Menu

Zapalenie wątroby

Produkty powiązane z zapalenie wątroby
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Halitomin, tabletki do ssania
Halitomin, tabletki do ssania
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Biofenac, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  2. Tianesal, 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  3. Tianesal, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Asmenol PPH, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Asmenol PPH – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Atorvagen, 20 mg – przedawkowanie leku
  7. Atorvagen, 20 mg – wskazania – na co działa?
  8. Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym, 200 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Montelukast Bluefish, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Montelukast Bluefish, 10 mg – dawkowanie leku
  11. Montelukast Bluefish, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Montelukast Bluefish, 5 mg – stosowanie u dzieci
  13. Montelukast Bluefish, 4 mg – skład leku
  14. Montelukast Bluefish, 4 mg – wskazania – na co działa?
  15. Montelukast Bluefish, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Montelukast Bluefish, 4 mg – dawkowanie leku
  17. Atorvagen, 40 mg – stosowanie w ciąży
  18. Atorvagen, 40 mg – wskazania – na co działa?
  19. Atorvagen, 10 mg – wskazania – na co działa?
  20. Convulex 150 – wskazania – na co działa?
  21. Convulex 150 – profil bezpieczenstwa
  22. Convulex 150 – przeciwwskazania
  23. Grofibrat 200, 200 mg – wskazania – na co działa?
  24. Grofibrat 200, 200 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Biofenac, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Biofenac, zawierający aceklofenak, jest stosowany w leczeniu przewlekłych chorób stawów. Stosowanie leku podczas karmienia piersią nie jest zalecane, chyba że lekarz zdecyduje inaczej. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Unikanie alkoholu jest zalecane, ponieważ może nasilać działania niepożądane. Seniorzy powinni być regularnie monitorowani ze względu na większe ryzyko działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być pod ścisłym nadzorem lekarskim, a dawka leku powinna być dostosowana do ich stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Tianesal, 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Tianesal, zawierający tianeptynę, jest stosowany w leczeniu zespołów depresyjnych. Zalecana dawka to 1 tabletka trzy razy na dobę, przed posiłkami. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 15 roku życia i może powodować różne działania niepożądane, takie jak nudności, zaparcia, ból brzucha, senność, bóle głowy, suchość w jamie ustnej oraz zawroty głowy. Ważne jest, aby unikać nagłego przerwania leczenia i stopniowo zmniejszać dawkę.

  • Ilustracja poradnika Tianesal, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tianesal, zawierający tianeptynę, jest stosowany w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym utratę apetytu, koszmary senne, trudności z zasypianiem, senność, zawroty głowy, ból głowy, omdlenie, drżenia, kołatania serca, ból w okolicy serca, uderzenia gorąca, trudności w oddychaniu, ból żołądka, suchość w jamie ustnej, nudności, wymioty, zaparcia, wzdęcia, ból mięśni, ból pleców, osłabienie i uczucie ściśniętego gardła. Niezbyt częste działania niepożądane to wysypka, świąd, pokrzywka i uzależnienie od leku. Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują myśli lub zachowania samobójcze, uczucie dezorientacji, omamy, trądzik, pęcherzowe zapalenie skóry, zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, ruchy mimowolne…

  • Ilustracja poradnika Asmenol PPH, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asmenol PPH to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, ból głowy i zakażenie górnych dróg oddechowych. Rzadkie skutki uboczne obejmują zwiększoną skłonność do krwawień, kołatanie serca i reakcje alergiczne. Bardzo rzadkie działania niepożądane to zapalenie wątroby, omamy i zespół Churga-Strauss. Pacjenci powinni zgłaszać wszelkie działania niepożądane swojemu lekarzowi.

  • Ilustracja poradnika Asmenol PPH – działania niepożądane i skutki uboczne

    Asmenol PPH, zawierający montelukast, jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy u dzieci. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, ból brzucha i zakażenie górnych dróg oddechowych. Rzadziej mogą wystąpić zwiększona skłonność do krwawień, kołatanie serca i reakcje alergiczne. Bardzo rzadko zgłaszano zapalenie wątroby, ciężkie reakcje skórne i myśli samobójcze. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Atorvagen, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Atorvagen, zawierającego atorwastatynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból mięśni, rabdomioliza, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby oraz reakcje alergiczne. Standardowa dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a maksymalna dawka to 80 mg na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Leczenie polega na monitorowaniu czynności wątroby oraz aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, a hemodializa nie jest skuteczna w zwiększaniu klirensu atorwastatyny.

  • Ilustracja poradnika Atorvagen, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Atorvagen, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Wskazania obejmują obniżenie poziomu cholesterolu całkowitego, LDL, apolipoproteiny B i triglicerydów. Przeciwwskazania to nadwrażliwość, czynna choroba wątroby, ciąża i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne i rabdomioliza.

  • Ilustracja poradnika Ibufen dla dzieci FORTE o smaku truskawkowym, 200 mg/5 ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Ibufen dla dzieci FORTE mogą wystąpić różne działania niepożądane, od częstych, takich jak biegunka i bóle głowy, po bardzo rzadkie, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i ciężkie reakcje nadwrażliwości. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból brzucha, ból głowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, reakcje alergiczne, zmiany zachowania i nastroju, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, zwiększoną skłonność do krwawień, kołatanie serca, drżenie, omamy, dezorientację, myśli i próby samobójcze, zapalenie wątroby oraz ciężkie reakcje skórne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 10 mg – dawkowanie leku

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy i sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dorośli i młodzież w wieku od 15 lat powinni przyjmować 1 tabletkę 10 mg raz na dobę, wieczorem. Lek nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na montelukast lub składniki leku. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami pobudzającymi CYP 3A4, 2C8, 2C9. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha i ból głowy. Niezbyt częste działania obejmują reakcje alergiczne, zmiany zachowania i nastroju, zawroty głowy, senność, suchość w jamie ustnej i niestrawność. Rzadkie działania to kołatanie serca, drżenie i obrzęk naczynioruchowy. Bardzo rzadkie skutki uboczne to omamy, dezorientacja, myśli i próby samobójcze, zapalenie wątroby i zespół Churga-Strauss. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Montelukast Bluefish jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 6 do 14 lat. Jest antagonistą receptora leukotrienowego, który blokuje substancje powodujące zwężenie i obrzęk dróg oddechowych. Lek jest bezpieczny, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Najczęstsze działania niepożądane to bóle brzucha i ból głowy. Alternatywne leki to wziewne kortykosteroidy, beta-agonisty i antycholinergiki.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 4 mg – skład leku

    Montelukast Bluefish to lek na astmę dla dzieci w wieku 2-5 lat. Zawiera montelukast sodowy jako substancję czynną oraz substancje pomocnicze takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, hydroksypropyloceluloza niskopodstawiona, aspartam, żelaza tlenek czerwony, aromat wiśniowy i magnezu stearynian. Każdy składnik pełni ważną rolę w działaniu i stabilności leku. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i wzmożone pragnienie.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 4 mg – wskazania – na co działa?

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Jest wskazany w przypadkach, gdy inne leczenie nie przynosi odpowiednich rezultatów oraz w zapobieganiu astmie wywołanej wysiłkiem fizycznym. Zalecana dawka to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg raz na dobę, przyjmowana wieczorem. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha i wzmożone pragnienie.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, wzmożone pragnienie i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak reakcje alergiczne czy zmiany zachowania. Ważne jest, aby pacjenci i ich opiekunowie byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish, 4 mg – dawkowanie leku

    Montelukast Bluefish to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Zalecana dawka to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg raz na dobę, przyjmowana wieczorem, 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. Ważne jest, aby dziecko przyjmowało lek pod nadzorem osoby dorosłej i kontynuowało jego stosowanie nawet wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich problemach zdrowotnych i alergiach dziecka. Montelukast Bluefish może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha i wzmożone pragnienie.

  • Ilustracja poradnika Atorvagen, 40 mg – stosowanie w ciąży

    Lek Atorvagen, zawierający atorwastatynę, jest przeciwwskazany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Bezpiecznymi alternatywami są żywice jonowymienne, ezetymib oraz kwasy tłuszczowe omega-3. Objawy niepożądane Atorvagen mogą obejmować ból mięśni, zapalenie wątroby i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Atorvagen, 40 mg – wskazania – na co działa?

    Atorvagen to lek z grupy statyn, stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi oraz zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym. Jest wskazany dla pacjentów z hipercholesterolemią oraz wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych. Dawkowanie wynosi od 10 do 80 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na atorwastatynę, choroby wątroby, ciążę i karmienie piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne i rabdomioliza.

  • Ilustracja poradnika Atorvagen, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Atorvagen to lek z grupy statyn stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Jest wskazany dla dorosłych oraz dzieci powyżej 10 lat z podwyższonym poziomem cholesterolu, gdy dieta i inne metody nie są skuteczne. Dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane przez lekarza, zazwyczaj zaczynając od 10 mg na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, chorobę wątroby, ciążę, karmienie piersią oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków przeciwwirusowych. Skutki uboczne mogą obejmować zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne i rabdomiolizę.

  • Ilustracja poradnika Convulex 150 – wskazania – na co działa?

    Convulex jest lekiem stosowanym w leczeniu różnych postaci padaczki oraz manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Lek ten jest skuteczny w leczeniu napadów mioklonicznych, toniczno-klonicznych, atonicznych, nieświadomości, napadów prostych i złożonych, napadów wtórnie uogólnionych oraz zespołu Lennoxa-Gastauta. Convulex jest również stosowany w leczeniu manii, gdy inne leki, takie jak lit, są przeciwwskazane lub źle tolerowane. Dawkowanie leku zależy od wieku, masy ciała pacjenta oraz indywidualnej wrażliwości na walproinian. Convulex jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na kwas walproinowy, zapalenia wątroby, porfirii, zaburzeń mitochondrialnych oraz w ciąży, chyba że nie ma alternatywnego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Convulex 150 – profil bezpieczenstwa

    Convulex, zawierający kwas walproinowy, jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w leczeniu padaczki i manii. Profil bezpieczeństwa tego leku obejmuje szczególną ostrożność w przypadku kobiet karmiących, prowadzenia pojazdów, interakcji z alkoholem, stosowania u seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Przed podjęciem decyzji o stosowaniu leku, pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem, aby ocenić korzyści i ryzyko związane z leczeniem.

  • Ilustracja poradnika Convulex 150 – przeciwwskazania

    Convulex to lek stosowany w leczeniu padaczki i manii, zawierający kwas walproinowy. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, zapalenie wątroby, porfiria, jednoczesne stosowanie z meflochiną, zaburzenia mitochondrialne, zaburzenia cyklu mocznikowego oraz leczenie padaczki i choroby afektywnej dwubiegunowej w ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie pierwszych 6 miesięcy terapii, należy regularnie monitorować czynność wątroby. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych zagrożeń i regularnie monitorować swoje zdrowie.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat 200, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Grofibrat 200 jest lekiem stosowanym w leczeniu ciężkiej hipertrójglicerydemii i mieszanej hiperlipidemii. Zalecana dawka to 1 kapsułka 200 mg raz na dobę, przyjmowana podczas posiłku. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenofibrat, niewydolność wątroby, choroby pęcherzyka żółciowego, ciężką niewydolność nerek oraz uczulenie na światło. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie przeciwwskazania oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat 200, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Artykuł omawia bezpieczeństwo stosowania leku Grofibrat 200, skupiając się na kobietach karmiących, prowadzeniu pojazdów, interakcjach z alkoholem, stosowaniu u seniorów oraz pacjentach z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kobiety karmiące powinny unikać stosowania leku, ponieważ brak jest danych dotyczących przenikania fenofibratu do mleka matki. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Pacjenci powinni zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu, ponieważ może to zwiększać ryzyko uszkodzenia mięśni. U seniorów nie jest konieczne dostosowywanie dawki, chyba że występują zaburzenia czynności nerek. Pacjenci z umiarkowaną niewydolnością nerek powinni stosować zmniejszoną dawkę, a w przypadku ciężkiej niewydolności nerek lek nie powinien być stosowany. U pacjentów…