Menu

Dobutamina – przeciwwskazania

Dobutamina to lek stosowany głównie w leczeniu ostrej niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego, poprawiający siłę skurczu serca. Chociaż jej działanie może być ratujące życie, istnieją sytuacje, w których jej podanie jest przeciwwskazane. Poznaj szczegółowo, kiedy nie należy jej stosować, a kiedy wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności oraz jak dobór postaci i dawki wpływa na bezpieczeństwo leczenia.

Spis treści

Wprowadzenie do przeciwwskazań stosowania dobutaminy

Dobutamina jest substancją czynną należącą do grupy leków nasercowych, działających przede wszystkim poprzez pobudzanie receptorów adrenergicznych w sercu¹². Jej głównym zadaniem jest zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego i poprawa rzutu serca, co wykorzystuje się w leczeniu ostrej niewydolności krążenia, szczególnie w przebiegu zawału serca, po zabiegach kardiochirurgicznych czy we wstrząsie kardiogennym³⁴.

Chociaż dobutamina może być bardzo skuteczna, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe. W niektórych przypadkach lek ten jest bezwzględnie przeciwwskazany – oznacza to, że nie wolno go podawać pod żadnym pozorem, gdyż może to prowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. Istnieją także przeciwwskazania względne, gdzie podanie leku wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka. Ponadto, są sytuacje, w których dobutaminę można stosować, ale należy zachować szczególną ostrożność i ścisły nadzór nad pacjentem⁵⁶.

Przeciwwskazania bezwzględne

Nadwrażliwość na dobutaminę lub substancje pomocnicze – u osób uczulonych na dobutaminę lub inne składniki leku, podanie może wywołać reakcję alergiczną, która może być bardzo groźna dla zdrowia, a nawet życia⁷⁸.
Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory – w tej chorobie serca podanie dobutaminy może nasilić utrudnienie odpływu krwi z serca i pogorszyć stan pacjenta⁸.
Hipertroficzne zwężenie zastawki aorty – podobnie jak wyżej, zwiększenie siły skurczu serca przez dobutaminę może prowadzić do groźnych powikłań, takich jak nagły wzrost ciśnienia i zaburzenia rytmu serca⁸.
Guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma) – dobutamina może wywołać gwałtowne uwolnienie hormonów z guza, prowadząc do bardzo wysokiego ciśnienia tętniczego i innych powikłań⁷.
Leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – jednoczesne stosowanie dobutaminy i IMAO może prowadzić do ciężkich zaburzeń ciśnienia tętniczego i rytmu serca⁷.

Przeciwwskazania względne

W niektórych sytuacjach dobutamina może być stosowana jedynie po bardzo dokładnej ocenie ryzyka przez lekarza i pod ścisłym nadzorem:

Tamponada serca – mechaniczna przeszkoda w napełnianiu serca sprawia, że dobutamina nie przyniesie oczekiwanej poprawy, a może nawet zaszkodzić⁹¹⁰.
Idiopatyczne przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty – podobnie jak wyżej, stosowanie dobutaminy w tej sytuacji jest ryzykowne⁹¹⁰.
Ostry zawał mięśnia sercowego – szczególna ostrożność jest wymagana, ponieważ dobutamina może nasilić niedokrwienie serca, prowadząc do bólu dławicowego, zaburzeń rytmu czy nawet powikłań zagrażających życiu⁹⁶.
Trzepotanie lub migotanie przedsionków – dobutamina może powodować szybką akcję komór serca, co może być niebezpieczne⁹⁶.
Testy wysiłkowe z dobutaminą – nie zaleca się stosowania dobutaminy u osób z niestabilną dławicą piersiową, blokiem odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, poważnymi wadami zastawkowymi serca, niedrożnością odpływu aortalnego oraz innymi poważnymi chorobami serca, które mogłyby zwiększyć ryzyko powikłań¹¹.

Ważne: Monitorowanie podczas stosowania dobutaminy

W trakcie leczenia dobutaminą niezbędne jest stałe monitorowanie pracy serca, ciśnienia tętniczego i zapisu EKG, zwłaszcza na początku terapii lub podczas zmiany dawkowania.
W razie wystąpienia przyspieszenia akcji serca, wzrostu ciśnienia lub zaburzeń rytmu serca, należy natychmiast zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie leku.
U dzieci reakcje hemodynamiczne mogą różnić się od dorosłych – szybciej pojawia się przyspieszenie tętna i wzrost ciśnienia, a ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może się zwiększyć, zwłaszcza u niemowląt.
W przypadku osób wcześniej leczonych beta-adrenolitykami, reakcja na dobutaminę może być mniej przewidywalna, dlatego konieczna jest szczególna ostrożność.

Zachowaj szczególną ostrożność

Niektóre grupy pacjentów wymagają szczególnej uwagi podczas stosowania dobutaminy, nawet jeśli nie mają bezwzględnych przeciwwskazań do jej podania:

Pacjenci z ciężką chorobą wieńcową – u tych osób dobutamina może zaostrzyć objawy niedokrwienia serca, szczególnie jeśli pojawi się przyspieszenie tętna lub wzrost ciśnienia tętniczego. Należy unikać znacznego przyspieszenia czynności serca i zwiększenia ciśnienia¹².
Pacjenci z niskim ciśnieniem tętniczym (wstrząs kardiogenny) – przed rozpoczęciem leczenia dobutaminą należy wyrównać objętość krwi, np. przez podanie osocza lub krwi. Lek powinien być stosowany ostrożnie, a dawka dostosowywana do reakcji organizmu¹³¹⁴.
Pacjenci po zawałach serca – ryzyko pęknięcia serca podczas echokardiografii obciążeniowej z dobutaminą jest wyższe, zwłaszcza w okresie rekonwalescencji po przebytym niedawno zawale¹¹.
Pacjenci z zaburzeniami rytmu serca – dobutamina może wywołać lub nasilić arytmie, zwłaszcza dodatkowe skurcze komorowe, a w rzadkich przypadkach groźne zaburzenia rytmu⁵⁶.
Dzieci i niemowlęta – u dzieci hemodynamiczne skutki podania dobutaminy mogą być inne niż u dorosłych, dlatego dawka powinna być dobierana indywidualnie, a leczenie prowadzone pod ścisłym nadzorem¹⁵¹⁶¹⁷.

Najważniejsze przeciwwskazania do stosowania dobutaminy

Dobutamina nie powinna być stosowana u osób z nadwrażliwością na tę substancję lub jej składniki pomocnicze oraz u osób z niektórymi chorobami serca, jak kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory i hipertroficzne zwężenie zastawki aorty.
Przeciwwskazaniem jest także guz chromochłonny nadnerczy oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy.
W przypadku mechanicznych przeszkód w napełnianiu lub opróżnianiu komór serca, np. tamponady serca, lek ten może nie tylko nie pomóc, ale nawet zaszkodzić.
W niektórych stanach, takich jak ostry zawał serca, trzepotanie czy migotanie przedsionków, dobutaminę można stosować tylko pod ścisłym nadzorem i po ocenie ryzyka przez lekarza.

Tabela podsumowująca

Przeciwwskazanie	Typ (bezwzględne/względne)
Nadwrażliwość na dobutaminę lub substancje pomocnicze	Przeciwwskazane
Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory	Przeciwwskazane
Hipertroficzne zwężenie zastawki aorty	Przeciwwskazane
Guz chromochłonny nadnerczy	Przeciwwskazane
Leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)	Przeciwwskazane
Tamponada serca	Należy zachować ostrożność
Idiopatyczne przerostowe podzastawkowe zwężenie aorty	Należy zachować ostrożność
Ostry zawał mięśnia sercowego	Należy zachować ostrożność
Trzepotanie lub migotanie przedsionków	Należy zachować ostrożność
Testy wysiłkowe z dobutaminą u pacjentów z określonymi chorobami serca	Należy zachować ostrożność

Dobutamina – ostrożność i indywidualne podejście w leczeniu

Dobutamina jest lekiem o dużym znaczeniu w leczeniu ostrej niewydolności serca, jednak jej stosowanie wymaga dokładnej analizy stanu pacjenta. W wielu przypadkach istnieją przeciwwskazania bezwzględne, które całkowicie wykluczają jej podanie, ale także szereg sytuacji, w których decyzja o zastosowaniu leku powinna być podejmowana indywidualnie i pod ścisłą kontrolą medyczną. Szczególna ostrożność jest wskazana zwłaszcza u dzieci, pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, niedokrwieniem mięśnia sercowego czy po przebytych zawałach. Właściwe monitorowanie oraz dobór dawki pozwalają na zwiększenie bezpieczeństwa terapii dobutaminą, jednak decyzja o jej podaniu zawsze powinna być dobrze przemyślana i poparta oceną ryzyka oraz korzyści dla pacjenta⁵¹²⁶.

Pytania i odpowiedzi

Jakie są bezwzględne przeciwwskazania do stosowania dobutaminy?

Bezwzględne przeciwwskazania to: nadwrażliwość na dobutaminę lub jej składniki, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hipertroficzne zwężenie zastawki aorty, guz chromochłonny nadnerczy oraz leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO).

Czy dobutaminę można stosować u dzieci?

Tak, dobutaminę można stosować u dzieci, ale reakcje mogą być silniejsze niż u dorosłych, dlatego konieczny jest ścisły nadzór i indywidualne dostosowanie dawki.

W jakich chorobach serca należy zachować ostrożność przy stosowaniu dobutaminy?

Ostrożność należy zachować u osób z ostrym zawałem serca, trzepotaniem lub migotaniem przedsionków, mechanicznymi przeszkodami w sercu (np. tamponada), po niedawnym zawale serca oraz w chorobie wieńcowej.

Czy dobutamina może być podawana razem z beta-blokerami?

Dobutamina może być podawana pacjentom leczonym beta-blokerami, ale jej działanie może być osłabione i konieczne jest ścisłe monitorowanie.

Dobutamina u dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży dobutamina może powodować silniejsze przyspieszenie tętna i wzrost ciśnienia tętniczego niż u dorosłych. U niemowląt poniżej 1. roku życia ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może nie zmniejszyć się, a nawet wzrosnąć. Działanie hipotensyjne obserwuje się częściej u dorosłych niż u dzieci, dlatego leczenie u najmłodszych wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i dostosowania dawki¹⁵¹⁶¹⁷.

Interakcje dobutaminy z innymi lekami

Dobutaminy nie wolno stosować razem z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), gdyż może to prowadzić do ciężkich zaburzeń ciśnienia i rytmu serca. U pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki reakcja na dobutaminę może być mniej przewidywalna i konieczna jest ścisła obserwacja. Działanie inotropowe dobutaminy może być osłabione przez beta-blokery⁷¹⁸¹⁰.

Testy wysiłkowe z dobutaminą – szczególne ryzyko

Testy wysiłkowe z dobutaminą powinny być wykonywane wyłącznie przez doświadczonych lekarzy i tylko u odpowiednio wyselekcjonowanych pacjentów. U osób z niestabilną dławicą piersiową, poważnymi wadami zastawkowymi czy po niedawnym zawale serca istnieje ryzyko poważnych powikłań, takich jak pęknięcie serca czy zespół takotsubo¹¹¹⁹.

Zobacz również:

Dawkowanie leku

Dobutamina jest lekiem podawanym w formie ciągłego wlewu dożylnego, stosowanym głównie w ostrych stanach niewydolności serca. Dawkowanie tej substancji jest ściśle indywidualizowane, zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz reakcji na leczenie. Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych podczas terapii. Poznaj szczegółowe zasady dawkowania dobutaminy, aby lepiej zrozumieć jej zastosowanie w praktyce klinicznej.

czytaj więcej ❯❯

Działania niepożądane i skutki uboczne

Dobutamina to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu niewydolności serca i stanach wymagających pobudzenia pracy serca. Choć jej działanie może przynieść szybkie korzyści w stanach zagrożenia życia, towarzyszyć temu mogą działania niepożądane – zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Występowanie i rodzaj tych działań zależy od dawki, długości stosowania, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa dobutaminy, aby lepiej zrozumieć potencjalne ryzyko związane z jej stosowaniem.

czytaj więcej ❯❯

Mechanizm działania

Dobutamina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ostrych zaburzeń pracy serca, zwłaszcza gdy serce nie jest w stanie efektywnie pompować krwi. Jej mechanizm działania polega na wzmacnianiu skurczu mięśnia sercowego i poprawie przepływu krwi, co jest szczególnie ważne w sytuacjach zagrożenia życia. Dobutamina działa szybko po podaniu dożylnym, a jej efekty i czas działania zależą od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz dawkowania.

czytaj więcej ❯❯

Porównanie substancji czynnych

Dobutamina, dopamina i milrynon to substancje czynne wykorzystywane w stanach zagrożenia życia związanych z niewydolnością serca lub ostrymi zaburzeniami krążenia. Choć należą do tej samej grupy leków wspomagających pracę serca, różnią się mechanizmem działania, zakresem zastosowań oraz bezpieczeństwem stosowania w różnych grupach pacjentów. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi lekami, ich zastosowanie w terapii oraz istotne kwestie dotyczące bezpieczeństwa.

czytaj więcej ❯❯

Profil bezpieczeństwa

Dobutamina to substancja stosowana wyłącznie w warunkach szpitalnych, najczęściej w leczeniu ostrych stanów sercowych. Jej bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, choroby towarzyszące oraz indywidualna reakcja organizmu. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania dobutaminy, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, dzieci, kobiet w ciąży oraz pacjentów z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u dzieci

Dobutamina jest lekiem ratującym życie, stosowanym również u dzieci w określonych, poważnych stanach związanych z niewydolnością serca. Bezpieczeństwo jej użycia w tej grupie pacjentów wymaga szczególnej uwagi i ścisłego monitorowania. Poznaj kluczowe informacje o stosowaniu dobutaminy u dzieci, w tym wskazania, dawkowanie oraz możliwe zagrożenia i różnice w działaniu leku w porównaniu do dorosłych.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie u kierowców

Dobutamina to lek stosowany głównie w szpitalach, podawany w postaci infuzji dożylnej. Ze względu na swoje wskazania i sposób użycia, nie wpływa ona na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Warto wiedzieć, dlaczego tak jest oraz jak specyfika stosowania dobutaminy sprawia, że temat bezpieczeństwa za kierownicą nie dotyczy osób otrzymujących ten lek.

czytaj więcej ❯❯

Stosowanie w ciąży

Dobutamina jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu niewydolności serca i wstrząsu kardiogennego, jednak jej użycie w ciąży i podczas karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dostępne dane nie pozwalają jednoznacznie określić jej bezpieczeństwa w tych okresach, dlatego decyzję o zastosowaniu zawsze powinien podjąć lekarz, uwzględniając potencjalne korzyści i ryzyko. Warto poznać zalecenia dotyczące stosowania dobutaminy u kobiet w ciąży i matek karmiących.

czytaj więcej ❯❯

Wskazania – na co działa?

Dobutamina to lek stosowany w stanach nagłych, gdy serce wymaga wsparcia, by skuteczniej pompować krew. Najczęściej używa się jej u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, w tym także u dzieci. Dobutamina pomaga poprawić pracę serca w poważnych sytuacjach, takich jak zawał serca, wstrząs kardiogenny czy po operacjach na sercu.

czytaj więcej ❯❯

Rzedawkowanie substancji

Dobutamina jest lekiem stosowanym głównie w leczeniu niewydolności serca, podawanym w formie dożylnej infuzji. Chociaż jest nieoceniona w stanach zagrożenia życia, jej przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń pracy serca i innych niepożądanych objawów. Objawy przedawkowania zależą od dawki i szybkości podania, a w przypadku ich wystąpienia konieczne jest szybkie przerwanie infuzji oraz intensywne monitorowanie pacjenta.

czytaj więcej ❯❯

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO Dobutamin Sandoz, 250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 fiolka zawiera 250 mg dobutaminy (Dobutaminum) w postaci 280 mg dobutaminy chlorowodorku. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Proszek do sporządzania roztworu do infuzji
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Dobutamina jest stosowana w przypadku, gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego (zwiększenia siły skurczu mięśnia sercowego) u pacjentów z ostrą niewydolnością krążenia spowodowaną zaburzeniami kurczliwości mięśnia sercowego, ze zmniejszeniem rzutu serca i zwiększeniem ciśnienia płucnego. Takie zaburzenia mogą wystąpić w przebiegu zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii, po zabiegach kardiochirurgicznych, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Dzieci i młodzież: Stosowanie dobutaminy jest wskazane u dzieci i młodzieży (od noworodków do 18. roku życia), gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego u pacjentów ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii i, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie dobutaminy należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta. Dorośli U większości pacjentów pożądaną reakcję uzyskuje się po zastosowaniu dobutaminy w dawce od 2,5 do 10 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie stosowano dobutaminę w dawkach do 40 mikrogramów/kg mc./min. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży (od noworodków do 18. roku życia) zaleca się stosowanie dawki początkowej 5 mikrogramów/kg mc./min. do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie odpowiedź uzyskuje się po podaniu małej dawki, wynoszącej od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg mc./min. Dowiedziono, że minimalne dawki skuteczne u dzieci są większe niż u dorosłych. Podczas stosowania większych dawek dobutaminy należy zachować szczególną ostrożność, gdyż maksymalne dawki tolerowane w leczeniu dzieci są mniejsze od dawek stosowanych u dorosłych.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardię) obserwowano po podaniu dobutaminy w dawkach równych lub większych niż 7,5 mikrograma/kg mc./min. Szybkie ustąpienie działań niepożądanych można uzyskać przez zmniejszenie szybkości infuzji lub jej przerwanie. Wśród pacjentów pediatrycznych notowano dużą zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu, co wskazuje, że nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci i dawkę tę należy ustalać biorąc pod uwagę przypuszczalnie węższy niż u dorosłych przedział terapeutyczny. Poniższe tabele przedstawiają zależność szybkości infuzji od dawki produktu leczniczego. Podawanie za pomocą infuzyjnych pomp strzykawkowych Roztwór 250 mg dobutaminy (1 fiolka) w 50 ml* Dawka Masa ciała 50 kg 70 kg 90 kg Szybkość infuzji ml/godz.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
ml/min mała 2,5 mikrograma/kg mc./min 1,5 0,025 2,1 0,035 2,7 0,045 średnia 5 mikrogramów/kg mc./min 3,0 0,05 4,2 0,07 5,4 0,09 duża 10 mikrogramów/kg mc./min 6,0 0,10 8,4 0,14 10,8 0,18 * Podczas stosowania dwukrotnie większego stężenia dobutaminy, tzn. 500 mg (2 fiolki) dobutaminy w 50 ml rozpuszczalnika, szybkość wlewu podaną w tabeli należy zmniejszyć o połowę. Podawanie za pomocą objętościowych (kroplowych) aparatów do infuzji Roztwór 250 mg dobutaminy (1 fiolka) w 500 ml* Dawka Masa ciała 50 kg 70 kg 90 kg Szybkość infuzji ml/godz. kropli/min mała 2,5 mikrograma/kg mc./min 15 5 21 7 27 9 średnia 5 mikrogramów/kg mc./min 30 10 42 14 54 18 duża 10 mikrogramów/kg mc./min 60 20 84 28 108 36 * Podczas stosowania dwukrotnie większego stężenia dobutaminy, tzn.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
500 mg (2 fiolki) dobutaminy w 500 ml rozpuszczalnika lub 250 mg dobutaminy w 250 ml rozpuszczalnika, szybkość infuzji podaną w tabeli należy zmniejszyć o połowę. Sposób podawania Ze względu na krótki okres półtrwania dobutaminę należy stosować w ciągłej infuzji dożylnej. Pożądana szybkość infuzji dożylnej dobutaminy zależy od reakcji pacjenta i występowania działań niepożądanych. Podczas podawania produktu Dobutamin Sandoz należy uważnie kontrolować częstość i rytm pracy serca, ciśnienie tętnicze krwi, przepływ moczu i szybkość infuzji. W miarę możliwości w trakcie leczenia należy kontrolować rzut serca, ośrodkowe ciśnienie żylne i ciśnienie w kapilarach płucnych. Czas leczenia zależy od stanu klinicznego pacjenta. Dobutaminę należy odstawiać zmniejszając stopniowo stosowaną dawkę produktu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Sposób podawania u dzieci W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej roztwór należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu do uzyskania stężenia dobutaminy od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów). Podawanie roztworów o większym stężeniu dozwolone jest tylko przez dostęp do żyły centralnej. Roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym. Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej Rozcieńczyć dawkę 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji. Infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg mc./minutę.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na dobutaminę lub na mannitol. Guz chromochłonny nadnerczy. Leczenie inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), patrz punkt 4.5.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania W razie nadmiernego przyspieszenia czynności serca, zwiększenia ciśnienia skurczowego lub wystąpienia zaburzeń rytmu serca, należy zmniejszyć dawkę dobutaminy lub czasowo przerwać jej podawanie. Kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) jest możliwym ciężkim powikłaniem stosowania dobutaminy podczas echokardiografii obciążeniowej (patrz punkt 4.8). W echokardiografii obciążeniowej dobutaminę powinien podawać wyłącznie lekarz doświadczony w tej procedurze. Lekarz powinien zachować czujność podczas badania i okresu rekonwalescencji, a także przygotować się do odpowiedniej interwencji terapeutycznej podczas badania. Jeśli wystąpi kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo), należy natychmiast przerwać podawanie dobutaminy. Dobutamina może wywołać lub nasilić dodatkowe skurcze komorowe, rzadko powodując częstoskurcz komorowy lub migotanie komór.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ dobutamina ułatwia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków może rozwinąć się szybka odpowiedź komorowa. Szczególna ostrożność jest konieczna podczas stosowania dobutaminy u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, gdyż każde znaczące przyspieszenie rytmu serca lub nadmierne zwiększenie ciśnienia tętniczego może nasilić niedokrwienie mięśnia sercowego i wywołać ból dławicowy oraz uniesienie odcinka ST. Produkty lecznicze o działaniu inotropowym, w tym dobutamina, nie poprawiają parametrów hemodynamicznych u większości pacjentów z mechaniczną niedrożnością upośledzającą napełnianie komór, odpływ z komór lub obu z nich. U pacjentów ze znacznie zmniejszoną podatnością komorową odpowiedź inotropowa może być nieadekwatna. Dotyczy to tamponady serca, zwężenia zastawki aorty i idiopatycznego przerostowego podzastawkowego zwężenia aorty.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Sporadycznie obserwowano nieznaczny skurcz naczyń obwodowych, głównie u pacjentów, którzy przed otrzymaniem dobutaminy leczeni byli beta-adrenolitykiem. Działanie inotropowe dobutaminy powstaje z pobudzenia receptorów beta-1 w sercu i jest znoszone przez beta-adrenolityki. Wykazano, że dobutamina przeciwdziała kardiodepresyjnemu działaniu leków beta-adrenolitycznych, ale blokada adrenergiczna receptorów beta-1 i beta-2 może prowadzić do tachykardii i rozszerzenia naczyń. Podczas leczenia dobutaminą, tak jak w przypadku każdej podawanej pozajelitowo aminy katecholowej, należy ściśle kontrolować częstość i miarowość rytmu serca, ciśnienie tętnicze i szybkość infuzji. Na początku leczenia wskazane jest kontrolowanie zapisu EKG, aż do czasu osiągnięcia ustabilizowanej odpowiedzi na leczenie. W związku z leczeniem dobutaminą sporadycznie opisywano przypadki gwałtownego obniżenia ciśnienia tętniczego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Zmniejszenie dawki lub przerwanie infuzji powoduje najczęściej szybki powrót ciśnienia do wartości początkowych. W rzadkich przypadkach może być jednak konieczna interwencja medyczna, a normalizacja ciśnienia może nie nastąpić bardzo szybko. Dobutaminę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem w przebiegu wstrząsu kardiogennego (średnie ciśnienie tętnicze poniżej 70 mmHg). Przed podaniem dobutaminy należy w razie konieczności wyrównać hipowolemię, podając pełną krew lub osocze. Jeśli podczas stosowania dobutaminy ciśnienie tętnicze pozostaje niskie lub nadal zmniejsza się mimo prawidłowego ciśnienia napełniania komór i pojemności minutowej serca, można rozważyć jednoczesne zastosowanie leków zwężających naczynia obwodowe, takich jak dopamina lub noradrenalina. W czasie leczenia dobutaminą może wystąpić miejscowe zwiększenie lub zmniejszenie przepływu wieńcowego, które zmienia zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z ciężką postacią choroby wieńcowej jej obraz kliniczny może ulec zaostrzeniu, zwłaszcza jeśli podczas leczenia dobutaminą występuje przyspieszenie czynności serca i (lub) zwiększenie ciśnienia tętniczego. Dlatego dla każdego pacjenta z niedokrwieniem mięśnia sercowego należy starannie rozważyć wskazania do zastosowania dobutaminy. W niewydolności serca z występującym jednocześnie ostrym lub przewlekłym niedokrwieniem mięśnia sercowego podczas dawkowania dobutaminy należy unikać znacznego przyspieszenia czynności serca i (lub) zwiększenia ciśnienia tętniczego. Nie można wykluczyć prowokowania niedokrwienia mięśnia sercowego, zwłaszcza w przypadkach względnie sprawnej czynności komory. Dopamina jest lekiem z wyboru w leczeniu wstrząsu kardiogennego, charakteryzującego się niewydolnością serca i zmniejszeniem ciśnienia tętniczego krwi, oraz wstrząsu septycznego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
U pacjentów z zaburzoną czynnością lewej komory serca, zwiększonym ciśnieniem napełniania lewej komory i zwiększonym oporem obwodowym, do stosowanego leczenia dopaminą zaleca się dołączenie dobutaminy. Dzieci i młodzież Dobutaminę podawano dzieciom ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym. Niektóre działania hemodynamiczne chlorowodorku dobutaminy u dzieci i u dorosłych mogą różnić się ilościowo i jakościowo. Przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia tętniczego występuje częściej i jest bardziej nasilone u dzieci. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może nie zmniejszyć się, jak to ma miejsce u dorosłych, ale może nawet zwiększyć się, zwłaszcza u niemowląt poniżej 1. roku życia.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Istnieją doniesienia o mniejszej wrażliwości układu sercowo-naczyniowego noworodków na dobutaminę i wydaje się, że działanie hipotensyjne obserwuje się częściej u dorosłych niż u małych dzieci. Z tego względu stosowanie dobutaminy u dzieci należy uważnie monitorować, mając na uwadze powyższą charakterystykę farmakodynamiczną.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Leki beta-adrenolityczne (zwłaszcza kardioselektywne) mogą osłabiać dodatnie działanie inotropowe dobutaminy polegające na pobudzeniu receptorów beta w mięśniu sercowym. Jednak dobutamina w dawkach, które nie powodują żadnych ciężkich działań niepożądanych, może niwelować beta-blokadę. Niekiedy obserwowano niewielkie zwężenie naczyń obwodowych, zwłaszcza u pacjentów leczonych beta-adrenolitykami. Jednoczesne podanie dobutaminy i nitroprusydku lub dobutaminy i nitrogliceryny może spowodować uzyskanie większej pojemności minutowej serca i niższego ciśnienia zaklinowania w tętnicy płucnej niż podanie każdego z tych leków oddzielnie. Wziewne anestetyki mogą zwiększyć częstość komorowych zaburzeń rytmu serca ze względu na wywoływaną nadwrażliwość mięśnia sercowego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
Skojarzone zastosowanie dobutaminy z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane ze względu na zagrażające życiu możliwe działania niepożądane (takie jak przełom nadciśnieniowy, nasilenie niewydolności krążenia, zaburzenia rytmu serca i krwotok wewnątrzczaszkowy). Ze względu na niezgodności fizyczne, dobutaminy nie należy mieszać z substancjami wymienionymi w punkcie 6.2. Dobutaminy nie należy również podawać za pomocą sprzętu medycznego (jak igły, strzykawki, aparaty do przetaczania płynów) używanego do podawania tych substancji.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Brak wystarczających dowodów na bezpieczeństwo stosowania dobutaminy w okresie ciąży u ludzi. Nie wiadomo, czy dobutamina przenika przez łożysko. Produkt leczniczy może być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy możliwe korzyści z leczenia dla matki są większe niż ryzyko dla płodu i gdy niedostępne jest inne, bardziej bezpieczne leczenie. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dobutamina przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność. Jeśli stosowanie dobutaminy w okresie karmienia piersią jest konieczne, zaleca się przerwanie karmienia na czas leczenia.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy ze względu na wskazania do stosowania i krótki okres półtrwania dobutaminy.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Częstość działań niepożądanych określono następująco: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Podczas stosowania dobutaminy możliwe jest wystąpienie następujących działań niepożądanych: Zaburzenia krwi i układu chłonnego Często: eozynofilia, zahamowanie agregacji płytek (tylko w przypadku ciągłej, wielodniowej infuzji) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo rzadko: hipokaliemia Zaburzenia układu nerwowego Często: ból głowy Zaburzenia serca Bardzo często: przyspieszenie czynności serca o ≥30 uderzeń na minutę Często: zwiększenie ciśnienia tętniczego o ≥50 mm Hg (działanie to może być silniejsze u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym); zmniejszenie ciśnienia tętniczego, komorowe zaburzenia rytmu serca, zależne od dawki dodatkowe skurcze komór; przyspieszenie częstości pobudzeń komór u pacjentów z migotaniem przedsionków (tym pacjentom przed rozpoczęciem leczenia dopaminą należy podać glikozydy naparstnicy); zwężenie naczyń krwionośnych, zwłaszcza u pacjentów uprzednio leczonych lekami beta-adrenolitycznymi; ból dławicowy; kołatanie serca Niezbyt często: częstoskurcz komorowy, migotanie komór Bardzo rzadko: bradykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca Częstość nieznana: zmniejszenie ciśnienia w kapilarach płucnych, kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Dzieci i młodzież Do działań niepożądanych w populacji pediatrycznej należą: zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego, układowe nadciśnienie lub niedociśnienie, tachykardia, ból głowy, zwiększenie ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej prowadzące do przekrwienia płuc i obrzęku, a także związanych z tym objawów. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: skurcz oskrzeli, duszność Zaburzenia psychiczne Częstość nieznana: niepokój ruchowy, odczucie gorąca i lęku Zaburzenia żołądka i jelit Często: nudności Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka Bardzo rzadko: krwawienie punkcikowate Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często: ból w klatce piersiowej Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: zwiększona potrzeba oddawania moczu Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Często: gorączka, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, miejscowy proces zapalny w wyniku niezamierzonego podania leku poza żyłę Bardzo rzadko: martwica skóry Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania Zasadniczo objawy przedawkowania spowodowane są nadmiernym pobudzeniem receptorów beta i mogą występować w postaci nudności, wymiotów, utraty łaknienia, drżeń, lęku, kołatania serca, bólu głowy, dolegliwości dławicowych i niespecyficznych bólów zamostkowych. Dodatnie działanie inotropowe i chronotropowe może prowadzić do nadciśnienia tętniczego, nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, nawet do migotania komór i niedokrwienia mięśnia sercowego. Obwodowe rozszerzenie naczyń może powodować niedociśnienie tętnicze. Leczenie Dobutamina jest szybko metabolizowana i ma krótki czas działania (okres półtrwania w surowicy wynosi 2 do 3 minut). W przypadku przedawkowania należy przede wszystkim wstrzymać infuzję dożylną. W razie konieczności należy podjąć działania podtrzymujące czynności życiowe, w warunkach intensywnego nadzoru medycznego. Należy kontrolować parametry gazometrii i stężenie elektrolitów we krwi.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
W przypadku ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca można zastosować lidokainę lub leki beta-adrenolityczne (np. propranolol). Dławicę piersiową należy leczyć azotanem podanym podjęzykowo i (lub) możliwie krótko działającym beta-adrenolitykiem podanym dożylnie (takim jak esmolol). W przypadkach reakcji związanych ze zwiększonym ciśnieniem tętniczym wystarczy zwykle zmniejszyć dawkę produktu lub wstrzymać infuzję. Po zażyciu doustnym zakres wchłaniania leku z jamy ustnej lub przewodu pokarmowego jest trudny do przewidzenia. Po niezamierzonym doustnym przyjęciu leku jego wchłanianie można ograniczyć przez podanie węgla aktywnego, który jest często bardziej skuteczny od leków wymiotnych czy płukania żołądka. W przypadkach przedawkowania dobutaminy nie wykazano korzyści z zastosowania wymuszonej diurezy, dializy otrzewnowej, hemodializy czy hemoperfuzji przez filtry węglowe.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasercowe wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne. Kod ATC: C01CA07 Dobutamina jest syntetyczną aminą katecholową o działaniu sympatykomimetycznym, strukturalnie podobną do izoprenaliny i dopaminy. W leczeniu stosuje się mieszaninę racemiczną. Dodatnie działanie inotropowe jest wynikiem głównie pobudzenia receptorów adrenergicznych beta-1 i alfa-1, co powoduje zwiększenie kurczliwości i zwiększenie objętości wyrzutowej lewej komory serca oraz pojemności minutowej serca. Dobutamina działa również agonistycznie na obwodowe receptory beta-2 i w mniejszym stopniu alfa-2. Zgodnie z farmakologicznym profilem działania, zarówno dodatnie działanie inotropowe dobutaminy, jak i działanie na naczynia obwodowe jest słabiej wyrażone niż w przypadku innych katecholamin. Efekt hemodynamiczny dobutaminy zależy od dawki.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Pojemność minutowa serca zwiększa się głównie poprzez zwiększenie pojemności wyrzutowej, a przyspieszoną czynność serca obserwuje się zwłaszcza po zastosowaniu dużych dawek leku. Ciśnienie napełniania lewej komory serca i opór obwodowy zmniejszają się, a po zastosowaniu dużych dawek zmniejsza się również opór płucny. Rzadko może wystąpić niewielkie zwiększenie oporu naczyń obwodowych oraz zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, wywołane poprawą wydolności serca. Dobutamina działa bezpośrednio na receptor, niezależnie od stężeń katecholamin synaptycznych. Nie działa na receptor dopaminowy i nie ma wpływu na uwalnianie endogennej noradrenaliny. Dobutamina może zwiększać skłonność do zaburzeń rytmu serca. Po długotrwałym, nieprzerwanym stosowaniu przez ponad 72 godziny obserwowano zjawisko tolerancji. Dobutamina wywiera wpływ na czynność płytek krwi. Zwiększa zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
W niektórych przypadkach względne zmniejszenie dostarczania tlenu może powodować zmniejszenie płucnego oporu naczyniowego i zwiększenie przepływu przez słabo wentylowane obszary pęcherzyków płucnych (powstanie przecieku płucnego). Zwiększenie rzutu serca i w konsekwencji zwiększenie przepływu wieńcowego kompensują te działania i, w porównaniu do innych substancji o działaniu inotropowo dodatnim, prowadzą do powstania dodatniego bilansu tlenowego. W niewydolności serca i występującym jednocześnie ostrym lub przewlekłym niedokrwieniu mięśnia sercowego dobutaminę należy stosować w dawkach pozwalających uniknąć znacznego przyspieszenia czynności serca i (lub) zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi. W przeciwnym razie, zwłaszcza w przypadku względnie dobrej czynności komór, nie można wykluczyć nasilenia niedokrwienia. Dobutamina nie ma bezpośredniego dopaminergicznego wpływu na perfuzję nerkową.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci i młodzież U dzieci dobutamina wykazuje również działanie inotropowe, ale odpowiedź hemodynamiczna jest nieco inna niż u dorosłych. Wprawdzie u dzieci zwiększa się pojemność minutowa serca, ale w porównaniu z dorosłymi istnieje u nich tendencja do mniejszej redukcji układowego oporu naczyniowego i ciśnienia napełniania komór serca oraz większego przyspieszenia tętna i zwiększenia ciśnienia tętniczego. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może zwiększyć się podczas infuzji u dzieci w wieku 12 miesięcy lub młodszych. Wydaje się, że pojemność minutowa serca zaczyna zwiększać się przy szybkości infuzji dożylnej wynoszącej 1,0 mikrogram/kg mc./min., skurczowe ciśnienie tętnicze przy szybkości 2,5 mikrograma/kg mc./min., a zmiany tętna przy szybkości 5,5 mikrograma/kg mc./minutę. Zmiana szybkości infuzji dobutaminy z 10 do 20 mikrogramów/kg mc./min. powoduje zazwyczaj dalsze zwiększenie pojemności minutowej serca.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Początek działania dobutaminy następuje po upływie 1 do 2 minut od rozpoczęcia infuzji dożylnej. W czasie ciągłej infuzji dożylnej stałe stężenia w osoczu uzyskiwane są po upływie 10 do 12 minut. Zależnie od dawki, stężenie w osoczu w stanie stacjonarnym zwiększa się liniowo wraz z szybkością infuzji. Okres półtrwania dobutaminy wynosi 2 do 3 minut, objętość dystrybucji ma wartość 0,2 l/kg mc., a klirens jest niezależny od rzutu serca i wynosi 2,4 l/min/m2 pc. Dobutamina jest metabolizowana głównie w tkankach i w wątrobie, z wytworzeniem sprężonych glukuronidów i nieczynnej farmakologicznie 3-O-metylodobutaminy. Związki te są wydalane w moczu (2/3 dawki) oraz z żółcią. Dzieci i młodzież U większości pacjentów pediatrycznych istnieje zależność logarytmiczno-liniowa między stężeniem dobutaminy w osoczu a reakcją hemodynamiczną, co jest zgodne z modelem progowym.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Klirens dobutaminy przebiega zgodnie z kinetyką pierwszego rzędu w zakresie dawek od 0,5 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Wśród pacjentów pediatrycznych stężenie dobutaminy w osoczu przy tej samej szybkości infuzji może różnić się nawet dwukrotnie; istnieje również duża zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu. Dlatego szybkość infuzji dobutaminy należy dostosować indywidualnie do przypadku klinicznego.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Genotoksyczność i rakotwórczość Brak dostępnych badań dotyczących działania mutagennego i rakotwórczego dobutaminy. Toksyczny wpływ na reprodukcję Badania na szczurach i królikach nie wykazały teratogennego działania dobutaminy. U szczurów podanie dobutaminy w dawkach toksycznych dla matki powodowało zaburzenia zagnieżdżania oraz opóźnienie wzrostu przed- i pourodzeniowego potomstwa. Dobutamina nie wpływała na rozrodczość samic i samców szczurów.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Znane są niezgodności fizyczne z następującymi substancjami: roztwory zasadowe (np. sodu wodorowęglan); roztwory zawierające sodu wodorosiarczyn i etanol; acyklowir; aminofilina; bretylium; wapnia chlorek; wapnia glukonian; cefamandolu mrówczan; cefalotyna sodowa; cefazolina sodowa; diazepam; digoksyna; sodu etakrynian; furosemid; heparyna sodowa; sól sodowa bursztynianu hydrokortyzonu; insulina; potasu chlorek; magnezu siarczan; penicylina; fenytoina; streptokinaza; werapamil. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka zabezpieczona gumowym korkiem i aluminiowym kapslem, w tekturowym pudełku.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
1 fiolka 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt leczniczy Dobutamin Sandoz jest przeznaczony do stosowania w postaci infuzji dożylnych po rozpuszczeniu i rozcieńczeniu. Suchą substancję w fiolce należy rozpuścić w 10 ml wody do wstrzykiwań. Jeśli substancja nie rozpuściła się całkowicie, należy dodać następne 10 ml wody do wstrzykiwań. Do wstępnego rozpuszczenia suchej substancji nie należy stosować roztworów soli ze względu na możliwość interferencji z jonami zawartymi w rozpuszczalniku i ograniczoną rozpuszczalność dobutaminy. Do nakłuwania korka przed rozpuszczeniem leku w fiolce należy używać igieł o średnicy nie większej niż 0,8 mm. Gumowy korek należy nakłuwać pionowo ze względu na możliwość oderwania się jego fragmentów i przedostania do sporządzonego roztworu.
CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Bezpośrednio przed wykonaniem infuzji roztwór należy rozcieńczyć (w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu, roztworze Ringera z mleczanem) do objętości, w której produkt będzie podawany. Rozcieńczenie należy wykonać bezpośrednio przed użyciem, a roztwór musi być zużyty w ciągu 24 godzin. Po rozpuszczeniu w 10 ml wody do wstrzykiwań i rozcieńczeniu w jednym z następujących roztworów: 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór NaCl, roztwór Ringera z mleczanem, produkt zachowuje trwałość podczas przechowywania do 24 godzin w temperaturze od 15 do 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast, chyba że był przygotowywany metodą wykluczającą możliwość zanieczyszczenia drobnoustrojami. Jeśli roztwór nie jest użyty zaraz po przygotowaniu, za warunki i okres przechowywania odpowiada użytkownik.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOBUTAMINE TZF, 250 mg, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Jedna fiolka zawiera 250 mg dobutaminy w postaci dobutaminy chlorowodorku (Dobutamini hydrochloridum) Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji Biały lub prawie biały liofilizat w postaci krążka lub jego fragmentów różnej wielkości.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Ostra niewydolność mięśnia sercowego występująca w przebiegu wstrząsu kardiogennego, zawału mięśnia sercowego, po zabiegach kardiochirurgicznych. Dzieci i młodzież Stosowanie dobutaminy jest wskazane u dzieci i młodzieży (od noworodków do 18 lat), gdy konieczne jest uzyskanie dodatniego działania inotropowego u pacjentów ze zmniejszeniem rzutu serca w stanach hipoperfuzji na skutek niewyrównanej niewydolności serca po zabiegach kardiochirurgicznych, w przebiegu kardiomiopatii, we wstrząsie kardiogennym lub septycznym.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dobutaminę należy podawać wyłącznie we wlewie dożylnym. Dawkowanie Dorośli Zwykle stosuje się od 2,5 mikrograma/kg mc./min. do 10 mikrogramów/kg mc./min. U niektórych pacjentów wystarcza dawka 0,5 mikrograma/kg mc./min. Konieczność stosowania dobutaminy w większych dawkach, niekiedy nawet do 40 mikrogramów/kg mc./min, zdarza się bardzo rzadko. Dzieci i młodzież U dzieci i młodzieży (od noworodków do 18 lat) zaleca się dostosowanie dawki początkowej 5 mikrogramów/kg mc./min. do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie odpowiedź uzyskuje się po podaniu małej dawki, wynoszącej od 0,5 do 1,0 mikrograma/kg mc./min. Dowiedziono, że minimalne dawki skuteczne u dzieci są większe niż u dorosłych. Podczas stosowania większych dawek dobutaminy należy zachować szczególną ostrożność, gdyż maksymalne dawki tolerowane w leczeniu dzieci są mniejsze od dawek stosowanych u dorosłych.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardię) obserwowano po podaniu dobutaminy w dawkach równych lub większych niż 7,5 mikrograma/kg mc./min. Szybkie ustąpienie działań niepożądanych można uzyskać przez zmniejszenie szybkości infuzji lub jej przerwanie. Wśród pacjentów pediatrycznych notowano dużą zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu, co wskazuje, że nie można z góry określić wymaganej dawki dla dzieci i dawkę tę należy ustalać biorąc pod uwagę przypuszczalnie węższy niż u dorosłych przedział terapeutyczny. Sposób podawania Dobutaminę podaje się wyłącznie w ciągłym wlewie dożylnym z użyciem urządzeń precyzyjnie dawkujących lek. Szybkość wlewu i czas stosowania należy dostosować do częstości i rytmu serca pacjenta uwzględniając parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, ciśnienie napełniania komór, ośrodkowe ciśnienie żylne, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, objętość wyrzutowa lub pojemność minutowa serca, diureza).
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Dobutaminę należy odstawiać stopniowo. Zaleca się stopniowe zmniejszanie szybkości wlewu dożylnego leku. W czasie zmniejszania dawki dobutaminy należy monitorować stan pacjenta i jego parametry hemodynamiczne. Sposób podawania u dzieci W celu podania produktu leczniczego w postaci ciągłej infuzji z zastosowaniem pompy infuzyjnej roztwór należy rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem chlorku sodu do uzyskania stężenia dobutaminy od 0,5 do 1 mg/ml (maksymalnie 5 mg/ml przy ograniczeniu objętości płynów). Podawanie roztworów o większym stężeniu dozwolone jest tylko przez dostęp do żyły centralnej. Roztwór dobutaminy do infuzji dożylnej jest niezgodny z roztworami zawierającymi dwuwęglany i innymi roztworami o odczynie silnie zasadowym. Stosowanie u noworodków w warunkach intensywnej opieki medycznej Rozcieńczyć dawkę 30 mg/kg masy ciała do końcowej objętości 50 ml roztworu do infuzji.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie
Infuzja podawana z szybkością 0,5 ml na godzinę zapewnia dawkę wynoszącą 5 mikrogramów/kg mc./minutę. Roztwór dobutaminy po przygotowaniu należy zużyć w ciągu 24 godzin. Sposób sporządzania roztworu: patrz punkt 6.6.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na dobutaminę lub na którąkolwiek substancje pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory. Hipertroficzne zwężenie zastawki aorty.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Dobutamina może przyspieszać czynność serca, podwyższać ciśnienie skurczowe lub nasilać arytmię. W takich przypadkach należy zmniejszyć dawkę leku lub na pewien czas zaprzestać podawania dobutaminy. Dobutamina może nasilać dodatkowe skurcze komorowe, ale rzadko występuje częstoskurcz komorowy lub migotanie komór. Ponieważ dobutamina ułatwia przewodzenie przedsionkowo-komorowe, u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem komór może wystąpić szybka odpowiedź komorowa. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku podawania dobutaminy pacjentom z zawałem mięśnia sercowego. Znaczne przyspieszenie czynności serca lub zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi może zwiększyć niedokrwienie mięśnia sercowego oraz spowodować ból dławicowy i uniesienie odcinka S-T elektrokardiogramu.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Związki inotropowe, w tym dobutamina, nie poprawiają hemodynamiki u większości pacjentów z mechaniczną niedrożnością pogarszającą napełnianie komór lub (i) odpływ z komór. Dotyczy to pacjentów z tamponadą serca, ze zwężeniem zastawek aorty oraz samoistnym przerostowym podzastawkowym zwężeniem aorty. U pacjentów, którzy w okresie poprzedzającym leczenie dobutaminą otrzymywali leki blokujące receptory β-adrenergiczne, może wystąpić nieznaczny skurcz naczyń obwodowych. Inotropowe działanie dobutaminy pochodzi ze stymulacji receptorów β1 mięśnia sercowego. Działanie to jest niwelowane przez β-adrenolityki. Jakkolwiek wykazano, że dobutamina przeciwdziała kardiodepresyjnemu działaniu β-adrenolityków, to z drugiej strony adrenergiczna blokada receptorów β1 i β2 może spowodować tachykardię i rozszerzenie naczyń.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Stosowanie dobutaminy jako alternatywy testów wysiłkowych nie jest zalecane u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową, blokiem odnogi pęczka przedsionkowo-komorowego, wadami zastawkowymi serca, niedrożnością odpływu aortalnego lub z innymi kardiologicznymi chorobami, które mogłyby być nieodpowiednie do wykonywania dobutaminowego testu wysiłkowego. Potencjalnym powikłaniem zawału mięśnia sercowego może być pęknięcie serca. Na ryzyko pęknięcia serca (przegrodowe i wolnej ściany) mają wpływ takie czynniki jak miejsce i czas zawału. Przypadki zgonu z powodu ostrego pęknięcia serca podczas wykonywania dobutaminowego testu wysiłkowego są bardzo rzadko opisywane. Przypadki takie wystąpiły podczas testu „pre-discharge” u hospitalizowanych pacjentów, którzy w przeciągu 4 do 12 dni przebyli zawał mięśnia sercowego. W przedstawionych przypadkach pęknięcia serca wolnej ściany echokardiogram pacjentów w stanie spoczynku wykazywał dyskinetyczną i cienką ścianę.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Dlatego decyzja wykonania testu obciążającego z dobutaminą u pacjentów z ryzykiem pęknięcia serca powinna być bardzo dokładnie przemyślana. Kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) jest możliwym ciężkim powikłaniem stosowania dobutaminy podczas echokardiografii obciążeniowej (patrz punkt 4.8). W echokardiografii obciążeniowej dobutaminę powinien podawać wyłącznie lekarz doświadczony w tej procedurze. Lekarz powinien zachować czujność podczas badania i okresu rekonwalescencji, a także przygotować się do odpowiedniej interwencji terapeutycznej podczas badania. Jeśli wystąpi kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo), należy natychmiast przerwać podawanie dobutaminy. Podczas wlewu dożylnego dobutaminy, tak jak i innych katecholamin, należy monitorować częstość i miarowość rytmu serca, ciśnienie tętnicze, szybkość wlewu oraz zapis EKG do momentu ustabilizowania się odpowiedzi na lek.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności
Echokardiografię wysiłkową należy przerwać, jeżeli wystąpi jeden z poniższych punktów diagnostycznych: osiągnięcie tętna maksymalnego powiązanego z wiekiem pacjenta [(220-wiek w latach) x 0.85] spadek ciśnienia skurczowego większy niż 20 mmHg wzrost ciśnienia tętniczego powyżej 220/120 mmHg Niekiedy podczas podawania dobutaminy obserwuje się spadek ciśnienia krwi. W takich przypadkach zwykle zmniejszenie dawki leku lub przerwanie infuzji powoduje szybki wzrost ciśnienia do wartości wyjściowych. Jednak sporadycznie może być wymagana poważniejsza interwencja a normalizacja ciśnienia nie jest szybka. Dobutaminę należy podawać z dużą ostrożnością pacjentom ze znacznie obniżonym ciśnieniem z wstrząsem kardiogennym (średnie ciśnienie tętnicze krwi poniżej 70 mm Hg). W stanach hipowolemii, przed rozpoczęciem leczenia, należy uzupełnić objętość krwi krążącej.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Halogenowe środki do znieczulenia ogólnego. Mimo, iż dobutamina z mniejszym prawdopodobieństwem niż adrenalina może powodować arytmię komorową, to podczas podawania dobutaminy pacjentom podczas znieczulenia ogólnego cyklopropanem, halotanem lub innymi halogenowymi anestetykami należy zachować dużą ostrożność. Entakapon może zwiększać działanie dobutaminy. β-adrenolityki Inotropowe działanie dobutaminy polega na stymulacji receptorów β1 mięśnia sercowego. Działanie to jest niwelowane przez jednoczesne podanie β-adrenolityków. Wykazano, że dobutamina znosi działanie β-adrenolityków. W dawkach terapeutycznych dobutamina wykazuje łagodne właściwości α1- i β2-agonistów. Jednoczesne podawanie nieselektywnych β-adrenolityków takich jak np. propranolol może powodować zwiększenie ciśnienia krwi związane ze skurczem naczyń i odruchową bradykardię.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje
β-adrenolityki, które również posiadają działanie α-adrenolityków takie jak np. karwedilol podawane jednocześnie z dobutaminą mogą zmniejszać ciśnienie krwi w wyniku rozszerzenia naczyń powodowanego dominującym działaniem β2-adrenolityków.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Badania przeprowadzone na szczurach i królikach nie wykazały teratogennego działania dobutaminy. Jednak z uwagi na brak dobrze udokumentowanych badań przeprowadzonych u kobiet ciężarnych, dobutaminę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku, jeśli korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem uszkodzenia płodu.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane U pacjentów otrzymujących dobutaminę we wlewie trwającym przez ponad 72 godziny może rozwinąć się tolerancja na lek. W celu utrzymania działania dobutaminy na tym samym poziomie może być konieczne stopniowe zwiększanie dawek. Zaburzenia krwi i układu chłonnego często: eozynofilia, hamowanie agregacji płytek krwi (tylko przy podaniu leku trwającym kilka dni) Zaburzenia układu immunologicznego częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka skórna, podwyższenie temperatury ciała, eozynofilia, skurcz oskrzeli. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania bardzo rzadko: hipokaliemia. W niektórych przypadkach należy rozważyć monitorowanie stężenia potasu. Zaburzenia psychiczne częstość nieznana: niepokój, uczucie ciepła i niepokoju Zaburzenia układu nerwowego często: ból głowy częstość nieznana: parestezja, drżenie, skurcz miokloniczny. Drgawki kloniczne mięśni obserwowano u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Zaburzenia serca bardzo często: przyspieszenie czynności serca do ≥ 30 uderzeń/min, zaburzenia tętna, ból w klatce piersiowej często: arytmia komorowa, zależna od dawki ekstrasystolia komorowa, zwiększona częstość komorowa u pacjentów z migotaniem przedsionków, kołatanie serca, ból dławicowy, skurcz naczyń, w szczególności u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni beta-adrenolitykami. Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym są bardziej narażeni na duży wzrost ciśnienia krwi. U pacjentów z migotaniem przedsionków należy przeprowadzić szczegółowe badania przed wlewem dobutaminy. niezbyt często: częstoskurcz komorowy, migotanie komór, przedsionków, zawał mięśnia sercowego bardzo rzadko: bradykardia, niedokrwienie mięśnia sercowego, zwężenie naczyń wieńcowych, zatrzymanie akcji serca częstość nieznana: uniesienie odcinka ST elektrokardiogramu, spadek ciśnienia kapilarnego płuc, rytm ektopowy, blok serca, stan krytyczny (pęknięcie) serca, kardiomiopatia indukowana stresem, eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatia stresowa (zespół takotsubo) (patrz punkt 4.4).
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Eozynochłonne zapalenie mięśnia sercowego obserwowano u pacjentów ze wszczepionym sercem, którym przed transplantacją podawano wiele leków, takich jak dobutamina lub inne leki inotropowe. Utrudnienie odpływu z lewej komory obserwowano podczas wysiłkowej echokardiografii. W bardzo rzadkich przypadkach podczas wykonywania dobutaminowego testu wysiłkowego obserwowano pęknięcie serca ze zgonem (patrz punkt 4.4). Zaburzenia naczyniowe często: nadciśnienie ≥ 50 mmHg – znacznie podwyższone ciśnienie skurczowe świadczy o przedawkowaniu dobutaminy (patrz punkt 4.5). Niedociśnienie (patrz punkt 4.4 i 4.5). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia często: krótki oddech, skurcz oskrzeli, astma. Zaburzenia żołądka i jelit częstość nieznana: nudności Zaburzenia nerek i dróg moczowych częstość nieznana: nagłe parcie na mocz Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania często: wysypki skórne, zmiany zapalne, zapalenie żyły (w miejscu dożylnego podawania dobutaminy) bardzo rzadko: plamy na skórze, wybroczyny, martwica skóry częstość nieznana: niespecyficzny ból w klatce piersiowej, ból głowy, nudności Dzieci i młodzież Obserwowano takie działania niepożądane jak: zwiększenie skurczowego ciśnienia tętniczego, układowe nadciśnienie lub niedociśnienie, tachykardia, ból głowy, zwiększenie ciśnienia zaklinowania tętnicy płucnej prowadzące do przekrwienia płuc i obrzęku, a także związanych z tym objawów.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Objawy przedawkowania dobutaminy obserwuje się rzadko. W wyniku toksycznego działania produktu leczniczego mogą wystąpić następujące objawy: brak łaknienia, nudności, wymioty, drżenia mięśniowe, nasilony lęk, uczucie kołatania serca, bóle głowy, płytki oddech oraz bóle dławicowe lub niecharakterystyczne bóle w klatce piersiowej. Dodatnie działanie inotropowe i chronotropowe dobutaminy może powodować nadciśnienie, tachyarytmie komorowe, niedokrwienie mięśnia sercowego i migotanie komór. W wyniku rozszerzenia naczyń może dojść do niedociśnienia. Czas działania dobutaminy jest krótki (okres półtrwania wynosi około 2 minuty). W przypadku przedawkowania dobutaminę należy czasowo odstawić. Należy monitorować parametry życiowe i, jeśli konieczne, wdrożyć odpowiednie leczenie. Ponowne podawanie dobutaminy jest możliwe po stabilizacji stanu pacjenta.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie
Nie stwierdzono by diureza forsowana, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemoperfuzja przez węgiel aktywowany zwiększała skuteczność postępowania. Doustnie przyjęty produkt leczniczy może ulec wchłonięciu przez błony śluzowe ust i żołądka w stopniu trudnym do przewidzenia.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki nasercowe wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne Kod ATC: C01CA07 Dobutamina jest syntetyczną aminą katecholową stymulującą receptory β1-adrenergiczne. Nie wpływa na uwalnianie endogennej noradrenaliny. Wykazuje silne działanie inotropowe dodatnie, słabsze od dopaminy działanie chronotropowe i arytmogenne (ułatwia przewodnictwo przedsionkowo-komorowe). Zwiększa kurczliwość mięśnia sercowego, zwiększa rzut serca i indeks sercowy z minimalnym wpływem na częstość akcji serca, zmniejsza obciążenie następcze, zmniejsza ciśnienie napełniania lewej komory, zmniejsza płucny opór naczyniowy – zwiększa przepływ płucny, zwiększa przepływ wieńcowy (wtórnie do zmniejszenia oporu przepływu w naczyniach wieńcowych). Zwiększa przepływ nerkowy proporcjonalnie do poprawy rzutu serca. Nie zwiększa oporu obwodowego (w niektórych sytuacjach klinicznych może występować zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego).
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Nie wykazuje działania na receptory dopaminergiczne, nie rozszerza naczyń nerkowych i krezkowych, wykazuje słabsze działanie na receptory β2- i α-adrenergiczne. Dzieci i młodzież U dzieci dobutamina wykazuje również działanie inotropowe, ale odpowiedź hemodynamiczna jest nieco inna niż u dorosłych. Wprawdzie u dzieci zwiększa się pojemność minutowa serca, ale w porównaniu z dorosłymi istnieje u nich tendencja do mniejszej redukcji układowego oporu naczyniowego i ciśnienia napełniania komór serca oraz większego przyspieszenia tętna i zwiększenia ciśnienia tętniczego. Ciśnienie zaklinowania tętnicy płucnej może zwiększyć się podczas infuzji u dzieci w wieku 12 miesięcy lub młodszych. Wydaje się, że pojemność minutowa serca zaczyna zwiększać się przy szybkości infuzji dożylnej wynoszącej 1,0 mikrogram/kg mc./min., skurczowe ciśnienie tętnicze przy szybkości 2,5 mikrograma/kg mc./min., a zmiany tętna przy szybkości 5,5 mikrograma/kg mc./minutę.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne
Zmiana szybkości infuzji dobutaminy z 10 do 20 mikrogramów/kg mc./min. powoduje zazwyczaj dalsze zwiększenie pojemności minutowej serca.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Wchłanianie Początek działania dobutaminy obserwuje się po upływie 1 do 2 minut od rozpoczęcia wlewu dożylnego. Dystrybucja Maksymalne działanie terapeutyczne po około 10 minutach. Okres półtrwania wynosi około 2 minuty. Metabolizm Dobutamina jest szybko metabolizowana do nieczynnych metabolitów, głównie do 3-O-metylodobutaminy. Eliminacja Dobutamina wydalana jest w postaci metabolitów – około 67% z moczem, 30-35% z żółcią. Dzieci i młodzież U większości pacjentów pediatrycznych istnieje zależność logarytmiczno-liniowa między stężeniem dobutaminy w osoczu a reakcją hemodynamiczną, co jest zgodne z modelem progowym. Klirens dobutaminy przebiega zgodnie z kinetyką pierwszego rzędu w zakresie dawek od 0,5 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Wśród pacjentów pediatrycznych stężenie dobutaminy w osoczu przy tej samej szybkości infuzji może różnić się nawet dwukrotnie; istnieje również duża zmienność w odniesieniu zarówno do stężenia dobutaminy w osoczu wywołującego reakcję hemodynamiczną (próg), jak i do szybkości odpowiedzi hemodynamicznej na zwiększenie stężenia w osoczu.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne
Dlatego szybkość infuzji dobutaminy należy dostosować indywidualnie do przypadku klinicznego.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Brak dalszych informacji poza zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Mannitol Do uzyskania odpowiedniej wartości pH stosuje się 0,1 mol/l roztwór HCl. 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Roztworu dobutaminy nie należy mieszać z innymi lekami. Do roztworów dobutaminy nie należy dodawać 5% roztworów wodorowęglanu sodu ani innych silnie zasadowych roztworów. Chlorowodorek dobutaminy nie należy mieszać z substancjami lub roztworami zawierającymi etanol lub pirosiarczyn sodu. 6.3 Okres ważności Przed otwarciem fiolki 2 lata. Po otwarciu fiolki i przygotowaniu roztworu Roztwory dobutaminy mogą być przechowywane przez 24 godziny w temperaturze 2ºC do 8ºC (lodówka). Zachowują również trwałość fizykochemiczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej. Ze względów mikrobiologicznych produkt należy zużyć niezwłocznie, chyba że otwarcia i przygotowania roztworu dokonano w warunkach zwalidowanych pod kątem mikrobiologicznym wykluczających możliwość skażenia produktu drobnoustrojami.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Odpowiedzialność za czas i warunki przechowywania roztworu ponosi użytkownik. 6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu Przechowywać w temperaturze poniżej 25C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Warunki przechowywania produktu leczniczego po sporządzeniu, patrz punkt 6.3. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania Fiolka szklana o pojemności 20 ml zamknięta gumowym korkiem i aluminiowym kapslem. 1 lub 25 fiolek w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Do fiolki zawierającej 250 mg dobutaminy należy dodać 20 ml wody do wstrzykiwań lub 20 ml 5% roztworu glukozy. Otrzymany roztwór, po wstrząśnięciu, należy rozcieńczyć wprowadzając go do 250 ml lub 500 ml jednego z następujących płynów infuzyjnych: 5% roztwór glukozy, 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy w 0,9% roztworze chlorku sodu w stosunku 1 : 1.
CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne
Tak przygotowany roztwór, w zależności od objętości użytego płynu do rozcieńczania, ma następujące stężenia: 250 ml roztworu do infuzji – 1000 mikrogramów dobutaminy w 1 ml. 500 ml roztworu do infuzji – 500 mikrogramów dobutaminy w 1 ml. Uwaga: Zmiana zabarwienia roztworu przechowywanego w temperaturze pokojowej do lekko różowego nie ma wpływu na stabilność fizykochemiczną produktu leczniczego. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOPAMINUM HYDROCHLORICUM WZF 1% , 10 mg/ml, roztwór do infuzji DOPAMINUM HYDROCHLORICUM WZF 4% , 40 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 10 mg dopaminy chlorowodorku (Dopamini hydrochloridum). Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 40 mg dopaminy chlorowodorku (Dopamini hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sodu pirosiarczyn, sód. Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 2,5 mg sodu pirosiarczynu i 0,63 mg sodu. Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 10 mg sodu pirosiarczynu i 2,45 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Bezbarwny lub lekko żółtawy, przezroczysty płyn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zaburzenia hemodynamiczne występujące we wstrząsie spowodowanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli, osoby w podeszłym wieku, dzieci w wieku powyżej 12 lat: Początkowo we wlewie od 1 μg/kg mc./min do 5 μg/kg mc./min. Następnie dawkę można zwiększać co 10 do 30 minut o 1 do 5 μg/kg mc./min, maksymalnie do 20 – 50 μg/kg mc./min. Przeciętną dawką stosowaną u pacjentów jest 20 μg/kg mc./min. Dawki powyżej 50 μg/kg mc./min. są stosowane w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia. U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie, przewlekłą niewydolnością krążenia: podawanie rozpoczynać od dawki 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min, a następnie dawkę zwiększać o 1 do 3 μg/kg mc./min do zwiększenia diurezy. Uwaga: w czasie podawania produktu należy monitorować ciśnienie tętnicze, częstość czynności serca i diurezę. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dopaminy u dzieci. Sposób podawania Produkt należy podawać we wlewie dożylnym, po uprzednim rozcieńczeniu – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma). Ciężkie zaburzenia rytmu serca: migotanie komór, niewyrównane tachyarytmie.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed podaniem dopaminy należy wyrównać hipowolemię. Produkt należy podawać po rozcieńczeniu do dużej żyły lub do układu żył centralnych, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia. Nie podawać dotętniczo oraz w postaci bolusów. W przypadku przedostania się produktu poza naczynie krwionośne postępowaniem z wyboru, w celu ograniczenia zmian martwiczych, jest ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia roztworem fentolaminy (od 5 mg do 10 mg w od 10 do 15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej) przy pomocy cienkiej igły do wstrzyknięć podskórnych. Zaprzestanie podawania produktu we wlewie powinno przebiegać stopniowo, aby zapobiec wystąpieniu niedociśnienia. Pacjentów z chorobami naczyń krwionośnych (np. z miażdżycą, chorobą Raynauda, z zatorem tętniczym, zapaleniem błony wewnętrznej naczyń w przebiegu cukrzycy i choroby Buergera) należy starannie obserwować celem wykrycia zmiany barwy lub temperatury skóry kończyn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku niedokrwienia, będącego skutkiem zwężenia naczyń, należy rozważyć kontynuację podawania dopaminy, ze względu na możliwość wystąpienia zmian martwiczych. Stan ten można odwrócić zmniejszając dawkę dopaminy lub zaprzestając jej podawania. W celu przeciwdziałania niedokrwieniu można podać dożylnie od 5 mg do 10 mg fentolaminy. Jeśli wystąpią objawy: wzrost ciśnienia rozkurczowego, znaczne zmniejszenie ciśnienia tętna (świadczące o zwężeniu naczyń), należy zmniejszyć dawkę dopaminy, a pacjenta starannie obserwować. Podczas podawania dopaminy pacjentom z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się staranną obserwację. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% i Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawierają pirosiarczyn sodu, dlatego rzadko mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 3,17 mg sodu na ampułkę 5 ml co odpowiada 0,16% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 12,27 mg sodu na ampułkę 5 ml co odpowiada 0,61% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% i Dopaminum hydrochloricum WZF 4% należy rozcieńczyć przed podaniem – patrz punkt 6.6. Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika. U pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie należy uwzględnić zawartość sodu w produkcie gotowym do podania.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) nasilają działanie dopaminy. Pacjenci przyjmujący inhibitory MAO w ciągu ostatnich 2-3 tygodni, powinni otrzymać dawkę początkową nie większą niż 10% zwykle stosowanej dawki dopaminy. Jednoczesne podawanie cyklopropanu lub halogenowanych anestetyków wziewnych i dopaminy może wywołać komorowe zaburzenia rytmu serca. Antagonistycznie do dopaminy działają β-adrenolityki, takie jak propranolol lub metoprolol. Nie należy stosować jednocześnie dopaminy i alkaloidów pochodnych ergotaminy, ponieważ może wystąpić zwężenie naczyń krwionośnych. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i guanetydyna mogą nasilać działanie dopaminy charakteryzujące się podwyższeniem ciśnienia tętniczego. U pacjentów stosujących fenytoinę i dopaminę obserwowano obniżenie ciśnienia tętniczego i bradykardię. Dopamina może nasilać działanie leków moczopędnych.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Interakcje
W celu zniesienia obwodowego zwężenia naczyń krwionośnych można zastosować leki blokujące receptory adrenergiczne, takie jak np. fentolamina. W takich przypadkach zaleca się jednak obserwację pacjenta.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego dopaminy. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dopamina przenika przez łożysko lub do mleka kobiecego. Produkt stosuje się w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, dlatego karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do jego użycia. Płodność Nie są dostępne dane dotyczące wpływu na płodność kobiet i mężczyzn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy – dopaminę stosuje się w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występujące działania niepożądane: Zaburzenia układu nerwowego: Bóle głowy Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe: Skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardia, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwężenie naczyń krwionośnych W rzadkich przypadkach odnotowywano komorowe zaburzenia rytmu serca, które były śmiertelne. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Duszność Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: Nudności, wymioty Rzadziej występujące działania niepożądane: Zaburzenia układu nerwowego: Jeżenie włosów Zaburzenia oka: Rozszerzenie źrenic Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe: Zaburzenia przewodzenia komorowego, bradykardia, rozszerzenie zespołu QRS w obrazie EKG, podwyższenie ciśnienia tętniczego, zgorzel u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą naczyniow?
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Martwica tkanek w wyniku wynaczynienia produktu Wynaczynienie produktu może być przyczyną wystąpienia miejscowej martwicy tkanek. Miejsce, w którym doszło do wynaczynienia produktu należy ostrzyknąć od 5 mg do 10 mg fentolaminy w od 10 do 15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej. Mogą wystąpić zaburzenia biochemiczne – azotemia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych: Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania, którego objawem jest podwyższenie ciśnienia tętniczego, należy zmniejszyć dawkę dopaminy lub czasowo przerwać podawanie wlewu do momentu ustabilizowania się stanu pacjenta. Ponieważ czas działania dopaminy jest dosyć krótki, nie jest konieczne podjęcie dodatkowych działań. W przypadku braku poprawy stanu pacjenta zaleca się zastosowanie krótko działającego produktu blokującego receptory α-adrenergiczne, np. fentolaminy.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne, kod ATC: C01CA04 Dopamina jest katecholaminą. Pobudza receptory adrenergiczne we współczulnym układzie nerwowym, przede wszystkim receptory β1-adrenergiczne, pośrednio powoduje również uwalnianie norepinefryny z miejsc magazynowania. Dopamina rozszerza naczynia krwionośne nerkowe i trzewne, wieńcowe i wewnątrzczaszkowe, co jest skutkiem działania na receptory dopaminergiczne. Działa w nieznacznym stopniu (lub wcale) na receptory β2-adrenergiczne. Po zastosowaniu małych dawek (od 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min), dopamina wpływa przede wszystkim na receptory dopaminergiczne, powodując zwiększenie przepływu nerkowego (filtracji kłębuszkowej), wydalania sodu i diurezy. Po zastosowaniu średnich dawek dopaminy (od 2 μg/kg mc./min do 10 μg/kg mc./min) następuje pobudzenie receptorów β1-adrenergicznych, co wywiera dodatnie działanie inotropowe.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po zastosowaniu dużych dawek dopaminy (powyżej 10 μg/kg mc./min) występuje stymulacja receptorów α-adrenergicznych, czego wynikiem jest zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia tętniczego. Zależność wywieranych skutków od zastosowanej dawki dopaminy pozwala na wykorzystanie produktu do leczenia stanów wstrząsu różnego pochodzenia, profilaktyki powikłań (np. niewydolności nerek), pod warunkiem prawidłowego stanu nawodnienia pacjenta.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Okres półtrwania dopaminy podanej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym wynosi około 2 minut, podobnie dopaminy podawanej we wlewie dożylnym. Stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 5-10 minut. Pod koniec podawania wlewu, dopamina jest eliminowana z osocza z okresem półtrwania około 9 minut. Ulega dystrybucji do tkanek organizmu, ale nie przenika przez barierę krew/mózg. Podobnie jak wszystkie katecholaminy jest metabolizowana przez oksydazę monoaminową (MAO) i katecholo-O-metylotransferazę (COMT) w wątrobie, nerkach i osoczu. Około 80% wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin w postaci nieaktywnego kwasu homowanilinowego i kwasu 3,4-dihydroksyfenylacetylowego, zaś tylko bardzo mała ilość w postaci niezmienionej.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Po dożylnym podaniu dopaminy LD50 wynosiło odpowiednio 290 mg/kg mc. u myszy i 38,8 mg/kg mc. u szczurów. U zwierząt wystąpił masywny krwotok i zastój krwi w płucach. Badania toksyczności podostrej wykazały przerost gruczołu krokowego, związany z rozszerzeniem pęcherza moczowego, oraz wodonercze. Stwierdzono, że u zwierząt, którym podawano duże dawki dopaminy (570 mg/kg mc. na dobę), zwiększenie masy serca, nerek i płuc było znacząco wyższe, natomiast śledziony znacząco niższe w porównaniu z grupą kontrolną. U psów, które otrzymywały dopaminę przez 2 tygodnie, wystąpiły oporne na leczenie wymioty. Badania wykazały zwiększenie masy nadnerczy u wszystkich zwierząt oraz zwiększenie masy gruczołu krokowego u psów, które otrzymały wyższe dawki; u niektórych zwierząt stwierdzono niewielkie zmiany martwicze w mięśniu sercowym.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu pirosiarczyn Disodu edetynian Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Dopaminy nie należy mieszać z roztworami o odczynie zasadowym, np. z wodorowęglanem sodu, ponieważ w takich warunkach traci aktywność. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres ważności rozcieńczonego produktu: Po rozcieńczeniu 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy, wykazano chemiczną i fizyczną trwałość przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za warunki i czas przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. Jeżeli zachodzi konieczność, przygotowany roztwór można przechowywać maksymalnie przez 24 godziny w temperaturze 25°C, pod warunkiem, że roztwór przygotowuje się w kontrolowanych i walidowanych aseptycznych warunkach. Niewykorzystany w ciągu 24 godzin roztwór należy zniszczyć.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przygotowany roztwór nie wymaga ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem, w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 ampułek szklanych po 5 ml w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt przed podaniem należy rozcieńczyć. Dopaminum hydrochloricum WZF można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem NaCl. Rozcieńczenia należy przygotowywać w opakowaniach szklanych lub polietylenowych (LDPE), lub polipropylenowych (PP). W celu uzyskania roztworu do wlewu, należy zmieszać 100 mg – 800 mg dopaminy z rozcieńczalnikiem (5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór NaCl) do uzyskania końcowej objętości 250 ml. Uzyskany roztwór zawiera odpowiednio 400 mikrogramów – 3200 mikrogramów dopaminy chlorowodorku w 1 ml.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczanie produktu należy przeprowadzać w kontrolowanych i walidowanych aseptycznych warunkach. Okres ważności rozcieńczonego produktu – patrz punkt 6.3. Instrukcja otwierania ampułki: Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO DOPAMINUM HYDROCHLORICUM WZF 1% , 10 mg/ml, roztwór do infuzji DOPAMINUM HYDROCHLORICUM WZF 4% , 40 mg/ml, roztwór do infuzji 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 10 mg dopaminy chlorowodorku (Dopamini hydrochloridum). Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 40 mg dopaminy chlorowodorku (Dopamini hydrochloridum). Substancje pomocnicze o znanym działaniu: sodu pirosiarczyn, sód. Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 2,5 mg sodu pirosiarczynu i 0,63 mg sodu. Każdy ml roztworu do infuzji Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 10 mg sodu pirosiarczynu i 2,45 mg sodu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do infuzji Bezbarwny lub lekko żółtawy, przezroczysty płyn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania Zaburzenia hemodynamiczne występujące we wstrząsie spowodowanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Dorośli, osoby w podeszłym wieku, dzieci w wieku powyżej 12 lat: Początkowo we wlewie od 1 μg/kg mc./min do 5 μg/kg mc./min. Następnie dawkę można zwiększać co 10 do 30 minut o 1 do 5 μg/kg mc./min, maksymalnie do 20 – 50 μg/kg mc./min. Przeciętną dawką stosowaną u pacjentów jest 20 μg/kg mc./min. Dawki powyżej 50 μg/kg mc./min. są stosowane w zaawansowanych stanach niewydolności krążenia. U pacjentów z ciężką, oporną na leczenie, przewlekłą niewydolnością krążenia: podawanie rozpoczynać od dawki 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min, a następnie dawkę zwiększać o 1 do 3 μg/kg mc./min do zwiększenia diurezy. Uwaga: w czasie podawania produktu należy monitorować ciśnienie tętnicze, częstość czynności serca i diurezę. Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności dopaminy u dzieci. Sposób podawania Produkt należy podawać we wlewie dożylnym, po uprzednim rozcieńczeniu – patrz punkt 6.6.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma). Ciężkie zaburzenia rytmu serca: migotanie komór, niewyrównane tachyarytmie.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Przed podaniem dopaminy należy wyrównać hipowolemię. Produkt należy podawać po rozcieńczeniu do dużej żyły lub do układu żył centralnych, aby zminimalizować ryzyko wynaczynienia. Nie podawać dotętniczo oraz w postaci bolusów. W przypadku przedostania się produktu poza naczynie krwionośne postępowaniem z wyboru, w celu ograniczenia zmian martwiczych, jest ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia roztworem fentolaminy (od 5 mg do 10 mg w od 10 do 15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej) przy pomocy cienkiej igły do wstrzyknięć podskórnych. Zaprzestanie podawania produktu we wlewie powinno przebiegać stopniowo, aby zapobiec wystąpieniu niedociśnienia. Pacjentów z chorobami naczyń krwionośnych (np. z miażdżycą, chorobą Raynauda, z zatorem tętniczym, zapaleniem błony wewnętrznej naczyń w przebiegu cukrzycy i choroby Buergera) należy starannie obserwować celem wykrycia zmiany barwy lub temperatury skóry kończyn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W przypadku niedokrwienia, będącego skutkiem zwężenia naczyń, należy rozważyć kontynuację podawania dopaminy, ze względu na możliwość wystąpienia zmian martwiczych. Stan ten można odwrócić zmniejszając dawkę dopaminy lub zaprzestając jej podawania. W celu przeciwdziałania niedokrwieniu można podać dożylnie od 5 mg do 10 mg fentolaminy. Jeśli wystąpią objawy: wzrost ciśnienia rozkurczowego, znaczne zmniejszenie ciśnienia tętna (świadczące o zwężeniu naczyń), należy zmniejszyć dawkę dopaminy, a pacjenta starannie obserwować. Podczas podawania dopaminy pacjentom z niewydolnością nerek lub wątroby zaleca się staranną obserwację. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% i Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawierają pirosiarczyn sodu, dlatego rzadko mogą powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% zawiera 3,17 mg sodu na ampułkę 5 ml co odpowiada 0,16% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Dopaminum hydrochloricum WZF 4% zawiera 12,27 mg sodu na ampułkę 5 ml co odpowiada 0,61% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Dopaminum hydrochloricum WZF 1% i Dopaminum hydrochloricum WZF 4% należy rozcieńczyć przed podaniem – patrz punkt 6.6. Zawartość sodu pochodzącego z rozcieńczalnika powinna być brana pod uwagę w obliczeniu całkowitej zawartości sodu w przygotowanym rozcieńczeniu produktu. W celu uzyskania dokładnej informacji dotyczącej zawartości sodu w roztworze wykorzystanym do rozcieńczenia produktu, należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego stosowanego rozcieńczalnika. U pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie należy uwzględnić zawartość sodu w produkcie gotowym do podania.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Inhibitory monoaminooksydazy (MAO) nasilają działanie dopaminy. Pacjenci przyjmujący inhibitory MAO w ciągu ostatnich 2-3 tygodni, powinni otrzymać dawkę początkową nie większą niż 10% zwykle stosowanej dawki dopaminy. Jednoczesne podawanie cyklopropanu lub halogenowanych anestetyków wziewnych i dopaminy może wywołać komorowe zaburzenia rytmu serca. Antagonistycznie do dopaminy działają β-adrenolityki, takie jak propranolol lub metoprolol. Nie należy stosować jednocześnie dopaminy i alkaloidów pochodnych ergotaminy, ponieważ może wystąpić zwężenie naczyń krwionośnych. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i guanetydyna mogą nasilać działanie dopaminy charakteryzujące się podwyższeniem ciśnienia tętniczego. U pacjentów stosujących fenytoinę i dopaminę obserwowano obniżenie ciśnienia tętniczego i bradykardię. Dopamina może nasilać działanie leków moczopędnych.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Interakcje
W celu zniesienia obwodowego zwężenia naczyń krwionośnych można zastosować leki blokujące receptory adrenergiczne, takie jak np. fentolamina. W takich przypadkach zaleca się jednak obserwację pacjenta.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża Produkt może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego dopaminy. Karmienie piersi? Nie wiadomo, czy dopamina przenika przez łożysko lub do mleka kobiecego. Produkt stosuje się w stanach bezpośredniego zagrożenia życia, dlatego karmienie piersią nie stanowi przeciwwskazania do jego użycia. Płodność Nie są dostępne dane dotyczące wpływu na płodność kobiet i mężczyzn.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie dotyczy – dopaminę stosuje się w sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Najczęściej występujące działania niepożądane: Zaburzenia układu nerwowego: Bóle głowy Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe: Skurcze dodatkowe pozazatokowe, tachykardia, bóle dławicowe, kołatanie serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwężenie naczyń krwionośnych W rzadkich przypadkach odnotowywano komorowe zaburzenia rytmu serca, które były śmiertelne. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: Duszność Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: Nudności, wymioty Rzadziej występujące działania niepożądane: Zaburzenia układu nerwowego: Jeżenie włosów Zaburzenia oka: Rozszerzenie źrenic Zaburzenia serca i zaburzenia naczyniowe: Zaburzenia przewodzenia komorowego, bradykardia, rozszerzenie zespołu QRS w obrazie EKG, podwyższenie ciśnienia tętniczego, zgorzel u pacjentów z wcześniej istniejącą chorobą naczyniow?
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: Martwica tkanek w wyniku wynaczynienia produktu Wynaczynienie produktu może być przyczyną wystąpienia miejscowej martwicy tkanek. Miejsce, w którym doszło do wynaczynienia produktu należy ostrzyknąć od 5 mg do 10 mg fentolaminy w od 10 do 15 ml 0,9% roztworu soli fizjologicznej. Mogą wystąpić zaburzenia biochemiczne – azotemia. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Działania niepożądane
Jerozolimskie 181C 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie W przypadku przedawkowania, którego objawem jest podwyższenie ciśnienia tętniczego, należy zmniejszyć dawkę dopaminy lub czasowo przerwać podawanie wlewu do momentu ustabilizowania się stanu pacjenta. Ponieważ czas działania dopaminy jest dosyć krótki, nie jest konieczne podjęcie dodatkowych działań. W przypadku braku poprawy stanu pacjenta zaleca się zastosowanie krótko działającego produktu blokującego receptory α-adrenergiczne, np. fentolaminy.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki wpływające na receptory adrenergiczne i dopaminergiczne, kod ATC: C01CA04 Dopamina jest katecholaminą. Pobudza receptory adrenergiczne we współczulnym układzie nerwowym, przede wszystkim receptory β1-adrenergiczne, pośrednio powoduje również uwalnianie norepinefryny z miejsc magazynowania. Dopamina rozszerza naczynia krwionośne nerkowe i trzewne, wieńcowe i wewnątrzczaszkowe, co jest skutkiem działania na receptory dopaminergiczne. Działa w nieznacznym stopniu (lub wcale) na receptory β2-adrenergiczne. Po zastosowaniu małych dawek (od 0,5 μg/kg mc./min do 2 μg/kg mc./min), dopamina wpływa przede wszystkim na receptory dopaminergiczne, powodując zwiększenie przepływu nerkowego (filtracji kłębuszkowej), wydalania sodu i diurezy. Po zastosowaniu średnich dawek dopaminy (od 2 μg/kg mc./min do 10 μg/kg mc./min) następuje pobudzenie receptorów β1-adrenergicznych, co wywiera dodatnie działanie inotropowe.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Po zastosowaniu dużych dawek dopaminy (powyżej 10 μg/kg mc./min) występuje stymulacja receptorów α-adrenergicznych, czego wynikiem jest zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych i podwyższenie ciśnienia tętniczego. Zależność wywieranych skutków od zastosowanej dawki dopaminy pozwala na wykorzystanie produktu do leczenia stanów wstrząsu różnego pochodzenia, profilaktyki powikłań (np. niewydolności nerek), pod warunkiem prawidłowego stanu nawodnienia pacjenta.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Okres półtrwania dopaminy podanej w szybkim wstrzyknięciu dożylnym wynosi około 2 minut, podobnie dopaminy podawanej we wlewie dożylnym. Stan stacjonarny jest osiągany w ciągu 5-10 minut. Pod koniec podawania wlewu, dopamina jest eliminowana z osocza z okresem półtrwania około 9 minut. Ulega dystrybucji do tkanek organizmu, ale nie przenika przez barierę krew/mózg. Podobnie jak wszystkie katecholaminy jest metabolizowana przez oksydazę monoaminową (MAO) i katecholo-O-metylotransferazę (COMT) w wątrobie, nerkach i osoczu. Około 80% wydalane jest z moczem w ciągu 24 godzin w postaci nieaktywnego kwasu homowanilinowego i kwasu 3,4-dihydroksyfenylacetylowego, zaś tylko bardzo mała ilość w postaci niezmienionej.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Po dożylnym podaniu dopaminy LD50 wynosiło odpowiednio 290 mg/kg mc. u myszy i 38,8 mg/kg mc. u szczurów. U zwierząt wystąpił masywny krwotok i zastój krwi w płucach. Badania toksyczności podostrej wykazały przerost gruczołu krokowego, związany z rozszerzeniem pęcherza moczowego, oraz wodonercze. Stwierdzono, że u zwierząt, którym podawano duże dawki dopaminy (570 mg/kg mc. na dobę), zwiększenie masy serca, nerek i płuc było znacząco wyższe, natomiast śledziony znacząco niższe w porównaniu z grupą kontrolną. U psów, które otrzymywały dopaminę przez 2 tygodnie, wystąpiły oporne na leczenie wymioty. Badania wykazały zwiększenie masy nadnerczy u wszystkich zwierząt oraz zwiększenie masy gruczołu krokowego u psów, które otrzymały wyższe dawki; u niektórych zwierząt stwierdzono niewielkie zmiany martwicze w mięśniu sercowym.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Sodu pirosiarczyn Disodu edetynian Woda do wstrzykiwań 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Dopaminy nie należy mieszać z roztworami o odczynie zasadowym, np. z wodorowęglanem sodu, ponieważ w takich warunkach traci aktywność. 6.3 Okres ważności 3 lata Okres ważności rozcieńczonego produktu: Po rozcieńczeniu 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem glukozy, wykazano chemiczną i fizyczną trwałość przez 24 godziny w temperaturze 25°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie zostanie zużyty natychmiast, za warunki i czas przechowywania odpowiedzialność ponosi użytkownik. Jeżeli zachodzi konieczność, przygotowany roztwór można przechowywać maksymalnie przez 24 godziny w temperaturze 25°C, pod warunkiem, że roztwór przygotowuje się w kontrolowanych i walidowanych aseptycznych warunkach. Niewykorzystany w ciągu 24 godzin roztwór należy zniszczyć.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Przygotowany roztwór nie wymaga ochrony przed światłem. 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem, w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 ampułek szklanych po 5 ml w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkt przed podaniem należy rozcieńczyć. Dopaminum hydrochloricum WZF można rozcieńczyć 5% roztworem glukozy lub 0,9% roztworem NaCl. Rozcieńczenia należy przygotowywać w opakowaniach szklanych lub polietylenowych (LDPE), lub polipropylenowych (PP). W celu uzyskania roztworu do wlewu, należy zmieszać 100 mg – 800 mg dopaminy z rozcieńczalnikiem (5% roztwór glukozy lub 0,9% roztwór NaCl) do uzyskania końcowej objętości 250 ml. Uzyskany roztwór zawiera odpowiednio 400 mikrogramów – 3200 mikrogramów dopaminy chlorowodorku w 1 ml.
CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 4%, roztwór do infuzji, 40 mg/ml
Dane farmaceutyczne
Rozcieńczanie produktu należy przeprowadzać w kontrolowanych i walidowanych aseptycznych warunkach. Okres ważności rozcieńczonego produktu – patrz punkt 6.3. Instrukcja otwierania ampułki: Przed otwarciem ampułki należy upewnić się, że cały roztwór znajduje się w dolnej części ampułki. Można delikatnie potrząsnąć ampułką lub postukać w nią palcem, aby ułatwić spłynięcie roztworu. Na każdej ampułce umieszczono kolorową kropkę (patrz rysunek 1.) jako oznaczenie znajdującego się poniżej niej punktu nacięcia. Aby otworzyć ampułkę należy trzymać ją pionowo, w obu dłoniach, kolorową kropką do siebie – patrz rysunek 2. Górną część ampułki należy uchwycić w taki sposób, aby kciuk znajdował się powyżej kolorowej kropki. Nacisnąć zgodnie ze strzałką umieszczoną na rysunku 3. Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku, należy je otwierać bezpośrednio przed użyciem. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO COROTROPE, 1 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań 2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 1 mg milrynonu (Milrinonum). 1 ampułka 10 ml zawiera 10 mg milrynonu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1. 3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Roztwór do wstrzykiwań
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wskazania do stosowania
4.1 Wskazania do stosowania COROTROPE jest przeznaczony do krótkotrwałej terapii dożylnej niewydolności krążenia, w tym zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. U dzieci produkt leczniczy Corotrope jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) ciężkiej zastoinowej niewydolności serca niereagującej na konwencjonalne leczenie podtrzymujące (glikozydy, leki moczopędne, leki rozszerzające naczynia i (lub) inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE)), oraz w krótkotrwałym leczeniu (do 35 godzin) u dzieci z ostrą niewydolnością serca, w tym w zespołach małego rzutu, po operacjach kardiochirurgicznych.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
4.2 Dawkowanie i sposób podawania Dawkowanie Leczenie milrynonem rozpoczyna się dawką nasycającą, podając następnie dawkę podtrzymującą w infuzji ciągłej według poniższego schematu. W razie konieczności, podczas jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Corotrope z innym leczeniem przeciwnadciśnieniowym należy odpowiednio dostosować dawkowanie. Dorośli Dawka nasycająca: 50 g/kg mc. podane powoli dożylnie przez co najmniej 10 minut. W poniższej tabeli przedstawiono dawkę nasycającą milrynonu (dla stężenia 1 mg/ml) w mililitrach w przeliczeniu na masę ciała pacjenta (kg). DAWKA NASYCAJĄCA (ml) kg 30 – ml 1,5 kg 40 – ml 2,0 kg 50 – ml 2,5 kg 60 – ml 3,0 kg 70 – ml 3,5 kg 80 – ml 4,0 kg 90 – ml 4,5 kg 100 – ml 5,0 kg 110 – ml 5,5 kg 120 – ml 6,0 Dawkę nasycającą można podawać w postaci nierozcieńczonej, jednak rozcieńczenie do zaokrąglonej objętości całkowitej wynoszącej 10 ml lub 20 ml może ułatwić obserwację natężenia infuzji (w czasie 10 minut).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Do rozcieńczenia zawartości ampułki można użyć następujących roztworów: 0,45% chlorku sodu, 0,9% chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Produktu leczniczego Corotrope nie należy rozcieńczać wodorowęglanem sodu. Rozcieńczony roztwór należy zużyć w ciągu 24 godzin. Dawka podtrzymująca 0,375 do 0,75 g/kg mc./min zgodnie z poniższą tabelą. Szybkość podawania należy dostosować do odpowiedzi hemodynamicznej i klinicznej. Nie należy stosować dawki dobowej większej niż 1,13 mg/kg mc. Można podawać roztwory o różnych stężeniach, w zależności od zapotrzebowania pacjenta na płyny. DAWKA PODTRZYMUJĄCA Minimum 0,375 g/kg mc./min – 0,59 mg/kg Standardowo 0,50 g/kg mc./min – 0,77 mg/kg Maksymalnie 0,75 g/kg mc./min – 1,13 mg/kg Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt 4.4.).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Dane uzyskane na podstawie badań przeprowadzonych u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek ale bez cech niewydolności krążenia wykazały, że w przypadku niewydolności nerek okres półtrwania milrynonu w surowicy ulega znacznemu wydłużeniu. Nie ma potrzeby zmiany dawki początkowej, ale dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć zgodnie z poniższą tabelą: Klirens kreatyniny 5 ml/min/1,73m² – 0,20 g/kg mc./min 10 ml/min/1,73m² – 0,23 g/kg mc./min 20 ml/min/1,73m² – 0,28 g/kg mc./min 30 ml/min/1,73m² – 0,33 g/kg mc./min 40 ml/min/1,73m² – 0,38 g/kg mc./min 50 ml/min/1,73m² – 0,43 g/kg mc./min Czas trwania leczenia należy dostosować do obserwowanej poprawy stanu pacjenta. Nie stosować dłużej niż przez 5 dni. Dzieci i młodzież W opublikowanych badaniach dawki stosowane u niemowląt i dzieci były następujące: dożylna dawka nasycająca: 50 do 75 g/kg mc. podawane w ciągu 30 do 60 minut.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
ciągła infuzja dożylna: należy rozpocząć w oparciu o odpowiedź hemodynamiczną i uwzględniając możliwy początek wystąpienia działań niepożądanych pomiędzy 0,25 do 0,75 g/kg mc./min przez okres do 35 godzin. W badaniach klinicznych dotyczących zespołu małego rzutu serca u niemowląt i dzieci poniżej 6 lat po operacji naprawczej wrodzonej wady serca dawka nasycająca 75 g/kg podawana w ciągu 60 minut, a następnie dawka 0,75 g/kg mc./min podawana w infuzji przez 35 godzin istotnie zmniejszyły ryzyko rozwoju zespołu małego rzutu serca. Należy wziąć pod uwagę wyniki badań farmakokinetycznych (patrz punkt 5.2). Zaburzona czynność nerek: Ze względu na brak danych, stosowanie milrynonu nie jest zalecane u dzieci z zaburzeniami czynności nerek (więcej informacji patrz punkt 4.4). Przetrwały przewód tętniczy: W przypadku, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka (patrz punkt 4.4, 4.8, 5.2 i 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dawkowanie
Pacjenci w podeszłym wieku Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu. Sposób podawania Podanie dożylne. Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór w ampułce jest bezbarwny i klarowny.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przeciwwskazania
4.3 Przeciwwskazania Nadwrażliwość na milrynon lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1. Ciężka hipowolemia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania Specjalne ostrzeżenia Podczas leczenia milrynonem należy dokładnie monitorować ciśnienie krwi, częstość akcji serca, stan kliniczny, EKG, równowagę płynową, elektrolity i czynność nerek (np. stężenie kreatyniny w surowicy krwi). U pacjentów z ciężką postacią zwężenia zastawki aorty lub tętnicy płucnej oraz z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty, milrynon nie może zastąpić chirurgicznego usunięcia zwężenia. Tak jak inne leki o działaniu inotropowym dodatnim i (lub) rozszerzającym naczynia krwionośne może nasilać objawy zwężenia drogi odpływu krwi u pacjentów z przerostowym zwężeniem podzastawkowym aorty. Stosowanie leku o działaniu inotropowym dodatnim, jakim jest milrynon, w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego może prowadzić do niepożądanego zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy (MVO2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym u pacjentów w ostrej fazie zawału serca należy zachować dużą ostrożność w podawaniu milrynonu. Milrynon nie zwiększa MVO2 u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Środki ostrożności dotyczące stosowania Milrynon może wywołać spadek ciśnienia tętniczego krwi na skutek rozszerzenia naczyń krwionośnych. W związku z tym, należy zachować ostrożność stosując milrynon u pacjentów, u których przed włączeniem leczenia stwierdza się obniżone ciśnienie tętnicze krwi. U pacjentów, u których w czasie leczenia milrynonem wystąpi nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, należy przerwać podawanie produktu leczniczego. Stosowanie produktu leczniczego należy wznowić z mniejszą częstością infuzji, po uzyskaniu prawidłowego ciśnienia tętniczego krwi. W czasie leczenia u pacjentów z grupy dużego ryzyka obserwowano komorowe i nadkomorowe zaburzenia rytmu serca. U niektórych pacjentów milrynon zwiększał częstość komorowych skurczów dodatkowych, w tym częstoskurczu komorowego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ponieważ skłonność do zaburzeń rytmu spowodowana niewydolnością krążenia może być zwiększona podczas stosowania wielu produktów leczniczych lub ich skojarzeń, pacjenci leczeni milrynonem powinni być w czasie podawania produktu dokładnie monitorowani (częstość akcji serca, objawy kliniczne, EKG, gospodarka wodno-elektrolitowa i czynność nerek). Milrynon powoduje zwiększenie przewodnictwa przedsionkowo – komorowego. U pacjentów z trzepotaniem i migotaniem przedsionków milrynon może zwiększyć częstość rytmu komór. U tych pacjentów należy rozważyć wstępne podanie naparstnicy lub innych leków wydłużających czas przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym. W przypadku, gdy przyczyną znacznego obniżenia ciśnienia napływu krwi do komór może być stosowane ostatnio intensywne leczenie moczopędne, milrynon należy podawać ostrożnie, kontrolując ciśnienie tętnicze, częstość rytmu serca i objawy kliniczne.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W czasie leczenia milrynonem należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Nasilenie diurezy spowodowane zwiększeniem objętości minutowej serca może spowodować konieczność zmniejszenia dawek środków moczopędnych. Utrata potasu związana z nasileniem diurezy może predysponować pacjentów, szczególnie – leczonych glikozydami naparstnicy do zaburzeń rytmu serca. Dlatego, hipokaliemię należy wyrównywać przed i w trakcie leczenia milrynonem. U pacjentów z niewydolnością serca często obserwuje się obniżony poziom hemoglobiny, również niedokrwistość. W związku z ryzykiem wystąpienia trombocytopenii lub niedokrwistości, należy ściśle monitorować odpowiednie wyniki badań laboratoryjnych u pacjentów z obniżonym stężeniem płytek krwi lub hemoglobiny. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie produktu (patrz punkt 4.2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Nie ma danych z badań klinicznych dotyczących stosowania milrynonu w infuzji przez okres dłuższy niż 48 godzin. Obserwowano przypadki odczynów w miejscu podania (patrz punkt 4.8). Dlatego należy starannie obserwować miejsce podania, aby unikać podania pozanaczyniowego. Nie ma specjalnych zaleceń dla pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaobserwowano związku między częstością występowania objawów niepożądanych a wiekiem pacjenta. Kontrolowane badania farmakokinetyczne nie ujawniły związanych z wiekiem różnic w dystrybucji i wydalaniu milrynonu. Dzieci i młodzież Następujące ostrzeżenia i środki ostrożności należy wziąć pod uwagę dodatkowo, oprócz tych opisanych u dorosłych. W badaniach klinicznych z udziałem dzieci, milrynon wydawał się opóźniać zamykanie przewodu tętniczego. Dlatego, należy ocenić stosunek korzyści terapeutycznych do potencjalnego ryzyka (patrz punkt 4.8).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
U noworodków po operacjach na otwartym sercu w czasie leczenia produktem leczniczym Corotrope, monitorowanie powinno obejmować ocenę tętna i rytmu serca, ciśnienia tętniczego w krążeniu ogólnym poprzez cewnik w tętnicy pępowinowej lub cewnik obwodowy, centralnego ciśnienia żylnego, wskaźnika sercowego, rzutu serca, oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym, ciśnienia w tętnicy płucnej oraz ciśnienia w przedsionkach serca. Należy wykonać następujące badania laboratoryjne: liczba płytek krwi, stężenie potasu w surowicy, badania czynnościowe wątroby i nerek. Częstotliwość oceny zależy od wartości wyjściowych; konieczna jest ocena reakcji noworodka na zmiany w terapii. W literaturze fachowej opisano, że u dzieci i młodzieży z zaburzeniami czynności nerek klirens milrynonu był w istotny sposób zmniejszony i występowały klinicznie istotne działania niepożądane, jednakże nie została określona konkretna wartość klirensu kreatyniny, przy której należy dokonać modyfikacji dawkowania u tych pacjentów.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
W związku z tym stosowanie milrynonu w tej populacji nie jest zalecane (patrz punkt 4.2). U dzieci i młodzieży należy rozpocząć stosowanie milrynonu tylko wtedy, gdy pacjent jest stabilny hemodynamicznie. Należy zachować ostrożność u noworodków z czynnikami ryzyka krwawienia dokomorowego (tj. u wcześniaków, noworodków o niskiej masie urodzeniowej), ponieważ milrynon może powodować trombocytopenię. W badaniach klinicznych w populacji dzieci i młodzieży, ryzyko trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że trombocytopenia związana ze stosowaniem milrynonu występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych milrynon wydawał się zwalniać zamykanie przewodu tętniczego w populacji dzieci. Dlatego w przypadkach, gdy pożądane jest zastosowanie milrynonu u wcześniaków i noworodków z przetrwałym przewodem tętniczym lub zagrożonych wystąpieniem przetrwałego przewodu tętniczego, należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka wynikające z zastosowania produktu leczniczego Corotrope (patrz punkt 4.2, 4.8, 5.2 i 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Specjalne środki ostrozności
Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w ampułce, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Interakcje
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do wstrzykiwań dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu (patrz punkt 6.2.). Ze względu na ograniczone dane dotyczące interakcji nie należy mieszać produktu leczniczego Corotrope z innymi lekami. Podczas podawania milrynonu należy ściśle monitorować zaburzenia wodno-elektrolitowe oraz stężenie kreatyniny w surowicy krwi. Poprawa rzutu serca i w konsekwencji diurezy może wymagać zmniejszenia dawkowania leku moczopędnego. Utrata potasu spowodowana wzmożoną diurezą, może predysponować pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy do występowania zaburzeń rytmu serca. W związku z tym, przed włączeniem produktu leczniczego Corotrope lub w trakcie jego stosowania należy uzupełniać potas.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Interakcje
Równoczesne stosowanie innych leków o działaniu inotropowym nasila dodatni efekt inotropowy.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację Ciąża i płodność Mimo, że w badaniach na zwierzętach nie stwierdzono szkodliwego działania leku na płód ani też szkodliwego wpływu na reprodukcję, nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania milrynonu u kobiet w ciąży. Milrynon może być stosowany w ciąży, w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko dla płodu. Karmienie piersi? Brak wystarczających danych dotyczących przenikania milrynonu do mleka kobiecego. Milrynon może być stosowany w okresie karmienia piersią, w przypadku gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
4.7 Wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu Corotrope na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
4.8 Działania niepożądane Działania niepożądane przedstawiono zgodnie z klasyfikacją układów i narządów, a częstość ich występowania jest określona przy użyciu następującej konwencji: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych). Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: trombocytopenia* Częstość nieznana: zmniejszenie stężenia czerwonych krwinek i (lub) hemoglobiny * U niemowląt i dzieci, ryzyko wystąpienia trombocytopenii istotnie wzrastało wraz z czasem trwania infuzji. Dane kliniczne sugerują, że związana ze stosowaniem milrynonu trombocytopenia występuje częściej u dzieci niż u dorosłych (patrz punkt 4.4). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Niezbyt często: hipokaliemia Zaburzenia układu nerwowego Często: bóle głowy, na ogół łagodne lub o umiarkowanym nasileniu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Niezbyt często: drżenia Zaburzenia serca Często: komorowe skurcze dodatkowe, nieutrwalony lub utrwalony częstoskurcz komorowy (patrz punkt 4.4), nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze Niezbyt często: migotanie komór, dławica piersiowa – bóle w klatce piersiowej Bardzo rzadko: zaburzenia typu torsade de pointes Częstość występowania zarówno komorowych jak i nadkomorowych zaburzeń rytmu serca nie była związana z dawką produktu i stężeniem milrynonu we krwi. Zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca są często związane z pewnymi stanami, takimi jak występujące wcześniej zaburzenia rytmu serca, zaburzenia metaboliczne (np. hipokaliemia), nieprawidłowe stężenie digoksyny we krwi i założenie cewnika. Wyniki badań klinicznych wskazują na to, że zaburzenia rytmu serca związane ze stosowaniem milrynonu występują rzadziej u dzieci niż u dorosłych.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Bardzo rzadko: skurcz oskrzeli Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Niezbyt często: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo rzadko: reakcje skórne, takie jak wysypka Zaburzenia nerek i dróg moczowych Częstość nieznana: niewydolność nerek, wtórna do współistniejącego niedociśnienia tętniczego. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Częstość nieznana: odczyn w miejscu podania infuzji Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny Dzieci i młodzież Zaburzenia układu nerwowego Częstość nieznana: krwawienie dokomorowe (patrz punkt 4.4) Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne Częstość nieznana: przetrwały przewód tętniczy *** (patrz punkt 4.2, 4.4, 5.2 i 5.3) *** Ciężkie następstwa przetrwałego przewodu tętniczego są związane z występującym jednocześnie nadmiernym przepływem krwi przez płuca, powodującym obrzęk płuc i krwotok, oraz zmniejszoną perfuzją narządów, powodującą krwawienie dokomorowe i martwicze zapalenie jelit, co, jak opisano w literaturze, może kończyć się zgonem.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Działania niepożądane
Nie są jeszcze dostępne długoterminowe dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Corotrope u dzieci i młodzieży. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Al. Jerozolimskie 181 C 02 – 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi podmiotu odpowiedzialnego w Polsce.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedawkowanie
4.9 Przedawkowanie Stosowanie dużych dawek milrynonu może powodować obniżenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia rytmu serca. W takich przypadkach podawanie milrynonu należy przerwać aż do ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta. Specyficzne antidotum nie jest znane. Należy zastosować leczenie objawowe oraz stosować środki wspomagające układ krążenia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
5.1 Właściwości farmakodynamiczne Grupa farmakoterapeutyczna: leki pobudzające pracę serca, z wyłączeniem glikozydów nasercowych; inhibitory fosfodiesterazy. Kod ATC: C 01 CE 02 Milrynon jest syntetycznym związkiem o działaniu inotropowym dodatnim i rozszerzającym naczynia krwionośne. Mechanizm działania milrynonu polega na selektywnym hamowaniu izoenzymu fosfodiesterazy cyklicznego AMP (frakcja III, PDE III lub CGI-PDE). W wyniku zahamowania przez milrynon hydrolizy c-AMP zwiększa się jego stężenie w mięśniu sercowym i błonie mięśniowej naczyń. Zwiększone stężenie c-AMP zwiększa dostępność zjonizowanego wapnia w kardiomiocytach podczas skurczu i przyspiesza jego wewnątrzkomórkowe przemieszczenia w czasie skurczu, jak też zmniejsza dostępność wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń i powoduje ich rozkurcz. Milrynon nie zwiększa wrażliwości białek włókien mięśniowych na wapń.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Milrynon nie wchodzi w reakcję z adrenergicznymi receptorami beta ani nie hamuje zależnej od ATP pompy sodowo-potasowej, jak czynią to glikozydy naparstnicy. Aktywność inotropowa jest zachowana w obecności inotropowych stężeń dopaminy oraz ouabainy. Badania właściwości farmakodynamicznych, przeprowadzone z udziałem pacjentów z zaburzeniami czynności komór, wykazały bezpośredni wpływ leku na kurczliwość, to znaczy dodatnie działanie inotropowe, jak również bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia. Przerwanie stosowania leków sympatykomimetycznych może także przyczynić się do nasilenia uogólnionego działania rozszerzającego naczynia u leczonych pacjentów. Przy stężeniach milrynonu w osoczu krwi w zakresie od 100 do 300 ng/ml obserwowano zarówno działanie inotropowe, jak i działanie rozszerzające naczynia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
U pacjentów z zaburzeniem czynności mięśnia sercowego podanie mleczanu milrynonu we wstrzyknięciu, w dawce nasycającej, szybko powoduje znamienną poprawę pojemności minutowej serca, ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz poprawę obwodowego oporu naczyniowego. Jednocześnie dochodzi jedynie do niewielkich zmian częstotliwości rytmu serca (nieznaczne zwiększenie) oraz ciśnienia tętniczego krwi (nieznaczne obniżenie). Dawki podawane wynosiły od 12,5 do 125 µg/kg. Podawano je z szybkością 100 µg/s. Poprawa parametrów hemodynamicznych zachodziła bez zwiększenia zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Milrynon zmniejsza opór w krążeniu płucnym. Oprócz zwiększania kurczliwości mięśnia sercowego, milrynon poprawia czynność rozkurczową, na co wskazuje poprawa relaksacji mięśnia lewej komory w okresie rozkurczowym.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Uwagi ogólne W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem 189 pacjentów z niewydolnością serca, zaprojektowanym w celu określenia dawki terapeutycznej mleczanu milrynonu, początkowo podawano dawkę nasycającą, a następnie produkt w infuzji podtrzymującym. Stwierdzono początkowo niewielkie zwiększenie frakcji wyrzutowej lewej komory (ang. ejection fraction, EF%). Wynosiło ono odpowiednio 25%, 38% i 42% przy testowanych dawkach 37,5 µg/kg/0,375 µg/kg/min (n=26), 50 µg/kg/0,5 µg/kg/min (n=95) oraz 75 µg/kg/0,75 µg/kg/min (n=15). Stwierdzono znamienne zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc, o odpowiednio 17%, 21% i 36%. Równocześnie stwierdzono znamienne obniżenie układowego oporu naczyniowego o odpowiednio 17%, 21% i 37%. Dawka podtrzymująca 25 µg/kg/min była nieskuteczna (n=53 pacjentów). U znacznej większości pacjentów stwierdzono poprawę czynności hemodynamicznej w ciągu pierwszych 5 oraz 15 minut po rozpoczęciu leczenia.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ogólnie nie stwierdzono zmiany częstotliwości akcji serca (odpowiednio zwiększenie 3,3% i 10%). Średnie ciśnienie tętnicze krwi zmniejszyło się o maksymalnie 5% przy stosowaniu dwóch mniejszych dawek oraz 17% przy stosowaniu produktu w największej dawce. U znacznej większości pacjentów stosowano równocześnie inne leki, w tym leki moczopędne oraz pochodne naparstnicy. Pacjenci byli obserwowani przez okres 48 godzin (mniejsza liczba pacjentów była obserwowana przez 72 godziny). Stwierdzono poprawę czynności hemodynamicznej bez cech zmniejszania się siły działania farmakologicznego (bez cech zjawiska tachyfilaksji). Poprawa czynności hemodynamicznej była związana z poprawą w zakresie objawów klinicznych. Przeprowadzono dwa dodatkowe badania kliniczne z udziałem odpowiednio 40 i 105 pacjentów z niewydolnością serca. W badaniach tych uzyskano podobne wyniki, jak w badaniu opisywanym powyżej. Czas trwania leczenia powinien zależeć od odpowiedzi pacjenta.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Pacjenci uczestniczący w badaniu otrzymywali mleczan milrynonu w postaci infuzji przez okres 5 dni. Mleczan milrynonu ma korzystny wpływ na parametry hemodynamiczne u pacjentów przyjmujących produkty naparstnicy. Lek ten nie powoduje objawów zatrucia naparstnicą. Choroba niedokrwienna serca Przewlekła: u pacjentów z wtórną niewydolnością serca w przebiegu choroby niedokrwiennej serca mleczan milrynonu poprawia czynność lewej komory, nie wywołując objawów podmiotowych lub zmian elektrokardiograficznych związanych z niedokrwieniem mięśnia sercowego. W grupie 20 pacjentów ze stabilną dławicą piersiową i ograniczoną tolerancją na wysiłek, bez objawów niewydolności serca, mleczan milrynonu nie powodował nasilenia dławicy. Stwierdzono poprawę tolerancji na wysiłek, ale nie określono efektu placebo związanego z przyjmowaniem produktu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Ostra: w badaniu z udziałem 101 pacjentów z niewydolnością serca w ostrej fazie zawału mięśnia sercowego mleczan milrynonu podawany w standardowej dawce poprawiał czynność serca. Niemniej jednak, podawanie milrynonu w ostrym stadium zawału mięśnia sercowego należy starannie rozważyć (patrz punkt 4.4.1). Kardiochirurgia W badaniu z udziałem 99 pacjentów z ostrą niewydolnością serca po zabiegu operacyjnym na sercu, mleczan milrynonu w takich samych dawkach, jakie okazały się skuteczne w leczeniu pacjentów niepoddawanych leczeniu operacyjnemu, powodował bardzo znamienne zwiększenie frakcji wyrzutowej, w zakresie od 34% do 44% w okresie 60 minut, a także zmniejszenie ciśnienia zaklinowania w naczyniach włosowatych płuc oraz obwodowego oporu naczyniowego. Zmiany te obserwowano we wszystkich przypadkach przez cały okres 12 godzin leczenia. Jak się wydaje, częstotliwość akcji serca zwiększa się a ciśnienie krwi zmniejsza się, jednak zmiany te były łagodne i nie miały znaczenia klinicznego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Podobne wyniki uzyskano w dodatkowym badaniu klinicznym z udziałem 60 pacjentów z nieprawidłową pojemnością minutową serca po zabiegu z krążeniem pozaustrojowym, który przebiegał prawidłowo. W badaniu z podwójnie ślepą próbą 30 pacjentów z ryzykiem niewydolności serca po stosowaniu krążenia pozaustrojowego podzielono losowo na dwie grupy. W jednej grupie 15 pacjentów przyjmowało milrynon a w drugiej grupie 15 pacjentów przyjmowało placebo. Pacjenci otrzymywali badany lek 15 minut przed rozpoczęciem krążenia pozaustrojowego. W grupie pacjentów, którzy przyjmowali mleczan milrynonu, uzyskano dobre wyniki po stosowaniu krążenia pozaustrojowego. Natomiast w grupie pacjentów, którzy otrzymywali placebo, konieczne było podawanie dodatkowych leków w celu skutecznego przeprowadzenia krążenia pozaustrojowego.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
Dzieci młodzież W piśmiennictwie naukowym opisano badania kliniczne z udziałem pacjentów leczonych z powodu zespołu niskiego rzutu po operacji kardiochirurgicznej, wstrząsu septycznego lub nadciśnienia płucnego. Zazwyczaj stosowane dawkowanie obejmowało dawkę nasycającą, która wynosiła od 50 do 75 µg/kg mc. podawaną przez 30 do 60 minut, a następnie od 0,25 do 0,75 µg/kg mc. /min w ciągłej infuzji dożylnej przez okres do 35 godzin. W omawianych badaniach milrynon spowodował zwiększenie rzutu serca, zmniejszenie ciśnienia napełniania serca oraz zmniejszenie oporu naczyniowego w krążeniu ogólnym i płucnym, przy minimalnych zmianach częstotliwości rytmu serca i zużycia tlenu przez mięsień sercowy. Wyniki badań nad dłuższym stosowaniem milrynonu nie są wystarczające, aby zalecać podawanie milrynonu przez okres dłuższy niż 35 godzin.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakodynamiczne
W niektórych badaniach oceniono stosowanie milrynonu u dzieci i młodzieży z niehiperdynamiczną formą wstrząsu septycznego (Barton i in., 1996; Lindsay i in., 1998); wpływ milrynonu na pooperacyjne nadciśnienie płucne po chirurgicznej korekcji wad w tetralogii Fallota (Chu i in., 2000); wpływ jednoczesnego zastosowania tlenku azotu i milrynonu na krążenie płucne po operacji Fontana (Cai i wsp., 2008). Wyniki tych badań były niejednoznaczne, dlatego nie można zalecić stosowania milrynonu w wymienionych wskazaniach.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
5.2 Właściwości farmakokinetyczne Po wstrzyknięciu dożylnym 12,5 do 125 µg/kg mc. w grupie pacjentów z niewydolnością serca stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne milrynonu: objętość dystrybucji 0,38 l/kg mc.; okres półtrwania w fazie eliminacji 2,3 godziny; klirens 0,13 l/kg mc./godz. Po podaniu milrynonu we infuzji dożylnej z szybkością 0,20 do 0,70 µg/kg/min u pacjentów z niewydolnością serca stwierdzono następujące parametry farmakokinetyczne: objętość dystrybucji około 0,45 l/kg mc.; okres półtrwania w fazie eliminacji 2,6 godz.; klirens 0,14 l/kg mc./godz. Te parametry farmakokinetyczne nie były zależne od dawki. Wartość parametru farmakokinetycznego AUC była zależna od dawki. Wykazano (metodą ultrawirowania), że milrynon wiąże się z białkami osocza w ponad 70%. Osiąga on stężenie w osoczu krwi 70 do 400 ng/ml. Milrynon jest wydalany głównie w moczu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po podaniu doustnym 83% milrynonu występuje w moczu w postaci niezmienionej, a 12% ma postać O-glukuronianu. U zdrowych osób wydalanie milrynonu w moczu odbywa się szybko; około 60% podanej dawki jest wydalane w ciągu 2 godzin i około 90% po 8 godzinach od podania. Klirens nerkowy milrynonu wynosi około 0,3 l/min. Wskazuje to na czynne wydalanie przez nerki. Dzieci i młodzież Milrynon jest szybciej eliminowany z ustroju dzieci niż dorosłych, jednak niemowlęta mają istotnie niższy klirens niż dzieci, a klirens u wcześniaków jest jeszcze niższy. Z powodu szybszego klirensu stężenia osoczowe milrynonu w stanie stacjonarnym były niższe u dzieci niż u dorosłych. U dzieci i młodzieży z prawidłową czynnością nerek osoczowe stężenia milrynonu w stanie stacjonarnym po 6–12 godzinach ciągłej infuzji z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg mc./min wynosiły około 100–300 ng/ml.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Po infuzji dożylnej z szybkością 0,5 do 0,75 µg/kg mc./min u noworodków, niemowląt i dzieci po operacji kardiochirurgicznej na otwartym sercu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi od 0,35 do 0,9 l/kg mc. bez istotnych różnic w poszczególnych grupach wiekowych. U wcześniaków urodzonych długo przed wyznaczonym terminem, po infuzji dożylnej milrynonu z szybkością 0,5 µg/kg mc./min, podanego w celu zapobieżenia wypływowi krwi z krążenia ogólnego po urodzeniu, objętość dystrybucji milrynonu wynosi około 0,5 l/kg mc. W kilku badaniach farmakokinetycznych wykazano, że u dzieci i młodzieży klirens leku wzrasta wraz z wiekiem pacjenta. Niemowlęta mają istotnie niższy klirens (3,4-3,8 ml/kg mc./min) niż dzieci (5,9–6,7 ml/kg/min). U noworodków klirens milrynonu wynosił około 1,64 ml/kg mc./min, a u wcześniaków był jeszcze niższy (0,64 ml/kg mc./min). Milrynon ma średni końcowy okres półtrwania wynoszący od 2 do 4 godzin u niemowląt i dzieci oraz 10 godzin u wcześniaków.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Właściwości farmakokinetyczne
Stwierdzono, że optymalna dawka, w wyniku podania której uzyskiwano stężenia milrynonu w osoczu powyżej progu farmakodynamicznej skuteczności, dla dzieci i młodzieży jest większa niż dla dorosłych, przy czym powyżej zdefiniowana optymalna dawka dla wcześniaków jest mniejsza niż dla dzieci. Przetrwały przewód tętniczy Milrynon jest eliminowany na drodze wydzielania nerkowego, a jego objętość dystrybucji jest ograniczona do przestrzeni pozakomórkowej, co sugeruje, że nadmiar płynów oraz zmiany hemodynamiczne związane z przetrwałym przewodem tętniczym mogą mieć wpływ na dystrybucję i wydzielanie milrynonu (patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.3).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie Młode zwierzęta Przeprowadzono niekliniczne badanie oceniające wpływ inhibitorów fosfodiesterazy typu 3 (ang. PDE 3, Phosphodiesterase 3 inhibitors) na rozszerzenie przewodu tętniczego u młodych szczurów urodzonych w terminie i różnic w porównaniu z dojrzałymi i niedojrzałymi płodami szczurzymi. Pourodzeniowe rozszerzanie przewodu tętniczego przez milrynon było badane z zastosowaniem trzech dawek (10, 1 i 0,1 mg/kg mc.). Rozszerzający wpływ milrynonu na płodowy przewód tętniczy zwężony działaniem indometacyny był badany poprzez równoczesne podanie milrynonu (10, 1 i 0,1 mg/kg) oraz indometacyny (10 mg/kg) ciężarnej samicy szczura w 21 dniu ciąży (płód dojrzały) i w 19 dniu ciąży (płód niedojrzały). Omawiane badanie in vivo wykazało, że milrynon powoduje zależne od dawki rozszerzenie zwężonego przewodu tętniczego u płodów szczurzych oraz młodych szczurów po urodzeniu.
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Działanie rozszerzające było silniejsze w przypadku wykonania iniekcji bezpośrednio po porodzie w porównaniu z wykonaniem jej 1 godzinę później. Dodatkowo badanie wykazało, że niedojrzały przewód tętniczy jest bardziej wrażliwy na działanie milrynonu niż dojrzały (patrz część 4.2, 4.4, 4.8 oraz 5.2).
CHPL leku Corotrope, roztwór do wstrzykiwań, 1 mg/ml
Dane farmaceutyczne
6. DANE FARMACEUTYCZNE 6.1 Wykaz substancji pomocniczych Kwas mlekowy Glukoza bezwodna Woda do wstrzykiwań Sodu wodorotlenek i/lub kwas mlekowy (do ustalenia pH) 6.2 Niezgodności farmaceutyczne Wstrzyknięcie furosemidu lub bumetanidu i milrynonu do tego samego zestawu do iniekcji dożylnych powoduje wytrącenie osadu. Tak więc furosemidu ani bumetanidu nie należy podawać z milrynonem tym samym zestawem kroplówkowym. Nie należy rozcieńczać milrynonu w roztworze wodorowęglanu sodu. 6.3 Okres ważności 3 lata 6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C. Nie zamrażać. 6.5 Rodzaj i zawartość opakowania 10 ampułek po 10 ml z bezbarwnego szkła w tekturowym pudełku. 6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania Produkty lecznicze do podawania dożylnego przed zastosowaniem należy obejrzeć i nie należy ich stosować w przypadku zauważenia strąceń lub zmiany barwy produktu.

Letnia apteczka

Sprawdź »

Co warto w niej mieć?

Suplement diety

Sanprobi IBS Probiotyk

kapsułki

Probiotyki

Poznaj działanie

Kosmetyk

Ginexid

pianka ginekologiczna

Higiena intymna

Poznaj działanie

Kosmetyk

L3 Prurigo

maść

Ukąszenia i świąd

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Alax

tabletki

Zaparcia

Poznaj działanie

Kosmetyk

Alantandermoline złuszczający

krem

Pielęgnacja stóp

Poznaj działanie

Suplement diety

Vesvein Nogi

tabletki

Krążenie żylne

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Enterol

lek probiotyczny

Biegunka

Poznaj działanie

Lek bez recepty

Urosept

tabletki

Infekcje dróg moczowych

Poznaj działanie

Suplement diety

Osavi Kolagen & Elektrolity Witalność i Blask

pomarańcza-grejfrut

Kolagen i elektrolity

Poznaj działanie

Wyrób medyczny

FEMINUM FIT

żel dopochwowy

Infekcje intymne

Poznaj działanie

Dobutamina – przeciwwskazania

Spis treści

Wprowadzenie do przeciwwskazań stosowania dobutaminy

Przeciwwskazania bezwzględne

Przeciwwskazania względne

Zachowaj szczególną ostrożność

Tabela podsumowująca

Dobutamina – ostrożność i indywidualne podejście w leczeniu

Pytania i odpowiedzi

Jakie są bezwzględne przeciwwskazania do stosowania dobutaminy?

Czy dobutaminę można stosować u dzieci?

W jakich chorobach serca należy zachować ostrożność przy stosowaniu dobutaminy?

Czy dobutamina może być podawana razem z beta-blokerami?

Dobutamina u dzieci i młodzieży

Interakcje dobutaminy z innymi lekami

Testy wysiłkowe z dobutaminą – szczególne ryzyko

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgInterakcje

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgInterakcje

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgNazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWskazania do stosowania

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzeciwwskazania

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgSpecjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgInterakcje

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgInterakcje

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDziałania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgWłaściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgPrzedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mgDane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamin Sandoz, proszek do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przeciwwskazania

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Interakcje

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Działania niepożądane

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedawkowanie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakodynamiczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Właściwości farmakokinetyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dobutamine TZF, liofilizat do sporządzania roztworu do infuzji, 250 mg
Dane farmaceutyczne

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Nazwa produktu leczniczego, skład i postać farmaceutyczna

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wskazania do stosowania

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Dawkowanie

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przeciwwskazania

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Specjalne środki ostrozności

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Interakcje

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na płodność, ciążę i laktację

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Działania niepożądane

CHPL leku Dopaminum hydrochloricum WZF 1%, roztwór do infuzji, 10 mg/ml
Przedawkowanie