Menu

Trombocytopenia

Produkty powiązane z trombocytopenia
Apteo Omega-3, kapsułki
Apteo Omega-3, kapsułki
Apteo Omega-3, kapsułki miękkie
Apteo Omega-3, kapsułki miękkie
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
Axxon Axoprofen forte, zawiesina doustna, 40 mg/ml
BioCardine Omega-3, kapsułki
BioCardine Omega-3, kapsułki
BioCardine Omega-3, płyn doustny
BioCardine Omega-3, płyn doustny
Dolgit, krem, 50 mg/g
Dolgit, krem, 50 mg/g
Doppelherz Aktiv Omega-3 Forte, kapsułki
Doppelherz Aktiv Omega-3 Forte, kapsułki
Ibuprom dla dzieci forte, zawiesina doustna, 200 mg/5 ml
Ibuprom dla dzieci forte, zawiesina doustna, 200 mg/5 ml
Lagosa Triplex, kapsułki
Lagosa Triplex, kapsułki
Max Omega-3, kapsułki miękkie
Max Omega-3, kapsułki miękkie
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Moller's Tran Omega-3 Rybki owocowe, żelki
Naturell Omega-3, kapsułki
Naturell Omega-3, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Anna Brandys
Anna Brandys
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Simlerid, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Eslibon, 600 mg – wskazania – na co działa?
  3. Eslibon, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Eslibon, 200 mg – wskazania – na co działa?
  5. Eslibon, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – stosowanie u dzieci
  8. Juzina, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Sitaformil duo – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Aviorexan – skład leku
  11. Egoropal – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Sunitynib Adamed, 37,5 mg – wskazania – na co działa?
  13. Sunitynib Adamed, 12,5 mg – wskazania – na co działa?
  14. Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  15. Lenalidomide Glenmark, 15 mg – profil bezpieczenstwa
  16. Lenalidomide Glenmark, 15 mg – przedawkowanie leku
  17. Lenalidomide Glenmark, 15 mg – stosowanie u dzieci
  18. Lenalidomide Glenmark, 5 mg – stosowanie u dzieci
  19. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – wskazania – na co działa?
  20. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – przeciwwskazania
  21. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – dawkowanie leku
  23. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – przedawkowanie leku
  24. Lenalidomide Glenmark, 10 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Simlerid, 50 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Simlerid to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to hipoglikemia, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, wzdęcia i obrzęki rąk lub nóg. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki czy reakcje alergiczne, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Eslibon, 600 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Eslibon jest stosowany w leczeniu padaczki, zarówno jako monoterapia u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką, jak i jako leczenie uzupełniające u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat z częściowymi napadami padaczkowymi. Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, jego masy ciała oraz indywidualnej reakcji na leczenie. Leku Eslibon nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na octan eslikarbazepiny, inne pochodne karboksamidu lub którykolwiek z pozostałych składników leku, a także w przypadku bloku przedsionkowo-komorowego II lub III stopnia. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność.

  • Ilustracja poradnika Eslibon, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Eslibon, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, senność, nudności, wymioty, ból głowy, biegunka, podwójne lub niewyraźne widzenie, trudności w koncentracji, zmniejszenie apetytu, wysypka skórna i zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niedoczynność tarczycy, wysokie i niskie ciśnienie krwi, zmiany ruchów oczu, upadki, oparzenia termiczne, zaburzenia pamięci, depresję, napady padaczkowe i zmniejszenie liczby krwinek. Rzadkie działania niepożądane to reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), letarg, splątanie, drgawki mięśniowe, znaczne nasilenie drgawek, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie trzustki i zmniejszenie liczby białych krwinek. Pacjenci powinni być świadomi…

  • Ilustracja poradnika Eslibon, 200 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Eslibon, zawierający octan eslikarbazepiny, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może być stosowany jako monoterapia u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką oraz jako leczenie uzupełniające u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat z częściowymi napadami padaczkowymi. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, jego stanu zdrowia oraz odpowiedzi na leczenie. Leku nie należy stosować w przypadku uczulenia na octan eslikarbazepiny oraz w przypadku określonych zaburzeń rytmu serca. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy i senność.

  • Ilustracja poradnika Eslibon, 400 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Eslibon, stosowany w leczeniu padaczki, może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych (zawroty głowy, senność, nudności) do poważnych (reakcje alergiczne, DRESS, zapalenie trzustki). Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Ważne jest, aby nie przerywać nagle stosowania leku i stosować się do zaleceń lekarza.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast Bluefish Pharma to lek stosowany w leczeniu astmy i zapobieganiu objawom alergii sezonowej. Najczęstsze działania niepożądane to ból brzucha, wzmożone pragnienie i ból głowy. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zmiany zachowania i nastroju oraz napady drgawkowe. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne schorzenia, takie jak zespół Churga-Strauss, mała liczba płytek krwi, omamy, obrzęk płuc, ciężkie reakcje skórne i zapalenie wątroby. W razie wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Bluefish Pharma, 4 mg – stosowanie u dzieci

    Montelukast Bluefish Pharma jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy i alergii sezonowych u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Jest bezpieczny, jeśli stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Alternatywne leki obejmują wziewne kortykosteroidy, beta-agonisty i antyhistaminiki. Możliwe działania niepożądane Montelukastu to m.in. ból brzucha, wzmożone pragnienie, ból głowy, reakcje alergiczne i zmiany zachowania.

  • Ilustracja poradnika Juzina, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek JUZINA, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to niskie stężenie cukru we krwi, ból głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych, nudności, wzdęcia i obrzęk rąk lub nóg. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zawroty głowy, zaparcia, senność i suchość w ustach. Rzadko może wystąpić zmniejszona liczba płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości to choroby nerek, śródmiąższowa choroba płuc, pemfigoid pęcherzowy, bóle stawów i mięśni, ból pleców oraz wymioty. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak silny ból brzucha lub reakcje alergiczne, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sitaformil duo – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Sitaformil duo może prowadzić do różnych działań niepożądanych, takich jak małe stężenie cukru we krwi, nudności, wzdęcia, wymioty, ból głowy oraz zakażenia górnych dróg oddechowych. Bardzo rzadkie, ale poważne skutki uboczne to kwasica mleczanowa i zapalenie wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Aviorexan – skład leku

    Lek Aviorexan zawiera dwie substancje czynne: dimenhydraminę (50 mg) i kofeinę (50 mg), które wspólnie działają na łagodzenie objawów choroby lokomocyjnej. Dodatkowo, lek zawiera substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon Typ A, powidon K 29/32, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000 i talk. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki, porfirią, ostrym atakiem astmy, ciężkimi zaburzeniami sercowo-naczyniowymi, niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, bezsennością, stanami lękowymi, padaczką, wrzodami żołądka i (lub) dwunastnicy, ciężkimi zaburzeniami wątroby, jaskrą z wąskim kątem przesączania oraz guzem chromochłonnym nadnerczy. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię,…

  • Ilustracja poradnika Egoropal – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Egoropal, zawierający paliperydon, stosowany jest w leczeniu podtrzymującym objawów schizofrenii. Może powodować różne działania niepożądane, w tym trudności z zasypianiem, objawy przeziębienia, zakażenie dróg moczowych, wysokie stężenie cukru we krwi, zwiększenie masy ciała, parkinsonizm, niepokój psychoruchowy, dystonię, dyskinezy i gorączkę. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak zakrzepy krwi, nagła zmiana stanu psychicznego, gorączka, zesztywnienie mięśni, przedłużona erekcja, mimowolne ruchy języka, ust lub twarzy, ciężka reakcja alergiczna, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sunitynib Adamed, 37,5 mg – wskazania – na co działa?

    Sunitynib Adamed to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Działa poprzez hamowanie aktywności białek kinazy tyrozynowej, co prowadzi do zahamowania wzrostu nowotworu i jego przerzutów. Lek ten może powodować różne działania niepożądane, dlatego ważne jest, aby pacjenci byli pod stałą opieką lekarza.

  • Ilustracja poradnika Sunitynib Adamed, 12,5 mg – wskazania – na co działa?

    Sunitynib Adamed to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Zalecane dawkowanie to 50 mg dla GIST i MRCC oraz 37,5 mg dla pNET. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, problemy z sercem, choroby wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby płytek krwi, duszność, nadciśnienie, zmęczenie, obrzęk, ból w jamie ustnej, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, utrata apetytu, zawroty głowy, ból głowy, krwawienie z nosa, ból pleców, bóle stawów, zmiana koloru włosów, wysypka, suchość skóry, kaszel, gorączka, trudności z zasypianiem.

  • Ilustracja poradnika Azacitidine Pharmascience, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azacytydyna jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu zespołów mielodysplastycznych, przewlekłej białaczki mielomonocytowej oraz ostrej białaczki szpikowej. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli odczuwają zmęczenie. Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów nie jest konieczne dostosowywanie dawki, ale należy monitorować czynność nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą stosować azacytydynę bez dostosowywania dawki początkowej, ale w przypadku zaburzeń czynności wątroby lek jest przeciwwskazany.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 15 mg – profil bezpieczenstwa

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi i chłoniak. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli wystąpią zawroty głowy lub zmęczenie. Zaleca się unikanie alkoholu podczas leczenia. Seniorzy, zwłaszcza powyżej 75 lat, powinni być monitorowani pod kątem działań niepożądanych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki, a pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 15 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide Glenmark może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, anemia, gorączka, infekcje, problemy z wątrobą i nerkami. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń dotyczących dawkowania i regularnie monitorowali swój stan zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 15 mg – stosowanie u dzieci

    Lenalidomide Glenmark nie jest bezpieczny dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu ryzyka poważnych działań niepożądanych, takich jak neutropenia i trombocytopenia. Alternatywne leki, takie jak metotreksat, 6-merkaptopuryna, winkrystyna i prednizon, są bezpieczne i skuteczne w leczeniu nowotworów u dzieci. Ważne jest, aby leczenie było nadzorowane przez doświadczonego lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Lenalidomide Glenmark nie jest zalecany do stosowania u dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Alternatywne leki dla dzieci to m.in. metotreksat, 6-merkaptopuryna, asparaginaza i winkrystyna. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia dla dziecka.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza i chłoniaka grudkowego. Działa poprzez modulację układu immunologicznego i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Przed i w trakcie leczenia konieczne są regularne badania krwi. Lek nie jest bezpieczny dla kobiet w ciąży i może powodować różne działania niepożądane.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – przeciwwskazania

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują ciążę, możliwość zajścia w ciążę bez skutecznej antykoncepcji oraz nadwrażliwość na lenalidomid lub inne składniki leku. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o historii zakrzepów krwi, zakażeń wirusowych, problemach z nerkami, chorobach serca oraz wcześniejszych reakcjach alergicznych na talidomid. Przed i w trakcie leczenia będą wykonywane regularne badania krwi, aby monitorować liczbę krwinek białych i płytek krwi. Pacjenci z zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym będą poddawani dodatkowym badaniom.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, obrzęki, osłabienie, zmęczenie, objawy grypopodobne, drętwienie, zaparcia, biegunka, zmniejszenie masy ciała oraz problemy z nerkami. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak pokrzywka, obrzęk powiek, trudności w oddychaniu, gorączka, dreszcze, ból gardła, krwawienie, ból w klatce piersiowej, duszność, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Glenmark to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych cech pacjenta. Lek przyjmuje się w cyklach leczenia trwających 21 lub 28 dni. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Czas trwania leczenia zależy od reakcji pacjenta na terapię oraz od rodzaju leczonej choroby.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide Glenmark może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, gorączka, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i dusznica. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Ważne jest, aby pacjent ściśle przestrzegał zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularnie wykonywał badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Glenmark, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Lenalidomide Glenmark nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących jego bezpieczeństwa i skuteczności oraz potencjalne poważne działania niepożądane. Alternatywne leki dla dzieci to metotreksat, 6-merkaptopuryna i asparaginaza, które mogą być stosowane w leczeniu podobnych schorzeń.