Menu

Płytka krwi

Produkty powiązane z płytka krwi
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
ACARD, tabletki dojelitowe, 150 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Acard, tabletki, 300 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 100 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Aclexa, kapsułki twarde, 200 mg
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Aliness naturalna witamina E, kapsułki miękkie, 294 mg
Alleoptical, krople do oczu, 20 mg/ml
Alleoptical, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergo-Comod, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergo-Comod, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Allergocrom, krople do oczu, 20 mg/ml
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Anacard protect, tabletki dojelitowe, 75 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Aspirin Cardio, tabletki, 100 mg
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
Aneta Pacławska-Jaśkiewicz
  1. Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – przeciwwskazania
  2. Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  3. Haemoctin 500, 500 j.m./fiolkę – stosowanie w ciąży
  4. Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem
  5. Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  7. Meprelon, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Ascalcin Plus o smaku malinowym – skład leku
  9. Flumycon – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Vanatex, 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Solpadeine, 500 mg + 8 mg + 30 m – skład leku
  12. APAP ból i gorączka, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Nurofen Ultima, 200 mg + 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Octanate, 50 j.m./ml – stosowanie w ciąży
  15. Zirid, 50 mg – wskazania – na co działa?
  16. Cuprenil, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  17. Cuprenil, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Cuprenil, 250 mg – przedawkowanie leku
  19. Glandex, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Olimestra, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Montelukast Sandoz, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Montelukast Sandoz, 4 mg – stosowanie u dzieci
  23. Levact – przeciwwskazania
  24. Levact – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – przeciwwskazania

    Hydroxycarbamid Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu przewlekłych zespołów mieloproliferacyjnych i niedokrwistości sierpowatokrwinkowej. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na składniki leku, zahamowanie czynności szpiku kostnego, ciążę i karmienie piersią, ciężkie choroby wątroby i nerek oraz przyjmowanie leków przeciwretrowirusowych. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Hydroxycarbamid Teva, 500 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Hydroxycarbamid Teva może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak leki mielosupresyjne, leki przeciwretrowirusowe oraz szczepionki zawierające żywe wirusy. Może również nasilać objawy rumienia u pacjentów poddawanych napromienianiu. Brak danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Haemoctin 500, 500 j.m./fiolkę – stosowanie w ciąży

    Haemoctin jest lekiem stosowanym w leczeniu hemofilii A, ale nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią. Alternatywne leki, które mogą być bezpieczne dla tych pacjentek, to desmopresyna, kwas traneksamowy i etamsylat.

  • Ilustracja poradnika Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – interakcje z lekami i alkoholem

    Cisplatinum Accord może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym antybiotykami, lekami moczopędnymi, przeciwnowotworowymi, przeciwdrgawkowymi, przeciwzakrzepowymi i przeciwhistaminowymi. Reaguje również z aluminium, tworząc czarny osad platyny. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i unikać niektórych szczepionek podczas leczenia cisplatyną.

  • Ilustracja poradnika Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cisplatinum Accord stosowany w leczeniu nowotworów może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi i czerwonych krwinek, a także zmniejszenie stężenia sodu we krwi i wysoka temperatura. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują ciężkie reakcje alergiczne, zaburzenia słuchu i zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Rzadkie działania niepożądane to m.in. zwiększone ryzyko ostrej białaczki, drgawki i zawał mięśnia sercowego. Bardzo rzadko może dojść do zatrzymania akcji serca. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cisplatinum Accord, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Lek Cisplatinum Accord jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Dawkowanie zależy od rodzaju nowotworu i stanu pacjenta. W monoterapii dawka wynosi 50-120 mg/m2 pc. co 3-4 tygodnie lub 15-20 mg/m2 pc. na dobę przez 5 dni co 3-4 tygodnie. W terapii skojarzonej dawka wynosi 20 mg/m2 pc. lub więcej, raz na 3-4 tygodnie. W leczeniu raka szyjki macicy dawka to 40 mg/m2 pc. co tydzień przez 6 tygodni. Lek podaje się we wlewie dożylnym trwającym 6-8 godzin. Przed leczeniem i w trakcie należy monitorować czynność nerek, wątroby, układu krwiotwórczego oraz stężenie elektrolitów. Unikać kontaktu z aluminium i jednoczesnego stosowania innych…

  • Ilustracja poradnika Meprelon, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Meprelon, zawierający metyloprednizolon, może powodować różne działania niepożądane, takie jak zmiany morfologii krwi, osłabienie układu odpornościowego, zespół Cushinga, zwiększenie stężenia cukru we krwi, depresja, zmiany nastroju, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, nasilenie się zastoju w płucach, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, wrzody żołądka lub jelit, rozstępy skórne, osłabienie mięśni i zanik mięśni, twardzinowy przełom nerkowy oraz wzrost masy ciała. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie wolno samodzielnie przerywać stosowania leku. Lekarz może zlecić stopniowe zmniejszanie dawki leku, aż do całkowitego zaprzestania jego stosowania.

  • Ilustracja poradnika Ascalcin Plus o smaku malinowym – skład leku

    Ascalcin Plus o smaku malinowym zawiera kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy (witamina C) i wapń. Każdy z tych składników pełni ważną rolę w działaniu leku, zapewniając jego skuteczność w leczeniu objawów przeziębienia, grypy, gorączki, bólów mięśni i stawów, bólów głowy, bólów zębów oraz nerwobólów. Substancje pomocnicze zawarte w leku wspomagają jego działanie i poprawiają smak oraz rozpuszczalność.

  • Ilustracja poradnika Flumycon – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flumycon to lek przeciwgrzybiczy zawierający flukonazol. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty i wysypka. Rzadziej mogą wystąpić zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, zmniejszenie apetytu, bezsenność, senność, drgawki i zawroty głowy. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, zmiany parametrów biochemicznych krwi, drżenie i reakcje alergiczne. Flumycon może również wpływać na wątrobę, powodując uczucie zmęczenia, utratę apetytu, wymioty i zażółcenie skóry lub białkówki oka. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vanatex, 160 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vanatex to lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, niewydolności serca oraz po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, niskie ciśnienie krwi, zaburzenia czynności nerek, obrzęk naczynioruchowy, omdlenia, skurcze mięśni, ból głowy, kaszel, reakcje alergiczne, nietypowe krwawienia, bóle mięśni, zapalenie naczyń, zmniejszenie stężenia hemoglobiny oraz zwiększenie stężenia potasu we krwi. Działania niepożądane u dzieci i młodzieży są podobne do tych występujących u dorosłych. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Solpadeine, 500 mg + 8 mg + 30 m – skład leku

    Solpadeine to lek zawierający paracetamol, kodeinę i kofeinę, które działają razem, aby złagodzić ból i gorączkę. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak magnezu stearynian, skrobia kukurydziana i różne barwniki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli bezpiecznie go stosować.

  • Ilustracja poradnika APAP ból i gorączka, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    APAP ból i gorączka to lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz zawroty głowy. Rzadziej mogą wystąpić uszkodzenia wątroby, reakcje nadwrażliwości oraz problemy z krwią. Bardzo rzadkie, ale poważne skutki uboczne obejmują toksyczną nekrolizę naskórka i zespół Stevensa-Johnsona. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Nurofen Ultima, 200 mg + 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Nurofen Ultima, zawierający ibuprofen i paracetamol, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, nadmierna potliwość i obrzęk. Niezbyt częste obejmują ból głowy, zawroty głowy, gazy, zaparcia, wysypkę, obrzęk twarzy i świąd. Rzadkie działania to mrowienie, drętwienie i świąd. Bardzo rzadkie skutki to zaburzenia hematopoezy, ciężkie reakcje nadwrażliwości, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach, splątanie, dezorientacja, depresja, omamy, zapalenie opon mózgowych, nerwu wzrokowego, senność, reaktywność układu oddechowego, zmęczenie, ogólne złe samopoczucie, ciężkie reakcje skórne, wysokie ciśnienie krwi, zatrzymanie wody w organizmie, problemy z wątrobą, problemy z nerkami i zaburzenia pracy serca. Częstość nieznana obejmuje ciężkie…

  • Ilustracja poradnika Octanate, 50 j.m./ml – stosowanie w ciąży

    Octanate, zawierający ludzki VIII czynnik krzepnięcia, jest stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u chorych na hemofilię A. Ze względu na brak wystarczających danych dotyczących stosowania tego leku u kobiet w ciąży i karmiących piersią, Octanate powinien być podawany tylko wtedy, gdy jest to ściśle wskazane. Alternatywne leki, takie jak desmopresyna, kwas traneksamowy i etamsylat, są bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Zirid, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Zirid, zawierający itopryd, jest stosowany w leczeniu objawów żołądkowo-jelitowych czynnościowej niewrzodowej niestrawności, takich jak uczucie wzdęcia brzucha, uczucie nadmiernej pełności w żołądku, ból w nadbrzuszu, dyskomfort, brak łaknienia, zgaga, nudności i wymioty. Zalecana dawka to jedna tabletka (50 mg) trzy razy dziennie przed posiłkiem. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią. Działania niepożądane obejmują biegunki, ból brzucha, zaparcia, zwiększone wydzielanie śliny, ból głowy, zaburzenia snu, zawroty głowy, ból pleców, zmęczenie, pobudliwość, zwiększenie kreatyniny i azotu mocznika we krwi, zmniejszenie białych krwinek, zwiększenie prolaktyny, wysypki, zaczerwienienie skóry, swędzenie, zmniejszenie liczby płytek krwi, drżenie, nudności, powiększenie…

  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Cuprenil, zawierający penicylaminę, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak preparaty złota, leki przeciwmalaryczne, cytostatyki, oksyfenylobutazon i fenylobutazon. Może również zwiększać zapotrzebowanie na witaminę B6 i wchodzić w interakcje z metioniną. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Cuprenil należy stosować na czczo i co najmniej 30 minut przed posiłkiem. W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Cuprenil, zawierający penicylaminę, jest stosowany w leczeniu choroby Wilsona, reumatoidalnego zapalenia stawów, cystynurii oraz zatrucia ołowiem. Może powodować różnorodne działania niepożądane, takie jak reakcje nadwrażliwości, trombocytopenia, powiększenie węzłów chłonnych, gorączka, bóle stawów, uszkodzenie kłębuszków nerkowych, infekcja dróg moczowych oraz zapalenie jamy ustnej. Rzadziej mogą wystąpić agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, miastenia rzekomoporaźna, zespół toczniopodobny, zespół Goodpasture’a, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzyca, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie nerwu wzrokowego, szumy uszne, przewlekłe zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki oraz nawrót choroby wrzodowej żołądka. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cuprenil, 250 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cuprenil może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak reakcje alergiczne, problemy hematologiczne, nerkowe, skórne, wątrobowe i neurologiczne. Maksymalne dawki różnią się w zależności od wskazania do stosowania, ale nie powinny przekraczać 1500 mg na dobę dla reumatoidalnego zapalenia stawów, 2000 mg na dobę dla choroby Wilsona, 1000-3000 mg na dobę dla cystynurii, 1500 mg na dobę dla zatrucia ołowiem i 1250 mg na dobę dla przewlekłego aktywnego zapalenia wątroby. W przypadku przedawkowania należy natychmiast przerwać stosowanie leku, podjąć leczenie objawowe i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glandex, 25 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Glandex, zawierający eksemestan, stosowany w leczeniu hormonozależnego raka piersi u kobiet po menopauzie, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bezsenność, bóle głowy, uderzenia gorąca, nudności, zwiększona potliwość, bóle stawów i mięśni oraz uczucie nadmiernego zmęczenia. Niezbyt częste działania obejmują leukopenię, nadwrażliwość, senność, zapalenie wątroby, cholestatyczne zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, stężenia bilirubiny i fosfatazy alkalicznej we krwi, ostrą uogólnioną osutkę krostkową oraz osłabienie. Rzadkie działania to trombocytopenia, a o nieznanej częstości występowania jest limfopenia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Olimestra, 40 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Olimestra to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zawroty głowy, ból głowy, nudności, niestrawność, biegunka, ból żołądka, zmęczenie, objawy grypopodobne, kaszel, ból pleców, obrzęk oraz obecność krwi w moczu. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, wymioty, osłabienie, wysypkę skórną, świąd, dławicę piersiową oraz małopłytkowość. Rzadkie działania niepożądane to brak energii, kurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek oraz hiperkaliemia. U dzieci działania niepożądane są podobne do tych u dorosłych, jednak zawroty głowy i ból głowy występują częściej, a krwawienie z nosa jest częstym działaniem niepożądanym występującym tylko u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Sandoz, 4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Montelukast Sandoz to lek stosowany w leczeniu astmy, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból brzucha, ból głowy, nasilone pragnienie, nadmierna aktywność, biegunka, astma, suchość i świąd skóry oraz wysypka. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, zmiany zachowania i nastroju, drżenie, kołatanie serca, zwiększona skłonność do krwawień, zmniejszenie liczby płytek krwi, zapalenie wątroby, obrzęk płuc, zespół Churga-Strauss oraz rumień wielopostaciowy. Bardzo rzadko zgłaszane działania niepożądane to rumień guzowaty, objawy obsesyjno-kompulsywne oraz jąkanie. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Sandoz, 4 mg – stosowanie u dzieci

    Montelukast Sandoz jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Działa poprzez blokowanie leukotrienów, co pomaga łagodzić objawy astmy. Lek jest bezpieczny, ale może powodować działania niepożądane, takie jak ból brzucha, ból głowy i nadmierne pragnienie. Alternatywne leki to wziewne kortykosteroidy, beta-agonisty, kromony i antycholinergiki. Ważne jest, aby stosować leki zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Levact – przeciwwskazania

    Levact to lek stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa, chłoniaki nieziarnicze i szpiczak mnogi. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, w tym nadwrażliwość na substancję czynną, karmienie piersią, ciężkie uszkodzenie wątroby, żółtaczka, ciężkie zaburzenia czynności szpiku kostnego, duża operacja chirurgiczna, aktywne zakażenie oraz szczepienie przeciwko żółtej febrze. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie potencjalne ryzyka i środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Levact – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Levact może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, takich jak trombocytopenia, leukopenia, neutropenia oraz objawy kardiologiczne. Maksymalna tolerowana dawka wynosiła 280 mg/m² powierzchni ciała w 30-minutowym wlewie dożylnym raz na trzy tygodnie. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, ale możliwe są różne środki zaradcze, takie jak przeszczepienie szpiku kostnego czy przetoczenie produktów krwiopochodnych.