Menu

Niestrawność

Produkty powiązane z niestrawność
Iberogast, płyn doustny
Iberogast, płyn doustny
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Espumisan, kapsułki, 40 mg
Iberogast Balance, krople doustne
Iberogast Balance, krople doustne
Krople żołądkowe T, krople doustne
Krople żołądkowe T, krople doustne
No-Spa, tabletki, 40 mg
No-Spa, tabletki, 40 mg
Sylimarol, tabletki drażowane, 70 mg
Sylimarol, tabletki drażowane, 70 mg
Buscopan Forte, tabletki, 20 mg
Buscopan Forte, tabletki, 20 mg
Buscopan, tabletki
Buscopan, tabletki
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Duspatalin Gastro, tabletki, 135 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Famotydyna Ranigast, tabletki, 20 mg
Gastrosan fix, zioła do zaparzania
Gastrosan fix, zioła do zaparzania
Herbapol Scopolan, tabletki drażowane, 10 mg
Herbapol Scopolan, tabletki drażowane, 10 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Acard PRO, 100 mg
  2. Acard PRO, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Vortioxetine Stada, 15 mg – skład leku
  6. Vortioxetine Stada, 15 mg – wskazania – na co działa?
  7. Vortioxetine Stada, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Esopol, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  9. Esopol, 40 mg – przeciwwskazania
  10. Noroplex, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Noroplex, 120 mg – przedawkowanie leku
  12. Arbicen, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Arbicen, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 5 mg + 12,5 – wskazania – na co działa?
  15. Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 5 mg + 12,5 – dawkowanie leku
  16. Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 10 mg + 12,5 – wskazania – na co działa?
  17. JAXTERAN, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Jaxteran, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  19. Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – przedawkowanie leku
  20. Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – przeciwwskazania
  21. Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  22. Relumo, 20 mg – przeciwwskazania
  23. Clopidogrel MSN, 75 mg – skład leku
  24. Clopidogrel MSN, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Acard PRO, 100 mg
    Na receptę, Układ sercowo-naczyniowy

    Acard PRO to lek zawierający kwas acetylosalicylowy, który hamuje zlepianie się płytek krwi. Stosowany jest w profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, w tym zapobieganiu zawałom serca oraz udarom mózgu. Lek jest przeznaczony do długotrwałego stosowania u pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepów. Należy go przyjmować po posiłku, a w przypadku świeżego zawału serca można zastosować większą dawkę. Użytkownicy powinni być świadomi możliwych działań niepożądanych, takich jak objawy niestrawności czy krwawienia. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 16. roku życia oraz w przypadku wielu schorzeń.

  • Ilustracja poradnika Acard PRO, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Stosowanie leku Acard PRO może prowadzić do różnych działań niepożądanych, od częstych objawów niestrawności po rzadkie i bardzo rzadkie reakcje alergiczne oraz zaburzenia czynności narządów. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia skonsultowali się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dimethyl fumarate Teva to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym napadowe zaczerwienienie skóry, biegunki, nudności, bóle brzucha oraz poważne skutki uboczne, takie jak PML, reakcje alergiczne i półpasiec. Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych występujących u dorosłych, ale niektóre z nich mogą występować częściej. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Teva, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dimethyl fumarate Teva, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to napadowe zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności oraz bóle lub skurcze żołądka. Poważne skutki uboczne obejmują postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) i ciężkie reakcje alergiczne. U dzieci działania niepożądane mogą występować częściej niż u dorosłych. W razie wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Vortioxetine Stada, 15 mg – skład leku

    Vortioxetine Stada to lek przeciwdepresyjny zawierający wortioksetynę jako substancję czynną. Lek zawiera również różne substancje pomocnicze, takie jak mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol, tytanu dwutlenek i żelaza tlenki. Najczęstszym skutkiem ubocznym są nudności. Stosowanie leku w ciąży nie jest zalecane, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne.

  • Ilustracja poradnika Vortioxetine Stada, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Vortioxetine Stada jest stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Łagodzi objawy takie jak smutek, napięcie wewnętrzne, zaburzenia snu, zmniejszony apetyt, trudności z koncentracją, poczucie bezwartościowości, utrata zainteresowania i uczucie spowolnienia. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Nie zaleca się nagłego przerywania przyjmowania leku.

  • Ilustracja poradnika Vortioxetine Stada, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Wortioksetyna Stada to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, z możliwością dostosowania dawki. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub jednoczesnego stosowania nieselektywnych inhibitorów MAO. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków serotoninergicznych, napadach drgawkowych, manii, skłonności do krwawień, wieku powyżej 65 lat, chorobach nerek i wątroby oraz jaskrze. Najczęstszym działaniem niepożądanym są nudności. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów depresji.

  • Ilustracja poradnika Esopol, 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Esopol, zawierający esomeprazol, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może wpływać na ich działanie lub na działanie samego Esopolu. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem leczenia Esopolem. Esopol może również wpływać na wchłanianie witaminy B12 oraz zwiększać stężenie chromograniny A, co może zakłócać badania wykrywające obecność guzów neuroendokrynnych. Nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji Esopolu z alkoholem, jednak alkohol może podrażniać błonę śluzową żołądka i nasilać objawy choroby refluksowej przełyku (GERD).

  • Ilustracja poradnika Esopol, 40 mg – przeciwwskazania

    Esopol, zawierający esomeprazol, jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby refluksowej przełyku, wrzodów żołądka oraz w zapobieganiu nawrotom krwawienia z wrzodów. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na esomeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej oraz jednoczesne stosowanie nelfinawiru. Przed rozpoczęciem terapii należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące choroby wątroby i nerek oraz potencjalne interakcje z innymi lekami, takimi jak atazanawir, ketokonazol, cytalopram, diazepam, fenytoina, warfaryna, cylostazol, cyzapryd, klopidogrel, digoksyna, metotreksat, takrolimus, ryfampicyna i ziele dziurawca.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Noroplex, lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle żołądka. Poważniejsze skutki uboczne, takie jak reakcje alergiczne czy PML, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych działań niepożądanych i regularnie monitorowali swoje zdrowie podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Noroplex, 120 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Noroplex, zawierającego fumaran dimetylu, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Standardowa dawka wynosi 120 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie 240 mg dwa razy na dobę. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie większą ilość kapsułek niż zalecana przez lekarza. Objawy przedawkowania mogą obejmować napadowe zaczerwienienie skóry, objawy ze strony układu pokarmowego, zmniejszenie liczby białych krwinek oraz reakcje alergiczne. W przypadku przedawkowania zaleca się wdrożenie objawowego leczenia wspomagającego i natychmiastowy kontakt z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Arbicen, lek na stwardnienie rozsiane, może powodować działania niepożądane, takie jak zaczerwienienie skóry, biegunka i nudności. Poważniejsze skutki uboczne, jak PML, wymagają natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Ważne jest regularne monitorowanie zdrowia podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Arbicen, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Arbicen, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Poważne działania niepożądane obejmują postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (PML) i ciężkie reakcje alergiczne. Częste działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej jelit, wymioty, niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka, pieczenie skóry, uderzenia gorąca, swędzenie skóry, wysypka, rumień i łysienie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zapalenie wątroby, półpasiec i katar.

  • Ilustracja poradnika Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 5 mg + 12,5 – wskazania – na co działa?

    Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: kandesartan cyleksetylu, bezylan amlodypiny i hydrochlorotiazyd, które działają razem, aby obniżyć ciśnienie tętnicze. Lek jest również stosowany u pacjentów z chorobami serca, nerek i wątroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmoocz, cukrzycę przyjmującą aliskiren oraz ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę. Możliwe działania niepożądane obejmują obrzęk, hipokaliemię, zwiększenie stężenia lipidów w surowicy, zakażenia układu oddechowego, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, skrócenie oddechu,…

  • Ilustracja poradnika Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 5 mg + 12,5 – dawkowanie leku

    Artykuł omawia dawkowanie leku Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, zalecając jedną kapsułkę na dobę. Lek nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia i wymaga dostosowania dawki za pomocą leków jednoskładnikowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Kapsułkę należy połknąć, popijając wodą, o tej samej porze każdego dnia. Przedawkowanie wymaga natychmiastowej pomocy medycznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia nerek i wątroby, hipokaliemię, hiponatremię i hiperkalcemię. Możliwe działania niepożądane to m.in. obrzęk, hipokaliemia, zakażenia układu oddechowego, senność, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, skrócenie oddechu, ból brzucha, niestrawność,…

  • Ilustracja poradnika Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz, 16 mg + 10 mg + 12,5 – wskazania – na co działa?

    Lek Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT Sandoz jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera trzy substancje czynne: kandesartan cyleksetylu, bezylan amlodypiny i hydrochlorotiazyd, które działają razem, aby obniżyć ciśnienie tętnicze. Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów, u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane za pomocą osobnych produktów podawanych jednocześnie w takich samych dawkach jak w tym skojarzeniu, ale w postaci oddzielnych tabletek. Przeciwwskazania do stosowania leku obejmują m.in. uczulenie na składniki leku, ciężkie zaburzenia czynności nerek, bezmocz, cukrzycę, małe stężenie potasu lub sodu, duże stężenie wapnia we krwi, dnę moczanową, ciążę dłuższą niż 3 miesiące,…

  • Ilustracja poradnika JAXTERAN, 240 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek JAXTERAN, stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności, bóle żołądka, wymioty, niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka oraz utrata włosów. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia (PML), reakcje alergiczne, zmniejszenie liczby białych krwinek, półpasiec oraz zapalenie wątroby. Dzieci i młodzież mogą doświadczać podobnych działań niepożądanych, jednak niektóre z nich mogą występować częściej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Jaxteran, 120 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek JAXTERAN, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Poważne skutki uboczne obejmują obniżenie liczby limfocytów i ryzyko postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Bardzo częste działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle żołądka. Częste skutki uboczne obejmują zapalenie błony śluzowej jelit, wymioty i pieczenie skóry. Niezbyt częste działania niepożądane to reakcje alergiczne i zmniejszenie liczby płytek krwi. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zapalenie wątroby, półpasiec i katar. W razie wystąpienia poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – przedawkowanie leku

    Pirfenidone Aurovitas to lek stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc. Przedawkowanie może wystąpić przy dawkach większych niż 2403 mg na dobę, a objawy obejmują nudności, zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy i problemy żołądkowe. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – przeciwwskazania

    Lek Pirfenidone Aurovitas jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na pirfenidon, obrzęku naczynioruchowego, stosowania fluwoksaminy, ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem kwestie nadwrażliwości na światło, zaburzeń czynności wątroby, palenia tytoniu, zawrotów głowy, zmęczenia i zmniejszenia masy ciała. Niektóre leki, takie jak enoksacyna, cyprofloksacyna, amiodaron, propafenon, omeprazol i ryfampicyna, mogą wchodzić w interakcje z pirfenidonem. Regularne badania krwi są konieczne podczas stosowania leku.

  • Ilustracja poradnika Pirfenidone Aurovitas, 801 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Pirfenidone Aurovitas, stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc, może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, takimi jak enoksacyna, cyprofloksacyna, amiodaron, propafenon, fluwoksamina, omeprazol i ryfampicyna. Lek nie powinien być spożywany z sokiem grejpfrutowym. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, jednak zaleca się ostrożność. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Relumo, 20 mg – przeciwwskazania

    Przed rozpoczęciem stosowania leku Relumo, pacjenci powinni być świadomi przeciwwskazań i potencjalnych ryzyk związanych z jego stosowaniem. Należy unikać stosowania leku w przypadku alergii na omeprazol lub inne inhibitory pompy protonowej oraz podczas przyjmowania nelfinawiru. Ważne jest również skonsultowanie się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów lub stosowania innych leków, które mogą wchodzić w interakcje z omeprazolem.

  • Ilustracja poradnika Clopidogrel MSN, 75 mg – skład leku

    Clopidogrel MSN to lek przeciwpłytkowy zawierający 75 mg klopidogrelu w postaci wodorosiarczanu. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna, olej rycynowy uwodorniony, mannitol i inne. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby uniknąć potencjalnych reakcji alergicznych i innych skutków ubocznych. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest krwawienie. Przed rozpoczęciem leczenia warto skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma nietolerancję laktozy.

  • Ilustracja poradnika Clopidogrel MSN, 75 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Clopidogrel MSN może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, NLPZ, heparyną, inhibitorami glikoprotein IIb/IIIa, SSRI, PPI, ryfampicyną, opioidami i rozuwastatyną. Może również reagować z substancjami takimi jak olej rycynowy uwodorniony i laktoza. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i substancjach, aby uniknąć potencjalnych interakcji.