Ogólne zasady dawkowania szczepionki przeciw błonicy i tężcowi
Szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, znana także jako Vaccinum diphtheriae et tetani adsorbatum, jest stosowana głównie u dzieci w ramach Programu Szczepień Ochronnych1. Jej zadaniem jest wytworzenie odporności na błonicę i tężec poprzez podanie odpowiednich dawek toksoidów tych chorób2.
Standardowa dawka i częstotliwość podawania
- Jednorazowa dawka szczepionki wynosi 0,5 ml3.
- Szczepionka podawana jest w formie zawiesiny do wstrzykiwań, najczęściej głęboko podskórnie lub domięśniowo3.
- Zalecane miejsca podania to mięsień naramienny lub przednioboczna część uda3.
Schemat szczepienia podstawowego
- Pierwsza dawka: na przełomie 3. i 4. miesiąca życia.
- Druga dawka: w 5. miesiącu życia (6 tygodni po pierwszej dawce).
- Trzecia dawka: w 16–18. miesiącu życia (11–13 miesięcy po drugiej dawce).
Szczepienie przypominające
- Jedna dawka w 6. roku życia.
- Jeśli szczepienie nie zostało wykonane w 6. roku życia, należy je podać w 7. roku życia.
- U dzieci powyżej 7. roku życia stosuje się szczepionkę Td (z mniejszą zawartością toksoidu błoniczego)3.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
- Szczepionka stosowana jest u dzieci, które nie mogą być zaszczepione przeciw krztuścowi.
- U dzieci powyżej 7. roku życia należy zastosować inną szczepionkę – Td, ze względu na inną zawartość składników3.
Osoby starsze
Szczepionka DT nie jest przeznaczona dla osób dorosłych ani dla osób starszych – w tych grupach stosuje się szczepionkę Td lub inne preparaty dostosowane do wieku i wskazań3.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby
Brak szczegółowych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania szczepionki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub wątroby. Decyzję o szczepieniu w takich przypadkach podejmuje lekarz na podstawie indywidualnej oceny stanu zdrowia4.
Kobiety w ciąży i karmiące piersią
ChPL nie zawiera informacji o stosowaniu szczepionki DT w tej grupie pacjentek. Szczepionka jest przeznaczona głównie dla dzieci, a decyzję o ewentualnym podaniu dorosłym podejmuje lekarz indywidualnie3.
Zmiany dawkowania w zależności od wskazania
Schemat dawkowania szczepionki DT jest taki sam, niezależnie od wskazania – zarówno w szczepieniu podstawowym, jak i przypominającym, dawka wynosi 0,5 ml. Dawkowanie nie zależy od choroby przewlekłej ani innych czynników poza wiekiem i ewentualnymi przeciwwskazaniami do szczepionki przeciw krztuścowi3.
Maksymalna dawka dobowa i ryzyko przedawkowania
Nie określono maksymalnej dobowej dawki szczepionki DT, ponieważ jest ona dostępna w opakowaniach jednodawkowych. Przypadki przedawkowania są mało prawdopodobne5.
Podsumowanie dawkowania szczepionki przeciw błonicy i tężcowi u dzieci
| Grupa pacjentów | Schemat dawkowania |
|---|---|
| Dzieci 3–18 miesięcy (szczepienie podstawowe) | 3 dawki po 0,5 ml: 1. na przełomie 3/4 miesiąca, 2. w 5 miesiącu (6 tygodni po 1.), 3. w 16–18 miesiącu (11–13 miesięcy po 2.)3 |
| Dzieci 6–7 lat (szczepienie przypominające) | 1 dawka 0,5 ml w 6 roku życia (lub 7, jeśli nie wykonano wcześniej)3 |
| Dzieci powyżej 7 lat | Stosować szczepionkę Td3 |
| Dorośli, osoby starsze | Nie stosować DT, tylko szczepionki Td lub inne zgodnie z zaleceniami lekarza3 |
| Pacjenci z niewydolnością nerek/wątroby | Brak szczególnych zaleceń modyfikacji dawki4 |
| Kobiety w ciąży/karmiące piersią | Brak danych – decyzję podejmuje lekarz3 |













