Menu

Niedokrwistość

Produkty powiązane z niedokrwistość
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
ActiFerol Fe, proszek, 7 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Actiferol Fe, proszek doustny, 15 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Amizepin, tabletki, 200 mg
Ascofer Plus, tabletki
Ascofer Plus, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Olimp B12 Max, tabletki, 700 µg
Olimp B12 Max, tabletki, 700 µg
Olimp Chela-Ferr Forte, kapsułki
Olimp Chela-Ferr Forte, kapsułki
Atrodil, aerozol inhalacyjny, roztwór, 20 µg
Atrodil, aerozol inhalacyjny, roztwór, 20 µg
Biofer folic, tabletki
Biofer folic, tabletki
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Biovital Zdrowie Plus, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Maria Bialik
Maria Bialik
Malwina Krause
Malwina Krause
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
  1. Dilizolen, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Hexvix, 8 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Hexvix, 8 mmol/l – dawkowanie leku
  4. Neupogen, 960 mcg/ml (48 mln j – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Myconafine – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Fludara, 10 mg – przedawkowanie leku
  7. Fludara, 10 mg – wskazania – na co działa?
  8. Fludara, 10 mg – profil bezpieczenstwa
  9. Fludara, 10 mg – przeciwwskazania
  10. Fludara, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  11. Fludara, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Fludara, 10 mg – dawkowanie leku
  13. Lorista H, 50 mg + 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Lorista H, 50 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku
  15. Gripblocker Zatoki, 250 mg + 30 mg – wskazania – na co działa?
  16. Gripblocker Zatoki, 250 mg + 30 mg – przeciwwskazania
  17. Prograf, 0,5 mg – wskazania – na co działa?
  18. Aknenormin 20 mg – wskazania – na co działa?
  19. Myfortic, 180 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Simvagamma 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Myfortic, 360 mg – przedawkowanie leku
  22. Acular – przeciwwskazania
  23. Deprexolet, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Deprexolet, 30 mg – dawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dilizolen, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dilizolen (linezolid) jest antybiotykiem stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zakażenia grzybicze, ból głowy, metaliczny posmak w ustach, biegunka, nudności, wymioty, zmiany w wynikach badań krwi, zaburzenia snu, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi, niedokrwistość, zawroty głowy, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, miejscowy ból oraz zmniejszenie liczby płytek krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują stan zapalny pochwy, uczucie drętwienia lub mrowienia, obrzęk języka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, ból w miejscu podania infuzji, stan zapalny żyły, częste oddawanie moczu, dreszcze, uczucie pragnienia, zwiększoną potliwość, hiponatremię, zaburzenie czynności nerek, wzdęcia, ból w miejscu wkłucia, zwiększenie stężenia…

  • Ilustracja poradnika Hexvix, 8 mmol/l – działania niepożądane i skutki uboczne

    Hexvix to lek stosowany w diagnostyce nowotworów pęcherza moczowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, skurcz lub ból brzucha, bolesne i utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, krew w moczu, ból po wykonanym badaniu oraz gorączka. Mniej powszechne działania niepożądane obejmują ból głowy, uczucie pieczenia podczas oddawania moczu, częste oddawanie moczu, posocznicę, bezsenność, ból cewki moczowej, uczucie nagłej potrzeby oddania moczu, podwyższoną liczbę białych krwinek, podwyższone stężenia bilirubiny, niedokrwistość, zapalenie żołędzi prącia, ból pleców, dnę moczanową, wysypkę i swędzenie. Wstrząs anafilaktoidalny jest działaniem niepożądanym o nieznanej częstości, ale wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań…

  • Ilustracja poradnika Hexvix, 8 mmol/l – dawkowanie leku

    Hexvix to lek stosowany do diagnostyki nowotworów pęcherza moczowego. Jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w szpitalu. Dawkowanie leku jest ściśle określone: 50 ml roztworu o stężeniu 8 mmol/l podawane jest dopęcherzowo przez cewnik, a płyn powinien pozostawać w pęcherzu przez około 60 minut. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, skurcz lub ból brzucha, bolesne i utrudnione oddawanie moczu, zatrzymanie moczu, krew w moczu, ból po wykonanym badaniu oraz gorączka.

  • Ilustracja poradnika Neupogen, 960 mcg/ml (48 mln j – działania niepożądane i skutki uboczne

    Neupogen, stosowany w leczeniu neutropenii, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to bóle mięśni i kości, zmniejszenie liczby płytek krwi, niedokrwistość, ból głowy, biegunka, wymioty, nudności, łysienie, zmęczenie, zapalenie śluzówki i gorączka. Rzadkie działania obejmują reakcje alergiczne, zapalenie naczyń krwionośnych skóry, zapalenie aorty, dnę rzekomą i zmniejszoną gęstość mineralną kości. Poważne skutki uboczne to reakcje anafilaktyczne, zespół ostrej niewydolności oddechowej, kłębuszkowe zapalenie nerek, zespół przesiąkania włośniczek, posocznica oraz powiększenie i pęknięcie śledziony. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Myconafine – działania niepożądane i skutki uboczne

    Myconafine, zawierający terbinafinę, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu zakażeń skóry i paznokci. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym ból głowy, łagodne reakcje skórne, objawy żołądkowo-jelitowe, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, ogólne złe samopoczucie, drętwienie i uczucie mrowienia skóry. Bardzo rzadkie działania niepożądane obejmują rumień wielopostaciowy, zmiany w liczbie krwinek, zaostrzenie objawów łuszczycy, utratę włosów, depresję i niepokój. W przypadku poważnych objawów, takich jak obrzęk naczynioruchowy, reakcje alergiczne czy problemy z wątrobą, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Fludara może prowadzić do poważnych objawów, takich jak bóle głowy, nudności, wymioty, drgawki, zaburzenia widzenia, dezorientacja, senność, niedowład kończyn, małopłytkowość i neutropenia. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nie jest znane specyficzne antidotum, dlatego postępowanie polega na odstawieniu leku i leczeniu objawowym.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Fludara jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Dawkowanie wynosi 40 mg/m² powierzchni ciała, raz na dobę przez 5 dni, co 28 dni. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, ciężkie zaburzenia nerek, niewyrównaną niedokrwistość hemolityczną oraz karmienie piersią. Należy zachować ostrożność w przypadku niewydolności nerek, uszkodzenia wątroby, stosowania antykoncepcji, unikania szczepień, transfuzji krwi oraz raka skóry. Najczęstsze działania niepożądane to mielosupresja, zakażenia, objawy żołądkowo-jelitowe, uczucie zmęczenia, osłabienie, neuropatia obwodowa oraz zaburzenia widzenia.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Fludara, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, dlatego zaleca się unikanie tych czynności. Nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Stosowanie leku u seniorów wymaga ostrożności, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować indywidualnie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lek należy stosować ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – przeciwwskazania

    Lek Fludara jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciąża, karmienie piersią, ciężkie zaburzenia nerek oraz niewyrównana niedokrwistość hemolityczna. Pacjenci z niewydolnością nerek, uszkodzeniem wątroby, w złym stanie ogólnym, a także ci, którzy planują szczepienia lub transfuzje krwi, powinni zachować szczególną ostrożność. Ważne jest również stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i po jego zakończeniu.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Fludara, lek stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej, może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak pentostatyna, dipirydamol i cytarabina. Należy unikać szczepień szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje oraz stosować napromienioną krew podczas transfuzji. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się jego unikanie. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Fludara, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej (CLL), może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to mielosupresja, zakażenia, neuropatia obwodowa, zapalenie błon śluzowych i wysypki skórne. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia autoimmunologiczne, zespół lizy guza oraz reakcje skórne. Fludara może również wpływać na układ krwiotwórczy, powodując neutropenię, trombocytopenię i niedokrwistość, a także na układ nerwowy, prowadząc do neuropatii obwodowej, dezorientacji, śpiączki i napadów padaczkowych. W przypadku układu oddechowego, lek może powodować zapalenie płuc i toksyczne działanie na płuca. W razie wystąpienia poważnych działań niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fludara, 10 mg – dawkowanie leku

    Lek Fludara jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Zalecana dawka to 40 mg/m2 powierzchni ciała, przyjmowana raz na dobę przez 5 dni, co 28 dni. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania leczenia zależy od odpowiedzi na terapię i wynosi zazwyczaj 6 cykli. Dawkowanie może wymagać dostosowania u pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości, zaburzeń nerek, niewyrównanej niedokrwistości hemolitycznej oraz podczas karmienia piersią. Najczęstsze działania niepożądane to mielosupresja, zakażenia, kaszel, gorączka, nudności, wymioty i biegunka.

  • Ilustracja poradnika Lorista H, 50 mg + 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Lorista H, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, biegunka, ból brzucha, bezsenność i zawroty głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak zapalenie wątroby czy ostra niewydolność oddechowa. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych możliwych reakcji i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Lorista H, 50 mg + 12,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Lorista H jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, ale lekarz może dostosować dawkę w zależności od stanu pacjenta. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Przedawkowanie leku wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Lek nie jest zalecany do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, ból brzucha, nudności, bóle mięśni, zawroty głowy i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Gripblocker Zatoki, 250 mg + 30 mg – wskazania – na co działa?

    Gripblocker Zatoki to lek stosowany w leczeniu objawów grypy, zakażeń grypopodobnych oraz zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. Zawiera paracetamol i pseudoefedrynę, które działają przeciwbólowo, przeciwgorączkowo i zmniejszają przekrwienie błon śluzowych. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat, a jego stosowanie wymaga ostrożności w przypadku niektórych schorzeń i interakcji z innymi lekami. Możliwe działania niepożądane obejmują reakcje skórne, zaburzenia krwi, nefrotoksyczność i zaburzenia rytmu serca.

  • Ilustracja poradnika Gripblocker Zatoki, 250 mg + 30 mg – przeciwwskazania

    Gripblocker Zatoki to lek stosowany w leczeniu objawów grypy i zakażeń grypopodobnych. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, stosowania inhibitorów MAO, ciężkich zaburzeń czynności wątroby i nerek, niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistości, ciężkiego nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz choroby alkoholowej. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent przyjmuje inne leki, ma cukrzycę, nadczynność tarczycy, przerost gruczołu krokowego, zaburzenia rytmu serca lub podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe.

  • Ilustracja poradnika Prograf, 0,5 mg – wskazania – na co działa?

    Prograf to lek immunosupresyjny stosowany w celu zapobiegania i leczenia odrzucania przeszczepionych narządów, takich jak wątroba, nerki i serce. Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od rodzaju przeszczepu oraz stanu zdrowia pacjenta. Możliwe działania niepożądane obejmują infekcje, nowotwory, zaburzenia krwi oraz zaburzenia układu nerwowego. Ważne jest regularne monitorowanie stężenia leku we krwi oraz konsultacja z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania nowych leków.

  • Ilustracja poradnika Aknenormin 20 mg – wskazania – na co działa?

    Aknenormin to lek zawierający izotretynoinę, stosowany w leczeniu ciężkich postaci trądziku, takich jak trądzik guzkowy, trądzik skupiony oraz trądzik z ryzykiem powstawania trwałych blizn. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których standardowe leczenie nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i wynosi zazwyczaj 0,5 mg/kg na dobę. Aknenormin jest przeciwwskazany w ciąży, karmieniu piersią, niewydolności wątroby, zwiększonych stężeniach lipidów, hiperwitaminozie A oraz przy jednoczesnym stosowaniu tetracyklin. Możliwe działania niepożądane to m.in. suchość błon śluzowych, zapalenie warg, zmiany w liczbie krwinek, problemy ze zdrowiem psychicznym, wątrobą oraz kośćmi i mięśniami.

  • Ilustracja poradnika Myfortic, 180 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Myfortic to lek immunosupresyjny stosowany w profilaktyce odrzucania przeszczepu nerki. Może powodować nowotwory złośliwe, zakażenia oportunistyczne oraz inne działania niepożądane, takie jak leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiperurykemia, lęk, zawroty głowy, ból głowy, biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty. Po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano dodatkowe działania niepożądane, takie jak wysypka, agranulocytoza, ostry zespół zapalny, zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka wywołane przez CMV, perforacja jelita, owrzodzenie żołądka i dwunastnicy. Pacjenci powinni być świadomi tych ryzyk i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Simvagamma 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    Simvagamma to lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu we krwi. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle mięśniowe, reakcje nadwrażliwości, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki. Rzadkie działania niepożądane obejmują niedokrwistość, niewyraźne widzenie i neuropatię obwodową. Bardzo rzadkie działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, uszkodzenie mięśni i ginekomastia. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstość występowania, takie jak zaburzenia erekcji i depresja. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Myfortic, 360 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Myfortic może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nieprawidłowy skład krwi, posocznica oraz objawy ze strony układu pokarmowego, oddechowego i neurologicznego. Zalecana dawka dobowa to 1440 mg, podzielona na dwie dawki po 720 mg. W przypadku przedawkowania, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

  • Ilustracja poradnika Acular – przeciwwskazania

    Lek Acular, zawierający trometamol ketorolaku, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym stosowanym w leczeniu stanu zapalnego oka po operacji zaćmy. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz NLPZ. Środki ostrożności dotyczą zakażeń oka, skłonności do krwawień, stosowania innych leków, noszenia soczewek kontaktowych, stosowania kortykosteroidów, uszkodzeń rogówki, cukrzycy, reumatoidalnego zapalenia stawów, zespołu suchego oka, operacji oka oraz astmy. Leku nie zaleca się stosować w ciąży ani u dzieci.

  • Ilustracja poradnika Deprexolet, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Deprexolet to lek przeciwdepresyjny zawierający mianserynę, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zwiększenie masy ciała, uspokojenie, senność, zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych oraz obrzęki. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują niedociśnienie ortostatyczne, wysypki skórne i bóle stawów. Rzadkie działania niepożądane to zmiany w obrazie krwi, hipomania, drgawki, hiperkineza, zespół neuroleptyczny złośliwy, rzadkoskurcz i żółtaczka. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. niedokrwistość, zwiększone łaknienie, myśli samobójcze, zachowania samobójcze, zawroty głowy, uszkodzenie wątroby, nadmierne pocenie się, drżenie, osłabienie, ginekomastia, tkliwość brodawek sutkowych i mlekotok. W przypadku wystąpienia myśli samobójczych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Deprexolet, 30 mg – dawkowanie leku

    Deprexolet to lek przeciwdepresyjny stosowany w leczeniu zespołu depresyjnego. Początkowa dawka wynosi 30 mg na dobę, a dawka podtrzymująca wynosi od 30 mg do 90 mg na dobę. Maksymalna dawka to 120 mg na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na mianserynę, podczas stosowania inhibitorów MAO, u pacjentów z pobudzeniem maniakalnym oraz z ciężkim uszkodzeniem wątroby. Należy zachować ostrożność u pacjentów z myślami samobójczymi, niedawnym zawałem serca, blokiem serca, uszkodzeniem szpiku kostnego, cukrzycą, nadciśnieniem, niewydolnością wątroby i nerek, padaczką, jaskrą z wąskim kątem przesączania, przerostem gruczołu krokowego oraz chorobą dwubiegunową. Deprexolet może powodować działania niepożądane, takie…