Menu

Trombocytopenia

Produkty powiązane z trombocytopenia
Apteo Omega-3, kapsułki
Apteo Omega-3, kapsułki
Apteo Omega-3, kapsułki miękkie
Apteo Omega-3, kapsułki miękkie
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
BioCardine Omega-3, kapsułki
BioCardine Omega-3, kapsułki
BioCardine Omega-3, płyn doustny
BioCardine Omega-3, płyn doustny
Dolgit, krem, 50 mg/g
Dolgit, krem, 50 mg/g
Doppelherz Aktiv Omega-3 Forte, kapsułki
Doppelherz Aktiv Omega-3 Forte, kapsułki
Ibuprom dla dzieci forte, zawiesina doustna, 200 mg/5 ml
Ibuprom dla dzieci forte, zawiesina doustna, 200 mg/5 ml
Lagosa Triplex, kapsułki
Lagosa Triplex, kapsułki
Max Omega-3, kapsułki miękkie
Max Omega-3, kapsułki miękkie
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Naturell Omega-3, kapsułki
Naturell Omega-3, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Anna Brandys
Anna Brandys
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Thalidomide Accord, 50 mg – przeciwwskazania
  2. Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – dawkowanie leku
  4. Sunitinib Stada, 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  5. Sunitinib Stada, 12,5 mg – przedawkowanie leku
  6. Rosuvastatin + Acetylsalicylic acid Adamed, 5 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Meropenem AptaPharma, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Polopiryna Gardło, 8,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Metronidazol Aurovitas, 250 mg – wskazania – na co działa?
  10. Metronidazol Aurovitas, 250 mg – przedawkowanie leku
  11. Metronidazol Aurovitas, 500 mg – przeciwwskazania
  12. Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przeciwwskazania
  13. Carmustine Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku
  14. Carmustine Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania
  15. Etopiryna PRO, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Melphalan Zentiva, 50 mg – dawkowanie leku
  17. Panaprex, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Posaconazole Mylan – wskazania – na co działa?
  19. PHINGROUM – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Sigletic, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Sigletic, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Lenalidomide Grindeks, 25 mg – przeciwwskazania
  23. Lenalidomide Grindeks, 25 mg – dawkowanie leku
  24. Lenalidomide Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Thalidomide Accord, 50 mg – przeciwwskazania

    Thalidomide Accord jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, ale jego stosowanie wiąże się z wieloma przeciwwskazaniami. Kobiety w ciąży i kobiety mogące zajść w ciążę, które nie są w stanie przestrzegać środków zapobiegających zajściu w ciążę, nie powinny przyjmować tego leku. Osoby uczulone na talidomid również nie mogą go stosować. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem możliwość zajścia w ciążę, regularnie przeprowadzać testy ciążowe i stosować skuteczną antykoncepcję. Mężczyźni muszą stosować prezerwatywy podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Pacjenci z historią chorób serca, neuropatią, bradykardią, nadciśnieniem płucnym, neutropenią, trombocytopenią, zaburzeniami wątroby, ciężkimi reakcjami…

  • Ilustracja poradnika Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Manti Extra, stosowany w leczeniu objawów nadkwaśności żołądka, może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, nudności i biegunka. Działania te są zazwyczaj łagodne i odwracalne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Manti Extra, 10 mg + 165 mg + 800 – dawkowanie leku

    Lek Manti Extra stosuje się w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego. Dawkowanie: dorośli i młodzież powyżej 16 lat – jedna tabletka do żucia w celu złagodzenia objawów, maksymalnie dwie tabletki dziennie. Nie stosować dłużej niż 15 dni bez konsultacji z lekarzem. Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Możliwe działania niepożądane to ból głowy, nudności, biegunka. W razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Stada, 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Sunitinib Stada jest stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Działa poprzez hamowanie kinaz białkowych, co prowadzi do zahamowania wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i białych, zadyszka, wysokie ciśnienie tętnicze, skrajne zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, bóle pleców i stawów, zmiana koloru skóry i włosów, wysypka, suchość skóry, kaszel, gorączka oraz trudności z zasypianiem.

  • Ilustracja poradnika Sunitinib Stada, 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Sunitinib Stada może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zmniejszenie liczby płytek krwi, krwinek czerwonych i białych, wysokie ciśnienie tętnicze, zmęczenie, obrzęki oraz ból brzucha. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Leczenie polega na ogólnym leczeniu podtrzymującym oraz, w razie potrzeby, na usunięciu niewchłoniętej substancji czynnej poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka.

  • Ilustracja poradnika Rosuvastatin + Acetylsalicylic acid Adamed, 5 mg + 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Rosuvastatin + Acetylsalicylic acid Adamed może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych, takich jak bóle głowy i nudności, po rzadkie, jak rabdomioliza i zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Meropenem AptaPharma, 1000 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Meropenem AptaPharma to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka, stan zapalny i ból w miejscu podania, zwiększenie liczby płytek krwi oraz zmiany wyników badań diagnostycznych świadczących o czynności wątroby. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany we krwi, uczucie mrowienia, zakażenia grzybicze, zapalenie jelit z biegunką, ból żył w miejscu podania leku oraz nagle pojawiającą się ciężką wysypkę. Rzadkie działania niepożądane to drgawki i ostra dezorientacja. Ciężkie reakcje alergiczne mogą obejmować ciężką wysypkę, obrzęki twarzy, duszność oraz ciężkie reakcje skórne. Uszkodzenie czerwonych krwinek może objawiać…

  • Ilustracja poradnika Polopiryna Gardło, 8,75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Polopiryna Gardło to lek na ból gardła zawierający flurbiprofen, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, ból głowy, podrażnienie gardła, owrzodzenia jamy ustnej, ból gardła, dyskomfort w jamie ustnej, nudności, biegunka oraz uczucie mrowienia i swędzenia skóry. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują senność, trudności w zasypianiu, zaostrzenie astmy, tworzenie pęcherzy w jamie ustnej i gardle, drętwienie gardła, suchość w jamie ustnej, uczucie pieczenia w ustach, zaburzenia smaku, wzdęcia, ból brzucha, wiatry, zaparcia, niestrawność, wymioty, zmniejszenie czucia w gardle, gorączka, ból, wysypki skórne i świąd skóry. Rzadkie działania niepożądane to reakcja anafilaktyczna, a działania niepożądane o…

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Aurovitas, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Metronidazol Aurovitas to lek stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym i pierwotniakowym. Jest skuteczny w leczeniu zakażeń beztlenowcami, rzęsistkowicy, bakteryjnego zapalenia pochwy, amebozy, lambliozy oraz zakażeń Helicobacter pylori. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz w pierwszym trymestrze ciąży. Może powodować działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Aurovitas, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Metronidazol Aurovitas może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym objawów neurotoksycznych i żołądkowo-jelitowych. Dawki powyżej 6-10,4 g mogą wywołać objawy neurotoksyczne, a pojedyncza dawka 15 g może powodować nudności, wymioty i ataksję. Leczenie przedawkowania polega na terapii objawowej i podtrzymującej, w tym monitorowaniu funkcji życiowych i podawaniu płynów. Ważne jest, aby pacjenci ściśle przestrzegali zaleceń lekarza dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Metronidazol Aurovitas, 500 mg – przeciwwskazania

    Metronidazol Aurovitas to lek przeciwpierwotniakowy i przeciwbakteryjny, który nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz w pierwszym trymestrze ciąży. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o poważnych uszkodzeniach wątroby, zaburzeniach tworzenia się krwi oraz chorobach układu nerwowego. Metronidazol może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tigecycline Fresenius Kabi, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Tigecycline Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz powikłanych zakażeń wewnątrzbrzusznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tygecyklinę i antybiotyki tetracyklinowe. Środki ostrożności dotyczą problemów z gojeniem się ran, biegunki, chorób wątroby, zaburzeń krzepnięcia i niedrożności przewodów żółciowych. Lek może wchodzić w interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi, tabletkami antykoncepcyjnymi i lekami osłabiającymi układ odpornościowy. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, ropień, zakażenia, zawroty głowy, ból brzucha, niestrawność, jadłowstręt, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd, wysypka, ból głowy, ostre zapalenie trzustki, żółtaczka, zapalenie wątroby, mała liczba płytek krwi, niskie stężenie fibrynogenu we krwi, reakcje anafilaktyczne, niewydolność…

  • Ilustracja poradnika Carmustine Zentiva, 100 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Carmustine Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak supresja szpiku kostnego, martwica wątroby, śródmiąższowe zapalenie płuc, zapalenie mózgu i rdzenia oraz toksyczność nerkowa. Zalecane dawki wynoszą 150-200 mg/m² co 6 tygodni, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach skumulowanych przekraczających 600 mg/m². W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Carmustine Zentiva, 100 mg – przeciwwskazania

    Lek Carmustine Zentiva jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na karmustynę, zmniejszonej liczby krwinek, znacznych zaburzeń czynności nerek, u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u kobiet karmiących piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Należy również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z karmustyną. Najczęstsze działania niepożądane to opóźniona mielosupresja, ataksja, zawroty głowy, ból głowy, przemijające zaczerwienienie oka, niedociśnienie, zapalenie żył oraz zaburzenia oddechowe.

  • Ilustracja poradnika Etopiryna PRO, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etopiryna PRO, zawierająca kwas acetylosalicylowy, może powodować różne działania niepożądane, takie jak zaburzenia krwi, układu immunologicznego, nerwowego, serca, naczyniowego, oddechowego, żołądka i jelit, wątroby, skóry oraz nerek. Przyczyny tych działań mogą wynikać z interakcji z innymi lekami, stanu zdrowia pacjenta oraz dawkowania i czasu stosowania. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, przerwać stosowanie leku i podjąć odpowiednie działania.

  • Ilustracja poradnika Melphalan Zentiva, 50 mg – dawkowanie leku

    Melphalan Zentiva to lek cytotoksyczny stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zaawansowany rak jajnika, nerwiak zarodkowy, czerniak złośliwy i mięsak tkanek miękkich. Lek jest podawany dożylnie lub w formie perfuzji. Dawkowanie zależy od masy ciała, powierzchni ciała, innych leków, choroby, wieku i czynności nerek pacjenta. Specjalne grupy pacjentów, takie jak dzieci, osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, wymagają dostosowania dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby krwinek, nudności, wymioty, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej i wypadanie włosów.

  • Ilustracja poradnika Panaprex, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Panaprex, zawierający paracetamol, jest skutecznym lekiem przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, ale może powodować działania niepożądane, takie jak zaburzenia krwi, układu immunologicznego, nerwowego, oddechowego, żołądka, wątroby i skóry. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie środków zaradczych, takich jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego oraz dożylne podanie N-acetylocysteiny.

  • Ilustracja poradnika Posaconazole Mylan – wskazania – na co działa?

    Posaconazole Mylan to lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom grzybiczym, szczególnie gdy inne leki nie działają. Wskazania obejmują zakażenia wywołane przez Aspergillus, Fusarium, chromoblastomikozę, grzybniak, kokcydioidomikozę oraz kandydozę jamy ustnej i gardła. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz jednoczesne stosowanie niektórych leków. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, wymioty, biegunka, objawy niewydolności wątroby, reakcje alergiczne, zmiany poziomu elektrolitów, ból głowy, niski poziom potasu i magnezu, wysokie ciśnienie tętnicze, utrata apetytu, ból żołądka, gazy, suchość w jamie ustnej, zaburzenia odczuwania smaku, zgaga, neutropenia, gorączka, uczucie osłabienia, zawroty głowy, zmęczenie, senność,…

  • Ilustracja poradnika PHINGROUM – działania niepożądane i skutki uboczne

    PHINGROUM to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Poważne skutki uboczne to zapalenie trzustki, reakcje alergiczne i pemfigoid pęcherzowy. Częste działania niepożądane obejmują hipoglikemię, ból głowy i infekcje górnych dróg oddechowych. Rzadkie, ale poważne skutki uboczne to trombocytopenia, śródmiąższowa choroba płuc i ostra niewydolność nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sigletic, lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipoglikemia, ból głowy, infekcje górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła oraz ból stawów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zawroty głowy, zaparcia, świąd i suchość w ustach. Rzadko występuje zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sigletic, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sigletic to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia i grypa. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból żołądka, biegunkę, zaparcia, senność i suchość w ustach. Rzadko występuje zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, wymioty, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców, śródmiąższowa choroba płuc i pemfigoid pęcherzowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak silny ból brzucha lub reakcje alergiczne, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Grindeks, 25 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Grindeks jest lekiem stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka grudkowego. Nie należy go zażywać w przypadku ciąży, możliwości zajścia w ciążę bez odpowiednich środków zapobiegawczych oraz nadwrażliwości na lenalidomid. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie wcześniejsze problemy zdrowotne, takie jak zakrzepy krwi, zakażenia, zaburzenia czynności nerek, zawał serca i reakcje alergiczne. Pacjenci będą poddawani regularnym badaniom krwi, a oddawanie krwi jest zabronione podczas leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Osoby starsze i pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają dokładnych badań przed rozpoczęciem leczenia.…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Grindeks, 25 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Grindeks to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od etapu choroby i wcześniejszego leczenia. Lek przyjmuje się doustnie, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Przed i w trakcie leczenia konieczne są regularne badania krwi. W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po przeszczepieniu szpiku kostnego dawka początkowa wynosi 10 mg, a w przypadku pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia – 25 mg. W leczeniu chłoniaka grudkowego dawka wynosi 20 mg w skojarzeniu z rytuksymabem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Grindeks, 20 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Grindeks to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego i chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od etapu choroby i wcześniejszego leczenia pacjenta. W przypadku szpiczaka mnogiego, dawki wynoszą od 10 mg do 25 mg na dobę, w zależności od schematu leczenia. W leczeniu chłoniaka grudkowego, dawka wynosi 20 mg na dobę w połączeniu z rytuksymabem. Ważne jest, aby lek przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza i regularnie monitorować wyniki badań krwi.