Dawkowanie adrenaliny – ogólne zasady
Adrenalina może być stosowana na różne sposoby – domięśniowo, dożylnie, podskórnie, donosowo, a także miejscowo, na przykład w znieczuleniach stomatologicznych. Wybór drogi podania i dawki zależy od wskazania, wieku, masy ciała pacjenta oraz postaci leku123.
Adrenalina w nagłych reakcjach alergicznych (anafilaksji)
- Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 30 kg: typowa dawka wynosi 300 mikrogramów (0,3 ml roztworu 1 mg/ml) podana domięśniowo w przednio-boczną część uda. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 5-15 minutach245.
- Dzieci o masie ciała od 15 kg do 30 kg: stosuje się 150 mikrogramów domięśniowo. U mniejszych dzieci dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, najczęściej 0,01 mg/kg mc.45.
- Aerozol do nosa (EURneffy): zalecana dawka to 2 mg donosowo u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥30 kg. W razie potrzeby można podać drugą dawkę po około 10 minutach, maksymalnie 4 mg3.
Adrenalina w resuscytacji i innych stanach nagłych
- Dorośli: podczas nagłego zatrzymania krążenia podaje się 1 mg adrenaliny dożylnie (po rozcieńczeniu lub bez, następnie 10 ml 0,9% roztworu NaCl). Dawki można powtarzać co 3-5 minut16.
- Dzieci: 10 mikrogramów/kg mc. dożylnie, powtarzane co 3-5 minut. Po przywróceniu krążenia – wlew dożylny 0,05 do 1,0 µg/kg mc./min78.
- Podanie dotchawicze: stosowane w ostateczności – dawki wyższe, rozcieńczone roztworem soli fizjologicznej96.
Miejscowe znieczulenie stomatologiczne (połączenia z artykainą, lidokainą, bupiwakainą)
- Stosuje się roztwory o różnym stężeniu adrenaliny, np. 1:200 000 (0,005 mg/ml), 1:100 000 (0,01 mg/ml), a także 1:80 000, 1:50 000, w połączeniu z artykainą lub lidokainą10111213.
- U dorosłych i młodzieży: typowo podczas rutynowych zabiegów stomatologicznych używa się 1 wkładu (np. 1,7-1,8 ml), ale ilość można dostosować do potrzeb, nie przekraczając maksymalnych dawek141516.
- U dzieci (od 4 lat/20 kg): dawka zależy od masy ciała i zakresu zabiegu. Maksymalna dawka artykainy wynosi 7 mg/kg mc., a adrenaliny zgodnie z tabelami dawkowania w ChPL1718.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- W anafilaksji: domięśniowo 10 µg/kg mc. (maks. 0,5 mg). Przykładowo:
- Powyżej 12 lat: 0,5 mg im.
- 6-12 lat: 0,3 mg im.
- 6 miesięcy – 6 lat: 0,15 mg im.
- Poniżej 6 miesięcy: 0,01 mg/kg mc. im.22
- W znieczuleniu miejscowym: u dzieci od 4 lat/20 kg, dawki dostosowuje się do masy ciała i zakresu zabiegu; nie należy przekraczać 7 mg/kg mc. artykainy (maksymalnie 385 mg dla dziecka o masie 55 kg), a ilość adrenaliny – zgodnie z tabelami dawkowania1718.
- Dzieci poniżej 4 lat lub 20 kg: stosowanie adrenaliny w znieczuleniach miejscowych jest przeciwwskazane lub niezalecane1718.
Osoby starsze
- Możliwe jest zwiększenie stężenia adrenaliny w osoczu, zwłaszcza przy powtarzanych dawkach19.
- Zaleca się podawanie najmniejszej skutecznej dawki, monitorowanie stanu pacjenta oraz – jeśli to możliwe – wybór roztworów o niższym stężeniu adrenaliny (np. 1:200 000 zamiast 1:100 000) w znieczuleniu stomatologicznym23.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Brak jest szczegółowych danych dotyczących dawkowania w tej grupie, dlatego należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę oraz monitorować stan pacjenta1924.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Zaleca się ostrożność i podawanie najmniejszej skutecznej dawki, szczególnie przy powtarzanych podaniach19.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
- Adrenalina stosowana jest wyłącznie w sytuacjach zagrożenia życia (np. w anafilaksji). Nie jest przeciwwskazana w stanach nagłych, jednak należy zachować ostrożność2021.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania
- Resuscytacja krążeniowo-oddechowa: 1 mg dożylnie co 3-5 minut u dorosłych, 10 µg/kg mc. u dzieci16.
- Anafilaksja: 0,3-0,5 mg domięśniowo u dorosłych, 0,01 mg/kg mc. u dzieci23.
- Znieczulenie miejscowe: dawki zależą od masy ciała, zakresu zabiegu i wybranego stężenia roztworu. Szczegółowe tabele dawkowania podane są w ChPL leków stomatologicznych2526.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
- W znieczuleniach miejscowych: nie należy przekraczać maksymalnych dawek podanych w tabelach dawkowania, np. 0,2 mg adrenaliny dla dorosłego w ciągu 120 minut (w znieczuleniu lidokainą)16.
- W anafilaksji: dawki powtarzane są tylko w razie konieczności – maksymalnie 4 mg (dwie dawki po 2 mg) w aerozolu do nosa3.
- Przedawkowanie: może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nadciśnienie, arytmie, krwotok mózgowy czy obrzęk płuc. W razie podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać podawanie leku i wdrożyć leczenie objawowe2728.
- W znieczuleniach miejscowych wybór stężenia adrenaliny zależy od rodzaju zabiegu i potrzeby uzyskania hemostazy – przy prostych zabiegach zaleca się niższe stężenia (np. 1:200 000), a przy rozległych – wyższe (np. 1:100 000, 1:80 000)1415.
- Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej ostrożności – osoby z chorobami serca, nadciśnieniem, nadczynnością tarczycy, cukrzycą, jaskrą, po udarze, z guzami chromochłonnymi czy z niekontrolowaną padaczką2920.
- W razie konieczności powtórzenia dawki adrenaliny, pacjenta należy uważnie monitorować19.
Podsumowanie – schematy dawkowania adrenaliny w zależności od sytuacji klinicznej
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dorośli (anafilaksja, domięśniowo) | 0,3-0,5 mg im. (można powtórzyć po 5-15 minutach) |
| Dzieci (anafilaksja, domięśniowo) | 0,01 mg/kg mc. (maks. 0,5 mg), zgodnie z tabelami wiekowymi |
| Dorośli (resuscytacja, dożylnie) | 1 mg iv. co 3-5 minut |
| Dzieci (resuscytacja, dożylnie) | 10 µg/kg mc. iv. co 3-5 minut |
| Dorośli (znieczulenie miejscowe, np. stomatologia) | 1 wkład (np. 1,7-1,8 ml roztworu) do skutku, nie przekraczając maksymalnych dawek; wybór stężenia zależny od zabiegu |
| Dzieci (znieczulenie miejscowe) | Indywidualnie, do 7 mg/kg mc. artykainy; dawka adrenaliny zgodnie z masą ciała i tabelą |
| Osoby starsze, pacjenci z niewydolnością nerek/wątroby | Najmniejsza skuteczna dawka, indywidualna ocena |
| Kobiety w ciąży/karmiące piersią | Tylko w stanach nagłych, zgodnie z powyższymi schematami |


















