Menu

Zapalenie wątroby

Produkty powiązane z zapalenie wątroby
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 875 mg + 125 mg
Halitomin, tabletki do ssania
Halitomin, tabletki do ssania
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, krem, 200 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Skinoren, żel, 150 mg/g
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 400 + 57 mg/5 ml
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 500+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Taromentin, tabletki powlekane, 875+125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przeciwwskazania
  2. Mercaptopurinum VIS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Luminalum, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Lipanthyl 200M, 200 mg – przeciwwskazania
  5. Lipanthyl 200M, 200 mg – przedawkowanie leku
  6. Lerivon, 30 mg – dawkowanie leku
  7. Lerivon, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Lerivon, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Lerivon, 10 mg – dawkowanie leku
  10. Lerivon, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. PoltechMBrIDA, 20 mg MBrIDA – wskazania – na co działa?
  12. PoltechMBrIDA, 20 mg MBrIDA – dawkowanie leku
  13. Klozapol, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?
  15. Ketotifen WZF, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Inhibace, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Ibufen dla dzieci o smaku malinowym – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Haloperidol WZF, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Grofibrat, 100 mg – przedawkowanie leku
  20. Glucobay 100, 100 mg – wskazania – na co działa?
  21. Glucobay 100, 100 mg – profil bezpieczenstwa
  22. Glucobay 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Glucobay 50, 50 mg – wskazania – na co działa?
  24. Glucobay 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Methotrexat-Ebewe, 10 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Methotrexat-Ebewe jest stosowany w leczeniu nowotworów i łuszczycy, ale ma wiele przeciwwskazań, takich jak nadwrażliwość, zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności układu krwiotwórczego, ciężkie zakażenia, nadużywanie alkoholu, zaburzenia układu odpornościowego, zapalenie jamy ustnej, karmienie piersią i ciąża. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przeprowadzić odpowiednie badania kontrolne.

  • Ilustracja poradnika Mercaptopurinum VIS, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Mercaptopurinum VIS to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu białaczek i chorób zapalnych jelit. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak leukopenia, trombocytopenia, hiperurykemia, nudności, wymioty i żółtaczka. Rzadziej występują zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego, krystaluria, hematuria i zapalenie wątroby. Bardzo rzadkie skutki uboczne to niewydolność nerek, martwica komórek wątroby, uczulenie na światło i niepłodność męska. Lek może również zwiększać ryzyko mutacji chromosomalnych i nowotworów. Pacjenci powinni regularnie konsultować się z lekarzem i monitorować stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Luminalum, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Luminalum to lek stosowany w leczeniu padaczki, który może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to senność, pobudzenie, dezorientacja i hiperkineza. Rzadziej mogą wystąpić hipowentylacja, bradykardia i zapalenie wątroby. Bardzo rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują ostre skórne reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Lipanthyl 200M, 200 mg – przeciwwskazania

    Lek Lipanthyl 200M, zawierający fenofibrat, jest stosowany w celu obniżenia stężenia tłuszczów we krwi. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na fenofibrat, uczulenia na światło słoneczne, ciężkich schorzeń wątroby, nerek, choroby pęcherzyka żółciowego oraz zapalenia trzustki. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie schorzenia wątroby, nerek oraz niedoczynność tarczycy. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, innymi lekami kontrolującymi stężenie tłuszczów, lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy oraz cyklosporyną.

  • Ilustracja poradnika Lipanthyl 200M, 200 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lipanthyl 200M może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle mięśni, bóle brzucha, bóle w klatce piersiowej, reakcje alergiczne oraz zażółcenie skóry i białkówek oczu. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala. Leczenie polega na objawowym i podtrzymującym leczeniu, ponieważ fenofibrat nie może być usunięty na drodze hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 30 mg – dawkowanie leku

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu objawów depresyjnych. Zalecana dawka początkowa to 30 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać do 60-90 mg na dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie, bez rozgryzania, popijając płynem. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby starsze, wymagają indywidualnego dostosowania dawki. Lerivon nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia, dlatego dawkę należy zmniejszać stopniowo. Działania niepożądane obejmują ospałość, zwiększenie masy ciała, myśli samobójcze oraz niedobór białych krwinek.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu objawów depresyjnych. Dawkowanie jest indywidualne, zazwyczaj wynosi od 30 do 90 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u osób z nadwrażliwością, manią, ciężką niewydolnością wątroby i stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO). Możliwe działania niepożądane to ospałość, zwiększenie masy ciała, myśli samobójcze, drgawki, hipomania, żółtaczka, zapalenie wątroby i zmiany rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ospałość, zwiększenie masy ciała oraz myśli samobójcze. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze objawy, takie jak niedobór białych krwinek, drgawki czy zmiany rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych i w razie ich wystąpienia skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 10 mg – dawkowanie leku

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu objawów depresyjnych. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i nasilenia objawów. Dorośli powinni zaczynać od 30 mg na dobę, zwiększając dawkę do 60-90 mg. Pacjenci w podeszłym wieku powinni zaczynać od 30 mg na dobę, dostosowując dawkę indywidualnie. Lerivon nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, manię, ciężką niewydolność wątroby i stosowanie IMAO. Specjalne ostrzeżenia dotyczą pacjentów z padaczką, cukrzycą, chorobami wątroby, nerek, serca, jaskrą i hipomanią. Lerivon może wchodzić w interakcje z innymi lekami, w tym IMAO, lekami przeciwpadaczkowymi, przeciwzakrzepowymi i wpływającymi na rytm serca. Możliwe działania…

  • Ilustracja poradnika Lerivon, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lerivon to lek przeciwdepresyjny, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak ospałość, zwiększenie masy ciała, myśli samobójcze, niedobór białych krwinek, obniżone ciśnienie krwi, drgawki, hipomania, zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych, obrzęk, żółtaczka, zapalenie wątroby, zwolnienie czynności serca, złośliwy zespół neuroleptyczny, bóle stawów, zespół niespokojnych nóg, wysypka oraz zmiany rytmu serca. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych objawów i skonsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika PoltechMBrIDA, 20 mg MBrIDA – wskazania – na co działa?

    PoltechMBrIDA to preparat radiofarmaceutyczny stosowany w diagnostyce obrazowej i czynnościowej wątroby oraz dróg żółciowych. Lek jest podawany dożylnie i używany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny. Wskazania obejmują diagnostykę chorób wątroby i dróg żółciowych. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki leku. Należy zachować ostrożność w przypadku ciąży i karmienia piersią oraz poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika PoltechMBrIDA, 20 mg MBrIDA – dawkowanie leku

    PoltechMBrIDA to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce obrazowej wątroby i dróg żółciowych. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta. Dorośli otrzymują 111-185 MBq, dzieci mają dawkę obliczaną na podstawie masy ciała. Przed badaniem pacjent powinien być na czczo przez 6-24 godziny. Lek może powodować reakcje alergiczne i narażenie na promieniowanie jonizujące. Ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach oraz o ciąży lub karmieniu piersią.

  • Ilustracja poradnika Klozapol, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Klozapol, zawierający klozapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii opornej na leczenie oraz ciężkich zaburzeń psychotycznych w chorobie Parkinsona. Może wywoływać poważne działania niepożądane, takie jak agranulocytoza, zapalenie mięśnia sercowego, napady padaczkowe, hiperglikemia, wydłużenie odstępu QT, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zapalenie wątroby i priapizm. Częstsze skutki uboczne to senność, zmęczenie, zaparcia, przyrost masy ciała, suchość w ustach i nieostre widzenie. Regularne badania krwi i monitorowanie stanu zdrowia są niezbędne. W razie wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – wskazania – na co działa?

    Ketotifen WZF to lek przeciwalergiczny stosowany w zapobieganiu i leczeniu objawów alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i alergiczne zapalenie spojówek. Lek jest dostępny w postaci tabletek i przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci powyżej 3 roku życia. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i jego wrażliwości na działanie leku. Ketotifen WZF nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na ketotifen, padaczki, stosowania doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane to m.in. pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, bezsenność, nerwowość, zapalenie pęcherza moczowego, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie masy ciała, uspokojenie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Ketotifen WZF, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ketotifen WZF to lek przeciwalergiczny stosowany w zapobieganiu napadom duszności i leczeniu objawów alergii. Może powodować różne działania niepożądane, od częstych, takich jak pobudzenie psychoruchowe i drażliwość, po bardzo rzadkie, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zapalenie wątroby. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skontaktowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Inhibace, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Inhibace, zawierający cylazapryl, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego i przewlekłej niewydolności serca. Może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, kaszel, nudności, zmęczenie i ból głowy. W razie wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ibufen dla dzieci o smaku malinowym – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Ibufen dla dzieci o smaku malinowym może powodować różne działania niepożądane, od biegunki po poważne reakcje alergiczne. Najczęstsze skutki uboczne to biegunka, niestrawność i bóle głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje, takie jak aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. W przypadku wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haloperidol WZF, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Haloperidol WZF to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Może powodować działania niepożądane, takie jak uczucie pobudzenia, trudności z zasypianiem, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz zwiększone wydzielanie śliny. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, sztywność mięśni i stawów, problemy z chodzeniem, duszności oraz zapalenie wątroby. Poważne działania niepożądane obejmują problemy z sercem, złośliwy zespół neuroleptyczny, niekontrolowane ruchy ciała lub kończyn, ciężką reakcję alergiczną oraz zakrzepy krwi. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast szukać pomocy medycznej.

  • Ilustracja poradnika Grofibrat, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Grofibrat może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak skurcze mięśni, bóle brzucha, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich, reakcje alergiczne oraz zapalenie wątroby. Standardowa dawka to 3 kapsułki na dobę, a dawka początkowa może wynosić 4 kapsułki na dobę. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, ponieważ nie ma swoistej odtrutki na fenofibrat.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 100, 100 mg – wskazania – na co działa?

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u osób, u których sama dieta i wysiłek fizyczny nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Substancją czynną leku jest akarboza, która działa poprzez opóźnianie trawienia węglowodanów w jelitach, co prowadzi do zmniejszenia wahań stężenia glukozy we krwi po posiłkach. Lek ten jest szczególnie wskazany dla osób otyłych. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, a jego stosowanie wiąże się z pewnymi przeciwwskazaniami i możliwymi działaniami niepożądanymi.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 100, 100 mg – profil bezpieczenstwa

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących oraz pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Lek jest bezpieczny dla seniorów i nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów w monoterapii. Pacjenci powinni zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 100, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to wzdęcia, biegunka oraz bóle żołądkowo-jelitowe. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują nudności, wymioty i niestrawność. Rzadkie działania niepożądane to obrzęk i żółtaczka. Istnieją także działania niepożądane o nieznanej częstotliwości, takie jak reakcje alergiczne, niedrożność jelit i zapalenie wątroby. Pacjenci powinni być świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i skonsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 50, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u osób otyłych, u których sama dieta i wysiłek fizyczny nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Substancją czynną jest akarboza, która opóźnia trawienie węglowodanów, zmniejszając wahania stężenia glukozy we krwi. Lek nie jest zalecany dla dzieci, osób z przewlekłymi chorobami jelit, ciężką niewydolnością nerek i wątroby oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Najczęstsze działania niepożądane to wzdęcia, biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe.

  • Ilustracja poradnika Glucobay 50, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glucobay to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to wzdęcia, biegunka i bóle żołądkowo-jelitowe. Rzadziej mogą wystąpić poważne problemy, takie jak zapalenie wątroby czy trombocytopenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.