Menu

Werapamil – działania niepożądane i skutki uboczne

Werapamil to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu schorzeń serca, która, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Objawy te mogą być różne – od łagodnych do poważnych, a ich częstość zależy między innymi od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. Poniżej znajdziesz szczegółowe informacje na temat możliwych skutków ubocznych związanych z przyjmowaniem werapamilu, w tym podział według częstości występowania oraz narządów, których mogą dotyczyć.

Spis treści

Werapamil – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Werapamil jest lekiem, który – jak większość substancji czynnych – może wywoływać działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane objawy są łagodne lub umiarkowane, ale w rzadkich przypadkach mogą być poważniejsze. Częstość i nasilenie tych objawów zależy od dawki, długości stosowania, postaci leku (np. tabletki powlekane, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek, stan zdrowia czy stosowanie innych leków¹²³⁴⁵⁶⁷.

Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle i zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności, zaparcia, bóle brzucha), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, jak rzadkoskurcz (wolne bicie serca), kołatanie serca czy niedociśnienie tętnicze¹²³⁴⁵⁶⁷. Objawy te nie muszą wystąpić u każdego pacjenta, a decyzję o rozpoczęciu leczenia zawsze należy opierać na analizie korzyści i potencjalnego ryzyka.

Profil działań niepożądanych jest zbliżony dla różnych dawek i postaci doustnych werapamilu, jednak indywidualna wrażliwość na lek może być różna²⁶.

Najczęstsze działania niepożądane

Bóle głowy – mogą wystąpić na początku leczenia i zazwyczaj ustępują samoistnie¹⁴.
Zawroty głowy – czasami towarzyszą im uczucie zmęczenia lub senność²⁵.
Nudności, bóle brzucha i zaparcia – są to najczęstsze objawy ze strony układu pokarmowego⁶³.
Rzadkoskurcz (wolne bicie serca), częstoskurcz, kołatanie serca – mogą pojawić się zwłaszcza u osób z chorobami serca¹⁴.
Niedociśnienie tętnicze – objawia się np. zawrotami głowy przy wstawaniu²⁶.
Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca⁵.
Obrzęki obwodowe – np. w okolicach kostek⁶¹.
Uczucie zmęczenia⁴.

Ważne: Część działań niepożądanych werapamilu dotyczy układu sercowo-naczyniowego, dlatego podczas stosowania tego leku należy zwracać szczególną uwagę na objawy takie jak zawroty głowy, omdlenia, nietypowe bóle w klatce piersiowej czy zmiany w rytmie serca. Objawy te mogą być sygnałem poważniejszych zaburzeń, zwłaszcza u osób z istniejącymi chorobami serca lub przyjmujących inne leki. W przypadku nasilenia objawów lub pojawienia się niepokojących dolegliwości warto skonsultować się z lekarzem²⁶.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

Parestezje – uczucie mrowienia lub drętwienia kończyn⁴.
Drżenia mięśniowe⁷.
Senność².
Szumy uszne⁶.
Obwodowe zawroty głowy⁵.
Przerost dziąseł – nadmierny rozrost tkanki dziąseł w jamie ustnej³.
Dyskomfort w jamie brzusznej⁴.
Nadmierne pocenie się⁶.
Bóle stawów i mięśni².
Osłabienie siły mięśni⁵.
Biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej⁷.

Działania niepożądane występujące rzadko i bardzo rzadko

Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) – zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu, mogące wymagać interwencji medycznej⁵.
Niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, asystolia (zatrzymanie akcji serca)².
Skurcz oskrzeli, duszność, obrzęk płuc⁶.
Niedrożność jelit⁵.
Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk np. w okolicach twarzy lub gardła, wymagający natychmiastowej pomocy².
Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy – poważne reakcje skórne z pęcherzami i zmianami na błonach śluzowych⁷.
Plamica, łysienie, swędzenie skóry, pokrzywka⁶.
Niewydolność nerek, częste oddawanie moczu⁶.
Zaburzenia erekcji, mlekotok, ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn)⁴.
Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cechy uszkodzenia komórek wątrobowych⁶.
Reakcje nadwrażliwości – np. wysypka, świąd².

Ważne: Werapamil może wchodzić w interakcje z innymi lekami. Opisywano przypadki poważnych działań niepożądanych, takich jak porażenie (niedowład czterokończynowy) u osób stosujących jednocześnie werapamil i kolchicynę. Tego typu reakcje mogą mieć związek ze zmianą metabolizmu leków przez wątrobę i przenikaniem niektórych substancji do mózgu⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴. Zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach!

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

W niektórych przypadkach mogą pojawić się działania niepożądane, których częstość nie została dokładnie określona. Do tej grupy zalicza się m.in. niektóre reakcje alergiczne, ciężkie zaburzenia skórne oraz niektóre przypadki zaburzeń czynności wątroby czy nerek⁴⁶.

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Każde podejrzenie działań niepożądanych po zastosowaniu werapamilu powinno być zgłaszane do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPL) lub bezpośrednio do producenta. Zgłaszanie tych przypadków pozwala na lepsze monitorowanie bezpieczeństwa leków oraz zwiększa ochronę pacjentów⁸¹⁵¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴.

Podsumowanie: Werapamil – działania niepożądane, na które warto zwrócić uwagę

Werapamil, stosowany w leczeniu schorzeń serca, jest lekiem o znanym profilu działań niepożądanych, które zwykle są łagodne i przejściowe, choć w rzadkich przypadkach mogą być poważne. Najczęściej dotyczą one układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego. Ryzyko wystąpienia objawów zależy od dawki, postaci leku oraz indywidualnych cech pacjenta. W przypadku wystąpienia nietypowych lub uciążliwych objawów, zwłaszcza ze strony serca, układu oddechowego czy skóry, warto niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Pamiętaj, że zgłaszanie działań niepożądanych pomaga zwiększyć bezpieczeństwo wszystkich pacjentów¹²³⁴⁵⁶⁷.

Tabela działań niepożądanych werapamilu według układów narządowych i częstości

Układ narządowy	Często	Niezbyt często	Rzadko	Bardzo rzadko	Częstość nieznana
Układ nerwowy	Bóle głowy, zawroty głowy	Parestezje, drżenia mięśniowe, senność	Zaburzenia pozapiramidowe, napady drgawkowe	Porażenie (niedowład czterokończynowy)	Reakcje nadwrażliwości
Serce i naczynia	Rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe	Blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia
Układ pokarmowy	Nudności, zaparcia, ból brzucha	Dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł	Biegunka, wymioty, niedrożność jelit, suchość błony śluzowej jamy ustnej
Skóra i tkanka podskórna	Nadmierne pocenie się	Obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, łysienie, swędzenie, świąd, plamica, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka	Zespół Stevensa-Johnsona
Mięśnie i stawy	Bóle stawów, bóle mięśni	Osłabienie siły mięśni
Nerki i drogi moczowe	Niewydolność nerek	Częste oddawanie moczu
Układ rozrodczy	Zaburzenia erekcji	Mlekotok, ginekomastia
Badania diagnostyczne	Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi	Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych	Uszkodzenie komórek wątrobowych

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane werapamilu?

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to bóle głowy, zawroty głowy, nudności, zaparcia, bóle brzucha, rzadkoskurcz, niedociśnienie tętnicze, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia.

Czy werapamil może powodować poważne działania niepożądane?

Tak, choć rzadko, może wywołać poważne działania niepożądane, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, skurcz oskrzeli, reakcje alergiczne czy poważne zmiany skórne.

Czy działania niepożądane werapamilu zależą od dawki lub postaci leku?

Tak, częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą zależeć od dawki, postaci leku, czasu stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta.

Gdzie można zgłaszać działania niepożądane po werapamilu?

Działania niepożądane należy zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych URPL lub producenta leku.

Objawy, które wymagają szczególnej uwagi

Omdlenia, nagłe zawroty głowy, silne bóle w klatce piersiowej mogą wskazywać na poważniejsze działania niepożądane ze strony serca².
Trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła wymagają pilnej pomocy medycznej, ponieważ mogą być objawem obrzęku naczynioruchowego⁶.
Wysypka, świąd, zmiany skórne z pęcherzami mogą wskazywać na poważne reakcje alergiczne⁷.
Pojawienie się nietypowych objawów neurologicznych, takich jak drżenia, parestezje czy napady drgawkowe, powinno być niezwłocznie skonsultowane z lekarzem⁴.

Interakcje z innymi lekami

Werapamil może wpływać na działanie innych leków oraz być podatny na ich działanie. Znane są przypadki nasilonych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu werapamilu z innymi lekami, np. kolchicyną. W takich sytuacjach ryzyko poważnych powikłań, jak porażenie (niedowład czterokończynowy), może wzrosnąć⁸⁹. Dlatego zawsze warto przekazać lekarzowi pełną listę przyjmowanych leków.

Działania niepożądane a różne postaci leku

Profil działań niepożądanych jest podobny dla tabletek powlekanych i tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jednak indywidualna wrażliwość pacjenta może się różnić. Objawy mogą wystąpić zarówno na początku leczenia, jak i w trakcie dłuższego stosowania, dlatego ważna jest regularna obserwacja swojego samopoczucia⁵.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Werapamil to lek szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Schematy dawkowania tej substancji różnią się w zależności od wieku pacjenta, masy ciała, chorób współistniejących oraz postaci leku. Dowiedz się, jak prawidłowo stosować werapamil, jakie są zasady dawkowania dla dorosłych i dzieci, a także na co zwrócić uwagę w przypadku schorzeń nerek lub wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Werapamil to substancja czynna stosowana w leczeniu nadciśnienia, chorób serca i zaburzeń rytmu serca. Jego działanie opiera się na blokowaniu specjalnych kanałów w komórkach serca i naczyń krwionośnych, co wpływa na rytm serca oraz ciśnienie krwi. Poznaj, jak działa werapamil w Twoim organizmie, jak jest przetwarzany i jak długo utrzymuje się jego efekt.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Werapamil, diltiazem i amlodypina należą do grupy leków blokujących kanały wapniowe, ale różnią się między sobą wskazaniami, sposobem działania i bezpieczeństwem stosowania w określonych grupach pacjentów. Wybór odpowiedniej substancji czynnej zależy od rodzaju choroby, wieku pacjenta, a także od innych czynników zdrowotnych. Sprawdź, jakie są podobieństwa i różnice między tymi trzema lekami, kiedy się je stosuje oraz na co zwrócić uwagę podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Werapamil to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca. Jego profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, jednak niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej ostrożności podczas terapii. W opisie znajdziesz informacje o bezpieczeństwie stosowania werapamilu w różnych sytuacjach, w tym u kobiet w ciąży, osób z chorobami nerek czy wątroby, a także o możliwych interakcjach z innymi lekami i alkoholem.

czytaj więcej ❯❯

Przeciwwskazania

Werapamil to lek należący do grupy antagonistów wapnia, wykorzystywany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz niektórych zaburzeń rytmu serca. Jego stosowanie, choć skuteczne, nie jest zalecane dla każdego pacjenta. W określonych przypadkach przyjmowanie werapamilu może być całkowicie przeciwwskazane lub wymagać szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których nie powinno się sięgać po ten lek oraz dowiedz się, kiedy konieczna jest wzmożona kontrola podczas terapii.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Stosowanie werapamilu u dzieci wymaga indywidualnego podejścia i szczególnej ostrożności. Choć lek ten jest wykorzystywany w leczeniu nadciśnienia, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca również u młodszych pacjentów, nie wszystkie postacie i dawki są odpowiednie dla dzieci w każdym wieku. W niniejszym opisie przedstawiamy, na co zwrócić uwagę, kiedy rozważa się terapię werapamilem w populacji pediatrycznej.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Werapamil to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca. Wpływ tej substancji na organizm może być odczuwalny szczególnie na początku leczenia lub przy zmianie dawki, co ma znaczenie dla osób prowadzących pojazdy i obsługujących maszyny. Poznaj, jak werapamil może wpływać na Twoje bezpieczeństwo w codziennych sytuacjach wymagających koncentracji i szybkiej reakcji.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Stosowanie leków w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności, ponieważ wiele substancji może przenikać przez łożysko lub do mleka matki, wpływając na rozwój dziecka. Werapamil, znany również jako werapamilu chlorowodorek, jest lekiem stosowanym głównie w chorobach serca. Dowiedz się, jak wygląda bezpieczeństwo jego stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, kiedy można go użyć oraz z jakimi zagrożeniami się to wiąże.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Werapamil to lek z grupy antagonistów wapnia, który znalazł szerokie zastosowanie w leczeniu różnych chorób serca oraz nadciśnienia tętniczego. Dzięki swojemu działaniu na mięsień sercowy i naczynia krwionośne pomaga regulować rytm serca oraz obniżać ciśnienie krwi. Jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, a zakres wskazań może się różnić w zależności od postaci leku i wieku pacjenta.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Przedawkowanie werapamilu może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zagrażających życiu. Objawy obejmują zaburzenia pracy serca, spadek ciśnienia krwi oraz inne groźne zmiany w organizmie. Znajomość objawów i właściwego postępowania może uratować zdrowie, a nawet życie.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Isoptin 40, 40 mg, tabletki powlekane Isoptin 80, 80 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Isoptin 40 Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Isoptin 80 Jedna tabletka powlekana zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna tabletka powlekana Isoptin 40 zawiera 0,17 mg sodu. Jedna tabletka powlekana Isoptin 80 zawiera 0,32 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Isoptin 40 i Isoptin 80 jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu: nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej (stany charakteryzujące się niewystarczającym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej (z narastającym bólem, z bólem w spoczynku), dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Werapamilu chlorowodorek tabletki powlekane 40 mg należy stosować u pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą odpowiedź na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku). U pacjentów wymagających większych dawek (np.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę) należy stosować produkt leczniczy Isoptin 80 tabletki powlekane 80 mg, Isoptin SR tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg lub Isoptin SR-E 240 tabletki o przedłużonym uwalnianiu 240 mg. Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. Szczególne populacje: Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): Wiek do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Wiek od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych. Zaburzenia czynności nerek: Aktualne dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy Io/rzadkoskurcz/asystolia Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego IIo lub IIIo (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy IIo lub IIIo, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5. Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Inne Specjalne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2). Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Isoptin Produkt leczniczy Isoptin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna t Cmax prazosyny (~40%), bez wpływu na okres półtrwania Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna t AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%) Leki przeciwarytmiczne Flekainid tNiewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu Patrz punkt 4.4. Chinidyna t klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%) Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina t klirensu całkowitego po podaniu doustnym (~20%) U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe Karbamazepina  AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z lekooporną padaczką ogniskow? Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny takie, jak podwójne widzenie, bóle głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina t stężenia w osoczu werapamilu Leki przeciwdepresyjne Imipramina t AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie aktywnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Gliburyd t Cmax gliburydu (~28%), AUC (~26%) Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna t AUC kolchicyny (~2,0. krotny) i Cmax (~1,3. krotnie) Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka produktu leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna Możliwe  stężenia werapamilu Erytromycyna tMożliwe  stężenia werapamilu Ryfampicyna t AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%) Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Telitromycyna tMożliwe  stężenia werapamilu Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna t AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Barbiturany Fenobarbital t klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~5. krotny) Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron  AUC buspironu i Cmax ~3,4. krotny Midazolam t AUC midazolamu (~3. krotny) i Cmax (~ 2. krotny) Leki β-adrenolityczne Metoprolol t AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą piersiow? Patrz punkt 4.4. Propranolol t AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławicą piersiową.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Glikozydy nasercowe Digitoksyna t całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%) Digoksyna tZdrowe osoby:  Cmax digoksyny (~44%),  C12h digoksyny (~53%),  Css digoksyny (~44%) i  AUC digoksyny (~50%) Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4. Antagoniści receptora H2 Cymetydyna t AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym  klirensu R- i S-werapamilu Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Cyklosporyna t AUC, Css i Cmax cyklosporyny o ~45% Ewerolimus tEwerolimus:  AUC (~3,5. krotnie) i  Cmax (~2,3. krotnie) Werapamil:  Ctrough (~2,3. krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus tSyrolimus  AUC (~2,2. krotnie); S-werapamil  AUC (~1,5. krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Takrolimus tMożliwe  stężenia takrolimusa Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna tMożliwe  stężenia atorwastatyny  AUC werapamilu o ~43% Dodatkowe informacje poniżej. Lowastatyna tMożliwe  stężenia lowastatyny  AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%) Symwastatyna t AUC symwastatyny (~2,6. krotny) i Cmax (~4,6. krotny) Agoniści receptora serotoninowego Almotryptan t AUC almotryptanu (~20%),  Cmax (~24%) Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpirazon t klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3. krotny)  biodostępności (~60%) Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran t Cmax (do 180%) i  AUC (do 150%) dabigatranu Możliwość zwiększenia ryzyka krwawień.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Podczas stosowania z werapamilem w postaci doustnej konieczne może być zmniejszenie dawki dabigatranu. Schemat dawkowania – patrz ulotka dabigatranu. Bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe (ang. direct oral anticoagulants DOACs) Zwiększone wchłanianie DOACs gdy są substratami Pgp i, jeśli dotyczy, również zmniejszona eliminacja DOACs, które są metabolizowane przez izoenzym CYP3A4, może zwiększać biodostępność DOACs Niektóre dane wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka krwawienia, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Dawka DOACs przyjmowanych z werapamilem może wymagać zmniejszenia (schemat dawkowania – patrz ulotka DOACs) Inne leki nasercowe Iwabradyna tJednoczesne stosowanie z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na addycyjne działanie werapamilu i iwabradyny spowalniające czynność serca.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Patrz punkt 4.3 Inne Sok grejpfrutowy  AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%),  Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%) Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem. Dziurawiec zwyczajny  AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV) Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki. Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie. Kwas acetylosalicylowy Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne Nasilenie efektu hipotensyjnego. Dabigatran Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg), substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Jeśli werapamil w dawce 120 mg i w postaci o natychmiastowym uwalnianiu zastosowano godzinę przed podaniem pojedynczej dawki dabigatranu eteksylanu, Cmax dabigatranu zwiększyło się o około 180%, a AUC o około 150%. Nie zaobserwowano znaczącej interakcji, jeśli werapamil podawano 2 godziny po zastosowaniu dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 10%, a AUC o około 20%) Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Werapamilu chlorowodorek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji, jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe Zawroty głowy Bóle głowy Parestezje Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha Wymioty Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa i Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe Zawroty głowy Bóle głowy Parestezje Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha Wymioty Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa i Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna selektywni antagoniści wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy, kod ATC: C08DA01. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywiera żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1 – 2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4 – 5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7 – 1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce od 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 180 mg/m2/dobę i 360 mg/m2/dobę (w porównaniu do maksymalnej zalecanej doustnej dawki dobowej u ludzi 300 mg/m2). Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak dawka zbliżona do dawki klinicznej (360 mg/m2) była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu. Działania te występowały przy występującym toksycznym działaniu na matkę (wyrażającym się zmniejszeniem przyjmowania pokarmu i zmniejszeniem przyrostu masy ciała). Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Isoptin 40 Wapnia wodorofosforan dwuwodny Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian. Skład otoczki: Hypromeloza Sodu laurylosiarczan Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171). Isoptin 80 Wapnia wodorofosforan dwuwodny Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian. Skład otoczki: Hypromeloza Sodu laurylosiarczan Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Isoptin 40 40 szt. 50 szt. Blister z folii Al/PWC w tekturowym pudełku. Isoptin 80 40 szt. (4 blistry po 10 szt.) 50 szt.
CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne
(5 blistrów po 10 szt.) Blister z folii Al/PWC w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO STAVERAN 40, 40 mg, tabletki powlekane STAVERAN 80, 80 mg, tabletki powlekane STAVERAN 120, 120 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Staveran 40: Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, lak z żółcienią pomarańczową (E110). Każda tabletka powlekana 40 mg zawiera 22,50 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg laku z żółcienią pomarańczową. Staveran 80: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, żółcień pomarańczowa (E110). Każda tabletka powlekana 80 mg zawiera 45,00 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg żółcieni pomarańczowej. Staveran 120: Każda tabletka powlekana zawiera: 120 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Każda tabletka powlekana 120 mg zawiera 19,99 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Staveran 40: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe. Staveran 80: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie. Staveran 120: tabletki okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Staveran jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży: w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Staveran 40 należy stosować u pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą reakcję na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku). U pacjentów wymagających większych dawek (np. 240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę) należy stosować produkt leczniczy Staveran 80 lub Staveran 120.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie
Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. Specjalne populacje: Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): Wiek do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Wiek od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm produktu jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie
Dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek: Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy przyjmować w trakcie lub bezpośrednio po posiłku, z niewielką ilością płynu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne dożylne stosowanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (patrz także punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przeciwwskazania
Jednoczesne stosowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy I°/rzadkoskurcz/asystolia Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, wyraźniejsze zwolnienie czynności serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego jednocześnie tymolol w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 skurczów na minutę) z wędrowaniem rozrusznika.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I°, bradykardią (poniżej 50 uderzeń/min) i tachykardią komorową (QRS ≥0,12 s) oraz niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg). Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]. Inne Specjalne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Informacje o substancjach pomocniczych Produkty lecznicze Staveran 40, Staveran 80, Staveran 120 zawierają laktozę jednowodną. Produkty nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy Staveran 40 zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110), produkt Staveran 80 zawiera żółcień pomarańczową (E110), produkt Staveran 120 zawiera żółcień chinolinową (E104). Te substancje pomocnicze mogą powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje związane z układem enzymatycznym cytochromu P-450 Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna – Zwiększenie Cmax prazosyny (~40%) bez wpływu na okres półtrwania.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna – Zwiększenie AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%). Leki przeciwarytmiczne Flekainid – Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (<~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu. Patrz punkt 4.4. Chinidyna – Zmniejszenie klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%). Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina – Zmniejszenie klirensu po podaniu doustnym i klirensu układowego (~20%). U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%. Leki przeciwdrgawkowe/przeciwpadaczkowe Karbamazepina – Zwiększenie AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z oporną na leczenie padaczką częściową. Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny, takie jak podwójne widzenie, ból głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina – Zmniejszenie stężenia w osoczu werapamilu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Leki przeciwdepresyjne Imipramina – Zwiększenie AUC imipraminy (~15%). Brak wpływu na stężenie czynnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Glibenklamid – Zwiększenie Cmax glibenklamidu (~28%), AUC (~26%). Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna – Zwiększenie AUC kolchicyny (~2,0-krotny) i Cmax (~1,3-krotnie). Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu. Erytromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu. Ryfampicyna – Zmniejszenie AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być słabsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Telitromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu. Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna – Zwiększenie AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu. U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Barbiturany Fenobarbital – Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~ 5-krotnie). Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron – Zwiększenie AUC buspironu i Cmax (~3,4-krotnie). Midazolam – Zwiększenie AUC midazolamu (~3-krotnie) i Cmax (~2-krotnie). Leki β-adrenolityczne Metoprolol – Zwiększenie AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą. Patrz punkt 4.4. Propranolol – Zwiększenie AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławicą. Glikozydy nasercowe Digitoksyna – Zmniejszenie całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%). Digoksyna – Zdrowe osoby: Zwiększenie Cmax digoksyny (~44%). Zwiększenie C12h digoksyny (~53%). Zwiększenie CSS o (~44%) i zwiększenie AUC (~50%). Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Antagoniści receptora H2 Cymetydyna – Zwiększenie AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym zmniejszeniem klirensu R- i S-werapamilu. Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Cyklosporyna – Zwiększenie AUC, CSS i Cmax cyklosporyny o ~45%. Ewerolimus – Ewerolimus: zwiększenie AUC (~3,5-krotnie) i zwiększenie Cmax (~2,3-krotnie). Werapamil: zwiększenie Ctrough (~2,3-krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus – Syrolimus zwiększenie AUC (~2,2-krotnie); S-werapamil: zwiększenie AUC (~1,5-krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne. Takrolimus – Możliwe zwiększenie stężenia takrolimusu. Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna – Możliwe zwiększenie stężenia atorwastatyny. Zwiększenie AUC werapamilu o ~43%. Dodatkowe informacje poniżej.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Lowastatyna – Możliwe zwiększenie stężenia lowastatyny. Zwiększenie AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%). Symwastatyna – Zwiększenie AUC symwastatyny (~2,6-krotnie) i Cmax (~4,6-krotnie). Antagoniści receptora serotoninowego Almotryptan – Zwiększenie AUC almotryptanu (~20%), zwiększenie Cmax (~24%). Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpyrazon – Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3-krotnie). Zmniejszenie biodostępności (~60%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Inne Sok grejpfrutowy – Zwiększenie AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%), zwiększenie Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%). Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem. Dziurawiec zwyczajny – Zmniejszenie AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi niedoboru odporności (HIV) Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw HIV, takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorek i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane jednocześnie. Kwas acetylosalicylowy Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne Nasilenie działania hipotensyjnego. Iwabradyna Jednoczesne stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane ze względu na dodatkowy, zmniejszający częstość akcji serca wpływ werapamilu na iwabradynę (patrz punkt 4.3). Dabigatran Podczas podawania eteksylanu dabigatranu (150 mg), substratu P-glikoproteiny (P-gp), jednocześnie z doustnym podawaniem werapamilu, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu podania i postaci farmaceutycznej werapamilu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje
Po podaniu 120 mg werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu godzinę przed podaniem pojedynczej dawki eteksylanu dabigatranu obserwowano zwiększenie Cmax dabigatranu o około 180% i AUC o około 150%. Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2 godziny po podaniu eteksylanu dabigatranu (zwiększenie Cmax o około 10% i AUC o około 20%). Podczas jednoczesnego podawania werapamilu i eteksylanu dabigatranu zalecany jest ścisły nadzór kliniczny, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten produkt należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Karmienie piersi? Werapamilu chlorowodorek oraz jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej reakcji na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, podczas zmiany leku i w przypadku jednoczesnego spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia psychiczne: Senność Zaburzenia układu nerwowego: Ośrodkowe zawroty głowy, Ból głowy, Parestezja, Drżenie mięśni, Zaburzenia pozapiramidowe, Porażenie (niedowład czterokończynowy), Napady drgawkowe Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Hiperkaliemia Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika: Szum uszny, Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca: Rzadkoskurcz, Kołatanie serca, Częstoskurcz, Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), Niewydolność serca, Zatrzymanie akcji węzła zatokowego, Rzadkoskurcz zatokowy, Asystolia Zaburzenia naczyniowe: Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Skurcz oskrzeli, Duszność, Obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit: Zaparcie, Nudności, Ból brzucha, Biegunka, Wymioty, Suchość błony śluzowej jamy ustnej, Dyskomfort w jamie brzusznej, Przerost dziąseł, Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Nadmierne pocenie się, Obrzęk naczynioruchowy, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Łysienie, Swędzenie, Świąd, Plamica, Wysypka plamkowo-grudkowa, Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bóle stawów, Osłabienie siły mięśni, Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Niewydolność nerek, Częste oddawanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Zaburzenia erekcji, Mlekotok, Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Obrzęki obwodowe, Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne: Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, Wystąpienie cech uszkodzenia komórek wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, określane indywidualnie. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (wapnia chlorek). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
izoprenaliny chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorek nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej reakcji na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, podczas zmiany leku i w przypadku jednoczesnego spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia układu immunologicznego: Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia psychiczne: Senność Zaburzenia układu nerwowego: Ośrodkowe zawroty głowy, Ból głowy, Parestezja, Drżenie mięśni, Zaburzenia pozapiramidowe, Porażenie (niedowład czterokończynowy), Napady drgawkowe Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Hiperkaliemia Zaburzenia oka: Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika: Szum uszny, Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca: Rzadkoskurcz, Kołatanie serca, Częstoskurcz, Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), Niewydolność serca, Zatrzymanie akcji węzła zatokowego, Rzadkoskurcz zatokowy, Asystolia Zaburzenia naczyniowe: Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Skurcz oskrzeli, Duszność, Obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit: Zaparcie, Nudności, Ból brzucha, Biegunka, Wymioty, Suchość błony śluzowej jamy ustnej, Dyskomfort w jamie brzusznej, Przerost dziąseł, Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Nadmierne pocenie się, Obrzęk naczynioruchowy, Zespół Stevensa-Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Łysienie, Swędzenie, Świąd, Plamica, Wysypka plamkowo-grudkowa, Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: Bóle stawów, Osłabienie siły mięśni, Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych: Niewydolność nerek, Częste oddawanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: Zaburzenia erekcji, Mlekotok, Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Obrzęki obwodowe, Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne: Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, Wystąpienie cech uszkodzenia komórek wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, określane indywidualnie. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (wapnia chlorek). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przedawkowanie
izoprenaliny chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorek nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoteraupetyczna wybiórczy antagoniści wapnia o bezpośrednim działaniu nasercowym, kod ATC: C08DA01 Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły: zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywierały żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1-2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4-5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7-1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 1,5 razy (15 mg/kg mc. na dobę) i 6 razy (60 mg/kg mc. na dobę) większe od stosowanej doustnie dawki dobowej u ludzi. Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak ta wielokrotność dawki stosowanej u ludzi była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu, prawdopodobnie z powodu działania niepożądanego u matek, wyrażającego się zmniejszeniem przyrostu ich masy ciała. Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń: żelatyna celuloza krystaliczna laktoza jednowodna krzemionka koloidalna bezwodna magnezu stearynian talk skrobia ziemniaczana. Otoczka: hypromeloza makrogol 6000 tytanu dwutlenek talk lak z żółcienią pomarańczową (E110) (tylko Staveran 40) żółcień pomarańczowa (E110) (tylko Staveran 80) żółcień chinolinowa (E104) (tylko Staveran 120). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC. Opakowanie zawiera 20 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Isoptin 40, 40 mg, tabletki powlekane Isoptin 80, 80 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Isoptin 40 Jedna tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Isoptin 80 Jedna tabletka powlekana zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna tabletka powlekana Isoptin 40 zawiera 0,17 mg sodu. Jedna tabletka powlekana Isoptin 80 zawiera 0,32 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Isoptin 40 i Isoptin 80 jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży w leczeniu: nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej (stany charakteryzujące się niewystarczającym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej (z narastającym bólem, z bólem w spoczynku), dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Werapamilu chlorowodorek tabletki powlekane 40 mg należy stosować u pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą odpowiedź na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku). U pacjentów wymagających większych dawek (np.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę) należy stosować produkt leczniczy Isoptin 80 tabletki powlekane 80 mg, Isoptin SR tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg lub Isoptin SR-E 240 tabletki o przedłużonym uwalnianiu 240 mg. Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. Szczególne populacje: Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): Wiek do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Wiek od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych. Zaburzenia czynności nerek: Aktualne dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy Io/rzadkoskurcz/asystolia Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego IIo lub IIIo (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy IIo lub IIIo, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5. Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Inne Specjalne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2). Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Isoptin Produkt leczniczy Isoptin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna  Cmax prazosyny (~40%), bez wpływu na okres półtrwania Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna  AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%) Leki przeciwarytmiczne Flekainid Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu Patrz punkt 4.4. Chinidyna  klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%) Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina  klirensu całkowitego po podaniu doustnym (~20%) U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe Karbamazepina  AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z lekooporną padaczką ogniskow? Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny takie, jak podwójne widzenie, bóle głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina  stężenia w osoczu werapamilu Leki przeciwdepresyjne Imipramina  AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie aktywnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Gliburyd  Cmax gliburydu (~28%), AUC (~26%) Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna  AUC kolchicyny (~2,0. krotny) i Cmax (~1,3. krotnie) Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka produktu leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna Możliwe  stężenia werapamilu Erytromycyna Możliwe  stężenia werapamilu Ryfampicyna  AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%) Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Telitromycyna Możliwe  stężenia werapamilu Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna  AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Barbiturany Fenobarbital  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~5. krotny) Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron  AUC buspironu i Cmax ~3,4. krotny Midazolam  AUC midazolamu (~3. krotny) i Cmax (~ 2. krotny) Leki β-adrenolityczne Metoprolol  AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą piersiow? Patrz punkt 4.4. Propranolol  AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławicą piersiową.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Glikozydy nasercowe Digitoksyna  całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%) Digoksyna Zdrowe osoby:  Cmax digoksyny (~44%),  C12h digoksyny (~53%),  Css digoksyny (~44%) i  AUC digoksyny (~50%) Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4. Antagoniści receptora H2 Cymetydyna  AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym  klirensu R- i S-werapamilu Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Cyklosporyna  AUC, Css i Cmax cyklosporyny o ~45% Ewerolimus Ewerolimus:  AUC (~3,5. krotnie) i  Cmax (~2,3. krotnie) Werapamil:  Ctrough (~2,3. krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus Syrolimus  AUC (~2,2. krotnie); S-werapamil  AUC (~1,5. krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Takrolimus Możliwe  stężenia takrolimusa Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna Możliwe  stężenia atorwastatyny  AUC werapamilu o ~43% Dodatkowe informacje poniżej. Lowastatyna Możliwe  stężenia lowastatyny  AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%) Symwastatyna  AUC symwastatyny (~2,6. krotny) i Cmax (~4,6. krotny) Agoniści receptora serotoninowego Almotryptan  AUC almotryptanu (~20%),  Cmax (~24%) Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpirazon  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3. krotny)  biodostępności (~60%) Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran  Cmax (do 180%) i  AUC (do 150%) dabigatranu Możliwość zwiększenia ryzyka krwawień.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Podczas stosowania z werapamilem w postaci doustnej konieczne może być zmniejszenie dawki dabigatranu. Schemat dawkowania – patrz ulotka dabigatranu. Bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe (ang. direct oral anticoagulants DOACs) Zwiększone wchłanianie DOACs gdy są substratami Pgp i, jeśli dotyczy, również zmniejszona eliminacja DOACs, które są metabolizowane przez izoenzym CYP3A4, może zwiększać biodostępność DOACs Niektóre dane wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka krwawienia, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Dawka DOACs przyjmowanych z werapamilem może wymagać zmniejszenia (schemat dawkowania – patrz ulotka DOACs) Inne leki nasercowe Iwabradyna Jednoczesne stosowanie z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na addycyjne działanie werapamilu i iwabradyny spowalniające czynność serca.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Patrz punkt 4.3 Inne Sok grejpfrutowy  AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%),  Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%) Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem. Dziurawiec zwyczajny  AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV) Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki. Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie. Kwas acetylosalicylowy Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne Nasilenie efektu hipotensyjnego. Dabigatran Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg), substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Jeśli werapamil w dawce 120 mg i w postaci o natychmiastowym uwalnianiu zastosowano godzinę przed podaniem pojedynczej dawki dabigatranu eteksylanu, Cmax dabigatranu zwiększyło się o około 180%, a AUC o około 150%. Nie zaobserwowano znaczącej interakcji, jeśli werapamil podawano 2 godziny po zastosowaniu dabigatranu eteksylanu (zwiększenie Cmax o około 10%, a AUC o około 20%). Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Werapamilu chlorowodorek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji, jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe Zawroty głowy Bóle głowy Parestezje Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha Wymioty Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa i Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe Zawroty głowy Bóle głowy Parestezje Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia Nudności Ból brzucha Wymioty Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa i Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedawkowanie
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: selektywni antagoniści wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy, kod ATC: C08DA01. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywiera żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1 – 2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4 – 5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7 – 1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce od 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 180 mg/m2/dobę i 360 mg/m2/dobę (w porównaniu do maksymalnej zalecanej doustnej dawki dobowej u ludzi 300 mg/m2). Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak dawka zbliżona do dawki klinicznej (360 mg/m2) była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu. Działania te występowały przy występującym toksycznym działaniu na matkę (wyrażającym się zmniejszeniem przyjmowania pokarmu i zmniejszeniem przyrostu masy ciała). Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Isoptin 40 Wapnia wodorofosforan dwuwodny Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian. Skład otoczki: Hypromeloza Sodu laurylosiarczan Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171). Isoptin 80 Wapnia wodorofosforan dwuwodny Celuloza mikrokrystaliczna Krzemionka koloidalna bezwodna Kroskarmeloza sodowa Magnezu stearynian. Skład otoczki: Hypromeloza Sodu laurylosiarczan Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Isoptin 40 40 szt. 50 szt. Blister z folii Al/PWC w tekturowym pudełku. Isoptin 80 40 szt. (4 blistry po 10 szt.) 50 szt.
CHPL leku Isoptin 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dane farmaceutyczne
(5 blistrów po 10 szt.) Blister z folii Al/PWC w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Isoptin SR, 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 120 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 18,6 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu Tabletka koloru białego, okrągła, obustronnie wypukła.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Isoptin SR jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu: nadciśnienia tętniczego choroby wieńcowej (stany charakteryzujące się niewystarczającym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej (z narastającym bólem, z bólem w spoczynku), dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dawkowanie
We wszystkich wymienionych wyżej wskazaniach, o ile lekarz nie zaleci inaczej, zazwyczaj stosowana dawka wynosi: 1 lub 2 tabletki produktu Isoptin SR raz lub dwa razy na dobę. U pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą odpowiedź na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku) zaleca się stosowanie produktu Isoptin 40 tabletki powlekane 40 mg lub Isoptin 80 tabletki powlekane 80 mg. Szczególne populacje Dzieci i młodzież: Nie należy stosować produktu Isoptin SR u dzieci. U dzieci należy stosować produkty o niemodyfikowanym uwalnianiu. Zaburzenia czynności nerek: Aktualne dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego: Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy I°/rzadkoskurcz/asystolia: Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne: Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna: W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca: Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze: Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5. Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego: Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna:  Cmax prazosyny (~40%), bez wpływu na okres półtrwania. Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna:  AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%). Leki przeciwarytmiczne Flekainid: Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu. Patrz punkt 4.4. Chinidyna:  klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%). Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina:  klirensu całkowitego po podaniu doustnym (~20%). U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe Karbamazepina:  AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z lekooporną padaczką ogniskową. Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny takie jak podwójne widzenie, bóle głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina:  stężenia w osoczu werapamilu. Leki przeciwdepresyjne Imipramina:  AUC imipraminy (~15%). Brak wpływu na stężenie aktywnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Gliburyd:  Cmax gliburydu (~28%), AUC (~26%). Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna:  AUC kolchicyny (~2,0. krotny) i Cmax (~1,3. krotnie). Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka produktu leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Erytromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Ryfampicyna:  AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Telitromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna:  AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu. U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu. U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Barbiturany Fenobarbital:  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~5. krotny). Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron:  AUC buspironu i Cmax ~3,4. krotny. Midazolam:  AUC midazolamu (~3. krotny) i Cmax (~ 2. krotny). Leki β-adrenolityczne Metoprolol:  AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą piersiową. Patrz punkt 4.4. Propranolol:  AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławicą piersiową. Glikozydy nasercowe Digitoksyna:  całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%).
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Digoksyna: Zdrowe osoby:  Cmax digoksyny (~44%),  C12h digoksyny (~53%),  Css digoksyny (~44%) i  AUC digoksyny (~50%). Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4. Antagoniści receptora H2 Cymetydyna:  AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym  klirensu R- i S-werapamilu. Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/ immunosupresyjne Cyklosporyna:  AUC, Css i Cmax cyklosporyny o ~45%. Ewerolimus: Ewerolimus:  AUC (~3,5. krotnie) i  Cmax (~2,3. krotnie). Werapamil:  Ctrough (~2,3. krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus: Syrolimus  AUC (~2,2. krotnie); S-werapamil  AUC (~1,5. krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne. Takrolimus: Możliwe  stężenia takrolimusa.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna: Możliwe  stężenia atorwastatyny,  AUC werapamilu o ~43%. Dodatkowe informacje poniżej. Lowastatyna: Możliwe  stężenia lowastatyny,  AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%). Symwastatyna:  AUC symwastatyny (~2,6. krotny) i Cmax (~4,6. krotny). Agoniści receptora serotoninowego Almotryptan:  AUC almotryptanu (~20%),  Cmax (~24%). Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpirazon:  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3. krotny),  biodostępności (~60%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran:  Cmax (do 90%),  AUC (do 70%) dabigatranu. Możliwość zwiększenia ryzyka krwawień. Podczas stosowania z werapamilem w postaci doustnej konieczne może być zmniejszenie dawki dabigatranu. Schemat dawkowania – patrz ulotka dabigatranu.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe (ang. direct oral anticoagulants DOACs) Zwiększone wchłanianie DOACs gdy są substratami Pgp i, jeśli dotyczy, również zmniejszona eliminacja DOACs, które są metabolizowane przez izoenzym CYP3A4, może zwiększać biodostępność DOACs. Niektóre dane wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka krwawienia, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Dawka DOACs przyjmowanych z werapamilem może wymagać zmniejszenia (schemat dawkowania – patrz ulotka DOACs). Inne leki nasercowe Iwabradyna: Jednoczesne stosowanie z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na addycyjne działanie werapamilu i iwabradyny spowalniające czynność serca. Patrz punkt 4.3. Inne Sok grejpfrutowy:  AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%),  Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%). Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Dziurawiec zwyczajny:  AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax. Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV): Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit: Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe: Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie. Kwas acetylosalicylowy: Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy: Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny): Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne: Nasilenie efektu hipotensyjnego. Dabigatran: Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg), substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Interakcje
Jednoczesne podanie werapamilu w dawce 240 mg i w postaci o przedłużonym uwalnianiu z dabigatranu eteksylanem spowodowało zwiększenie narażenia na dabigatran (zwiększenie Cmax o około 90%, a AUC o około 70%). Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina: Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne. Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Werapamilu chlorowodorek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji, jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, drżenia mięśniowe, zaburzenia pozapiramidowe, porażenie (niedowład czterokończynowy), napady, hiperkaliemia, senność, szumy uszne, obwodowe zawroty głowy, rzadkoskurcz, kołatanie serca, częstoskurcz, blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, duszność, zaparcia, nudności, ból brzucha, wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł, niedrożność jelit, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie, swędzenie, świąd, plamica, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka, bóle stawów, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni, niewydolność nerek, zaburzenia erekcji, mlekotok, ginekomastia, obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny. Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. 4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np. isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Reakcje nadwrażliwości, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, drżenia mięśniowe, zaburzenia pozapiramidowe, porażenie (niedowład czterokończynowy), napady, hiperkaliemia, senność, szumy uszne, obwodowe zawroty głowy, rzadkoskurcz, kołatanie serca, częstoskurcz, blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), niewydolność serca, zatrzymanie akcji węzła zatokowego, rzadkoskurcz zatokowy, asystolia, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, duszność, zaparcia, nudności, ból brzucha, wymioty, dyskomfort w jamie brzusznej, przerost dziąseł, niedrożność jelit, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa i Johnsona, rumień wielopostaciowy, łysienie, swędzenie, świąd, plamica, wysypka plamkowo-grudkowa, pokrzywka, bóle stawów, osłabienie siły mięśni, bóle mięśni, niewydolność nerek, zaburzenia erekcji, mlekotok, ginekomastia, obrzęki obwodowe, uczucie zmęczenia, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Działania niepożądane
Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny. Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Działania niepożądane
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przedawkowanie
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna selektywni antagoniści wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy, kod ATC: C08DA01. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywiera żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1 – 2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4 – 5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7 – 1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce od 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 180 mg/m2/dobę i 360 mg/m2/dobę (w porównaniu do maksymalnej zalecanej doustnej dawki dobowej u ludzi 300 mg/m2). Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak dawka zbliżona do dawki klinicznej (360 mg/m2) była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu. Działania te występowały przy występującym toksycznym działaniu na matkę (wyrażającym się zmniejszeniem przyjmowania pokarmu i zmniejszeniem przyrostu masy ciała). Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Isoptin SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Sodu alginian Powidon Magnezu stearynian Woda oczyszczona. Skład otoczki: Hypromeloza Makrogol 400 Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171) Wosk glikolowy. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 40 szt. 100 szt. Blister z folii PCW/PVDC/Al w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Isoptin SR-E 240, 240 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 240 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 37,1 mg sodu. Produkt zawiera żółcień chinolinową. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu Tabletka koloru jasnozielonego, podłużna.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Isoptin SR-E 240 jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu: nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej (stany charakteryzujące się niewystarczającym zaopatrzeniem mięśnia sercowego w tlen), w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej (z narastającym bólem, z bólem w spoczynku), dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie/trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie tętnicze: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w jednej lub dwóch dawkach podzielonych.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Dawkowanie
W przypadku konieczności zastosowania dawki 120 mg należy podać produkt leczniczy Isoptin SR tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg. U pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą odpowiedź na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku) zaleca się stosowanie produktu Isoptin 40 tabletki powlekane 40 mg lub Isoptin 80 tabletki powlekane 80 mg. Szczególne populacje Dzieci i młodzież: Nie należy stosować produktu Isoptin SR-E 240 u dzieci. U dzieci należy stosować produkty o niemodyfikowanym uwalnianiu. Zaburzenia czynności nerek: Aktualne dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm leku jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Dawkowanie
Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy połykać w całości (nie ssać, ani nie rozgryzać), popijając odpowiednią ilością płynu, najlepiej w trakcie lub bezpośrednio po posiłku.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne przyjmowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego: Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy I°/rzadkoskurcz/asystolia: Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego (choroba węzła zatokowo-przedsionkowego), który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego (z węzła przedsionkowo-komorowego) lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne: Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, większy stopień zmniejszenia częstości akcji serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego równocześnie tymolol (lek β-adrenolityczny) w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 uderzeń/minutę) z wędrowaniem stymulatora.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna: W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca: Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze: Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5. Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego: Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a].
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Inne Specjalne populacje pacjentów: Zaburzenia czynności nerek: Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby: Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2). Ważne informacje o niektórych substancjach pomocniczych produktu leczniczego Isoptin SR-E 240: Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera 37,1 mg sodu w jednej tabletce, co odpowiada 1,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt leczniczy Isoptin SR-E 240 zawiera żółcień chinolinową (E104), która u niektórych pacjentów może powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. Jednoczesne stosowanie werapamilu i leków głównie metabolizowanych przez izoenzym CYP3A4 lub będących substratami Pgp, może wiązać się ze zwiększeniem stężenia leków we krwi, co może spowodować zwiększenie lub przedłużenie zarówno działania terapeutycznego jak i działań niepożądanych obu przyjmowanych leków.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna:  Cmax prazosyny (~40%), bez wpływu na okres półtrwania. Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna:  AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%). Leki przeciwarytmiczne Flekainid: Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu. Patrz punkt 4.4. Chinidyna:  klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%). Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina:  klirensu całkowitego po podaniu doustnym (~20%). U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Leki przeciwdrgawkowe/ przeciwpadaczkowe Karbamazepina:  AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z lekooporną padaczką ogniskową. Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny takie jak podwójne widzenie, bóle głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina:  stężenia w osoczu werapamilu. Leki przeciwdepresyjne Imipramina:  AUC imipraminy (~15%). Brak wpływu na stężenie aktywnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Gliburyd:  Cmax gliburydu (~28%), AUC (~26%). Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna:  AUC kolchicyny (~2,0. krotny) i Cmax (~1,3. krotnie). Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka produktu leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Erytromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Ryfampicyna:  AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Telitromycyna: Możliwe  stężenia werapamilu. Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna:  AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu. U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu. U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Barbiturany Fenobarbital:  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~5. krotny). Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron:  AUC buspironu i Cmax ~3,4. krotny. Midazolam:  AUC midazolamu (~3. krotny) i Cmax (~ 2. krotny). Leki β-adrenolityczne Metoprolol:  AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławica piersiową. Patrz punkt 4.4. Propranolol:  AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławicą piersiową. Glikozydy nasercowe Digitoksyna:  całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%).
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Digoksyna: Zdrowe osoby:  Cmax digoksyny (~44%),  C12h digoksyny (~53%),  Css digoksyny (~44%) i  AUC digoksyny (~50%). Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4. Antagoniści receptora H2 Cymetydyna:  AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym  klirensu R- i S-werapamilu. Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Cyklosporyna:  AUC, Css i Cmax cyklosporyny o ~45%. Ewerolimus: Ewerolimus:  AUC (~3,5. krotnie) i  Cmax (~2,3. krotnie). Werapamil:  Ctrough (~2,3. krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus: Syrolimus  AUC (~2,2. krotnie); S-werapamil  AUC (~1,5. krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne. Takrolimus: Możliwe  stężenia takrolimusa. Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna: Możliwe  stężenia atorwastatyny,  AUC werapamilu o ~43%.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Dodatkowe informacje poniżej. Lowastatyna: Możliwe  stężenia lowastatyny,  AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%). Symwastatyna:  AUC symwastatyny (~2,6. krotny) i Cmax (~4,6. krotny). Agoniści receptora serotoninowego Almotryptan:  AUC almotryptanu (~20%),  Cmax (~24%). Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpirazon:  klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3. krotny),  biodostępności (~60%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Leki przeciwzakrzepowe Dabigatran:  Cmax (do 90%),  AUC (do 70%) dabigatranu. Możliwość zwiększenia ryzyka krwawień. Podczas stosowania z werapamilem w postaci doustnej konieczne może być zmniejszenie dawki dabigatranu. Schemat dawkowania – patrz ulotka dabigatranu. Bezpośrednio działające doustne leki przeciwzakrzepowe (ang.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
direct oral anticoagulants DOACs) Zwiększone wchłanianie DOACs gdy są substratami Pgp i, jeśli dotyczy, również zmniejszona eliminacja DOACs, które są metabolizowane przez izoenzym CYP3A4, może zwiększać biodostępność DOACs. Niektóre dane wskazują na możliwe zwiększenie ryzyka krwawienia, zwłaszcza u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Dawka DOACs przyjmowanych z werapamilem może wymagać zmniejszenia (schemat dawkowania – patrz ulotka DOACs). Inne leki nasercowe Iwabradyna: Jednoczesne stosowanie z iwabradyną jest przeciwwskazane ze względu na addycyjne działanie werapamilu i iwabradyny spowalniające czynność serca. Patrz punkt 4.3. Inne Sok grejpfrutowy:  AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%),  Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%). Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem. Dziurawiec zwyczajny:  AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Interakcje z innymi lekami oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności (HIV): Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi upośledzenia odporności takie jak rytonawir może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit: Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe: Dane kliniczne i uzyskane badania na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane równocześnie. Kwas acetylosalicylowy: Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy: Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny): Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne: Nasilenie efektu hipotensyjnego. Dabigatran: Podczas jednoczesnego podawania werapamilu w postaci doustnej i dabigatranu eteksylanu (150 mg), substratu glikoproteiny P, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu pomiędzy podaniami i postaci farmaceutycznej werapamilu. Jednoczesne podanie werapamilu w dawce 240 mg i w postaci o przedłużonym uwalnianiu z dabigatranu eteksylanem spowodowało zwiększenie narażenia na dabigatran (zwiększenie Cmax o około 90%, a AUC o około 70%).
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Interakcje
Zaleca się ścisły nadzór kliniczny, jeśli jednocześnie podaje się werapamil i dabigatranu eteksylan, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina: Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne. Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten lek należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Karmienie piersi? Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Werapamilu chlorowodorek/metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji, jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki. 4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe zawroty głowy, Bóle głowy Parestezje, Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe, Porażenie (niedowład czterokończynowy), Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne, Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz, Kołatanie serca, Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), Niewydolność serca, Zatrzymanie akcji węzła zatokowego, Rzadkoskurcz zatokowy, Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli, Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, Nudności, Ból brzucha Wymioty, Dyskomfort w jamie brzusznej, Przerost dziąseł, Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się, Obrzęk naczynioruchowy, Zespół Stevensa i Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Łysienie, Swędzenie, Świąd, Plamica, Wysypka plamkowo-grudkowa, Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów, Osłabienie siły mięśni, Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji, Mlekotok, Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe, Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że powoduje to upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, przy zmianie leku i przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe zawroty głowy, Bóle głowy Parestezje, Drżenia mięśniowe Zaburzenia pozapiramidowe, Porażenie (niedowład czterokończynowy), Napady Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne, Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz, Kołatanie serca, Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°), Niewydolność serca, Zatrzymanie akcji węzła zatokowego, Rzadkoskurcz zatokowy, Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli, Duszność Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcia, Nudności, Ból brzucha Wymioty, Dyskomfort w jamie brzusznej, Przerost dziąseł, Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się, Obrzęk naczynioruchowy, Zespół Stevensa i Johnsona, Rumień wielopostaciowy, Łysienie, Swędzenie, Świąd, Plamica, Wysypka plamkowo-grudkowa, Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów, Osłabienie siły mięśni, Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji, Mlekotok, Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe, Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301; Faks: + 48 22 49 21 309; strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, indywidualnie dobierane. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (chlorek wapnia). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przedawkowanie
isoproterenolu chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna selektywni antagoniści wapnia działający bezpośrednio na mięsień sercowy, kod ATC: C08DA01. Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywiera żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca. Zazwyczaj stosowane dawki dożylne werapamilu chlorowodorku wynoszące 5 do 10 mg powodują czasowe, zazwyczaj bezobjawowe, zmniejszenie prawidłowego ciśnienia tętniczego, układowego oporu naczyniowego i kurczliwości naczyń krwionośnych; ciśnienie napełniania lewej komory jest nieznacznie podwyższone.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1 – 2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4 – 5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7 – 1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce od 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 180 mg/m2/dobę i 360 mg/m2/dobę (w porównaniu do maksymalnej zalecanej doustnej dawki dobowej u ludzi 300 mg/m2). Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak dawka zbliżona do dawki klinicznej (360 mg/m2) była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu. Działania te występowały przy występującym toksycznym działaniu na matkę (wyrażającym się zmniejszeniem przyjmowania pokarmu i zmniejszeniem przyrostu masy ciała). Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Isoptin SR-E 240, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 240 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Celuloza mikrokrystaliczna Sodu alginian Powidon Magnezu stearynian Woda oczyszczona. Skład otoczki tabletki: Hypromeloza Makrogol 400 Makrogol 6000 Talk Tytanu dwutlenek (E171) Lak żółcieni chinolinowej (E104) i indygotyny (E132) Wosk glikolowy. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 20 szt. (2 blistry po 10 szt.) 40 szt. (4 blistry po 10 szt.) Blister z folii PCW/PVDC/Al w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO STAVERAN 40, 40 mg, tabletki powlekane STAVERAN 80, 80 mg, tabletki powlekane STAVERAN 120, 120 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Staveran 40: Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, lak z żółcienią pomarańczową (E110). Każda tabletka powlekana 40 mg zawiera 22,50 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg laku z żółcienią pomarańczową. Staveran 80: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, żółcień pomarańczowa (E110). Każda tabletka powlekana 80 mg zawiera 45,00 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg żółcieni pomarańczowej. Staveran 120: Każda tabletka powlekana zawiera: 120 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Każda tabletka powlekana 120 mg zawiera 19,99 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Staveran 40: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe. Staveran 80: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie. Staveran 120: tabletki okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Staveran jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży: w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Staveran 40 należy stosować u pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą reakcję na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku). U pacjentów wymagających większych dawek (np. 240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę) należy stosować produkt leczniczy Staveran 80 lub Staveran 120.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. Specjalne populacje: Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): Wiek do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Wiek od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm produktu jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie
Dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek: Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy przyjmować w trakcie lub bezpośrednio po posiłku, z niewielką ilością płynu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne dożylne stosowanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (patrz także punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przeciwwskazania
Jednoczesne stosowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy I°/rzadkoskurcz/asystolia Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, wyraźniejsze zwolnienie czynności serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego jednocześnie tymolol w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 skurczów na minutę) z wędrowaniem rozrusznika.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I°, bradykardią (poniżej 50 uderzeń/min) i tachykardią komorową (QRS ≥0,12 s) oraz niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg). Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) – patrz punkt 4.5.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]. Inne Specjalne populacje pacjentów Zaburzenia czynności nerek Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności
Informacje o substancjach pomocniczych Produkty lecznicze Staveran 40, Staveran 80, Staveran 120 zawierają laktozę jednowodną. Produkty nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy Staveran 40 zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110), produkt Staveran 80 zawiera żółcień pomarańczową (E110), produkt Staveran 120 zawiera żółcień chinolinową (E104). Te substancje pomocnicze mogą powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje związane z układem enzymatycznym cytochromu P-450 Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki α-adrenolityczne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Prazosyna – Zwiększenie Cmax prazosyny (~40%) bez wpływu na okres półtrwania.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Addycyjne działanie hipotensyjne. Terazosyna – Zwiększenie AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciwarytmiczne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Flekainid – Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (<~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu. Patrz punkt 4.4. Chinidyna – Zmniejszenie klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%) Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki rozszerzające oskrzela Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Teofilina – Zmniejszenie klirensu po podaniu doustnym i klirensu układowego (~20%). U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciwdrgawkowe/przeciwpadaczkowe Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Karbamazepina – Zwiększenie AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z oporną na leczenie padaczką częściową. Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny, takie jak podwójne widzenie, ból głowy, ataksja lub zawroty głowy. Fenytoina – Zmniejszenie stężenia w osoczu werapamilu Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciwdepresyjne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Imipramina – Zwiększenie AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie czynnego metabolitu – dezypraminy. Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciwcukrzycowe Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Glibenklamid – Zwiększenie Cmax glibenklamidu (~28%), AUC (~26%) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciw dnie moczanowej Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Kolchicyna – Zwiększenie AUC kolchicyny (~2,0-krotny) i Cmax (~1,3-krotnie).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego kolchicyny). Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki stosowane w zakażeniach Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Klarytromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Erytromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Ryfampicyna – Zmniejszenie AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być słabsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Telitromycyna – Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki przeciwnowotworowe Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Doksorubicyna – Zwiększenie AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu. U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu. U pacjentów z zaawansowanym nowotworem. Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Barbiturany Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Fenobarbital – Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~ 5-krotnie) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Buspiron – Zwiększenie AUC buspironu i Cmax (~3,4-krotnie) Midazolam – Zwiększenie AUC midazolamu (~3-krotnie) i Cmax (~2-krotnie) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki β-adrenolityczne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Metoprolol – Zwiększenie AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą. Patrz punkt 4.4. Propranolol – Zwiększenie AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławic?
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Glikozydy nasercowe Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Digitoksyna – Zmniejszenie całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%) Digoksyna – Zdrowe osoby: Zwiększenie Cmax digoksyny (~44%). Zwiększenie C12h digoksyny (~53%). Zwiększenie CSS o (~44%) i zwiększenie AUC (~50%). Zmniejszenie dawki digoksyny. Patrz także punkt 4.4. Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Antagoniści receptora H2 Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Cymetydyna – Zwiększenie AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym zmniejszeniem klirensu R- i S-werapamilu. Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Cyklosporyna – Zwiększenie AUC, CSS i Cmax cyklosporyny o ~45% Ewerolimus – Ewerolimus: zwiększenie AUC (~3,5-krotnie) i zwiększenie Cmax (~2,3-krotnie).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Werapamil: zwiększenie Ctrough (~2,3-krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus – Syrolimus zwiększenie AUC (~2,2-krotnie); S-werapamil: zwiększenie AUC (~1,5-krotnie). Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne. Takrolimus – Możliwe zwiększenie stężenia takrolimusu Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Atorwastatyna – Możliwe zwiększenie stężenia atorwastatyny. Zwiększenie AUC werapamilu o ~43%. Dodatkowe informacje poniżej. Lowastatyna – Możliwe zwiększenie stężenia lowastatyny. Zwiększenie AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%) Symwastatyna – Zwiększenie AUC symwastatyny (~2,6-krotnie) i Cmax (~4,6-krotnie) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Antagoniści receptora serotoninowego Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Almotryptan – Zwiększenie AUC almotryptanu (~20%), zwiększenie Cmax (~24%) Jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Sulfinpyrazon – Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3-krotnie).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Zmniejszenie biodostępności (~60%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu Inne Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy: Sok grejpfrutowy – Zwiększenie AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%), zwiększenie Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%). Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem. Dziurawiec zwyczajny – Zmniejszenie AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi niedoboru odporności (HIV) Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw HIV, takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki. Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane jednocześnie. Kwas acetylosalicylowy Zwiększona skłonność do krwawień.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Alkohol etylowy Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie. Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne Nasilenie działania hipotensyjnego.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Iwabradyna Jednoczesne stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane ze względu na dodatkowy, zmniejszający częstość akcji serca wpływ werapamilu na iwabradynę (patrz punkt 4.3). Dabigatran Podczas podawania eteksylanu dabigatranu (150 mg), substratu P-glikoproteiny (P-gp), jednocześnie z doustnym podawaniem werapamilu, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu podania i postaci farmaceutycznej werapamilu. Po podaniu 120 mg werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu godzinę przed podaniem pojedynczej dawki eteksylanu dabigatranu obserwowano zwiększenie Cmax dabigatranu o około 180% i AUC o około 150%. Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2 godziny po podaniu eteksylanu dabigatranu (zwiększenie Cmax o około 10% i AUC o około 20%).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje
Podczas jednoczesnego podawania werapamilu i eteksylanu dabigatranu zalecany jest ścisły nadzór kliniczny, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten produkt należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Karmienie piersi? Werapamilu chlorowodorek oraz jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej reakcji na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, podczas zmiany leku i w przypadku jednoczesnego spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe zawroty głowy Ból głowy Parestezja Drżenie mięśni Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady drgawkowe Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika Szum uszny Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Wymioty Suchość błony śluzowej jamy ustnej Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Częste oddawanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Wystąpienie cech uszkodzenia komórek wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, określane indywidualnie. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (wapnia chlorek). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie
izoprenaliny chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoteraupetyczna wybiórczy antagoniści wapnia o bezpośrednim działaniu nasercowym, kod ATC: C08DA01 Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły: zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywierały żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1-2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4-5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7-1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 1,5 razy (15 mg/kg mc. na dobę) i 6 razy (60 mg/kg mc. na dobę) większe od stosowanej doustnie dawki dobowej u ludzi. Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak ta wielokrotność dawki stosowanej u ludzi była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu, prawdopodobnie z powodu działania niepożądanego u matek, wyrażającego się zmniejszeniem przyrostu ich masy ciała. Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń: żelatyna celuloza krystaliczna laktoza jednowodna krzemionka koloidalna bezwodna magnezu stearynian talk skrobia ziemniaczana. Otoczka: hypromeloza makrogol 6000 tytanu dwutlenek talk lak z żółcienią pomarańczową (E110) (tylko Staveran 40) żółcień pomarańczowa (E110) (tylko Staveran 80) żółcień chinolinowa (E104) (tylko Staveran 120). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC. Opakowanie zawiera 20 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Staveran 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO STAVERAN 40, 40 mg, tabletki powlekane STAVERAN 80, 80 mg, tabletki powlekane STAVERAN 120, 120 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Staveran 40: Każda tabletka powlekana zawiera 40 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, lak z żółcienią pomarańczową (E110). Każda tabletka powlekana 40 mg zawiera 22,50 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg laku z żółcienią pomarańczową. Staveran 80: Każda tabletka powlekana zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna, żółcień pomarańczowa (E110). Każda tabletka powlekana 80 mg zawiera 45,00 mg laktozy jednowodnej i 0,10 mg żółcieni pomarańczowej. Staveran 120: Każda tabletka powlekana zawiera: 120 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Każda tabletka powlekana 120 mg zawiera 19,99 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana Staveran 40: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe. Staveran 80: tabletki okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie. Staveran 120: tabletki okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Staveran jest wskazany do stosowania u dorosłych, dzieci i młodzieży: w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, w tym: przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala, dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, gdy nie jest wskazane stosowanie leków β-adrenolitycznych, w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak: napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie lub trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym (z wyjątkiem zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW] lub zespołu Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dawkę werapamilu chlorowodorku należy dostosować indywidualnie w zależności od nasilenia choroby. Długoletnie doświadczenia kliniczne potwierdzają, że we wszystkich wskazaniach dobowa dawka wynosi zazwyczaj od 240 mg do 360 mg. Podczas długookresowego stosowania dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg, natomiast w leczeniu krótkookresowym można stosować większą dawkę. Czas stosowania produktu leczniczego jest nieograniczony. Po długim stosowaniu nie wolno gwałtownie odstawiać werapamilu chlorowodorku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Staveran 40 należy stosować u pacjentów, którzy mogą wykazać zadowalającą reakcję na małe dawki (np. pacjenci z niewydolnością wątroby lub w podeszłym wieku). U pacjentów wymagających większych dawek (np. 240 mg do 480 mg werapamilu chlorowodorku na dobę) należy stosować produkt leczniczy Staveran 80 lub Staveran 120.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
Dorośli i młodzież o masie ciała ponad 50 kg: Nadciśnienie: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Choroba wieńcowa, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie przedsionków i trzepotanie przedsionków: 120 mg do 480 mg na dobę w trzech lub czterech dawkach podzielonych. Specjalne populacje: Dzieci i młodzież (wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca): Wiek do 6 lat: 80 mg do 120 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Wiek od 6 do 14 lat: 80 mg do 360 mg werapamilu chlorowodorku na dobę w dwóch, trzech lub czterech dawkach podzielonych. Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z niewydolnością wątroby, metabolizm produktu jest w różnym stopniu zaburzony w zależności od stopnia niewydolności wątroby, co sprawia, że werapamilu chlorowodorek działa silniej i dłużej.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dawkowanie
Dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas określania dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i w początkowym okresie leczenia podawać małe dawki (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek: Aktualnie dostępne dane przedstawiono w punkcie 4.4. Podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. Sposób podawania Podanie doustne. Tabletki należy przyjmować w trakcie lub bezpośrednio po posiłku, z niewielką ilością płynu. Nie należy spożywać soku grejpfrutowego (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na werapamilu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Wstrząs kardiogenny. Blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Zespół chorego węzła zatokowego (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca). Niewydolność serca ze zmniejszeniem frakcji wyrzutowej poniżej 35% oraz (lub) ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (jeśli nie jest wtórne do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem). Migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. zespół Wolffa-Parkinsona-White’a [WPW], zespół Lowna-Ganonga-Levine’a [LGL]). W przypadku podania werapamilu chlorowodorku u tych pacjentów istnieje ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej, w tym migotania komór. Jednoczesne dożylne stosowanie leków blokujących receptory beta-adrenergiczne (patrz także punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przeciwwskazania
Jednoczesne stosowanie iwabradyny (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Ostry zawał mięśnia sercowego. Stosować z zachowaniem ostrożności w ostrym zawale mięśnia sercowego powikłanym rzadkoskurczem, znacznym niedociśnieniem tętniczym lub zaburzeniami czynności lewej komory. Blok serca/blok przedsionkowo-komorowy I°/rzadkoskurcz/asystolia Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy oraz węzeł zatokowo-przedsionkowy i wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ w przypadku wystąpienia bloku przedsionkowo-komorowego II° lub III° (przeciwwskazanie) lub jednowiązkowego, dwuwiązkowego lub trójwiązkowego bloku pęczka Hisa należy zaprzestać stosowania i, w razie potrzeby, wdrożyć odpowiednie leczenie. Werapamilu chlorowodorek działa na węzeł przedsionkowo-komorowy i węzeł zatokowo-przedsionkowy i w rzadkich przypadkach może powodować blok przedsionkowo-komorowy II° lub III°, rzadkoskurcz, a w skrajnych przypadkach – asystolię.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Jest to bardziej prawdopodobne u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, który występuje częściej u pacjentów w podeszłym wieku. Asystolia u pacjentów, u których nie występuje zespół chorego węzła zatokowego, jest zazwyczaj krótkotrwała (kilka sekund lub krócej) z samoistnym powrotem rytmu węzłowego lub prawidłowego rytmu zatokowego. Jeśli nie nastąpi to natychmiast, należy bezzwłocznie zastosować odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8). Leki przeciwarytmiczne, leki β-adrenolityczne Wzajemne nasilanie działania na układ krążenia (blok przedsionkowo-komorowy wyższego stopnia, wyraźniejsze zwolnienie czynności serca, wywołanie niewydolności serca i nasilenie niedociśnienia tętniczego). U pacjenta otrzymującego jednocześnie tymolol w kroplach do oczu i werapamilu chlorowodorek doustnie zaobserwowano bezobjawowy rzadkoskurcz (36 skurczów na minutę) z wędrowaniem rozrusznika.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Digoksyna W przypadku jednoczesnego podawania werapamilu z digoksyną, należy zmniejszyć dawkę digoksyny (patrz punkt 4.5). Niewydolność serca Niewydolność serca u pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% należy wyrównać przed rozpoczęciem stosowania werapamilu i następnie przez cały czas stosować odpowiednie leczenie. Niedociśnienie tętnicze Werapamilu chlorowodorek podawany drogą dożylną często powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego poniżej wartości wyjściowych. Zazwyczaj takie zmniejszenie jest krótkotrwałe i bezobjawowe, choć może powodować zawroty głowy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania werapamilu chlorowodorku u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym I°, bradykardią (poniżej 50 uderzeń/min) i tachykardią komorową (QRS ≥0,12 s) oraz niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg). Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny) Patrz punkt 4.5.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego Werapamilu chlorowodorek należy stosować z zachowaniem ostrożności w obecności chorób powodujących zaburzenia przewodzenia nerwowo-mięśniowego [miastenia (myasthenia gravis), zespół Lamberta i Eatona, późne stadia dystrofii mięśniowej Duchenne’a]. Inne Specjalne populacje pacjentów. Zaburzenia czynności nerek Chociaż w dobrej jakości badaniach porównawczych wykazano, że zaburzenia czynności nerek nie mają wpływu na farmakokinetykę werapamilu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, to kilka opisów przypadków sugeruje, że stosując werapamil u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zachować ostrożność i dokładnie kontrolować stan pacjenta. Werapamilu nie można usunąć z ustroju drogą hemodializy. Zaburzenia czynności wątroby Zachować ostrożność stosując u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (również patrz zaburzenia czynności wątroby w punkcie 4.2).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Specjalne środki ostrozności
Informacje o substancjach pomocniczych Produkty lecznicze Staveran 40, Staveran 80, Staveran 120 zawierają laktozę jednowodną. Produkty nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Produkt leczniczy Staveran 40 zawiera lak z żółcienią pomarańczową (E110), produkt Staveran 80 zawiera żółcień pomarańczową (E110), produkt Staveran 120 zawiera żółcień chinolinową (E104). Te substancje pomocnicze mogą powodować reakcje alergiczne.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Badania metabolizmu in vitro wskazują, że werapamilu chlorowodorek jest metabolizowany przez izoenzymy CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18 cytochromu P450. Wykazano, że werapamil jest inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp). Informowano o istotnych klinicznie interakcjach z lekami hamującymi CYP3A4, które powodowały zwiększenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu oraz lekami pobudzającymi CYP3A4, które powodowały zmniejszenie stężenia werapamilu chlorowodorku w osoczu. Pacjenci powinni zatem pozostawać pod kontrolą pod kątem interakcji. W tabeli poniżej przedstawiono listę możliwych interakcji wynikających z właściwości farmakokinetycznych. Potencjalne interakcje związane z układem enzymatycznym cytochromu P-450 Jednocześnie stosowany produkt leczniczy Potencjalne działanie na werapamil lub jednocześnie stosowany produkt leczniczy Komentarz Leki α-adrenolityczne Prazosyna Zwiększenie Cmax prazosyny (~40%) bez wpływu na okres półtrwania Addycyjne działanie hipotensyjne.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Terazosyna Zwiększenie AUC terazosyny (~24%) i Cmax (~25%) Leki przeciwarytmiczne Flekainid Niewielki wpływ na klirens osoczowy flekainidu (<~10%), brak wpływu na klirens osoczowy werapamilu Patrz punkt 4.4. Chinidyna Zmniejszenie klirensu chinidyny po podaniu doustnym (~35%) Niedociśnienie. U pacjentów z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu wystąpić może obrzęk płuc. Leki rozszerzające oskrzela Teofilina Zmniejszenie klirensu po podaniu doustnym i klirensu układowego (~20%) U palaczy zmniejszenie klirensu było mniejsze i wynosiło ~11%. Leki przeciwdrgawkowe/przeciwpadaczkowe Karbamazepina Zwiększenie AUC karbamazepiny (~46%) u pacjentów z oporną na leczenie padaczką częściową Zwiększenie stężenia karbamazepiny. Może to powodować działania niepożądane karbamazepiny, takie jak podwójne widzenie, ból głowy, ataksja lub zawroty głowy.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Fenytoina Zmniejszenie stężenia w osoczu werapamilu Leki przeciwdepresyjne Imipramina Zwiększenie AUC imipraminy (~15%) Brak wpływu na stężenie czynnego metabolitu – dezypraminy. Leki przeciwcukrzycowe Glibenklamid Zwiększenie Cmax glibenklamidu (~28%), AUC (~26%) Leki przeciw dnie moczanowej Kolchicyna Zwiększenie AUC kolchicyny (~2,0-krotny) i Cmax (~1,3-krotnie) Zmniejszenie dawki kolchicyny (patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego kolchicyny). Leki stosowane w zakażeniach Klarytromycyna Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Erytromycyna Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Ryfampicyna Zmniejszenie AUC werapamilu (~97%), Cmax (~94%), biodostępności po podaniu doustnym (~92%) Działanie obniżające ciśnienie krwi może być słabsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Telitromycyna Możliwe zwiększenie stężenia werapamilu Leki przeciwnowotworowe Doksorubicyna Zwiększenie AUC doksorubicyny (104%) i Cmax (61%) po podaniu doustnym werapamilu U pacjentów z rakiem drobnokomórkowym płuc. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych doksorubicyny po podaniu dożylnym werapamilu. Barbiturany Fenobarbital Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~ 5-krotnie) Benzodiazepiny i inne leki przeciwlękowe Buspiron Zwiększenie AUC buspironu i Cmax (~3,4-krotnie) Midazolam Zwiększenie AUC midazolamu (~3-krotnie) i Cmax (~2-krotnie) Leki β-adrenolityczne Metoprolol Zwiększenie AUC metoprololu (~32,5%) i Cmax (~41%) u pacjentów z dławicą Patrz punkt 4.4. Propranolol Zwiększenie AUC propranololu (~65%) i Cmax (~94%) u pacjentów z dławic? Glikozydy nasercowe Digitoksyna Zmniejszenie całkowitego klirensu digitoksyny (~27%) i klirensu nerkowego (~29%) Digoksyna Zdrowe osoby: Zwiększenie Cmax digoksyny (~44%) Zwiększenie C12h digoksyny (~53%) Zwiększenie CSS o (~44%) i zwiększenie AUC (~50%) Zmniejszenie dawki digoksyny.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Patrz także punkt 4.4. Antagoniści receptora H2 Cymetydyna Zwiększenie AUC R-werapamilu (~25%) i S-werapamilu (~40%) z jednoczesnym zmniejszeniem klirensu R- i S-werapamilu. Cymetydyna zmniejsza klirens werapamilu po podaniu dożylnym. Leki immunomodulujące/immunosupresyjne Cyklosporyna Zwiększenie AUC, CSS i Cmax cyklosporyny o ~45% Ewerolimus Ewerolimus: zwiększenie AUC (~3,5-krotnie) i zwiększenie Cmax (~2,3-krotnie) Werapamil: zwiększenie Ctrough (~2,3-krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki ewerolimusu może być konieczne. Syrolimus Syrolimus zwiększenie AUC (~2,2-krotnie); S-werapamil: zwiększenie AUC (~1,5-krotnie) Oznaczanie i dostosowywanie dawki syrolimusu może być konieczne. Takrolimus Możliwe zwiększenie stężenia takrolimusu Leki zmniejszające stężenie lipidów (inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A) Atorwastatyna Możliwe zwiększenie stężenia atorwastatyny Zwiększenie AUC werapamilu o ~43% Dodatkowe informacje poniżej.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Lowastatyna Możliwe zwiększenie stężenia lowastatyny Zwiększenie AUC werapamilu (~63%) i Cmax (~32%) Symwastatyna Zwiększenie AUC symwastatyny (~2,6-krotnie) i Cmax (~4,6-krotnie) Antagoniści receptora serotoninowego Almotryptan Zwiększenie AUC almotryptanu (~20%), zwiększenie Cmax (~24%) Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem Sulfinpyrazon Zwiększenie klirensu werapamilu po podaniu doustnym (~3-krotnie) Zmniejszenie biodostępności (~60%). Działanie obniżające ciśnienie krwi może być mniejsze. Brak zmian parametrów farmakokinetycznych po podaniu dożylnym werapamilu. Inne Sok grejpfrutowy Zwiększenie AUC R-werapamilu (~49%) i S-werapamilu (~37%), zwiększenie Cmax R-werapamilu (~75%) i S-werapamilu (~51%) Okres półtrwania i klirens nerkowy bez zmian. Nie należy stosować soku grejpfrutowego z werapamilem.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Dziurawiec zwyczajny Zmniejszenie AUC R-werapamilu (~78%) i S-werapamilu (~80%) z jednoczesnym zmniejszeniem Cmax Interakcje z innymi produktami leczniczymi oraz dodatkowe informacje dotyczące interakcji Leki przeciwwirusowe przeciw ludzkiemu wirusowi niedoboru odporności (HIV). Ze względu na możliwe działanie hamujące metabolizm wywierane przez niektóre leki przeciwwirusowe przeciw HIV, takie jak rytonawir, może się zwiększyć stężenie werapamilu w osoczu. Należy zachować ostrożność lub zmniejszyć dawkę werapamilu. Lit. Informowano o zwiększonej wrażliwości na działanie litu (neurotoksyczność) podczas jednoczesnego leczenia werapamilu chlorowodorkiem i litem bez zmian lub ze zwiększeniem stężenia litu w surowicy. Dodanie werapamilu chlorowodorku powodowało jednak również zmniejszenie stężenia litu w surowicy u pacjentów przewlekle otrzymujących drogą doustną stałe dawki litu. Należy dokładnie kontrolować stan pacjentów otrzymujących obydwa leki.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Leki blokujące przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe. Dane kliniczne i uzyskane w badaniach na zwierzętach wskazują, że werapamilu chlorowodorek może nasilać działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe (leki kuraropodobne i depolaryzujące). Konieczne może być zmniejszenie dawki werapamilu chlorowodorku i (lub) dawki leku blokującego przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, gdy leki te są stosowane jednocześnie. Kwas acetylosalicylowy. Zwiększona skłonność do krwawień. Alkohol etylowy. Zwiększenie stężenia etanolu w osoczu. Inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (statyny). Leczenie inhibitorami reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatyną, atorwastatyną lub lowastatyną) u pacjentów stosujących werapamil należy rozpocząć od podawania najmniejszej możliwej dawki, którą następnie dostosowuje się przez stopniowe zwiększanie.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Jeśli stosowanie werapamilu rozpoczyna się u pacjentów już przyjmujących inhibitor reduktazy hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (np. symwastatynę, atorwastatynę lub lowastatynę), należy rozważyć zmniejszenie dawki statyny, a następnie powtórnie ją dostosować uwzględniając stężenie cholesterolu w surowicy. Fluwastatyna, prawastatyna i rozuwastatyna nie są metabolizowane przez CYP3A4 i prawdopodobieństwo interakcji z werapamilem jest mniejsze. Leki hipotensyjne, moczopędne i rozszerzające naczynia krwionośne. Nasilenie działania hipotensyjnego. Iwabradyna. Jednoczesne stosowanie iwabradyny jest przeciwwskazane ze względu na dodatkowy, zmniejszający częstość akcji serca wpływ werapamilu na iwabradynę (patrz punkt 4.3). Dabigatran. Podczas podawania eteksylanu dabigatranu (150 mg), substratu P-glikoproteiny (P-gp), jednocześnie z doustnym podawaniem werapamilu, Cmax i AUC dabigatranu zwiększyły się, ale nasilenie tej zmiany było różne, w zależności od czasu podania i postaci farmaceutycznej werapamilu.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Interakcje
Po podaniu 120 mg werapamilu w postaci o natychmiastowym uwalnianiu godzinę przed podaniem pojedynczej dawki eteksylanu dabigatranu obserwowano zwiększenie Cmax dabigatranu o około 180% i AUC o około 150%. Nie stwierdzono żadnych istotnych interakcji podczas podawania werapamilu 2 godziny po podaniu eteksylanu dabigatranu (zwiększenie Cmax o około 10% i AUC o około 20%). Podczas jednoczesnego podawania werapamilu i eteksylanu dabigatranu zalecany jest ścisły nadzór kliniczny, w szczególności jeśli wystąpi krwawienie, zwłaszcza u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Metformina. Jednoczesne podawanie werapamilu i metforminy może zmniejszyć skuteczność metforminy.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Działanie teratogenne Brak jest danych z odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego działania związanego z toksycznym wpływem na rozród. Badania wpływu na rozród przeprowadzone na zwierzętach nie zawsze pozwalają na przewidzenie reakcji u ludzi i dlatego ten produkt należy stosować u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne (patrz punkt 5.3). Werapamil przenika przez barierę łożyska. Substancję tę wykrywano w krwi pępowinowej. Karmienie piersi? Werapamilu chlorowodorek oraz jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. Ograniczone dane uzyskane od pacjentek przyjmujących doustnie werapamil i karmiących piersią oraz od ich dzieci wskazują, że względna dawka jaką otrzymuje dziecko matki przyjmującej werapamil i karmiącej piersią wynosi 0,1-1% dawki doustnej przyjętej przez matkę.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie można wykluczyć ryzyka u noworodków i niemowląt. Jednak, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u karmionych piersią niemowląt, werapamil można stosować w okresie laktacji jedynie wtedy, gdy jest to istotne dla zdrowia matki.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Ze względu na działanie przeciwnadciśnieniowe, w zależności od indywidualnej reakcji na leczenie, werapamilu chlorowodorek może wpływać na zdolność reagowania w takim stopniu, że zaburza zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub pracy w stwarzających zagrożenie warunkach. Występuje to zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, w okresie zwiększania dawki, podczas zmiany leku i w przypadku jednoczesnego spożywaniu alkoholu. Werapamil może zwiększać stężenie alkoholu we krwi i opóźniać jego wydalanie. Z tego powodu działanie alkoholu może być nasilone.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Następujące działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu werapamilu w badaniach klinicznych, po wprowadzeniu do obrotu lub w badaniach IV fazy wymieniono poniżej wg klasyfikacji układów i narządów według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były: ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe: nudności, zaparcia i bóle brzucha, jak również rzadkoskurcz, częstoskurcz, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca, obrzęki obwodowe i uczucie zmęczenia. Działania niepożądane zgłaszane po wprowadzeniu werapamilu do obrotu oraz w badaniach klinicznych.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
Klasyfikacja układów i narządów Często Niezbyt często Rzadko Nieznane Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje nadwrażliwości Zaburzenia psychiczne Senność Zaburzenia układu nerwowego Ośrodkowe zawroty głowy Ból głowy Parestezja Drżenie mięśni Zaburzenia pozapiramidowe Porażenie (niedowład czterokończynowy) Napady drgawkowe Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Hiperkaliemia Zaburzenia oka Zaburzenia widzenia Zaburzenia ucha i błędnika Szum uszny Obwodowe zawroty głowy Zaburzenia serca Rzadkoskurcz Kołatanie serca Częstoskurcz Blok przedsionkowo-komorowy (I°, II°, III°) Niewydolność serca Zatrzymanie akcji węzła zatokowego Rzadkoskurcz zatokowy Asystolia Zaburzenia naczyniowe Zaczerwienienie skóry z uczuciem gorąca Niedociśnienie tętnicze Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Skurcz oskrzeli Duszność Obrzęk płuc Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcie Nudności Ból brzucha Biegunka Wymioty Suchość błony śluzowej jamy ustnej Dyskomfort w jamie brzusznej Przerost dziąseł Niedrożność jelit Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Nadmierne pocenie się Obrzęk naczynioruchowy Zespół Stevensa-Johnsona Rumień wielopostaciowy Łysienie Swędzenie Świąd Plamica Wysypka plamkowo-grudkowa Pokrzywka Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bóle stawów Osłabienie siły mięśni Bóle mięśni Zaburzenia nerek i dróg moczowych Niewydolność nerek Częste oddawanie moczu Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Zaburzenia erekcji Mlekotok Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęki obwodowe Uczucie zmęczenia Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych Wystąpienie cech uszkodzenia komórek wątrobowych Po wprowadzeniu do obrotu informowano o jednym przypadku porażenia (niedowład czterokończynowy) po jednoczesnym zastosowaniu werapamilu i kolchicyny.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Działania niepożądane
Mógł on być spowodowany przez kolchicynę, która przeniknęła barierę krew-mózg w wyniku zahamowania przez werapamil CYP3A i Pgp (patrz punkt 4.5). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, aż do bloku przedsionkowo-komorowego wysokiego stopnia i zatrzymania akcji węzła zatokowego, hiperglikemia, osłupienie (stupor), kwasica metaboliczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej. W wyniku przedawkowania dochodziło do zgonów. Leczenie W przedawkowaniu werapamilu chlorowodorku należy zastosować przede wszystkim leczenie podtrzymujące, określane indywidualnie. W leczeniu celowego przedawkowania przyjętego doustnie werapamilu chlorowodorku skutecznie zastosowano stymulację β-adrenergiczną oraz (lub) parenteralnie wapń (wapnia chlorek). W razie wystąpienia istotnej klinicznie reakcji w postaci niedociśnienia tętniczego lub bloku przedsionkowo-komorowego wyższego stopnia należy zastosować odpowiednio leki wazopresyjne lub elektrostymulację serca. W przypadku asystolii należy zastosować standardowe postępowanie, w tym stymulację β-adrenergiczną (np.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedawkowanie
izoprenaliny chlorowodorek), inne leki wazopresyjne lub resuscytację krążeniowo-oddechową. Jeśli dojdzie do przedawkowania werapamilu chlorowodorku w postaci o przedłużonym uwalnianiu, z powodu wolniejszego wchłaniania leku należy hospitalizować i obserwować pacjenta przez okres do 48 godzin. Werapamilu chlorowodorku nie można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoteraupetyczna: wybiórczy antagoniści wapnia o bezpośrednim działaniu nasercowym, kod ATC: C08DA01 Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne Werapamil hamuje przechodzenie jonów wapnia (i być może jonów sodu) przez wolne kanały do wnętrza zdolnych do rozprowadzania impulsów elektrycznych i kurczliwych komórek mięśnia sercowego oraz komórek mięśniówki gładkiej naczyń krwionośnych. Jak się wydaje, przeciwarytmiczne działanie werapamilu wynika z jego działania na wolny kanał w komórkach układu przewodzącego serca. Generowanie sygnałów elektrycznych przez węzły: zatokowo-przedsionkowy i przedsionkowo-komorowy zależy, w istotnym stopniu, od napływu wapnia przez wolny kanał. Hamując ten napływ, werapamil zwalnia przewodzenie przedsionkowo-komorowe i wydłuża czas trwania efektywnego okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym w sposób powiązany z częstością pracy serca.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Powoduje to zmniejszenie częstości pracy (skurczów) komór u pacjentów z trzepotaniem przedsionków i (lub) migotaniem przedsionków. Przerywając pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, werapamil może przywrócić prawidłowy rytm zatokowy u pacjentów z napadowymi częstoskurczami nadkomorowymi (ang. paroxysmal supraventricular tachycardias, PSVT). Werapamil nie wywiera działania na przewodzenie dodatkowymi drogami. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Werapamil nie zmienia prawidłowego czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub przewodzenia wewnątrzkomorowego, ale zmniejsza amplitudę oraz prędkość przenoszenia się depolaryzacji i przewodzenia we włóknach przedsionków, na które oddziaływuje. W izolowanym sercu królika, stężenia werapamilu, które w znacznym stopniu oddziaływały na włókna węzła zatokowo-przedsionkowego lub włókna w górnym i środkowym regionie węzła przedsionkowo-komorowego, działały w bardzo niewielkim stopniu na włókna w niższym regionie węzła przedsionkowo-komorowego (region NH) i nie wywierały żadnego działania na czas trwania potencjału czynnościowego przedsionków lub włókna pęczka Hisa.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Werapamil nie wywołuje skurczu tętnic obwodowych ani nie zmienia całkowitego stężenia wapnia w surowicy. Werapamil zmniejsza obciążenie następcze i kurczliwość mięśnia sercowego. U większości pacjentów, w tym chorych z organiczną chorobą serca, ujemne działanie inotropowe werapamilu jest równoważone zmniejszeniem obciążenia następczego, a wskaźnik sercowy zazwyczaj nie ulega zmniejszeniu, ale u pacjentów z umiarkowanie ciężkim do ciężkiego zaburzeniem czynności serca (ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, frakcja wyrzutowa poniżej 30%), można zaobserwować ostre pogorszenie niewydolności serca.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Werapamilu chlorowodorek jest mieszaniną racemiczną składającą się w równych częściach z enancjomeru R i enancjomeru S. Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Norwerapamil jest jednym z 12 metabolitów stwierdzonych w moczu, ma 10 do 20% działania farmakologicznego werapamilu i stanowi 6% ilości wydalanego produktu leczniczego. W stanie stacjonarnym stężenia norwerapamilu i werapamilu są podobne. Stan stacjonarny po wielokrotnym podaniu dawki raz na dobę osiągany jest po trzech-czterech dniach. Wchłanianie Po podaniu doustnym więcej niż 90% werapamilu szybko wchłania się z jelita cienkiego. Średnia układowa biodostępność niezmienionego związku po podaniu pojedynczej dawki werapamilu o niemodyfikowanym uwalnianiu wynosi 22%, a werapamilu o przedłużonym uwalnianiu – około 33%, w wyniku znacznego stopnia efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Biodostępność jest około 2 razy większa podczas podawania dawek wielokrotnych.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Maksymalne stężenie w osoczu obserwuje się po 1-2 godzinach po podaniu dawki produktu leczniczego o niemodyfikowanym uwalnianiu oraz po 4-5 godzinach po podaniu produktu o przedłużonym uwalnianiu. Maksymalne stężenie norwerapamilu w osoczu obserwuje się po 1 godzinie i po 5 godzinach po podaniu odpowiednio produktu o niemodyfikowanym uwalnianiu i produktu o przedłużonym uwalnianiu. Pokarm nie ma wpływu na biodostępność werapamilu. Dystrybucja Werapamil ulega szerokiej dystrybucji w tkankach organizmu, a objętość dystrybucji wynosi od 1,8 do 6,8 l/kg mc. u zdrowych osób. Werapamil wiąże się z białkami osocza w około 90%. Metabolizm Werapamil jest w znacznym stopniu metabolizowany. Badania metaboliczne in vitro wykazują, że werapamil jest metabolizowany przy udziale izoenzymów cytochromu P450: CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18. U zdrowych ludzi, podany doustnie werapamilu chlorowodorek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zidentyfikowano dwanaście metabolitów, większość w zaledwie śladowych ilościach. Główne metabolity zidentyfikowano w rozmaitych N- i O-dealkilowanych produktach werapamilu. Spośród tych metabolitów tylko norwerapamil ma znaczące działanie farmakologiczne (około 20% działania leku macierzystego), co stwierdzono w badaniach u psów. Eliminacja Po podaniu doustnym okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi trzy do siedmiu godzin. Około 50% podanej dawki wydalane jest przez nerki w ciągu 24 godzin, a 70% – w ciągu pięciu dni. Z kałem wydalane jest do 16% podanej dawki. Około 3 do 4% produktu leczniczego wydalanego przez nerki jest w postaci niezmienionej. Całkowity klirens werapamilu ma nieomal tę samą wartość co objętość krwi przepływającej przez wątrobę, w przybliżeniu jeden l/h/kg mc. (zakres: 0,7-1,3 l/h/kg mc.). Specjalne populacje Dzieci i młodzież. Dostępne dane dotyczące farmakokinetyki u dzieci i młodzieży są ograniczone.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Wydaje się, że stężenia w stanie stacjonarnym po podaniu doustnym u dzieci i młodzieży są nieco niższe w porównaniu do obserwowanych u dorosłych. Osoby w podeszłym wieku. Starzenie się organizmu może wpływać na farmakokinetykę werapamilu podawanego pacjentom z nadciśnieniem. Okres półtrwania w fazie eliminacji może być wydłużony u pacjentów w podeszłym wieku. Stwierdzono, że działanie hipotensyjne werapamilu nie jest zależne od wieku pacjenta. Niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek nie ma wpływu na farmakokinetykę werapamilu, jak to wykazano w badaniach porównawczych u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek i osób z prawidłową czynnością nerek. Werapamilu i norwerapamilu nie można w istotnym stopniu usunąć drogą hemodializy. Niewydolność wątroby. Okres półtrwania werapamilu jest wydłużony u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na mniejszy klirens po podaniu doustnym i większą objętość dystrybucji.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Toksyczność przewlekła W licznych badaniach na zwierzętach, którym podawano z pożywieniem werapamil w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. (szczury) i od 10 mg/kg mc. do 85 mg/kg mc. (psy rasy Beagle) wykazano dobrą tolerancję werapamilu. Jedynie w badaniu, w którym psom Beagle podawano werapamil w dawkach toksycznych (60 mg/kg mc. i większe) stwierdzono bradykardię, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. Obserwowano również przerost dziąseł, ustępujący po odstawieniu werapamilu. Działanie teratogenne Podawanie werapamilu samicom królików w dawce 5 mg/kg mc. i 15 mg/kg mc. oraz samicom szczurów w dawce 15 mg/kg mc. do 60 mg/kg mc. nie wykazało działania teratogennego. Embriotoksyczne działanie obserwowano jedynie po zastosowaniu dawek toksycznych, tzn. większych niż 60 mg/kg mc. (większy współczynnik resorpcji płodów w porównaniu z kontrolą).
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania wpływu na rozród wykonano u królików i szczurów, którym podawano doustnie dawki werapamilu odpowiednio do 1,5 razy (15 mg/kg mc. na dobę) i 6 razy (60 mg/kg mc. na dobę) większe od stosowanej doustnie dawki dobowej u ludzi. Badania te nie ujawniły dowodów na działanie teratogenne. U szczurów jednak ta wielokrotność dawki stosowanej u ludzi była letalna dla zarodka oraz opóźniała wzrost i rozwój płodu, prawdopodobnie z powodu działania niepożądanego u matek, wyrażającego się zmniejszeniem przyrostu ich masy ciała. Wykazano również, że taka dawka doustna powoduje niedociśnienie tętnicze u szczurów. Nie ma jednak odpowiednich i prawidłowo kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Działanie genotoksyczne Genotoksyczność werapamilu badano stosując następujące testy: test Amesa, test aberracji chromosomalnej na ludzkich limfocytach in vitro, test indukcji siostrzanych chromatyd (z użyciem ludzkich limfocytów in vitro, na komórkach szpiku kostnego chińskiego chomika), test transformacji komórkowej na embrionalnych komórkach chomika syryjskiego.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W żadnym z tych testów nie stwierdzono genotoksycznego działania werapamilu. Działanie rakotwórcze Podawanie szczurom werapamilu w dawce od 10 mg/kg mc. do 120 mg/kg mc. przez 24 miesiące nie wykazało potencjalnego działania rakotwórczego werapamilu.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Rdzeń: żelatyna celuloza krystaliczna laktoza jednowodna krzemionka koloidalna bezwodna magnezu stearynian talk skrobia ziemniaczana. Otoczka: hypromeloza makrogol 6000 tytanu dwutlenek talk lak z żółcienią pomarańczową (E110) (tylko Staveran 40) żółcień pomarańczowa (E110) (tylko Staveran 80) żółcień chinolinowa (E104) (tylko Staveran 120). 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Aluminium/PVC. Opakowanie zawiera 20 lub 60 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
CHPL leku Staveran 80, tabletki powlekane, 80 mg
Dane farmaceutyczne
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dilzem Retard, 90 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 90 mg diltiazemu chlorowodorku (Diltiazemi hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 243,4 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej). Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Białe, dwuwypukłe, okrągłe tabletki o przedłużonym uwalnianiu.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Choroba niedokrwienna serca pod postacią: dusznicy bolesnej stabilnej dusznicy bolesnej niestabilnej dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala) Nadciśnienie tętnicze.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Poniższy schemat dawkowania zalecany jest u osób dorosłych. Choroba niedokrwienna serca: Dwa razy na dobę 1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu produktu Dilzem Retard (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). Jeżeli efekt kliniczny nie jest zadowalający, dawka leku może być stopniowo zwiększona do 360 mg na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem klinicznym, zaleca się sprawdzanie, co 2-3 miesiące, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku. Nadciśnienie tętnicze: Dwa razy na dobę 1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu produktu Dilzem Retard (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). Jeżeli obniżone ciśnienie nie jest zadowalające, dawka leku może być stopniowo zwiększona do maksymalnej dawki 360 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę. W przypadku wystąpienia zadowalającego efektu hipotensyjnego wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki diltiazemu chlorowodorku.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dawkowanie
Produkt Dilzem Retard musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby i/lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież: Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie pacjentów nie zostały ocenione. Sposób podawania: Tabletki należy przyjmować w całości, przed posiłkami, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedna szklanka wody). Czas trwania leczenia: Leczenie produktem Dilzem Retard jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu produktu powinna odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Produkt Dilzem Retard należy odstawiać powoli. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym; blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym; ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę); niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym; jednoczesne stosowanie dantrolenu we wlewie dożylnym (patrz punkt 4.5); jednoczesne stosowanie z iwabradyną (patrz punkt 4.5); jednoczesne stosowanie z lomitapidem (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory serca, bradykardią (ryzyko zaostrzenia) lub blokiem przedsionkowo-komorowym I stopnia, stwierdzonym w zapisie EKG (ryzyko zaostrzenia i, w rzadkich przypadkach, ryzyko wystąpienia bloku całkowitego) konieczna jest ścisła obserwacja. Zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek wtórnej do zmniejszenia perfuzji nerek u pacjentów z występującą chorobą serca, zwłaszcza z osłabioną czynnością lewej komory serca, ciężką bradykardią lub ciężkim niedociśnieniem. Zaleca się uważne monitorowanie czynności nerek. Przed zastosowaniem znieczulenia ogólnego należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu diltiazemu. Leki z grupy antagonistów wapnia mogą nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia i automatyzmu mięśnia sercowego, a także działanie rozszerzające naczynia krwionośne środków stosowanych do znieczulenia.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Specjalne środki ostrozności
U osób w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby może wystąpić zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu. Wszelkie stany stanowiące przeciwwskazanie do stosowania produktu leczniczego oraz wskazujące na konieczność podjęcia środków ostrożności dotyczących stosowania, należy starannie obserwować i ściśle monitorować; dotyczy to szczególnie kontrolowania częstości akcji serca na początku leczenia. Stosowanie leków z grupy antagonistów wapnia, takich jak diltiazem, może wiązać się ze zmianami nastroju, w tym z depresją. Podobnie jak inni antagoniści wapnia, diltiazem hamuje motorykę przewodu pokarmowego, dlatego należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania produktu u pacjentów, u których istnieje ryzyko niedrożności jelit. Resztki produktu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu mogą pojawić się w kale pacjenta; fakt ten nie ma jednak znaczenia klinicznego.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Specjalne środki ostrozności
Specjalne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych: Laktoza: Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Sód: Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Produkty lecznicze przeciwwskazane do jednoczesnego stosowania: Dantrolen (we wlewie dożylnym): w przypadku jednoczesnego podania werapamilu i dantrolenu dożylnie zwierzętom laboratoryjnym obserwowano zwykle migotanie komór zakończone zgonem. Z tego względu skojarzenie antagonisty wapnia z dantrolenem może być potencjalnie niebezpieczne (patrz punkt 4.3). Iwabradyna: jednoczesne stosowanie z iwabradyną jest przeciwskazane, z uwagi na uzupełniające się działanie iwabradyny i diltiazemu polegające na zmniejszeniu częstości akcji serca (patrz punkt 4.3). Lomitapid: diltiazem (umiarkowany inhibitor CYP3A4) może zwiększać stężenie lomitapidu w osoczu poprzez hamowanie CYP3A4, prowadząc do podwyższenia ryzyka zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.3). Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności: Lit – ryzyko nasilenia działania neurotoksycznego litu.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Pochodne azotanów – nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdlenia (addytywne działanie rozszerzające naczynia krwionośne): u wszystkich pacjentów przyjmujących antagonistów wapnia można rozpocząć podawanie pochodnych azotanów tylko stopniowo zwiększając dawkę. Teofilina – zwiększenie stężenia teofiliny we krwi. Leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne – nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego – jednoczesne stosowanie leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne może wywołać lub nasilić niedociśnienie. Stosowanie diltiazemu w skojarzeniu z alfa-adrenolitykiem można rozważyć wyłącznie pod warunkiem ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego. Amiodaron, digoksyna – zwiększenie ryzyka wystąpienia bradykardii: należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z diltiazemem, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku i w przypadku stosowania dużych dawek.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca (wyraźna bradykardia, blok zatokowy), zaburzeń przewodzenia zatokowo-przedsionkowego i przedsionkowo-komorowego oraz niewydolności serca (działanie synergiczne). Takie skojarzenie można zastosować jedynie w warunkach umożliwiających ścisłą obserwację kliniczną i pod kontrolą EKG, zwłaszcza na początku leczenia. Inne leki przeciwarytmiczne – ponieważ diltiazem ma działanie przeciwarytmiczne, nie zaleca się jego jednoczesnego stosowania z innymi lekami przeciwarytmicznymi (dodatkowe ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca). Takie skojarzenie można zastosować jedynie w warunkach umożliwiających ścisłą obserwację kliniczną i pod kontrolą EKG. Karbamazepina – zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi: zaleca się oznaczanie stężeń karbamazepiny w osoczu i w razie potrzeby odpowiednie dostosowanie dawki.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Ryfampicyna – ryzyko zmniejszenia stężenia diltiazemu w osoczu po rozpoczęciu leczenia ryfampicyną. Należy ściśle monitorować stan pacjenta podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia ryfampicyną. Antagoniści receptora H2 (cymetydyna, ranitydyna) – zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu. Pacjentów przyjmujących diltiazem należy ściśle monitorować podczas rozpoczynania lub kończenia leczenia antagonistą receptora H2. Może być konieczne dostosowanie dawki dobowej diltiazemu. Cyklosporyna – zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi: zaleca się zmniejszenie dawki cyklosporyny, monitorowanie czynności nerek, kontrolowanie stężenia cyklosporyny we krwi i dostosowanie dawki w przypadku leczenia skojarzonego i po odstawieniu cyklosporyny. Informacje ogólne, które należy wziąć pod uwagę: Ze względu na możliwość działania addytywnego konieczne jest zachowanie uwagi i ostrożne zwiększanie dawki u pacjentów przyjmujących diltiazem jednocześnie z innymi lekami wpływającymi na kurczliwość i (lub) przewodzenie serca.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Diltiazem jest metabolizowany za pomocą CYP3A4. Zaobserwowano umiarkowane (mniej niż 2-krotne) zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu w przypadku jednoczesnego stosowania z silniejszym inhibitorem CYP3A4. Diltiazem jest także inhibitorem izoenzymów cytochromu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie diltiazemu z induktorem CYP3A4 może prowadzić do zmniejszenia stężenia diltiazemu w osoczu. Benzodiazepiny (midazolam, triazolam): diltiazem powoduje istotne zwiększenie stężenia midazolamu i triazolamu w osoczu oraz wydłużenie ich okresu półtrwania. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku stosowania krótko działających benzodiazepin metabolizowanych za pomocą CYP3A4 u pacjentów przyjmujących diltiazem. Kortykosteroidy (metyloprednizolon): zahamowanie metabolizmu metyloprednizolonu (CYP3A4) i zahamowanie aktywności glikoproteiny P. Należy monitorować stan pacjenta podczas rozpoczynania leczenia metyloprednizolonem. Może być konieczne dostosowanie dawki metyloprednizolonu.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Statyny: diltiazem jest inhibitorem CYP3A4 i wykazano, że powoduje istotne zwiększenie pola powierzchni pod krzywą (AUC) niektórych statyn. W przypadku jednoczesnego stosowania z diltiazemem ryzyko rozwoju miopatii i rabdomiolizy związane z leczeniem statynami metabolizowanymi za pomocą CYP3A4 może być zwiększone. Jeśli to możliwe, jednocześnie z diltiazemem należy stosować statyny, które nie są metabolizowane przez CYP3A4; w innym przypadku konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta ze względu na możliwość wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych związanych z toksycznym działaniem statyn. Inhibitory ssaczego celu rapamycyny (kinazy mTOR): Po jednoczesnym podaniu doustnym 10 mg syrolimusu w postaci roztworu doustnego oraz 120 mg diltiazemu odnotowano, odpowiednio, 1,4- i 1,6-krotne zwiększenie wartości Cmax i pola powierzchni pod krzywą (AUC) syrolimusu (substratu CYP3A4).
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Interakcje
Diltiazem może zwiększać stężenie ewerolimusu we krwi poprzez zwalnianie metabolizmu za pośrednictwem CYP3A4 lub zmniejszanie wypływu ewerolimusu z komórek jelitowych za pośrednictwem glikoproteiny P. W przypadku jednoczesnego stosowania diltiazemu z inhibitorem mTOR, np. syrolimusem, temsyrolimusem lub ewerolimusem, może wystąpić konieczność zmniejszenia dawki tego inhibitora.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Istnieją bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania diltiazemu chlorowodorku u kobiet w ciąży. Badania wykazały toksyczny wpływ diltiazemu chlorowodorku na reprodukcję u wielu gatunków zwierząt (szczurów, myszy, królików). Z tego powodu nie zaleca się stosowania diltiazemu chlorowodorku podczas ciąży, jak również u kobiet w okresie rozrodczym niestosujących skutecznych metod antykoncepcji. Karmienie piersi? Diltiazemu chlorowodorek przenika do mleka matki w małych ilościach, dlatego jego stosowanie w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane. W przypadku konieczności stosowania diltiazemu chlorowodorku u kobiet w okresie karmienia piersią należy karmić dziecko w inny sposób.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Z powodu występowania działań niepożądanych, tj. zawrotów głowy (często), złego samopoczucia (często), zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona, jednak nie przeprowadzono żadnych badań.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z konwencją MedDRA: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do <1/10); niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000); bardzo rzadko (<1/10 000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem. Bardzo często Często Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana Zaburzenia krwi i układu chłonnego Małopłytkowość Zaburzenia psychiczne Nerwowość, bezsenność Zmiany nastroju (w tym depresja) Zaburzenia układu nerwowego Ból głowy, zawroty głowy Objawy pozapiramidowe, mioklonie Zaburzenia serca Blok przedsionkowo-komorowy (I, II lub III stopnia; możliwy blok odnogi pęczka Hisa), kołatanie serca Bradykardia Blok zatokowo-przedsionkowy, zastoinowa niewydolność serca Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy Niedociśnienie ortostatyczne Zapalenie naczyń (w tym leukocytoklastyczne zapalenie naczyń) Zaburzenia żołądka i jelit Zaparcie, niestrawność, ból żołądka, nudności Wymioty, biegunka Suchość błony śluzowej jamy ustnej Rozrost dziąseł Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AspAT, AIAT, LDH, fosfatazy zasadowej) Zapalenie wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rumień Pokrzywka Nadwrażliwość na światło (w tym liszajowate rogowacenie skóry narażonej na działanie słońca), obrzęk naczynioruchowy, wysypka, rumień wielopostaciowy (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), pocenie się, złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona wysypka krostkowa, rzadko rumień złuszczający z lub bez gorączki, zespół toczeniopodobny Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Ginekomastia Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Obrzęk obwodowy Złe samopoczucie Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy kliniczne ostrego przedawkowania mogą obejmować nasilone niedociśnienie, które może prowadzić do wstrząsu i ostrego uszkodzenia nerek, bradykardię zatokową z lub bez rozkojarzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zaburzenia czynności nerek. Leczenie, w warunkach szpitalnych, obejmuje płukanie żołądka i (lub) diurezę osmotyczną. W przypadku zaburzeń przewodzenia można stosować czasową elektrostymulację serca. Proponowane leczenie korygujące: podanie atropiny, wazopresorów, leków inotropowych, glukagonu i glukonianu wapnia we wlewie.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: wybiórczy antagoniści wapnia o bezpośrednim działaniu na serce, pochodne benzotiazepiny. Kod ATC: C08DB01 Diltiazemu chlorowodorek jest antagonistą wapnia. Substancje z tej grupy hamują napływ wapnia przez błony komórkowe. Jako antagonista wapnia, diltiazemu chlorowodorek działa na mięśnie gładkie, w szczególności na mięśnie gładkie naczyń. Diltiazemu chlorowodorek powoduje zmniejszenie całkowitego oporu obwodowego jako rezultat rozszerzenia naczyń, co z kolei prowadzi do zmniejszenia obciążenia następczego. Ostatecznie dochodzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego. Diltiazemu chlorowodorek, jako antagonista wapnia, ma silne działanie na mięsień sercowy. W dawkach terapeutycznych diltiazemu chlorowodorek ma bezpośrednie ujemne działanie chronotropowe, hamuje więc odruchowe zwiększenie częstości akcji serca. Diltiazemu chlorowodorek opóźnia szybkość przewodzenia bodźców pomiędzy przedsionkiem a komorą.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Może także wykazywać ujemne działanie izotropowe.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie i dystrybucja Diltiazemu chlorowodorek jest wchłaniany z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym w 80% – 90%. Maksymalne stężenia diltiazemu chlorowodorku w osoczu krwi występują po 3 – 4 godzinach po podaniu doustnym. Objętość dystrybucji diltiazemu chlorowodorku wynosi około 5 l/kg masy ciała. Wiązanie leku z białkami osocza wynosi 70% – 85%, z czego 35% – 40% jest związane z albuminami. Metabolizm i eliminacja Diltiazemu chlorowodorek jest prawie całkowicie metabolizowany w wątrobie – w znacznym stopniu podlega metabolizmowi podczas “pierwszego przejścia” przez wątrobę (dlatego dostępność układowa leku wynosi jedynie około 40%). Biotransformacja zachodzi z udziałem izoenzymu CYP 3A4 cytochromu P -450. Wykazano obecność następujących szlaków biotransformacji tego leku: deacetylacja do głównych metabolitów (N-demetylodiltiazemu oraz deacetylodilitiazemu) oksydatywna O i N-demetylacja sprzęganie do metabolitów fenolowych.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Właściwości farmakokinetyczne
W porównaniu do diltiazemu, jego główne metabolity, N-demetylodiltiazem oraz deacetylodiltiazem wykazują słabsze działanie farmakologiczne. Siła ich działania stanowi odpowiednio około 20% lub około 25% – 50% siły działania diltiazemu chlorowodorku. Inne metabolity nie są czynne farmakologicznie. W przypadku zaburzeń czynności wątroby należy spodziewać się opóźnienia metabolizmu diltiazemu chlorowodorku. Diltiazemu chlorowodorek jest wydalany przez nerki w około 70% w postaci skoniugowanych metabolitów i w około 4% w postaci niezmienionej, pozostała ilość jest wydalana ze stolcem. Średni okres półtrwania diltiazemu chlorowodorku wynosi 6 godzin. Może on wahać się od 2 do 11 godzin. Okres półtrwania diltiazemu chlorowodorku może być wydłużony, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym lub z zaburzeniami czynności wątroby. Diltiazemu chlorowodorek oraz jego metabolit, deacetylodiltiazem, mogą w niewielkim stopniu podlegać kumulacji w osoczu krwi w przypadku wielokrotnego podawania leku.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Wyniki szeroko zakrojonych badań in vivo, jak też in vitro badających działanie mutagenne oraz badania rakotwórczości in vivo były ujemne. Diltiazem powoduje obumieranie zarodków oraz ma działanie teratogenne u myszy, szczurów i królików (występują wady rozwojowe kręgosłupa i kończyn), oraz zaburza płodność u szczurów. Dodatkowo u szczurów rzadko obserwowano występowanie wad układu sercowo-naczyniowego, po dootrzewnowym podaniu diltiazemu w dużych dawkach. Podawanie leku w ostatnim okresie ciąży u szczurów powodowało dystocję i zwiększenie wskaźnika umieralności okołoporodowej u potomstwa.
CHPL leku Dilzem retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 90 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1. Wykaz substancji pomocniczych Laktoza jednowodna olej rycynowy uwodorniony kwas stearynowy karmeloza sodowa magnezu stearynian hypromeloza tytanu dwutlenek talk makrogol 6000 olej silikonowy. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy. 6.3 Okres ważności 5 lat. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych środków ostrożności dotyczących przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z folii Al/PVC zawierające 30 lub 50 lub 100 tabletek, w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania Bez specjalnych wymagań.
CHPL leku Oxycardil 120, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Oxycardil 120, 120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH 1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 120 mg diltiazemu chlorowodorku (Diltiazemi hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 120 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) oraz 1 mg sacharozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMA CEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu
CHPL leku Oxycardil 120, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Choroba niedokrwienna serca pod postacią: dusznicy bolesnej stabilnej, dusznicy bolesnej niestabilnej, dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala). Nadciśnienie tętnicze.
CHPL leku Oxycardil 120, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek w celu ustalenia indywidulanej dawki dobowej. Poniższy schemat dawkowania zalecany jest u osób dorosłych. Dorośli Choroba niedokrwienna serca W chorobie niedokrwiennej serca zwykle stosuje się 180-360 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 360 mg. W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem klinicznym, zaleca się sprawdzanie, co 2-3 miesiące, czy możliwe jest zmniejszenie dawki diltiazemu chlorowodorku. Nadciśnienie tętnicze W zależności od indywidualnego stanu pacjenta zwykle stosuje się 120-360 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę w 1 lub 2 dawkach podzielonych. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 360 mg. W przypadku osiągnięcia zadowalającego efektu hipotensyjnego warto rozważyć możliwość zmniejszenia dawki diltiazemu chlorowodorku.
CHPL leku Oxycardil 120, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu w tej grupie wiekowej nie zostały ocenione. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedna szklanka wody). Leczenie produktem jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu produktu powinna odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Produkt Oxycardil należy odstawiać powoli. Jest to szczególnie ważne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Produkt musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Przy doborze właściwej dawki jednorazowej należy uwzględnić występowanie produktu w postaciach o zróżnicowanej zawartości diltiazemu chlorowodorku (tabletki powlekane 60 mg – do stosowania 3 – 4 razy na dobę, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 120 mg – do stosowania 1 – 2 razy na dobę).
CHPL leku Oxycardil 120, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 120 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu Oxycardil nie należy stosować u pacjentów: z nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1, z zespołem chorego węzła zatokowego u pacjentów bez wszczepionego czynnego stymulatora komorowego, z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia u chorych bez wszczepionego czynnego stymulatora komorowego, z ciężką bradykardią (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę), z niewydolnością lewej komory serca z zastojem płucnym, przyjmujących jednocześnie dantrolen we wlewie dożylnym (patrz punkt 4.5), przyjmujących jednocześnie iwabradynę (patrz punkt 4.5), przyjmujących jednocześnie lomitapid (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dilzem 18 0 Retard, 180 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 18 0 mg diltiazemu chlorowodorku (Diltiazemi hydrochloridum). Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Dilzem 18 0 Retard – białe, owalne tabletki powlekane z zaznaczoną linią podziału po obydwu stronach.
CHPL leku Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Choroba niedokrwienna serca pod postacią: dusznicy bolesnej stabilnej dusznicy bolesnej niestabilnej dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala) Nadciśnienie tętnicze
CHPL leku Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek w celu ustalenia indywidualnej dawki dobowej. Poniższy schemat dawkowania zalecany jest u osób dorosłych: Choroba niedokrwienna serca Dwa razy na dobę 1/2 tabletki o przedłużonym uwalnianiu produktu Dilzem 180 Retard (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). Jeżeli efekt kliniczny nie jest zadowalający, dawka leku może być stopniowo zwiększona do 360 mg na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem klinicznym, zaleca się sprawdzanie, co 2-3 miesiące, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku. Nadciśnienie tętnicze 1 tabletka o przedłużonym uwalnianiu produktu Dilzem 180 Retard (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę), przyjęta rano. W przypadku niezadowalającego efektu hipotensyjnego, dawka leku może być stopniowo zwiększona do maksymalnej dawki 360 mg na dobę.
CHPL leku Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Dawkowanie
W przypadku osiągnięcia zadowalającego efektu hipotensyjnego, warto rozważyć możliwość zmniejszenia dawki diltiazemu chlorowodorku. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką). Leczenie jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu produktu powinny odbywać się wyłącznie na zlecenie lekarza. Dilzem 180 Retard należy odstawiać powoli, zmniejszając kolejne przyjmowane dawki, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Stosowanie u osób w podeszłym wieku Produkt Dilzem 180 Retard musi być ostrożnie stosowany u pacjentów w podeszłym wieku. Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek Produkt Dilzem 180 Retard musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby Produkt Dilzem 180 Retard musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
CHPL leku Dilzem 180 retard, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 180 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na diltiazemu chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1; zespół chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym; blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, z wyjątkiem osób z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym; ciężka bradykardia (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę); niewydolność lewej komory serca z zastojem płucnym; jednoczesne stosowanie dantrolenu we wlewie dożylnym (patrz punkt 4.5); jednoczesne stosowanie z iwabradyną (patrz punkt 4.5); jednoczesne stosowanie z lomitapidem (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Oxycardil 60, 60 mg, tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNYCH 1 tabletka powlekana zawiera 60 mg diltiazemu chlorowodorku (Diltiazemi hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka powlekana zawiera 71 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej) oraz 0,5 mg sacharozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletki powlekane.
CHPL leku Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Choroba niedokrwienna serca pod postacią: dusznicy bolesnej stabilnej, dusznicy bolesnej niestabilnej, dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala). Nadciśnienie tętnicze.
CHPL leku Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Poniższy schemat dawkowania zalecany jest u osób dorosłych. Choroba niedokrwienna serca Trzy razy na dobę 1 tabletka produktu Oxycardil 60 (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). Dawka leku może być stopniowo zwiększona do 360 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem klinicznym, zaleca się sprawdzanie, co 2-3 miesiące, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku. Nadciśnienie tętnicze Trzy razy na dobę 1 tabletka produktu Oxycardil 60 (co odpowiada 180 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę). W zależności od odpowiedzi pacjenta na lek, dawka leku może być stopniowo zwiększona do maksymalnej dawki 360 mg diltiazemu chlorowodorku na dobę. W przypadku wystąpienia zadowalającego efektu hipotensyjnego, wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki diltiazemu chlorowodorku.
CHPL leku Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Dawkowanie
Oxycardil 60 musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynnością wątroby i (lub) nerek oraz u osób w podeszłym wieku. Dzieci i młodzież Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu w tej grupie wiekowej nie zostały ocenione. Sposób podawania Tabletki należy przyjmować bez rozgryzania, przed posiłkami, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedna szklanka wody). Czas trwania leczenia Leczenie produktem Oxycardil 60 jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu produktu powinna odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Produkt Oxycardil 60 należy odstawiać powoli, jest to szczególnie ważne u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
CHPL leku Oxycardil 60, tabletki powlekane, 60 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Produktu Oxycardil 60 nie należy stosować u pacjentów: z nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1, z zespołem chorego węzła zatokowego u pacjentów bez wszczepionego czynnego stymulatora komorowego, z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia u chorych bez wszczepionego czynnego stymulatora komorowego, z ciężką bradykardią (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę), z niewydolnością lewej komory serca z zastojem płucnym, przyjmujących jednocześnie dantrolen we wlewie dożylnym (patrz punkt 4.5), przyjmujących jednocześnie iwabradynę (patrz punkt 4.5), przyjmujących jednocześnie lomitapid (patrz punkt 4.5).
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO AMLOZEK, 5 mg, tabletki AMLOZEK, 10 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu. Każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny w postaci amlodypiny bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Tabletki z wytłoczoną cyfrą 5 po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie. Tabletki z wytłoczoną liczbą 10 po jednej stronie i linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Nadciśnienie tętnicze. Przewlekła, stabilna dławica piersiowa. Naczynioskurczowa dławica piersiowa (typu Prinzmetala).
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli W leczeniu zarówno nadciśnienia tętniczego, jak i dławicy piersiowej, dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg raz na dobę. Dawkę tę można zwiększyć do dawki maksymalnej 10 mg na dobę w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, amlodypinę stosowano jednocześnie z tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami alfa-adrenolitycznymi, lekami beta-adrenolitycznymi oraz inhibitorami konwertazy angiotensyny. W leczeniu dławicy piersiowej amlodypina może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi przeciwdławicowymi, u pacjentów z dławicą oporną na azotany i (lub) odpowiednie dawki leków blokujących receptory beta-adrenergiczne. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, leków blokujących receptory beta-adrenergiczne oraz inhibitorów konwertazy angiotensyny nie wymaga modyfikowania dawki amlodypiny.
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci w podeszłym wieku Amlodypina stosowana w takich samych dawkach jest jednakowo dobrze tolerowana przez pacjentów w wieku podeszłym, jak i młodszych. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się zwykły schemat dawkowania, jednak podczas zwiększania dawki należy zachować ostrożność (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Nie ustalono schematu dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, dlatego dostosowując dawkę amlodypiny należy zachować ostrożność, a leczenie należy rozpocząć od najmniejszej dawki z zakresu stosowanych dawek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki amlodypiny w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby leczenie amlodypiną należy rozpocząć od najmniejszej dawki, a następnie stopniowo ją zwiększać.
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Dawkowanie
Zaburzenia czynności nerek Zmiany stężenia amlodypiny w surowicy nie są skorelowane ze stopniem zaburzeń czynności nerek, dlatego zaleca się zazwyczaj stosowane dawkowanie. Amlodypina nie jest eliminowana z organizmu podczas dializy. Dzieci i młodzież Dzieci i młodzież z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 6 do 17 lat Zalecana doustna dawka początkowa u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dawka może zostać zwiększona do 5 mg raz na dobę, jeśli po 4 tygodniach stosowania nie uzyskano pożądanych wartości ciśnienia tętniczego. Dawki większe niż 5 mg na dobę nie były badane u dzieci i młodzieży (patrz punkty 5.1 i 5.2). Dzieci w wieku poniżej 6 lat Brak dostępnych danych. Sposób podawania Tabletki do podawania doustnego.
CHPL leku Amlozek, tabletki, 10 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów: z nadwrażliwością na pochodne dihydropirydyny, amlodypinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 z ciężkim niedociśnieniem we wstrząsie (w tym wstrząsie kardiogennym) ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. stenoza aortalna dużego stopnia) z hemodymicznie niestabilną niewydolnością serca po przebyciu ostrego zawału mięśnia sercowego.
CHPL leku Amlopin 5 mg, tabletki, 5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amlopin 5 mg, 5 mg, tabletki 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każda tabletka zawiera 5 mg amlodypiny ( Amlodipinum) w postaci amlodypiny bezylanu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka. Biała lub prawie biała, podłużna tabletka o ściętych krawędziach, z rowkiem dzielącym po jednej stronie i oznaczeniem „5” na drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na połowy.
CHPL leku Amlopin 5 mg, tabletki, 5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Nadciśnienie tętnicze samoistne. Przewlekła stabilna i naczynioskurczowa dławica piersiowa.
CHPL leku Amlopin 5 mg, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Do podawania doustnego. Tabletki należy przyjmować popijając szklanką płynu (np. szklanką wody), niezależnie od posiłków. Jednoczesne spożycie grejpfruta lub soku grejpfrutowego nie ma wpływu na działanie amlodypiny. Dorośli W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 5 mg, podawana raz na dobę. W przypadku nieuzyskania pożądanego działania terapeutycznego w ciągu 2 do 4 tygodni, dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 10 mg na dobę (podawanej w dawce pojedynczej), w zależności od indywidualnej reakcji na leczenie. Amlodypinę można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z lekiem przeciwdławicowym u pacjentów z dławicą piersiową. Dzieci w wieku do 6 do 17 lat z nadciśnieniem tętniczym Zalecana doustna dawka początkowa dla dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat wynosi 2,5 mg raz na dobę. Jeśli po 4 tygodniach docelowe ciśnienie tętnicze nie zostanie osiągnięte, dawkę tę zwiększa się do 5 mg raz na dobę.
CHPL leku Amlopin 5 mg, tabletki, 5 mg
Dawkowanie
Nie badano stosowania dawek większych niż 5 mg na dobę w populacji pediatrycznej (patrz punkty 5.1 i 5.2). Nie jest znany wpływ amlodypiny na ciśnienie tętnicze dzieci w wieku poniżej 6 lat. Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się zwykle zalecane dawki, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Amlodypinę można stosować u tych pacjentów w zwykle zalecanych dawkach (patrz punkt 5.2). Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek. Amlodypina nie ulega dializie. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby Nie ustalono schematu dawkowania dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, dlatego amlodypinę należy stosować ostrożnie (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Amlopin 5 mg, tabletki, 5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Stosowanie amlodypiny jest przeciwwskazane u następujących pacjentów: – z nadwrażliwością na pochodne dihydropirydyny, amlodypinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, – z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, – we wstrząsie (w tym we wstrząsie sercopochodnym), – ze zwężeniem drogi odpływu lewej komory (np. ze znacznym zwężeniem zastawki aortalnej), – niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu ), 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka) Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Białe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VCL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Jasnożółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VDL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VEL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VHL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VFL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 19 mm (długość) x 7,5 mm (szerokość).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas leczenia skojarzonego amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem (HCT), jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję czynną.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka produktu Exforge HCT to 1 tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Exforge HCT, należy kontrolować stan pacjentów za pomocą ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę produktu Exforge HCT należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia. Maksymalna zalecana dawka produktu Exforge HCT wynosi 10 mg/320 mg/25 mg. Szczególne populacje Zaburzenia czynności nerek Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie preparatu Exforge HCT jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje bezmocz (patrz punkt 4.3) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR) <30 ml/min/1,73 m 2 ) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Dawkowanie
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na składnik produktu- walsartan, stosowanie preparatu Exforge HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez cholestazy maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu, dlatego nie należy stosować produktu Exforge HCT w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współtowarzyszącymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Exforge HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Dawkowanie
Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca Doświadczenie dotyczące stosowania produktu Exforge HCT, szczególnie w maksymalnej dawce, u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą, niedokrwienną serca szczególnie stosując maksymalną dawkę produktu Exforge HCT wynoszącą 10 mg/320 mg/25 mg. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki produktu Exforge HCT wynoszącej 10 mg/320 mg/25 mg ze względu na ograniczoną ilość danych odnośnie tej grupy pacjentów. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Exforge HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Exforge HCT u dzieci i młodzieży (pacjenci w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Sposób podawania Podanie doustne. Produkt Exforge HCT można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).  Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.  Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m 2 ), bezmocz oraz pacjenci dializowani. – Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Exforge HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73m 2 ) (patrz punkty 4.5 i 5.1).  Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.  Ciężkie niedociśnienie.  Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).  Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu komory lewej, stenoza aortalna wysokiego stopnia).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg +160 mg +12,5 mg
Przeciwwskazania
 Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu ), 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka) Exforge HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Białe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VCL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Jasnożółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VDL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Exforge HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VEL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VHL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Exforge HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VFL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 19 mm (długość) x 7,5 mm (szerokość).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas leczenia skojarzonego amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem (HCT), jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję czynną.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka produktu Exforge HCT to 1 tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Exforge HCT, należy kontrolować stan pacjentów za pomocą ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę produktu Exforge HCT należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia. Maksymalna zalecana dawka produktu Exforge HCT wynosi 10 mg/320 mg/25 mg. Szczególne populacje Zaburzenia czynności nerek Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie preparatu Exforge HCT jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje bezmocz (patrz punkt 4.3) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR) <30 ml/min/1,73 m 2 ) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na składnik produktu- walsartan, stosowanie preparatu Exforge HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez cholestazy maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu, dlatego nie należy stosować produktu Exforge HCT w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współtowarzyszącymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Exforge HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca Doświadczenie dotyczące stosowania produktu Exforge HCT, szczególnie w maksymalnej dawce, u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą, niedokrwienną serca szczególnie stosując maksymalną dawkę produktu Exforge HCT wynoszącą 10 mg/320 mg/25 mg. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki produktu Exforge HCT wynoszącej 10 mg/320 mg/25 mg ze względu na ograniczoną ilość danych odnośnie tej grupy pacjentów. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Exforge HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Exforge HCT u dzieci i młodzieży (pacjenci w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Sposób podawania Podanie doustne. Produkt Exforge HCT można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano.
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).  Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.  Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m 2 ), bezmocz oraz pacjenci dializowani. – Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Exforge HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73m 2 ) (patrz punkty 4.5 i 5.1).  Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.  Ciężkie niedociśnienie.  Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).  Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu komory lewej, stenoza aortalna wysokiego stopnia).
CHPL leku Exforge HCT, tabletki powlekane, 5 mg + 160 mg + 25 mg
Przeciwwskazania
 Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sumilar Duo, 5 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 5 mg + 10 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 10 mg, kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Kapsułki 5 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,048 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 5 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,25 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,038 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,64 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda Kapsułki 5 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 3) z nieprzezroczystym, purpurowo-fioletowym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 5 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Kapsułki 10 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i purpurowo-fioletowym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 10 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Sumilar Duo wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jako leczenie zastępcze u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym, ale w postaci oddzielnych tabletek.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt Sumilar Duo jest wskazany u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując osobno każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym. Zalecana dawką dobową jest jedna kapsułka o danej mocy. Stosowanie produktu złożonego nie jest odpowiednie do leczenia początkowego. Jeśli zmiana dawki jest konieczna, należy dostosowywać dawki poszczególnych substancji czynnych, a po ich ustaleniu możliwa jest zmiana na produkt Sumilar Duo o odpowiedniej mocy. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci otrzymujący leki moczopędne Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów otrzymujących leki moczopędne ze względu na możliwość niedoboru płynów i (lub) soli. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie ramiprylem można rozpoczynać wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg ramiprylu. U pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą, zaleca się zastosowanie produktu leczniczego o mocy 2,5 mg + 2,5 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby eliminacja amlodypiny może być przedłużona. Nie ustalono dokładnego dawkowania amlodypiny, dlatego produkt leczniczy należy stosować u tych pacjentów ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej produktu złożonego dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy osobno ustalać dawki obu substancji czynnych (szczegółowe informacje znajdują się w odpowiednich ChPL dla produktów leczniczych zawierających amlodypinę i ramipryl).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dawkowanie
Dawkę dobową ramiprylu dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest ≥60 ml/min, nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, a maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Jeśli klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min oraz w przypadku, gdy pacjent z nadciśnieniem tętniczym poddawany jest hemodializie, stosowanie produktu Sumilar Duo zalecane jest jedynie u pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg lub 5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą. U pacjentów hemodializowanych produkt leczniczy należy podać po kilku godzinach od zakończenia hemodializy. Dostosowanie dawki amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne. Amlodypina nie ulega dializie. Amlodypinę należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów poddawanych dializie (patrz punkt 4.4). Podczas stosowania produktu Sumilar Duo należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dawkowanie
W razie pogorszenia się czynności nerek stosowanie produktu Sumilar Duo należy przerwać i podawać osobno jego substancje czynne w odpowiednio dostosowanych dawkach. Osoby w podeszłym wieku Dawki początkowe ramiprylu powinny być mniejsze, a dalsze zwiększanie dawki bardziej stopniowe ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u pacjentów w bardzo podeszłym wieku i osłabionych. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się zwykle zalecane dawki amlodypiny, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dostępne obecnie dane odnoszące się do ramiprylu przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można określić szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dawkowanie
Sposób stosowania Produkt Sumilar Duo należy przyjmować doustnie codziennie raz na dobę o tej samej porze, niezależnie od posiłków. Kapsułek nie żuć ani nie rozgryzać. Kapsułkę należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. zwykłej wody). Kapsułki nie należy przyjmować z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Przeciwwskazania do stosowania ramiprylu: obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, samoistny lub związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II); jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie wolno rozpoczynać leczenia ramiprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5); pozaustrojowe procedury lecznicze prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5); istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy w jedynej czynnej nerce; drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6); niedociśnienie tętnicze lub niestabilność hemodynamiczna. Jednoczesne stosowanie produktu Sumilar Duo z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), patrz punkty 4.5 i 5.1.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania amlodypiny: ciężkie niedociśnienie tętnicze; wstrząs (w tym wstrząs sercopochodny); zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. znaczne zwężenie zastawki aorty); niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do stosowania produktu Sumilar Duo: nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny, na ramipryl lub inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Związane z ramiprylem Szczególne grupy pacjentów Ciąża Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami ACE (takimi jak ramipryl) lub antagonistami receptorów angiotensyny II (AIIRA) w okresie ciąży. Z wyjątkiem przypadków wymagających kontynuowania leczenia inhibitorami ACE/AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie inhibitora ACE/AIIRA i rozpocząć alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6), jeśli jest to wskazane. Pacjenci ze szczególnym ryzykiem niedociśnienia tętniczego U pacjentów ze wzmożoną aktywacją układu renina-angiotensyna-aldosteron występuje ryzyko znacznego nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego i pogorszenia czynności nerek na skutek zahamowania aktywności konwertazy angiotensyny, zwłaszcza gdy inhibitor ACE lub jednocześnie stosowany lek moczopędny podawany jest po raz pierwszy lub po pierwszym zwiększeniu dawki.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Należy spodziewać się znaczącej aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron i koniecznie zastosować nadzór medyczny z monitorowaniem ciśnienia tętniczego, np. u pacjentów: z ciężkim nadciśnieniem tętniczym; ze zdekompensowaną zastoinową niewydolnością serca; z hemodynamicznie istotnym zmniejszeniem napływu lub odpływu z lewej komory (np. ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej); z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej i z drugą czynną nerką; z istniejącym lub możliwym niedoborem płynów lub soli (w tym u pacjentów otrzymujących leki moczopędne); z marskością wątroby i (lub) wodobrzuszem; poddawanych dużym operacjom lub znieczulanych środkami, które powodują niedociśnienie tętnicze. Ogólnie, przed rozpoczęciem leczenia zaleca się wyrównanie odwodnienia, hipowolemii lub niedoboru soli (jednak u pacjentów z niewydolnością serca wdrożenie takiego działania trzeba uważnie rozważyć wobec ryzyka przeciążenia objętościowego).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Przemijająca lub utrzymująca się niewydolność serca po zawale mięśnia sercowego. Pacjenci z ryzykiem niedokrwienia mięśnia sercowego lub mózgu w razie ostrego niedociśnienia tętniczego. Początkowa faza leczenia wymaga szczególnego nadzoru medycznego. Osoby w podeszłym wieku Patrz punkt 4.2. Operacja. Jeśli to możliwe, inhibitory konwertazy angiotensyny, takie jak ramipryl, należy odstawić na dzień przed operacją. Kontrolowanie czynności nerek Przed rozpoczęciem i podczas leczenia należy ocenić czynność nerek oraz dostosowywać dawkę ramiprylu, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia. Szczególnie uważna kontrola jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2). Istnieje ryzyko zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca lub po zabiegu przeszczepienia nerki. Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, opisywano obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać leczenia sakubitrylem z walsartanem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki produktu Sumilar Duo. Nie wolno także rozpoczynać leczenia produktem Sumilar Duo wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz punkty 4.3 i 4.5). Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i racekadotrylu, inhibitorów mTOR (np. syrolimusu, ewerolimusu, temsyrolimusu) lub wildagliptyny może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (np. obrzęku dróg oddechowych lub języka, z zaburzeniami oddechowymi lub bez zaburzeń oddechowych), patrz punkt 4.5. Jeśli pacjent już przyjmuje jakiś inhibitor ACE, należy zachować ostrożność rozpoczynając leczenie racekadotrylem, inhibitorami mTOR (np.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
syrolimusem, ewerolimusem, temsyrolimusem) lub wildagliptyną. Jeśli wystąpi obrzęk naczynioruchowy, stosowanie ramiprylu trzeba przerwać. Należy szybko podjąć działania ratunkowe. Pacjent powinien pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 12 do 24 godzin. Może zostać wypisany ze szpitala dopiero po całkowitym ustąpieniu objawów. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, opisywano obrzęk naczynioruchowy jelit (patrz punkt 4.8). Pacjenci zgłaszali ból brzucha (z nudnościami lub wymiotami, lub bez nich). Reakcje anafilaktyczne podczas odczulania Prawdopodobieństwo i nasilenie reakcji anafilaktycznych i rzekomoanafilaktycznych na jad owadów i inne alergeny zwiększa się na skutek zahamowania aktywności ACE. Przed zabiegiem odczulania należy rozważyć czasowe odstawienie ramiprylu. Kontrolowanie stężenia elektrolitów: hiperkaliemia U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, obserwowano hiperkaliemię.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Działanie to jest zazwyczaj nieistotne u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w wieku powyżej 70 lat, z niewyrównaną cukrzycą, z takimi zaburzeniami, jak odwodnienie, ostra dekompensacja niewydolności serca, kwasica metaboliczna lub u pacjentów przyjmujących suplementy potasu (w tym zamienniki soli kuchennej zawierające potas), preparaty potasu, leki moczopędne oszczędzające potas i inne leki zwiększające stężenie potasu w osoczu (tj. heparyna, trimetoprym, kotrimoksazol [znany także jako trimetoprym z sulfametoksazolem], a zwłaszcza leczonych antagonistami aldosteronu lub antagonistami receptora angiotensyny) może wystąpić hiperkaliemia. Jeśli jednoczesne stosowanie wymienionych środków uznano za wskazane, wówczas zaleca się regularne kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Leki moczopędne oszczędzające potas i antagonistów receptora angiotensyny należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE oraz należy kontrolować stężenie potasu w surowicy i czynność nerek (patrz punkt 4.5). Kontrolowanie stężenia elektrolitów: hiponatremia U niektórych pacjentów leczonych ramiprylem obserwowano zespół nieadekwatnego wydzielania wazopresyny (ang. syndrome of inappropriate anti-diuretic hormone, SIADH) z hiponatremią. Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia sodu w surowicy u osób w podeszłym wieku i u innych pacjentów z ryzykiem hiponatremii. Neutropenia i (lub) agranulocytoza Rzadko obserwowano neutropenię i (lub) agranulocytozę, a także małopłytkowość, niedokrwistość i zahamowanie czynności szpiku kostnego. Zaleca się kontrolowanie liczby krwinek białych w celu wykrycia ewentualnej leukopenii. Częstsze kontrole zaleca się na początku leczenia i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ze współistniejącą kolagenozą (np.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
toczniem rumieniowatym lub twardziną) oraz u wszystkich osób leczonych innymi lekami, które mogą zmieniać obraz krwi (patrz punkty 4.5 i 4.8). Różnice etniczne Inhibitory ACE częściej powodują obrzęk naczynioruchowy u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Podobnie, jak inne inhibitory ACE, ramipryl może mniej skutecznie zmniejszać ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. Przyczyną może być większa częstość nadciśnienia tętniczego z małą aktywnością reninową osocza u osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym. Kaszel Podczas stosowania inhibitorów ACE notowano występowanie kaszlu. Typowo jest to kaszel suchy, uporczywy i ustępujący po przerwaniu leczenia. W diagnostyce różnicowej kaszlu należy uwzględnić kaszel wywołany stosowaniem inhibitorów ACE. Pacjenci otrzymujący leki moczopędne Patrz punkt 4.2. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Dowiedziono, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek). Dlatego nie zaleca się stosowania podwójnej blokady układu RAA przez łączenie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli zastosowanie podwójnej blokady jest bezwzględnie konieczne, leczenie takie powinno być prowadzone pod nadzorem specjalisty, z częstą i ścisłą kontrolą czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. 6. Związane z amlodypin? Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności amlodypiny u pacjentów z przełomem nadciśnieniowym.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Szczególne grupy pacjentów Pacjenci z niewydolnością serca Należy zachować ostrożność podczas stosowania u pacjentów z niewydolnością serca. W długotrwałym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem pacjentów z ciężką niewydolnością serca (stopień III i IV według NYHA) zgłaszana częstość obrzęku płuc w grupie leczonej amlodypiną była większa niż w grupie otrzymującej placebo (patrz punkt 5.1). U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca należy zachować ostrożność podczas stosowania antagonistów wapnia, w tym amlodypiny, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych i zgonu. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wydłużony jest okres półtrwania amlodypiny i zwiększona wartość AUC. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania. Z tego względu leczenie amlodypiną należy rozpoczynać stosując dawkę z dolnego zakresu dawkowania i zachować ostrożność zarówno na początku leczenia, jak i podczas zwiększania dawki.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne powolne zwiększanie dawki i uważne kontrolowanie przebiegu leczenia. Osoby w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkty 4.2 i 5.2). Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek Amlodypinę można stosować u tych pacjentów w zwykle zalecanych dawkach. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek. Amlodypina nie jest usuwana metodą dializy. Szczególne ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych Kapsułki 5 mg + 5 mg i kapsułki 10 mg + 5 mg Kapsułki zawierają czerwień Allura AC (E 129), która może wywoływać reakcje alergiczne. Kapsułki 5 mg + 10 mg i kapsułki 10 mg + 10 mg Kapsułki zawierają azorubinę (E 122), która może wywoływać reakcje alergiczne.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Specjalne środki ostrozności
Kapsułki 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg i 10 mg + 10 mg Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w kapsułce twardej, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Związane z ramiprylem Leczenie skojarzone przeciwwskazane. Pozaustrojowe zabiegi prowadzące do kontaktu krwi z ujemnie naładowanymi powierzchniami, takie jak dializa lub hemofiltracja z zastosowaniem pewnych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych) i afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych (patrz punkt 4.3). Jeśli przeprowadzenie takich zabiegów jest konieczne, należy rozważyć zastosowanie innego typu błon dializacyjnych lub leków przeciwnadciśnieniowych innej klasy. Produkty lecznicze zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego: jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego (patrz punkty 4.3 i 4.4).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Środki ostrożności Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje czynne zwiększające stężenie potasu w osoczu (w tym antagoniści angiotensyny II, takrolimus, cyklosporyna, heparyna). Ze względu na możliwość hiperkaliemii konieczne jest kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Mimo że stężenie potasu w surowicy zazwyczaj utrzymuje się w granicach normy, u niektórych pacjentów leczonych ramiprylem może wystąpić hiperkaliemia. Leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Należy również zachować ostrożność podając ramipryl jednocześnie z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy, takimi jak trimetoprym i ko-trimoksazol (trimetoprym z sulfametoksazolem), ponieważ wiadomo, że trimetoprym działa jak lek moczopędny oszczędzający potas, taki jak amiloryd.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Hiperkaliemię obserwowano ze zwiększoną częstością u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE i trimetoprym lub trimetoprym w złożonym produkcie leczniczym z sulfametoksazolem (ko-trimoksazol). Z tego względu leczenie skojarzone ramiprylem i wymienionymi wyżej lekami nie jest zalecane. Jeśli jednoczesne stosowanie tych leków jest wskazane, należy je podawać z zachowaniem ostrożności i często kontrolować stężenie potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Cyklosporyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Heparyna: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy. Leki przeciwnadciśnieniowe (np. leki moczopędne) i inne substancje, które mogą obniżać ciśnienie tętnicze krwi (np.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
azotany, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki znieczulające, ostre zatrucie alkoholem, baklofen, alfuzosyna, doksazosyna, prazosyna, tamsulosyna, terazosyna): Należy brać pod uwagę możliwość zwiększenia ryzyka niedociśnienia tętniczego (patrz w punkcie 4.2 „Pacjenci otrzymujący leki moczopędne”). Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przez inhibitory ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskiren: Dane z badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu RAA przez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych, tj. niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i zmniejszona czynność nerek (włącznie z ostrą niewydolnością nerek) niż po zastosowaniu jednego leku wpływającego na czynność układu RAA (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1). Sympatykomimetyki oraz inne substancje o działaniu wazopresyjnym (np.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
izoproterenol, dobutamina, dopamina, adrenalina), które mogą zmniejszać hipotensyjne działanie ramiprylu: Zaleca się kontrolowanie ciśnienia tętniczego. Allopurynol, leki immunosupresyjne, kortykosteroidy, prokainamid, cytostatyki i inne substancje, które mogą wpływać na liczbę krwinek: Zwiększone prawdopodobieństwo reakcji hematologicznych (patrz punkt 4.4). Sole litu: Inhibitory ACE mogą zmniejszać wydalanie litu, zwiększając w ten sposób jego działanie toksyczne. Konieczne jest kontrolowanie stężenia litu. Leki przeciwcukrzycowe, w tym insulina: Mogą występować reakcje hipoglikemiczne. Zaleca się kontrolowanie stężenia glukozy we krwi. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i kwas acetylosalicylowy: Należy uwzględnić możliwość osłabienia hipotensyjnego działania ramiprylu. Ponadto jednoczesne leczenie inhibitorami ACE i NLPZ może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu we krwi.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Produkty lecznicze zwiększające ryzyko obrzęku naczynioruchowego: Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i inhibitora obojętnej endopeptydazy (ang. neutral endopeptidase, NEP), takiego jak racekadotryl, inhibitorów mTOR (tj. temsyrolimus, ewerolimus, syrolimus) i inhibitorów peptydazy dipeptydylowej IV (DPP-4) (wildagliptyny) może spowodować zwiększenie ryzyka wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Zaleca się ostrożność na początku leczenia (patrz punkt 4.4). Interakcje z amlodypin? Wpływ innych produktów leczniczych na amlodypinę: Inhibitory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnie lub umiarkowanie działającymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze i antybiotyki makrolidowe: na przykład erytromycyna i klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować zwiększenie, również znaczne, narażenia na amlodypinę.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Znaczenie kliniczne tych zmian farmakokinetycznych może być większe u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna kontrola stanu klinicznego pacjenta i dostosowanie dawki. Klarytromycyna jest inhibitorem CYP3A4. U pacjentów otrzymujących klarytromycynę z amlodypiną istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego. Podczas jednoczesnego stosowania obu leków zaleca się ścisłą kontrolę stanu pacjentów. Leki indukujące CYP3A4: Podczas jednoczesnego stosowania leków indukujących CYP3A4 stężenie amlodypiny w osoczu może zmieniać się. Dlatego zarówno w trakcie, jak i po jednoczesnym zastosowaniu tych leków (zwłaszcza w przypadku silnych induktorów CYP3A4, takich jak ryfampicyna, ziele dziurawca [Hypericum perforatum]) należy kontrolować ciśnienie tętnicze i rozważyć regulację dawki amlodypiny.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Grejpfruty lub sok grejpfrutowy: Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub z sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów możliwe jest zwiększenie jej biodostępności z nasileniem działania obniżającego ciśnienie tętnicze. Dantrolen (w infuzji): Podanie werapamilu i dożylnie dantrolenu powodowało u zwierząt prowadzące do śmierci i związane z hiperkaliemią migotanie komór i zapaść krążeniową. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanałów wapniowych (takich jak amlodypina) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej. Wpływ amlodypiny na inne produkty lecznicze: Produkty lecznicze o działaniu przeciwnadciśnieniowym: Hipotensyjne działanie amlodypiny może się sumować z działaniem innych leków przeciwnadciśnieniowych. Takrolimus: Istnieje ryzyko zwiększenia stężenia we krwi takrolimusu stosowanego jednocześnie z amlodypiną.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
W celu uniknięcia toksycznego działania takrolimusu, podczas stosowania amlodypiny u pacjentów leczonych takrolimusem konieczne jest kontrolowanie jego stężenia we krwi i dostosowanie dawki, gdy jest to wskazane. Cyklosporyna: Nie przeprowadzono badań interakcji cyklosporyny z amlodypiną u zdrowych ochotników ani w innych populacjach, z wyjątkiem pacjentów po przeszczepieniu nerki, u których obserwowano zmienne zwiększenie minimalnego stężenia cyklosporyny (średnio 0%-40%). U leczonych amlodypiną pacjentów po przeszczepieniu nerki należy rozważyć kontrolowanie stężenia cyklosporyny i w razie konieczności zmniejszenie jej dawki. Symwastatyna: Jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77% w porównaniu z podawaniem samej symwastatyny. U pacjentów otrzymujących amlodypinę dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg na dobę.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Interakcje
Atorwastatyna, digoksyna lub warfaryna: W badaniach klinicznych interakcji amlodypina nie wpływała na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny lub warfaryny. Mechanistyczny punkt uchwytu dla rapamycyny (inhibitorów mTOR): Inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A. Amlodypina może zwiększać ekspozycję na jednocześnie stosowane inhibitory mTOR.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Wpływ związany z ramiprylem Stosowanie ramiprylu nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4) i jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia inhibitorem ACE, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W razie stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie inhibitora ACE i rozpocząć leczenie alternatywne, jeśli to wskazane.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wiadomo, że stosowanie inhibitora ACE w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia), patrz także punkt 5.3. Jeśli narażenie na inhibitor ACE wystąpiło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek. Należy uważnie obserwować niemowlęta, których matki przyjmowały inhibitor ACE, ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego, skąpomoczu i hiperkaliemii (patrz także punkty 4.3 i 4.4). Wpływ związany z amlodypin? Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach obserwowano szkodliwy wpływ dużych dawek amlodypiny na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Nie zaleca się stosowania amlodypiny w czasie ciąży poza sytuacjami, gdy nie ma innej, bezpieczniejszej metody leczenia i gdy sama choroba stwarza większe zagrożenie dla matki i płodu. Karmienie piersi? Wpływ związany z ramiprylem Ze względu na niewystarczające dostępne informacje o stosowaniu ramiprylu w okresie karmienia piersią (patrz punkt 5.2), nie zaleca się jego stosowania. Preferowane jest alternatywne leczenie produktami o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania w okresie karmienia piersią, zwłaszcza podczas karmienia noworodka lub wcześniaka. Wpływ związany z amlodypin? Amlodypina przenika do mleka kobiecego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartylowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia powinna uwzględniać korzyść dla dziecka z karmienia piersią i korzyść dla matki ze stosowania amlodypiny. Płodność Wpływ związany z amlodypin? U niektórych pacjentów leczonych antagonistami kanałów wapniowych zaobserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące możliwości wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające. W jednym badaniu na szczurach stwierdzono niepożądany wpływ na płodność samców (patrz punkt 5.3).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, ból głowy, uczucie zmęczenia lub nudności) mogą zaburzać zdolność koncentracji i reagowania, i stanowią w ten sposób zagrożenie w sytuacjach, gdy te zdolności są szczególnie istotne (np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn). Sytuacje te mają miejsce głównie na początku leczenia oraz po zmianie z innych leków. Przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki leku nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Ramipryl Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi z leczeniem ramiprylu są: zwiększenie stężenia potasu we krwi, ból głowy, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, omdlenie, suchy kaszel wywołany uczuciem łaskotania, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, duszność, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, zaburzenia trawienia, odczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, niestrawność, biegunka, nudności, wymioty, wysypka (zwłaszcza plamisto-grudkowa), skurcze mięśni, ból mięśni, ból w klatce piersiowej, zmęczenie. Do ciężkich działań niepożądanych należą: agranulocytoza, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna, zawał mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, zapalenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, ostre zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, zapalenie wątroby, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa- Johnsona i rumień wielopostaciowy.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Działania niepożądane
Amlodypina Najczęściej notowanymi działaniami niepożądanymi podczas leczenia amlodypiną są: senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk okolicy kostek, obrzęk i uczucie zmęczenia. Do ciężkich działań niepożądanych należą: leukopenia, małopłytkowość, zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, częstoskurcz komorowy, zapalenie naczyń krwionośnych, ostre zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry i zespół Stevensa-Johnsona. Częstość działań niepożądanych Działania niepożądane obserwowane podczas osobnego stosowania substancji czynnych występowały z następującą częstością: bardzo często: (≥1/10) często: (≥1/100 do <1/10) niezbyt często: (≥1/1000 do <1/100) rzadko: (≥1/10 000 do <1/1000) bardzo rzadko: (<1/10 000) częstość nieznana: (nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Klasyfikacja układów i narządów Zaburzenia krwi i układu chłonnego Zaburzenia układu immunologicznego Zaburzenia endokrynologiczne Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zaburzenia psychiczne Zaburzenia układu nerwowego Częstość Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Bardzo rzadko Częstość nieznana Często Niezbyt często Bardzo rzadko Częstość nieznana Niezbyt często Rzadko Częstość nieznana Często Niezbyt często Rzadko Bardzo rzadko Częstość nieznana Ramipryl Eozynofilia Zmniejszenie liczby krwinek białych (w tym neutropenia lub agranulocytoza), zmniejszenie liczby erytrocytów, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby płytek krwi Niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, niedokrwistość hemolityczna Reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne, zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych Zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) Zwiększenie stężenia potasu Jadłowstręt, zmniejszony apetyt Zmniejszone stężenie sodu we krwi Obniżenie nastroju, lęk, nerwowość, niepokój ruchowy, zaburzenia snu, w tym senność Stan splątania Zaburzenia uwagi Ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego Zawroty głowy pochodzenia obwodowego, parestezje, brak smaku, zaburzenia smaku Drżenie, zaburzenia równowagi Amlodypina Leukopenia, małopłytkowość Reakcje alergiczne Hiperglikemia Zmiany nastroju (w tym niepokój), bezsenność, depresja Splątanie Ból głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, senność (zwłaszcza na początku leczenia) Drżenie, zaburzenia smaku, omdlenie, niedoczulica, parestezje Wzmożone napięcie
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Związane z ramiprylem Objawy związanymi z przedawkowaniem inhibitorów ACE mogą być: nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych (ze znacznym niedociśnieniem, wstrząsem), bradykardia, zaburzenia równowagi elektrolitowej i niewydolność nerek. Postępowanie Pacjenta należy uważnie monitorować i zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Do zalecanych metod należy wstępna detoksykacja (płukanie żołądka i podawanie środków adsorbujących) oraz postępowanie w celu zachowania stabilności hemodynamicznej, w tym podanie agonistów receptorów alfa-1-adrenergicznych lub angiotensyny II (angiotensynamidu). Ramiprylat, czynny metabolit ramiprylu, jest w niewielkim stopniu usuwany z krążenia ogólnego metodą hemodializy. Związane z amlodypin? Doświadczenie dotyczące zamierzonego przedawkowania amlodypiny u ludzi jest niewielkie.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedawkowanie
Objawy Dostępne dane sugerują, że znaczne przedawkowanie może spowodować nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z możliwością odruchowej tachykardii. Opisywano znaczne i prawdopodobnie długotrwałe niedociśnienie ogólne, również ze wstrząsem zakończonym zgonem. Postępowanie Klinicznie istotne niedociśnienie tętnicze spowodowane przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnego podtrzymywania czynności układu sercowo-naczyniowego, w tym częstej kontroli czynności serca i płuc, uniesienia kończyn oraz monitorowania objętości krwi krążącej i ilości wydalanego moczu. Podanie leku zwężającego naczynia krwionośne może być pomocne w przywracaniu napięcia ścian naczyń i ciśnienia tętniczego pod warunkiem, że nie ma przeciwwskazań do jego zastosowania. Korzystne może być dożylne podanie glukonianu wapnia w celu przeciwdziałania blokadzie kanałów wapniowych. W niektórych przypadkach można wykonać płukanie żołądka.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedawkowanie
Wykazano, że u zdrowych ochotników podanie węgla aktywowanego w czasie do 2 godzin po podaniu amlodypiny w dawce 10 mg zmniejszało stopień wchłaniania amlodypiny. Ponieważ amlodypina jest silnie związana z białkami osocza, dializa będzie prawdopodobnie mało skuteczna.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: połączenia inhibitorów konwertazy angiotensyny z antagonistami kanałów wapniowych. Kod ATC: C09BB07 Mechanizm działania ramiprylu Ramiprylat, czynny metabolit proleku ramiprylu, hamuje aktywność enzymu dipeptydylokarboksypeptydazy I (synonimy: konwertaza angiotensyny, kininaza II). Enzym ten katalizuje w osoczu i tkankach przekształcenie angiotensyny I do substancji czynnej, kurczącej naczynia krwionośne – angiotensyny II, a także rozkład bradykininy, hormonu rozszerzającego naczynia krwionośne. Zmniejszone tworzenie angiotensyny II i zahamowanie rozkładu bradykininy prowadzi do rozkurczu naczyń. Angiotensyna II pobudza również uwalnianie aldosteronu, dlatego ramiprylat zmniejsza wydzielanie aldosteronu. Średnia reakcja na monoterapię inhibitorem ACE jest mniejsza u osób rasy czarnej (pochodzenia afro-karaibskiego) z nadciśnieniem tętniczym (zwykle populacja z nadciśnieniem tętniczym i małą aktywnością reninową osocza) niż u pacjentów innych ras.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Działania farmakodynamiczne Podawanie ramiprylu powoduje znaczne zmniejszenie oporu w tętnicach obwodowych. Na ogół nie stwierdza się dużych zmian przepływu osocza przez nerki ani przesączania kłębuszkowego. Podawanie ramiprylu pacjentom z nadciśnieniem tętniczym prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej i stojącej bez kompensacyjnego przyspieszenia częstości pracy serca. U większości pacjentów działanie hipotensyjne po podaniu pojedynczej dawki leku jest stwierdzane po 1 do 2 godzin od podania doustnego. Maksymalne działanie pojedynczej dawki uzyskuje się zwykle w ciągu 3 do 6 godzin od podania doustnego. Hipotensyjne działanie pojedynczej dawki utrzymuje się zwykle przez 24 godziny. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe terapii ciągłej ramiprylem występuje zwykle w ciągu 3 do 4 tygodni. Wykazano, że działanie to utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia (trwającego 2 lata).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Nagłe odstawienie ramiprylu nie powoduje nagłego i nadmiernego zwiększenia ciśnienia tętniczego z odbicia. W dwóch dużych, randomizowanych i kontrolowanych badaniach (ONTARGET [ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial] i VA NEPHRON-D [The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes]) oceniano jednoczesne stosowanie inhibitora ACE i antagonisty receptora angiotensyny II. W badaniu ONTARGET uczestniczyli pacjenci z chorobą sercowo-naczyniową lub chorobą naczyniową mózgu w wywiadzie albo z cukrzycą typu 2 i z potwierdzonymi uszkodzeniami narządowymi, zaś w badaniu VA NEPHRON-D pacjenci z cukrzycą typu 2 i nefropatią cukrzycową. Badania nie wykazały znacząco korzystnego wpływu na nerki i (lub) układ sercowo-naczyniowy ani na śmiertelność pacjentów, ale ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia tętniczego było większe niż po zastosowaniu monoterapii.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Ze względu na zbliżone właściwości farmakodynamiczne powyższe wyniki odnoszą się również do innych inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II. Inhibitorów ACE i antagonistów receptora angiotensyny II nie należy stosować jednocześnie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) miało na celu określenie korzyści z dodania aliskirenu do standardowej terapii inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek, chorobą sercowo-naczyniową lub obiema chorobami. Badanie zakończono wcześniej ze względu na zwiększone ryzyko niepożądanego wyniku terapii. Zarówno liczba przypadków zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych i udaru mózgu, jak i częstość ocenianych działań niepożądanych i ciężkich działań niepożądanych (hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek) były większe w grupie otrzymującej aliskiren niż w grupie placebo.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież W randomizowanym, kontrolowanym placebo klinicznym badaniu z podwójnie ślepą próbą uczestniczyło 244 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym (73% z samoistnym nadciśnieniem tętniczym). Pacjentom podawano ramipryl w małej, średniej lub dużej dawce, aby uzyskane stężenie ramiprylatu w osoczu odpowiadało stężeniu po podaniu dawek z zakresu stosowanych u dorosłych (na podstawie masy ciała): 1,25 mg, 5 mg i 20 mg. Pod koniec 4. tygodnia ramipryl nie zmniejszał skutecznie skurczowego ciśnienia tętniczego (punkt końcowy badania), ale podawany w największej dawce zmniejszał ciśnienie rozkurczowe. Ramipryl w średnich oraz dużych dawkach znacząco zmniejszał zarówno skurczowe, jak i rozkurczowe ciśnienie u dzieci z potwierdzonym nadciśnieniem tętniczym.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Działania takiego nie obserwowano w 4-tygodniowym randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą i zwiększaną dawką u 218 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 16 lat (75% z samoistnym nadciśnieniem tętniczym). W badaniu tym zarówno rozkurczowe, jak i skurczowe ciśnienie tętnicze wykazywało niewielki (ale nieistotny statystycznie) powrót do wartości wyjściowych po podaniu dawek ramiprylu ze wszystkich trzech badanych zakresów: dawki małej (0,625 mg – 2,5 mg), dawki średniej (2,5 mg – 10 mg) lub dawki dużej (5 mg – 20 mg), na podstawie masy ciała. W badanej populacji dzieci i młodzieży nie stwierdzono liniowej zależności odpowiedzi od dawki ramiprylu. Mechanizm działania amlodypiny Amlodypina jest inhibitorem napływu jonów wapniowych należącym do grupy pochodnych dihydropirydyny (powolny inhibitor kanałów wapniowych lub antagonista jonów wapniowych) i hamuje przezbłonowy napływ jonów wapniowych do komórek serca i mięśni gładkich naczyń.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego amlodypiny jest wynikiem bezpośredniego działania rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym dawkowanie raz na dobę zapewnia klinicznie istotne zmniejszenie ciśnienia tętniczego (zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej), utrzymujące się przez 24 godziny. Ze względu na powolny początek działania amlodypina nie jest wskazana do stosowania w ostrym nadciśnieniu tętniczym. Stosowanie amlodypiny nie wiąże się z żadnymi niepożądanymi działaniami metabolicznymi lub zmianami w zakresie lipidów osocza, dlatego może być stosowana u pacjentów z astmą oskrzelową, cukrzycą i dną moczanową. Stosowanie u pacjentów z niewydolnością serca Badania hemodynamiczne u pacjentów z niewydolnością serca i kontrolowane badania kliniczne oparte na próbie wysiłkowej u pacjentów z niewydolnością serca stopnia II-IV według NYHA wykazały, że amlodypina nie powoduje klinicznego nasilenia niewydolności serca, ocenianej za pomocą tolerancji wysiłku, wielkości frakcji wyrzutowej lewej komory i objawów klinicznych.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Kontrolowane placebo badanie (PRAISE) mające na celu ocenę pacjentów z niewydolnością serca stopnia III-IV według NYHA, otrzymujących digoksynę, leki moczopędne i inhibitory ACE wykazało, że amlodypina nie zwiększa ryzyka śmiertelności lub łącznego ryzyka śmiertelności i chorobowości u pacjentów z niewydolnością serca. Długotrwałe, kontrolowane placebo badanie kontrolne (PRAISE 2) wykazało, że amlodypina nie miała wpływu na całkowitą śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z niewydolnością serca stopnia III i IV według NYHA bez klinicznych objawów lub obiektywnych objawów wskazujących na chorobę niedokrwienną, otrzymujących ustalone dawki inhibitorów ACE, glikozydów naparstnicy i leków moczopędnych. W tej samej grupie pacjentów leczenie amlodypiną wiązało się ze zwiększeniem częstości obrzęku płuc.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Leczenie w celu zapobiegania wystąpieniu zawału serca (badanie ALLHAT) Przeprowadzono randomizowane badanie z podwójnie ślepą próbą dotyczące chorobowości i śmiertelności (Leczenie hipotensyjne i hipolipemizujące w celu zapobiegania wystąpieniu zawału serca, ang. Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack – ALLHAT) w celu porównania nowszych metod leczenia łagodnego do umiarkowanego nadciśnienia tętniczego: amlodypiną w dawce dobowej 2,5-10 mg (antagonista kanałów wapniowych) lub lizynoprylem w dawce dobowej 10-40 mg (inhibitor ACE), jako leczenia pierwszego rzutu, z leczeniem tiazydowym lekiem moczopędnym chlortalidonem w dawce dobowej 12,5-25 mg. Łącznie 33 357 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, w wieku 55 lat lub starszych, przydzielono losowo do jednej z grup i obserwowano średnio przez 4,9 roku.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów występował co najmniej jeden dodatkowy czynnik ryzyka choroby niedokrwiennej serca, w tym przebyty zawał serca lub udar (ponad 6 miesięcy przed włączeniem do badania) lub udokumentowana inna choroba sercowo-naczyniowa na tle miażdżycowym (ogółem 51,5%), cukrzyca typu 2. (36,1%), stężenie cholesterolu HDL <35 mg/dl (11,6%), przerost lewej komory serca rozpoznany w badaniu elektro- lub echokardiograficznym (20,9%), palenie papierosów (21,9%). Pierwszorzędowym punktem końcowym była łączna liczba zgonów z powodu choroby niedokrwiennej serca i niezakończonych zgonem zawałów serca. Nie stwierdzono znaczącej różnicy w częstości wystąpienia pierwszorzędowego punktu końcowego między leczeniem amlodypiną i leczeniem chlortalidonem: RR 0,98, 95% CI (0,90-1,07), p=0,65. Wśród drugorzędowych punktów końcowych częstość niewydolności serca (element złożonego sercowo-naczyniowego punktu końcowego) była znacznie większa u pacjentów otrzymujących amlodypinę niż w grupie chlortalidonu (10,2% vs 7,7%, RR 1,38, 95% CI [1,25-1,52] p<0,001).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Nie stwierdzono jednak różnicy w śmiertelności ze wszystkich przyczyn między grupą otrzymującą amlodypinę i grupą otrzymującą chlortalidon: RR 0,96, 95% CI [0,89-1,02], p=0,20. Dzieci i młodzież (w wieku co najmniej 6 lat) W badaniu z udziałem 268 dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 17 lat głównie z nadciśnieniem wtórnym, porównanie amlodypiny w dawkach 2,5 mg i 5 mg z placebo wykazało, że obie dawki znacząco silniej zmniejszają skurczowe ciśnienie krwi niż placebo. Różnica między obiema dawkami nie była istotna statystycznie. Nie badano długotrwałego wpływu amlodypiny na wzrastanie, dojrzewanie i ogólny rozwój dzieci. Nie ustalono również długotrwałej skuteczności leczenia amlodypiną w dzieciństwie na zmniejszenie zachorowalności i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych w wieku dorosłym.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakodynamiczne
Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu Sumilar Duo we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w zatwierdzonych wskazaniach (informacje dotyczące stosowania leku u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Ramipryl Wchłanianie: Po podaniu doustnym ramipryl jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu jednej godziny. Wchłanianie, określone na podstawie wykrywania w moczu, wynosi co najmniej 56% i nie zmienia go znacząco obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym. Biodostępność czynnego metabolitu (ramiprylatu) po podaniu doustnym 2,5 mg i 5 mg ramiprylu wynosi 45%. Ramiprylat, jedyny czynny metabolit ramiprylu, osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 2 do 4 godzin od podania ramiprylu. Stan stacjonarny w osoczu podczas stosowania standardowych dawek ramiprylu raz na dobę jest osiągany po około czterech dniach leczenia. Dystrybucja Ramipryl wiąże się z białkami surowicy w około 73%, a ramiprylat w około 56%. Metabolizm Ramipryl jest prawie całkowicie metabolizowany do ramiprylatu i estru diketopiperazynowego, kwasu diketopiperazynowego i glukuronidów ramiprylu i ramiprylatu.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
Wydalanie Metabolity wydalane są głównie przez nerki. Stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się w sposób wielofazowy. Ze względu na silne, wysycalne wiązanie z ACE oraz powolną dysocjację połączenia z enzymem, ramiprylat cechuje się przedłużoną fazą końcową eliminacji przy bardzo małych stężeniach w osoczu. Po wielokrotnych dawkach ramiprylu podawanych raz na dobę efektywny okres półtrwania ramiprylatu wynosi 13 do 17 godzin dla dawek 5–10 mg i jest dłuższy dla mniejszych dawek, wynoszących 1,25–2,5 mg. Różnica ta wynika z wysycalnego wiązania ramiprylatu z enzymem. Karmienie piersi? Po podaniu ramiprylu w pojedynczej doustnej dawce 10 mg nie wykrywa się ramiprylu i jego metabolitu w mleku kobiecym. Jednak wpływ wielokrotnego podawania nie jest znany. Inne szczególne grupy pacjentów Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2): Nerkowe wydzielanie ramiprylatu jest zmniejszone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, a klirens nerkowy ramiprylatu jest proporcjonalny do klirensu kreatyniny.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
W wyniku tego zwiększone stężenie ramiprylatu w osoczu zmniejsza się wolniej niż u osób z prawidłową czynnością nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2): U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby metabolizm ramiprylu do ramiprylatu jest opóźniony na skutek zmniejszonej aktywności esteraz wątrobowych. Stężenie ramiprylu w osoczu tych pacjentów jest zwiększone. Stężenia maksymalne ramiprylatu w tej grupie pacjentów nie różnią się od stężeń stwierdzanych u osób z prawidłową czynnością wątroby. Dzieci i młodzież Profil farmakokinetyczny ramiprylu badano u 30 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 16 lat i o masie ciała ≥10 kg, z nadciśnieniem tętniczym. Po podaniu dawek od 0,05 do 0,2 mg/kg mc. ramipryl był szybko i w dużym stopniu metabolizowany do ramiprylatu. Największe stężenia ramiprylatu w osoczu uzyskiwano w ciągu 2-3 godzin.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens ramiprylatu w dużym stopniu korelował z logarytmem masy ciała (p <0,01), a także z dawką (p <0,001). W każdej z badanych grup wartość klirensu i objętość dystrybucji zwiększały się wraz z wiekiem dziecka. Po podaniu ramiprylu w dawce 0,05 mg/kg mc. ekspozycja u dzieci była porównywalna z ekspozycją u dorosłych po podaniu dawki 5 mg. Podanie dawki ramiprylu 0,2 mg/kg mc. powodowało ekspozycję u dzieci większą niż uzyskana u dorosłych po zastosowaniu maksymalnej zalecanej dawki dobowej 10 mg. Amlodypina Wchłanianie, dystrybucja, wiązanie z białkami osocza: Amlodypina podana doustnie w dawkach leczniczych wchłania się dobrze z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenia we krwi w ciągu 6 do 12 godzin od podania. Całkowitą biodostępność szacuje się na 64 do 80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg mc. Badania in vitro wykazały, że około 97,5% krążącej amlodypiny związane jest z białkami osocza.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność amlodypiny. Metabolizm i wydalanie Końcowy okres półtrwania w osoczu w fazie eliminacji wynosi około 35 do 50 godzin i jest to spójne z dawkowaniem raz na dobę. Amlodypina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieczynnych metabolitów. Około 10% macierzystego związku i 60% metabolitów wydalane jest w moczu. Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby Dostępne są bardzo ograniczone dane dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z niewydolnością wątroby stwierdzono zmniejszony klirens amlodypiny, który powodował wydłużenie okresu półtrwania i zwiększenie wartości AUC o około 40-60%. Stosowanie u osób w podeszłym wieku Czas do uzyskania maksymalnego stężenia w osoczu jest zbliżony u pacjentów w podeszłym wieku i u osób młodszych.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Właściwości farmakokinetyczne
U pacjentów w podeszłym wieku klirens amlodypiny zmniejsza się wraz ze zwiększeniem pola powierzchni pod krzywą (AUC) i wydłużeniem okresu półtrwania w fazie eliminacji. Zwiększenie AUC i okresu półtrwania w fazie eliminacji u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca odpowiadało oczekiwanym wartościom dla badanych grup wiekowych. Dzieci i młodzież Populacyjne badanie farmakokinetyczne przeprowadzono u 74 dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 1 roku do 17 lat (w tym 34 pacjentów w wieku od 6 do 12 lat, a 28 pacjentów w wieku od 13 do 17 lat), które otrzymywały amlodypinę w dawkach między 1,25 mg a 20 mg, podawanych raz lub dwa razy na dobę. U dzieci w wieku od 6 do 12 lat i u młodzieży w wieku od 13 do 17 lat typowy klirens po podaniu doustnym (CL/F) wynosił, odpowiednio, 22,5 i 27,4 l/godzinę u chłopców oraz 16,4 i 21,3 l/godzinę u dziewcząt. Obserwowano dużą międzyosobniczą zmienność ekspozycji. Liczba danych dotyczących dzieci w wieku poniżej 6 lat jest ograniczona.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Związane z ramiprylem Nie stwierdzono ostrej toksyczności doustnie podawanego ramiprylu u gryzoni i psów. Badania obejmujące przewlekłe doustne podawanie ramiprylu szczurom, psom i małpom wykazały u wszystkich trzech gatunków zaburzenia równowagi elektrolitowej i zmiany w obrazie krwi. Dawki dobowe 250 mg/kg mc./dobę powodowały u psów i małp znaczne powiększenie aparatu przykłębuszkowego, będące skutkiem aktywności farmakodynamicznej ramiprylu. Szczury, psy i małpy dobrze tolerowały (brak szkodliwych działań) dobowe dawki ramiprylu, odpowiednio: 2; 2,5 i 8 mg/kg mc./dobę. U bardzo młodych szczurów, którym podawano pojedynczą dawkę ramiprylu, obserwowano nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów, królików i małp nie wykazano właściwości teratogennych. Nie stwierdzono zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Podawanie ramiprylu w dawkach dobowych 50 mg/kg mc.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
lub większych samicom szczura w czasie ciąży i laktacji powodowało u potomstwa trwałe uszkodzenie nerek (poszerzenie miedniczek nerkowych). Rozszerzone badania mutagenności z zastosowaniem różnych systemów testowych nie wykazały właściwości genotoksycznych ramiprylu. Związane z amlodypin? Toksyczny wpływ na reprodukcję: Badania na szczurach i myszach wykazały opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność młodych po zastosowaniu dawek około 50-krotnie większych niż maksymalne dawki zalecane u ludzi (w przeliczeniu na kg mc.). Zmniejszenie płodności: Nie stwierdzono wpływu na płodność szczurów otrzymujących amlodypinę (samce przez 64 dni, a samice przez 14 dni przed kryciem) w dawkach do 10 mg/kg mc./dobę (8-krotnie* przekraczającą maksymalną zalecaną dawkę u ludzi [10 mg] w przeliczeniu na mg/m² pc).
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W innym badaniu na szczurach, w którym samce otrzymywały amlodypiny bezylan przez 30 dni w dawce porównywalnej do dawki u ludzi (przeliczonej na mg/kg mc.), stwierdzono zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, a także zmniejszenie gęstości nasienia oraz ilości dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Rakotwórczość, genotoksyczność: Badania na szczurach i myszach, którym przez 2 lata podawano z pokarmem amlodypinę w stężeniach zapewniających dobowe dawki 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg mc., nie wykazały rakotwórczego działania amlodypiny. Największe dawki (u myszy zbliżone do maksymalnej zalecanej dawki u ludzi [10 mg, w przeliczeniu na mg/m² pc], a u szczurów dwukrotnie od niej większe*) były blisko maksymalnej dawki tolerowanej przez myszy, ale nie przez szczury. Badania działania mutagennego nie wykazały działań związanych ze stosowaniem amlodypiny ani na poziomie genów, ani chromosomów. * dla pacjenta o masie ciała 50 kg.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Zawartość kapsułki: Krospowidon Hypromeloza Celuloza mikrokrystaliczna Glicerolu dibehenian Kapsułki 5 mg + 5 mg: Korpus i wieczko kapsułki Błękit brylantowy FCF (zawiera sód) (E 133) Czerwień Allura AC (zawiera sód) (E 129) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Kapsułki 5 mg + 10 mg: Korpus kapsułki Żelaza tlenek czerwony (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Wieczko kapsułki: Indygotyna (zawiera sód) (E 132) Azorubina (zawiera sód) (E 122) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Kapsułki 10 mg + 5 mg: Korpus kapsułki Żelaza tlenek czerwony (E 172) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Wieczko kapsułki: Błękit brylantowy FCF (zawiera sód) (E 133) Czerwień Allura AC (zawiera sód) (E 129) Tytanu dwutlenek (E 171) Żelatyna Kapsułki 10 mg + 10 mg: Korpus i wieczko kapsułki Indygotyna (zawiera sód) (E 132) Azorubina (zawiera sód) (E 122) Tytanu dwutlenek (E 171) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku o rpl_id: 100281579
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blister z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC w tekturowym pudełku zawiera 10, 20, 30, 50, 90 lub 100 kapsułek twardych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sumilar Duo, 5 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 5 mg + 10 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 10 mg, kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Kapsułki 5 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,048 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 5 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,25 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,038 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,64 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda Kapsułki 5 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 3) z nieprzezroczystym, purpurowo-fioletowym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 5 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Kapsułki 10 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i purpurowo-fioletowym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 10 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Sumilar Duo wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jako leczenie zastępcze u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym, ale w postaci oddzielnych tabletek.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt Sumilar Duo jest wskazany u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując osobno każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym. Zalecana dawką dobową jest jedna kapsułka o danej mocy. Stosowanie produktu złożonego nie jest odpowiednie do leczenia początkowego. Jeśli zmiana dawki jest konieczna, należy dostosowywać dawki poszczególnych substancji czynnych, a po ich ustaleniu możliwa jest zmiana na produkt Sumilar Duo o odpowiedniej mocy. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci otrzymujący leki moczopędne Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów otrzymujących leki moczopędne ze względu na możliwość niedoboru płynów i (lub) soli. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie ramiprylem można rozpoczynać wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg ramiprylu. U pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą, zaleca się zastosowanie produktu leczniczego o mocy 2,5 mg + 2,5 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby eliminacja amlodypiny może być przedłużona. Nie ustalono dokładnego dawkowania amlodypiny, dlatego produkt leczniczy należy stosować u tych pacjentów ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej produktu złożonego dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy osobno ustalać dawki obu substancji czynnych (szczegółowe informacje znajdują się w odpowiednich ChPL dla produktów leczniczych zawierających amlodypinę i ramipryl).
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Dawkowanie
Dawkę dobową ramiprylu dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest ≥60 ml/min, nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, a maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Jeśli klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min oraz w przypadku, gdy pacjent z nadciśnieniem tętniczym poddawany jest hemodializie, stosowanie produktu Sumilar Duo zalecane jest jedynie u pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg lub 5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą. U pacjentów hemodializowanych produkt leczniczy należy podać po kilku godzinach od zakończenia hemodializy. Dostosowanie dawki amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne. Amlodypina nie ulega dializie. Amlodypinę należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów poddawanych dializie (patrz punkt 4.4). Podczas stosowania produktu Sumilar Duo należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Dawkowanie
W razie pogorszenia się czynności nerek stosowanie produktu Sumilar Duo należy przerwać i podawać osobno jego substancje czynne w odpowiednio dostosowanych dawkach. Osoby w podeszłym wieku Dawki początkowe ramiprylu powinny być mniejsze, a dalsze zwiększanie dawki bardziej stopniowe ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u pacjentów w bardzo podeszłym wieku i osłabionych. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się zwykle zalecane dawki amlodypiny, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dostępne obecnie dane odnoszące się do ramiprylu przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można określić szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Dawkowanie
Sposób stosowania Produkt Sumilar Duo należy przyjmować doustnie codziennie raz na dobę o tej samej porze, niezależnie od posiłków. Kapsułek nie żuć ani nie rozgryzać. Kapsułkę należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. zwykłej wody). Kapsułki nie należy przyjmować z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Przeciwwskazania do stosowania ramiprylu: obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, samoistny lub związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II); jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie wolno rozpoczynać leczenia ramiprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5); pozaustrojowe procedury lecznicze prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5); istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy w jedynej czynnej nerce; drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6); niedociśnienie tętnicze lub niestabilność hemodynamiczna. Jednoczesne stosowanie produktu Sumilar Duo z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), patrz punkty 4.5 i 5.1.
CHPL leku o rpl_id: 100281585
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania amlodypiny: ciężkie niedociśnienie tętnicze; wstrząs (w tym wstrząs sercopochodny); zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. znaczne zwężenie zastawki aorty); niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do stosowania produktu Sumilar Duo: nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny, na ramipryl lub inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Sumilar Duo, 5 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 5 mg + 10 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 5 mg, kapsułki twarde Sumilar Duo, 10 mg + 10 mg, kapsułki twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Kapsułki 5 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,048 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 5 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,25 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 5 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 5 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 6,95 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,038 mg czerwieni Allura AC (E 129) i mniej niż 23 mg sodu. Kapsułki 10 mg + 10 mg Każda kapsułka twarda zawiera 10 mg ramiprylu (Ramiprilum) oraz 10 mg amlodypiny (Amlodipinum) w postaci 13,9 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Jedna kapsułka twarda zawiera 0,64 mg azorubiny (E 122) i mniej niż 23 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka twarda Kapsułki 5 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 3) z nieprzezroczystym, purpurowo-fioletowym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 5 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Kapsułki 10 mg + 5 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, w kolorze cielistym korpusem i purpurowo-fioletowym wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń. Kapsułki 10 mg + 10 mg Nieoznakowane kapsułki żelatynowe twarde typu Coni-Snap (wielkość 0) z nieprzezroczystym, ciemnoczerwonym korpusem i wieczkiem, wypełnione białym lub prawie białym, bezwonnym lub prawie bezwonnym granulatem wolnym od mechanicznych zanieczyszczeń.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Produkt Sumilar Duo wskazany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jako leczenie zastępcze u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym, ale w postaci oddzielnych tabletek.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Produkt Sumilar Duo jest wskazany u pacjentów, u których uzyskano właściwą kontrolę ciśnienia stosując osobno każdą z substancji czynnych w tych samych mocach, co w produkcie złożonym. Zalecana dawką dobową jest jedna kapsułka o danej mocy. Stosowanie produktu złożonego nie jest odpowiednie do leczenia początkowego. Jeśli zmiana dawki jest konieczna, należy dostosowywać dawki poszczególnych substancji czynnych, a po ich ustaleniu możliwa jest zmiana na produkt Sumilar Duo o odpowiedniej mocy. Szczególne grupy pacjentów Pacjenci otrzymujący leki moczopędne Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów otrzymujących leki moczopędne ze względu na możliwość niedoboru płynów i (lub) soli. Należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Dawkowanie
Zaburzenia czynności wątroby U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie ramiprylem można rozpoczynać wyłącznie pod ścisłą kontrolą lekarza, a maksymalna dawka dobowa wynosi 2,5 mg ramiprylu. U pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą, zaleca się zastosowanie produktu leczniczego o mocy 2,5 mg + 2,5 mg. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby eliminacja amlodypiny może być przedłużona. Nie ustalono dokładnego dawkowania amlodypiny, dlatego produkt leczniczy należy stosować u tych pacjentów ze szczególną ostrożnością (patrz punkt 4.4). Zaburzenia czynności nerek W celu ustalenia optymalnej dawki początkowej i podtrzymującej produktu złożonego dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy osobno ustalać dawki obu substancji czynnych (szczegółowe informacje znajdują się w odpowiednich ChPL dla produktów leczniczych zawierających amlodypinę i ramipryl).
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Dawkowanie
Dawkę dobową ramiprylu dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować do wartości klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest ≥60 ml/min, nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej, a maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Jeśli klirens kreatyniny wynosi <60 ml/min oraz w przypadku, gdy pacjent z nadciśnieniem tętniczym poddawany jest hemodializie, stosowanie produktu Sumilar Duo zalecane jest jedynie u pacjentów, u których podczas ustalania dawki ramiprylu 2,5 mg lub 5 mg okazało się optymalną dawką podtrzymującą. U pacjentów hemodializowanych produkt leczniczy należy podać po kilku godzinach od zakończenia hemodializy. Dostosowanie dawki amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne. Amlodypina nie ulega dializie. Amlodypinę należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów poddawanych dializie (patrz punkt 4.4). Podczas stosowania produktu Sumilar Duo należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Dawkowanie
W razie pogorszenia się czynności nerek stosowanie produktu Sumilar Duo należy przerwać i podawać osobno jego substancje czynne w odpowiednio dostosowanych dawkach. Osoby w podeszłym wieku Dawki początkowe ramiprylu powinny być mniejsze, a dalsze zwiększanie dawki bardziej stopniowe ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u pacjentów w bardzo podeszłym wieku i osłabionych. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się zwykle zalecane dawki amlodypiny, jednak należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki (patrz punkt 5.2). Dzieci i młodzież Nie zaleca się stosowania produktu Sumilar Duo u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Dostępne obecnie dane odnoszące się do ramiprylu przedstawiono w punktach 4.8, 5.1 i 5.2, ale nie można określić szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Dawkowanie
Sposób stosowania Produkt Sumilar Duo należy przyjmować doustnie codziennie raz na dobę o tej samej porze, niezależnie od posiłków. Kapsułek nie żuć ani nie rozgryzać. Kapsułkę należy połknąć popijając wystarczającą ilością płynu (np. zwykłej wody). Kapsułki nie należy przyjmować z sokiem grejpfrutowym (patrz punkt 4.5).
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Przeciwwskazania do stosowania ramiprylu: obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie (dziedziczny, samoistny lub związany z wcześniejszym leczeniem inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II); jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Nie wolno rozpoczynać leczenia ramiprylem wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem (patrz także punkty 4.4 i 4.5); pozaustrojowe procedury lecznicze prowadzące do kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (patrz punkt 4.5); istotne obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub zwężenie tętnicy w jedynej czynnej nerce; drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6); niedociśnienie tętnicze lub niestabilność hemodynamiczna. Jednoczesne stosowanie produktu Sumilar Duo z produktami leczniczymi zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), patrz punkty 4.5 i 5.1.
CHPL leku o rpl_id: 100281591
Przeciwwskazania
Przeciwwskazania do stosowania amlodypiny: ciężkie niedociśnienie tętnicze; wstrząs (w tym wstrząs sercopochodny); zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. znaczne zwężenie zastawki aorty); niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do stosowania produktu Sumilar Duo: nadwrażliwość na amlodypinę, pochodne dihydropirydyny, na ramipryl lub inny inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amlopres, 8 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 8 mg + 10 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 10 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Amlopres, 8 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 101,95 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 8 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 211,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Amlopres, 8 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 3, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko ciemnożółte, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 8 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 8, wieczko żółte z czarnym nadrukiem AML 10, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Amlopres, 16 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 16, wieczko jasnożółte z czarnym nadrukiem AML 5, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 16 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko białe nieprzezroczyste, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amlopres jest wskazany w leczeniu zastępczym pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie kandesartan i amlodypinę, w takich samych dawkach.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Terapia zastępcza, dorośli: 1 kapsułka na dobę. Pacjenci powinni stosować produkt leczniczy o mocy odpowiadającej ich poprzedniemu leczeniu kandesartanem i amlodypiny w postaci osobnych leków. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawki nie jest konieczna. Należy zachować ostrożność w trakcie zwiększania dawkowania. Dostępnych jest niewiele informacji dotyczących stosowania u osób w bardzo podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 4.4): Pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub z krańcową niewydolnością nerek (Clcr < 15 ml/min) albo poddawanych hemodializie. Należy zachować ostrożność.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Dawkowanie
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są powiązane ze stopniem niewydolności nerek, dlatego zaleca się stosowanie zwykłego dawkowania. Amlodypiny i kandesartanu cyleksetylu nie można usunąć z organizmu metodą dializy. Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Amlopres u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie produktu leczniczego Amlopres jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) z cholestazą (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Amlopres u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podania Podanie doustne. Produkt leczniczy Amlopres można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułkę należy połknąć popijając płynem.
CHPL leku o rpl_id: 100342513
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, na pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Niedrożność dróg żółciowych i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. duże zwężenie zastawki aortalnej); Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Amlopres z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m2) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amlopres, 8 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 8 mg + 10 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 10 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Amlopres, 8 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 101,95 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 8 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 211,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Amlopres, 8 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 3, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko ciemnożółte, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 8 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 8, wieczko żółte z czarnym nadrukiem AML 10, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Amlopres, 16 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 16, wieczko jasnożółte z czarnym nadrukiem AML 5, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 16 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko białe nieprzezroczyste, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amlopres jest wskazany w leczeniu zastępczym pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie kandesartan i amlodypinę, w takich samych dawkach.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Terapia zastępcza, dorośli: 1 kapsułka na dobę. Pacjenci powinni stosować produkt leczniczy o mocy odpowiadającej ich poprzedniemu leczeniu kandesartanem i amlodypiną w postaci osobnych leków. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawki nie jest konieczna. Należy zachować ostrożność w trakcie zwiększania dawkowania. Dostępnych jest niewiele informacji dotyczących stosowania u osób w bardzo podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 4.4): Pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub z krańcową niewydolnością nerek (Clcr <15 ml/min) albo poddawanych hemodializie. Należy zachować ostrożność.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Dawkowanie
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są powiązane ze stopniem niewydolności nerek, dlatego zaleca się stosowanie zwykłego dawkowania. Amlodypiny i kandesartanu cyleksetylu nie można usunąć z organizmu metodą dializy. Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Amlopres u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie produktu leczniczego Amlopres jest przeciwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) z cholestazą (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Amlopres u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podania Podanie doustne. Produkt leczniczy Amlopres można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułkę należy połknąć popijając płynem.
CHPL leku o rpl_id: 100346497
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, na pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Niedrożność dróg żółciowych i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. duże zwężenie zastawki aortalnej); Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Amlopres z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amlopres, 8 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 8 mg + 10 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 10 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Amlopres, 8 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 101,95 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 8 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 211,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Amlopres, 8 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 3, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko ciemnożółte, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 8 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 8, wieczko żółte z czarnym nadrukiem AML 10, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Amlopres, 16 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 16, wieczko jasnożółte z czarnym nadrukiem AML 5, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 16 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko białe nieprzezroczyste, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amlopres jest wskazany w leczeniu zastępczym pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie kandesartan i amlodypinę, w takich samych dawkach.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Terapia zastępcza, dorośli: 1 kapsułka na dobę. Pacjenci powinni stosować produkt leczniczy o mocy odpowiadającej ich poprzedniemu leczeniu kandesartanem i amlodypiną w postaci osobnych leków. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawki nie jest konieczna. Należy zachować ostrożność w trakcie zwiększania dawkowania. Dostępnych jest niewiele informacji dotyczących stosowania u osób w bardzo podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 4.4): Pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub z krańcową niewydolnością nerek (Clcr <15 ml/min) albo poddawanych hemodializie. Należy zachować ostrożność.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Dawkowanie
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są powiązane ze stopniem niewydolności nerek, dlatego zaleca się stosowanie zwykłego dawkowania. Amlodypiny i kandesartanu cyleksetylu nie można usunąć z organizmu metodą dializy. Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Amlopres u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie produktu leczniczego Amlopres jest przeciwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) z cholestazą (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Amlopres u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podania Podanie doustne. Produkt leczniczy Amlopres można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułkę należy połknąć popijając płynem.
CHPL leku o rpl_id: 100346505
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, na pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Niedrożność dróg żółciowych i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. duże zwężenie zastawki aortalnej); Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Amlopres z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Amlopres, 8 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 8 mg + 10 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 5 mg, kapsułki, twarde Amlopres, 16 mg + 10 mg, kapsułki, twarde 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Amlopres, 8 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 101,95 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 8 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 211,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 5 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 5 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 6,935 mg amlodypiny bezylanu.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Amlopres, 16 mg + 10 mg Każda kapsułka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu (Candesartanum cilexetili) i 10 mg amlodypiny (Amlodipinum), co odpowiada 13,87 mg amlodypiny bezylanu. Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Każda kapsułka zawiera 203,90 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Kapsułka, twarda Amlopres, 8 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 3, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko ciemnożółte, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 8 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 8, wieczko żółte z czarnym nadrukiem AML 10, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Amlopres, 16 mg + 5 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty z czarnym nadrukiem CAN 16, wieczko jasnożółte z czarnym nadrukiem AML 5, wypełnione białym lub prawie białym granulatem. Amlopres, 16 mg + 10 mg: kapsułki żelatynowe twarde, rozmiar 1, korpus biały nieprzezroczysty, wieczko białe nieprzezroczyste, wypełnione białym lub prawie białym granulatem.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Amlopres jest wskazany w leczeniu zastępczym pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano kontrolę ciśnienia tętniczego stosując jednocześnie kandesartan i amlodypinę, w takich samych dawkach.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Terapia zastępcza, dorośli: 1 kapsułka na dobę. Pacjenci powinni stosować produkt leczniczy o mocy odpowiadającej ich poprzedniemu leczeniu kandesartanem i amlodypiną w postaci osobnych leków. Szczególne grupy pacjentów Osoby w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawki nie jest konieczna. Należy zachować ostrożność w trakcie zwiększania dawkowania. Dostępnych jest niewiele informacji dotyczących stosowania u osób w bardzo podeszłym wieku. Zaburzenia czynności nerek (patrz również punkt 4.4): Pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami lub z krańcową niewydolnością nerek (Clcr <15 ml/min) albo poddawanych hemodializie. Należy zachować ostrożność.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Dawkowanie
Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie są powiązane ze stopniem niewydolności nerek, dlatego zaleca się stosowanie zwykłego dawkowania. Amlodypiny i kandesartanu cyleksetylu nie można usunąć z organizmu metodą dializy. Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Amlopres u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie produktu leczniczego Amlopres jest przeciwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i (lub) z cholestazą (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Amlopres u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Brak dostępnych danych. Sposób podania Podanie doustne. Produkt leczniczy Amlopres można przyjmować niezależnie od posiłków. Kapsułkę należy połknąć popijając płynem.
CHPL leku o rpl_id: 100346511
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancje czynne, na pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Niedrożność dróg żółciowych i ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny). Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. duże zwężenie zastawki aortalnej); Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego. Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Amlopres z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) (patrz punkty 4.5 i 5.1).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Copalia HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Copalia HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Copalia HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Copalia HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Copalia HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Copalia HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Copalia HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu. Copalia HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Copalia HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Copalia HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu ), 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka powlekana (tabletka) Copalia HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Białe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VCL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Copalia HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Jasnożółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VDL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
Copalia HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółte, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VEL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Copalia HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VHL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 15 mm (długość) x 5,9 mm (szerokość). Copalia HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Żółtobrązowe, owalne, dwuwypukłe tabletki o ściętych brzegach, oznaczone “NVR” po jednej stronie i “VFL” po drugiej stronie tabletki. Przybliżony rozmiar: 19 mm (długość) x 7,5 mm (szerokość).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane podczas leczenia skojarzonego amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem (HCT), jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję czynną.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Zalecana dawka produktu Copalia HCT to 1 tabletka na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Copalia HCT, należy kontrolować stan pacjentów za pomocą ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę produktu Copalia HCT należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia. Maksymalna zalecana dawka produktu Copalia HCT wynosi 10 mg/320 mg/25 mg. Szczególne populacje Zaburzenia czynności nerek Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie preparatu Copalia HCT jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje bezmocz (patrz punkt 4.3) oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (szybkość przesączania kłębuszkowego (GFR) <30 ml/min/1,73 m 2 ) (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (patrz punkty 4.4 i 5.2). Zaburzenia czynności wątroby Ze względu na składnik produktu- walsartan, stosowanie preparatu Copalia HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3). U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez cholestazy maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu, dlatego nie należy stosować produktu Copalia HCT w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2). Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współtowarzyszącymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Copalia HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca Doświadczenie dotyczące stosowania produktu Copalia HCT, szczególnie w maksymalnej dawce, u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą, niedokrwienną serca szczególnie stosując maksymalną dawkę produktu Copalia HCT wynoszącą 10 mg/320 mg/25 mg. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki produktu Copalia HCT wynoszącej 10 mg/320 mg/25 mg ze względu na ograniczoną ilość danych odnośnie tej grupy pacjentów. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku (patrz punkt 4.1), u których rozważana jest zmiana leczenia na produkt leczniczy Copalia HCT, należy zastosować najniższą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dawkowanie
Dzieci i młodzież Stosowanie produktu leczniczego Copalia HCT u dzieci i młodzieży (pacjenci w wieku poniżej 18 lat) nie jest właściwe w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego. Sposób podawania Podanie doustne. Produkt Copalia HCT można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania  Nadwrażliwość na substancje czynne, inne pochodne sulfonamidów, pochodne dihydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.  Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).  Zaburzenia czynności wątroby, marskość żółciowa wątroby lub cholestaza.  Ciężkie zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m 2 ), bezmocz oraz pacjenci dializowani. – Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Copalia HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR <60 ml/min/1,73m 2 ) (patrz punkty 4.5 i 5.1).  Oporna na leczenie hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia i objawowa hiperurykemia.  Ciężkie niedociśnienie.  Wstrząs (w tym wstrząs kardiogenny).  Zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem odpływu komory lewej, stenoza aortalna wysokiego stopnia).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przeciwwskazania
 Hemodynamicznie niestabilna niewydolność serca po przebyciu ostrego zawału serca.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania amlodypiny w przełomie nadciśnieniowym. Pacjenci z niedoborem sodu i (lub) odwodnieni Znaczne niedociśnienie, w tym niedociśnienie ortostatyczne obserwowano u 1,7% pacjentów leczonych maksymalną dawką produktu Copalia HCT (10 mg/320 mg/25 mg) w porównaniu do 1,8% pacjentów leczonych walsartanem i hydrochlorotiazydem (320 mg/25 mg), 0,4% pacjentów leczonych amlodypiną i walsartanem (10 mg/320 mg), oraz 0,2% pacjentów leczonych hydrochlorotiazydem i amlodypiną (25 mg/10 mg) w kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego nadciśnieniem bez powikłań. U pacjentów z niedoborem sodu i (lub) odwodnionych, takich jak otrzymujący duże dawki leków moczopędnych, po rozpoczęciu leczenia produktem Copalia HCT może wystąpić objawowe niedociśnienie.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Produkt Copalia HCT można stosować jedynie po wyrównaniu wcześniej występującego niedoboru sodu i (lub) niedoboru płynów. Jeśli wystąpi znaczne niedociśnienie związane z leczeniem produktem Copalia HCT, pacjenta należy ułożyć w pozycji leżącej na plecach i, w razie potrzeby, podać dożylnie 0,9% roztwór NaCl. Leczenie można kontynuować po ustabilizowaniu ciśnienia krwi. Zmiany w stężeniu elektrolitów w surowicy krwi Amlodypina/walsartan/hydrochlorotiazyd W kontrolowanym badaniu klinicznym z użyciem produktu Copalia HCT, u wielu pacjentów walsartan w dawce 320 mg i hydrochlorotiazyd w dawce 25 mg w przybliżeniu równoważyły swoje przeciwstawne działanie na stężenie potasu w surowicy krwi. U pozostałych pacjentów, jedno lub drugie działanie może być dominujące. Okresowo należy oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy krwi w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń równowagi elektrolitów.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Okresowe oznaczenia stężenia elektrolitów w surowicy krwi należy przeprowadzać w odpowiednich odstępach czasu w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń równowagi elektrolitów, szczególnie u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak zaburzona czynność nerek, leczenie innymi produktami leczniczymi lub zaburzenia równowagi elektrolitów w wywiadzie. Walsartan Produkt nie jest zalecany w przypadku jednoczesnego stosowania suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas, substytutów soli zawierających potas lub innych leków, które mogą powodować zwiększenie stężenia potasu (heparyna itp.). Należy zapewnić odpowiednie kontrolowanie stężenia potasu. Hydrochlorotiazyd Leczenie produktem Copalia HCT można rozpocząć dopiero po wyrównaniu hipokaliemii i jakiejkolwiek występującej równocześnie hipomagnezemii. Tiazydowe leki moczopędne mogą doprowadzić do wystąpienia hipokaliemii lub nasilić wcześniej występującą hipokaliemię.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Tiazydowe leki moczopędne należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami, którym towarzyszy zwiększona utrata potasu, na przykład w przypadku nefropatii z utratą soli lub przednerkowym (kardiogennym) upośledzeniem czynności nerek. Jeśli podczas stosowania hydrochlorotiazydu rozwinie się hipokaliemia, należy przerwać stosowanie produktu Copalia HCT do czasu uzyskania stabilnej równowagi potasowej. Tiazydowe leki moczopędne mogą doprowadzić do wystąpienia hiponatremii i zasadowicy hipochloremicznej lub nasilić wcześniej występującą hiponatremię. Obserwowano hiponatremię, której towarzyszyły objawy neurologiczne (nudności, postępująca dezorientacja, apatia). Stosowanie hydrochlorotiazydu można rozpocząć dopiero po wyrównaniu występującej wcześniej hiponatremii. Jeśli podczas stosowania hydrochlorotiazydu rozwinie się ciężka lub nagła hiponatremia, należy przerwać jego stosowanie do czasu normalizacji stężenia sodu we krwi.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Wszystkich pacjentów otrzymujących tiazydowe leki moczopędne należy okresowo monitorować celem wykrycia zaburzeń równowagi elektrolitowej, szczególnie potasu, sodu i magnezu. Zaburzenia czynności nerek Tiazydowe leki moczopędne mogą przyspieszać wystąpienie azotemii u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek. W przypadku stosowania produktu Copalia HCT u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zaleca się okresowe monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi (w tym potasu), kreatyniny i kwasu moczowego. Stosowanie produktu Copalia HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, anurią lub poddawanych dializie (patrz punkt 4.3). Nie ma konieczności dostosowania dawkowania produktu Copalia HCT u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m 2 ).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Zwężenie tętnicy nerkowej Produkt Copalia HCT należy stosować ostrożnie w leczeniu nadciśnienia u pacjentów z jednostronnym lub obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki , gdyż u takich pacjentów może się zwiększyć stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy . Przeszczepienie nerki Do chwili obecnej brak doświadczenia związanego z bezpieczeństwem stosowania produktu Copalia HCT u pacjentów po niedawno przeprowadzonym przeszczepieniu nerki. Zaburzenia czynności wątroby Walsartan jest głównie wydalany w postaci niezmienionej z żółcią. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby okres półtrwania amlodypiny jest przedłużony a wartości AUC są większe. Nie opracowano dotychczas zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg, dlatego też produkt Copalia HCT nie jest odpowiedni dla tej grupy pacjentów (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Obrzęk naczynioruchowy U pacjentów, u których stosowano walsartan, zgłaszano obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i głośni powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, ust, gardła i (lub) języka. U niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował wcześniej po zastosowaniu innych produktów leczniczych, w tym inhibitorów ACE. U pacjentów, u których wystąpi obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Copalia HCT i nie należy go podawać ponownie. Niewydolność serca i choroba niedokrwienna serca/ stan po zawale mięśnia sercowego W wyniku zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron, można oczekiwać zmian czynności nerek u osób podatnych. U pacjentów z ciężką niewydolnością serca, u których czynność nerek może zależeć od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, leczenie inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny było związane z występowaniem skąpomoczu i (lub) postępującej azotemii oraz (rzadko) z ostrą niewydolnością nerek i (lub) zgonem.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Podobne wyniki zgłaszano odnośnie walsartanu. Ocena pacjentów z niewydolnością serca lub po przebytym zawale mięśnia sercowego powinna zawsze obejmować ocenę czynności nerek. W długoterminowym badaniu kontrolowanym placebo (PRAISE-2) z amlodypiną podawaną pacjentom z niewydolnością serca stopnia III i IV według klasyfikacji NYHA ( New York Heart Association Classification ) o etiologii innej niż niedokrwienna, stosowanie amlodypiny było związane z częstszymi doniesieniami o obrzęku płuc, pomimo braku istotnych różnic w częstości występowania pogorszenia niewydolności serca w porównaniu z grupą placebo. U pacjentów z zastoinową niewydolnościa serca, leki z grupy antagonistów kanałów wapniowych, w tym amlodypinę, należy stosować z zachowaniem ostrożności, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych oraz śmierci.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca należy zachować ostrożność, szczególnie w przypadku stosowania maksymalnej dawki produktu Copalia HCT, 10 mg/320 mg/25 mg, ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących stosowania leku w tych populacjach pacjentów. Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazana jest szczególna ostrożność u pacjentów ze stenozą mitralną lub znaczącą stenozą aortalną, która nie jest wysokiego stopnia. Ciąża Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia antagonistą receptora angiotensyny II, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil bezpieczeństwa stosowania w ciąży.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6). Hiperaldosteronizm pierwotny Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem nie powinni być leczeni antagonistą angiotensyny II, walsartanem, ponieważ ich układ renina-angiotensyna nie jest aktywny. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu Copalia HCT w tej populacji pacjentów. Toczeń rumieniowaty układowy Zgłaszano przypadki nasilenia lub uaktywnienia układowego tocznia rumieniowatego pod wpływem tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu. Inne zaburzenia metaboliczne Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmieniać tolerancję glukozy oraz zwiększać stężenie cholesterolu, triglicerydów i kwasu moczowego w surowicy. Pacjenci z cukrzycą mogą wymagać dostosowania dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie produktu Copalia HCT jest przeciwwskazane w przypadku występowania objawowej hiperurykemii. Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi ze względu na zmniejszony klirens kwasu moczowego, oraz powodować lub nasilać hiperurykemię, jak również prowadzić do wystąpienia dny moczanowej u podatnych pacjentów. Tiazydy zmniejszają wydalanie wapnia z moczem oraz mogą spowodować okresowe i nieznaczne zwiększenie stężenia wapnia w surowicy krwi przy braku stwierdzonych zaburzeń w metabolizmie wapnia. Produkt Copalia HCT jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z hiperkalcemią i można go stosować jedynie po wyrównaniu występującej wcześniej hiperkalcemii. Jeśli podczas stosowania produktu Copalia HCT wystąpi hiperkalcemia, należy przerwać leczenie. Podczas stosowania tiazydów należy okresowo monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi. Znaczna hiperkalcemia może być oznaką ukrytej nadczynności przytarczyc.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Przed przystąpieniem do badań sprawdzających czynność przytarczyc należy przerwać stosowanie tiazydów. Nadwrażliwość na światło Po zastosowaniu tiazydowych leków moczopędnych zgłaszano przypadki nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.8). Jeśli podczas leczenia produktem Copalia HCT wystąpi reakcja nadwrażliwości na światło, zaleca się przerwanie leczenia. Jeśli konieczne jest wznowienie terapii lekiem moczopędnym, zaleca się ochronę narażonej powierzchni ciała przed działaniem promieni słonecznych lub przed sztucznym promieniowaniem UVA. Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówkąi i jaskra ostra zamykającego się kąta Hydrochlorotiazyd, będący sulfonamidem, kojarzono z reakcją idiosynkratyczną powodującą nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką z ograniczeniem pola widzenia, ostrą przemijającą miopię oraz jaskrę ostrą zamykającego się kąta. Do objawów należą: nagłe zmniejszenie ostrości widzenia lub ból oka.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Objawy te występują zazwyczaj w ciągu godzin do tygodnia po rozpoczęciu leczenia. Nieleczona jaskra ostra zamykającego się kąta może prowadzić do trwałej utraty wzroku. Głównym sposobem leczenia jest przerwanie stosowania hydrochlorotiazydu tak szybko jak to tylko jest możliwe. Jeśli ciśnienie wewnątrzgałkowe pozostaje niewyrównane należy rozważyć szybkie leczenie lub interwencję chirurgiczną. Do czynników ryzyka sprzyjających wystąpieniu jaskry ostrej zamykającego się kąta może należeć alergia na sulfonamidy lub penicylinę w wywiadzie. Ogólne Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy już wcześniej doświadczyli reakcji nadwrażliwości na innych antagonistów receptora angiotensyny II. Wystąpienie reakcji nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z alergią i astmą.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) U pacjentów w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego krwi, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki produktu Copalia HCT wynoszącej 10 mg/320 mg/25 mg ze względu na ograniczoną ilość danych odnośnie tej grupy pacjentów. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny (ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1). Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz leków z grupy ARB. Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry W dwóch badaniach epidemiologicznych z wykorzystaniem danych z duńskiego krajowy rejestru nowotworów złośliwych stwierdzono zwiększenie ryzyka nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry (NMSC, ang. Non-melanoma skin cancer) [raka podstawnokomórkowego (BCC, ang. Basal cell carcinoma) i raka kolczystokomórkowego (SCC, ang. Squamous cell carcinoma)] w warunkach zwiększającego się łącznego narażenia organizu na hydrochlorotiazyd. W mechaniźmie rozwoju NMCS mogą odgrywać rolę właściwości fotouczulające hydrochlorotiazydu. Pacjentów przyjmujących hydrochlorotiazyd należy poinformować o ryzku NMSC i zalecić regularne sprawdzanie, czy na skórze nie pojawiły się nowe zmiany, i szybki kontakt z lekarzem w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek podejrzanych zmian skórnych.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Pacjentom należy zalecić podejmowanie możliwych działań zapobiegawczych w celu minimalizacji ryzya rozwoju nowotworów złośliwych skóry, jak ograniczanie narażania się na działanie światła słonecznego i promieniowania UV, a jeśli to niemożliwe – odpowiednią ochronę. Niepokojące zmiany skórne należy niezwłocznie badać z możliwością wykonania biopsji z oceną histologiczną. U osób, u których w przeszłości występowały NMSC, może być konieczne ponowne rozważenie stosowania hydrochlorotiazydu (patrz również punkt 4.8). Ostra toksyczność na układ oddechowy Po przyjęciu hydrochlorotiazydu notowano bardzo rzadko poważne przypadki ostrej toksyczności na układ oddechowy, w tym zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS, ang. acute respiratory distress syndrome). Obrzęk płuc zwykle rozwija się w ciągu kilku minut do kilku godzin po przyjęciu hydrochlorotiazydu. Początkowo objawy obejmują duszność, gorączkę, osłabioną czynność płuc i niedociśnienie tętnicze.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Specjalne środki ostrozności
Jeśli podejrzewa się rozpoznanie ARDS, należy odstawić Copalia HCT i zastosować odpowiednie leczenie. Hydrochlorotiazydu nie należy podawać pacjentom, u których wcześniej po przyjęciu hydrochlorotiazydu wystąpił ARDS.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Nie przeprowadzono oficjalnych badań dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi dla produktu Copalia HCT. Z tego względu, w punkcie tym przedstawiono jedynie informacje dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi, które znane są dla każdej z substancji czynnych z osobna. Istotne jest jednak, aby wziąć pod uwagę, że produkt Copalia HCT może nasilać przeciwnadciśnieniowe działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje

Poszczególny składnik produktuCopalia HCT Znane interakcje z następującymiśrodkami Wynik interakcji z innymi produktami leczniczymi
Walsartan i Lit Odnotowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
hydrochloro- surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego
tiazyd podawania litu z inhibitorami ACE, antagonistami
receptora angiotensyny II, w tym walsartanu, oraz
tiazydami. Ponieważ tiazydowe leki moczopędne
zmniejszają klirens nerkowy litu, stosowanie produktu
leczniczego Copalia HCT może prawdopodobnie
zwiększyć ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu.
W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania
leków zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w
surowicy.
Walsartan Leki moczopędne Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego
oszczędzające wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z
potas, suplementy walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w
potasu, substytuty osoczu.
soli zawierające
potas i inne
substancje, które
mogą zwiększać
stężenie potasu
Amlodypina Grejpfrut lub sok grejpfrutowy Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może
zwiększyć się biodostępność, czego skutkiem może być
nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
Ostrożność konieczna podczas jednoczesnego stosowania

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje

Poszczególny składnik produktuCopalia HCT Znane interakcje z następującymiśrodkami Wynik interakcji z innymi produktami leczniczymi
Amlodypina Inhibitory CYP3A4 Jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub
(np. ketokonazol, umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory
itrakonazol, rytonawir) proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak
erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub
diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie
ekspozycji na amlodypinę. Znaczenie kliniczne tych
zmian w farmakokinetyce może być bardziej widoczne
u pacjentów w podeszłym wieku. Konieczne może być
monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie
dawki.
Induktory CYP3A4 (leki Stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi
przeciwdrgawkowe [np. induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie
karbamazepina, w osoczu. Dlatego też, zarówno podczas stosowania
fenobarbital, fenytoina, amlodypiny razem z induktorami CYP3A4,
fosfenytoina, prymidon], a szczególnie z silnymi induktorami CYP3A4
ryfampicyna, Hypericum (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), jak i po jego
perforatum [ziele zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi
dziurawca i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
zwyczajnego])
Symwastatyna Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek
amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało
zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77%, w
porównaniu z symwastatyną stosowaną w monoterapii.
U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się
zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.
Dantrolen (wlew) U zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnie
dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci
migotanie komór i zapaść krążeniową powiązaną z
hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii
zaleca się unikanie jednoczesnego podawania
antagonistów kanału wapniowego takich jak
amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię
złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.
Walsartan i Niesteroidowe leki Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać
hydrochloro- przeciwzapalne (NLPZ), działanie przeciwnadciśnieniowe zarówno
tiazyd w tym selektywne antagonistów angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu,
inhibitory jeśli są przyjmowane jednocześnie. Ponadto,
cyklooksygenazy-2 jednoczesne stosowanie produktu Copalia HCT i NLPZ
(inhibitory COX-2), może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i
kwas acetylosalicylowy zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego
(>3 g/dobę) i zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku
nieselektywne NLPZ leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie
pacjenta.
Walsartan Inhibitory białek Wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby
wychwytujących ludzkiej wskazują, że walsartan jest substratem
(ryfampicyna, wątrobowego nośnika wychwytu OATP1B1 i
cyklosporyna) lub białek wątrobowego nośnika wypływu MRP2. Jednoczesne
wypierających stosowanie inhibitorów nośnika wychwytu
(rytonawir) (ryfampicyny, cyklosporyny) lub nośnika wypływu
(rytonawir) może zwiększać wpływ walsartanu na
organizm.

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
Hydrochloro- tiazyd Alkohol, barbiturany i leki narkotyczne Stosowanie tiazydowych leków moczopędnych równocześnie z substancjami, które również wywierają działanie obniżające ciśnienie krwi (np. poprzez zmniejszenie aktywności sympatykomimetycznej ośrodkowego układu nerwowego lub poprzez bezpośrednie rozszerzenie naczyń) może nasilać niedociśnienie ortostatyczne. Amantadyna Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny. Leki przeciwcholinergiczne i inne produkty lecznicze, które mogą wpływać na motorykę przewodu pokarmowego Środki o działaniu przeciwcukrzycowym (np. insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe) Dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może się zwiększyć pod wpływem leków przeciwcholinergicznych (np. atropina, biperyden), najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienia opróżniania żołądka z treści pokarmowej.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
Odwrotnie, można oczekiwać, że substancje prokinetyczne, takie jak cyzapryd mogą zmniejszać dostępność biologiczną leków moczopędnych z grupy tiazydów. Tiazydy mogą zmieniać tolerancję glukozy. Może zajść konieczność dostosowania dawki produktów leczniczych o działaniu przeciwcukrzycowym.  Metformina Należy zachować ostrożność podając metforminę ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek, związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu. Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą nasilać działanie diazoksydu. Cyklosporyna Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny Leki cytotoksyczne Tiazydy, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych (np.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
cyklofosfamidu i metotreksatu) przez nerki i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny. Glikozydy naparstnicy Może wystąpić hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydowe leki moczopędne jako działanie niepożądane sprzyjające zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy. Jodowe środki kontrastujące U pacjentów z odwodnieniem wywołanym lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych leków pacjenta należy ponownie nawodnić. Żywice jonowymienne Kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanienie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, czego skutkiem może być niepełne działanie terapeutyczne tiazydowych leków moczopędnych. Jednak rozłożenie w czasie dawkowania hydrochlorotiazydu i żywicy, np.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
poprzez podanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywicy, mogłoby potencjalnie zminimalizować interakcję. Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy krwi Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy krwi Produkty lecznicze, które mogą wywołać torsade de pointes Leki stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) Działanie hydrochlorotiazydu zmniejszające stężenie potasu w surowicy krwi mogą nasilać równocześnie podawane leki moczopędne zwiększające wydalanie potasu z moczem, kortykosteroidy, leki przeczyszczające, hormon adrenokortykotropowy (ACTH), amfoterycyna, karbenoksolon, penicylina G i pochodne kwasu salicylowego lub leki przeciwarytmiczne. W przypadku konieczności podawania wymienionych produktów leczniczych razem z amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem stosowanymi w skojarzeniu, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
Działanie leków moczopędnych polegające na zmniejszaniu stężenia sodu mogą nasilać następujące równocześnie podawane produkty lecznicze: leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe itp. W razie długotrwałego podawania tych produktów leczniczych należy zachować ostrożność. Ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii, należy zachować ostrożność stosując hydrochlorotiazyd w skojarzeniu z produktami leczniczymi, które mogą wywołać torsade de pointes , szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi. Hydrochlorotiazyd może zwiększać stężenie kwasu moczowego w surowicy i z tego powodu może wystąpić konieczność dostosowania dawki produktów leczniczych nasilających wydalanie kwasu moczowego z moczem. Konieczne może okazać się zwiększenie dawki probenecydu lub sulfinpirazonu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol. Metylodopa Zgłaszano pojedyncze przypadki niedokrwistości hemolitycznej występującej w przypadku leczenia skojarzonego metylodopą i hydrochlorotiazydem. Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie pochodnych kurary. tubokuraryna) Inne leki przeciwnadciśnieniowe Aminy presyjne (np.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
noradrenalina, adrenalina) Witamina D i sole wapnia Tiazydowe leki moczopędne nasilają działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych (np. guanetydyny, metylodopy, leków beta- adrenolitycznych, leków rozszerzających naczynia, leków blokujących kanały wapniowe, inhibitorów konwertazy angiotensyny, leków blokujących receptory angiotensyny i bezpośrednich inhibitorów reniny). Hydrochlorotiazyd może osłabiać odpowiedź na aminy presyjne, takie jak noradrenalina. Znaczenie kliniczne tego działania jest wątpliwe i nie jest wystarczające do wykluczenia ich stosowania. Podawanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilić zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Równoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych może prowadzić do wystąpienia hiperkalcemii u pacjentów z czynnikami predysponującymi do jej wystąpienia (np.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Interakcje
nadczynnością przytarczyc, guzami o charakterze nowotworowym lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększenie zwrotnego wchłaniania wapnia w kanalikach nerkowych. Podwójna blokada układu RAA lekami z grupy ARB, inhibitorami ACE lub aliskirenem Dane badania klinicznego wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, leków z grupy ARB lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.1).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Amlodypina Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania amlodypiny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję po zastosowaniu dużych dawek (patrz punkt 5.3). Stosowanie amlodypiny w ciąży zaleca się tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszego leku oraz gdy choroba jest związana z większym ryzykiem dla matki i płodu. Walsartan Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs) w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4). Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są ostateczne; nie można jednak wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Mimo że nie ma danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z antagonistami receptora angiotensyny II, z tą grupą leków mogą wiązać się podobne zagrożenia. O ile kontynuacja leczenia za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie. Wiadomo, że narażenie na działanie antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje działanie toksyczne na płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia) (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jeżeli do narażenia na działanie antagonistów receptora angiotensyny II doszło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki. Noworodki, których matki przyjmowały leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, należy ściśle obserwować za względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkty 4.3 i 4.4). Hydrochlorotiazyd Doświadczenie ze stosowaniem hydrochlorotiazydu podczas ciąży, a zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest ograniczone. Brak wystarczających badań na zwierzętach. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. Na podstawie mechanizmu działania farmakologicznego hydrochlorotiazydu można stwierdzić, że jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży może niekorzystnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz może powodować takie działania u płodu i noworodka, jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz małopłytkowość.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Amlodypina/walsartan/hydrochlorotiazyd Brak doświadczenia odnośnie stosowania produktu Copalia HCT u kobiet w ciąży. Na podstawie dostępnych danych dotyczących poszczególnych składników, nie zaleca się stosowania produktu Copalia HCT w czasie pierwszego trymestru ciąży, a jego stosowanie w czasie drugiego i trzeciego trymestru ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4). Karmienie piersią Amlodypina przenika do mleka ludzkiego. Oszacowano, że odsetek dawki, jaki przyjmuje niemowlę od karmiącej go piersią matki, mieści się w przedziale międzykwartelowym od 3% do 7%, przy czym wartość maksymalna wynosi 15%. Wpływ amlodypiny na organizm niemowląt jest nieznany. Brak informacji dotyczących stosowania walsartanu w trakcie karmienia piersią. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Tiazydy stosowane w dużych dawkach powodując znaczną diurezę mogą hamować laktację. Nie zaleca się stosowania produktu Copalia HCT w czasie karmienia piersią.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W przypadku stosowania produktu Copalia HCT w czasie karmienia piersią, należy stosować jak najmniejsze dawki. Zaleca się podawanie innych preparatów, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią, zwłaszcza noworodka lub wcześniaka. Płodność Brak badań klinicznych dotyczących płodności podczas stosowania produktu Copalia HCT. Walsartan Walsartan nie wpływał niekorzystnie na sprawność reprodukcyjną samców i samic szczura po podaniu doustnym dawek do 200 mg/kg mc./dobę. Dawka ta stanowi 6-krotność maksymalnej dawki zalecanej u ludzi, podanej w mg/m 2 pc. (obliczenia zakładają doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). Amlodypina U niektórych pacjentów leczonych antagonistami kanałów wapniowych obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników. Dane kliniczne dotyczące potencjalnego działania amlodypiny na płodność są niewystarczające.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
W jednym badaniu z udziałem szczurów obserwowano wystąpienie działań niepożądanych związanych z płodnością u samców (patrz punkt 5.3).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Pacjenci stosujący produkt Copalia HCT powinni wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy i znużenia podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Amlodypina wywiera mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn . Zdolność reagowania może ulec osłabieniu, jeśli pacjent przyjmujący produkt Copalia HCT odczuwa zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie lub nudności.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Profil bezpieczeństwa stosowania produktu Copalia HCT przedstawiony poniżej powstał na podstawie badań klinicznych z zastosowaniem produktu Copalia HCT i znanego profilu bezpieczeństwa stosowania poszczególnych składników: amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu. Podsumowanie profilu bezpieczeństwa Bezpieczeństwo stosowania produktu Copalia HCT oceniano stosując maksymalną dawkę wynoszącą 10 mg / 320 mg / 25 mg w jednym kontrolowanym krótkotrwałym (trwającym 8 tygodni) badaniu klinicznym z udziałem 2 271 pacjentów, spośród których 582 otrzymywało walsartan w skojarzeniu z amlodypiną i hydrochlorotiazydem. Działania niepożądane były z reguły łagodne i przemijające i tylko w nielicznych przypadkach wymagały przerwania terapii. W tym badaniu klinicznym z grupą kontrolną poddawaną aktywnemu leczeniu, najczęstszą przyczyną przerwania leczenia produktem Copalia HCT były zawroty głowy i niedociśnienie (0,7%).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane
W trwającym 8 tygodni kontrolowanym badaniu klinicznym, w którym stosowano skojarzoną terapię trzema lekami nie zaobserwowano znaczących, nowych lub niespodziewanych działań niepożądanych w porównaniu z działaniami niepożądanymi znanymi dla monoterapii lub terapii skojarzonej dwoma lekami. Zmiany zaobserwowane w wynikach badań laboratoryjnych w trwającym 8 tygodni kontrolowanym badaniu klinicznym z użyciem produktu Copalia HCT, były łagodne i zgodne z mechanizmem farmakologicznym leków stosowanych w monoterapii. Obecność walsartanu w leczeniu skojarzonym trzema lekami osłabiła hipokaliemiczne działanie hydrochlorotiazydu. Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych Następujące działania niepożądane, wymienione zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA oraz konwencją MedDRA dotyczącą częstości, dotyczą produktu Copalia HCT (amlodypina/walsartan/hydrochlorotiazyd) oraz amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu stosowanych osobno.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane
Bardzo często: ≥1/10; często: ≥1/100 do <1/10; niezbyt często: ≥1/1 000 do <1/100; rzadko: ≥1/10 000 do <1/1 000; bardzo rzadko: <1/10 000, nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Klasyfikacja układów i narządówMedDRA Działania niepożądane Częstość
Copalia HCT Amlody- pina Walsartan Hydrochlo- rotiazyd
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy) Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowyi rak kolczystokomórkowy skóry) — — — Nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Agranulocytoza,niewydolność szpiku kostnego — — — Bardzo rzadko
Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartościhematokrytu — — Nieznana —
Niedokrwistość hemolityczna — — — Bardzo rzadko
Leukopenia — Bardzo rzadko — Bardzo rzadko
Neutropenia — — Nieznana —
Małopłytkowość,występująca niekiedy z plamicą — Bardzo rzadko Nieznana Rzadko
Niedokrwistość aplastyczna — — — Nieznana
Zaburzenia układuimmunologiczne- go Nadwrażliwość — Bardzo rzadko Nieznana Bardzo rzadko

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Brak łaknienia Niezbyt często — — —
Hiperkaliemia Niezbyt często — — Rzadko
Hiperglikemia — Bardzo rzadko — Rzadko
Hiperlipidemia Niezbyt często — — —
Hiperurykemia Niezbyt często — — Często
Zasadowica hipochloremiczna — — — Bardzo rzadko
Hipokaliemia Często — — Bardzo często
Hipomagnezemia — — — Często
Hiponatremia Niezbyt często — — Często
Pogorszenie cukrzycowejrównowagi metabolicznej — — — Rzadko
Zaburzenia psychiczne Depresja — Niezbyt często — Rzadko
Bezsenność/zaburzenia snu Niezbyt często Niezbyt często — Rzadko
Zmiany nastroju — Niezbyt często —
Dezorientacja — Rzadko — —
Zaburzenia układu nerwowego Zaburzona koordynacja ruchów Niezbyt często — — —
Zawroty głowy Często Często — Rzadko
Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała,zawroty głowy związane z wysiłkiem Niezbyt często — — —
Zaburzenia smaku Niezbyt często Niezbyt często — —
Zespół pozapiramidowy — Nieznana — —
Ból głowy Często Często — Rzadko
Wzmożone napięcie — Bardzo rzadko — —
Letarg Niezbyt często — — —
Parestezje Niezbyt często Niezbyt często — Rzadko
Neuropatia obwodowa, neuropatia Niezbyt często Bardzo rzadko — —
Senność Niezbyt często Często — —
Omdlenia Niezbyt często Niezbyt często — —
Drżenie — Niezbyt często — —
Niedoczulica — Niezbyt często — —

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia oka Jaskra ostra zamykającego się kąta — — — Nieznana
Zaburzenia widzenia — Niezbyt często — —
Pogorszenie widzenia Niezbyt często Niezbyt często — Rzadko
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką — — — Nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika Szum uszny — Niezbyt często — —
Zawroty głowy Niezbyt często — Niezbyt często —
Zaburzenia serca Kołatanie serca — Często — —
Tachykardia Niezbyt często — — —
Arytmie (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanieprzedsionków) — Bardzo rzadko — Rzadko
Zawał mięśnia sercowego — Bardzo rzadko — —
Zaburzenia naczyniowe Nagłe zaczerwienienietwarzy — Często — —
Niedociśnienie Często Niezbyt często — —
Niedociśnienieortostatyczne Niezbytczęsto — — Często
Zapalenie żył, zakrzepica żylna Niezbyt często — — —
Zapalenie naczyń — Bardzorzadko Nieznana —
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Kaszel Niezbyt często Bardzo rzadko Niezbyt często —
Duszność Niezbytczęsto Niezbytczęsto — —
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)(patrz punkt 4.4) — — — Bardzo rzadko
Zespół zaburzeń oddechowych, obrzękpłuc, zapalenie płuc — — — Bardzo rzadko
Zapalenie błony śluzowej nosa — Niezbyt często — —
Podrażnienie gardła Niezbytczęsto — — —

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia żołądka i jelit Uczucie dyskomfortu wjamie brzusznej, ból w nadbrzuszu Niezbyt często Często Niezbyt często Rzadko
Nieprzyjemny zapach z ust Niezbyt często — — —
Zmiana rytmu wypróżnień — Niezbyt często — —
Zaparcie — — — Rzadko
Zmniejszony apetyt — — — Często
Biegunka Niezbyt często Niezbyt często — Rzadko
Suchość błony śluzowejjamy ustnej Niezbytczęsto Niezbytczęsto — —
Niestrawność Często Niezbyt często — —
Nieżyt błony śluzowejżołądka — Bardzorzadko — —
Rozrost dziąseł — Bardzo rzadko — —
Nudności Niezbyt często Często — Często
Zapalenie trzustki — Bardzo rzadko — Bardzo rzadko
Wymioty Niezbyt często Niezbyt często — Często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, łącznie ze zwiększeniem stężeniabilirubiny we krwi — Bardzo rzadko** Nieznana —
Zapalenie wątroby — Bardzo rzadko — —
Cholestazawewnątrzwątrobowa, żółtaczka — Bardzo rzadko — Rzadko

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Łysienie — Niezbyt często —
Obrzęk naczynioruchowy — Bardzo rzadko Nieznana —
Pęcherzowe zapalenie skóry — — Nieznana —
Skórne reakcje tocznio- podobne, uaktywnienie skórnej postaci toczniarumieniowatego — — — Bardzo rzadko
Rumień wielopostaciowy — Bardzo rzadko — Nieznana
Wykwit — Niezbytczęsto — —
Nadmierne pocenie się Niezbyt często Niezbyt często — —
Reakcje nadwrażliwościna światło* — Bardzorzadko — Rzadko
Świąd Niezbyt często Niezbyt często Nieznana —
Plamica — Niezbytczęsto — Rzadko
Wysypka — Niezbyt często Nieznana Często
Odbarwienie skóry — Niezbytczęsto — —
Pokrzywka i inne formy wysypki — Bardzo rzadko — Często
Martwicze zapalenie naczyń krwionośnych i toksyczna martwicanaskórka — Nieznana — Bardzo rzadko
Złuszczające zapalenie skóry — Bardzo rzadko — —
Zespół Stevens-Johnsona — Bardzo rzadko — —
Obrzęk Quinckego — Bardzo rzadko — —
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej Ból stawów — Niezbyt często — —
Ból pleców Niezbyt często Niezbyt często — —
Obrzęk stawów Niezbyt często — — —
Skurcz mięśni Niezbyt często Niezbyt często — Nieznana
Osłabienie mięśni Niezbyt często — — —
Ból mięśniowy Niezbyt często Niezbyt często Nieznana —
Ból kończyn Niezbyt często — — —
Obrzęk kostek — Często — —

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi Niezbyt często — Nieznana —
Zaburzenia mikcji Niezbyt często
Oddawanie moczu w nocy — Niezbyt często — —
Częstomocz Często Niezbyt często
Zaburzenia czynności nerek — — — Nieznana
Ostra niewydolność nerek Niezbyt często — — Nieznana
Niewydolność nerek izaburzenie czynności nerek — — Nieznana Rzadko
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi Impotencja Niezbyt często Niezbyt często — Często
Ginekomastia Niezbyt często — —
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Abazja, zaburzenia chodu Niezbyt często — — —
Osłabienie Niezbyt często Niezbyt często — Nieznana
Niepokój, złe samopoczucie Niezbyt często Niezbyt często — —
Zmęczenie Często Często Niezbyt często —
Ból w klatce piersiowej nie związany z sercem Niezbyt często Niezbyt często — —
Obrzęk Często Często — —
Ból — Niezbyt często — —
Gorączka — — — Nieznana
Badania diagnostyczne Zwiększenie stężenia lipidów — Bardzo często
Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego wekrwi Niezbyt często — — —
Zwiększenie stężeniakwasu moczowego we krwi Niezbyt często — —
Cukromocz Rzadko
Zmniejszenie stężenia potasu we krwi Niezbyt często — — —
Zwiększenie stężeniapotasu we krwi — — Nieznana —
Zwiększenie masy ciała Niezbyt często Niezbyt często — —
Zmniejszenie masy ciała — Niezbytczęsto — —

CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Działania niepożądane
* Patrz punkt 4.4 Nadwrażliwość na światło ** W większości przypadków odpowiadające cholestazie Opis wybranych działań niepożądanych Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry: na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek pomiędzy łączną dawką hydrochlorotiazydu a występowaniem NMSC (patrz również punkty 4.4 i 5.1). Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V .
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy Brak doświadczeń z przedawkowaniem produktu Copalia HCT. Głównym objawem przedawkowania walsartanu jest znaczne niedociśnienie z zawrotami głowy. Przedawkowanie amlodypiny może objawiać się nadmiernym rozszerzeniem naczyń obwodowych i, ewentualnie, częstoskurczem odruchowym. Opisywano znaczne i potencjalnie przedłużające się niedociśnienie układowe, w tym wstrząs, zakończony zgonem. Rzadko notowano niekardiogenny obrzęk płuc w następstwie przedawkowania amlodypiny, mogący wystąpić z opóźnieniem (do 24-48 godzin po przyjęciu) i powodujący konieczność wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi mogą być wczesne działania resuscytacyjne (w tym przeciążenie płynami) mające na celu utrzymanie perfuzji i pojemności minutowej serca. Leczenie Amlodypina/Walsartan/Hydrochlorotiazyd Klinicznie istotne niedociśnienie spowodowane przedawkowaniem produktu Copalia HCT wymaga aktywnego leczenia wspomagającego układ sercowo-naczyniowy, w tym częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego, uniesienia kończyn oraz kontroli objętości wewnątrznaczyniowej i ilości oddawanego moczu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedawkowanie
W celu przywrócenia napięcia naczyń krwionośnych i ciśnienia tętniczego, można zastosować lek zwężający naczynia krwionośne, pod warunkiem, że nie ma dla niego przeciwwskazań. Glukonian wapnia podany dożylnie może być korzystny dla odwrócenia skutków blokady kanału wapniowego. Amlodypina Jeśli spożycie nastąpiło niedawno, można wywołać wymioty lub przeprowadzić płukanie żołądka. Podanie węgla aktywowanego zdrowym ochotnikom bezpośrednio lub 2 godziny po zażyciu amlodypiny wykazało znaczne zmniejszenie absorpcji tej substancji. Usunięcie amlodypiny za pomocą hemodializy jest mało prawdopodobne. Walsartan Usunięcie walsartanu za pomocą hemodializy jest mało prawdopodobne. Hydrochlorotiazyd Przedawkowanie hydrochlorotiazydu związane jest z niedoborem elektrolitów (hipokaliemią, hipochloremią) oraz odwodnieniem spowodowanym wzmożoną diurezą. Do najczęściej występujących objawów przedmiotowych i podmiotowych przedawkowania należą nudności i senność.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedawkowanie
Hipokaliemia może spowodować skurcze mięśni i (lub) wyraźne zaburzenia rytmu serca związane z jednoczesnym przyjmowaniem glikozydów naparstnicy lub pewnych leków przeciwarytmicznych. Nie ustalono stopnia w jakim hydrochlorotiazyd jest usuwany za pomocą hemodializy.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki działające na układ renina-angiotensyna, antagoniści angiotensyny II, inne leki złożone, kod ATC: C09DX01 Mechanizm działania Produkt Copalia HCT zawiera trzy składniki przeciwnadciśnieniowe o uzupełniających się mechanizmach kontrolowania ciśnienia krwi u pacjentów z samoistnym nadciśnieniem tętniczym: amlodypina należy do grupy antagonistów wapnia, walsartan do grupy leków będących antagonistami angiotensyny II, a hydrochlorotiazyd należy do grupy tiazydowych leków moczopędnych. Skojarzenie tych substancji powoduje addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe. Amlodypina/Walsartan/Hydrochlorotiazyd Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Preparat Copalia HCT był analizowany w podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym substancją czynną z udziałem pacjentów z nadciśnieniem.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W sumie w badaniu wzięło udział 2 271 pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem (średnie wyjściowe skurczowe/rozkurczowe ciśnienie krwi wynosiło 170/107 mmHg), którym podawano amlodypinę/walsartan/hydrochlorotiazyd w dawce 10 mg/320 mg/25 mg; walsartan/hydrochlorotiazyd w dawce 320 mg/25 mg; amlodypinę/walsartan w dawce 10 mg/320 mg lub hydrochlorotiazyd/amlodypinę w dawce 25 mg/10 mg. W chwili rozpoczęcia badania pacjentom przepisywano mniejsze dawki w leczeniu skojarzonym, a następnie dawki stopniowo zwiększano, tak, by w tygodniu 2 uzyskać dawki w pełnej wysokości. W tygodniu 8 średnie zmniejszenie skurczowego/rozkurczowego ciśnienia krwi wyniosło 39,7/24,7 mmHg po zastosowaniu produktu Copalia HCT; 32,0/19,7 mmHg w grupie walsartanu/hydrochlorotiazydu; 33,5/21,5 mmHg w grupie amlodypiny/walsartanu oraz 31,5/19,5 mmHg w grupie amlodypiny/hydrochlorotiazydu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Potrójna terapia skojarzona była statystycznie bardziej skuteczna od każdej z trzech podwójnych terapii skojarzonych w obniżaniu rozkurczowego i skurczowego ciśnienia krwi. Obniżenie skurczowego/rozkurczowego ciśnienia krwi pod wpływem produktu Copalia HCT było o 7,6/5,0 mmHg większe niż po zastosowaniu walsartanu z hydrochlorotiazydem, o 6,2/3,3 mmHg większe w porównaniu z leczeniem amlodypiną z walsartanem oraz o 8,2/5,3 mmHg większe niż po zastosowaniu amlodypiny z hydrochlorotiazydem. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskiwano po 2 tygodniach leczenia maksymalnymi dawkami produktu Copalia HCT. U statystycznie większego odsetka pacjentów uzyskano kontrolę ciśnienia krwi (<140/90 mmHg) w grupie leczonej produktem Copalia HCT (71%) w porównaniu z każdą z trzech podwójnych terapii skojarzonych (45-54%) (p<0,0001).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W podgrupie 283 pacjentów, w której dokonano całodobowego ambulatoryjnego pomiaru ciśnienia krwi, klinicznie i statystycznie większe obniżenie skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi w ciągu 24 godzin obserwowano w potrójnej terapii skojarzonej w porównaniu z leczeniem skojarzonym walsartanem z hydrochlorotiazydem, walsartanem z amlodypiną oraz hydrochlorotiazydem z amlodypiną. Amlodypina Mechanizm działania Amlodypina – składnik produktu Copalia HCT hamuje wejście jonów wapnia przez błony komórkowe do komórek mięśnia sercowego oraz mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Mechanizm działania przeciwnadciśnieniowego amlodypiny opiera się na bezpośrednim działaniu rozkurczającym mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, powodującym zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego i ciśnienia krwi. Działanie farmakodynamiczne Dane doświadczalne sugerują, że amlodypina przyłącza się zarówno w miejscach wiązania pochodnych dihydropirydyny, jak i pochodnych nie-dihydropirydynowych.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Kurczliwość mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych zależy od przemieszczania się zewnątrzkomórkowych jonów wapnia do komórek mięśni poprzez specjalne kanały jonowe. Po podaniu dawek terapeutycznych pacjentom z nadciśnieniem, amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, skutkujące zmniejszeniem ciśnienia krwi w pozycji leżącej i stojącej. Obniżeniu ciśnienia krwi podczas przedłużonego podawania nie towarzyszy istotna zmiana częstości skurczów serca ani stężeń katecholamin w osoczu. Stężenia w osoczu korelują ze skutecznością zarówno u pacjentów młodych, jak również u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów z nadciśnieniem i z prawidłową czynnością nerek, dawki terapeutyczne amlodypiny skutkowały zmniejszeniem nerkowego oporu naczyniowego i zwiększeniem współczynnika przesączania kłębuszkowego oraz efektywnego nerkowego przepływu osocza, bez zmiany frakcji przesączania lub występowania białkomoczu.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Podobnie jak w przypadku innych leków blokujących kanały wapniowe, pomiary hemodynamiczne czynności serca w spoczynku i podczas ćwiczeń fizycznych (lub marszu) u pacjentów z prawidłową czynnością komór, leczonych amlodypiną na ogół wykazywały niewielkie zwiększenie wskaźnika sercowego bez istotnego wpływu na dP/dt lub na ciśnienie końcoworozkurczowe i pojemność końcoworozkurczową lewej komory. W badaniach hemodynamicznych, amlodypina podawana w zakresie dawek terapeutycznych zdrowym zwierzętom i ludziom, nie wykazywała ujemnego działania inotropowego, u ludzi nawet po podaniu w skojarzeniu z beta-adrenolitykami. Amlodypina nie zmienia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego ani przewodzenia przedsionkowo-komorowego u zdrowych zwierząt i ludzi. W badaniach klinicznych, w których amlodypinę podawano w skojarzeniu z beta-adrenolitykami pacjentom z nadciśnieniem lub dusznicą bolesną, nie obserwowano działań niepożądanych w badaniach elektrokardiograficznych.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Amlodypinę badano u pacjentów z przewlekłą stabilną dusznicą bolesną, dusznicą naczynioskurczową i udokumentowaną angiograficznie chorobą wieńcową. Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Stosowanie u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym Podczas randomizowanego, podwójnie zaślepionego badania chorobowości i śmiertelności prowadzonego pod nazwą ALLHAT ( Antihypertensive and Lipid-Lowering treatment to prevent Heart Attack Trial ) dokonano porównania nowszych terapii: amlodypiny w dawce 2,5-10 mg/dobę (antagonisty kanałów wapniowych) lub lizynoprylu w dawce 10-40 mg/dobę (inhibitora ACE) jako leczenia pierwszego rzutu z podawaniem diuretyku tiazydowego, chlortalidonu w dawce 12,5-25 mg/dobę pacjentom z nadciśnieniem w stopniu od łagodnego do umiarkowanego. Do badania zrandomizowano łącznie 33 357 pacjentów z nadciśnieniem w wieku 55 lat i starszych, których następnie poddano obserwacji trwającej średnio 4,9 lat.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów występował co najmniej jeden dodatkowy czynnik ryzyka choroby niedokrwiennej serca, w tym: przebyty zawał mięśnia sercowego lub udar (>6 miesięcy przed włączeniem do badania) lub udokumentowane rozpoznanie innej sercowo-naczyniowej choroby miażdżycowej (łącznie 51,5%), cukrzyca typu II (36,1%), stężenie cholesterolu HDL <35 mg/dl lub <0,906 mmol/l (11,6%), przerost lewej komory serca rozpoznany w badaniu EKG lub w badaniu echokardiograficznym (20,9%), czynne palenie tytoniu (21,9%). Pierwszorzędowy punkt końcowy był złożony z choroby niedokrwiennej serca zakończonej zgonem lub zawału serca niepowodującego zgonu pacjenta. Nie stwierdzono istotnej różnicy w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego pomiędzy leczeniem opartym na podawaniu amlodypiny a terapią z użyciem chlortalidonu: wskaźnik ryzyka (RR) 0,98 95% CI (0,90-1,07) p=0,65.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Wśród drugorzędowych punktów końcowych częstość występowania niewydolności serca (element złożonego sercowo-naczyniowego punktu końcowego) była istotnie większa w grupie amlodypiny w porównaniu z grupą chlortalidonu (10,2% w porównaniu z 7,7%, RR 1,38, 95% CI [1,25-1,52] p<0,001). Nie obserwowano jednak istotnej różnicy w śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny pomiędzy leczeniem amlodypiną a terapią chlortalidonem RR 0,96 95% CI [0,89-1,02] p=0,20. Walsartan Mechanizm działania Walsartan jest doustnym, silnym, swoistym antagonistą receptora angiotensyny II. Działa wybiórczo na odpowiedzialny za znane działanie angiotensyny II podtyp receptora AT 1 . Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania Podanie walsartanu pacjentom z nadciśnieniem prowadziło do spadku ciśnienia krwi bez wpływu na częstość tętna.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
U większości pacjentów po podaniu pojedynczej dawki doustnej, początek działania przeciwnadciśnieniowego występuje w ciągu 2 godzin, a maksymalny spadek ciśnienia krwi jest osiągany w ciągu 4-6 godzin. Działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu leku. Podczas wielokrotnego podawania, maksymalne obniżenie ciśnienia krwi przy jakiejkolwiek dawce jest na ogół osiągane w ciągu 2-4 tygodni. Hydrochlorotiazyd Mechanizm działania Tiazydowe leki moczopędne działają głównie w dystalnych nerkowych kanalikach krętych. Wykazano, że w korze nerki znajduje się receptor o dużym powinowactwie będący głównym miejscem wiązania dla moczopędnego działania tiazydów oraz hamowania transportu NaCl w dystalnych nerkowych kanalikach krętych. Mechanizm działania tiazydowych leków moczopędnych polega na hamowaniu transportu błonowego Na + Cl – , prawdopodobnie w drodze konkurowania o miejsca Cl – , wpływając na proces wchłaniania zwrotnego elektrolitów: działanie bezpośrednie polega na zwiększeniu wydalania sodu i chlorków w przybliżeniu w równym stopniu, a działanie pośrednie to działanie moczopędne, zmniejszające objętość osocza, a w rezultacie zwiększające aktywność reninową osocza, zwiększające wydzielanie aldosteronu, zwiększające wydalanie potasu z moczem i zmniejszające stężenie potasu w surowicy.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry Na podstawie danych dostępnych z badań epidemiologicznych stwierdzono związek między łączną dawką hydrochlorotiazydu a występowaniem NMSC.W jednym z badań uczestniczyło 71 533 osób z BCC i 8 629 osób z SCC, które porównywano z grupami kontrolnymi z tej samej populacji obejmującej odpowiednio 1 430 833 i 172 462 osoby. Duży stopień narażenia na hydrochlorotiazyd (łączna dawka ≥50 000 mg) wiązał się ze skorygowanym ilorazem szans (OR) dla BCC rzędu 1,29 (95% CI: 1,23-1,35), a dla SCC rzędu 3,98 (95% CI: 3,68-4,31). Stwierdzono wyraźną zależność między łączną dawką a skutkiem zarówno w przypadku BCC, jak i SCC. W innym badaniu wykazano możliwy związek stopnia narażenia na hydrochlorotiazyd z wystepowaniem nowotworów złośliwych warg (SCC): w badaniu porównywano 633 przypadki nowotworów złośliwych warg i 63 067 osób z tej samej populacji tworzących grupę kontrolną z zastosowaniem strategii jednoczesnego zbioru ryzyka.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Stwierdzono zależność między łączną dawką a odpowiedzią ze skorygowanym OR rzędu 2,1 (95% CI: 1,7-2,6), które wzrastało do OR 3,9 (3,0-4,9) w przypadku dużego stopnia narażenia (~25 000 mg) i OR 7,7 (5,7-10,5) dla największych łącznych dawek (~100 000 mg) (patrz również punkt 4.4). Dzieci i młodzież Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu Copalia HCT we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w samoistnym nadciśnieniu tętniczym (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2). Inne: podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) Dwa duże randomizowane, kontrolowane badania kliniczne ONTARGET (ang. ONgoing Telmistartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial ) i VA NEPHRON-D (ang. The Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes ) badały jednoczesne zastosowanie inhibitora ACE z lekami z grupy ARB.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Badanie ONTARGET było przeprowadzone z udziałem pacjentów z chorobami układu sercowo- naczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z towarzyszącymi, udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych. Badanie VA NEPHRON-D było przeprowadzone z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz z nefropatią cukrzycową. Badania te wykazały brak istotnego korzystnego wpływu na parametry nerkowe i (lub) wyniki w zakresie chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej, podczas gdy zaobserwowano zwiększone ryzyko hiperkaliemii, ostrego uszkodzenia nerek i (lub) niedociśnienia, w porównaniu z monoterapią. Ze względu na podobieństwa w zakresie właściwości farmakodynamicznych tych leków, przytoczone wyniki również mają znaczenie w przypadku innych inhibitorów ACE oraz leków z grupy ARB. Dlatego też u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy jednocześnie stosować inhibitorów ACE oraz leków z grupy ARB (patrz punkt 4.4). Badanie ALTITUDE (ang.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints ) było zaprojektowane w celu zbadania korzyści z dodania aliskirenu do standardowego leczenia inhibitorem ACE lub leku z grupy ARB u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek oraz/lub z chorobą układu sercowo-naczyniowego. Badanie zostało przedwcześnie przerwane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Zgony sercowo- naczyniowe i udary mózgu występowały częściej w grupie otrzymującej aliskiren w odniesieniu do grupy placebo. W grupie otrzymującej aliskiren odnotowano również częstsze występowanie zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zdarzeń niepożądanych (hiperkaliemia, niedociśnienie i niewydolność nerek) względem grupy placebo.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Liniowość Amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd charakteryzują się farmakokinetyką liniową. Amlodypina/walsartan/hydrochlorotiazyd Po doustnym podaniu produktu Copalia HCT zdrowym osobom dorosłym maksymalne stężenia amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu w osoczu osiągane są odpowiednio po 6-8 godzinach, 3 godzinach i 2 godzinach. Szybkość i intensywność wchłaniania amlodypiny, walsartanu i hydrochlorotiazydu z produktu Copalia HCT są takie same jak po podaniu w postaci pojedynczych substancji. Amlodypina Wchłanianie Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych samej amlodypiny, maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 6-12 godzinach. Całkowita biodostępność wynosi od 64% do 80%. Przyjmowanie pokarmu nie ma wpływu na biodostępność amlodypiny. Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro z amlodypiną wykazały, że około 97,5% leku znajdującego się w krwiobiegu wiąże się z białkami osocza.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Metabolizm Amlodypina jest w znacznym stopniu (około 90%) metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Eliminacja Eliminacja amlodypiny z osocza przebiega dwufazowo, z okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 30 do 50 godzin. Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym osiągane są po stałym podawaniu przez 7-8 dni. Dziesięć procent wyjściowej amlodypiny i 60% jej metabolitów zostaje wydalone z moczem. Walsartan Wchłanianie Po podaniu doustnym samego walsartanu, maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 2-4 godzinach. Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 23%. Pokarm zmniejsza całkowity wpływ walsartanu na organizm (mierzony jako pole pod krzywą, AUC) o około 40%, a maksymalne stężenie w osoczu (C max ) o około 50%, chociaż od około 8 godzin po podaniu stężenie walsartanu w osoczu jest podobne w grupie pacjentów po posiłku i w grupie pacjentów na czczo.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zmniejszeniu AUC nie towarzyszy jednak klinicznie istotne osłabienie działania terapeutycznego, i dlatego walsartan może być podawany zarówno z pokarmem, jak i bez. Dystrybucja Objętość dystrybucji walsartanu w stanie stacjonarnym po podaniu dożylnym wynosi około 17 litrów, co wskazuje, że walsartan nie przedostaje się w dużym stopniu do tkanek. Walsartan w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (94-97%), głównie z albuminami surowicy. Metabolizm Walsartan nie ulega znacznym przekształceniom, tylko około 20% dawki jest wydalane w postaci metabolitów. W osoczu zidentyfikowano hydroksymetabolit w małych stężeniach (mniej niż 10% AUC walsartanu). Metabolit ten jest nieaktywny farmakologicznie. Eliminacja Walsartan charakteryzuje się wielowykładniczą kinetyką rozpadu (t ½α <1 h i t ½ß około 9 h). Większość walsartanu jest wydalana z kałem (około 83% dawki) i w moczu (około 13% dawki), głównie w postaci niezmienionej.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu dożylnym, klirens osoczowy walsartanu wynosi około 2 l/h, a klirens nerkowy – 0,62 l/h (około 30% klirensu całkowitego). Okres półtrwania walsartanu wynosi 6 godzin. Hydrochlorotiazyd Wchłanianie Wchłanianie hydrochlorotiazydu po podaniu dawki doustnej następuje szybko (t max około 2 godzin). Zwiększenie średniego pola powierzchni pod krzywą jest liniowe i proporcjonalne do dawki w zakresie dawek terapeutycznych. Wpływ pokarmu na wchłanianie hydrochlorotiazydu, jeśli istnieje, ma minimalne znaczenie kliniczne. Bezwzględna dostępność biologiczna hydrochlorotiazydu po podaniu doustnym wynosi 70%. Dystrybucja Pozorna objętość dystrybucji wynosi 4–8 l/kg.Hydrochlorotiazyd znajdujący się w układzie krążenia wiąże się z białkami osocza (40–70%), głównie z albuminami. Hydrochlorotiazyd ulega również kumulacji w erytrocytach w ilości stanowiącej około 3-krotność kumulacji w osoczu. Metabolizm Hydrochlorotiazyd jest wydalany głównie w postaci niezmienionej.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Eliminacja Hydrochlorotiazyd jest usuwany z osocza a jego okres półtrwania wynosi średnio od 6 do 15 godzin w końcowej fazie eliminacji. Wielokrotne podawanie hydrochlorotiazydu nie powoduje zmian jego właściwości farmakokinetycznych, a dawkowanie raz na dobę skutkuje minimalną kumulacją leku. Ponad 95% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy polega na biernej filtracji i czynnym wydzielaniu do kanalików nerkowych. Szczególne grupy pacjentów Dzieci i młodzież (poniżej 18 lat) Brak danych farmakokinetycznych w populacji pediatrycznej. Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) Czas do uzyskania maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny u młodych pacjentów i u pacjentów w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku, klirens amlodypiny ma tendencję do zmniejszania się, powodując zwiększenie pola pod krzywą (AUC) i wydłużenie okresu półtrwania w fazie eliminacji.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Średnie ogólnoustrojowe AUC dla walsartanu jest większe o 70% u pacjentów w podeszłym wieku niż u młodych pacjentów, dlatego też w przypadku zwiększania dawki zaleca się zachowanie ostrożności. Pole pod krzywą AUC walsartanu jest nieznacznie zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu z pacjentami młodymi, jednak nie wykazano, by różnice te miały jakiekolwiek znaczenie kliniczne. Ograniczone dane sugerują, że układowy klirens hydrochlorotiazydu jest zmniejszony u pacjentów w podeszłym wieku, zarówno zdrowych jak i chorujących na nadciśnienie, w porównaniu ze zdrowymi młodymi ochotnikami. Trzy składniki produktu są równie dobrze tolerowane przez pacjentów młodych, jak przez osoby w podeszłym wieku, dlatego zaleca się stosowanie zwykłego dawkowania (patrz punkt 4.2). Zaburzenia czynności nerek Zaburzenia czynności nerek nie wpływają w sposób istotny na farmakokinetykę amlodypiny.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zgodnie z oczekiwaniami w przypadku produktu, którego klirens nerkowy wynosi tylko 30% całkowitego klirensu osoczowego, nie zauważono korelacji pomiędzy czynnością nerek a całkowitym wpływem walsartanu na organizm. Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek mogą zatem otrzymywać zazwyczaj stosowaną dawkę początkową leku (patrz punkt 4.2 i 4.4). W przypadku zaburzeń czynności nerek średnie szczytowe stężenia i wartości AUC hydrochlorotiazydu są zwiększone a szybkość wydalania z moczem jest zmniejszona. U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek, obserwowano 3-krotne zwiększenie wartości AUC hydrochlorotiazydu. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek, obserwowano 8-krotne zwiększenie wartości AUC. Stosowanie produktu Copalia HCT jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, anurią lub poddawanych dializie (patrz punkt 4.3).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Zaburzenia czynności wątroby Dostępne są tylko ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby klirens amlodypiny jest zmniejszony, co powoduje zwiększenie AUC o około 40-60%. U pacjentów z łagodną do umiarkowanej przewlekłą chorobą wątroby, całkowity wpływ walsartanu na organizm (mierzony wartością AUC) jest przeciętnie dwukrotnie większy niż u zdrowych ochotników (dobranych według wieku, płci i masy ciała). Ze względu na wchodzący w skład produktu walsartan, produkt Copalia HCT jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2 i 4.3).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Amlodypina/Walsartan/Hydrochlorotiazyd W szeregu przedklinicznych badań dotyczących bezpieczeństwa prowadzonych na kilku gatunkach zwierząt, którym podawano amlodypinę, walsartan, hydrochlorotiazyd, a także skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem, amlodypiny z walsartanem oraz amlodypiny z walsartanem i hydrochlorotiazydem (Copalia HCT) nie stwierdzono toksycznego działania ogólnoustrojowego lub toksycznego wpływu na narządy docelowe, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na kliniczne zastosowanie produktu Copalia HCT u ludzi. Przedkliniczne badania nad bezpieczeństwem, trwające do 13 tygodni prowadzono na szczurach, którym podawano skojarzenie amlodypiny z walsartanem i hydrochlorotiazydem. Leczenie skojarzone spowodowało przewidywane zmniejszenie masy czerwonokrwinkowej (erytrocytów, hemoglobiny, hematokrytu i retykulocytów), zwiększenie stężenia mocznika w surowicy, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, zwiększenie stężenia potasu w surowicy, zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych (JG) w nerkach oraz miejscowe nadżerki w żołądku gruczołowym szczura.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wszystkie te zmiany były odwracalne po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i są uważane za nasilenie działań farmakologicznych. Leczenie skojarzone amlodypiną z walsartanem i hydrochlorotiazydem nie było badane w kierunku ewentualnego działania genotoksycznego lub rakotwórczego z uwagi na brak dowodów na występowanie jakichkolwiek interakcji pomiędzy tymi substancjami, które od dawna znajdują się w obrocie. Amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd badano jednak osobno pod kątem działania genotoksycznego i karcynogennego, uzyskując wynik negatywny. Amlodypina Toksyczny wpływ na płodność Badania wpływu na rozród przeprowadzone u szczurów i myszy wykazały opóźnienie daty porodu, wydłużenie czasu trwania porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa po zastosowaniu amlodypiny w dawkach mniej więcej 50-kronie większych od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, w mg/kg masy ciała.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Zaburzenia płodności Nie stwierdzono wpływu amlodypiny podawanej w dawkach do 10 mg/kg/dobę (w przeliczeniu na mg/m 2 powierzchni ciała, ośmiokrotnie* większej od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi wynoszącej 10 mg) na płodność u szczurów (u samców przez 64 dni i samic przez 14 dni przed parowaniem). W innym badaniu na szczurach, w którym samcom podawano bezylan amlodypiny w dawce porównywalnej do stosowanej u ludzi, w mg/kg, przez 30 dni, stwierdzono zarówno zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu w osoczu, jak i zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd i komórek Sertoliego. Rakotwórczość, mutageneza U szczurów i myszy otrzymujących amlodypinę w karmie przez dwa lata, w ilości tak dobranej, aby zapewnić dawkę dobową 0,5, 1,25 i 2,5 mg/kg/dobę, nie stwierdzono oznak działania rakotwórczego.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Największa dawka (u myszy zbliżona, a u szczurów dwukrotnie większa od maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi, wynoszącej 10 mg, w mg/m 2 powierzchni ciała*) była zbliżona do maksymalnej tolerowanej dawki dla myszy, ale nie dla szczurów. W badaniach mutagenności nie stwierdzono działań związanych z podawanym lekiem na poziomie genów ani chromosomów. *W oparciu o masę ciała pacjenta wynoszącą 50 kg. Walsartan Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, farmakologii, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości, oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. U szczurów dawki toksyczne u matki (600 mg/kg mc./dobę) w trakcie ostatnich dni ciąży i laktacji prowadziły do mniejszego wskaźnika przeżywalności, mniejszego przyrostu masy ciała i opóźnienia rozwoju (oddzielnie małżowiny usznej i otwór w kanale słuchowym) u potomstwa (patrz punkt 4.6).
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Takie dawki u szczurów (600 mg/kg mc./dobę) są około 18-krotnie większe od maksymalnej zalecanej dawki u ludzi, w mg/m 2 pc. (w obliczeniach przyjęto doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). W przedklinicznych badaniach bezpieczeństwa duże dawki walsartanu (od 200 do 600 mg/kg mc.) powodowały u szczurów obniżenie parametrów czerwonych krwinek (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt) i zmiany w hemodynamice nerek (nieznacznie zwiększone stężenie azotu mocznika we krwi, rozrost kanalików nerkowych i bazofilię u samców). Takie dawki u szczurów (200 do 600 mg/kg mc./dobę) są około 6-krotnie i 18-krotnie większe od maksymalnej zalecanej dawki u ludzi wyrażonej w mg/m 2 pc. (w obliczeniach przyjęto doustną dawkę 320 mg/dobę i pacjenta o masie ciała 60 kg). U małp marmozet przy stosowaniu porównywalnych dawek zmiany były zbliżone, choć cięższe, szczególnie w nerkach, gdzie zmiany rozwinęły się w nefropatię, obejmującą również zwiększone stężenie azotu mocznika i kreatyniny we krwi.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
W obu gatunkach zaobserwowano również przerost komórek aparatu przykłębuszkowego. Uznano, że wszystkie zmiany zostały spowodowane farmakologicznym działaniem walsartanu, który wywołuje długo utrzymujące się niedociśnienie tętnicze, szczególnie u marmozet. W przypadku stosowania walsartanu u ludzi w dawkach terapeutycznych wydaje się, że przerost komórek aparatu przykłębuszkowego nie ma odniesienia.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Copalia HCT 5 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Rdzeń Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Hypromeloza, typu 2910 (3 mPa.s) Tytanu dwutlenek (E171) Makrogol 4000 Talk Copalia HCT 10 mg/160 mg/12,5 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Hypromeloza, typu 2910 (3 mPa.s) Makrogol 4000 Talk Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Żelaza tlenek czerwony (E172) Copalia HCT 5 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Hypromeloza, typu 2910 (3 mPa.s) Makrogol 4000 Talk Tytanu dwutlenek (E171) Żelaza tlenek żółty (E172) Copalia HCT 10 mg/160 mg/25 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Hypromeloza, typu 2910 (3 mPa.s) Makrogol 4000 Talk Żelaza tlenek żółty (E172) Copalia HCT 10 mg/320 mg/25 mg tabletki powlekane Rdzeń tabletki Celuloza mikrokrystaliczna Krospowidon (typ A) Krzemionka koloidalna bezwodna Magnezu stearynian Otoczka Hypromeloza, typu 2910 (3 mPa.s) Makrogol 4000 Talk Żelaza tlenek żółty (E172) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Nie dotyczy.
CHPL leku Copalia HCT, tabletki powlekane, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Dane farmaceutyczne
6.3 Okres ważności 2 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Blistry z PVC/PVDC. Jeden blister zawiera 7, 10 lub 14 tabletek powlekanych. Wielkość opakowań: 14, 28, 30, 56, 90, 98 lub 280 tabletek powlekanych. Opakowania zbiorcze zawierające 280 tabletek, składające się z 20 pudełek tekturowych, z których każde zawiera 14 tabletek. PVC/PVDC blister perforowany podzielny na dawki pojedyncze do użytku w lecznictwie zamkniętym: Wielkość opakowań: 56, 98 lub 280 tabletek powlekanych Opakowania zbiorcze zawierające 280 tabletek, składające się z 4 pudełek tekturowych, z których każde zawiera 70 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania Bez specjalnych wymagań.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Wyrób medyczny

FEMINUM FIT

żel dopochwowy

Infekcje intymne

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Enterol

lek probiotyczny

Biegunka

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Kosmetyk

Ginexid

pianka ginekologiczna

Higiena intymna

Poznaj działanie

Kosmetyk

L3 Prurigo

maść

Ukąszenia i świąd

Poznaj działanie

Poszczególny składnik produktuCopalia HCT	Znane interakcje z następującymiśrodkami	Wynik interakcji z innymi produktami leczniczymi
Walsartan i	Lit	Odnotowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w
hydrochloro-		surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego
tiazyd		podawania litu z inhibitorami ACE, antagonistami
		receptora angiotensyny II, w tym walsartanu, oraz
		tiazydami. Ponieważ tiazydowe leki moczopędne
		zmniejszają klirens nerkowy litu, stosowanie produktu
		leczniczego Copalia HCT może prawdopodobnie
		zwiększyć ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu.
		W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania
		leków zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w
		surowicy.
Walsartan	Leki moczopędne	Jeżeli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego
	oszczędzające	wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z
	potas, suplementy	walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w
	potasu, substytuty	osoczu.
	soli zawierające
	potas i inne
	substancje, które
	mogą zwiększać
	stężenie potasu
Amlodypina	Grejpfrut lub sok grejpfrutowy	Nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może
		zwiększyć się biodostępność, czego skutkiem może być
		nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.

Klasyfikacja układów i narządówMedDRA	Działania niepożądane	Częstość
Copalia HCT	Amlody- pina	Walsartan	Hydrochlo- rotiazyd
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone(w tym torbiele i polipy)	Nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowyi rak kolczystokomórkowy skóry)	—	—	—	Nieznana
Zaburzenia krwi i układu chłonnego	Agranulocytoza,niewydolność szpiku kostnego	—	—	—	Bardzo rzadko
Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartościhematokrytu	—	—	Nieznana	—
Niedokrwistość hemolityczna	—	—	—	Bardzo rzadko
Leukopenia	—	Bardzo rzadko	—	Bardzo rzadko
Neutropenia	—	—	Nieznana	—
Małopłytkowość,występująca niekiedy z plamicą	—	Bardzo rzadko	Nieznana	Rzadko
Niedokrwistość aplastyczna	—	—	—	Nieznana
Zaburzenia układuimmunologiczne- go	Nadwrażliwość	—	Bardzo rzadko	Nieznana	Bardzo rzadko

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania	Brak łaknienia	Niezbyt często	—	—	—
Hiperkaliemia	Niezbyt często	—	—	Rzadko
Hiperglikemia	—	Bardzo rzadko	—	Rzadko
Hiperlipidemia	Niezbyt często	—	—	—
Hiperurykemia	Niezbyt często	—	—	Często
Zasadowica hipochloremiczna	—	—	—	Bardzo rzadko
Hipokaliemia	Często	—	—	Bardzo często
Hipomagnezemia	—	—	—	Często
Hiponatremia	Niezbyt często	—	—	Często
Pogorszenie cukrzycowejrównowagi metabolicznej	—	—	—	Rzadko
Zaburzenia psychiczne	Depresja	—	Niezbyt często	—	Rzadko
Bezsenność/zaburzenia snu	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Rzadko
Zmiany nastroju	—	Niezbyt często	—
Dezorientacja	—	Rzadko	—	—
Zaburzenia układu nerwowego	Zaburzona koordynacja ruchów	Niezbyt często	—	—	—
Zawroty głowy	Często	Często	—	Rzadko
Zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała,zawroty głowy związane z wysiłkiem	Niezbyt często	—	—	—
Zaburzenia smaku	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Zespół pozapiramidowy	—	Nieznana	—	—
Ból głowy	Często	Często	—	Rzadko
Wzmożone napięcie	—	Bardzo rzadko	—	—
Letarg	Niezbyt często	—	—	—
Parestezje	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Rzadko
Neuropatia obwodowa, neuropatia	Niezbyt często	Bardzo rzadko	—	—
Senność	Niezbyt często	Często	—	—
Omdlenia	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Drżenie	—	Niezbyt często	—	—
Niedoczulica	—	Niezbyt często	—	—

Zaburzenia oka	Jaskra ostra zamykającego się kąta	—	—	—	Nieznana
Zaburzenia widzenia	—	Niezbyt często	—	—
Pogorszenie widzenia	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Rzadko
Nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką	—	—	—	Nieznana
Zaburzenia ucha i błędnika	Szum uszny	—	Niezbyt często	—	—
Zawroty głowy	Niezbyt często	—	Niezbyt często	—
Zaburzenia serca	Kołatanie serca	—	Często	—	—
Tachykardia	Niezbyt często	—	—	—
Arytmie (w tym bradykardia, częstoskurcz komorowy i migotanieprzedsionków)	—	Bardzo rzadko	—	Rzadko
Zawał mięśnia sercowego	—	Bardzo rzadko	—	—
Zaburzenia naczyniowe	Nagłe zaczerwienienietwarzy	—	Często	—	—
Niedociśnienie	Często	Niezbyt często	—	—
Niedociśnienieortostatyczne	Niezbytczęsto	—	—	Często
Zapalenie żył, zakrzepica żylna	Niezbyt często	—	—	—
Zapalenie naczyń	—	Bardzorzadko	Nieznana	—
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia	Kaszel	Niezbyt często	Bardzo rzadko	Niezbyt często	—
Duszność	Niezbytczęsto	Niezbytczęsto	—	—
Zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS)(patrz punkt 4.4)	—	—	—	Bardzo rzadko
Zespół zaburzeń oddechowych, obrzękpłuc, zapalenie płuc	—	—	—	Bardzo rzadko
Zapalenie błony śluzowej nosa	—	Niezbyt często	—	—
Podrażnienie gardła	Niezbytczęsto	—	—	—

Zaburzenia żołądka i jelit	Uczucie dyskomfortu wjamie brzusznej, ból w nadbrzuszu	Niezbyt często	Często	Niezbyt często	Rzadko
Nieprzyjemny zapach z ust	Niezbyt często	—	—	—
Zmiana rytmu wypróżnień	—	Niezbyt często	—	—
Zaparcie	—	—	—	Rzadko
Zmniejszony apetyt	—	—	—	Często
Biegunka	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Rzadko
Suchość błony śluzowejjamy ustnej	Niezbytczęsto	Niezbytczęsto	—	—
Niestrawność	Często	Niezbyt często	—	—
Nieżyt błony śluzowejżołądka	—	Bardzorzadko	—	—
Rozrost dziąseł	—	Bardzo rzadko	—	—
Nudności	Niezbyt często	Często	—	Często
Zapalenie trzustki	—	Bardzo rzadko	—	Bardzo rzadko
Wymioty	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Często
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych	Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby, łącznie ze zwiększeniem stężeniabilirubiny we krwi	—	Bardzo rzadko**	Nieznana	—
Zapalenie wątroby	—	Bardzo rzadko	—	—
Cholestazawewnątrzwątrobowa, żółtaczka	—	Bardzo rzadko	—	Rzadko

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej	Łysienie	—	Niezbyt często	—
Obrzęk naczynioruchowy	—	Bardzo rzadko	Nieznana	—
Pęcherzowe zapalenie skóry	—	—	Nieznana	—
Skórne reakcje tocznio- podobne, uaktywnienie skórnej postaci toczniarumieniowatego	—	—	—	Bardzo rzadko
Rumień wielopostaciowy	—	Bardzo rzadko	—	Nieznana
Wykwit	—	Niezbytczęsto	—	—
Nadmierne pocenie się	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Reakcje nadwrażliwościna światło*	—	Bardzorzadko	—	Rzadko
Świąd	Niezbyt często	Niezbyt często	Nieznana	—
Plamica	—	Niezbytczęsto	—	Rzadko
Wysypka	—	Niezbyt często	Nieznana	Często
Odbarwienie skóry	—	Niezbytczęsto	—	—
Pokrzywka i inne formy wysypki	—	Bardzo rzadko	—	Często
Martwicze zapalenie naczyń krwionośnych i toksyczna martwicanaskórka	—	Nieznana	—	Bardzo rzadko
Złuszczające zapalenie skóry	—	Bardzo rzadko	—	—
Zespół Stevens-Johnsona	—	Bardzo rzadko	—	—
Obrzęk Quinckego	—	Bardzo rzadko	—	—
Zaburzenia mięśniowo- szkieletowe i tkanki łącznej	Ból stawów	—	Niezbyt często	—	—
Ból pleców	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Obrzęk stawów	Niezbyt często	—	—	—
Skurcz mięśni	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Nieznana
Osłabienie mięśni	Niezbyt często	—	—	—
Ból mięśniowy	Niezbyt często	Niezbyt często	Nieznana	—
Ból kończyn	Niezbyt często	—	—	—
Obrzęk kostek	—	Często	—	—

Zaburzenia nerek i dróg moczowych	Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi	Niezbyt często	—	Nieznana	—
Zaburzenia mikcji		Niezbyt często
Oddawanie moczu w nocy	—	Niezbyt często	—	—
Częstomocz	Często	Niezbyt często
Zaburzenia czynności nerek	—	—	—	Nieznana
Ostra niewydolność nerek	Niezbyt często	—	—	Nieznana
Niewydolność nerek izaburzenie czynności nerek	—	—	Nieznana	Rzadko
Zaburzenia układu rozrodczego ipiersi	Impotencja	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Często
Ginekomastia		Niezbyt często	—	—
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania	Abazja, zaburzenia chodu	Niezbyt często	—	—	—
Osłabienie	Niezbyt często	Niezbyt często	—	Nieznana
Niepokój, złe samopoczucie	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Zmęczenie	Często	Często	Niezbyt często	—
Ból w klatce piersiowej nie związany z sercem	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Obrzęk	Często	Często	—	—
Ból	—	Niezbyt często	—	—
Gorączka	—	—	—	Nieznana
Badania diagnostyczne	Zwiększenie stężenia lipidów		—		Bardzo często
Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego wekrwi	Niezbyt często	—	—	—
Zwiększenie stężeniakwasu moczowego we krwi	Niezbyt często	—	—
Cukromocz				Rzadko
Zmniejszenie stężenia potasu we krwi	Niezbyt często	—	—	—
Zwiększenie stężeniapotasu we krwi	—	—	Nieznana	—
Zwiększenie masy ciała	Niezbyt często	Niezbyt często	—	—
Zmniejszenie masy ciała	—	Niezbytczęsto	—	—

Werapamil – działania niepożądane i skutki uboczne

Spis treści

Werapamil – ogólna charakterystyka działań niepożądanych

Najczęstsze działania niepożądane

Działania niepożądane występujące niezbyt często

Działania niepożądane występujące rzadko i bardzo rzadko

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

Możliwość zgłaszania działań niepożądanych

Podsumowanie: Werapamil – działania niepożądane, na które warto zwrócić uwagę

Tabela działań niepożądanych werapamilu według układów narządowych i częstości

Pytania i odpowiedzi

Jakie są najczęstsze działania niepożądane werapamilu?

Czy werapamil może powodować poważne działania niepożądane?

Czy działania niepożądane werapamilu zależą od dawki lub postaci leku?

Gdzie można zgłaszać działania niepożądane po werapamilu?

Objawy, które wymagają szczególnej uwagi

Interakcje z innymi lekami

Działania niepożądane a różne postaci leku

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgDawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgDawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgDawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgInterakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgInterakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mgInterakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Interakcje

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Isoptin 40, tabletki powlekane, 40 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Dawkowanie

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Interakcje

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Staveran 120, tabletki powlekane, 120 mg
Działania niepożądane