdza się antagonizm, gatunek należy raportować jako oporny i rozważyć dodanie do wyniku komentarza: „Klindamycyna może być stosowana w krótkotrwałym leczeniu lżejszych zakażeń skóry i tkanki podskórnej, ponieważ w trakcie takiego leczenia jest małe prawdopodobieństwo rozwoju oporności konstytutywnej.” Nie jest znane kliniczne znaczenie indukcyjnego mechanizmu oporności na klindamycynę w skojarzonym leczeniu ciężkich zakażeń S. pyogenes.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy markolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, gatunek należy raportować jako wrażliwy. Jeśli stwierdza się antagonizm, gatunek należy raportować jako oporny. Częstość występowania oporności nabytej Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności. Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność użycia danego środka w przynajmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń lub nieskuteczności leczenia, należy dokonać weryfikacji diagnozy mikrobiologicznej oraz wrażliwości drobnoustroju.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Gatunki zwykle wrażliwe Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie: Actinomyces israelii, Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę), Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus spp. grupa viridans Drobnoustroje beztlenowe: Bacteroides spp. (z wyjątkiem B. fragilis), Clostridium perfringens, Peptoniphilus spp., Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp., Prevotella spp., Propionibacterium spp., Veillonella spp. Inne drobnoustroje: Chlamydia trachomatis, Chlamydophila pneumoniae, Gardnerella vaginalis, Mycoplasma hominis Gatunki, u których może wystąpić problem oporności nabytej Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus, Staphylococcus aureus (oporny na metycylinę), Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus agalactiae Drobnoustroje tlenowe Gram-ujemne: Moraxella catarrhalis Drobnoustroje beztlenowe: Bacteroides fragilis Drobnoustroje o oporności wrodzonej: Enterococcus spp., Listeria monocytogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa, Clostridium difficile, Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum Brak uaktualnionych danych w momencie opublikowania tabel.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pierwotne publikacje, artykuły dotyczące standardów naukowych i wytyczne terapeutyczne zakładają wrażliwość patogenu. Większość gatunków naturalnie wrażliwych wykazuje umiarkowaną oporność. Co najmniej w jednym regionie stwierdza się odsetek szczepów opornych przekraczający 50%. Łączna nazwa obejmująca heterogenną grupę paciorkowców. Odsetek szczepów opornych może być różny w zależności od gatunku paciorkowców.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Pochodne klindamycyny różnią się jedynie do czasu rozpadu wiązań estrowych, następującego po wchłonięciu produktu leczniczego. Potem klindamycyna występuje w organizmie jako wolna zasada (postać czynna). Estry należy uważać za proleki. Klindamycyny fosforan jest rozpuszczalnym w wodzie estrem do stosowania pozajelitowego. Po wstrzyknięciu domięśniowym 300 mg najwyższe stężenie w surowicy osiągane po 3 godzinach wynosi w przybliżeniu 6 µg/ml, po dożylnym podaniu 300 mg średnie stężenie klindamycyny w surowicy w przybliżeniu po jednej godzinie wynosi około 4 do 6 µg/ml. Dystrybucja Stopień wiązania klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia i osiąga w przedziale terapeutycznym wartość pomiędzy 40% a 94%. Klindamycyna łatwo przenika do tkanek, przez barierę krew-łożysko oraz do mleka matki. Stopień dyfuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej jest niewystarczający nawet w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Produkt leczniczy osiąga duże stężenie w tkance kostnej, mazi stawowej, płynie otrzewnowym, płynie opłucnowym, plwocinach i ropie. Jednocześnie w surowicy notowano następujące stężenia substancji czynnej: w tkance kostnej 40% (20%-75%), mazi stawowej 50%, płynie otrzewnowym 50%, płynie opłucnowym 50%-90%, plwocinach 30%-75% i w ropie 30%. Metabolizm Metabolizm klindamycyny zachodzi głównie w wątrobie. Badania in vitro z zastosowaniem ludzkiej wątroby i mikrosomów jelitowych wykazały, że klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, z wytworzeniem klindamycyny sulfotlenku i drugorzędnego metabolitu, N-demetyloklindamycyny. Okres półtrwania klindamycyny w surowicy wynosi w przybliżeniu 3 godziny u dorosłych pacjentów i około 2 godziny u dzieci. Okres półtrwania wydłuża się u pacjentów z niewydolnością nerek oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Niektóre metabolity wykazują działanie mikrobiologiczne (pochodna N-demetylowa i sulfotlenek).
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Produkty lecznicze nasilające działanie enzymów wątrobowych skracają średni czas utrzymywania się klindamycyny w organizmie. Eliminacja Z kałem wydalane jest 2/3, a z moczem 1/3 dawki klindamycyny. Mniej niż 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klindamycyna nie może być dializowana.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Objawami zatrucia u zwierząt jest zmniejszona aktywność oraz drgawki. Po wielokrotnym podawaniu domięśniowym (im.) klindamycyny psom donoszono o zwiększeniu aktywności AspAT i AlAT oraz potwierdzono nieznaczne zwiększenie masy wątroby bez udokumentowanych zmian morfologicznych. Długotrwałe podawanie klindamycyny psom spowodowało uszkodzenie błony śluzowej żołądka oraz pęcherza moczowego. Po podaniu produktu leczniczego domięśniowo oraz podskórnie obserwowano odczyny w miejscu wkłucia (stan zapalny, wylew podskórny oraz uszkodzenie tkanki), jednak stężenie podawanego roztworu znacznie przewyższało maksymalne stężenie terapeutyczne. Genotoksyczność i rakotwórczość Badania in vitro oraz in vivo nie wykazały genotoksyczności klindamycyny. Nie prowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających rakotwórczość klindamycyny.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczny wpływ na reprodukcję Przeprowadzone u szczurów i myszy badania z zastosowaniem klindamycyny nie ujawniły wystarczających danych dotyczących występowania jakichkolwiek zaburzeń płodności lub toksycznego wpływu na zarodek i płód.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy Disodu edetynian Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Następujące substancje czynne wykazują niezgodność fizyczną z produktem leczniczym Clindamycin Kabi: ampicylina, sól sodowa fenytoiny, barbiturany, aminofilina, glukonian wapnia, cyprofloksacyna, siarczan magnezu, sól sodowa ceftriaksonu, difenylohydantoina, chlorowodorek idarubicyny i chlorowodorek ranitydyny. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i w dużym stopniu można spodziewać się niezgodności z roztworami zasadowymi lub z produktami leczniczymi nietrwałymi w niskim pH. Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Opakowanie przed otwarciem: 18 miesięcy Po rozcieńczeniu: Potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność roztworu po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze sodu chlorku, roztworze Ringera z mleczanami i 5% roztworze glukozy przez 48 godzin w temperaturze 25°C.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy użyć natychmiast po rozcieńczeniu. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, wówczas odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania produktu leczniczego przed użyciem ponosi użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać roztworu dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że produkt leczniczy został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 5 lub 10 ampułek po 2 ml, 4 ml lub 6 ml. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przed podaniem w infuzji dożylnej roztwór do wstrzykiwań Clindamycin Kabi należy rozcieńczyć (stężenie nie może przekraczać 18 mg klindamycyny na 1 ml) i podawać w infuzji trwającej co najmniej 10 do 60 minut (szybkość infuzji nie może przekraczać 30 mg/min). Nigdy nie podawać produktu leczniczego w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus). Dawka Rozcieńczalnik Minimalny czas infuzji 300 mg 50 ml 10 minut 600 mg 50 ml 20 minut 900 mg 50 – 100 ml 30 minut 1200 mg 100 ml 60 minut Clindamycin Kabi można rozcieńczyć w 0,9% roztworze sodu chlorku, roztworze Ringera z mleczanami lub 5% roztworze glukozy. Podanie domięśniowe jest wskazane, jeśli podanie dożylne nie jest możliwe z jakiejkolwiek przyczyny. Do jednorazowego użycia. Produkt leczniczy należy obejrzeć przed użyciem oraz po rozcieńczeniu.
CHPL leku Clindamycin Kabi, roztwór do wstrzykiwań / koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Nie należy stosować produktu leczniczego Clindamycin Kabi, jeśli zauważy się jakiekolwiek cząstki stałe lub intensywne zabarwienie roztworu. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Symbactin, 100 mg, globulki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda globulka zawiera 100 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Globulka Półstałe, białawe do żółtawych globulki o wymiarach około 21 mm x 13 mm.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Symbactin wskazany jest w leczeniu waginozy bakteryjnej (wcześniej określanej jako zapalenie pochwy wywołane przez bakterie z rodzaju Haemophilus, Gardnerella lub Corynebacterium; niespecyficzne zapalenie pochwy lub waginoza wywołana przez bakterie beztlenowe). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna globulka stosowana dopochwowo, wieczorem przed snem, przez trzy kolejne dni (patrz punkt 6.6). Pacjentki w podeszłym wieku Nie badano stosowania produktu leczniczego Symbactin u pacjentek w wieku powyżej 65 lat. Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek Nie badano stosowania produktu leczniczego Symbactin u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Symbactin u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Sposób podawania Produkt leczniczy Symbactin należy stosować dopochwowo (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkt leczniczy Symbactin jest również przeciwwskazany u pacjentek, u których w przeszłości po zastosowaniu antybiotyków wystąpiło zapalenie okrężnicy.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed lub po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Symbactin konieczne może być przeprowadzenie odpowiednich badań laboratoryjnych w celu wykluczenia infekcji wywołanych przez Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Chlamydia trachomatis lub gonokoki. Stosowanie produktu leczniczego Symbactin może być przyczyną zwiększonego namnażania w pochwie drobnoustrojów niewrażliwych na klindamycynę, zwłaszcza drożdżaków. Podczas leczenia antybiotykiem lub po jego zakończeniu mogą wystąpić objawy wskazujące na rzekomobłoniaste zapalenie jelit (patrz punkt 4.8). Rzekomobłoniaste zapalenie jelit obserwowano po zastosowaniu prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może mieć przebieg od łagodnego aż po zagrażający życiu. Dlatego ważne jest, aby wziąć je pod uwagę, jeśli u pacjentki wystąpi biegunka w następstwie zastosowania antybiotyku.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Przypadki o umiarkowanym nasileniu mogą ulec poprawie w wyniku odstawienia produktu leczniczego. Należy przerwać leczenie klindamycyną jeśli wystąpi rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania produktu leczniczego Symbactin pacjentkom z chorobą zapalną jelit, taką jak choroba Leśniowskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Podobnie jak w przypadku wszystkich infekcji pochwy, zaleca się aby podczas stosowania produktu leczniczego Symbactin pacjentka nie współżyła płciowo. Składniki podłoża globulek dopochwowych Symbactin mogą uszkadzać lateksowe prezerwatywy i błony dopochwowe (patrz punkt 6.2). Nie zaleca się używania prezerwatyw ani błon dopochwowych w trakcie leczenia produktem leczniczym Symbactin oraz przez kolejne 72 godziny od zakończenia leczenia, ponieważ może przyczynić się to do osłabienia ich skuteczności w zapobieganiu ciąży lub w ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się stosowania innych produktów dopochwowych (takich jak tampony i irygatory) podczas leczenia produktem leczniczym Symbactin. Nie przeprowadzono badań bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Symbactin w następujących grupach pacjentek: kobiety w ciąży, karmiące piersią, pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby, pacjentki z niedoborem odporności lub zapaleniem jelita grubego. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Symbactin u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Brak jest dostępnych danych na temat jednoczesnego stosowania innych leków dopochwowych z produktem leczniczym Symbactin. Wykazano, że fosforan klindamycyny ma właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co może nasilać działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Dlatego należy stosować go ostrożnie u pacjentów otrzymujących takie leki (patrz punkty 4.9 i 5.2).
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ze względu na brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych prowadzonych w pierwszym trymestrze ciąży, stosowanie w tym okresie produktu leczniczego Symbactin nie jest zalecane. W badaniach klinicznych z użyciem klindamycyny w postaci dopochwowej, prowadzonych u kobiet w drugim trymestrze ciąży oraz badaniach z zastosowaniem fosforanu klindamycyny podawanej ogólnoustrojowo przeprowadzonych u kobiet, będących w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie wykazano ryzyka występowania wad wrodzonych. Symbactin można stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności. U kobiet ciężarnych zaleca się wprowadzanie globulki, używając palca. Karmienie piersi?
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie wiadomo, czy klindamycyna przenika do mleka ludzkiego po podaniu dopochwowym, jednakże w postaci dopochwowej stosowana jest w znacznie mniejszych dawkach niż podawana ogólnoustrojowo, a do krążenia ogólnoustrojowego wchłonięciu ulega około 30% (zakres 6–70%) klindamycyny. Po podaniu ogólnoustrojowym klindamycyna występuje w mleku kobiecym w stężeniu od < 0,5 do 3,8 µg/ml. Jeśli klindamycyna podawana jest ogólnoustrojowo matce karmiącej piersią, istnieje ryzyko wystąpienia niekorzystnego wpływu na mikroflorę przewodu pokarmowego niemowlęcia karmionego piersią, czego skutkiem może być biegunka, krew w stolcu lub wysypka. Stosowanie produktu leczniczego Symbactin u kobiety karmiącej piersią można rozważyć, gdy spodziewane korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Symbactin nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci globulek oceniono w badaniach klinicznych prowadzonych u kobiet niebędących w ciąży. Częstość występowania działań niepożądanych pogrupowano według następującej klasyfikacji: Często (≥ 1/100 do < 1/10); Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100). Klasyfikacja układów i narządów Często (≥ 1/100 do < 1/10): Zakażenia grzybicze, zakażenie drożdżakami Ból głowy Ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty Świąd (w miejscach innych niż miejsce podania), wysypka Ból w boku Odmiedniczkowe zapalenie nerek, bolesne oddawanie moczu Kandydoza sromu i pochwy, ból sromu i pochwy, zaburzenia sromu i pochwy Infekcja pochwy, wydzielina z pochwy, zaburzenia miesiączkowania Ból i świąd w miejscu podania, miejscowy obrzęk, ból, gorączka Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100): Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego jest efektem klasy leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Nie zgłaszano przypadków przedawkowania globulek produktu leczniczego Symbactin. Stosowana dopochwowo zawarta w produkcie leczniczym Symbactin klindamycyna w postaci fosforanu, może ulegać wchłanianiu w ilościach wywołujących działanie ogólnoustrojowe. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie leczenia objawowego, a jeżeli konieczne, leczenia podtrzymującego czynności życiowe. Przypadkowe połknięcie może prowadzić do skutków porównywalnych z działaniem terapeutycznym stężeń klindamycyny podawanej doustnie.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: ginekologiczne leki przeciwzakaźne i antyseptyczne (z wyłączeniem skojarzeń z kortykosteroidami), antybiotyki, kod ATC: G 01AA 10. Mechanizm działania Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę białek bakteryjnych na poziomie rybosomów bakteryjnych. Antybiotyk wiąże się preferencyjnie do podjednostki 50S rybosomu oraz wpływa na proces translacji. Mimo że fosforan klindamycyny jest nieczynny in vitro, szybka hydroliza in vivo przekształca ten związek w przeciwbakteryjnie aktywną klindamycynę. Podobnie jak większość inhibitorów syntezy białek, klindamycyna wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, a jej skuteczność zależy od długości czasu, w którym stężenie substancji czynnej pozostaje powyżej wartości MIC dla zakażającego drobnoustroju. Oporność Oporność na klindamycynę bakterii pochwy może rozwinąć się podczas leczenia miejscowego.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na klindamycynę jest najczęściej spowodowana modyfikacją miejsca docelowego na rybosomie, zazwyczaj poprzez chemiczną modyfikację zasad RNA lub poprzez mutacje punktowe w RNA bądź sporadycznie w białkach. Dla niektórych drobnoustrojów wykazano oporność krzyżową in vitro między linkozamidami, makrolidami i streptograminami B. Wykazano występowanie oporności krzyżowej pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Wrażliwość in vitro: Klindamycyna działa in vitro na większość szczepów poniższych drobnoustrojów, związanych z występowaniem bakteryjnej waginozy: Bacteroides spp. Gardnerella vaginalis Mobiluncus spp. Mycoplasma hominis Peptostreptococcus spp. Nie ustalono standardowej metodologii badania wrażliwości potencjalnych bakteryjnych patogenów pochwy, Gardnerella vaginalis, Mobiluncus spp. czy Mycoplasma hominis. Dla leków stosowanych miejscowo nie ustalono stężeń granicznych dla odpowiednich patogenów.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłaniane Wchłanianie ogólnoustrojowe klindamycyny określono po dopochwowym podaniu 11 zdrowym ochotniczkom, raz na dobę przez 3 dni globulki dopochwowej, zawierającej 100 mg klindamycyny w postaci fosforanu klindamycyny. Na podstawie pola powierzchni pod krzywą stężenie-czas (AUC), po 3 dniach stosowania około 30% (zakres 6% do 70%) podanej dawki wchłaniało się do krążenia ogólnego. Wchłanianie ogólnoustrojowe określono po dożylnym podaniu subterapeutycznej dawki, 100 mg klindamycyny w postaci fosforanu klindamycyny jako komparatora tym samym ochotniczkom, a także dawki 100 mg podanej w postaci kremu dopochwowego. Średnia wartość AUC w 3 dniu stosowania globulek wynosiła 3,2 µg•h/ml (zakres 0,42 do 11 µg•h/ml), maksymalne stężenie klindamycyny w surowicy (Cmax) miało średnią wartość 0.27 µg/ml (zakres 0,03 do 0,67 µg/ml) i występowało 5 godzin po podaniu leku (zakres 1 do 10 godzin).
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie wartości AUC i Cmax po zastosowaniu pojedynczej dawki dożylnej wynosiły odpowiednio 11 µg•h/ml (zakres 5,1 do 26 µg•h/ml) i 3,7 µg/ml (zakres 2,4 do 5,0 µg/ml). Średni pozorny okres półtrwania w fazie eliminacji po podaniu dopochwowym wynosił 11 godzin (zakres 4 do 35 godzin) i uważa się, że był ograniczony przez szybkość wchłaniania. Wyniki powyższego badania wykazały, że ogólnoustrojowa ekspozycja na klindamycynę (w oparciu o AUC) po podaniu globulki dopochwowej była średnio trzykrotnie mniejsza niż w przypadku pojedynczej subterapeutycznej dawki dożylnej wynoszącej 100 mg. W odniesieniu do porównywalnej dawki kremu dopochwowego, ogólnoustrojowe wchłanianie klindamycyny w postaci globulki było około 7-krotnie większe niż klindamycyny w postaci kremu, ze średnimi wartościami AUC 0,4 µg•h/ml (zakres od 0,13 do 1,16 µg•h/ml) i Cmax 0,02 µg/ml (zakres 0,01 do 0,07 µg/ml) dla kremu dopochwowego.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto zalecane dobowe i całkowite dawki klindamycyny stosowanej dopochwowo są znacznie mniejsze niż dawki zwykle stosowane w postaci doustnej czy pozajelitowej (100 mg/dobę klindamycyny w postaci globulki przez 3 dni odpowiada 30 mg/dobę wchłoniętym ogólnoustrojowo w porównaniu z 600 do 2700 mg/dobę stosowanymi do 10 dni lub dłużej w postaci doustnej lub pozajelitowej). Po zastosowaniu globulek dopochwowych, ogólnoustrojowa ekspozycja na klindamycynę jest znacznie niższa niż ekspozycja po stosowaniu terapeutycznych dawek doustnych (od 2 do 20 razy mniejsza) lub dawek pozajelitowych (od 40 do 50 razy mniejsza).
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksykologia: Fosforan klindamycyny (5 mg) rozproszony w tłuszczu utwardzonym (baza do globulek składająca się z mieszaniny glicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych) badano u szczurów z wyciętymi jajnikami. Wyniki wykazały, że produkt powodował łagodne podrażnienie pochwy, które szybko ustępowało po zaprzestaniu leczenia. Rakotwórczość/Mutagenność: Nie przeprowadzono na zwierzętach długoterminowych badań klinicznych dotyczących rakotwórczego działania klindamycyny. Badania genotoksyczności obejmowały test mikrojądrowy u szczurów oraz test Amesa. Obydwa testy dały negatywny wynik. Szkodliwy wpływ na reprodukcję Badania płodności przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę klindamycyny do 300 mg/kg mc./na dobę nie wykazały wpływu na płodność lub zdolności reprodukcyjne. Nie przeprowadzono badań płodności u zwierząt z klindamycyną stosowaną dopochwowo.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania dotyczące rozwoju zarodka i płodu przeprowadzone na szczurach otrzymujących klindamycynę doustnie oraz na szczurach i królikach otrzymujących klindamycynę podskórnie wykazały szkodliwe działanie na zarodek i płód po dawkach, które miały toksyczny wpływ na organizm matki. U szczurów śmierć matki występowała przy marginesach narażenia około 400-krotnie większych niż narażenie pacjenta. U królików toksyczność dla matek, w tym poronienia, występowała przy marginesach narażenia 50-krotnie większych w stosunku do narażenia pacjenta. Toksyczny wpływ na płód i zarodek, w tym poronienia po implantacji zarodka i zmniejszona żywotność, występował u królików przy 120-krotnych marginesach narażenia. Klindamycyna nie wykazywała działania teratogennego u szczurów i królików. Stężenia klindamycyny u szczurów i królików przy których nie obserwowano występowania działań niepożądanych (250 i 5 mg/kg mc./na dobę, odpowiednio) odpowiadały stężeniom 39-krotnie i 5-krotnie większym niż średnia wartość AUC (3,2 µg•h/ml) występująca po podaniu zdrowym ochotniczkom raz na dobę przez 3 dni, globulek dopochwowych zawierających 100 mg klindamycyny.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tłuszcz stały 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Brak informacji na temat jednoczesnego stosowania z innymi produktami dopochwowymi. Stosowanie lateksowych prezerwatyw nie jest zalecane podczas terapii produktem leczniczym Symbactin. Brak dostępnych danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Symbactin na błony dopochwowe wykonane z lateksu. 6. SZCZEGÓŁOWE DANE O PRODUKCIE 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Trzy globulki pakowane w białe blistry miękkie PVC/PE, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Nie stosować produktu leczniczego, jeśli blistry zawierające globulki są rozdarte, otwarte lub niecałkowicie zamknięte.
CHPL leku Symbactin, globulki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Aplikacja globulki: wyjąć globulkę z blistra; położyć się na plecach z kolanami podciągniętymi do klatki piersiowej; włożyć globulkę do pochwy koniuszkiem trzeciego (środkowego) palca tak głęboko, jak to możliwe nie powodując dyskomfortu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindavag, 100 mg, globulki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda globulka zawiera 100 mg klindamycyny (Clindamycinum) w postaci klindamycyny fosforanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Globulka Białawe do żółtawych globulki o półstałej konsystencji (o wymiarach około 21 mm x 13 mm).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Clindavag jest wskazany w leczeniu waginozy bakteryjnej (wcześniej określanej jako zapalenie pochwy wywołane przez bakterie z rodzaju Haemophilus, Gardnerella lub Corynebacterium; niespecyficzne zapalenie pochwy lub waginoza wywołana przez bakterie beztlenowe). Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka to jedna globulka stosowana dopochwowo przed udaniem się na spoczynek nocny, przez 3 kolejne dni (patrz punkt 6.6). Pacjentki w podeszłym wieku Stosowanie produktu leczniczego Clindavag nie zostało przebadane u pacjentek w wieku powyżej 65 lat. Pacjentki z zaburzeniami czynności nerek Stosowanie produktu leczniczego Clindavag nie zostało przebadane u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek. Dzieci i młodzież Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu leczniczego Clindavag nie zostały określone u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 16 lat. Sposób podawania Produkt leczniczy Clindavag należy stosować dopochwowo (patrz punkt 6.6).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Produkt leczniczy Clindavag jest także przeciwwskazany do stosowania u pacjentek, u których w przeszłości po zastosowaniu antybiotyków wystąpiło zapalenie okrężnicy.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed lub po rozpoczęciu leczenia produktem leczniczym Clindavag konieczne może być przeprowadzenie odpowiednich badań laboratoryjnych w celu wykluczenia infekcji wywołanych przez Trichomonas vaginalis, Candida albicans, Chlamydia trachomatis lub gonokoki. Stosowanie produktu leczniczego Clindavag może być przyczyną namnażania drobnoustrojów niewrażliwych na klindamycynę, zwłaszcza drożdżaków. Początek objawów sugerujących rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego może wystąpić podczas lub po leczeniu przeciwbakteryjnym (patrz punkt 4.8). Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego zgłaszano w przypadku prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny, i może ono mieć nasilenie od łagodnego do zagrażającego życiu. Dlatego też ważne jest, aby rozważyć taką możliwość u pacjentek, u których biegunka występuje po podaniu leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadkach o umiarkowanym nasileniu poprawa może nastąpić po przerwaniu stosowania produktu leczniczego. W przypadku wystąpienia biegunki spowodowanej rzekomobłoniastym zapaleniem jelita, leczenie klindamycyną musi zostać przerwane. Należy zastosować odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne. W tym przypadku przeciwwskazane są leki hamujące perystaltykę jelit. Należy zachować ostrożność, przepisując produkt leczniczy Clindavag pacjentkom z chorobą zapalną jelit, taką jak choroba Leśniewskiego-Crohna lub wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Podobnie jak w przypadku innych infekcji pochwy zaleca się, aby pacjentka nie współżyła płciowo podczas stosowania produktu leczniczego Clindavag. Prezerwatywy lateksowe i błony dopochwowe mogą ulec uszkodzeniu, jeśli poddane są działaniu składników podłoża produktu leczniczego Clindavag (patrz punkt 6.2).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Specjalne środki ostrozności
Nie zaleca się stosowania takich zabezpieczeń w ciągu 72 godzin po zastosowaniu produktu leczniczego Clindavag, ponieważ może to spowodować osłabienie ich skuteczności w zapobieganiu ciąży lub ochronie przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Nie jest zalecane stosowanie innych produktów dopochwowych (takich jak tampony i irygatory dopochwowe) podczas leczenia produktem Clindavag. Nie prowadzono badania bezpieczeństwa i skuteczności dotyczącego stosowania produktu leczniczego Clindavag w następujących grupach pacjentek: kobiety ciężarne, kobiety karmiące piersią, pacjentki z zaburzeniami czynności wątroby, pacjentki z niedoborami odporności, pacjentki z zapaleniem jelita grubego. Dzieci i młodzież Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Clindavag u dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Brak informacji na temat jednoczesnego stosowania innych produktów leczniczych dopochwowych z produktem leczniczym Clindavag. Działanie systemowe fosforanu klindamycyny polega na blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, nasilając działanie leków o podobnym działaniu. Dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania klindamycyny z lekami blokującymi przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (patrz punkt 4.9 i 5.2).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Clindavag podczas pierwszego trymestru ciąży, ponieważ brak jest odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań klinicznych przeprowadzonych u pacjentek w ciąży. W badaniach klinicznych, stosowanie klindamycyny dopochwowo u kobiet w drugim trymestrze ciąży oraz stosowanie klindamycyny ogólnoustrojowo w drugim i trzecim trymestrze ciąży nie było związane z wrodzonymi nieprawidłowościami. Produkt leczniczy Clindavag może być stosowany w leczeniu pacjentek w ciąży w drugim i trzecim trymestrze tylko w przypadku wyraźnej konieczności. Kobietom w ciąży zaleca się wprowadzanie globulki, używając palca. Karmienie piersi?
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie wiadomo, czy klindamycyna przenika do mleka matki po podaniu dopochwowym, ale stosowana jest w znacznie mniejszych dawkach niż klindamycyna stosowana ogólnoustrojowo, a około 30% (w zakresie od 6% do 70%) jest wchłaniane ogólnoustrojowo. Po podaniu ogólnoustrojowym klindamycyna była wykrywana w mleku matki karmiącej piersią w zakresach od <0,5 do 3,8 µg/ml. Jeśli klindamycyna stosowana jest ogólnoustrojowo u matki karmiącej piersią, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych w postaci zaburzeń flory bakteryjnej żołądka i jelit u niemowlęcia karmionego piersią, takich jak: biegunka, krew w kale lub wysypka. Można rozważyć zastosowanie produktu leczniczego Clindavag u kobiety karmiącej piersią, jeśli spodziewane korzyści dla matki ze stosowania leku przewyższają ryzyko dla dziecka. Płodność Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Clindavag nie ma wpływu lub wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci globulek oceniono w badaniach klinicznych prowadzonych u kobiet niebędących w ciąży. Częstość występowania działań niepożądanych określono jak poniżej: Często (≥1/100 do <1/10); Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100). Klasyfikacja wg organów i narządów Klasyfikacja Często Niezbyt często Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia grzybicze, zakażenia drożdżakami Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy Zaburzenia żołądka i jelit Ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd (w miejscach innych niż miejsce podania), wysypka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Ból w boku Zaburzenia nerek i dróg moczowych Odmiedniczkowe zapalenie nerek, bolesne oddawanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Kandydoza sromu i pochwy, ból sromu i pochwy, zaburzenia sromu i pochwy, infekcja pochwy, wydzielina z pochwy, zaburzenia miesiączkowania Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w miejscu podania, świąd w miejscu podania, miejscowy obrzęk, ból, gorączka Rzekomobłoniaste zapalenie jelit jest efektem klasy leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: + 48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Brak jest doniesień dotyczących przedawkowania produktu leczniczego Clindavag w postaci globulek. Klindamycyny fosforan, zawarty w produkcie leczniczym Clindavag, stosowany dopochwowo może wchłaniać się w ilościach powodujących ogólnoustrojowe działania niepożądane. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego czynności życiowe. Przypadkowe połknięcie produktu leczniczego może powodować działania porównywalne z tymi obserwowanymi po doustnym podaniu klindamycyny w dawkach leczniczych.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: ginekologiczne leki przeciwzakaźne i antyseptyczne (z wyłączeniem skojarzeń z kortykosteroidami), antybiotyki, kod ATC: G 01 AA 10. Mechanizm działania Klindamycyna jest antybiotykiem z grupy linkozamidów, który hamuje syntezę białek bakteryjnych na poziomie rybosomów bakteryjnych. Antybiotyk wiąże się preferencyjnie do podjednostki 50S rybosomu oraz wpływa na proces translacji. Mimo że fosforan klindamycyny jest nieczynny in vitro, szybka hydroliza in vivo przekształca ten związek w klindamycynę o działaniu przeciwbakteryjnym. Podobnie jak większość inhibitorów syntezy białek, klindamycyna wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, a jej skuteczność zależy od długości czasu, w którym stężenie substancji czynnej pozostaje powyżej wartości MIC dla zakażającego drobnoustroju. Oporność Podczas leczenia miejscowego może rozwinąć się oporność bakterii pochwy na klindamycynę.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność na klindamycynę jest najczęściej spowodowana modyfikacją miejsca docelowego na rybosomie, zazwyczaj poprzez chemiczną modyfikację zasad RNA lub poprzez mutacje punktowe w RNA bądź sporadycznie w białkach. Dla niektórych drobnoustrojów wykazano oporność krzyżową in vitro między linkozamidami, makrolidami i streptograminami B. Wykazano występowanie oporności krzyżowej pomiędzy klindamycyną a linkomycyną. Wrażliwość in vitro: Klindamycyna jest aktywna in vitro wobec większości szczepów poniższych drobnoustrojów związanych z występowaniem bakteryjnego zakażenia pochwy: Bacteroides spp. Gardnerella vaginalis Mobiluncus spp. Mycoplasma hominis Peptostreptococcus spp. Nie ustalono standardowej metodologii badania wrażliwości potencjalnych bakteryjnych patogenów odpowiedzialnych za rozwój waginozy bakteryjnej: Gardnerella vaginalis, Mobiluncus spp. lub Mycoplasma hominis. Progi wrażliwości nie zostały określone dla antybiotyków stosowanych miejscowo.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie do krążenia ogólnego ustalono po dopochwowym podaniu jednej globulki dopochwowej fosforanu klindamycyny (odpowiadającej dawce 100 mg klindamycyny), podawanej 11 zdrowym ochotnicznkom, raz na dobę przez 3 dni. Na podstawie pola pod krzywą zależności stężenia od czasu (AUC), około 30% (zakres 6% do 70%) podanej dawki zostało wchłonięte do krążenia ogólnego 3 dnia. Wchłanianie ogólnoustrojowe oszacowano przy użyciu subterapeutycznej dawki 100 mg fosforanu klindamycyny, podawanej dożylnie jako komparatora u tych samych ochotników, a także dawki 100 mg fosforanu klindamycyny podawanej dopochwowo. Średnie AUC po 3 dniach stosowania globulek dopochwowych wyniosł o 3,2 µg • godz./ml (zakres 0,42 do 11 µg • godz./ml). Cmax, obserwowane 3 dnia stosowania globulki dopochwowej, wynosiło średnio 0,27 µg/ml (zakres 0,03 do 0,67 µg/ml) i było obserwowane około 5 godzin po podaniu (zakres od 1 do 10 godzin).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Natomiast wartości AUC i Cmax po podaniu pojedynczej dawki dożylnej wynosiły średnio 11 µg • godz./ml (zakres 5,1 do 26 µg • godz./ml) i 3,7 µg/ml (zakres 2,4 do 5,0 µg/ml). Średni pozorny okres półtrwania eliminacji po podaniu globulki dopochwowej wynosił 11 godzin (zakres 4 do 35 godzin) i uważa się, że jest ograniczony przez szybkość wchłaniania. Wyniki tego badania pokazały, że ogólnoustrojowa ekspozycja na klindamycynę (w oparciu o AUC) po podaniu globulki dopochwowej była średnio trzykrotnie mniejsza niż w przypadku pojedynczej, subterapeutycznej dawki 100 mg klindamycyny podanej dożylnie. W porównaniu do podobnej dawki klindamycyny w kremie dopochwowym, ogólnoustrojowe wchłanianie klindamycyny po podaniu globulki dopochwowej było około 7-krotnie większe niż po podaniu kremu dopochwowego, ze średnimi wartościami AUC i Cmax 0,4 µg • godz./ml (zakres 0,13 do 1,16 µg • godz./ml) i 0,02 µg/ml (zakres od 0,01 do 0,07 µg/ml) odpowiednio dla kremu dopochwowego.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Ponadto zalecane dobowe i całkowite dawki klindamycyny w postaci globulki dopochwowej są znacznie mniejsze niż dawki klindamycyny zwykle podawane w leczeniu doustnym lub pozajelitowym (100 mg klindamycyny na dobę w postaci globulki dopochwowej przez 3 dni, co odpowiada około 30 mg klindamycyny wchłanianej na dobę w porównaniu do 600 do 2700 mg klindamycyny na dobę podawanej doustnie lub pozajelitowo przez okres do 10 dni lub dłużej). Ekspozycja ogólnoustrojowa na klindamycynę w postaci globulek dopochwowych jest znacznie mniejsza niż ekspozycja ogólnoustrojowa na dawki terapeutyczne chlorowodorku klindamycyny podawanego doustnie (od 2 do 20 razy mniejsza) lub fosforanu klindamycyny podawanego pozajelitowo (od 40 do 50 razy mniejsza).
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksykologia Fosforan klindamycyny (5 mg), zawieszony w tłuszczu twardym (baza do globulek dopochwowych, składająca się z mieszaniny glicerydów nasyconych kwasów tłuszczowych), testowano na modelu szczura z usuniętymi jajnikami. Wyniki wskazują, że preparat powodował łagodne podrażnienie pochwy podczas leczenia, które szybko ustępowało po zaprzestaniu leczenia. Rakotwórczość/Mutagenność Nie przeprowadzono długoterminowych badań klinicznych na zwierzętach dotyczących kancerogennego działania klindamycyny. Test mikrojądrowy u szczura i genotoksyczności Amesa były negatywne. Szkodliwy wpływ na reprodukcję Badania dotyczące płodności, przeprowadzone na szczurach, którym podawano dawkę klindamycyny do 300 mg/kg mc. na dobę, nie wykazały wpływu na płodność lub zdolności reprodukcyjne. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność w odniesieniu do dopochwowej drogi podania.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W badaniach klindamycyny dotyczących rozwoju zarodka i płodu po podaniu doustnym przeprowadzonych na szczurach oraz rozwoju zarodka i płodu po podaniu podskórnym u szczurów i królików obserwowano szkodliwy wpływ na zarodek i płód po dawkach, które wykazywały toksyczny wpływ na organizm matki. U szczurów śmierć matki występowała przy marginesach narażenia około 400-krotnie większych niż narażenie pacjenta. U królików toksyczność dla matek, w tym poronienia, występowała przy marginesach ekspozycji 50-krotnie większych w stosunku do narażenia pacjenta. U królików, toksyczny wpływ na rozwój zarodka i płodu, w tym utrata zdolności do implantacji i zmniejszona żywotność, występował przy 120-krotnych marginesach ekspozycji. Klindamycyna nie wykazywała działania teratogennego u szczurów i królików. Marginesy narażenia NOAEL (ang. no-observed-adverse-effect level) w okresie rozwojowym u szczurów i królików (odpowiednio 250 i 5 mg/kg mc.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
na dobę) były 39-krotnością i 5-krotnością średniego AUC (3,2 μg • godz./ml) klindamycyny u zdrowych ochotniczek, którym podawano dopochwowo fosforan klindamycyny (w ilości odpowiadającej 100 mg klindamycyny) raz na dobę przez 3 dni.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Tłuszcz stały 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Brak dostępnych informacji dotyczących jednoczesnego stosowania innych produktów do stosowania dopochwowo. Nie zaleca się stosowania prezerwatyw lateksowych podczas leczenia produktem leczniczym Clindavag. Brak dostępnych danych dotyczących wpływu produktu leczniczego na diafragmy lateksowe. 6.3 Okres ważności 36 miesięcy. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 3 globulki dopochwowe w białym blistrze PVC/PE zapakowane w pudełko tekturowe. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania. Nie stosować produktu leczniczego, jeżeli blistry zawierające globulki są rozdarte, otwarte lub niecałkowicie zamknięte. Wprowadzenie globulki do pochwy: Wyjąć globulkę z blistra.
CHPL leku Clindavag, globulki, 100 mg
Dane farmaceutyczne
Położyć się na plecach z kolanami przyciągniętymi do klatki piersiowej. Używając koniuszka trzeciego (środkowego) palca, wprowadzić globulkę do pochwy tak głęboko, jak to możliwe, nie powodując dyskomfortu. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Clindamycin hameln, 150 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 150 mg klindamycyny. Każda ampułka z 2 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 300 mg klindamycyny. Każda ampułka z 4 ml roztworu zawiera fosforan klindamycyny co odpowiada 600 mg klindamycyny. Substancje pomocnicze o znanym działaniu 1 ml roztworu zawiera 9 mg alkoholu benzylowego – patrz punkt 4.4. 1 ml roztworu zawiera do 8,6 mg sodu – patrz punkt 4.4. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań/do infuzji. Ten produkt leczniczy to przezroczysty, bezbarwny lub bladożółtawy roztwór bez widocznych cząstek stałych. pH 5,5 – 7,0
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Clindamycin hameln wskazany jest w leczeniu następujących ciężkich zakażeń spowodowanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę (patrz punkt 5.1) u dorosłych i dzieci starszych niż 4 tygodnie: Zakażenia kości i stawów Przewlekłe zapalenia zatok Zakażenia dolnych dróg oddechowych Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej Zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich Należy brać pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: W leczeniu ciężkich zakażeń: 1800 mg do 2700 mg klindamycyny na dobę, co odpowiada 12 do 18 ml produktu leczniczego Clindamycin hameln podawanego w dwóch do czterech równych dawkach podzielonych, zazwyczaj w skojarzeniu z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne, szczególnie w przypadku: zakażeń w obrębie jamy brzusznej (jak zapalenie otrzewnej i ropień brzuszny) zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych (jak zapalenie narządów miednicy mniejszej, zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia okołopochwowe, ropnie jajowodów i jajników, zapalenie jajowodów i zapalenie tkanki łącznej miednicy) podejrzenia wielobakteryjnego zakażenia płuc (jak zachłystowe zapalenie płuc, ropień płuc, martwicze zapalenie płuc i ropniak) W leczeniu mniej ciężkich zakażeń: 1200 mg do 1800 mg klindamycyny na dobę, co odpowiada 8 do 12 ml produktu Clindamycin hameln podawanego w trzech lub czterech równych dawkach podzielonych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
W przypadku zakażeń zagrażających życiu podawano dawki do 4800 mg/dobę. Nie zaleca się stosowania pojedynczych wstrzyknięć domięśniowych w dawce większej niż 600 mg klindamycyny, ani infuzji dożylnej w dawkach większych niż 1200 mg klindamycyny w ciągu jednej godziny. Dzieci: Produkt Clindamycin hameln zawiera alkohol benzylowy i dlatego nie powinien być stosowany u wcześniaków i noworodków, a u dzieci powyżej 4 tygodnia życia należy stosować go z zachowaniem ostrożności. Dzieci w wieku od 1 miesiąca do 12 lat: W przypadku ciężkich zakażeń u dzieci minimalna zalecana dawka wynosi 300 mg na dobę niezależnie od masy ciała. W zależności od stopnia ciężkości infekcji, zaleca się podawanie 20 – 40 mg/kg mc. na dobę w trzech lub czterech równych dawkach podzielonych. U dzieci w wieku poniżej 3 lat, produkt leczniczy Clindamycin hameln nie powinien być stosowany dłużej niż przez tydzień ze względu na zwiększone ryzyko kumulacji alkoholu benzylowego.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku: Okres półtrwania, objętość dystrybucji i klirens oraz stopień wchłaniania po podaniu klindamycyny fosforanu nie zmieniają się wraz z wiekiem. Analiza danych pochodzących z badań klinicznych nie wykazała związanego z wiekiem, wzrostu toksyczności produktu leczniczego. Dlatego sam wiek nie powinien mieć wpływu na wymagania dotyczące dawkowania produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku. Inne czynniki, które należy wziąć pod uwagę, patrz punkt 4.4. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, okres półtrwania klindamycyny jest wydłużony. Zmniejszenie dawki na ogół nie jest konieczne, gdy klindamycyna podawana jest co 8 godzin. Należy jednak kontrolować stężenie klindamycyny w osoczu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. W zależności od wyników, konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów między poszczególnymi dawkami.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek okres półtrwania jest wydłużony, jednakże u pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności zmniejszenia dawki. Niemniej jednak, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub z bezmoczem należy monitorować stężenie klindamycyny w osoczu. W zależności od wyników, niezbędne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie okresów pomiędzy podawaniem kolejnych dawek do 8 lub nawet do 12 godzin. Dawkowanie w przypadku pacjentów hemodializowanych: Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu w procesie hemodializy. Z tego względu nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki przed rozpoczęciem hemodializy ani po jej zakończeniu. Czas trwania leczenia: W przypadku rozpoznanych, a nawet podejrzewanych zakażeń paciorkowcami ß-hemolizującymi, leczenie klindamycyną należy kontynuować przez co najmniej 10 dni, aby uchronić pacjenta przed następową gorączką reumatyczną lub kłębuszkowym zapaleniem nerek.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Ponieważ produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy, nie powinien być stosowany u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż 7 dni, chyba że w szczególnym przypadku wymagany jest dłuższy czas leczenia. Sposób podawania Ten produkt leczniczy podaje się we wstrzyknięciu domięśniowym lub w infuzji dożylnej po rozcieńczeniu. Ten produkt leczniczy NIE MOŻE być podawany w postaci bolusa dożylnego, ponieważ szybkie dożylne wstrzyknięcie nierozcieńczonej klindamycyny może prowadzić do zatrzymania akcji serca. Infuzja dożylna W celu podania w infuzji dożylnej ten produkt leczniczy trzeba rozcieńczyć. Instrukcja dotycząca rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6. W pojedynczej infuzji nie należy podawać więcej niż 1200 mg klindamycyny w ciągu godziny. Stężenie klindamycyny nie powinno wynosić więcej niż 18 mg/ml, a szybkość infuzji nie powinna być większa niż 30 mg/min.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dawkowanie
Dawka 300 mg – Rozcieńczalnik 50 ml – Minimalny czas infuzji 10 minut Dawka 600 mg – Rozcieńczalnik 50 ml – Minimalny czas infuzji 20 minut Dawka 900 mg – Rozcieńczalnik 50-100 ml – Minimalny czas infuzji 30 minut Dawka 1200 mg – Rozcieńczalnik 100 ml – Minimalny czas infuzji 40 minut Wstrzyknięcie domięśniowe Do podania we wstrzyknięciu domięśniowym, ten produkt leczniczy należy stosować w postaci nierozcieńczonej. Nie zaleca się stosowania pojedynczych dawek większych niż 600 mg klindamycyny.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na klindamycynę, linkomycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ciężkie skórne działania niepożądane U pacjentów stosujących klindamycynę obserwowano ciężkie reakcje skórne (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR) w tym w tym wysypkę polekową z eozynofilią i objawami uogólnionymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), zespół Stevensa-Johnsona, (ang. Stevens-Johnson syndrome, SJS), toksyczną nekrolizę naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN, znane również jako zespół Lyella) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (ang. acute generalized exanthematous pustulosis, AGEP), która może zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu. W momencie przepisywania produktu leczniczego pacjentom, należy poinformować ich o oznakach i objawach ciężkich reakcji skórnych oraz następnie uważnie ich monitorować. Jeśli wystąpią oznaki i objawy ciężkich reakcji skórnych, należy natychmiast przerwać stosowanie klindamycyny i rozważyć alternatywne leczenie.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli u pacjenta podczas stosowania klindamycyny wystąpiła ciężka reakcja, taka jak DRESS, SJS, TEN lub AGEP, nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia klindamycyną u tego pacjenta (patrz punkty 4.3 i 4.8). Ostrożność u pacjentów z: zaburzeniami czynności wątroby i nerek (patrz punkt 4.2); zaburzeniami przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego (miastenia, choroba Parkinsona, itp.); zaburzeniami żołądka i jelit w wywiadzie (np. wcześniejsze zapalenia jelita grubego); chorobami atopowymi. Ciężkie reakcje alergiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu produktu leczniczego. W takim przypadku należy natychmiast przerwać leczenie produktem leczniczym Clindamycin hameln i zastosować standardowe procedury stosowane w nagłych przypadkach. Szybkie wstrzyknięcie dożylne może mieć poważny wpływ na serce (patrz punkt 4.8) i bezwzględnie należy go unikać. U niemowląt poniżej 1.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
roku życia, podczas długotrwałego leczenia (trwającego ponad 10 dni), należy regularnie kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby i nerek. Długotrwałe oraz wielokrotne podawanie produktu leczniczego Clindamycin hameln może prowadzić do nadkażenia i (lub) kolonizacji powierzchni skóry i błon śluzowych opornymi patogenami lub drożdżakami. W określonych warunkach, leczenie klindamycyną może stanowić alternatywę dla pacjentów uczulonych na penicylinę (nadwrażliwość na penicylinę). Nie ma doniesień o alergii krzyżowej pomiędzy klindamycyną a penicyliną, a biorąc pod uwagę różnice w budowie obu tych substancji, można się spodziewać, że taka alergia nie wystąpi. Jednakże notowano pojedyncze przypadki wystąpienia reakcji anafilaktycznej (nadwrażliwości) na klindamycynę u pacjentów ze stwierdzoną alergią na penicylinę. Należy to uwzględnić w trakcie leczenia klindamycyną u pacjentów uczulonych na penicylinę.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ostre uszkodzenie nerek Niezbyt często notowano przypadki ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U pacjentów z występującą już niewydolnością nerek lub jednocześnie przyjmujących leki nefrotoksyczne należy rozważyć kontrolowanie czynności nerek (patrz punkt 4.8). Zaburzenia żołądkowo-jelitowe Występowanie biegunki związanej z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile associated diarrhoea, CDAD) zgłaszano podczas stosowania prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym klindamycyny. Powikłanie to może przebiegać od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę jelita grubego, prowadząc do nadmiernego wzrostu Clostridium difficile. Zgłaszano przypadki zapalenia jelita grubego podczas stosowania klindamycyny, a nawet dwa lub trzy tygodnie po podaniu klindamycyny. Choroba może mieć cięższy przebieg u pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów osłabionych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Bakterie Clostridium difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD i są główną przyczyną zapalenia jelita grubego związanego z antybiotykoterapią. Hiperwirulentne szczepy Clostridium difficile związane są ze zwiększoną zachorowalnością i śmiertelnością, ponieważ zakażenia tymi szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i może być konieczne wycięcie okrężnicy. W przypadku pacjentów, u których po zastosowaniu leków przeciwbakteryjnych wystąpiła biegunka należy rozważyć rozpoznanie CDAD. W takim przypadku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu chorobowego, ponieważ CDAD może wystąpić nawet do dwóch miesięcy od antybiotykoterapii. Jeśli podejrzewa się lub stwierdzono biegunkę związaną z antybiotykoterapią lub zapalenie jelita grubego związanego z antybiotykoterapią, należy przerwać leczenie przeciwbakteryjne, w tym leczenie klindamycyną i natychmiast rozpocząć odpowiednie postępowanie lecznicze.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Przeciwwskazane są wówczas leki hamujące perystaltykę jelit. Produkt leczniczy Clindamycin hameln nie jest odpowiedni do leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, ponieważ stężenie antybiotyku uzyskane w płynie mózgowo-rdzeniowym jest niewystarczające. Alkohol benzylowy Ten produkt leczniczy zawiera alkohol benzylowy 9 mg/ml jako środek konserwujący. Dożylne podawanie alkoholu benzylowego było związane z poważnymi działaniami niepożądanymi i zgonem u dzieci, w tym noworodków, charakteryzującymi się depresją ośrodkowego układu nerwowego, kwasicą metaboliczną, dusznością, niewydolnością sercowo-naczyniową i nieprawidłowościami hematologicznymi (ang. gasping syndrome). Minimalna ilość alkoholu benzylowego, przy której może wystąpić działanie toksyczne, nie jest znana. Wcześniaki i noworodki o małej masie urodzeniowej mogą być bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dlatego produktu leczniczego nie należy podawać noworodkom (w wieku do 4 tygodni), chyba że jest to uważane za bezwzględnie konieczne. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Z uwagi na ryzyko kumulacji i wystąpienia działania toksycznego (kwasica metaboliczna) kwasu benzoesowego (metabolit alkoholu benzylowego), nie należy stosować tego produktu leczniczego u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień. Duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w organizmie i może powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Należy to wziąć pod uwagę u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Duże ilości należy stosować ostrożnie i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u osób z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, ze względu na ryzyko kumulacji i toksyczności (tzw. kwasica metaboliczna). Sód Ten produkt leczniczy zawiera maksymalnie 8,6 mg sodu w 1 ml roztworu.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
2 ml: Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ampułkę 2 ml, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”. 4 ml: Ten produkt leczniczy zawiera do 34,4 mg sodu na ampułkę 4 ml, co odpowiada 1,7% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Ze względu na swoje właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, klindamycyna może nasilać działanie leków zwiotczających mięśnie. W związku z tym podczas zabiegu chirurgicznego może dojść do nieoczekiwanych zdarzeń zagrażających życiu. Dlatego produkt leczniczy Clidamycin hameln powinien być stosowany z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących te leki. Antagoniści witaminy K. U pacjentów przyjmujących klindamycynę razem z antagonistą witaminy K (np. warfaryną, acenokumarolem lub fluinidionem) notowano zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) czasu krwawienia. Dlatego u pacjentów leczonych antagonistami witaminy K należy regularnie kontrolować parametry krzepnięcia krwi. Induktory i inhibitory CYP3A4 i CYP3A5.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Klindamycyna jest metabolizowana przede wszystkim przez CYP3A4 i, w mniejszym stopniu, przez CYP3A5, z wytworzeniem głównego metabolitu sulfotlenku klindamycyny oraz dodatkowo N-demetyloklindamycyny. Dlatego inhibitory CYP3A4 i CYP3A5 mogą zwiększyć stężenie klindamycyny w osoczu. Niektóre przykłady silnych inhibitorów CYP3A4 to itrakonazol, worykonazol, klarytromycyna, telitromycyna, rytonawir i kobicystat. Zaleca się zachować ostrożność, jeśli klindamycyna stosowana jest razem z silnymi inhibitorami CYP3A4. Induktory tych enzymów mogą zwiększać klirens klindamycyny powodując zmniejszenie jej stężenia w osoczu. W prospektywnym badaniu z doustnie podawaną klindamycyną, minimalne stężenia klindamycyny w osoczu zmniejszały się o 80%, jeśli podawano ją jednocześnie z ryfampicyną, silnym induktorem CYP3A4.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Interakcje
Pacjentów należy obserwować pod kątem zmniejszonej skuteczności leczenia, jeśli klindamycyna jest stosowana jednocześnie z silnymi induktorami CYP3A4, takimi jak ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum), karbamazepina, fenytoina lub fenobarbital. Dalsze informacje z badań in vitro dotyczące interakcji pośredniczonych przez cytochrom, patrz punkt 5.2.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów i królików po podaniu doustnym i podskórnym nie wykazały zaburzeń płodności ani szkodliwego działania klindamycyny na płód, z wyjątkiem dawek powodujących toksyczność dla matki (patrz punkt 5.3). Badania wpływu na reprodukcję prowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają przewidzieć jaka reakcja wystąpi u ludzi. U ludzi klindamycyna przenika przez łożysko. Po podaniu wielu dawek, stężenie w płynie owodniowym wynosi około 30% stężenia we krwi matki. W badaniach klinicznych ogólnoustrojowe podawanie klindamycyny kobietom w ciąży w drugim i trzecim trymestrze nie było związane ze zwiększoną częstością występowania wad wrodzonych. Nie ma odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży w pierwszym trymestrze. Klindamycyna powinna być stosowana w ciąży tylko jeśli jest to niezbędne. Alkohol benzylowy przenika przez łożysko (patrz punkt 4.4). Karmienie piersi?
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klindamycyna przenika do mleka ludzkiego. Ze względu na potencjalne ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią w wyniku narażenia na klindamycynę poprzez mleko matki oraz dodatkowe ryzyko kumulacji alkoholu benzylowego i jego toksyczności (kwasica metaboliczna), produkt leczniczy Clidamycin hameln nie powinien być podawany kobietom karmiącym piersią, chyba że jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 4.4). Klindamycyna może wpływać na florę przewodu pokarmowego niemowlęcia i powodować biegunkę, kolonizację drożdżakową błon śluzowych (kandydozę) lub, rzadko, obecność krwi w kale, co wskazuje na możliwe zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem lub może powodować uczulenie. Jeśli wymagane jest dożylne leczenie klindamycyną matki karmiącej piersią, należy rozważyć alternatywne leczenie zgodnie z lokalnymi zasadami dotyczącymi leków przeciwdrobnoustojowych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeśli leczenie klindamycyną jest konieczne, niemowlę powinno być uważnie monitorowane ze względu na możliwość wystąpienia biegunki, szczególnie w przypadku stosowania przez dłuższy czas lub w dużych dawkach. Płodność Badania płodności na szczurach, którym podawano doustnie klindamycynę, nie wykazały zaburzeń płodności ani wpływu na zdolność rozrodu. Brak danych dotyczących wpływu klindamycyny na płodność u ludzi.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, senność oraz bóle głowy mogą ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane W poniższej tabeli wymieniono działania niepożądane według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W obrębie każdej z grup częstości występowania, działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥1/10) Często (≥1/100 do <1/10) Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) Bardzo rzadko (<1/10 000) Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: rzekomo-błoniaste zapalenie jelit związane z antybiotykoterapią, zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile, zakażenie pochwy. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, leukopenia, eozynofilia. Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka polekowa, reakcja alergiczna na alkohol benzylowy (tzw.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
gasping syndrome), reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, reakcje anafilaktoidalne, nadwrażliwość. Zaburzenia układu nerwowego: zaburzenia smaku, blokada nerwowo-mięśniowa, senność, zawroty głowy, bóle głowy. Zaburzenia serca: zatrzymanie krążeniowo-oddechowe. Zaburzenia naczyniowe: zakrzepowe zapalenie żył, niedociśnienie tętnicze. Zaburzenia żołądka i jelit: biegunka, ból brzucha, wymioty, nudności. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zapalenie wątroby z żółtaczką zastoinową, żółtaczka. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: osutka plamkowo-grudkowa, osutka odropodobna, pokrzywka, toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella), pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, świąd, zapalenie pochwy, wysypka i tworzenie się pęcherzy (reakcja nadwrażliwości), wysypka polekowa z eozynofilią i objawami uogólnionymi, ostra uogólniona osutka krostkowa.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: zapalenie wielostawowe. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: ostre uszkodzenie nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ból, ropnie w miejscu wstrzyknięcia, podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Badania diagnostyczne: nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. # Patrz punkt 4.4. * Rzadkie przypadki zgłaszano po zbyt szybkim podaniu dożylnym (patrz punkt 4.2). Działania niepożądane związane z alkoholem benzylowym. Różne poważne działania niepożądane, takie jak problemy w oddychaniu (tj. gasping syndrome) ze skutkiem śmiertelnym u noworodków, ryzyko kumulacji i toksyczności z kwasicą metaboliczną u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią były związane z dożylnym podawaniem alkoholu benzylowego. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301 faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Dotychczas nie zaobserwowano żadnych objawów przedawkowania. Hemodializa oraz dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usunięciu klindamycyny z surowicy. Nie ma żadnej specyficznej odtrutki. Klindamycynę podaje się domięśniowo lub dożylnie, zatem płukanie żołądka nie ma zastosowania.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy kod ATC: J01FF01 Mechanizm działania Choć w warunkach in vitro fosforan klindamycyny nie wykazuje aktywności, to wskutek szybkiej hydrolizy in vivo związek ten ulega przemianie do farmakologicznie czynnej klindamycyny. Klindamycyna wiąże się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego podobnie jak makrolidy, takie jak erytromycyna, i hamuje syntezę białek. Działanie klindamycyny jest głównie bakteriostatyczne, chociaż wysokie stężenia mogą być powoli bakteriobójcze w stosunku do wrażliwych szczepów. Działanie farmakodynamiczne Skuteczność jest związana ze stosunkiem pola powierzchni krzywej stężenia niezwiązanego antybiotyku do wartości MIC (ang. minimum inhibitory concentration) dla patogenu (fAUC/MIC).
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizmy oporności Oporność na klindamycynę może rozwinąć się w wyniku poniższych mechanizmów: Oporność gronkowców i paciorkowców często polega na zwiększonym stopniu wiązania grup metylowych z podjednostką 23S rRNA (tzw. oporność naturalna typu MLSB), co powoduje znaczne zmniejszenie powinowactwa klindamycyny do rybosomu. Większość szczepów S. aureus opornych na metycylinę (MRSA) przejawia oporność naturalną typu MLSB, a co za tym idzie jest oporna na klindamycynę. W leczeniu zakażeń wywołanych przez gronkowce oporne na makrolidy nie należy stosować klindamycyny, nawet wtedy, gdy wykazano in vitro wrażliwość szczepu, ponieważ leczenie może doprowadzić do wyselekcjonowania drobnoustrojów o naturalnej oporności typu MLSB. Szczepy o oporności naturalnej typu MLSB wykazują całkowitą oporność krzyżową na działanie klindamycyny, linkomycyny, makrolidów (np. azytromycyny, klarytromycyny, erytromycyny, roksytromycyny, spiramycyny), a także streptograminy B.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Aktywność przeciwdrobnoustrojowa Wartości graniczne Określono następujące wartości minimalnego stężenia hamującego wzrost wrażliwych i opornych bakterii: Kliniczne wartości graniczne EUCAST (wersja 10,0, ważna od 2020-01-01) Patogen Wrażliwy ≤ Oporny > Staphylococcus spp. 0,25 0,5 Streptococcus grupa A, B, C i G 0,5 0,5 Streptococcus pneumoniae 0,5 0,5 Streptococcus spp. grupa viridans 0,5 0,5 Gram-dodatnie bakterie beztlenowe z wyjątkiem Clostridioides difficile 4 4 Gram-ujemne bakterie beztlenowe 4 4 Corynebacterium spp. 0,5 0,5 Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może zostać wykryty w teście badającym antagonizm klindamycyny i antybiotyku z grupy markolidów. Jeśli nie stwierdza się antagonizmu, gatunek należy raportować jako wrażliwy. Jeśli stwierdza się antagonizm, gatunek należy raportować jako oporny i rozważyć dodanie do wyniku komentarza: „Klindamycyna może być stosowana w krótkotrwałym leczeniu lżejszych zakażeń skóry i tkanki podskórnej, ponieważ w trakcie takiego leczenia jest małe prawdopodobieństwo rozwoju oporności konstytutywnej.” Nie jest znane kliniczne znaczenie indukcyjnego mechanizmu oporności na klindamycynę w skojarzonym leczeniu ciężkich zakażeń S.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
pyogenes. Indukcyjny mechanizm oporności na klindamycynę może wystąpić w przypadku Corynebacteria. Można go wykryć poprzez antagonizm aktywności klindamycyny przez makrolid. Znaczenie kliniczne jest nieznane. Obecnie nie ma zaleceń dotyczących przeprowadzania badań. Częstość występowania oporności nabytej Występowanie nabytej oporności poszczególnych gatunków może różnić się pod względem położenia geograficznego oraz zmieniać się w czasie. Szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń należy korzystać z lokalnej informacji o oporności. Jeżeli jest to konieczne, należy zasięgnąć porady specjalisty w sytuacji, gdy lokalna oporność powoduje, że zasadność użycia danego środka w przynajmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Szczególnie w przypadku ciężkich zakażeń lub nieskuteczności leczenia, należy dokonać weryfikacji diagnozy mikrobiologicznej oraz wrażliwości drobnoustroju na klindamycynę.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Częstość występowania oporności nabytej w Europie na podstawie danych z ostatnich 5 lat z krajowych niemieckich projektów i badań nadzoru nad opornością (Z.A.R.S. styczeń 2017). Gatunki zwykle wrażliwe Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Actinomyces israelii° Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę) Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes Streptococcus spp grupa viridans^ ° Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides spp. (z wyjątkiem B. fragilis) Clostridium perfringens ° Fusobacterium spp.° Peptoniphilus spp.° Peptostreptococcus spp.° Prevotella spp.° Propionibacterium spp. ° Veillonella spp.° Inne drobnoustroje Chlamydia trachomatis° Chlamydophila pneumoniae° Gardnerella vaginalis° Mycoplasma hominis° Gatunki, u których może wystąpić problem oporności nabytej Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Staphylococcus aureus Staphylococcus aureus (oporny na metycylinę) Staphylococcus epidermidis Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus hominis Streptococcus agalactiae Drobnoustroje tlenowe Gram-ujemne Moraxella catarrhalis Drobnoustroje beztlenowe Bacteroides fragilis Gatunki z wrodzoną odporności?
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje tlenowe Gram-dodatnie Enterococcus spp. Listeria monocytogenes Drobnoustroje tlenowe Gram-ujemne Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella spp. Pseudomonas aeruginosa Drobnoustroje beztlenowe Clostridium difficile Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum ° Brak uaktualnionych danych w momencie opublikowania tabel. Pierwotne publikacje, artykuły dotyczące standardów naukowych i wytyczne terapeutyczne zakładają wrażliwość patogenu. $ Większość gatunków naturalnie wrażliwych wykazuje umiarkowaną oporność. + Co najmniej w jednym regionie stwierdza się odsetek szczepów opornych przekraczający 50%. ^ Łączna nazwa obejmująca heterogenną grupę paciorkowców. Odsetek szczepów opornych może być różny w zależności od gatunku paciorkowców.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Klindamycyny fosforan jest rozpuszczalnym w wodzie estrem do stosowania pozajelitowego. Po podaniu pozajelitowym biologicznie nieaktywny ester fosforanu klindamycyny ulega hydrolizie do klindamycyny. Potem klindamycyna występuje w organizmie jako wolna zasada (postać czynna). Estry należy uważać za proleki. Po podaniu dożylnym 300 mg średnie stężenie w surowicy po jednej godzinie wynosi około 4 do 6 μg/ml. Po podaniu domięśniowym 300 mg, najwyższe stężenie w surowicy po 3 godzinach wynosi około 6 μg/ml. Dystrybucja Stopień wiązania klindamycyny z białkami osocza zależy od jej stężenia i osiąga w przedziale terapeutycznym wartość pomiędzy 40% a 94%. Klindamycyna łatwo przenika do tkanek, przez barierę krew-łożysko oraz do mleka matki. Stopień dyfuzji do przestrzeni podpajęczynówkowej jest niewystarczający nawet w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Duże stężenia osiągane są w tkance kostnej, mazi stawowej, płynie otrzewnowym, płynie opłucnowym, plwocinach i ropie. Jednocześnie w surowicy notowano następujące stężenia substancji czynnej: w tkance kostnej 40% (20%-75%), mazi stawowej 50%, płynie otrzewnowym 50%, płynie opłucnowym 50%-90%, plwocinach 30%-75% i w ropie 30%. Metabolizm Metabolizm klindamycyny zachodzi głównie w wątrobie. Badania in vitro z zastosowaniem ludzkiej wątroby i mikrosomów jelitowych wykazały, że klindamycyna jest głównie utleniana przez CYP3A4, z niewielkim udziałem CYP3A5, z wytworzeniem klindamycyny sulfotlenku i drugorzędnego metabolitu, N-demetyloklindamycyny. Okres półtrwania klindamycyny w surowicy wynosi w przybliżeniu 3 godziny u dorosłych pacjentów i około 2 godziny u dzieci. Okres półtrwania wydłuża się u pacjentów z niewydolnością nerek oraz umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby. Niektóre metabolity wykazują działanie mikrobiologiczne (pochodna N-demetylowa i sulfotlenek).
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Produkty lecznicze nasilające działanie enzymów wątrobowych skracają średni czas utrzymywania się klindamycyny w organizmie. Badania in vitro wskazują, że klindamycyna nie hamuje CYP1A2, CYP2C9, CYP2C19, CYP2E1 ani CYP2D6. Z tego względu mało prawdopodobne są klinicznie istotne interakcje pomiędzy klindamycyną a podawanymi jednocześnie lekami metabolizowanymi przez te enzymy CYP. Na podstawie danych in vitro doustnie podawana klindamycyna może hamować jelitowy CYP3A4, ale klinicznie istotny wpływ podawanej pozajelitowo klindamycyny na jednocześnie podawane produkty lecznicze metabolizowane przez CYP3A4 jest mało prawdopodobny. Eliminacja Z kałem wydalane jest 2/3, a z moczem 1/3 dawki klindamycyny. Mniej niż 10% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klindamycyna nie może być dializowana.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Rakotwórczość Nie przeprowadzono długotrwałych badań na zwierzętach w celu oceny potencjału rakotwórczego klindamycyny. Genotoksyczność Przeprowadzone badania genotoksyczności obejmują test mikrojądrowy u szczurów oraz test Amesa Salmonella Reversion. Wyniki obu testów były negatywne. Toksyczny wpływ na reprodukcję W badaniach rozwoju płodu u szczurów po podaniu doustnym oraz w badaniach rozwoju płodu u szczurów i królików po podaniu podskórnym klindamycyny, toksyczność rozwojową obserwowano tylko przy dawkach, które powodowały toksyczność matczyną. Badania toksyczności reprodukcyjnej u szczurów i królików, którym podawano klindamycynę doustnie (tylko szczury) i podskórnie, nie wykazały dowodów na płodność lub uszkodzenie płodu, z wyjątkiem dawek, które powodowały toksyczność matczyną.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy (E 1519) Disodu edetynian Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Klindamycyny nie wolno podawać razem z ampicyliną, solą sodową fenytoiny, barbituranami, aminofiliną, glukonianem wapnia, solą sodową ceftriaksonu, cyprofloksacyną, difenylohydantoiną, chlorowodorkiem idarubicyny, siarczanem magnezu i chlorowodorkiem ranitydyny we wstrzyknięciu mieszanym. Niniejszy produkt leczniczy należy podawać oddzielnie. Roztwory soli klindamycyny mają niskie pH i można spodziewać się niezgodności z preparatami alkalicznymi lub z produktami leczniczymi niestabilnymi w niskim pH. Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem tych wymienionych w punkcie 6.6. 6.3 Okres ważności Nieotwarta ampułka: 2 lata Otwarta ampułka: Produkt należy podać natychmiast po otwarciu pojemnika.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Po rozcieńczeniu: Potwierdzono chemiczną i fizyczną stabilność roztworu po rozcieńczeniu 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami przez 48 godzin w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast po rozcieńczeniu. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie zużyty natychmiast, wówczas odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania produktu leczniczego przed użyciem ponosi użytkownik. Zwykle nie należy przechowywać roztworu dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że produkt leczniczy został rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
CHPL leku Clindamycin hameln, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, 150 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Ampułki z bezbarwnego szkła typu I o pojemności 2 mL lub 5 mL zawierające 2 mL lub 4 mL roztworu. Wielkości opakowań: 2 mL: 5, 10 lub 100 ampułek 4 mL: 5, 10 lub 100 ampułek Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Do podania w infuzji dożylnej, produkt leczniczy należy rozcieńczyć 9 mg/ml (0,9%) roztworem chlorku sodu, 50 mg/ml (5%) roztworem glukozy lub roztworem Ringera z mleczanami. Stężenie klindamycyny nie powinno wynosić więcej niż 18 mg/ml. Roztwór należy obejrzeć przed użyciem, a także po rozcieńczeniu. Należy stosować jedynie przezroczysty roztwór, wolny od widocznych cząstek stałych. Wyłącznie do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lincocin, 300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu zawiera 300 mg linkomycyny (Lincomycinum) w postaci chlorowodorku linkomycyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Lincocin, 300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji zawiera 18,9 mg alkoholu benzylowego (E 1519) w każdej fiolce, co odpowiada 9,45 mg alkoholu benzylowego /ml. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań i infuzji.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Lincocin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń spowodowanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także zakażeń spowodowanych przez wrażliwe paciorkowce lub gronkowce, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne: zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie ucha środkowego; zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej i ropień płuca; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego; posocznica. Z uwagi na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (rzekomobłoniaste zapalenie jelit), należy zawsze rozważyć możliwość podania zamiast linkomycyny antybiotyku z innej grupy. Podejmując decyzję o leczeniu produktem Lincocin należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Podanie domięśniowe Dorośli: 600 mg co 24 godziny; ciężkie zakażenia: 600 mg co 12 godzin (lub częściej) w zależności od nasilenia objawów zakażenia. Dzieci (w wieku powyżej 1 miesiąca): 10 mg/kg mc. na dobę w jednym wstrzyknięciu; ciężkie zakażenia: 10 mg/kg mc. na dobę co 12 godzin lub częściej. Podanie dożylne Nie należy podawać linkomycyny w postaci nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Produkt należy stosować w infuzji trwającej co najmniej 60 minut (patrz punkt 4.2 Sposób podawania). Dorośli: od 600 mg do 1 g co 8 do 12 godzin; ciężkie zakażenia: dawki można zwiększyć; w zakażeniach zagrażających życiu można stosować dawki do 8 g na dobę. Dzieci (w wieku powyżej 1 miesiąca): W infuzji dożylnej można podawać od 10 do 20 mg/kg mc. na dobę w zależności od nasilenia objawów zakażenia. Dawkę dobową u dzieci podaje się w dawkach podzielonych.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Dawkowanie
Sposób podawania Rozcieńczenia i szybkość podawania: Podstawę obliczania stopnia rozcieńczenia dawek dożylnych stanowi taki roztwór linkomycyny, który zawiera 1 g produktu w co najmniej 100 ml odpowiedniego roztworu (patrz punkt 6.2) i jest przetaczany dożylnie co najmniej przez godzinę. Dawka 600 mg – Objętość roztworu 100 ml – Czas 1 godz. Dawka 1 g – Objętość roztworu 100 ml – Czas 1 godz. Dawka 2 g – Objętość roztworu 200 ml – Czas 2 godz. Dawka 3 g – Objętość roztworu 300 ml – Czas 3 godz. Dawka 4 g – Objętość roztworu 400 ml – Czas 4 godz. Produkt Lincocin można podawać dowolnie często, aż do uzyskania granicy maksymalnej dawki dobowej linkomycyny, wynoszącej 8 g na dobę. Niezgodności farmaceutyczne Patrz punkt 6.2. Uwaga Gdy szybkość dożylnego podawania bądź stężenie linkomycyny były większe niż zalecane, obserwowano ciężkie zaburzenia ze strony układu oddechowego i krążenia.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Dawkowanie
Czas trwania leczenia W zakażeniach paciorkowcami beta-hemolizującymi leczenie należy prowadzić co najmniej przez 10 dni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby okres półtrwania linkomycyny jest wydłużony. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie częstotliwości podawania linkomycyny. Jeśli u pacjenta z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest leczenie linkomycyną, właściwa dawka wynosi od 25% do 35% dawki zalecanej pacjentom z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na linkomycynę, klindamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. U wcześniaków lub noworodków (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje z nadwrażliwości występowały u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest natychmiastowe leczenie doraźne z zastosowaniem adrenaliny, tlenu i steroidów w postaci dożylnej. Jeśli to wskazane, należy udrożnić drogi oddechowe, ewentualnie wykonać intubację. Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach − wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridium difficile. Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Należy zachować ostrożność przepisując linkomycynę pacjentom z chorobami układu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), ostra uogólniona osutka krostkowa (ang.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP) oraz rumień wielopostaciowy (ang. erythema multiforme, EM) zgłaszano u pacjentów stosujących leczenie linkomycyną. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4.8), należy przerwać stosowanie linkomycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie. Biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile-associated diarrhea, CDAD), o przebiegu od łagodnego po zapalenie jelita grubego zakończonego zgonem, zgłaszano w przypadku stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym linkomycyny. Leczenie produktami przeciwbakteryjnymi zmienia prawidłową mikroflorę okrężnicy, co prowadzi do nadmiernej proliferacji C. difficile. Bakterie C. difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksyny powodują zwiększoną zachorowalność i śmiertelność, ponieważ zakażenia tymi szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i wymagać kolektomii. U wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotykoterapii pojawiła się biegunka, należy rozważyć obecność zakażenia C. difficile. Konieczne jest staranne zebranie wywiadu, ponieważ CDAD zgłaszano nawet po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Ponieważ linkomycyna nie przenika dostatecznie do płynu mózgowo-rdzeniowego, nie należy jej stosować w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Jeżeli leczenie linkomycyną trwa dłużej, należy kontrolować czynność wątroby i nerek. Stosowanie antybiotyków, w tym linkomycyny, może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków. Nie należy podawać linkomycyny w postaci nierozcieńczonej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt należy stosować w infuzji trwającej co najmniej 60 minut (patrz punkt 4.2). Linkomycyna ma właściwości blokujące płytkę nerwowo-mięśniową, co może nasilać działanie innych leków o podobnym mechanizmie działania. Linkomycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którym jednocześnie podaje się leki blokujące połączenia nerwowo-mięśniowe. Linkomycynę należy stosować ostrożnie u chorych z atopią. Należy zachować ostrożność podając linkomycynę pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, z występującymi jednocześnie zaburzeniami metabolicznymi. Podczas stosowania dużych dawek leku u tych pacjentów, należy kontrolować stężenie linkomycyny w osoczu, gdyż okres półtrwania leku w osoczu może być 2 do 3 razy dłuższy. Linkomycyna może wpływać na wyniki badania aktywności fosfatazy zasadowej w osoczu krwi, powodując ich zawyżenie. Produkt leczniczy Lincocin zawiera alkohol benzylowy (E 1519).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Produkt Lincocin, 300 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań i infuzji zawiera 18,9 mg alkoholu benzylowego (E1519) w każdej fiolce, co odpowiada 9,45 mg alkoholu benzylowego /ml. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Produktu Lincocin zawierającego alkohol benzylowy nie podawać małym dzieciom (w wieku poniżej 3 lat) dłużej niż przez tydzień (chyba że jest to konieczne), ze względu na zwiększone ryzyko kumulacji alkoholu benzylowego u małych dzieci. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji i toksyczności (kwasica metaboliczna).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Linkomycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe. Wykazano, że drobnoustroje oporne na klindamycynę są również oporne na linkomycynę (oporność krzyżowa).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Alkohol benzylowy może przenikać przez łożysko (patrz punkt 4.4). U ludzi linkomycyna przenika przez łożysko. W osoczu pobranym z pępowiny stwierdzono stężenie o wartości stanowiącej 25% stężenia występującego w osoczu matki. Nie stwierdzono gromadzenia się linkomycyny w płynie owodniowym. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania linkomycyny u kobiet w okresie ciąży; Jednakże u potomstwa 302 pacjentek, leczonych linkomycyną w różnych stadiach zaawansowania ciąży, nie stwierdzono – po ponad 7 latach od momentu porodu – jakichkolwiek wad wrodzonych, czy też opóźnienia w rozwoju w porównaniu z grupą kontrolną. Linkomycynę można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy jest to konieczne. Karmienie piersi? Donoszono, że linkomycyna występuje w mleku ludzkim w stężeniach od 0,5 do 2,4 µg/ml. Produktu Lincocin nie należy stosować podczas karmienia piersią.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność W badaniach przeprowadzonych u zwierząt, produkt Lincocin nie wykazywał wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych dotyczących wpływu produktu na płodność u ludzi.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Lincocin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane pochodzące z badań klinicznych oraz raportów spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, określone według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia pochwy Rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile Zaburzenia krwi i układu chłonnego Pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, leukopenia, plamica małopłytkowa Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej Zaburzenia serca Zatrzymanie krążenia i oddechu Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie zakrzepowe zapalenie żył Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, nudności, wymioty Zapalenie błony śluzowej przełyku dolegliwości w obrębie jamy brzusznej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka, pokrzywka Świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Jałowy ropień w miejscu podania infuzji stwardnienie w miejscu podania ból w miejscu podania podrażnienie w miejscu podania a.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Działania niepożądane
Raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym. b. Po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim. c. Zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym. d. Zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym. e. Zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Nie ma swoistego antidotum. Hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu linkomycyny z osocza.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy Kod ATC: J01FF02 W zależności od wrażliwości bakterii i stężenia leku, linkomycyna może działać bakteriobójczo lub bakteriostatycznie. Mechanizm działania: Linkomycyna jest antybiotykiem wytwarzanym przez Streptomyces lincolnensis w procesie fermentacji. Mechanizm działania linkomycyny polega na hamowaniu biosyntezy białek bakteryjnych przez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomów bakteryjnych. W warunkach in vitro linkomycyna wywiera przeważnie działanie bakteriostatyczne. Aktywność przeciwbakteryjna linkomycyny wydaje się najlepiej korelować z czasem, w którym stężenie tej substancji czynnej pozostaje powyżej poziomu MIC dla drobnoustroju wywołującego dane zakażenie. Mechanizm oporności Linkomycyna wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną w pełnym zakresie.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność gronkowców i paciorkowców jest najczęściej spowodowana metylacją określonych nukleotydów w 23S RNA wchodzącego w skład podjednostek 50S rybosomów; metylacja ta może determinować oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Makrolidooporne izolaty tych drobnoustrojów oporne na makrolidy, należy badać pod kątem indukowalnej oporności na linkomycynę/klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D-zone test). Metodologia określania wrażliwości na linkomycynę w warunkach in vitro Badanie wrażliwości należy przeprowadzać przy użyciu standardowych metod laboratoryjnych, np. zgodnie z zaleceniami Instytutu Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (ang. Clinical and Laboratory Standards Institute, CLSI) lub Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W związku z tym, że CLSI ani EUCAST nie ustalili wartości granicznych wrażliwości na linkomycynę, zamiast badania wrażliwości na linkomycynę należy badać wrażliwość na klindamycynę. Oporność na linkozamidy może być indukowalna przez makrolidy w makrolidoopornych szczepach gronkowców, Streptococcus pneumoniae i paciorkowcach beta-hemolizujących. Makrolidooporne izolaty tych drobnoustrojów należy badać pod kątem indukowalnej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków lub inną standardową metodą. Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości na klindamycynę metodą rozcieńczeń oraz metodą dyfuzyjno-krążkową wg CLSI Drobnoustrój Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Wrażliwy Średniowrażliwy Oporny Wrażliwy Średniowrażliwy Oporny Staphylococcus spp.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
≤ 0,5 1–2 ≥ 4 ≥ 21 15–20 ≤ 14 Streptococcus pneumoniae, paciorkowce β-hemolizujące i paciorkowce zieleniące ≤ 0,25 0,5 ≥ 1 ≥ 19 16–18 ≤ 15 Bakterie beztlenowe ≤ 2 4 ≥ 8 Nie dotyczy Nie dotyczy Nie dotyczy Zawartość w krążku – 2 µg. Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze. Zarówno stosowana metoda rozcieńczeń, jak i metoda dyfuzyjno-krążkowa powinna zostać zwalidowana przy użyciu szczepów do kontroli jakości (QC) wskazanych przez CLSI. Dopuszczalne wartości graniczne dla badań wrażliwości tych drobnoustrojów na klindamycynę podano w poniższej tabeli. Zakresy kontroli jakości dla badań wrażliwości na klindamycynę (wg CLSI) Drobnoustrój Zakres minimalnego stężenia hamującego (MIC w µg/ml) Zakres dla metody krążkowo-dyfuzjnej (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 Nie dotyczy Staphylococcus aureus ATCC 25923 Nie dotyczy 24–30 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,12 19–25 Bacteroides fragilis ATCC 25285 0,5–2 Nie dotyczy Bacteroides thetaiotaomicron ATCC 29741 2–8 Nie dotyczy Eggerthella lenta ATCC 43055 0,06–0,25 Nie dotyczy Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
ATCC® jest zastrzeżonym znakiem towarowym American Type Culture Collection. Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości na klindamycynę metodą rozcieńczeń oraz metodą dyfuzyjno-krążkową wg EUCAST Drobnoustrój Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Wrażliwy Oporny Wrażliwy Oporny Staphylococcus spp. ≤ 0,25 > 0,5 ≥ 22 < 19 Paciorkowce grupy A, B, C, G ≤ 0,5 > 0,5 ≥ 17 < 17 Streptococcus pneumoniae ≤ 0,5 > 0,5 ≥ 19 < 19 Paciorkowce zieleniące ≤ 0,5 > 0,5 ≥ 19 < 19 Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie (z wyjątkiem Clostridium difficile) ≤ 4 — Nie dotyczy Nie dotyczy Beztlenowe bakterie Gram-ujemne ≤ 4 — Nie dotyczy Nie dotyczy Zawartość w krążku – 2 µg. Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Zakresy kontroli jakości dla badań wrażliwości na klindamycynę (wg EUCAST) Drobnoustrój Zakres minimalnego stężenia hamującego (MIC w µg/ml) Zakres dla metody dyfuzyjno-krążkowej (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,12 22–28 ATCC® jest zastrzeżonym znakiem towarowym American Type Culture Collection. Spektrum działania przeciwbakteryjnego Częstość występowania nabytej oporności u poszczególnych gatunków może różnić się w zależności od położenia geograficznego oraz czasu, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. Należy zasięgnąć specjalistycznej porady w przypadku, gdy w danym regionie częstość występowania oporności jest taka, że przydatność tego produktu w co najmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Pomiędzy linkomycyną a klindamycyną występuje oporność krzyżowa.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku metycylinoopornego gronkowca złocistego Staphylococcus aureus oraz niektórych gatunków Clostridium obserwowano spadek wrażliwości na klindamycynę/linkomycynę wraz z upływem czasu. Drobnoustroje, które zazwyczaj są wrażliwe na linkomycynę to: Bakterie względnie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (wyłącznie szczepy wrażliwe na metycylinę); Streptococcus pneumoniae; Streptococcus pyogenes; paciorkowce zieleniące; Corynebacterium diphtheriae. Bakterie beztlenowe i mikroaerofilne: Clostridium perfringens; Clostridium tetani; Propionibacterium acnes.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg linkomycyny na czczo, średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy uzyskuje się w ciągu 2 godzin i wynosi ono 5,3 μg/ml. Podanie linkomycyny bezpośrednio po posiłku zmniejsza jej wchłanianie z przewodu pokarmowego. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki 600 mg linkomycyny, średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy uzyskuje się w ciągu 60 minut i wynosi ono 11,6 μg/ml. W przypadku większości wrażliwych drobnoustrojów Gram-dodatnich stężenie lecznicze utrzymuje się przez 17 do 20 godzin. W przypadku dwugodzinnego wlewu dożylnego linkomycyny w dawce 600 mg średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy wynosi 15,9 μg/ml, a stężenie lecznicze utrzymuje się przez 14 godzin w przypadku większości wrażliwych drobnoustrojów Gram-dodatnich.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Dane pośrednie i bezpośrednie wskazują, że przy większych stężeniach linkomycyny jej wiązanie z białkami jest słabsze (wysycanie wiązania z białkami osocza). We krwi płodowej, płynie otrzewnowym i w płynie z jamy opłucnej można uzyskać stężenia leku sięgające 25%-30% stężenia we krwi, w mleku kobiecym odpowiednio 50%-100%, w tkance kostnej około 40%, a w otaczających tkankach miękkich 75%. Chociaż linkomycyna wydaje się przenikać do płynu mózgowo-rdzeniowego (ang. cerebrospinal fluid; CSF), stężenie linkomycyny w płynie mózgowo-rdzeniowym wydaje się niewystarczające do leczenia zapalenia opon mózgowych. Eliminacja Okres półtrwania leku wynosi zwykle 5,4 ± 1 godzina. Okres ten może jednak być dłuższy u osób z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek. W takiej sytuacji należy rozważyć zmniejszenie dawkowania linkomycyny poprzez rzadsze podawanie pojedynczych dawek. Po podaniu domięśniowym okres półtrwania wynosi około 5 godzin.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania w surowicy może być dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, okres półtrwania w surowicy może być nawet 2 razy dłuższy w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Wątroba jest głównym narządem metabolizującym lek. Badania na poziomie tkanek wskazują, że żółć stanowi ważną drogą wydalania. Hemodializa ani dializa otrzewnowa nie wpływają na zmniejszenie stężenia linkomycyny w surowicy. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki 600 mg linkomycyna wydalana jest wraz z moczem w 1,8% do 24,8% (średnia: 10,3%). W przypadku dwugodzinnego wlewu dożylnego linkomycyny w dawce 600 mg linkomycyna wydalana jest wraz z moczem w 4,9% do 23,3% (średnia: 15,1%).
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne z konwencjonalnych badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, badań genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi. Kiedy ciężarnym samicom szczura podawano w okresie organogenezy dawki przekraczające 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (ang. maximum recommended human dose, MRHD), nie stwierdzano toksycznego wpływu na rozwój. Po podaniu szczurom linkomycyny w dawce wynoszącej 1,2 x MRHD nie zaobserwowano wpływu na płodność.
CHPL leku Lincocin, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, 300 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Alkohol benzylowy (E 1519) Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nowobiocyna, kanamycyna, fenytoina podawane we wspólnym wstrzyknięciu wykazują niezgodność fizyczną z linkomycyną. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 szklana fiolka zawierająca 2 ml roztworu do wstrzykiwań i infuzji (600 mg linkomycyny), zabezpieczona gumowym korkiem i aluminiowym kapslem typu „flip-off”, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych zaleceń dotyczących usuwania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Lincocin, 500 mg, kapsułki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda kapsułka zawiera 500 mg linkomycyny (Lincomycinum) w postaci chlorowodorku linkomycyny. Substancja pomocnicza o znanym działaniu Każda kapsułka zawiera 605 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka. Niebiesko-granatowe kapsułki z białym napisem „P&U 500” po obu stronach.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt leczniczy Lincocin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń spowodowanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także zakażeń spowodowanych przez wrażliwe paciorkowce lub gronkowce, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe lub przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi antybiotykami jest nieskuteczne: zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie ucha środkowego; zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej i ropień płuca; zakażenia skóry i tkanek miękkich; zakażenia kości i stawów, w tym zapalenie szpiku kostnego; posocznica. Z uwagi na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (rzekomobłoniaste zapalenie jelit), należy zawsze rozważyć możliwość podania zamiast linkomycyny antybiotyku z innej grupy. Podejmując decyzję o leczeniu produktem Lincocin, należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dorośli: 500 mg trzy razy na dobę (co 8 godzin); ciężkie zakażenia: 500 mg cztery razy na dobę (co 6 godzin). Dzieci: Produkt nie jest zalecany do stosowania u dzieci z powodu niemożności precyzyjnego dawkowania kapsułek. Sposób podawania: W celu zapewnienia optymalnego wchłaniania leku zaleca się, aby przed podaniem linkomycyny oraz po jej podaniu nie przyjmować pokarmów przez 1−2 godziny. Niezgodności farmaceutyczne: Patrz punkt 6.2. Czas trwania leczenia: W zakażeniach paciorkowcami beta-hemolizującymi leczenie należy prowadzić przynajmniej przez 10 dni. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby okres półtrwania linkomycyny jest wydłużony. W takich przypadkach należy rozważyć zmniejszenie częstotliwości podawania linkomycyny.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Dawkowanie
Jeśli u pacjenta z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest leczenie linkomycyną, właściwa dawka wynosi od 25% do 35% dawki zalecanej pacjentom z prawidłową czynnością nerek.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na linkomycynę, klindamycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Reakcje z nadwrażliwości występowały u pacjentów nadwrażliwych na penicylinę. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji anafilaktycznej konieczne jest natychmiastowe leczenie doraźne z zastosowaniem adrenaliny, tlenu i steroidów w postaci dożylnej. Jeśli to wskazane, należy udrożnić drogi oddechowe, ewentualnie wykonać intubację. Jeżeli w trakcie leczenia lub w ciągu kilku tygodni od jego zakończenia pojawi się biegunka, zwłaszcza ciężka i uporczywa, należy natychmiast odstawić lek. Biegunka może być bowiem objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Ta choroba, będąca powikłaniem antybiotykoterapii, może mieć przebieg zagrażający życiu. Natychmiast po ustaleniu rozpoznania rzekomobłoniastego zapalenia jelit należy wdrożyć odpowiednie leczenie (podaje się doustnie metronidazol, a w ciężkich przypadkach − wankomycynę). Nie należy podawać środków hamujących perystaltykę jelit ani innych działających zapierająco.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Stwierdzono, że przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelit są enterotoksyny bakterii Clostridium difficile. Rozpoznanie tej choroby opiera się przede wszystkim na objawach klinicznych. Można je potwierdzić endoskopowo, bakteriologicznym badaniem kału oraz wykryciem enterotoksyn. U osób w podeszłym wieku lub osłabionych rzekomobłoniaste zapalenie jelit może mieć ciężki przebieg. Możliwe są nawroty, pomimo zastosowania właściwego leczenia. Należy zachować ostrożność przepisując linkomycynę pacjentom z chorobami układu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza po przebytym zapaleniu jelita grubego. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ang. toxic epidermal necrolysis, TEN), ostra uogólniona osutka krostkowa (ang.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP) oraz rumień wielopostaciowy (ang. erythema multiforme, EM) zgłaszano u pacjentów stosujących leczenie linkomycyną. Jeśli wystąpi reakcja anafilaktyczna lub ciężkie reakcje skórne (patrz punkt 4.8), należy przerwać stosowanie linkomycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie. Biegunkę związaną z zakażeniem Clostridium difficile (ang. Clostridium difficile-associated diarrhea, CDAD), o przebiegu od łagodnego po zapalenie jelita grubego zakończonego zgonem, zgłaszano w przypadku stosowania prawie wszystkich produktów przeciwbakteryjnych, w tym linkomycyny. Leczenie produktami przeciwbakteryjnymi zmienia prawidłową mikroflorę okrężnicy, co prowadzi do nadmiernej proliferacji C. difficile. Bakterie C. difficile wytwarzają toksyny A i B, które przyczyniają się do rozwoju CDAD. Szczepy C.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
difficile wytwarzające hipertoksyny powodują zwiększoną zachorowalność i śmiertelność, ponieważ zakażenia tymi szczepami mogą być oporne na leczenie przeciwbakteryjne i wymagać kolektomii. U wszystkich pacjentów, u których po zastosowaniu antybiotykoterapii pojawiła się biegunka, należy rozważyć obecność zakażenia C. difficile. Konieczne jest staranne zebranie wywiadu, ponieważ CDAD zgłaszano nawet po upływie ponad dwóch miesięcy od podania produktów przeciwbakteryjnych. Ponieważ linkomycyna nie przenika dostatecznie do płynu mózgowo-rdzeniowego, nie należy jej stosować w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Jeżeli leczenie linkomycyną trwa dłużej, należy kontrolować czynność wątroby i nerek. Stosowanie antybiotyków, w tym linkomycyny, może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, zwłaszcza drożdżaków. Linkomycyna ma właściwości blokujące płytkę nerwowo-mięśniową, co może nasilać działanie innych leków o podobnym mechanizmie działania.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Linkomycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, którym jednocześnie podaje się leki blokujące połączenia nerwowo-mięśniowe. Linkomycynę należy stosować ostrożnie u chorych z atopią. Należy zachować ostrożność podając linkomycynę pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, z występującymi jednocześnie zaburzeniami metabolicznymi. Podczas stosowania dużych dawek leku u tych pacjentów, należy kontrolować stężenie linkomycyny w osoczu, gdyż okres półtrwania leku w osoczu może być od 2 do 3 razy dłuższy. Linkomycyna może wpływać na wyniki badania aktywności fosfatazy zasadowej w osoczu krwi, powodując ich zawyżenie. Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych: Laktoza Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Specjalne środki ostrozności
Sód Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Linkomycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe. Leki zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie linkomycyny podanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków wchłanianie linkomycyny zmniejsza się o 90%, dlatego leki te należy przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3 do 4 godzin później niż linkomycynę, aby uniknąć interakcji. Wykazano, że drobnoustroje oporne na klindamycynę są również oporne na linkomycynę (oporność krzyżowa).
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża U ludzi linkomycyna przenika przez łożysko. W osoczu pobranym z pępowiny stwierdzono stężenie o wartości stanowiącej 25% stężenia występującego w osoczu matki. Nie stwierdzono gromadzenia się linkomycyny w płynie owodniowym. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania linkomycyny u kobiet w okresie ciąży. Jednakże u potomstwa 302 pacjentek, leczonych linkomycyną w różnych stadiach zaawansowania ciąży, nie stwierdzono – po ponad 7 latach od momentu porodu – jakichkolwiek wad wrodzonych, czy też opóźnienia w rozwoju w porównaniu z grupą kontrolną. Linkomycynę można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy jest to konieczne. Karmienie piersi? Donoszono, że linkomycyna występuje w mleku kobiet karmiących piersią w stężeniach od 0,5 do 2,4 µg/ml. Produkt Lincocin nie należy stosować podczas karmienia piersią.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność W badaniach przeprowadzonych u zwierząt, produkt Lincocin nie wykazywał wpływu na płodność (patrz punkt 5.3). Brak danych klinicznych dotyczących wpływu produktu na płodność u ludzi.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie badano wpływu produktu Lincocin na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane pochodzące z badań klinicznych oraz raportów spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu, określone według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania. W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały wymienione zgodnie ze zmniejszającym się stopniem ciężkości. Klasyfikacja układów i narządów Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Zakażenia pochwy Rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zakażenie bakterią Clostridium difficile Zaburzenia krwi i układu chłonnego Pancytopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, neutropenia, leukopenia, plamica małopłytkowa Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej Zaburzenia serca Zatrzymanie krążenia i oddechu Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył Zaburzenia żołądka i jelit Biegunka, nudności, wymioty Zapalenie błony śluzowej przełyku, dolegliwości w obrębie jamy brzusznej Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Żółtaczka, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wysypka, pokrzywka, świąd Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa, pęcherzowe zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Jałowy ropień w miejscu podania infuzji, stwardnienie w miejscu podania, ból w miejscu podania, podrażnienie w miejscu podania a.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Działania niepożądane
Raportowano rzadkie przypadki po zbyt szybkim podaniu dożylnym. b. Po podaniu pozajelitowym, zwłaszcza po zbyt szybkim. c. Zdarzenie zaraportowano po podaniu dożylnym. d. Zdarzenie zaraportowano po podaniu doustnym. e. Zdarzenia zaraportowano po podaniu domięśniowym. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W razie przedawkowania mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka. Nie ma swoistego antidotum. Lek można eliminować z organizmu wywołując wymioty lub stosując płukanie żołądka. Hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu linkomycyny z osocza. Leki zawierające kaolin i pektynę hamują wchłanianie linkomycyny podanej doustnie. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków wchłanianie linkomycyny zmniejsza się o 90%.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, linkozamidy Kod ATC: J01FF02 W zależności od wrażliwości bakterii i stężenia leku, linkomycyna może działać bakteriobójczo lub bakteriostatycznie. Mechanizm działania Linkomycyna jest antybiotykiem wytwarzanym przez Streptomyces lincolnensis w procesie fermentacji. Mechanizm działania linkomycyny polega na hamowaniu biosyntezy białek bakteryjnych przez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomów bakteryjnych. W warunkach in vitro linkomycyna wywiera przeważnie działanie bakteriostatyczne. Aktywność przeciwbakteryjna linkomycyny wydaje się najlepiej korelować z czasem, w którym stężenie tej substancji czynnej pozostaje powyżej poziomu MIC dla drobnoustroju wywołującego dane zakażenie. Mechanizm oporności Linkomycyna wykazuje oporność krzyżową z klindamycyną w pełnym zakresie.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność gronkowców i paciorkowców jest najczęściej spowodowana metylacją określonych nukleotydów w 23S RNA wchodzącego w skład podjednostek 50S rybosomów. Metylacja ta może determinować oporność krzyżową na makrolidy i streptograminy B (fenotyp MLSB). Makrolidooporne izolaty tych drobnoustrojów oporne na makrolidy, należy badać pod kątem indukowalnej oporności na linkomycynę/klindamycynę metodą dwóch krążków (ang. D- zone test). Metodologia określania wrażliwości na linkomycynę w warunkach in vitro Badanie wrażliwości należy przeprowadzać przy użyciu standardowych metod laboratoryjnych, np. zgodnie z zaleceniami Instytutu Norm Klinicznych i Laboratoryjnych (ang. Clinical and Laboratory Standards Institute, CLSI) lub Europejskiego Komitetu ds. Oznaczania Lekowrażliwości Drobnoustrojów (ang. European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing, EUCAST).
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W związku z tym, że CLSI ani EUCAST nie ustalili wartości granicznych wrażliwości na linkomycynę, zamiast badania wrażliwości na linkomycynę należy badać wrażliwość na klindamycynę. Oporność na linkozamidy może być indukowalna przez makrolidy w makrolidoopornych szczepach gronkowców, Streptococcus pneumoniae i paciorkowcach beta-hemolizujących. Makrolidooporne izolaty tych drobnoustrojów należy badać pod kątem indukowalnej oporności na klindamycynę metodą dwóch krążków lub inną standardową metodą. Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości na klindamycynę metodą rozcieńczeń oraz metodą dyfuzyjno-krążkową wg CLSI Drobnoustrój Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Drobnoustrój Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus spp.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wrażliwy ≤ 0,5 ≥ 21 Średniowrażliwy 1–2 15–20 Oporny ≥ 4 ≤ 14 Streptococcus pneumoniae, paciorkowce β-hemolizujące i paciorkowce zieleniące Wrażliwy ≤ 0,25 ≥ 19 Średniowrażliwy 0,5 16–18 Oporny ≥ 1 ≤ 15 Bakterie beztlenowe Wrażliwy ≤ 2 Nie dotyczy Średniowrażliwy 4 Nie dotyczy Oporny ≥ 8 Nie dotyczy Zawartość w krążku – 2 µg. Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze. Zarówno stosowana metoda rozcieńczeń, jak i metoda dyfuzyjno-krążkowa powinna zostać zwalidowana przy użyciu szczepów do kontroli jakości (QC) wskazanych przez CLSI. Dopuszczalne wartości graniczne dla badań wrażliwości tych drobnoustrojów na klindamycynę podano w poniższej tabeli. Zakresy kontroli jakości dla badań wrażliwości na klindamycynę (wg CLSI) Drobnoustrój Zakres minimalnego stężenia hamującego (MIC w µg/ml) Zakres dla metody krążkowo-dyfuzjnej (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 Nie dotyczy Staphylococcus aureus ATCC 25923 Nie dotyczy 24–30 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,12 19–25 Bacteroides fragilis ATCC 25285 0,5–2 Nie dotyczy Bacteroides thetaiotaomicron ATCC 29741 2–8 Nie dotyczy Eggerthella lenta ATCC 43055 0,06–0,25 Nie dotyczy Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
ATCC® jest zastrzeżonym znakiem towarowym American Type Culture Collection. Kryteria interpretacyjne wyników badań wrażliwości na klindamycynę metodą rozcieńczeń oraz metodą dyfuzyjno-krążkową wg EUCAST Drobnoustrój Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Drobnoustrój Minimalne stężenie hamujące (MIC w µg/ml) Metoda dyfuzyjno-krążkowa (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus spp. ≤ 0,25 ≥ 22 Paciorkowce grupy A, B, C, G ≤ 0,5 ≥ 17 Streptococcus pneumoniae ≤ 0,5 ≥ 19 Paciorkowce zieleniące ≤ 0,5 ≥ 19 Beztlenowe bakterie Gram-dodatnie (z wyjątkiem Clostridium difficile) ≤ 4 Nie dotyczy Beztlenowe bakterie Gram-ujemne ≤ 4 Nie dotyczy Zawartość w krążku – 2 µg. Kryteria interpretacyjne MIC dla bakterii beztlenowych oparte są na metodzie rozcieńczeń w agarze.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zakresy kontroli jakości dla badań wrażliwości na klindamycynę (wg EUCAST) Drobnoustrój Zakres minimalnego stężenia hamującego (MIC w µg/ml) Zakres dla metody dyfuzyjno-krążkowej (średnica strefy zahamowania w mm) Staphylococcus aureus ATCC 29213 0,06–0,25 23–29 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0,03–0,12 22–28 ATCC® jest zastrzeżonym znakiem towarowym American Type Culture Collection. Spektrum działania przeciwbakteryjnego Częstość występowania nabytej oporności u poszczególnych gatunków może różnić się w zależności od położenia geograficznego oraz czasu, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie w przypadku leczenia ciężkich zakażeń. Należy zasięgnąć specjalistycznej porady w przypadku, gdy w danym regionie częstość występowania oporności jest taka, że przydatność tego produktu w co najmniej niektórych rodzajach zakażeń jest wątpliwa. Pomiędzy linkomycyną a klindamycyną występuje oporność krzyżowa.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W przypadku metycylinoopornego gronkowca złocistego Staphylococcus aureus oraz niektórych gatunków Clostridium obserwowano spadek wrażliwości na klindamycynę/linkomycynę wraz z upływem czasu. Drobnoustroje, które zazwyczaj są wrażliwe na linkomycynę to: Bakterie względnie tlenowe Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (wyłącznie szczepy wrażliwe na metycylinę); Streptococcus pneumoniae; Streptococcus pyogenes; paciorkowce zieleniące; Corynebacterium diphtheriae. Bakterie beztlenowe i mikroaerofilne: Clostridium perfringens; Clostridium tetani; Propionibacterium acnes.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po podaniu doustnym pojedynczej dawki 500 mg linkomycyny na czczo, średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy uzyskuje się w ciągu 2 godzin i wynosi ono 5,3 μg/ml. Podanie linkomycyny bezpośrednio po posiłku zmniejsza jej wchłanianie z przewodu pokarmowego. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki 600 mg linkomycyny, średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy uzyskuje się w ciągu 60 minut i wynosi ono 11,6 μg/ml. W przypadku większości wrażliwych drobnoustrojów Gram-dodatnich stężenie lecznicze utrzymuje się przez 17 do 20 godzin. W przypadku dwugodzinnego wlewu dożylnego linkomycyny w dawce 600 mg średnie stężenie maksymalne tej substancji czynnej w surowicy wynosi 15,9 μg/ml, a stężenie lecznicze utrzymuje się przez 14 godzin w przypadku większości wrażliwych drobnoustrojów Gram-dodatnich.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dystrybucja Dane pośrednie i bezpośrednie wskazują, że przy większych stężeniach linkomycyny jej wiązanie z białkami jest słabsze (wysycanie wiązania z białkami osocza). We krwi płodowej, płynie otrzewnowym i w płynie z jamy opłucnej można uzyskać stężenia leku sięgające 25%−30% stężenia we krwi, w mleku kobiecym odpowiednio 50%−100%, w tkance kostnej około 40%, a w otaczających tkankach miękkich 75%. Chociaż linkomycyna wydaje się przenikać do płynu mózgowo-rdzeniowego (ang. cerebrospinal fluid; CSF), stężenie linkomycyny w płynie mózgowo-rdzeniowym wydaje się niewystarczające do leczenia zapalenia opon mózgowych. Eliminacja Okres półtrwania leku wynosi zwykle 5,4 ± 1 godzina. Okres ten może jednak być dłuższy u osób z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek. W takiej sytuacji należy rozważyć zmniejszenie dawkowania linkomycyny poprzez rzadsze podawanie pojedynczych dawek. Po podaniu domięśniowym okres półtrwania wynosi około 5 godzin.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Okres półtrwania w surowicy może być dłuższy u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek. U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, okres półtrwania w surowicy może być nawet 2 razy dłuższy w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Wątroba jest głównym narządem metabolizującym lek. Badania na poziomie tkanek wskazują, że żółć stanowi ważną drogą wydalania. Hemodializa ani dializa otrzewnowa nie wpływają na zmniejszenie stężenia linkomycyny w surowicy. Po podaniu domięśniowym pojedynczej dawki 600 mg linkomycyna wydalana jest wraz z moczem w 1,8% do 24,8% (średnia: 10,3%). W przypadku dwugodzinnego wlewu dożylnego linkomycyny w dawce 600 mg linkomycyna wydalana jest wraz z moczem w 4,9% do 23,3% (średnia: 15,1%).
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dane niekliniczne z konwencjonalnych badań toksyczności po wielokrotnym podaniu, badań genotoksyczności, rakotwórczości oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały szczególnego zagrożenia dla ludzi. Kiedy ciężarnym samicom szczura podawano w okresie organogenezy dawki przekraczające 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (ang. maximum recommended human dose, MRHD), nie stwierdzano toksycznego wpływu na rozwój. Po podaniu szczurom linkomycyny w dawce wynoszącej 1,2 x MRHD nie zaobserwowano wpływu na płodność.
CHPL leku Lincocin, kapsułki, 500 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Magnezu stearynian Talk Laktoza jednowodna Kapsułka żelatynowa Tytanu dwutlenek (E 171) Indygotyna FD&C Blue2 (E 132) Żelatyna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Al/PVC w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 12 kapsułek w 2 blistrach po 6 kapsułek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych zaleceń.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Aknemycin 20 mg/g, maść 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g maści zawiera 20 mg erytromycyny (Erythromycinum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 1 g maści zawiera 12 mg alkoholu cetostearylowego; butylohydroksytoluen (E321) – składnik wazeliny białej; olejek zapachowy zawierający alkohol benzylowy oraz inne alergeny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz pkt. 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Maść
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do stosowania Wszelkie postaci trądziku zwyczajnego, szczególnie postaci zapalne, z obecnością grudek i krostek.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Produkt leczniczy Aknemycin maść jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę. Na ogół produkt leczniczy stosuje się dwa razy na dobę. Maść nakłada się rano i wieczorem, cienką warstwą, na obszary skóry, na których występują zmiany chorobowe. Przed nałożeniem maści należy: Zmyć skórę letnią wodą w celu usunięcia pozostałości poprzedniej dawki maści wraz z łojem, który uległ emulgacji. Dobrze wysuszyć skórę. U większości pacjentów wyraźną poprawę obserwuje się w ciągu 4 tygodni terapii. Okres stosowania nie powinien przekraczać 4-6 tygodni. Pacjenci, którzy uznają, że produkt leczniczy Aknemycin w postaci maści jest zbyt tłusty, mogą stosować produkt leczniczy Aknemycin w postaci płynu do stosowania na skórę. Produkty te można również stosować na zmianę.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nadwrażliwość na erytromycynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6. W okresie karmienia piersią nie wolno stosować produktu leczniczego Aknemycin maść w okolicy piersi kobiety, aby nie doszło do kontaktu niemowlęcia z lekiem.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Produkt leczniczy Aknemycin zawiera alkohol cetostearylowy oraz butylohydroksytoluen (E321) – składnik wazeliny białej. Alkohol cetostearylowy może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry). Butylohydroksytoluen (E321) może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych. Ten produkt leczniczy zawiera olejek zapachowy z alergenami. Alergeny te (alkohol benzylowy; benzylu benzoesan; benzylu salicylan; aldehyd cynamonowy; alkohol cynamonowy; cytral; cytronellol; eugenol; farnezol; geraniol; hydroksycytronellal; izoeugenol; limonen; linalol) mogą powodować reakcje alergiczne. Alkohol benzylowy (składnik olejku zapachowego) może powodować reakcje alergiczne lub łagodne miejscowe podrażnienie.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Specjalne środki ostrozności
Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. AGEP). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie są znane.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt leczniczy Aknemycin maść może być stosowany przez kobiety w ciąży, ponieważ erytromycyna stosowana na skórę nie wchłania się do organizmu w ilościach znaczących. Wystąpienie działań niepożądanych dziecka w okresie życia płodowego, jest mało prawdopodobne. Karmienie piersi? Produkt leczniczy Aknemycin maść może być stosowany przez kobiety karmiące piersią. W celu uniknięcia doustnego przyjęcia erytromycyny przez niemowlę nie można dopuścić do kontaktu ust niemowlęcia z leczoną powierzchnią ciała.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy Aknemycin maść nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Do oceny działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację częstości ich występowania: Bardzo często (≥ 1/10), Często (≥ 1/100 do < 1/10), Niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), Bardzo rzadko (< 1/10 000), Nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W bardzo rzadkich przypadkach na początku leczenia może wystąpić łagodny rumień lub niewielkie złuszczanie się naskórka. Objawy te ustępują przy dłuższym stosowaniu leku. W pojedynczych przypadkach wyżej opisane objawy mogą wystąpić w przebiegu reakcji nadwrażliwości (alergiczny wyprysk kontaktowy). Długotrwałe stosowanie może prowadzić do nasilenia zmian chorobowych z powodu rozwoju oporności bakteryjnej i (lub) do wystąpienia zapalenia mieszków włosowych wywołanego przez bakterie Gram-ujemne. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP)
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania. W przypadku stosowania produktu leczniczego Aknemycin maść zgodnie z zalecanym dawkowanie i sposobem stosowania, wchłaniana ilość erytromycyny jest zbyt mała, aby wystąpiło ogólne działanie toksyczne leku.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna; leki przeciwtrądzikowe, kod ATC: D 10 AF 02 Produkt leczniczy Aknemycin w postaci maści zawiera substancję czynną (antybiotyk) erytromycynę. Erytromycyna działa na drobnoustroje, które mają znaczenie w powstawaniu trądziku, a w szczególności na Propionibacterium acnes (czyli Corynebacterium acnes). Ponadto erytromycyna, stosowana miejscowo hamuje rozkład lipidów na powierzchni skóry. W badaniach z grupą kontrolną placebo, z podwójnie ślepą próbą, potwierdzono skuteczne działanie produktu leczniczego Aknemycin w postaci maści, w leczeniu różnych postaci trądziku pospolitego. Skuteczność miejscowego leczenia produktem leczniczym Aknemycin w postaci maści była porównywalna do skuteczności antybiotyków podawanych ogólnie. Do tej pory nie opisywano działania uczulającego na światło stosowanej miejscowo erytromycyny.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
Podłoże produktu leczniczego Aknemycin jest dobrze tolerowane przez skórę, także przez skórę wrażliwą i podrażnioną. Ponadto, działa ono emulgująco na wytwarzany w nadmiernej ilości łój. Przy obmywaniu letnią wodą łój jest zmywany z powierzchni skóry. Według dostępnych danych, korzystne wyniki daje leczenie skojarzone produktem leczniczym Aknemycin w postaci maści z produktami o działaniu keratolitycznym, np. zawierającymi nadtlenek benzoilu albo kwas witaminy A.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Po zastosowaniu miejscowym produktu leczniczego Aknemycin w postaci maści, erytromycyna nie przenika przez skórę w znaczących ilościach. Nawet po wielotygodniowym stosowaniu produktu leczniczego Aknemycin w postaci maści na dużych powierzchniach skóry, nie stwierdzano obecności erytromycyny w surowicy krwi u pacjentów. Erytromycyna przenika z produktu leczniczego Aknemycin do przewodów wyprowadzających gruczołów łojowych i tam działa bakteriostatycznie. Potwierdzają to wyniki badań in vivo oraz in vitro. Badania in vivo, z zastosowaniem specjalnej metody wybiórczego określania flory bakteryjnej gruczołów łojowych (metoda cyjanoakrylowa) wykazały, że produkt leczniczy Aknemycin w postaci maści powoduje znamienne zmniejszenie ilości bakterii Propionibacterium acnes, Micrococcus spp. oraz innych drobnoustrojów.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
Przeprowadzono także badania in vitro – testy na płytkach, które potwierdziły działanie produktu leczniczego na bakterie Propionibacterium acnes oraz Staphylococcus spp. Po zastosowaniu produktu leczniczego Aknemycin odnotowano duże strefy zahamowania wzrostu bakterii, natomiast po zastosowaniu podłoża leku, które nie zawiera substancji czynnych, nie stwierdzono zahamowania wzrostu bakterii.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Ostra i przewlekła toksyczność podawanej doustnie erytromycyny jest mała. Przedkliniczne badania dotyczące właściwości mutagennych i długoterminowe badania dotyczące właściwości rakotwórczych dały wynik negatywny. Badania erytromycyny i jej różnych soli przeprowadzone u kilku gatunków zwierząt nie wykazały zaburzeń płodności lub toksycznego działania na zarodek lub płód.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Tytanu dwutlenek Talk Wazelina biała [butylohydroksytoluen (E321)] Parafina stała Parafina ciekła Fosforan cetylo-stearylo poliglikolu Oleinian oleinowy Alkohol cetostearylowy Fosforan laurylo poliglikolu Sorbitol 70% Olejek zapachowy (perfume oil Gardenia PHO/060927, zawierający substancje: benzylu benzoesan; glikol propylenowy (E1520); alkohol benzylowy; benzylu salicylan; aldehyd cynamonowy; alkohol cynamonowy; cytral; cytronellol; eugenol; farnezol; geraniol; hydroksycytronellal; izoeugenol; limonen; linalol) Woda oczyszczona 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3. Okres ważności 2 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa z zakrętką zabezpieczającą, zawierająca 25 g maści, umieszczona w tekturowym pudełku. 6.6.
CHPL leku Aknemycin, maść, 20 mg/g
Dane farmaceutyczne
Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Davercin, 250 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka powlekana zawiera 250 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny A (Erythromycini cyclocarbonas). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Białe lub prawie białe tabletki powlekane, okrągłe, obustronnie wypukłe.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Davercin stosuje się w następujących zakażeniach wywołanych wrażliwymi drobnoustrojami: zakażenia górnych dróg oddechowych: zapalenie gardła, zapalenie zatok; zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc; zakażenia skóry i tkanek miękkich: ropnie i czyraki, róża; zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez Campylobacter spp; w stomatologii: zapalenia dziąseł, angina Vincenta; inne zakażenia: płonica. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli Dawka początkowa wynosi zwykle 750 mg. Następnie podaje się 500 mg co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 2 g na dobę (1 g 2 razy na dobę, co 12 godzin). Dzieci Dawka początkowa wynosi zwykle 30 mg/kg mc. Następnie podaje się 15 mg/kg mc. co 12 godzin. Davercin w tabletkach można podawać dzieciom, które są w stanie połknąć tabletkę (zwykle w wieku od 6 lat). Dla młodszych dzieci jest przeznaczony Davercin w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów klinicznych. Sposób podawania Tabletki Davercin należy połykać w całości, popijając dużą ilością wody, najlepiej na czczo, przynajmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cykliczny węglan erytromycyny, inne antybiotyki makrolidowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka niewydolność wątroby. Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących lowastatynę, symwastatynę, astemizol, terfenadynę, cisapryd, pimozyd, domperidon, pochodne ergotaminy lub dihydroergotaminy (patrz punkt 4.5). Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu (patrz punkt 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) albo częstoskurcz komorowy, w tym zaburzenia rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia, z powodu ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT).
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed podaniem pacjentowi cyklicznego węglanu erytromycyny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych. W związku z łatwo narastającą opornością stosowanie erytromycyny należy ograniczyć do sytuacji, w których jest to niezbędne. W zakażeniach dróg oddechowych oraz skóry i tkanek miękkich leczeniem z wyboru są antybiotyki beta-laktamowe. Erytromycyny należy stosować, gdy antybiotyki beta-laktamowe są nieskuteczne (np.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
zakażenia dróg oddechowych spowodowane przez patogeny atypowe) lub gdy ich stosowanie jest przeciwwskazane (np. u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki beta-laktamowe). Davercin należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących jednocześnie leki potencjalnie hepatotoksyczne. Często konieczne jest zmniejszenie dawki i w miarę możliwości monitorowanie stężenia leku w surowicy. Podczas długookresowego leczenia cyklicznym węglanem erytromycyny wskazane jest wykonanie testów czynności wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy zachować ostrożność i dostosować dawkę leku do klirensu kreatyniny. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia wystąpi ciężka, uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy [w większości przypadków wywołanego przez Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile-associated diarrhoea)].
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
W takim przypadku należy przerwać podawanie cyklicznego węglanu erytromycyny i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane. Długookresowe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów. W przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia cyklicznym węglanem erytromycyny, antybiotyk należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Cykliczny węglan erytromycyny podawany pacjentom z miastenią może nasilić objawy choroby. Zdarzenia sercowo-naczyniowe: U pacjentów poddawanych leczeniu antybiotykami makrolidowymi, w tym erytromycyną, obserwowano występowanie wydłużenia odstępu QT, co przekładało się na wpływ na repolaryzację serca, wywołując ryzyko rozwoju częstoskurczu serca oraz zaburzeń rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.3, 4.5 i 4.8). Odnotowywano również przypadki zgonów.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Erytromycynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach: U pacjentów z chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub istotną klinicznie bradykardią. U pacjentów przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze związane z wydłużeniem odstępu QT (patrz punkty 4.3 i 4.5). Pacjenci w starszym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane leku związane z wpływem na odstęp QT (patrz punkt 4.8). Badania epidemiologiczne oceniające zagrożenie wystąpienia niepożądanych skutków sercowo-naczyniowych w przypadku stosowania makrolidów dały różniące się od siebie wyniki. W niektórych badaniach obserwacyjnych zidentyfikowano rzadkie krótkotrwałe ryzyko wystąpienia częstoskurczu, zawału mięśnia sercowego i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych związanej ze stosowaniem makrolidów, w tym erytromycyny.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku przepisywania erytromycyny należy zachować równowagę pomiędzy rozważaniem tych obserwacji a korzyściami wynikającymi z leczenia.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Cykliczny węglan erytromycyny podawany jednocześnie z lekami metabolizowanymi z udziałem cytochromu P-450 powoduje zwiększenie ich stężenia w surowicy; niekiedy może być konieczna modyfikacja dawki tych leków. Cykliczny węglan erytromycyny podawany: z teofiliną – powoduje zwiększenie jej stężenia w surowicy, co prowadzi do nasilenia toksyczności. Podczas jednoczesnego podawania obu leków należy monitorować stężenie teofiliny w surowicy i w razie konieczności odpowiednio zmniejszyć dawkę; z digoksyną – zwiększa jej stężenie w surowicy; z cyklosporyną – zwiększa jej stężenie i nasila nefrotoksyczność; z fenytoiną, alfentanylem lub benzodiazepinami – może nasilać ich toksyczność; z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi – zgłaszano przypadki nasilonego działania przeciwzakrzepowego w przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny wraz z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
warfaryna, acenokumarol, rywaroksaban). Leki zmniejszające krzepliwość krwi, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, mogą znacznie wydłużyć czas protrombinowy i zwiększyć ryzyko krwawienia. Podczas jednoczesnego stosowania cyklicznego węglanu erytromycyny i warfaryny należy regularnie kontrolować czas protrombinowy; z ergotaminą lub dihydroergotaminą – może spowodować objawy ostrego zatrucia alkaloidami sporyszu w postaci skurczu naczyń obwodowych i zaburzeń czucia; hydroksychlorochina i chlorochina – erytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń rytmu serca i poważnych sercowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych; z terfenadyną i astemizolem – zwiększa ich stężenie we krwi, co może się stać przyczyną groźnych zaburzeń rytmu serca.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Ponadto podawanie cyklicznego węglanu erytromycyny: z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi – zmniejsza ich skuteczność oraz zwiększa ryzyko hepatotoksyczności; z cisaprydem – powoduje zwiększenie stężenia cisaprydu w surowicy krwi, co może wpłynąć na zapis EKG w postaci wydłużenia odstępu QT i być zapowiedzią groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca; inhibitory reduktazy HMG-CoA – stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory reduktazy HMG-CoA, lowastatynę i symwastatynę (patrz punkt 4.3). Zgłaszano, że erytromycyna zwiększa stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie; jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3); kortykosteroidy – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z kortykosteroidami, podawanymi ogólnoustrojowo i wziewnie, metabolizowanymi głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnego wpływu kortykosteroidów na organizm.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Podczas jednoczesnego stosowania należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo. 4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania przeprowadzone na ciężarnych samicach szczurów, otrzymujących doustnie od 7. do 20. dnia ciąży cykliczny węglan erytromycyny w dawce 50 mg/kg mc., nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania leku na pierwszą i drugą generację zwierząt. Również u myszy i królików doustnie podawany cykliczny węglan erytromycyny, w dawkach wielokrotnie wyższych od przeciętnie stosowanych u ludzi, nie miał wpływu na zapłodnienie, nie powodował uszkodzeń płodu oraz nie wpływał na przebieg ciąży u badanych zwierząt. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży. Erytromycyna przenika przez barierę łożyska, ale stężenia, jakie osiąga w osoczu płodu, są zwykle małe. Zgłaszano przypadki, w których narażenie matki na antybiotyki makrolidowe w okresie 10 tygodni od porodu może się wiązać z większym ryzykiem występowania przerostowego zwężenia odźwiernika u niemowląt (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis). Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Erytromycynę można podawać kobietom karmiącym piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych po zastosowaniu produktu leczniczego określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami Zaburzenia krwi i układu chłonnego bardzo rzadko: agranulocytoza Reakcje uczuleniowe Zaburzenia układu immunologicznego rzadko: anafilaksja Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rzadko: pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP) Reakcje uczuleniowe najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Zaburzenia ucha i błędnika częstość nieznana: zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), zwłaszcza po dużych dawkach i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Zaburzenia te zwykle mijają po odstawieniu leku. Zaburzenia serca częstość nieznana: sporadycznie może wystąpić arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsades de pointes), kołatanie serca. Zatrzymanie krążenia, migotanie komór. Zaburzenia żołądka i jelit bardzo rzadko: zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego częstość nieznana: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka – najczęściej pojawiają się po podaniu dużych dawek leku. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych rzadko: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi, cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby Zaburzenia nerek i dróg moczowych bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania bardzo rzadko: zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania cyklicznego węglanu erytromycyny są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzenia słuchu.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Interakcje
W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie antybiotykiem, monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie krwi) i w razie konieczności zastosować leczenie objawowe. Cykliczny węglan erytromycyny nie jest usuwany z organizmu w procesie hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania przeprowadzone na ciężarnych samicach szczurów, otrzymujących doustnie od 7. do 20. dnia ciąży cykliczny węglan erytromycyny w dawce 50 mg/kg mc., nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania leku na pierwszą i drugą generację zwierząt. Również u myszy i królików doustnie podawany cykliczny węglan erytromycyny, w dawkach wielokrotnie wyższych od przeciętnie stosowanych u ludzi, nie miał wpływu na zapłodnienie, nie powodował uszkodzeń płodu oraz nie wpływał na przebieg ciąży u badanych zwierząt. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników. W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Erytromycyna przenika przez barierę łożyska, ale stężenia, jakie osiąga w osoczu płodu, są zwykle małe. Zgłaszano przypadki, w których narażenie matki na antybiotyki makrolidowe w okresie 10 tygodni od porodu może się wiązać z większym ryzykiem występowania przerostowego zwężenia odźwiernika u niemowląt (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis). Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Erytromycynę można podawać kobietom karmiącym piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych po zastosowaniu produktu leczniczego określono następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami Zaburzenia krwi i układu chłonnego bardzo rzadko: agranulocytoza Reakcje uczuleniowe Zaburzenia układu immunologicznego rzadko: anafilaksja Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej rzadko: pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP) Reakcje uczuleniowe najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia ucha i błędnika częstość nieznana: zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), zwłaszcza po dużych dawkach i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Zaburzenia te zwykle mijają po odstawieniu leku. Zaburzenia serca częstość nieznana: sporadycznie może wystąpić arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsades de pointes), kołatanie serca. Zatrzymanie krążenia, migotanie komór. Zaburzenia żołądka i jelit bardzo rzadko: zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego częstość nieznana: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka – najczęściej pojawiają się po podaniu dużych dawek leku. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych rzadko: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi, cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby Zaburzenia nerek i dróg moczowych bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania bardzo rzadko: zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania cyklicznego węglanu erytromycyny są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz zaburzenia słuchu. W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie antybiotykiem, monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie krwi) i w razie konieczności zastosować leczenie objawowe. Cykliczny węglan erytromycyny nie jest usuwany z organizmu w procesie hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego, antybiotyk makrolidowy. Kod ATC: J 01FA01. Cykliczny węglan erytromycyny jest antybiotykiem makrolidowym, pochodną erytromycyny A. Modyfikacja erytromycyny A polegająca m.in. na węglanowej cyklizacji układu dwóch grup hydroksylowych w pozycji 11 i 12 aglikonu powoduje, że cykliczny węglan erytromycyny działa dwukrotnie silniej przeciwbakteryjnie niż substancja macierzysta, wykazuje większą trwałość w kwaśnym środowisku soku żołądkowego, charakteryzuje się lepszą wchłanialnością z przewodu pokarmowego oraz mniejszą toksycznością. Ponadto w mniejszym stopniu wiąże się z białkami osocza, jest wolniej wydalany z organizmu, a jego biologiczny okres półtrwania jest 3-krotnie dłuższy niż erytromycyny. Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje właściwości bakteriostatyczne.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm działania Mechanizm działania przeciwbakteryjnego polega na blokowaniu biosyntezy białka przez odwracalne wiązanie z podjednostką 50 S rybosomu i zaburzaniu wydłużania łańcucha polipeptydowego. Cykliczny węglan erytromycyny blokuje aktywne centrum rybosomu poprzez wiązanie ze specyficznym białkiem L4. Białko to współdziała z białkiem L27 w wiązaniu peptydylo-t-RNA do rybosomu w miejscu „P”. Przyłączenie cząsteczki erytromycyny lub jej pochodnej w miejscu peptydylowym rybosomu uniemożliwia więc reakcję transpeptydacji i wydłużenie łańcucha polipeptydowego, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania syntezy białka w komórce. Aktywność przeciwbakteryjna cyklicznego węglanu erytromycyny zwiększa się wraz ze wzrostem pH, aż do wartości 8,5. W roztworach o pH poniżej 5 aktywność leku gwałtownie się zmniejsza.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Oporność Najczęstszy rodzajem oporności na erytromycynę i inne makrolidy jest indukowana przez erytromycynę oporność „dysocjacyjna”, która występuje u paciorkowców i gronkowców. Małe stężenia erytromycyny indukują oporność na wszystkie makrolidy i linkozamidy. Ten typ oporności jest wynikiem indukowanej aktywności enzymatycznej powodującej metylację rybosomalnego RNA z jednoczesnym osłabieniem łączenia się makrolidów z rybosomami. Drobnoustroje wrażliwe bakterie Gram-dodatnie: Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes. bakterie Gram-ujemne: Bordetella pertussis, Legionella pneumophila, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp. Cykliczny węglan erytromycyny działa również na Helicobacter pylori.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Ze względu na zmienną wrażliwość Haemophilus influenzae antybiotyku nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez te bakterie. Cykliczny węglan erytromycyny jest nieskuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy, drożdżaki.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Cykliczny węglan erytromycyny jest bardziej oporny na działanie soku żołądkowego niż zasada erytromycyny. Obecność pokarmu w żołądku opóźnia jego wchłanianie. Maksymalne stężenie we krwi po doustnym, jednorazowym podaniu 500 mg mieści się w przedziale od 0,58 do 1,93 μg/ml i występuje po około 3 godzinach. Cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje wolniejsze tempo eliminacji, co umożliwia rzadsze podawanie leku. Okres półtrwania wynosi 9,5 godziny. Z białkami krwi wiąże się w około 78%. Cykliczny węglan erytromycyny dobrze penetruje do większości tkanek i narządów. W uchu środkowym i migdałkach podniebiennych osiąga stężenie zbliżone do stężeń osiąganych w surowicy krwi. Stężenie terapeutyczne leku obserwuje się również w płynach jamy opłucnowej i otrzewnowej. W tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej osiąga 4-krotnie wyższe stężenia niż erytromycyna. Cykliczny węglan erytromycyny przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wykazuje również zdolność przenikania do wnętrza komórek. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego ani płynu stawowego. Cykliczny węglan erytromycyny wydalany jest w postaci niezmienionej głównie z żółcią i kałem i tylko w około 2,5% z moczem. Nie ulega dializie podczas dializy otrzewnowej i hemodializy.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostrą cyklicznego węglanu erytromycyny scharakteryzowano przez określenie dawki LD50, która po doustnym podaniu wynosiła 5,8 g/kg mc. dla szczurów i 4,05 g/kg mc. dla myszy. Toksyczność przewlekłą badano na szczurach, którym podawano doustnie, przez 90 dni 0,05%, 0,025% lub 0,0125% dawki LD50. Badania makro- i mikroskopowe wątroby, nerek, płuc, śledziony i jelit zwierząt nie wykazały żadnych zmian patologicznych. Jedynie w przypadku wątroby obserwowano niewielkie jej powiększenie, które cofało się po 4 tygodniach od zakończenia podawania leku. Wzrostu hepatotoksyczności nie stwierdzono również u szczurów, którym podawano cykliczny węglan erytromycyny w dawkach odpowiadających 17,33% i 66% dawki LD50 na 1, 2 i 4 godziny przed badaniem. Obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, proporcjonalne do zwiększonego wytwarzania żółci.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania hematologiczne przeprowadzone u szczurów otrzymujących przez 3 tygodnie cykliczny węglan erytromycyny w dawce 100, 200 lub 400 mg/kg mc. również nie wykazały żadnych zmian patologicznych u badanych zwierząt. Wyniki testów na mutagenność z cyklicznym węglanem erytromycyny były negatywne.
CHPL leku Davercin, tabletki powlekane, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) Talk Magnezu stearynian Celuloza mikrokrystaliczna Skład otoczki Celulozy octanoftalan Makrogol 6000 Tytanu dwutlenek (E 171) Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC w tekturowym pudełku. 16 szt. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych zaleceń. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Erythromycinum TZF, 200 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka zawiera 200 mg erytromycyny (Erythromycinum). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana. Tabletki barwy białej do kremowej, okrągłe, obustronnie wypukłe.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Erytromycynę w postaci tabletek powlekanych stosuje się w następujących zakażeniach wywołanych wrażliwymi drobnoustrojami. Zakażenia górnych dróg oddechowych – zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok, wtórne zakażenia bakteryjne w przebiegu grypy lub przeziębień. Zakażenia dolnych dróg oddechowych – zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc (płatowe, odoskrzelowe, pierwotne atypowe zapalenie płuc), rozstrzenie oskrzeli, choroba legionistów. Zakażenia ucha środkowego i zewnętrznego. Zapalenie dziąseł, angina Vincenta. Zapalenie powiek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: czyraki, czyraki mnogie, zapalenie tkanki łącznej, róża. Zakażenia przewodu pokarmowego – zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Wskazania do stosowania
Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym, wtórnym zakażeniom w przebiegu oparzeń, zapaleniu wsierdzia u osób poddawanych zabiegom stomatologicznym. Inne zakażenia: zapalenie szpiku, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, kiła pierwotna, ziarniniak weneryczny pachwin, błonica, płonica. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 8 lat: Zwykle podaje się 1 g do 2 g na dobę, w dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 4 g na dobę, podawanych w dawkach podzielonych. Dzieci w wieku poniżej 8 lat: Zwykle podaje się 30 do 50 mg/kg mc. na dobę, w dawkach podzielonych co 12 lub 6 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę można dwukrotnie zwiększyć i podawać co 6 godzin. Erythromycinum TZF w tabletkach można podawać dzieciom w każdym wieku, pod warunkiem, że są w stanie połknąć tabletkę w całości. Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna. Jednak z uwagi na częste dolegliwości związane z zaburzeniami czynności wątroby lub dróg żółciowych, w tej grupie pacjentów zaleca się zachowanie ostrożności.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Dawkowanie
Czas leczenia: Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Erytromycynę należy podawać jeszcze przez co najmniej 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce grupy A leczenie powinno trwać przynajmniej przez 10 dni. Sposób podawania: Tabletki można przyjmować przed lub razem z posiłkiem, popijając niewielką ilością przegotowanej, ostudzonej wody. W leczeniu ciężkich i zagrażających życiu zakażeń zaleca się podawanie erytromycyny w postaci infuzji dożylnej.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancje pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących lowastatynę, symwastatynę, astemizol, terfenadynę, cisapryd, pimozyd, domperidon, ergotaminę lub dihydroergotaminę. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu (patrz punkt 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) albo częstoskurcz komorowy, w tym zaburzenia rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia, z powodu ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT).
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed podaniem pacjentowi erytromycyny należy przeprowadzić dokładny wywiad dotyczący występowania reakcji nadwrażliwości na erytromycynę, inne makrolidy lub inne alergeny. Jeśli w związku z podawaniem erytromycyny wystąpi reakcja nadwrażliwości, produkt należy natychmiast odstawić i zastosować leczenie objawowe. Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych. Erytromycynę należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących jednocześnie leki mogące działać hepatotoksycznie.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Podczas długotrwałego leczenia erytromycyną wskazane jest wykonanie testów czynności wątroby. U kobiet w ciąży erytromycyna nie przenika do płodu w stężeniach terapeutycznych. Jeśli chora na kiłę ciężarna pacjentka otrzymuje erytromycynę doustnie, zaleca się, by urodzonemu przez nią noworodkowi podać penicylinę. Erytromycyna podawana pacjentom z miastenią może nasilać objawy choroby. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia (nawet 2 miesiące od zakończenia leczenia) wystąpi ciężka, uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy [w większości przypadków wywołanego przez Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile-associated diarrhoea)]. Należy wówczas przerwać podawanie erytromycyny i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie środków hamujących perystaltykę jest przeciwwskazane. Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podczas leczenia erytromycyną pojawi się u pacjenta nowe zakażenie grzybicze lub bakteryjne, antybiotyk należy natychmiast odstawić i wdrożyć odpowiednie leczenie. Zdarzenia sercowo-naczyniowe: U pacjentów poddawanych leczeniu antybiotykami makrolidowymi, w tym erytromycyną, obserwowano występowanie wydłużenia odstępu QT, co przekładało się na wpływ na repolaryzację serca, wywołując ryzyko rozwoju częstoskurczu serca oraz zaburzeń rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.3, 4.5 i 4.8). Odnotowywano również przypadki zgonów. Erytromycynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach: U pacjentów z chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub istotną klinicznie bradykardią. U pacjentów przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze związane z wydłużeniem odstępu QT (patrz punkty 4.3 i 4.5).
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w starszym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane leku związane z wpływem na odstęp QT (patrz punkt 4.8). Badania epidemiologiczne oceniające zagrożenie wystąpienia niepożądanych skutków sercowo-naczyniowych w przypadku stosowania makrolidów dały różniące się od siebie wyniki. W niektórych badaniach obserwacyjnych zidentyfikowano rzadkie krótkotrwałe ryzyko wystąpienia częstoskurczu, zawału mięśnia sercowego i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych związanej ze stosowaniem makrolidów, w tym erytromycyny. W przypadku przepisywania erytromycyny należy zachować równowagę pomiędzy rozważaniem tych obserwacji a korzyściami wynikającymi z leczenia. Zwężenie odźwiernika u dzieci: Po zastosowaniu terapii erytromycyną zgłaszano przypadki występowania przerostowego zwężenia odźwiernika (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis) u niemowląt.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
W badaniach epidemiologicznych obejmujących dane z metaanaliz odnotowano 2–3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia IHPS po ekspozycji na działanie erytromycyny w okresie niemowlęctwa. Ryzyko to jest największe po ekspozycji na erytromycynę w trakcie pierwszych 14 dni życia. Dostępne dane wskazują, że wynosi ono 2,6% (95% CI: 1,5–4,2%) po ekspozycji na erytromycynę w trakcie tego okresu. Natomiast w populacji ogólnej ryzyko wystąpienia IHPS wynosi 0,1–0,2%. Z uwagi na to, że erytromycyna u niemowląt może być stosowana w leczeniu schorzeń cechujących się znaczną umieralnością lub zachorowalnością (takich jak krztusiec lub chlamydioza), należy rozważyć czy korzyści ze stosowania terapii erytromycyną przewyższają potencjalne ryzyko rozwoju IHPS. Należy poinformować rodziców o tym, że w razie wystąpienia u dziecka wymiotów lub drażliwości podczas karmienia, powinni się skontaktować z lekarzem.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Metabolizm erytromycyny zachodzi głównie w wątrobie z udziałem systemu monooksygenaz zależnych od cytochromu P-450. Erytromycyna (inhibitor enzymatyczny) hamuje aktywność enzymów, co może wpływać na metabolizm zarówno erytromycyny, jak i innych leków stosowanych w tym samym czasie, np. mizolastyny, bromokryptyny, heksobarbitalu, midazolamu, takrolimusu, triazolamu, kwasu walproinowego, ryfabutyny, zopiklonu. Erytromycyna poprzez wpływ na aktywność cytochromu P-450 wchodzi w interakcje farmakokinetyczne z: teofiliną – zwiększa jej stężenie w surowicy, co prowadzi do zwiększenia jej toksyczności; podczas jednoczesnego podawania obu leków należy odpowiednio zmniejszyć dawkę teofiliny i kontrolować jej stężenie w surowicy; digoksyną – zwiększa jej wchłanianie i stężenie w surowicy; cyklosporyną – zwiększa jej stężenie i nasila nefrotoksyczność; karbamazepiną – może hamować jej metabolizm wątrobowy; podczas jednoczesnego podawania obu leków może być konieczne zmniejszenie dawki karbamazepiny nawet do 50%; fenytoiną, alfentanylem, metyloprednizolem lub benzodiazepinami – może nasilać ich toksyczność; lekami przeciwarytmicznymi klasy I (dyzopiramid, chinidyna, prokainamid) – może wystąpić wydłużenie odstępu QT i niebezpieczeństwo częstoskurczu komorowego; hydroksychlorochiną i chlorochiną – erytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń rytmu serca i poważnych sercowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych; cisaprydem – zwiększa jego stężenie w surowicy, co może spowodować wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG, a w konsekwencji powodować komorowe zaburzenia rytmu serca; terfenadyną i astemizolem – zwiększa ich stężenie we krwi, co może się wiązać z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca; inhibitorami reduktazy HMG-CoA – stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory reduktazy HMG-CoA, lowastatynę i symwastatynę (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
Zgłaszano, że erytromycyna zwiększa stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie; jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3); kortykosteroidami – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z kortykosteroidami, podawanymi ogólnoustrojowo i wziewnie, metabolizowanymi głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnego wpływu kortykosteroidów na organizm. Podczas jednoczesnego stosowania należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo. Ponadto podawanie erytromycyny z: doustnymi środkami antykoncepcyjnymi – zmniejsza ich skuteczność oraz zwiększa ryzyko hepatotoksyczności; doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi – zgłaszano przypadki nasilonego działania przeciwzakrzepowego w przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny wraz z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Interakcje
warfaryna, acenokumarol, rywaroksaban). Leki zmniejszające krzepliwość krwi zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku mogą znacznie wydłużyć czas protrombinowy i zwiększyć ryzyko wystąpienia krwotoku. Podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi należy regularnie kontrolować czas protrombinowy; ergotaminą lub dihydroergotaminą – może spowodować ostrą toksyczność objawiającą się skurczem naczyń krwionośnych; kolchicyną – może zwiększać jej toksyczność. Erytromycyna może zmienić wynik oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonywanych metodą fluorometryczną.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Badania na zwierzętach wykazały, że erytromycyna nie stanowi zagrożenia dla płodu. Nie ma również dowodów, by była niebezpieczna dla kobiet w ciąży. W wieloletniej praktyce klinicznej, u kobiet leczonych erytromycyną podczas ciąży nie stwierdzono żadnych powikłań płodu związanych z przyjmowaniem antybiotyku. Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników. W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży. Erytromycyna przenika przez barierę łożyska, ale stężenia, jakie osiąga w osoczu płodu, są zwykle małe.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zgłaszano przypadki, w których narażenie matki na antybiotyki makrolidowe w okresie 10 tygodni od porodu może się wiązać z większym ryzykiem występowania przerostowego zwężenia odźwiernika u niemowląt (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis). Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Antybiotyk jest wydzielany do mleka ludzkiego, dlatego kobiety karmiące piersią podczas leczenia erytromycyną muszą zachować ostrożność.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane pojawiające się po zastosowaniu produktu leczniczego można sklasyfikować, jako występujące: bardzo często (≥1/10) często (≥1/100 do <1/10) niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) bardzo rzadko (<1/10 000) częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zakażenia i zarażenia pasożytnicze częstość nieznana: zakażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami Zaburzenia krwi i układu chłonnego bardzo rzadko: agranulocytoza Reakcje uczuleniowe Zaburzenia układu immunologicznego rzadko: anafilaksja Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej częstość nieznana: pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, ostra uogólniona osutka krostkowa (ang.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
AGEP) Reakcje uczuleniowe występują rzadko i najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie. Jeśli u pacjenta wystąpi którakolwiek z wyżej wymienionych reakcji uczuleniowych, należy natychmiast odstawić lek. Zaburzenia ucha i błędnika częstość nieznana: zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota) Zaburzenia słuchu występują zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek; mijają zwykle po odstawieniu leku. Zaburzenia serca częstość nieznana: arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsade de pointes), kołatanie serca, zatrzymanie krążenia, migotanie komór Zaburzenia żołądka i jelit bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego częstość nieznana: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka – najczęściej po podaniu dużych dawek leku Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych częstość nieznana: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi rzadko: cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby Zaburzenia nerek i dróg moczowych bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania erytromycyny, tak jak i w przypadku innych makrolidów, są zaburzenia słuchu oraz nasilone objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). W przypadku przedawkowania należy natychmiast odstawić lek i zastosować leczenie objawowe oraz monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie krwi). Erytromycyna nie jest usuwana z organizmu w procesie hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, antybiotyki makrolidowe Kod ATC: J01FA01 Erytromycyna należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Wykazuje działanie bakteriostatyczne, którego mechanizm polega na hamowaniu biosyntezy białek w komórkach bakteryjnych wskutek wiązania się z podjednostką 50S rybosomu. Erytromycyna in vitro działa na: bakterie Gram-dodatnie: Listeria monocytogenes, Corynebacterium diphtheriae, Staphylococcus spp., Streptococcus spp. (w tym Enterococcus spp.) bakterie Gram-ujemne: Neisseria meningitidis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, Bordetella pertussis, Campylobacter spp., Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Chlamydia spp., Clostridium spp. Eradykacja większości szczepów Haemophilus influenzae obserwowana jest tylko przy wysokich stężeniach erytromycyny.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Erytromycyna jest nieskuteczna w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy, drożdżaki.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Erytromycyna jest nietrwała w środowisku kwaśnym, dlatego też podawana jest w postaci tabletek powlekanych. Postać ta chroni substancję czynną przed dezaktywacją przez sok żołądkowy, powoduje jednak osłabione i niepełne wchłanianie w przewodzie pokarmowym, zmienne osobniczo. Pokarm w żołądku zmniejsza wchłanianie leku. Erytromycyna po doustnym podaniu w dawce 250 mg lub 500 mg osiąga maksymalne stężenie w surowicy, wynoszące odpowiednio 0,3-0,4 mg/l i 0,3-1,9 mg/l po upływie 2 do 4 godzin. Stężenia leku osiągane w surowicy krwi u kobiet są zwykle większe niż u mężczyzn. Okres półtrwania wynosi od 1 do 2 godzin, a stężenie terapeutyczne utrzymuje się przez około 6 godzin. U osób z niewydolnością nerek okres półtrwania wydłuża się do 6-8 godzin. Z białkami krwi erytromycyna wiąże się w około 70%. Erytromycyna dobrze przenika do większości tkanek i narządów.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W uchu środkowym i migdałkach podniebiennych osiąga stężenie zbliżone do stężeń występujących w surowicy krwi. Wysokie stężenia terapeutyczne leku obserwuje się również w płynach opłucnowym i otrzewnowym. Erytromycyna przenika przez łożysko i do mleka ludzkiego. Wykazuje również zdolność przenikania do wnętrza komórek. Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i płynu stawowego. Erytromycyna indukuje aktywność enzymów mikrosomalnych, wpływających między innymi na jej własny metabolizm. W wątrobie lek jest częściowo inaktywowany w wyniku demetylacji. Erytromycyna wydalana jest w postaci nie zmienionej głównie z żółcią i kałem i tylko w około 2,5% z moczem. Lek nie jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej i hemodializy.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Dwuletnie badania na szczurach, którym podawano doustnie lek, nie wykazały działania rakotwórczego erytromycyny. Nie przeprowadzono badań działania mutagennego erytromycyny. Nie wykazano wpływu erytromycyny na czynności rozrodcze szczurów, u których zastosowano specjalną dietę z 0,25% zawartością erytromycyny.
CHPL leku Erythromycinum TZF, tabletki powlekane, 200 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń tabletki Skrobia ryżowa Karbosymetyloskrobia sodowa (typ A) Żelatyna Polisorbat 80 Talk Magnezu stearynian Skrobia ziemniaczana Otoczka Żywica poliakrylowa (Eudragit L30-D55) Cytrynian trietylu Talk 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Chronić od światła i wilgoci. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z folii PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 16 tabletek. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Erythromycinum Intravenosum TZF, 300 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 300 mg erytromycyny (Erythromycinum) w postaci laktobionianu. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji. Biały lub lekko żółty proszek.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Erytromycynę w postaci infuzji dożylnych stosuje się w ciężkich zakażeniach wywołanych wrażliwymi drobnoustrojami, gdy konieczne jest szybkie uzyskanie we krwi dużego stężenia leku lub jeśli niemożliwe jest podawanie postaci doustnej. Zakażenia górnych dróg oddechowych – np. zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie zatok, wtórne zakażenia bakteryjne w przebiegu grypy lub przeziębień. Zakażenia dolnych dróg oddechowych – np. zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli lub zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, zapalenie płuc (płatowe, odoskrzelowe, pierwotne atypowe zapalenie płuc), rozstrzenie oskrzeli, choroba legionistów. Zakażenia ucha środkowego i zewnętrznego. Zapalenie dziąseł, angina Vincenta. Zapalenie powiek. Zakażenia skóry i tkanek miękkich: czyraki, czyraki mnogie, zapalenie tkanki łącznej, róża.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Wskazania do stosowania
Zakażenia przewodu pokarmowego – zapalenie pęcherzyka żółciowego, gronkowcowe zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy. Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym, wtórnym zakażeniom w przebiegu oparzeń, zapaleniu wsierdzia u osób poddawanych zabiegom stomatologicznym. Posocznica. Zapalenie wsierdzia. Inne zakażenia: zapalenie szpiku kostnego, zapalenie cewki moczowej, rzeżączka, kiła pierwotna, ziarniniak weneryczny pachwin. Podejmując decyzję o leczeniu należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Wielkość dawki zależy od stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju wywołującego zakażenie, ogólnego stanu pacjenta, wieku i masy ciała. Po uzyskaniu poprawy stanu klinicznego pacjenta, jeśli to możliwe, zaleca się stosowanie leku w postaci doustnej. Dorośli Lekkie i umiarkowanie ciężkie zakażenia (gdy podanie postaci doustnej jest niemożliwe) – 25 mg/kg mc. na dobę. Ciężkie zakażenia − 50 mg/kg mc. na dobę w infuzji ciągłej (równoważne 4 g na dobę). Dzieci i młodzież Zwykle podaje się 12,5 mg/kg mc. 4 razy na dobę. W ciężkich zakażeniach dawkę można dwukrotnie zwiększyć. Noworodki do 1. miesiąca życia 10 do 15 mg/kg mc. 3 razy na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna. Zaleca się zachowanie ostrożności ze względu na możliwość występowania zaburzeń czynności wątroby lub dróg żółciowych w tej grupie pacjentów.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Dawkowanie
Pacjenci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek U pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek należy zachować ostrożność. Czas leczenia Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Sposób podawania Produkt Erythromycinum Intravenosum TZF należy podawać w infuzji ciągłej lub przerywanej, trwającej 20 do 60 minut, co 6 lub 8 godzin. Optymalne stężenie podawanych roztworów erytromycyny wynosi 1 mg/ml (0,1%). Jeśli konieczne, stężenie roztworów erytromycyny można zwiększyć do 5 mg/ml (0,5%). Roztwory erytromycyny o stężeniu 5 mg/ml należy podawać przez co najmniej 60 minut. Szybsze podanie leku zwiększa ryzyko arytmii lub spadku ciśnienia tętniczego krwi. W celu zminimalizowania podrażnienia żyły zaleca się, by do sporządzania roztworów erytromycyny do infuzji przerywanych użyć co najmniej 100 ml rozcieńczalnika. Nie należy podawać roztworów o stężeniu powyżej 5 mg/ml, ponieważ powodują ból rozprzestrzeniający się wzdłuż żyły.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancje pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących lowastatynę, symwastatynę, astemizol, terfenadynę, cisapryd, pimozyd, domperidon oraz ergotaminę lub dihydroergotaminę. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu (patrz punkt 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) albo częstoskurcz komorowy, w tym zaburzenia rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia, z powodu ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT). Nie należy podawać roztworów erytromycyny w postaci laktobionianu w szybkim wstrzyknięciu (bolus).
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych. Zdarzenia sercowo-naczyniowe U pacjentów poddawanych leczeniu antybiotykami makrolidowymi, w tym erytromycyną, obserwowano występowanie wydłużenia odstępu QT, co przekładało się na wpływ na repolaryzację serca, wywołując ryzyko rozwoju częstoskurczu serca oraz zaburzeń rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.3, 4.5 i 4.8). Odnotowywano również przypadki zgonów.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Erytromycynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach: U pacjentów z chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub istotną klinicznie bradykardią. U pacjentów przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze związane z wydłużeniem odstępu QT (patrz punkty 4.3 i 4.5). Pacjenci w starszym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane leku związane z wpływem na odstęp QT (patrz punkt 4.8). Badania epidemiologiczne oceniające zagrożenie wystąpienia niepożądanych skutków sercowo-naczyniowych w przypadku stosowania makrolidów dały różniące się od siebie wyniki. W niektórych badaniach obserwacyjnych zidentyfikowano rzadkie krótkotrwałe ryzyko wystąpienia częstoskurczu, zawału mięśnia sercowego i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych związanej ze stosowaniem makrolidów, w tym erytromycyny.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
W przypadku przepisywania erytromycyny należy zachować równowagę pomiędzy rozważaniem tych obserwacji a korzyściami wynikającymi z leczenia. Erytromycyna jest wydalana głównie za pośrednictwem wątroby i dlatego należy ją ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub otrzymujących jednocześnie leki mogące działać hepatotoksycznie. Niezbyt często obserwowano zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i (lub) cholestatyczne zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez. Erytromycyna podawana pacjentom z miastenią może nasilać osłabienie. Rzekomobłoniaste zapalenie jelit opisywano po zastosowaniu niemal każdego antybiotyku, w tym z grupy makrolidów. Może ono mieć przebieg od lekkiego do zagrażającego życiu (patrz punkt 4.8). Występowanie biegunki wywołanej przez Clostridioides difficile (CDAD, ang. Clostridioides difficile-associated diarrhea) obserwowano w związku ze stosowaniem prawie każdego leku przeciwbakteryjnego, w tym erytromycyny.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Powikłanie to może mieć różne nasilenie – od lekkiej biegunki po prowadzące do zgonu zapalenie okrężnicy. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych zmienia prawidłową florę okrężnicy, co może prowadzić do nadmiernego namnożenia C. difficile. Rozpoznanie CDAD należy brać pod uwagę u każdego pacjenta z biegunką występującą po leczeniu antybiotykami. Konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu, ponieważ występowanie CDAD notowano nawet po ponad dwóch miesiącach od zakończenia podawania leków przeciwbakteryjnych. Publikowano doniesienia świadczące o tym, że erytromycyna nie dociera do płodu w takich stężeniach, jakie mogą zapobiegać kile wrodzonej. Jeśli kobiecie w ciąży podawano doustnie erytromycynę w leczeniu wczesnego stadium kiły, noworodka należy poddać odpowiedniemu leczeniu penicyliną. U ciężko chorych pacjentów otrzymujących erytromycynę jednocześnie z statynami notowano przypadki rabdomiolizy występującej razem z zaburzeniami czynności nerek lub bez.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Zwężenie odźwiernika u dzieci Po zastosowaniu terapii erytromycyną zgłaszano przypadki występowania przerostowego zwężenia odźwiernika (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis) u niemowląt. W badaniach epidemiologicznych obejmujących dane z metaanaliz odnotowano 2–3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia IHPS po ekspozycji na działanie erytromycyny w okresie niemowlęctwa. Ryzyko to jest największe po ekspozycji na erytromycynę w trakcie pierwszych 14 dni życia. Dostępne dane wskazują, że wynosi ono 2,6% (95% CI: 1,5–4,2%) po ekspozycji na erytromycynę w trakcie tego okresu. Natomiast w populacji ogólnej ryzyko wystąpienia IHPS wynosi 0,1–0,2%. Z uwagi na to, że erytromycyna u niemowląt może być stosowana w leczeniu schorzeń cechujących się znaczną umieralnością lub zachorowalnością (takich jak krztusiec lub chlamydioza), należy rozważyć czy korzyści ze stosowania terapii erytromycyną przewyższają potencjalne ryzyko rozwoju IHPS.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Specjalne środki ostrozności
Należy poinformować rodziców o tym, że w razie wystąpienia u dziecka wymiotów lub drażliwości podczas karmienia, powinni się skontaktować z lekarzem. Erytromycyna może zmienić wynik oznaczeń amin katecholowych w moczu wykonywanych metodą fluorymetryczną.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Metabolizm erytromycyny zachodzi głównie w wątrobie z udziałem systemu monooksygenaz zależnych od cytochromu P-450. Erytromycyna hamuje aktywność enzymów, co może wpływać na metabolizm zarówno erytromycyny, jak i innych leków stosowanych w tym samym czasie, np. acenokumarol, alfentanyl, astemizol, bromokryptyna, karbamazepina, cylostazol, cyklosporyna, digoksyna, dihydroergotamina, dyzopiramid, ergotamina, heksobarbital, metyloprednizolon, midazolam, omeprazol, fenytoina, chinidyna, ryfabutyna, syldenafil, takrolimus, terfenadyna, teofilina, triazolam, kwasu walproinowy, winblastyna, leki przeciwgrzybicze (np. flukonazol, ketokonazol, itrakonazol), zopiklon. Stosując te leki jednocześnie z erytromycyną należy rozważyć monitorowanie ich stężenia we krwi i dostosowanie dawki, jeśli konieczne.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania z lekami, o których wiadomo, że mogą wydłużać odstęp QT w zapisie EKG. Produkty lecznicze, które indukują cytochrom CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą indukować metabolizm erytromycyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi i osłabienia jej działania. Zwiększona aktywność zaindukowanych enzymów zmniejsza się stopniowo przez 2 tygodnie po odstawieniu leków indukujących cytochrom CYP3A4. Dlatego erytromycyny nie należy podawać podczas leczenia induktorami cytochromu CYP3A4 i przez 2 tygodnie po ich odstawieniu. Inhibitory reduktazy HMG-CoA Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory reduktazy HMG-CoA, lowastatynę i symwastatynę (patrz punkt 4.3). Zgłaszano, że erytromycyna zwiększa stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Lomitapid Jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3). Doustne środki antykoncepcyjne Niektóre antybiotyki mogą zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych poprzez zakłócanie hydrolizy bakteryjnej koniugatów steroidowych w jelicie i tym samym reabsorpcji niesprzężonych steroidów. W wyniku tego może zmniejszyć się stężenie aktywnych steroidów. Pacjentkę należy poinformować, że podczas leczenia erytromycyną konieczne jest stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji. Antagoniści receptora histaminowego H1 (np. terfenadyna, astemizol, mizolastyna). Podczas ich jednoczesnego podawania z erytromycyną należy zachować ostrożność. Erytromycyna może zmienić ich metabolizm, jeśli są podawane jednocześnie.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Obserwowano rzadkie przypadki ciężkich, mogących prowadzić do śmierci, zaburzeń serca, w tym zatrzymanie pracy serca, zaburzenia rytmu typu torsade de pointes i inne arytmie komorowe (patrz punkt 4.3 i 4.8). Hydroksychlorochina i chlorochina Erytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń rytmu serca i poważnych sercowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych. Produkty lecznicze o działaniu przeciwbakteryjnym Erytromycyna in vitro działa antagonistycznie w stosunku do bakteriobójczych antybiotyków z grupy beta-laktamów (np. penicyliny, cefalosporyny). Erytromycyna działa antagonistycznie w stosunku do klindamycyny, linkomycyny, chloramfenikolu, a także streptomycyny, tetracyklin i kolistyny. Inhibitory proteazy Podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z inhibitorami proteazy obserwowano zahamowanie rozpadu erytromycyny.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Doustne leki przeciwzakrzepowe Zgłaszano przypadki nasilonego działania przeciwzakrzepowego w przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny wraz z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, acenokumarol, rywaroksaban). Triazolobenzodiazepiny (np. triazolam, alprazolam) i inne benzodiazepiny. Erytromycyna zmniejsza klirens triazolamu, midazolamu oraz innych benzodiazepin, co w konsekwencji prowadzi do zwiększenia ich farmakologicznego działania. Ergotamina lub dihydroergotamina Po wprowadzeniu produktu do obrotu informowano, że jednoczesne podawanie erytromycyny i ergotaminy lub dihydroergotaminy powodowało ostre zatrucie alkaloidami sporyszu, charakteryzujące się skurczem naczyń oraz niedokrwieniem ośrodkowego układu nerwowego, kończyn i innych tkanek (patrz punkt 4.3). Cisapryd U pacjentów leczonych równocześnie erytromycyną i cyzaprydem wykazano zwiększenie stężenia cyzaprydu.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Może to spowodować zmiany w zapisie EKG – wydłużenie odstępu QT oraz zaburzenia rytmu serca takie, jak częstoskurcz komorowy, migotanie komór oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. Podobne zaburzenia obserwowano u pacjentów stosujących równocześnie pimozyd i klarytromycynę − inny antybiotyk makrolidowy. Teofilina Jednoczesne stosowanie erytromycyny i teofiliny powoduje zwiększenie w surowicy stężenia teofiliny, co prowadzi do nasilenia jej toksyczności. Jeśli podczas jednoczesnego stosowania tych leków zwiększy się stężenie teofiliny w surowicy i (lub) jej toksyczność, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę teofiliny. Publikowano doniesienia świadczące o tym, że podawanie doustne erytromycyny razem z teofiliną znacząco zmniejsza stężenie erytromycyny w surowicy, nawet do poziomu poniżej stężenia terapeutycznego. Kolchicyna Po wprowadzeniu produktu do obrotu informowano, że jednoczesne podawanie erytromycyny i kolchicyny może zwiększyć toksyczność kolchicyny.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Interakcje
Werapamil, antagoniści wapnia U pacjentów stosujących erytromycynę razem z którymś z tych leków obserwowano zmniejszenie ciśnienia tętniczego, bradyarytmię i kwasicę mleczanową. Cymetydyna może hamować metabolizm erytromycyny we krwi, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia. Zopiklon Erytromycyna może zmniejszać klirens zopiklonu, co może prowadzić do nasilenia jego działania farmakodynamicznego. Kortykosteroidy Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z kortykosteroidami, podawanymi ogólnoustrojowo i wziewnie, metabolizowanymi głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnego wpływu kortykosteroidów na organizm. Podczas jednoczesnego stosowania należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę lub laktację Ciąża Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników. W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży. Erytromycyna przenika przez barierę łożyska, ale stężenia, jakie osiąga w osoczu płodu, są zwykle małe. Zgłaszano przypadki, w których narażenie matki na antybiotyki makrolidowe w okresie 10 tygodni od porodu może się wiązać z większym ryzykiem występowania przerostowego zwężenia odźwiernika u niemowląt (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis). Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Erytromycyna przenika do mleka ludzkiego. U kobiet karmiących piersią należy zachować ostrożność podczas leczenia erytromycyną.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Płodność Badania na zwierzętach wykazały, że erytromycyna nie stanowi zagrożenia dla płodu.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że produkt leczniczy może wywoływać zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i obwodowego, stany splątania, dezorientację.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Zaburzenia krwi i układu chłonnego Eozynofilia, agranulocytoza. Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie. Zaburzenia nerek i dróg moczowych Śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Ból w klatce piersiowej, gorączka, złe samopoczucie, zaczerwienienie w miejscu podania, podrażnienie skóry. Podawanie powoli odpowiednio rozcieńczonego roztworu infuzji dożylnej minimalizuje ból i urazy żył. Zaburzenia psychiczne Omamy. Zaburzenia serca Wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, w tym tachyarytmia komorowa i częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, kołatanie serca. Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zatrzymanie krążenia, migotanie komór.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Wykwity skórne, obrzęk naczynioruchowy, wyprysk, świąd, pokrzywka; rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP). Zaburzenia ucha i błędnika Głuchota, szumy uszne, zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku powyżej 4 g na dobę. Notowano pojedyncze przypadki przemijającej utraty słuchu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub po zastosowaniu dużych dawek. Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości od pokrzywki i lekkich wykwitów skórnych do reakcji anafilaktycznych. Zaburzenia układu nerwowego Notowano pojedyncze przypadki przemijających zaburzeń czynności ośrodkowego układu nerwowego, w tym stan splątania, drgawki, zawroty głowy, jednak związek przyczynowy ze stosowaniem erytromycyny nie został ustalony.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Cholestatyczne lub wątrobowokomórkowe zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zaburzenia czynności wątroby, powiększenie wątroby, żółtaczka. Zaburzenia żołądka i jelit Działaniami niepożądanymi występującymi najczęściej po podaniu doustnym erytromycyny są zaburzenia żołądka i jelit i zależą one od zastosowanej dawki: przerostowe zwężenie odźwiernika u niemowląt, jadłowstręt, zapalenie trzustki, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka (zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku), rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu terapii). Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Nadkażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami podczas przedłużonego lub powtórnego leczenia erytromycyną. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania: zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz głuchota. Leczenie przedawkowania: przerwać podawanie antybiotyku i zastosować leczenie objawowe polegające na monitorowaniu podstawowych czynności życiowych (oddech, tętno, ciśnienie krwi).
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwbakteryjne do stosowania ogólnego, antybiotyki makrolidowe. Kod ATC: J01FA01 Erytromycyna należy do grupy antybiotyków makrolidowych. Wykazuje działanie bakteriostatyczne, którego mechanizm polega na hamowaniu biosyntezy białek w komórkach bakteryjnych wskutek wiązania się z podjednostką 50S rybosomu. Erytromycyna zwykle działa na większość wymienionych niżej bakterii, zarówno in vitro, jak i in vivo. Bakterie Gram-dodatnie Listeria monocytogenes Corynebacterium diphtheriae Corynebacterium minutissimum Staphylococcus spp. Streptococcus spp. (w tym Enterococcus spp.) Bakterie Gram-ujemne Haemophilus influenzae Neisseria meningitidis Neisseria gonorrhoeae Legionella pneumophila Moraxella catarrhalis Bordetella pertussis Campylobacter spp. Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum Inne drobnoustroje Treponema pallidum Chlamydia spp. Clostridium spp.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Większość szczepów Haemophilus influenzae jest wrażliwych na erytromycynę w stężeniach uzyskiwanych podczas zwykle stosowanego dawkowania.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Erytromycyna jest nietrwała w środowisku kwaśnym, dlatego podawana jest w postaci tabletek powlekanych lub w postaci roztworu do infuzji dożylnych. Stężenie erytromycyny w surowicy po dożylnym podaniu 500 mg wynosi po 1 godzinie 5–10 mg/l. Okres półtrwania wynosi od 1 do 2 godzin, a stężenie terapeutyczne utrzymuje się przez około 6 godzin. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek okres półtrwania wydłuża się do 4–8 godzin. Z białkami krwi erytromycyna wiąże się w około 70%. Erytromycyna dobrze przenika do większości tkanek i narządów. W uchu środkowym i migdałkach podniebiennych osiąga stężenie zbliżone do stężeń występujących w surowicy. Wysokie stężenia terapeutyczne leku obserwuje się również w płynach opłucnowym i otrzewnowym. Erytromycyna przenika przez łożysko i do mleka matki. Wykazuje również zdolność przenikania do wnętrza komórek. Do płynu mózgowo-rdzeniowego przenika tylko w stanach zapalnych.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Erytromycyna indukuje aktywność enzymów mikrosomalnych, wpływających między innymi na jej własny metabolizm. W wątrobie lek jest częściowo inaktywowany w wyniku demetylacji. Erytromycyna wydalana jest w postaci niezmienionej, głównie z żółcią i kałem i tylko w około 2,5% z moczem. Lek nie jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej i hemodializy. Erytromycyna wykazuje właściwości prokinetyczne.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Nie ma dodatkowych danych z badań nieklinicznych, oprócz już przedstawionych w innych punktach tej Charakterystyki Produktu Leczniczego.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Nie zawiera. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Roztworu laktobionianu erytromycyny nie należy mieszać z innymi antybiotykami, aminofiliną i barbituranami. Roztwory laktobionianu erytromycyny poniżej pH 5,5 szybko tracą aktywność. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Chronić od światła. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Szklane fiolki o pojemności 20 ml, zamknięte gumowym korkiem i aluminiowym kapslem. Jedna fiolka zawierająca 300 mg erytromycyny pakowana jest wraz z ulotką w tekturowe pudełko. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Roztwór podstawowy: Zawartość fiolki należy rozpuścić w 6 ml wody do wstrzykiwań.
CHPL leku Erythromycinum Intravenosum TZF, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 300 mg
Dane farmaceutyczne
Roztwór do infuzji: Otrzymany roztwór podstawowy należy uzupełnić 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy, do uzyskania odpowiedniego stężenia, a następnie podawać dożylnie w infuzji ciągłej lub przerywanej. Roztwory do infuzji zaleca się sporządzać w co najmniej 100 ml rozcieńczalnika. Zgodnie z zasadami poprawnego postępowania, roztwór należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Roztwory do infuzji sporządzone w 0,9% roztworze chlorku sodu lub w 5% roztworze glukozy zachowują trwałość przez 24 godziny w temperaturze od 2ºC do 8°C (w lodówce).
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Davercin, 150 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml przygotowanej zawiesiny zawiera 30 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny (Erythromycini cyclocarbonas). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sacharoza – 2 146 mg/5 ml zawiesiny, sód – 46 mg/5 ml zawiesiny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej Żółty granulat
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Davercin stosuje się w niżej podanych zakażeniach: zakażenia dróg oddechowych, np. zapalenie płuc wywołane przez Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae; krztusiec (wywoływany przez Bordetella pertussis) u niemowląt i małych dzieci, również zapobieganie zakażeniu pałeczką krztuśca (u osób mających bezpośredni kontakt z chorym); zapalenie cewki moczowej wywołane przez Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum; zakażenia przewodu pokarmowego wywołane przez Campylobacter jejuni, Campylobacter coli; łupież rumieniowaty (wywoływany przez Corynebacterium minutissimum); wrzód miękki (wywoływany przez Haemophilus ducreyi); zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez szczepy Staphylococcus aureus niewrażliwe na penicyliny oraz u pacjentów uczulonych na antybiotyki z grupy penicylin.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Wskazania do stosowania
Cykliczny węglan erytromycyny uważany jest za antybiotyk alternatywny w przypadku nadwrażliwości na penicyliny w paciorkowcowym zapaleniu gardła, płonicy (Streptococcus pyogenes), zakażeniach wywoływanych przez Streptococcus pneumoniae, błonicy (Corynebacterium diphtheriae), różycy (Erysipelothrix rusiopathiae), rzeżączce (Neisseria gonorrhoeae), wczesnej kile (Treponema pallidum), w zapobieganiu bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u chorych poddanych zabiegom stomatologicznym. Przed rozpoczęciem leczenia należy wziąć pod uwagę miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawka zależy od rozpoznania klinicznego i mikrobiologicznego oraz od ogólnego stanu pacjenta. Dorośli Dawka początkowa wynosi zwykle 750 mg (5 miarek). Następnie podaje się 525 mg (3,5 miarki) co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 2 g na dobę, w dwóch dawkach podzielonych po 1 g (7 miarek), podawanych co 12 godzin. Dzieci Dawka początkowa wynosi zwykle 30 mg/kg mc. Następnie podaje się 15 mg/kg mc. co 12 godzin. Czas leczenia Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni. U pacjentów z niewydolnością wątroby konieczne jest zmniejszenie dawki. Sposób podawania Przed każdym pobraniem zawiesinę należy energicznie wstrząsnąć. 5 ml zawiesiny (1 miarka) zawiera 150 mg cyklicznego węglanu erytromycyny. Produkt podaje się na czczo, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na cykliczny węglan erytromycyny lub inne antybiotyki makrolidowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 Ciężka niewydolność wątroby Stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących lowastatynę, symwastatynę, astemizol, terfenadynę, cisapryd, domperidon karbamazepinę, ketokonazol lub pimozyd. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu (patrz punkt 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom, u których w wywiadzie występowało wydłużenie odstępu QT (wrodzone lub udokumentowane nabyte wydłużenie odstępu QT) albo częstoskurcz komorowy, w tym zaburzenia rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.4 i 4.5). Erytromycyny nie należy podawać pacjentom z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia, z powodu ryzyka wystąpienia wydłużenia odstępu QT).
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (AGEP, ang. acute generalized exanthematous pustulosis). Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych. Cykliczny węglan erytromycyny należy ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby, lub otrzymujących jednocześnie leki potencjalnie hepatotoksyczne. Często konieczne jest zmniejszenie dawki i w miarę możliwości monitorowanie stężenia leku w surowicy. Podczas długotrwałego leczenia wskazane jest wykonanie badań czynności wątroby. Podczas stosowania antybiotyków makrolidowych opisywano rzekomobłoniaste zapalenie jelit.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podczas stosowania lub po zakończeniu leczenia cyklicznym węglanem erytromycyny wystąpi ciężka biegunka, należy rozważyć możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit. W przypadku stwierdzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelit konieczne jest niezwłoczne przerwanie podawania antybiotyku i zastosowanie odpowiedniego leczenia. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco. Zdarzenia sercowo-naczyniowe U pacjentów poddawanych leczeniu antybiotykami makrolidowymi, w tym erytromycyną, obserwowano występowanie wydłużenia odstępu QT, co przekładało się na wpływ na repolaryzację serca, wywołując ryzyko rozwoju częstoskurczu serca oraz zaburzeń rytmu typu torsades de pointes (patrz punkty 4.3, 4.5 i 4.8). Odnotowywano również przypadki zgonów.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Erytromycynę należy stosować z zachowaniem ostrożności w następujących przypadkach: u pacjentów z chorobą wieńcową, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub istotną klinicznie bradykardią. u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne produkty lecznicze związane z wydłużeniem odstępu QT (patrz punkty 4.3 i 4.5). Pacjenci w starszym wieku mogą być bardziej podatni na działania niepożądane leku związane z wpływem na odstęp QT (patrz punkt 4.8). Badania epidemiologiczne oceniające zagrożenie wystąpienia niepożądanych skutków sercowo-naczyniowych w przypadku stosowania makrolidów dały różniące się od siebie wyniki. W niektórych badaniach obserwacyjnych zidentyfikowano rzadkie krótkotrwałe ryzyko wystąpienia częstoskurczu, zawału mięśnia sercowego i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych związanej ze stosowaniem makrolidów, w tym erytromycyny.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku przepisywania erytromycyny należy zachować równowagę pomiędzy rozważaniem tych obserwacji a korzyściami wynikającymi z leczenia. Zwężenie odźwiernika u dzieci Po zastosowaniu terapii erytromycyną zgłaszano przypadki występowania przerostowego zwężenia odźwiernika (ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis, IHPS) u niemowląt. W badaniach epidemiologicznych obejmujących dane z metaanaliz odnotowano 2–3-krotny wzrost ryzyka wystąpienia IHPS po ekspozycji na działanie erytromycyny w okresie niemowlęctwa. Ryzyko to jest największe po ekspozycji na erytromycynę w trakcie pierwszych 14 dni życia. Dostępne dane wskazują, że wynosi ono 2,6% (95% CI: 1,5–4,2%) po ekspozycji na erytromycynę w trakcie tego okresu. Natomiast w populacji ogólnej ryzyko wystąpienia IHPS wynosi 0,1–0,2%. Z uwagi na to, że erytromycyna u niemowląt może być stosowana w leczeniu schorzeń cechujących się znaczną umieralnością lub zachorowalnością (takich jak krztusiec lub chlamydioza), należy rozważyć czy korzyści ze stosowania terapii erytromycyną przewyższają potencjalne ryzyko rozwoju IHPS.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności
Należy poinformować rodziców o tym, że w razie wystąpienia u dziecka wymiotów lub drażliwości podczas karmienia, powinni się skontaktować z lekarzem.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Cykliczny węglan erytromycyny podawany jednocześnie z lekami metabolizowanymi z udziałem cytochromu P-450 powoduje zwiększenie ich stężenia w surowicy; niekiedy może być konieczna modyfikacja dawki tych leków. Cykliczny węglan erytromycyny: podawany z teofiliną – powoduje zwiększenie jej stężenia w surowicy, co prowadzi do nasilenia toksyczności. Podczas jednoczesnego podawania obu leków należy monitorować stężenie teofiliny w surowicy i w razie konieczności odpowiednio zmniejszyć dawkę; podawany z digoksyną – zwiększa jej stężenie w surowicy; podawany z cyklosporyną – zwiększa jej stężenie i nasila nefrotoksyczność; podawany z fenytoiną, alfentanylem lub benzodiazepinami – może nasilać ich toksyczność; podawany z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Interakcje
warfaryna, rywaroksaban) – zgłaszano przypadki nasilonego działania przeciwzakrzepowego w przypadku jednoczesnego stosowania erytromycyny wraz z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi; podawany z ergotaminą lub dihydroergotaminą – może spowodować objawy ostrego zatrucia alkaloidami sporyszu w postaci skurczu naczyń obwodowych i zaburzeń czucia; podawany z terfenadyną i astemizolem – zwiększa ich stężenie we krwi, co może się stać przyczyną groźnych zaburzeń rytmu serca; podawany z hydroksychlorochiną i chlorochiną – erytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących leki, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na możliwość wywoływania zaburzeń rytmu serca i poważnych sercowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych; podawany z inhibitorami reduktazy HMG-CoA – stosowanie erytromycyny jest przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory reduktazy HMG-CoA, lowastatynę i symwastatynę (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Interakcje
Zgłaszano, że erytromycyna zwiększa stężenie inhibitorów reduktazy HMG-CoA. Zgłaszano rzadkie przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących te leki jednocześnie; podawany z kortykosteroidami – należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania erytromycyny z kortykosteroidami, podawanymi ogólnoustrojowo i wziewnie, metabolizowanymi głównie przez CYP3A, ze względu na możliwość zwiększenia ogólnego wpływu kortykosteroidów na organizm. Podczas jednoczesnego stosowania należy ściśle obserwować, czy u pacjenta nie występują działania niepożądane charakterystyczne dla kortykosteroidów działających ogólnoustrojowo. Jednoczesne podawanie erytromycyny i lomitapidu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość znaczącego zwiększenia aktywności aminotransferaz (patrz punkt 4.3). Ponadto podawanie cyklicznego węglanu erytromycyny: z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi – zmniejsza ich skuteczność oraz zwiększa ryzyko hepatotoksyczności; z cisaprydem – powoduje zwiększenie stężenia cisaprydu w surowicy krwi, co może wpłynąć na zapis EKG w postaci wydłużenia odstępu QT i być zapowiedzią groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Dostępne badania epidemiologiczne dotyczące ryzyka ciężkich wad wrodzonych po zastosowaniu makrolidów, w tym erytromycyny, podczas ciąży, dostarczają sprzecznych wyników. W niektórych badaniach obserwacyjnych notowano przypadki wad sercowo-naczyniowych po leczeniu produktami leczniczymi zawierającymi erytromycynę we wczesnym okresie ciąży. Erytromycyna przenika przez barierę łożyska, ale stężenia, jakie osiąga w osoczu płodu, są zwykle małe. Zgłaszano przypadki, w których narażenie matki na antybiotyki makrolidowe w okresie 10 tygodni od porodu może się wiązać z większym ryzykiem występowania przerostowego zwężenia odźwiernika u niemowląt (IHPS, ang. infantile hypertrophic pyloric stenosis). Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Karmienie piersi? Cykliczny węglan erytromycyny przenika przez łożysko i do mleka matki.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lek można podawać kobietom karmiącym piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności. Płodność Badania przeprowadzone na ciężarnych samicach szczurów, otrzymujących doustnie od 7. do 20. dnia ciąży, cykliczny węglan erytromycyny w dawce 50 mg/kg mc. nie wykazały teratogennego ani embriotoksycznego działania leku na pierwszą i drugą generację zwierząt. Również u myszy i królików doustnie podawany cykliczny węglan erytromycyny, w dawkach wielokrotnie wyższych od przeciętnie stosowanych u ludzi, nie miał wpływu na zapłodnienie, nie powodował uszkodzeń płodu oraz nie wpływał na przebieg ciąży u badanych zwierząt.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Brak danych o ujemnym wpływie produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: podczas przedłużonego lub powtórnego leczenia cyklicznym węglanem erytromycyny może dojść do nadkażenia niewrażliwymi na lek bakteriami lub grzybami. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: bardzo rzadko u niektórych pacjentów może pojawić się agranulocytoza. Reakcje uczuleniowe: występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i najczęściej dotyczą pacjentów uczulonych na wiele różnych alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie. Należą do nich: zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, wysypki skórne, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka; częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP); zaburzenia układu immunologicznego: anafilaksja. W przypadku wystąpienia którejś z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych należy natychmiast odstawić lek.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia ucha i błędnika: sporadycznie u niektórych pacjentów mogą wystąpić zaburzenia słuchu (szumy uszne, głuchota), zwłaszcza po podaniu dużych dawek leku i (lub) u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Zaburzenia te zwykle mijają po odstawieniu leku. Zaburzenia serca: sporadycznie może wystąpić arytmia (częstoskurcz komorowy, zaburzenia typu torsades de pointes), kołatanie serca. Zatrzymanie krążenia, migotanie komór (o nieznanej częstości). Zaburzenia żołądka i jelit: bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka – najczęściej pojawiają się po podaniu dużych dawek leku. Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego obserwowano bardzo rzadko. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych w surowicy krwi. Cholestatyczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby obserwowano rzadko. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: śródmiąższowe zapalenie nerek obserwowano bardzo rzadko.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Działania niepożądane
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: zawroty głowy, stany splątania, omamy, koszmary nocne, zapalenie trzustki obserwowano bardzo rzadko. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C; 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawami przedawkowania cyklicznego węglanu erytromycyny są zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) oraz zaburzenia słuchu. W przypadku przedawkowania należy przerwać leczenie antybiotykiem, monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie tętnicze) i w razie konieczności zastosować leczenie objawowe. Cykliczny węglan erytromycyny nie jest usuwany z organizmu w procesie hemodializy lub dializy otrzewnowej.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego; antybiotyk makrolidowy. Kod ATC: J 01 FA 01 Cykliczny węglan erytromycyny jest antybiotykiem makrolidowym, pochodną erytromycyny A. Modyfikacja erytromycyny A polegająca m.in. na węglanowej cyklizacji układu dwóch grup hydroksylowych w pozycji 11 i 12 aglikonu powoduje, że cykliczny węglan erytromycyny działa dwukrotnie silniej przeciwbakteryjnie niż substancja macierzysta, wykazuje większą trwałość w kwaśnym środowisku soku żołądkowego, charakteryzuje się lepszą wchłanialnością z przewodu pokarmowego oraz mniejszą toksycznością. Ponadto w mniejszym stopniu wiąże się z białkami osocza, jest wolniej wydalany z organizmu, a jego biologiczny okres półtrwania jest 3-krotnie dłuższy niż erytromycyny. Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje właściwości bakteriostatyczne.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm działania Mechanizm działania przeciwbakteryjnego polega na blokowaniu biosyntezy białka przez odwracalne wiązanie z podjednostką 50 S rybosomu i zaburzaniu wydłużania łańcucha polipeptydowego. Cykliczny węglan erytromycyny blokuje aktywne centrum rybosomu poprzez wiązanie ze specyficznym białkiem L4. Białko to współdziała z białkiem L27 w wiązaniu peptydylo-t-RNA do rybosomu w miejscu „P”. Przyłączenie cząsteczki erytromycyny lub jej pochodnej w miejscu peptydylowym rybosomu uniemożliwia więc reakcję transpeptydacji i wydłużenie łańcucha polipeptydowego, co w konsekwencji prowadzi do zahamowania syntezy białka w komórce. Aktywność przeciwbakteryjna cyklicznego węglanu erytromycyny zwiększa się wraz ze wzrostem pH, aż do wartości 8,5. W roztworach o pH poniżej 5 aktywność leku gwałtownie się zmniejsza.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne
Drobnoustroje wrażliwe bakterie Gram-dodatnie: Corynebacterium diphtheriae Corynebacterium minutissimum Staphylococcus aureus Streptococcus pneumoniae Streptococcus pyogenes bakterie Gram-ujemne: Bordetella pertussis Legionella pneumophila Neisseria gonorrhoeae Neisseria meningitidis Moraxella catarrhalis Campylobacter spp. Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum Treponema pallidum Chlamydia spp. Clostridioides spp. Cykliczny węglan erytromycyny działa również na Helicobacter pylori. Ze względu na zmienną wrażliwość Haemophilus influenzae antybiotyku nie należy stosować w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez te bakterie. Cykliczny węglan erytromycyny jest nieskuteczny w zwalczaniu zakażeń wywołanych przez grzyby, wirusy, drożdżaki.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Cykliczny węglan erytromycyny jest bardziej oporny na działanie soku żołądkowego niż erytromycyna. Pokarm w żołądku opóźnia jego wchłanianie. Maksymalne stężenie we krwi po doustnym, jednorazowym podaniu 500 mg mieści się w przedziale od 0,58 do 1,93 μg/ml i występuje po około 3 godzinach. Cykliczny węglan erytromycyny charakteryzuje wolniejsze tempo eliminacji, co umożliwia rzadsze dawkowanie leku. Okres półtrwania wynosi 9,5 godziny. Z białkami krwi wiąże się w około 78%. Cykliczny węglan erytromycyny dobrze przenika do większości tkanek i narządów. W uchu środkowym i migdałkach podniebiennych osiąga stężenie zbliżone do osiąganego w surowicy krwi. Stężenie terapeutyczne leku obserwuje się również w płynach opłucnowym i otrzewnowym. W tkance płucnej i wydzielinie oskrzelowej osiąga 4-krotnie wyższe stężenie niż erytromycyna. Przenika przez łożysko i do mleka. Cykliczny węglan erytromycyny wykazuje również zdolność przenikania do wnętrza komórek.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne
Nie przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego ani płynu stawowego. Cykliczny węglan erytromycyny wydalany jest w postaci niezmienionej głównie z żółcią i kałem, zaś tylko w około 2,5% z moczem. Lek nie ulega dializie podczas zabiegów dializy otrzewnowej i hemodializy.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność ostrą cyklicznego węglanu erytromycyny scharakteryzowano przez określenie dawki LD50, która po doustnym podaniu wynosiła 5,8 g/kg mc. dla szczurów i 4,05 g/kg mc. dla myszy. Toksyczność przewlekłą badano na szczurach, którym podawano doustnie, przez 90 dni 0,05%, 0,025% lub 0,0125% dawki LD50. Badania makro- i mikroskopowe wątroby, nerek, płuc, śledziony i jelit zwierząt nie wykazały zmian patologicznych. Jedynie w przypadku wątroby obserwowano niewielkie jej powiększenie, które cofało się po 4 tygodniach od zakończenia podawania leku. Wzrostu hepatotoksyczności nie stwierdzono również u szczurów, którym podawano cykliczny węglan erytromycyny w dawkach odpowiadających 17,33% i 66% dawki LD50 na 1, 2 i 4 godziny przed badaniem. Obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, proporcjonalne do zwiększonego wytwarzania żółci.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania hematologiczne przeprowadzone u szczurów otrzymujących przez 3 tygodnie cykliczny węglan erytromycyny w dawce 100, 200 lub 400 mg/kg mc. również nie wykazały zmian patologicznych u badanych zwierząt. Wyniki testów na mutagenność z cyklicznym węglanem erytromycyny były negatywne.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Karmeloza sodowa Disodu wodorofosforan bezwodny Substancja poprawiająca smak i zapach wiśniowa Substancja poprawiająca smak i zapach karmelowa Lecytyna sojowa Żółcień chinolinowa (E 104) Sacharoza 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej: 3 lata. Zawiesina wodna: 14 dni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej: przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Zawiesina wodna: przechowywać w lodówce (2ºC do 8ºC). 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Butelka plastikowa zamykana zakrętką z nasadką (miarką), w tekturowym pudełku. 30 g granulatu/60 ml zawiesiny.
CHPL leku Davercin, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej, 150 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do butelki z granulatem wlać do kreski (60 ml) przegotowaną, ostudzoną wodę. Wstrząsać do uzyskania zawiesiny. Po odstawieniu, jeśli trzeba, dopełnić wodą do kreski. Przed podaniem każdej dawki butelkę z zawiesiną należy zawsze energicznie wstrząsnąć.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Aknemycin Plus (40 mg + 0,25 mg)/g płyn na skórę 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jeden gram płynu na skórę zawiera 40 mg erytromycyny (Erythromycinum) i 0,25 mg tretynoiny (Tretinoinum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 ml płynu na skórę zawiera 754 mg alkoholu (etanolu). Pełny wykaz substancji pomocniczych – patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Płyn na skórę.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Wskazania do stosowania
4.1. Wskazania do zastosowania Wszystkie postaci trądziku, w tym postaci niezapalne z zaskórnikami i zapalne z grudkami krostkowymi, zwłaszcza u pacjentów z dużym łojotokiem.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Dawkowanie
4.2. Dawkowanie i sposób podawania Do stosowania miejscowego na skórę. Dorośli Produkt leczniczy Aknemycin Plus należy stosować na chorobowo zmienioną skórę raz do dwóch razy na dobę, po uprzednim oczyszczeniu skóry. Czas leczenia zależy od ogólnego stanu skóry, lecz nie może przekraczać okresu 12 tygodni. Sposób podawania Aknemycin Plus należy nanieść bezpośrednio na skórę za pomocą dołączonego aplikatora. Aplikator zapobiega przedostaniu się zanieczyszczeń ze skóry do płynu.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przeciwwskazania
4.3. Przeciwwskazania Nie należy stosować produktu leczniczego: w nadwrażliwości na substancje czynne produktu leczniczego – erytromycynę i tretynoinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1, w ostrym wyprysku, w trądziku różowatym, w ostrych stanach zapalnych skóry, zwłaszcza w okolicy ust (okołowargowe zapalenie skóry), ciąża (patrz punkt 4.6), kobiety planujące zajście w ciążę.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Należy uważać, aby produkt leczniczy Aknemycin Plus nie dostał się do oczu lub pod powieki. W razie kontaktu produktu leczniczego z oczami, należy starannie przemyć oczy dużą ilością wody. Produktu leczniczego Aknemycin Plus nie należy nanosić w okolice warg i nosa. W początkowym okresie leczenia może nastąpić zaostrzenie zmian trądzikowych z nasileniem odczynu zapalnego – jest to wskazówka, że lek rozpoczął swoje działanie, a objawy te mają zwykle charakter przemijający. Nie stanowi to powodu do przerwania leczenia, można natomiast zmniejszyć okresowo częstość stosowania produktu leczniczego. Produkt leczniczy należy zawsze nanosić za pomocą dołączonego aplikatora. Jeśli mimo użycia aplikatora dojdzie do kontaktu z palcami, należy dokładnie umyć ręce. Podczas terapii może wystąpić reakcja nadwrażliwości na światło.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
Podrażnienie skóry występujące podczas stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.8) może ulec nasileniu na skutek działania promieniowania UV (światło słoneczne, lampy kwarcowe, solarium), promieniowania RTG lub kąpieli w słonej lub chlorowanej wodzie. Dotyczy to zwłaszcza osób, które przez długi czas są narażone na działanie światła słonecznego oraz pacjentów szczególnie wrażliwych na promieniowanie słoneczne. Podczas terapii produktem leczniczym Aknemycin Plus pacjenci powinni unikać bezpośredniej ekspozycji na promieniowane słoneczne lub inne źródła promieniowania ultrafioletowego (UV) takie jak solaria, lampy opalające lub łóżka opalające. Przed rozpoczęciem terapii produktem leczniczym Aknemycin Plus należy wyleczyć wszelkie oparzenia słoneczne. Podobnie jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. AGEP).
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Specjalne środki ostrozności
Jeśli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych. Ten produkt leczniczy zawiera 754 mg alkoholu (etanolu) w każdym ml płynu, dlatego może powodować pieczenie uszkodzonej skóry. Produkt łatwopalny. Przechowywać z dala od ognia oraz nie stosować w pobliżu otwartego płomienia, zapalonego papierosa lub niektórych urządzeń (np. suszarek do włosów).
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Interakcje
4.5. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Należy unikać jednoczesnego stosowania innych leków na skórę, ze względu na ryzyko zaostrzenia podrażnień skóry. Podrażnienie skóry występujące podczas stosowania produktu leczniczego (patrz punkt 4.4. i 4.8) może ulec nasileniu na skutek działania promieniowania UV (światło słoneczne, lampy kwarcowe, solarium), promieniowania RTG lub kąpieli w słonej lub chlorowanej wodzie.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6. Wpływ na płodność, ciążę i laktację Retynoidy stosowane doustnie mają związek z występowaniem wad wrodzonych. Retynoidy do stosowania miejscowego, jeśli są stosowane zgodnie z zaleceniami, ogólnie są uznawane za wywołujące małą ekspozycję układową, ze względu na minimalne wchłanianie przezskórne. Mogą jednak wystąpić indywidualne okoliczności (jak np. uszkodzona skóra, przedawkowanie), które przyczynią się do zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej. Ciąża Aknemycin Plus jest przeciwwskazany (patrz punkt 4.3) do stosowania u kobiet w ciąży oraz u kobiet planujących zajście w ciążę. Jeśli produkt jest stosowany w trakcie ciąży, lub gdy pacjentka zajdzie w ciążę w trakcie przyjmowania leku, leczenie musi zostać przerwane. Karmienie piersi? Należy zachować szczególną ostrożność w razie konieczności stosowania w okresie karmienia piersią.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W celu uniknięcia bezpośredniego kontaktu produktu leczniczego ze skórą noworodka, w okresie karmienia piersią nie należy stosować produktu leczniczego Aknemycin Plus na piersi.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Produkt leczniczy nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Działania niepożądane
4.8. Działania niepożądane Do oceny częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: Bardzo często (≥ 1/10) Często (≥ 1/100 do < 1/10) Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) Bardzo rzadko (< 1/10 000) Rzadko: zmniejszenie pigmentacji skóry, podrażnienie skóry w postaci zaczerwienienia, pieczenia, suchości i złuszczania. Bardzo rzadko: powyższe działania niepożądane mogą być objawem reakcji nadwrażliwości (alergiczny wyprysk kontaktowy). W początkowym okresie leczenia może nastąpić zaostrzenie zmian trądzikowych z nasileniem odczynu zapalnego. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Częstość nieznana: ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49-21-301, fax: +48 22 49-21-309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przedawkowanie
4.9. Przedawkowanie Brak danych.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1. Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwtrądzikowe do stosowania miejscowego, zawierające antybiotyk erytromycynę w połączeniu z innymi lekami. Kod ATC D 10 AF 52 ERYTROMYCYNA: Erytromycyna jest antybiotykiem z grupy makrolidów. Działa na bakterie Gram-dodatnie oraz niektóre bakterie Gram-ujemne, w tym na bakterie Propionibacterium acnes, które odgrywają istotną rolę w patogenezie trądziku. Erytromycyna hamuje syntezę białka poprzez odwracalne wiązanie się z podjednostką 50 S rybosomu bakteryjnego. Ograniczenie aktywności enzymów bakteryjnych hamuje hydrolizę lipidów na powierzchni skóry, zmniejszając w ten sposób ilość wolnych kwasów tłuszczowych. Erytromycyna powoduje kliniczną poprawę zmian trądzikowych; jej skuteczność po zastosowaniu miejscowym w trądziku jest porównywalna ze skutecznością działania tego antybiotyku podanego ogólnoustrojowo.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Właściwości farmakodynamiczne
TRETYNOINA: Tretynoina (kwas all trans ß-retynowy) należy do leków z grupy retynoidów, wspomaga złuszczanie skóry, działa poprzez pobudzenie proliferacji keratynocytów w skórze. Spoistość wiązania pomiędzy keratynocytami powstającymi w czasie stosowania tretynoiny ulega zmniejszeniu, co zapobiega powstawaniu czopów keratynowych w przewodach gruczołów łojowych. Tretynoina powoduje usunięcie zaskórników i zmniejszenie wielkości gruczołów łojowych. Miejscowemu stosowaniu tretynoiny towarzyszy początkowo pobudzenie skóry i wzmożenie skórnego przepływu krwi. W ten sposób, niewykrywalne klinicznie zaskórniki przekształcają się w postaci zapalne i są usuwane, a istniejące grudki i krostki są usuwane szybciej.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2. Właściwości farmakokinetyczne Erytromycyna zastosowana miejscowo nie jest wykrywalna w surowicy krwi, z czego można wnioskować, że ulega ona wchłanianiu do organizmu w niewielkich ilościach. Tretynoina wchłania się do organizmu w 0,5% do 24%, następnie jest szybko metabolizowana i wydalana z moczem i kałem; nie ulega kumulacji w wątrobie. Nie należy oczekiwać ogólnoustrojowego działania tretynoiny w następstwie leczenia miejscowego, zwłaszcza podczas stosowania produktu leczniczego Aknemycin Plus.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Poza testem uczuleniowym nie przeprowadzono badań toksykologicznych produktu leczniczego Aknemycin Plus na zwierzętach. Toksyczność ostra ERYTROMYCYNA: Jak wykazano w licznych doświadczeniach na zwierzętach, erytromycyna jest jedną z substancji wykazujących bardzo małą toksyczność ostrą. Toksyczność pod-ostra, przewlekła W badaniach toksyczności przewlekłej, przeprowadzonych na dwóch gatunkach zwierząt, którym podawano erytromycynę doustnie, nie wykazano zmian związanych z jej zastosowaniem. TRETYNOINA: Dawki toksyczne są od 2000 do 20 000 razy większe niż stosowane leczniczo u ludzi. Patrz: ”Zgodność miejscowa”. Mutagenność i kancerogenność ERYTROMYCYNA: Erytromycyna nie wykazuje aktywności mutagennej. Brak danych dotyczących działania rakotwórczego. W testach in vitro w kilku układach badawczych nie wykazano właściwości mutagennych erytromycyny.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W teście żywieniowym, przeprowadzanym na szczurach i myszach przez okres 2 lat, nie wykazano potencjalnych właściwości karcynogennych. U niektórych samców i samic szczurów stwierdzono zależny od dawki rozwój ziarniaków w wątrobie. TRETYNOINA: Jak dotąd, działanie mutagenne tretynoiny było badane jedynie na bakteriach. Wyniki tych badań były ujemne. Nie przeprowadzono długotrwałych badań w celu wykazania potencjalnych właściwości karcynogennych. Wyniki uzyskane w doświadczeniach na zwierzętach dla fotokancerogenezy/kokancerogenezy i przedstawione w piśmiennictwie, nie mogą być w prosty sposób odnoszone do ludzkiej skóry (patrz także punkt 5.”Przeciwwskazania”). Zgodność miejscowa W teście maksymalizacji przeprowadzonym na świnkach morskich nie wykazano, by produkt leczniczy Aknemycin Plus miał jakikolwiek działanie uczulające na skórę. ERYTROMYCYNA: Erytromycyna jest dobrze tolerowana po zastosowaniu miejscowym, nie wykazuje właściwości fotouczulających.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Jest więc klasyfikowana jako lek o bardzo małych zdolnościach uczulania. TRETYNOINA: Brak dowodów wskazujących na jakiekolwiek ogólnoustrojowe niezgodności wynikające z miejscowego stosowania tretynoiny (0,05% żel). Miejscowo stosowana tretynoina może spowodować wystąpienie odwracalnych podrażnień skóry w miejscu stosowania, takich jak: zaczerwienienie, obrzęk, złuszczanie i proliferację naskórka. Sporadycznie, odczyn zapalny może doprowadzić do odbarwienia skóry o różnym niezależnym od dawki nasileniu. Tretynoina w zwykle stosowanych stężeniach, nie powinna powodować żadnych odbarwień skóry. Test, w którym tretynoina była stosowana miejscowo na oko królika, nie wykazał żadnego podrażnienia w miejscu stosowania; w rzeczywistości błona śluzowa oka okazała się mniej wrażliwa niż normalna skóra. Toksyczny wpływ na rozrodczość ERYTROMYCYNA: W badaniach nad płodnością i teratogenezą nie wykazano, by miejscowe stosowanie erytromycyny mogło prowadzić do zaburzeń rozrodczości u ludzi.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
TRETYNOINA: W badaniach przeprowadzonych na szczurach i królikach, miejscowe stosowanie tretynoiny w dawce 1 mg/kg mc. na dobę nie powodowało działania teratogennego lub embriotoksycznego. Tretynoina podawana ogólnoustrojowo (doustnie, podskórnie) u wszystkich badanych gatunków zwierząt (szczurów, myszy, chomików, królików i małp) powodowała wady wrodzone. Najmniejsza teratogenna dawka dla najbardziej wrażliwego gatunku (myszy) wynosiła od 1 do 3 mg na dobę po podaniu podskórnym. Istnieje kilka doniesień o wadach wrodzonych dzieci, których matki w okresie ciąży były miejscowo leczone tretynoiną. Nie przeprowadzono prospektywnych badań kontrolowanych wśród kobiet w ciąży. Nie jest znane stężenie tretynoiny we krwi, przy którym może wystąpić działanie teratogenne.
CHPL leku Aknemycin Plus, płyn na skórę, (40 mg + 0,25 mg)/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Etanol bezwodny Glicerol 85% Kopowidon 6.2. Niezgodności farmaceutyczne Światło, środki utleniające. 6.3 Okres ważności 2 lata Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki – 6 miesięcy. 6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Aknemycin Plus jest produktem leczniczym zawierającym alkohol i jest łatwopalny. Dodatkowe informacje – patrz punkt 4.4. 6.5. Rodzaj i zawartość opakowania Butelka z bezbarwnego lub brązowego, lub nieprzezroczystego szkła, z aplikatorem, zabezpieczona zakrętką z białej żywicy mocznikowo-formaldehydowej lub białego polipropylenu, zawierająca 25 ml płynu na skórę, umieszczona w tekturowym pudełku. 6.6. Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Patrz punkt: 4.2. ”Dawkowanie i sposób podania”. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usuwać zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zineryt 40 mg/ml + 12 mg/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml gotowego roztworu zawiera 40 mg erytromycyny i 12 mg cynku octanu w postaci kompleksu erytromycyny z cynku octanem dwuwodnym mikronizowanym (Erythromycinum cum zinco). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci trądziku, w przypadku gdy miejscowe leczenie bez zastosowania antybiotyków nie było wystarczające lub nie było tolerowane.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Przed zastosowaniem produktu leczniczego należy dokładnie oczyścić i osuszyć powierzchnię skóry, na którą będzie nanoszony produkt. Zineryt należy stosować na zmienione chorobowo miejsca na skórze dwa razy na dobę, zwykle przez okres od 10 do 12 tygodni. Znaczący efekt terapeutyczny zwykle występuje w ciągu 12 tygodni. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia pacjent powinien skonsultować się z lekarzem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia oporności bakterii na produkt leczniczy. W przypadku stwierdzenia oporności, należy przerwać stosowanie produktu leczniczego na okres dwóch miesięcy. Sposób podawania Zineryt należy nakładać na skórę całej twarzy lub inne zmienione miejsca (nie tylko na samą zmianę chorobową), aż do całkowitego pokrycia leczonego obszaru, każdorazowo zużywając około 0,5 ml roztworu.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Dawkowanie
Po odwróceniu butelki z aplikatorem do góry dnem, należy nanieść roztwór na zmienioną chorobowo okolicę skóry, przesuwając po niej aplikatorem. Ilość wypływającego z buteleczki roztworu reguluje się zwiększając lub zmniejszając siłę nacisku aplikatora na skórę.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, inne antybiotyki z grupy makrolidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zineryt jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Należy unikać kontaktu produktu z oczami lub błoną śluzową nosa i jamy ustnej. W razie przypadkowego kontaktu produktu z oczami lub błoną śluzową, należy je dokładnie przemyć wodą. Może wystąpić oporność krzyżowa z innymi antybiotykami z grupy makrolidów oraz z linkomycyną i klindamycyną. Może także wystąpić wzajemna krzyżowa nadwrażliwość pomiędzy makrolidami. Podobne jak w przypadku innych makrolidów, notowano występowanie rzadkich ciężkich reakcji alergicznych, w tym ostrej uogólnionej osutki krostkowej (ang. acute generalised exanthematous pustulosis, AGEP). Jeżeli wystąpi reakcja alergiczna, należy odstawić lek i wdrożyć odpowiednie leczenie. Lekarz powinien mieć świadomość, że po przerwaniu leczenia objawowego może dojść do nawrotu objawów alergicznych.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie są znane.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W oparciu o dane dotyczące stosowania doustnej erytromycyny przypuszcza się, że erytromycyna może powodować wady wrodzone, takie jak wady układu sercowo-naczyniowego i zwężenie odźwiernika gdy jest podawana podczas ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3.). Produktu leczniczego Zineryt nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga stosowania erytromycyny.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie ma danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Zineryt na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak działanie takie nie wydaje się prawdopodobne.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Klasyfikacja układów i narządów Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Bardzo rzadko <1/10 000 Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia układu immunologicznego Nadwrażliwość Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, rumień, podrażnienie skóry, uczucie pieczenia, kłucia, suchość skóry, złuszczanie naskórka. ostra uogólniona osutka krostkowa (ang. AGEP) Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Niebezpieczeństwo przypadkowego przedawkowania jest znikome, z uwagi na postać farmaceutyczną produktu. Przypadkowe połknięcie całej zawartości opakowania produktu leczniczego Zineryt spowoduje głównie wystąpienie objawów ostrego zatrucia etanolem zawartym w produkcie.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania miejscowego w leczeniu trądziku, erytromycyna w skojarzeniu z innymi lekami, kod ATC: D10 AF 52 Mechanizm działania Erytromycyna jest antybiotykiem przeciwbakteryjnym o wąskim spektrum działania, należącym do makrolidów. Do drobnoustrojów wrażliwych na ten antybiotyk należą bakterie, takie jak Staphylococcus epidermidis oraz Propionibacterium acnes, które często występują w przypadku trądziku. Podczas leczenia może wystąpić oporność flory bakteryjnej skóry, zwykle przemijająca po przerwaniu leczenia. Cynk nasila działanie erytromycyny w leczeniu trądziku. W ciężkich przypadkach trądziku, leczenie produktem leczniczym Zineryt może być skojarzone na przykład z miejscowo stosowanymi: witaminą A, nadtlenkiem benzoilu lub doustnie podawaną tetracykliną. Po wyschnięciu Zineryt jest niewidoczny na skórze i dlatego jest akceptowany z kosmetycznego punktu widzenia.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Po miejscowym zastosowaniu na skórę erytromycyna praktycznie nie wchłania się do krążenia ogólnego lub wchłaniana się w niewielkiej ilości.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bez znaczenia klinicznego.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Diizopropylosebacynian etanol bezwodny 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Proszek i rozpuszczalnik – 2 lata. Okres ważności roztworu po sporządzeniu – 5 tygodni. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 butelka z proszkiem i 1 butelka z rozpuszczalnikiem do sporządzenia 30 ml roztworu oraz aplikator, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie roztworu W opakowaniu znajdują się (patrz rysunek): A – Butelka z proszkiem do sporządzania roztworu B – Butelka z rozpuszczalnikiem do sporządzania roztworu C – Aplikator Po uprzednim zdjęciu nakrętek, należy przelać zawartość butelki z rozpuszczalnikiem (B) do butelki z proszkiem (A).
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę, (40 mg + 12 mg)/ml
Dane farmaceutyczne
Zakręcić butelkę w której znajdują się proszek z rozpuszczalnikiem i zmieszać jej zawartość, potrząsając butelką mniej więcej przez minutę. Zdjąć nakrętkę z butelki z uzyskanym roztworem. W szyjce butelki z roztworem umieścić aplikator (C), wciskając go zdecydowanym ruchem aż do oporu. Zakręcić butelkę z aplikatorem. Po sporządzeniu roztwór można stosować przez 5 tygodni. Termin ważności należy zapisać na butelce.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Zineryt 40 mg/ml + 12 mg/ml, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml gotowego roztworu zawiera 40 mg erytromycyny i 12 mg octanu cynku w postaci kompleksu erytromycyny z octanem cynku ( Erythromycinum cum zinco ). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz: punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do stosowania na skórę
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Miejscowe leczenie umiarkowanych do ciężkich postaci trądziku, w przypadku gdy miejscowe leczenie bez zastosowania antybiotyków nie było wystarczające lub nie było tolerowane.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Przed zastosowaniem preparatu należy dokładnie oczyścić i osuszyć powierzchnię skóry, na którą będzie nanoszony preparat. Zineryt należy stosować na zmienione chorobowo miejsca na skórze dwa razy na dobę, zwykle przez okres od 10 do 12 tygodni. Znaczący efekt terapeutyczny jest zwykle osiągany w ciągu 12 tygodni. W przypadku braku poprawy lub pogorszenia pacjent powinien się skonsultować z lekarzem. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia oporności bakterii na lek. W przypadku stwierdzenia oporności, należy przerwać stosowanie leku na okres dwóch miesięcy. Sposób podawania Zineryt należy obficie nakładać na skórę całej twarzy lub inne zmienione miejsca (nie tylko samą zmianę chorobową), aż do całkowitego pokrycia leczonego obszaru, każdorazowo zużywając około 0,5 ml roztworu. Po odwróceniu butelki z aplikatorem do góry dnem, należy nanieść lek na zmienioną chorobowo okolicę skóry, przesuwając po niej aplikatorem.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Dawkowanie
Ilość wypływającego z buteleczki roztworu leku reguluje się zwiększając lub zmniejszając siłę nacisku aplikatora na skórę.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na erytromycynę lub inne antybiotyki z grupy makrolidów. Nadwrażliwość na cynk, diizopropylosebacynian lub etanol.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Zineryt jest przeznaczony wyłącznie do stosowania miejscowego na skórę. Należy unikać kontaktu preparatu z oczami lub błoną śluzową nosa i jamy ustnej. W razie przypadkowego kontaktu preparatu z oczami lub błoną śluzową, należy je dokładnie przemyć wodą. Może wystąpić oporność krzyżowa z innymi antybiotykami z grupy makrolidów oraz z linkomycyną i klindamycyną. Może także wystąpić wzajemna krzyżowa nadwrażliwość pomiędzy makrolidami.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie są znane.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację W oparciu o dane dotyczące stosowania doustnej erytromycyny przypuszcza się, że erytromycyna stosowana w okresie ciąży może powodować wady wrodzone, takie jak wady układu sercowo-naczyniowego i zwężenie odźwiernika. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3.). Produktu Zineryt nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga stosowania erytromycyny.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie ma danych dotyczących wpływu preparatu Zineryt na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jednak działanie takie nie wydaje się prawdopodobne.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i Niezbyt często (≥1/1000, Bardzo rzadko <1/10 000,

CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Działania niepożądane

narządów <1/100) nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
Zaburzenia układu immunologicznego: Nadwrażliwość.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Świąd, rumień, podrażnienie skóry, uczucie pieczenia, kłucia, suchość skóry, złuszczanie naskórka.

CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Niebezpieczeństwo przypadkowego przedawkowania jest znikome, z uwagi na postać farmaceutyczną preparatu. Przypadkowe połknięcie całej zawartości opakowania preparatu Zineryt spowoduje głównie wystąpienie objawów ostrego zatrucia etanolem zawartym w preparacie.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki przeciwzakaźne do stosowania miejscowego w leczeniu trądziku, erytromycyna w skojarzeniu z innymi lekami. Kod ATC: D10 AF 52 Mechanizm działania: Erytromycyna jest antybiotykiem przeciwbakteryjnym o wąskim spektrum działania, z grupy makrolidów. Do drobnoustrojów wrażliwych na ten antybiotyk należą bakterie, takie jak Staphylococcus epidermidis oraz Propionibacterium acnes, które często występują w przypadku trądziku. Podczas leczenia może się pojawić oporność flory bakteryjnej skóry, zwykle przemijająca po przerwaniu leczenia. Cynk nasila działanie erytromycyny w leczeniu trądziku. W ciężkich przypadkach trądziku, leczenie preparatem Zineryt może być skojarzone na przykład z miejscowo stosowanymi witaminą A, nadtlenkiem benzoilu lub doustnie podawaną tetracykliną. Po wyschnięciu Zineryt jest niewidoczny na skórze i dlatego jest akceptowany z kosmetycznego punktu widzenia.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po miejscowym zastosowaniu na skórę erytromycyna praktycznie nie wchłania się do krążenia ogólnego lub jest wchłaniana w niewielkiej ilości.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Bez znaczenia klinicznego.
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Diizopropylosebacynian, etanol. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności Proszek i rozpuszczalnik zachowują ważność przez 3 lata. Roztwór zachowuje ważność przez 5 tygodni po sporządzeniu. Preparatu nie należy stosować po upływie okresu ważności. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Zarówno proszek, płyn do sporządzania roztworu, jak i gotowy roztwór, należy przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 1 butelka z proszkiem i 1 butelka z rozpuszczalnikiem do sporządzenia 30 ml roztworu oraz aplikator, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Przygotowanie roztworu W opakowaniu znajdują się (patrz rysunek): A B C ZINERYT B ROZPUSZ CZALNIK ZINERYT A PROSZEK (A). Butelka z proszkiem do sporządzania roztworu (B).
CHPL leku Zineryt, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu na skórę, 40 mg/ml + 12 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Butelka z rozpuszczalnikiem do sporządzania roztworu (C).Aplikator Po uprzednim zdjęciu nakrętek, należy przelać zawartość butelki z rozpuszczalnikiem (B) do butelki z proszkiem (A). 1. Zakręcić butelkę z roztworem i zmieszać jej zawartość, potrząsając butelką mniej więcej przez minutę. 2. Zdjąć nakrętkę z butelki z uzyskanym roztworem. 3. W szyjce butelki z roztworem umieścić aplikator (C), wciskając go zdecydowanym ruchem aż do oporu. 4. Zakręcić butelkę z aplikatorem. 5. Po sporządzeniu roztwór można stosować przez 5 tygodni. Termin ważności należy zapisać na butelce.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO CUSI ERYTHROMYCIN 0,5%, 5 mg/g, maść do oczu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 g maści zawiera 5 mg erytromycyny ( Erythromycinum ). Pełen wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Maść do oczu
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie powierzchownych zakażeń oka wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na erytromycynę. Profilaktyka zapalenia gałki ocznej u noworodków, wywołanego szczepami bakterii N. gonorrhoeae lub C. trachomatis.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie W przypadku powierzchownego zakażenia oka zwykle produkt stosuje się jeden raz w ciągu doby lub częściej, w zależności od stopnia ciężkości zakażenia. W profilaktyce zapalenia gałki ocznej u noworodków produkt należy podać jednorazowo. Sposób podawania Podanie do wewnątrz oka: Odciągnąć od oka powiekę i wprowadzić do worka spojówkowego maść w objętości odpowiadającej ziarnku ryżu. Podanie na zewnątrz oka: W razie występowania strupów zmiękczyć je ciepłą wodą i ostrożnie usunąć, a następnie nałożyć maść bezpośrednio z tubki na chore miejsce. Produkt jest środkiem jałowym. Należy więc postępować zgodnie z następującymi wskazówkami: Produkt może być stosowany tylko przez jedną osobę. Wprowadzanie maści powinno odbywać się z zachowaniem zasad higieny: należy umyć ręce i unikać kontaktu końcówki tuby z jakąkolwiek powierzchnią, w tym z powierzchnią oka. Należy zamknąć dokładnie tubę po każdym użyciu.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Dawkowanie
Po zakończeniu leczenia niewykorzystane resztki produktu należy wyrzucić.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Do stosowania wyłącznie do oczu. Należy zakręcać tubę po każdorazowym użyciu. Długotrwałe stosowanie antybiotyków, takich jak erytromycyna może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych organizmów, w tym grzybów. W przypadku wystąpienia nadkażenia, należy przerwać stosowanie produktu i wdrożyć alternatywną terapię.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie opisano żadnych klinicznie istotnych interakcji. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Jeśli pacjent stosuje jednocześnie inne produkty lecznicze podawane miejscowo do oczu, należy zachować co najmniej 5 minut przerwy pomiędzy podaniami kolejnych leków. Maści do oczu należy stosować na końcu.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące miejscowego stosowania erytromycyny do oka u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Karmienie piersią Erytromycyna przenika do mleka ludzkiego po podaniu ogólnoustrojowym u ludzi. Nie wiadomo czy erytromycyna przenika do mleka ludzkiego po miejscowym podaniu do oka. Możliwość stosowania produktu przez kobiety w ciąży lub w okresie karmienia powinna być oceniona przez lekarza. Płodność Nie przeprowadzono badań mających na celu ocenę wpływu miejscowego podania do oka erytromycyny na płodność.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Cusi Erythromycin 0,5% maść do oczu nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak przemijające niewyraźne widzenie lub inne zaburzenia widzenia mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli niewyraźne widzenie występuje po podaniu leku do oka, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do momentu odzyskania prawidłowej ostrości wzroku.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zidentyfikowano po zastosowaniu produktu Cusi Erythromycin 0,5% maść do oczu w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu. Ich częstość występowania nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego nadwrażliwość
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309, email: ndl@urpl.gov.pl.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Ze względu na właściwości tego produktu nie oczekuje się występowania działań toksycznych związanych z przedawkowaniem tego produktu po podaniu do oka, ani z przypadkowym spożyciem zawartości jednej tubki.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki oftalmologiczne, antybiotyki Kod ATC: S01A A17 Erytromycyna jest podobna do penicyliny w zakresie działania na organizmy Gram-dodatnie. Wiele gatunków z rodzaju Chlamydia wykazuje wrażliwość na ten antybiotyk. Jest on również skuteczny przeciwko drobnoustrojom z rodzaju Rikettsia, Treponema, Actinomyces, Mycoplasma i Legionella pneumophila. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka w wyniku wiązania z mikrosomami.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Produkt działa miejscowo. Stopień wchłaniania układowego substancji czynnej jest nieznaczny lub praktycznie nieistotny.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W badaniach na królikach białych stwierdzono dobrą tolerancję produktu. Również badania toksyczności ostrej na myszach wskazują dobry profil bezpieczeństwa stosowania produktu.
CHPL leku Cusi Erythromycin 0,5%, maść do oczu, 5 mg/g
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Cholesteryna (cholesterol) Parafina biała miękka Parafina płynna 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nieznane. 6.3 Okres ważności 3 lata. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25  C. Przechowywać opakowanie szczelnie zamknięte. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Tuba aluminiowa z kaniulą zawierająca 3,5 g maści; w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Kosmetyk

Ginexid

pianka ginekologiczna

Higiena intymna

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

FEMINUM FIT

żel dopochwowy

Infekcje intymne

Poznaj działanie

Kosmetyk

L3 Prurigo

maść

Ukąszenia i świąd

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Enterol

lek probiotyczny

Biegunka

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

narządów	<1/100)	nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych.
Zaburzenia układu immunologicznego:		Nadwrażliwość.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Świąd, rumień, podrażnienie skóry, uczucie pieczenia, kłucia, suchość skóry, złuszczanie naskórka.

Klasyfikacja układów i narządów	Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego	nadwrażliwość

Klindamycyna – przeciwwskazania

Spis treści

Klindamycyna – podstawowe informacje i znaczenie przeciwwskazań

Przeciwwskazania bezwzględne – kiedy klindamycyna jest zabroniona?

Przeciwwskazania względne – kiedy stosować tylko po konsultacji z lekarzem?

Kiedy należy zachować szczególną ostrożność?

Tabela podsumowująca przeciwwskazania klindamycyny

Klindamycyna – antybiotyk skuteczny, ale nie dla każdego

Pytania i odpowiedzi

Kiedy nie wolno stosować klindamycyny?

Czy można stosować klindamycynę u osób z chorobami wątroby?

Czy klindamycynę można podawać dzieciom?

Jakie są przeciwwskazania do stosowania klindamycyny na skórę?

Czy można stosować klindamycynę w ciąży?

Najczęstsze reakcje alergiczne na klindamycynę

Klindamycyna a choroby przewodu pokarmowego

Długotrwałe stosowanie klindamycyny – na co uważać?

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlPrzeciwwskazania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlInterakcje

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlInterakcje

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlPrzedawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 mlDane farmaceutyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgInterakcje

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgInterakcje

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Interakcje

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Interakcje

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedawkowanie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dalacin C, granulat do sporządzania syropu, 75 mg/5 ml
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Interakcje

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 75 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dalacin C, kapsułki, 150 mg
Specjalne środki ostrozności