Reklama
Z tego materiału dowiesz się:
  • Jakie substancje czynne zawiera wyciąg z kory mahoniowca i co decyduje o jego działaniu?
  • Czy mahoniowiec pomaga na łuszczycę i atopowe zapalenie skóry – co mówią badania kliniczne?
  • Jak stosuje się wyciąg z kory mahoniowca i w jakich stężeniach?
  • Kto powinien unikać mahoniowca i jakie leki mogą z nim wchodzić w interakcje?
  • Kiedy koniecznie skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem preparatu?

Co to jest mahoniowiec i co zawiera jego wyciąg z kory?

Mahoniowiec (Mahonia aquifolium), nazywany też winogronem oregońskim lub Berberis aquifolium, to wiecznie zielony krzew z rodziny berberysowatych. W celach leczniczych wykorzystuje się przede wszystkim wyciąg z kory – zarówno korzenia, jak i łodyg – znany pod nazwą INCI Mahonia aquifolium root extract. Charakterystyczny żółty kolor kory pochodzi od berberyny, alkaloidowego barwnika będącego jednocześnie głównym związkiem aktywnym rośliny8.

Kora mahoniowca zawiera kilka grup fitochemikaliów. Dominują alkaloidy izochinolinowe: berberyna, jatroryzynę, palmatynę, beraminę, magnoflorynę, oksyberberyną, kolumbaminę i korytuberyną910. Obok alkaloidów w korze obecne są fenolokwasy (m.in. kwas chlorogenowy) oraz polisacharydy wpływające na wydzielanie cytokin zapalnych1112. Badania HPLC wykazały, że w wyciągu z kory jatroryzynę wykrywa się w stężeniu ok. 1902 µg/mL, a berberynę – ok. 1294 µg/mL13.

Jak działa berberyna i inne alkaloidy mahoniowca?

Berberyna – główny alkaloid wyciągu – działa wielokierunkowo. Hamuje 5-lipooksygenazę (5-LOX) i cyklooksygenazę (COX), blokując syntezę mediatorów zapalenia: leukotrienów i prostaglandyny E2. Jednocześnie zmniejsza wydzielanie interleukiny-8 (IL-8) przez monocyty, ograniczając napływ komórek zapalnych do skóry4. Inne alkaloidy – oksyberberyna, kolumbamina i jatroryzynę – również hamują 5-LOX, wzmacniając efekt przeciwzapalny całego wyciągu10.

Ważnym mechanizmem w łuszczycy jest działanie antyproliferacyjne: berberyna wbudowuje się między nici DNA, blokując replikację i spowalniając nadmierny podział keratynocytów, co zmniejsza charakterystyczne pogrubienie naskórka i naciek z limfocytów T14. Bis-benzylizochinoliny wykazują z kolei właściwości antyoksydacyjne – neutralizują wolne rodniki i hamują peroksydację lipidów15.

Działanie przeciwdrobnoustrojowe wyciągu z kory mahoniowca:
  • Berberyna, palmatyna i berbamina wykazują aktywność antybakteryjną wobec patogenów jamy ustnej i skóry16.
  • Alkaloidy protoberberynowe (berberyna, palmatyna) hamują wzrost Candida spp. i dermatofitów17.
  • Izochinoliny z kory są aktywne wobec Malassezia spp. – grzyba odpowiedzialnego za łupież i łojotokowe zapalenie skóry18.
  • Minimalne stężenia hamujące wobec Propionibacterium acnes (bakterii trądzikowej) wynoszą 5–50 µg/mL19.
  • Badania in vitro wskazują na aktywność wobec E. coli i MRSA; dane te wymagają potwierdzenia w badaniach klinicznych20.

Czy wyciąg z kory mahoniowca pomaga na łuszczycę? Co mówią badania?

Spośród wszystkich zastosowań mahoniowca, leczenie łuszczycy pospolitej ma najlepsze udokumentowanie kliniczne. Badania prowadzono z użyciem 10-procentowego wyciągu z kory w postaci kremu lub maści. W randomizowanym badaniu z podwójną ślepą próbą z 2006 roku (n = 200) krem stosowany dwa razy dziennie przez trzy miesiące przyniósł istotnie statystycznie lepszą poprawę niż placebo; działania niepożądane ograniczyły się do wysypki lub pieczenia u nielicznych uczestników21.

W analizie trzech badań z 10-procentowym wyciągiem średnia redukcja wyniku PASI (wskaźnik nasilenia łuszczycy) wyniosła 3,2–4,2 punktu (p < 0,001), a działania niepożądane – pieczenie, świąd lub wysypka – obserwowano u nie więcej niż 1% uczestników2. Tolerancja była oceniana jako dobra lub bardzo dobra przez ponad 80% badanych5. Warto jednak pamiętać, że wyciąg z kory mahoniowca nie zastępuje standardowych leków dermatologicznych i – jak podkreślają opracowania – może być mniej skuteczny niż terapie konwencjonalne22.

Mahoniowiec w atopowym zapaleniu skóry i innych chorobach skóry

W otwartym badaniu z randomizacją (n = 42) krem z 10% wyciągiem z kory mahoniowca zastosowany przez 12 tygodni zmniejszył wynik EASI (wskaźnik nasilenia AZS) o 75% po 4 tygodniach, 91% po 8 tygodniach i 97% po 12 tygodniach (p < 0,0001); u czterech pacjentów wystąpił świąd lub pieczenie3. Dowody na skuteczność w innych wskazaniach – trądziku, grzybicy stóp, egzemie – są na razie wstępne lub niejednoznaczne i wymagają potwierdzenia w dobrze zaprojektowanych próbach klinicznych22.

W kosmetyce wyciąg z korzenia mahoniowca stosuje się w stężeniach 0,1–1% jako składnik łagodzący, antyoksydacyjny i chroniący przed skutkami promieniowania UV. Badania na skórze z uszkodzoną barierą naskórkową wykazały dobrą tolerancję z jedynie minimalnym ryzykiem uczulenia23.

WskazanieForma i stężeniePoziom dowodów
Łuszczyca pospolitaKrem/maść 10%, 2–3× dziennieKilka RCT, poprawa vs placebo21
Atopowe zapalenie skóryKrem 10%, 12 tygodniJedno otwarte RCT (n=42)3
Trądzik, grzybica, egzemaPreparaty miejscoweWstępne/niejednoznaczne22
Kosmetyka (łagodzenie, antyoksydacja)0,1–1% w formuleBadania na skórze z uszkodzoną barierą23
Interakcje lekowe i grupy ryzyka – ważne informacje:
  • Cyklosporyna: berberyna może hamować jej metabolizm (CYP3A4) i podnosić stężenie we krwi do poziomu toksycznego7.
  • Leki hipoglikemizujące: wyciąg może nasilać działanie obniżające poziom cukru we krwi, ryzyko hipoglikemii24.
  • Leki hipotensyjne: możliwe addytywne obniżenie ciśnienia krwi24.
  • Leki przeciwzakrzepowe: berberyna może spowalniać krzepnięcie krwi – ryzyko krwawień24.
  • Tetracykliny: wyciąg może zmniejszać ich wchłanianie – nie stosować jednocześnie25.
  • Substraty CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6: berberyna hamuje te enzymy, co może podnosić stężenie wielu leków26.
  • P-glikoproteina: wyciąg moduluje transport P-gp, wpływając na wchłanianie leków27.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Ciąża i karmienie piersią to bezwzględne przeciwwskazanie do doustnego stosowania wyciągu z kory mahoniowca. Berberyna może przenikać przez łożysko i uszkadzać płód, a przenikając do mleka matki – powodować uszkodzenia mózgu u noworodków, zwłaszcza wcześniaków z żółtaczką628. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania u dzieci7.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem mahoniowca (szczególnie doustnie), jeśli:

  • przyjmujesz cyklosporynę, leki immunosupresyjne, przeciwzakrzepowe, hipoglikemizujące lub hipotensyjne724,
  • chorujesz na ciężką niewydolność wątroby lub nerek – bezpieczeństwo nie zostało ustalone7,
  • masz zablokowany przewód żółciowy lub ostre zapalenie wątroby29,
  • cierpisz na niedobór G6PD – berberyna może powodować hemolizę29,
  • stosujesz tetracykliny lub inne antybiotyki (ryzyko zmniejszonego wchłaniania)25.

Przerwij stosowanie i skontaktuj się z lekarzem, jeśli przy miejscowym użyciu wyciągu pojawia się nasilone pieczenie, wysypka lub objawy alergii. W razie stosowania doustnego i wystąpienia silnych dolegliwości żołądkowych, żółtaczki lub objawów hipoglikemii (drżenie, zimne poty, zawroty głowy) – niezwłocznie zasięgnij porady medycznej.

Jak stosuje się wyciąg z kory mahoniowca?

We wszystkich badaniach klinicznych dotyczących łuszczycy i AZS stosowano 10-procentowy krem lub maść nakładane 2–3 razy dziennie na zmienione miejsca30. Nie przeprowadzono badań nad zależnością dawka–efekt, a dane dotyczące stosowania u dzieci i form doustnych są niewystarczające30. W kosmetyce wyciąg wchodzi w skład kremów, szamponów i preparatów przeciwstarzeniowych w stężeniu 0,1–1%23.

Berberyna jest słabo rozpuszczalna w wodzie, dlatego do przygotowania wyciągów (nalewek) tradycyjnie używa się alkoholu etylowego o wysokiej zawartości (60–80% ABV) lub octu jabłkowego jako alternatywy bezalkoholowej31. Na rynku dostępne są zarówno nalewki alkoholowe (stosunek surowca do rozpuszczalnika 1:3, ok. 45% alkoholu), jak i gliceryty – formy bezalkoholowe32. Dawki doustne podawane w tradycyjnej medycynie ziołowej (np. wywar 3–9 g kory 2–3 razy dziennie) nie mają potwierdzenia w badaniach klinicznych i powinny być stosowane wyłącznie pod nadzorem wykwalifikowanego specjalisty.

Jeśli rozważasz sięgnięcie po preparat z mahoniowcem – zacznij od formy miejscowej, gdzie profil bezpieczeństwa jest najlepiej udokumentowany. Przed zastosowaniem doustnym zawsze porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli przyjmujesz inne leki. Nie stosuj wyciągu jako substytutu przepisanego leczenia dermatologicznego bez konsultacji ze specjalistą. Przy zakupie sprawdź skład preparatu – szukaj standaryzowanego wyciągu z kory (nie tylko surowca) i potwierdzonego stężenia berberyny.

Pytania i odpowiedzi

Co to jest mahoniowiec i skąd pochodzi?

Mahoniowiec (Mahonia aquifolium), zwany też winogronem oregońskim, to wiecznie zielony krzew z rodziny berberysowatych, rosnący naturalnie w Ameryce Północnej. W lecznictwie i kosmetyce stosuje się wyciąg z kory jego korzeni i łodyg, bogaty w alkaloidy izochinolinowe8.

Jaki jest główny składnik aktywny wyciągu z kory mahoniowca?

Głównym składnikiem aktywnym jest berberyna – żółty alkaloid protoberberynowy nadający korze charakterystyczny kolor. Obok niej w wyciągu występują jatroryzynę, palmatyna, beraminę, magnofloryna i oksyberberyna910.

Na co pomaga wyciąg z kory mahoniowca?

Najlepiej udokumentowanym zastosowaniem jest miejscowe leczenie łuszczycy pospolitej i atopowego zapalenia skóry – kliniczne badania z randomizacją wykazały istotną poprawę przy stosowaniu 10-procentowego kremu. Dowody na skuteczność w trądziku, grzybicy i egzemie są wstępne i niejednoznaczne22.

W jakim stężeniu stosuje się krem z mahoniowcem na łuszczycę?

We wszystkich badaniach klinicznych używano 10-procentowego kremu lub maści z wyciągiem z kory mahoniowca, nakładanego 2–3 razy dziennie. Nie przeprowadzono badań nad innymi stężeniami ani zależnością dawka–efekt30.

Czy mahoniowiec jest bezpieczny w ciąży?

Nie – doustne stosowanie wyciągu z kory mahoniowca jest w ciąży przeciwwskazane. Berberyna może przenikać przez łożysko i uszkadzać płód, a przez mleko matki – powodować uszkodzenia mózgu u noworodków, szczególnie wcześniaków z żółtaczką628.

Czy mahoniowiec wchodzi w interakcje z lekami?

Tak – berberyna hamuje enzymy wątrobowe CYP3A4, CYP2C9 i CYP2D6 oraz moduluje P-glikoproteinę, co może zwiększać stężenie wielu leków we krwi. Szczególnie niebezpieczna jest interakcja z cyklosporyną (ryzyko toksyczności) i tetracyklinami (zmniejszone wchłanianie)726.

Czy mahoniowiec można stosować przy chorobach wątroby lub nerek?

Bezpieczeństwo mahoniowca u osób z ciężką niewydolnością wątroby lub nerek nie zostało ustalone. Przy ostrym zapaleniu wątroby i zablokowaniu dróg żółciowych stosowanie jest przeciwwskazane – przed użyciem skonsultuj się z lekarzem729.

Jakie działania niepożądane może wywołać krem z mahoniowcem?

Przy stosowaniu miejscowym działania niepożądane są rzadkie – pieczenie, świąd lub wysypka dotyczą nie więcej niż 1% użytkowników. Ogólna tolerancja jest dobra lub bardzo dobra u ponad 80% badanych5.

Czy mahoniowiec pomaga na atopowe zapalenie skóry (AZS)?

W jednym otwartym badaniu z randomizacją (n = 42) krem z 10% wyciągiem zmniejszył wynik EASI o 75% po 4 tygodniach i o 97% po 12 tygodniach (p < 0,0001). Wyniki są obiecujące, ale potrzeba większych badań, by w pełni potwierdzić skuteczność3.

Czy mahoniowiec działa na grzyby i bakterie?

Badania laboratoryjne (in vitro) wykazały aktywność alkaloidów mahoniowca wobec Candida spp., dermatofitów, Malassezia spp. i bakterii takich jak Propionibacterium acnes. Wyniki te nie są jednak w pełni potwierdzone w badaniach klinicznych na ludziach1718.

Jaka forma wyciągu z mahoniowca jest dostępna w aptece?

Na rynku dostępne są kremy i maści do stosowania miejscowego (10% wyciągu), nalewki alkoholowe (stosunek 1:3, ok. 45% alkoholu) oraz gliceryty – formy bezalkoholowe. W kosmetyce wyciąg wchodzi w skład kremów, szamponów i preparatów przeciwstarzeniowych w stężeniu 0,1–1%2332.

Czy mahoniowiec można stosować u dzieci?

Bezpieczeństwo stosowania mahoniowca u dzieci nie zostało ustalone. Brak danych klinicznych dotyczących tej grupy wiekowej – nie zaleca się stosowania bez konsultacji z lekarzem730.

Czy mahoniowiec wpływa na poziom cukru we krwi?

Berberyna – główny alkaloid mahoniowca – może obniżać poziom glukozy we krwi poprzez aktywację kinazy AMPK. Osoby przyjmujące leki przeciwcukrzycowe powinny zachować szczególną ostrożność i skonsultować stosowanie z lekarzem ze względu na ryzyko hipoglikemii2433.

Reklama
Reklama