Reklama
Z tego materiału dowiesz się:
  • Jakie substancje aktywne zawiera kardiospermum zielone i które z nich są najlepiej zbadane?
  • Do czego tradycyjnie stosowano tę roślinę i co mówią na ten temat badania naukowe?
  • Jak działa wyciąg z kardiospermum na skórę i stany zapalne?
  • Kto powinien zachować ostrożność lub skonsultować stosowanie preparatów z kardiospermum?

Co to jest kardiospermum zielone i skąd pochodzi?

Kardiospermum zielone (Cardiospermum halicacabum L.) to wieloletnie pnącze z rodziny Sapindaceae, rosnące dziko w tropikalnych i subtropikalnych strefach Azji, Afryki i obu Ameryk. W Polsce znane jest przede wszystkim jako składnik preparatów dermatologicznych. Roślina bywa też nazywana „balonikowym winoroślą” – od charakterystycznych, rozdętych owocostanów przypominających małe balony. Całe ziele, korzenie i liście mają ugruntowane miejsce w ajurwedzie i tradycyjnej medycynie chińskiej8.

W Indiach roślina funkcjonuje pod nazwą „mudakathan” i od wieków stosowana jest przy reumatyzmie, sztywności kończyn i nerwobólach9. W Azji Południowo-Wschodniej korzeń uchodzi za środek moczopędny, napotny i wymiotny, a liście przykłada się zewnętrznie przy bólach reumatycznych i bólach głowy10. Tak szeroki wachlarz tradycyjnych zastosowań skłonił badaczy do poszukiwania substancji odpowiedzialnych za te właściwości.

Jakie substancje aktywne zawiera wyciąg z kardiospermum?

Wyciąg z kardiospermum zielonego to mieszanina wielu grup związków bioaktywnych. Najlepiej poznane i najszerzej opisane są flawonoidy – apigenina, luteolina, kwercetyna, kemferol i ich glikozydy (np. apigenino-7-O-glukuronid, rutyna, chryzoriol)1. To właśnie tym polifenolom przypisuje się znaczną część właściwości przeciwzapalnych i antyoksydacyjnych rośliny.

Obok flawonoidów w surowcu obecne są21112:

  • Saponiny triterpenowe – odpowiedzialne m.in. za właściwości moczopędne i detergentowe.
  • Garbniki hydrolizowalne – o potencjalnym działaniu ściągającym i przeciwdrobnoustrojowym.
  • Alkaloidy – w tym berberyna (wykazująca aktywność hamującą enzymy DPP-IV i α-amylazę) oraz kardiospermin (glikozyd cyjanogenny izolowany z korzenia).
  • Fitosterole – β-sitosterol i jego D-glukozyd, o działaniu zbliżonym do kortykosteroidów.
  • Quebrachitol – alkohol o strukturze zbliżonej do inozytolu.
  • Kwasy fenolowe – kwas p-kumarowy, galusowy, wanilinowy, ferulowy.
  • Terpeny i triterpenoidy – wykazujące aktywność przeciwzapalną w modelach zwierzęcych.

Nasiona zawierają też olej bogaty w kwas erukowy (43%), oleinowy (30%) i eikozanowy (12%)12. Skład wyciągu zależy od użytego rozpuszczalnika i sposobu ekstrakcji – ekstrakty wodne zawierają więcej węglowodanów, glikozydów i saponin, a chloroformowe – alkaloidów i steroidów13.

Warto wiedzieć o saponinach: Saponiny obecne w kardiospermum mogą wykazywać działanie hemolityczne (niszczące krwinki czerwone) przy podaniu bezpośrednio do krwioobiegu. Doustnie są znacznie bezpieczniejsze, bo słabo wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Mimo to preparaty do spożycia wewnętrznego z roślin bogatych w saponiny powinny być stosowane z ostrożnością – szczególnie przez osoby z chorobami wątroby lub nerek. Zewnętrzne stosowanie wyciągu (kremy, żele) jest uważane za bezpieczniejsze, jednak również wymaga zachowania podstawowych zasad ostrożności7.

Jak działa kardiospermum – mechanizmy działania przeciwzapalnego

Najlepiej udokumentowaną właściwością wyciągów z kardiospermum jest działanie przeciwzapalne. W badaniach laboratoryjnych na komórkach makrofagów (linia RAW264.7) ekstrakty etanolowe hamowały ekspresję COX-2 (cyklooksygenazy-2), TNF-α (czynnika martwicy nowotworów) oraz iNOS (syntazy tlenku azotu) – wszystko to poprzez regulację szlaku NF-κB34. Warto podkreślić, że hamowanie COX-2 przy zachowaniu aktywności COX-1 jest mechanizmem zbliżonym do selektywnych leków przeciwzapalnych, choć badania prowadzono wyłącznie in vitro.

W modelach zwierzęcych (szczury) ekstrakty etanolowe podawane doustnie w dawkach 250 i 500 mg/kg znacząco zmniejszały obrzęk wywołany karageniną oraz granulomę bawełnianą (p < 0,001)14. Dla porównania – działanie przeciwartretyczne ekstraktu liściowego (125 i 250 mg/kg) wykazano w modelu reumatoidalnego zapalenia stawów wywołanego adjuwantem Freunda, przy czym wyższa dawka dawała istotnie lepszy efekt. Wszystkie te dane dotyczą modeli zwierzęcych i badań komórkowych – nie można ich bezpośrednio przekładać na skuteczność u ludzi.

Prawdopodobnym mechanizmem działania przeciwzapalnego jest też hamowanie fosfolipazy II (ograniczające dostępność kwasu arachidonowego) oraz stabilizacja błon lizosomalnych15. Apigenina i luteolina – dwa kluczowe flawonoidy rośliny – są wskazywane jako substancje działające przez wiele szlaków kardioprotekcyjnych16.

Kardiospermum na skórę – co mówią badania?

Zewnętrzne stosowanie wyciągu z kardiospermum to dziś najlepiej udokumentowane zastosowanie tej rośliny w praktyce aptecznej. Fitosterole zawarte w roślinie – zwłaszcza β-sitosterol – wykazują działanie zbliżone do kortykosteroidów, łagodząc zaczerwienienie, świąd i stany zapalne skóry5. Preparaty z wyciągiem są stosowane w egzemie (atopowym zapaleniu skóry), neurodermicie i świądzie.

Istotną zaletą podkreślaną w przeglądach jest to, że wyciąg nie powoduje powstawania krwiaków i może być stosowany długotrwale – co odróżnia go od miejscowych kortykosteroidów17. Tradycyjnie liście rośliny przykładano jako okłady przy obrzękach i bólach reumatycznych, a sok z liści służył jako lek na ból ucha18. W Azji pasta z liści i czosnku stosowana była przy problemach skórnych – trądziku, łuszczycy, świądzie – a olej sezamowy z wyciągiem przy egzemie i świerzbie19.

Tradycyjne zastosowania a współczesna nauka: Wiele tradycyjnych zastosowań kardiospermum (przy reumatyzmie, bólu stawów, biegunkach, gorączce, ukąszeniach węży) ma pewne potwierdzenie w badaniach przedklinicznych. Jednak większość danych pochodzi z modeli in vitro i na zwierzętach. Jak zaznaczają autorzy przeglądów naukowych, wiele z tych zastosowań wciąż czeka na weryfikację w dobrze zaprojektowanych badaniach klinicznych z udziałem ludzi620. Nie stosuj preparatów z kardiospermum jako zamiennika leczenia przepisanego przez lekarza.

Inne badane właściwości wyciągu z kardiospermum

Badania laboratoryjne i doświadczenia na zwierzętach sugerują szereg innych aktywności biologicznych wyciągu, jednak wszystkie wymagają potwierdzenia w badaniach klinicznych:

  • Działanie przeciwutleniające: Ekstrakt metanolowy wykazywał aktywność antyoksydacyjną w testach in vitro (DPPH, zmiatanie rodników nadtlenkowych i tlenku azotu, chelatowanie jonów żelaza)21.
  • Działanie przeciwbiegunkowe: Ekstrakty alkoholowe i wodne z liści zmniejszały częstość wypróżnień i sekrecję jelitową w modelach biegunki u zwierząt22.
  • Działanie przeciwcukrzycowe: Ekstrakt metanolowy hamował dyfuzję glukozy in vitro; flawonoidy z liści zwiększały aktywność glukokinazy i hamowały glukoneogenezę w wątrobie szczurów2324.
  • Działanie przeciwdrgawkowe: Frakcja eterowo-naftowa wykazywała aktywność przeciwdrgawkową w modelu wstrząsów elektrycznych u szczurów25; ekstrakt alkoholowy z korzenia opóźniał onset drgań klonicznych i tonicznych u myszy26.
  • Działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze: Ekstrakty wykazywały aktywność wobec E. coli, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus opornego na metycylinę (MRSA), Candida albicans i Aspergillus niger w warunkach laboratoryjnych2728.
  • Działanie neuroprotekcyjne: Ekstrakt metanolowy zmniejszał aktywność acetylocholinesterazy w mózgu i poprawiał pamięć u zwierząt laboratoryjnych29.

Powtarzamy: wszystkie powyższe efekty zaobserwowano w modelach przedklinicznych. Nie oznacza to, że kardiospermum leczy te schorzenia u ludzi.

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Preparaty z wyciągiem z kardiospermum stosowane zewnętrznie (kremy, żele na skórę) są na ogół dobrze tolerowane. Mimo to istnieją sytuacje, w których przed użyciem lub w trakcie stosowania powinieneś skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą:

  • Ciąża i karmienie piersią – brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa; tradycyjne zastosowania obejmowały m.in. działanie pobudzające macicę (emmenagogum), co wymaga ostrożności18.
  • Choroby wątroby lub nerek – saponiny i alkaloidy mogą obciążać te narządy przy dłuższym stosowaniu doustnym7.
  • Leki obniżające ciśnienie krwi – ekstrakty wykazywały działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie) w modelach zwierzęcych, potencjalnie addytywne z lekami na nadciśnienie15.
  • Leki przeciwcukrzycowe – ze względu na obserwowane działanie hipoglikemizujące wyciągu jednoczesne stosowanie może nasilać efekt leków24.
  • Reakcja alergiczna skóry – jeśli po nałożeniu preparatu pojawi się nasilone zaczerwienienie, pęcherze lub pieczenie, przerwij stosowanie i skonsultuj się z dermatologiem.
  • Brak poprawy po 2–4 tygodniach – przy egzemie lub innych schorzeniach skóry brak efektu jest wskazaniem do wizyty u lekarza.
  • Dzieci poniżej 12. roku życia – stosowanie bez konsultacji z pediatrą jest niezalecane ze względu na brak badań klinicznych w tej grupie wiekowej.

Pamiętaj, że kardiospermum zielone nie jest lekiem zarejestrowanym do leczenia konkretnych chorób – to surowiec roślinny o udokumentowanym tradycyjnym zastosowaniu i wstępnych danych przedklinicznych. Nie zastępuje terapii zaleconej przez lekarza.

Jeśli rozważasz preparaty z wyciągiem z kardiospermum – zacznij od konsultacji z farmaceutą, który pomoże dobrać odpowiednią formę i oceni, czy nie ma przeciwwskazań w Twoim przypadku. Zewnętrzne preparaty dermatologiczne stosuj zgodnie z ulotką. Przy stosowaniu doustnym (herbatki, suplementy) zachowaj szczególną ostrożność i nie przekraczaj zalecanych dawek producenta.

Pytania i odpowiedzi

Czym jest kardiospermum zielone i jak inaczej się je nazywa?

Kardiospermum zielone (Cardiospermum halicacabum L.) to tropikalne pnącze z rodziny Sapindaceae, znane też jako „balonikowe winorosla”, „love-in-a-puff” lub „heart seed”. W ajurwedzie bywa nazywane „mudakathan”8.

Jakie substancje aktywne zawiera wyciąg z kardiospermum?

Wyciąg zawiera flawonoidy (apigeninę, luteolinę, kwercetynę, kemferol i ich glikozydy), saponiny triterpenowe, garbniki hydrolizowalne, alkaloidy (m.in. berberynę), fitosterole (β-sitosterol), quebrachitol i kwasy fenolowe1212.

Na co stosuje się preparaty z kardiospermum?

Zewnętrznie preparaty z wyciągiem stosuje się przy egzemie, świądzie, zaczerwienieniu i neurodermicie. Tradycyjnie roślina była używana przy reumatyzmie, bólach stawów, gorączce i biegunkach, choć kliniczne potwierdzenie tych zastosowań u ludzi jest ograniczone530.

Jak działa kardiospermum na stany zapalne?

W badaniach komórkowych ekstrakty etanolowe hamowały ekspresję COX-2, TNF-α i iNOS przez szlak NF-κB. W modelach zwierzęcych dawki 250–500 mg/kg istotnie zmniejszały obrzęk wywołany karageniną314. Są to wyniki badań przedklinicznych, nie klinicznych.

Czy kardiospermum jest bezpieczne przy długotrwałym stosowaniu na skórę?

Zewnętrzne preparaty dermatologiczne z wyciągiem z kardiospermum są uważane za dobrze tolerowane i mogą być stosowane długotrwale – nie powodują powstawania krwiaków typowych dla miejscowych kortykosteroidów17. Jeśli pojawi się reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie.

Czy kardiospermum można stosować w ciąży?

Nie zaleca się stosowania preparatów z kardiospermum w ciąży bez konsultacji z lekarzem – tradycyjnie roślina była używana jako środek pobudzający macicę (emmenagogum), co może stanowić ryzyko18. Brak danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży.

Czy kardiospermum wchodzi w interakcje z lekami?

W modelach zwierzęcych ekstrakty wykazywały działanie hipotensyjne i hipoglikemizujące, co może nasilać efekt leków na nadciśnienie i cukrzycę1524. Jeśli przyjmujesz leki na te schorzenia, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed użyciem suplementów z kardiospermum.

Czy kardiospermum ma działanie przeciwutleniające?

Tak – ekstrakt metanolowy wykazywał w testach in vitro zdolność do zmiatania wolnych rodników (DPPH, rodniki nadtlenkowe i tlenku azotu) oraz chelatowania jonów żelaza21. Są to wyniki badań laboratoryjnych, nie klinicznych.

Czy kardiospermum działa na ból stawów i reumatyzm?

W modelach zwierzęcych ekstrakt etanolowy z liści (125–250 mg/kg) zmniejszał nasilenie zapalenia stawów wywołanego adjuwantem Freunda w sposób zależny od dawki. Tradycyjnie roślina była szeroko stosowana przy reumatyzmie, jednak brak potwierdzenia skuteczności w badaniach klinicznych u ludzi.

Czy kardiospermum pomaga przy biegunkach?

W modelach zwierzęcych ekstrakty alkoholowe i wodne z liści zmniejszały częstość wypróżnień, masę mokrego kału i propulsję jelitową22. Tradycyjne stosowanie odwaru z liści przy biegunce i czerwonce jest szeroko udokumentowane, jednak brak badań klinicznych u ludzi.

Jaką formę preparatów z kardiospermum można znaleźć w aptece?

W aptekach dostępne są głównie zewnętrzne preparaty dermatologiczne (kremy, żele) zawierające wyciąg z kardiospermum zielonego – stosowane przy egzemie i świądzie. Surowiec roślinny (ziele) oraz suplementy doustne mogą być dostępne w sklepach zielarskich5.

Czy kardiospermum ma działanie przeciwbakteryjne?

W warunkach laboratoryjnych ekstrakty wykazywały aktywność wobec Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa i Streptococcus spp., a także wobec opornego na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA)27. Wyniki te nie przekładają się bezpośrednio na leczenie zakażeń u ludzi.

Czy saponiny w kardiospermum są bezpieczne?

Saponiny triterpenowe zawarte w roślinie są słabo wchłaniane z przewodu pokarmowego i doustnie są na ogół bezpieczne dla ssaków. Jednak przy podaniu pozajelitowym mogą wykazywać działanie hemolityczne – dlatego preparaty dożylne z saponinami są niedopuszczalne7.

Reklama
Reklama