Menu

Skurcz mięśni

Produkty powiązane z skurcz mięśni
Elektrolity, smak pomarańczowy, proszek
Elektrolity, smak pomarańczowy, proszek
Litorsal, tabletki musujące
Litorsal, tabletki musujące
Orsalit dla dorosłych, cytrynowo-malinowy, saszetki
Orsalit dla dorosłych, cytrynowo-malinowy, saszetki
Orsalit, smak neutralny, saszetki
Orsalit, smak neutralny, saszetki
Calcium-Sandoz Forte, tabletki musujące, 500 mg
Calcium-Sandoz Forte, tabletki musujące, 500 mg
Dicoflor Elektrolity, proszek
Dicoflor Elektrolity, proszek
Elektrolity, smak truskawkowy, proszek
Elektrolity, smak truskawkowy, proszek
Magne B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10 mg
Magne B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10 mg
Orsalit, smak bananowy, saszetki
Orsalit, smak bananowy, saszetki
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Voltaren MAX, żel, 23,2 mg/g
Zdrovit Litorsal Senior, saszetki
Zdrovit Litorsal Senior, saszetki
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
APAP Extra, tabletki powlekane, 500 mg + 65 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Malwina Krause
Malwina Krause
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Irmina Turek
Irmina Turek
  1. Asanix PPH, 1 mg – stosowanie u dzieci
  2. bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
  3. bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
  5. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku
  7. bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania
  8. Meropenem Accord – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Pregamid, 25 mg – wskazania – na co działa?
  10. Ondansetron B. Braun, 0,08 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Ceftazidim MIP Pharma, 2 g – przedawkowanie leku
  12. Oxycodone Molteni, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Telmidon, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku
  14. Telmidon, 40 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku
  15. Levalox, 250 mg – przedawkowanie leku
  16. Oroxine – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Betaserc ODT, 24 mg – przedawkowanie leku
  18. Torvacard neo, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Torvacard neo, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Torvacard neo, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Torvacard neo, 10 mg – wskazania – na co działa?
  22. BDS N, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. BDS N, 0,125 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. BDS N, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Asanix PPH, 1 mg – stosowanie u dzieci

    Asanix PPH, zawierający rasagilinę, nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Alternatywne leki, takie jak lewodopa, amantadyna, pramipeksol i ropinirol, mogą być stosowane u dzieci z zaburzeniami ruchowymi pod ścisłą kontrolą lekarza. Ważne jest monitorowanie stanu zdrowia dziecka podczas leczenia i świadomość możliwych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 4,25% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Lek bicaVera jest stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności nerek, ale istnieją przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak bardzo małe stężenie potasu lub wapnia we krwi, zbyt mała objętość płynów ciała, niskie ciśnienie krwi, zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, znaczny nadmiar tłuszczów we krwi, nagromadzenie toksyn mocznicowych oraz ciężkie niedożywienie i utrata masy ciała. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy poinformować lekarza o znacznej utracie elektrolitów, nadczynności przytarczyc, zapaleniu otrzewnej, wielotorbielowatości nerek oraz silnym bólu brzucha, wzdęciu brzucha lub wymiotach. Dializa otrzewnowa może wpływać na działanie innych leków, takich jak leki stosowane w niewydolności…

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek bicaVera stosowany w dializie otrzewnowej może powodować różne działania niepożądane, takie jak zapalenie otrzewnej, zapalenie skóry w miejscu ujścia cewnika, przepuklina ściany brzucha, niedobór potasu, duże stężenie cukru i tłuszczów we krwi oraz zwiększenie masy ciała. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują biegunkę, zaparcie, niedobór wapnia, niskie ciśnienie krwi, szybką czynność serca, zbyt dużą ilość płynów ustrojowych i trudności z oddychaniem. Rzadkie działania niepożądane to otorbiające stwardnienie otrzewnej i sepsa. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak postępować w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Lek bicaVera jest stosowany w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek za pomocą dializy otrzewnowej. Przeciwwskazania obejmują bardzo małe stężenie potasu i wapnia we krwi, zbyt małą objętość płynów ciała, niskie ciśnienie krwi, zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, bardzo znaczny nadmiar tłuszczów we krwi, nagromadzenie toksyn mocznicowych, ciężkie niedożywienie i utratę masy ciała. Ostrzeżenia dotyczą znacznej utraty elektrolitów, nadczynności przytarczyc, zapalenia otrzewnej, wielotorbielowatości nerek, silnego bólu brzucha, wzdęcia brzucha i wymiotów.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek bicaVera stosowany w dializie otrzewnowej może powodować różne działania niepożądane, takie jak zapalenie otrzewnej, zapalenie skóry w miejscu ujścia cewnika, przepuklina ściany brzucha, niedobór potasu, duże stężenie cukru we krwi i zwiększenie masy ciała. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Po odpowiednim szkoleniu, pacjent może samodzielnie stosować lek bicaVera w domu, przestrzegając wszystkich procedur przekazanych w czasie szkolenia oraz zapewniając odpowiednie warunki higieniczne.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 2,3% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku bicaVera może prowadzić do odwodnienia, zaburzeń gospodarki elektrolitowej oraz przewodnienia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi, jakie dawki są uważane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą się pojawić. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

  • Ilustracja poradnika bicaVera z 1,5% glukozą i wapniem 1,25 mmol/l – przeciwwskazania

    Przeciwwskazania do stosowania leku bicaVera obejmują bardzo małe stężenie potasu i wapnia we krwi oraz szereg ogólnych przeciwwskazań do dializy otrzewnowej, takich jak zmiany w obrębie brzucha, choroby zapalne jelit, niedrożność jelit, choroby płuc, zakażenie krwi, hiperlipidemia, nagromadzenie toksyn mocznicowych oraz ciężkie niedożywienie. Przed rozpoczęciem leczenia należy również wziąć pod uwagę specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności, takie jak znaczna utrata elektrolitów, nadczynność przytarczyc, zapalenie otrzewnej, wielotorbielowatość nerek oraz otorbiające stwardnienie otrzewnej.

  • Ilustracja poradnika Meropenem Accord – działania niepożądane i skutki uboczne

    Meropenem Accord to antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, wysypka, świąd skóry, stan zapalny i ból w miejscu podania leku, zwiększenie liczby płytek krwi oraz zmiany wyników badań diagnostycznych świadczących o czynności wątroby. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak ciężka wysypka, obrzęki twarzy, ust, języka, duszność, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Inne możliwe działania niepożądane to zmiany we krwi, uczucie mrowienia, zakażenia grzybicze, zapalenie jelit, ból żył, drgawki i majaczenie.

  • Ilustracja poradnika Pregamid, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Pregamid to lek stosowany w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych. Dawkowanie wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podawanych w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pregabalinę lub substancje pomocnicze. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, senność, ból głowy, zwiększenie apetytu, uczucie euforii, stan splątania, dezorientacja, zmniejszenie libido, drażliwość, trudności w skupieniu uwagi, niezdarność, zaburzenia pamięci, utrata pamięci, drżenie, trudności w mówieniu, mrowienie i drętwienie, uspokojenie, letarg, bezsenność, zmęczenie, nietypowe samopoczucie, niewyraźne widzenie, podwójne widzenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia równowagi, upadki, suchość błony śluzowej jamy…

  • Ilustracja poradnika Ondansetron B. Braun, 0,08 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ondansetron B. Braun jest lekiem przeciwwymiotnym stosowanym w zapobieganiu i leczeniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, uczucie uderzenia krwi lub gorąca, zaparcie oraz lokalne reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują mimowolne zaburzenia ruchowe, niedociśnienie, czkawkę oraz bezobjawowe zwiększenie wyników testów czynności wątroby. Rzadkie działania niepożądane to zawroty głowy, przejściowe zmiany w zapisie EKG oraz przejściowe zaburzenia wzroku. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują depresję oraz przejściową ślepotę. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak ból w klatce piersiowej, nierówny rytm pracy serca, reakcje…

  • Ilustracja poradnika Ceftazidim MIP Pharma, 2 g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Ceftazidim MIP Pharma może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, takich jak drżenia, mioklonie, drgawki, encefalopatia i śpiączka. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1-2 g trzy razy na dobę, maksymalnie do 9 g na dobę. U pacjentów powyżej 65 lat dawka dobowa nie powinna przekraczać 3 g. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Stężenie leku można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.

  • Ilustracja poradnika Oxycodone Molteni, 10 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Oxycodone Molteni może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym benzodiazepinami, inhibitorami MAO, lekami przeciwdepresyjnymi, lekami przeciwgrzybiczymi, inhibitorami proteazy, ryfampicyną, karbamazepiną i fenytoiną. Interakcje te mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka działań niepożądanych lub zmniejszenia skuteczności leczenia. Lek może również wchodzić w interakcje z sokiem grejpfrutowym i dziurawcem zwyczajnym. Spożywanie alkoholu podczas leczenia Oxycodone Molteni jest niewskazane, ponieważ może to prowadzić do poważnych działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa i śpiączka.

  • Ilustracja poradnika Telmidon, 80 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku

    Dawkowanie leku Telmidon zależy od jego mocy oraz stanu pacjenta. Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze. W przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, dawkowanie może wymagać dostosowania. W razie pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. W razie przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Telmidon, 40 mg + 12,5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Telmidon może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niskie ciśnienie krwi, szybkie lub powolne bicie serca, zawroty głowy, wymioty oraz ograniczona czynność nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania obejmuje monitorowanie stanu pacjenta, leczenie objawowe oraz, w razie potrzeby, wywołanie wymiotów, płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Levalox, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Levalox może prowadzić do poważnych objawów, takich jak drgawki, splątanie, zawroty głowy, halucynacje, drżenia mięśniowe, zaburzenia serca oraz nudności i zgaga. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.

  • Ilustracja poradnika Oroxine – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oroxine to lek stosowany w leczeniu schorzeń tarczycy, takich jak niedoczynność tarczycy i wole łagodne. Może powodować działania niepożądane, takie jak bóle głowy, nadmierne pocenie się, zmniejszenie masy ciała, dreszcze, niepokój, napady padaczkowe, trudności ze spaniem, szybkie bicie serca, nieregularne bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, duszności, zwiększony apetyt, nudności, wymioty, luźne stolce, słabość mięśni, gorączka, zmiany cyklu miesiączkowego, zmniejszona gęstość kości oraz nadczynność tarczycy. W razie przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Oroxine może również powodować reakcje alergiczne, chociaż ciężkie reakcje alergiczne występują rzadko.

  • Ilustracja poradnika Betaserc ODT, 24 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Betaserc ODT może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka wynosi 48 mg dziennie, a przypadki przedawkowania były zgłaszane przy dawkach do 640 mg. Objawy przedawkowania obejmują nudności, senność, bóle brzucha, drgawki oraz powikłania płucne lub sercowe. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się natychmiastowe podjęcie rutynowych działań podtrzymujących i kontakt z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Torvacard neo, 80 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Torvacard neo, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi. Może powodować działania niepożądane, takie jak zapalenie przewodów nosowych, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, ból głowy, nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, obrzęk stawów, bóle mięśni, skurcze mięśni, ból rąk i nóg oraz ból pleców, a także nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Torvacard neo, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Torvacard neo, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym częste (zapalenie przewodów nosowych, reakcje alergiczne, ból głowy, nudności, bóle stawów), niezbyt częste (anoreksja, koszmary senne, zawroty głowy, zapalenie wątroby), rzadkie (zaburzenia widzenia, nieoczekiwane krwawienie, uszkodzenie ścięgna) oraz bardzo rzadkie (reakcje alergiczne, utrata słuchu, ginekomastia). W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Torvacard neo, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Torvacard neo, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w celu obniżenia poziomu cholesterolu i triglicerydów we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zapalenie przewodów nosowych, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, ból głowy, nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, obrzęk stawów, bóle mięśni, skurcze mięśni, ból rąk i nóg oraz ból pleców, a także nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak ciężka reakcja alergiczna, łuszczenie i obrzęk skóry, pęcherze, osłabienie mięśni, zerwanie mięśni lub czerwonobrunatne zabarwienie moczu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do…

  • Ilustracja poradnika Torvacard neo, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Torvacard neo, zawierający atorwastatynę, jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, hiperlipidemii złożonej oraz w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Dawkowanie leku wynosi od 10 do 80 mg raz na dobę i powinno być dostosowywane indywidualnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na atorwastatynę, czynną chorobę wątroby, ciążę i karmienie piersią. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie przewodów nosowych, ból gardła, krwawienie z nosa, reakcje alergiczne, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, ból głowy, nudności, zaparcia, wzdęcia, niestrawność, biegunka, bóle stawów, obrzęk stawów, bóle mięśni, skurcze mięśni, ból rąk i nóg oraz ból pleców.

  • Ilustracja poradnika BDS N, 0,5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek BDS N, zawierający budezonid, jest stosowany w leczeniu astmy, zespołu krupu oraz POChP. Może powodować różne działania niepożądane, w tym grzybicę jamy ustnej, ból gardła, kaszel, ochrypły głos oraz zapalenie płuc. Rzadkie działania niepożądane obejmują obrzęk twarzy, wysypkę na twarzy, zaburzenia snu, siniaki, utratę głosu, spowolnienie wzrostu oraz wpływ na nadnercza. Bardzo rzadko może wystąpić nagły świszczący oddech. Inne możliwe działania niepożądane to niewyraźne widzenie, depresja, drżenie, zaćma, skurcz mięśni, jaskra oraz zmiany gęstości mineralnej kości. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika BDS N, 0,125 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek BDS N, zawierający budezonid, może powodować różne działania niepożądane, w tym grzybicę jamy ustnej, ból gardła, kaszel, ochrypły głos, zapalenie płuc, niewyraźne widzenie, depresję, drżenie, zaćmę, skurcze mięśni, obrzęk twarzy, świąd, wysypkę, pokrzywkę, skurcz oskrzeli, wysypkę na twarzy, zaburzenia snu, niepokój, nerwowość, nadpobudliwość, rozdrażnienie, siniaki, utratę głosu, spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży oraz wpływ na nadnercza. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika BDS N, 0,25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek BDS N, zawierający budezonid, jest stosowany w leczeniu astmy, zespołu krupu oraz POChP. Może powodować działania niepożądane, takie jak grzybica jamy ustnej, ból gardła, kaszel, ochrypły głos, zapalenie płuc, niewyraźne widzenie, depresja, drżenie, zaćma, skurcz mięśni, obrzęk twarzy, świąd, wysypka, skurcz oskrzeli, wysypka na twarzy, zaburzenia snu, siniaki, utrata głosu, spowolnienie wzrostu, wpływ na nadnercza, nagły świszczący oddech po inhalacji leku, jaskra oraz zmiany gęstości mineralnej kości. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.