Menu

Naczynie krwionośne

Produkty powiązane z naczynie krwionośne
Aescin, tabletki, 20 mg
Aescin, tabletki, 20 mg
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Cyclo 3 Fort, kapsułki
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Aescin, żel, 20 mg + 50 mg + 50 j.m./g
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Dobenox, tabletki, 250 mg
Dobenox, tabletki, 250 mg
Lioton 1000, żel, 1000 j.m./g
Lioton 1000, żel, 1000 j.m./g
Phlebodia, tabletki, 600 mg
Phlebodia, tabletki, 600 mg
Rostil, tabletki, 250 mg
Rostil, tabletki, 250 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diohespan max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex, tabletki, 500 mg
Diosminex, tabletki, 500 mg
Dobenox Forte, tabletki
Dobenox Forte, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Adrian Bryła
Adrian Bryła
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
  1. Marvelon, 0,15 mg + 0,03 mg – profil bezpieczenstwa
  2. Marcaine – Adrenaline 0,5%, (5 mg + 0,005 mg)/ml – stosowanie w ciąży
  3. Magnezin, 130 mg jonów magnezo – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Lotensin, 10 mg – skład leku
  5. Lotensin, 10 mg – stosowanie u dzieci
  6. Lotensin, 20 mg
  7. Lotensin, 20 mg – skład leku
  8. Lotensin, 20 mg – wskazania – na co działa?
  9. Lotensin, 20 mg – stosowanie w ciąży
  10. Lotensin, 20 mg – stosowanie u dzieci
  11. Lotensin – stosowanie u dzieci
  12. Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Lotensin – skład leku
  14. Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – dawkowanie leku
  15. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g
  16. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – skład leku
  17. Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – przedawkowanie leku
  18. Lorinden N
  19. Lokren 20 – wskazania – na co działa?
  20. Lokren 20 – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Locoid Crelo, 1 mg/g – wskazania – na co działa?
  22. Locoid Lipocream, 1 mg/g
  23. Locoid, 1 mg/g
  24. Locoid, 1 mg/g – wskazania – na co działa?
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Marvelon, 0,15 mg + 0,03 mg – profil bezpieczenstwa

    Marvelon nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, brak bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, brak danych klinicznych dla seniorów, zaleca się ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby.

  • Ilustracja poradnika Marcaine – Adrenaline 0,5%, (5 mg + 0,005 mg)/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Marcaine-Adrenaline 0,5% w ciąży nie jest zalecane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Bupiwakaina przenika do mleka matki, ale w ilościach tak małych, że nie stwarza to ryzyka dla dziecka. Alternatywne leki to lidokaina, ropiwakaina i prilokaina, które mogą być bezpieczniejsze dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Magnezin, 130 mg jonów magnezo – działania niepożądane i skutki uboczne

    MAGNEZIN to lek zawierający magnez, który może powodować działania niepożądane, takie jak miękkie stolce, nudności i wymioty. Rzadkie działania niepożądane obejmują reakcje uczuleniowe, znaczne osłabienie mięśni i dezorientację. Przedawkowanie może prowadzić do biegunki, rumienia, hipotoni, bradykardii i śpiączki. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 10 mg – skład leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności serca oraz postępującej przewlekłej niewydolności nerek. Głównym składnikiem aktywnym jest benazeprylu chlorowodorek, który obniża ciśnienie krwi poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, olej rycynowy uwodorniony, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana żelowana, krospowidon, hypromeloza, żelaza tlenek żółty, makrogol 8000, talk i tytanu dwutlenek, które pełnią kluczowe role w zapewnieniu stabilności, skuteczności i bezpieczeństwa leku.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 10 mg – stosowanie u dzieci

    Lotensin może być stosowany u dzieci w wieku powyżej 7 lat i o masie ciała większej niż 25 kg, ale nie jest zalecany dla młodszych dzieci ani tych, które nie mogą połykać tabletek. Alternatywne leki dla dzieci to enalapryl, lisinopryl, amlodypina i losartan. Możliwe działania niepożądane Lotensinu u dzieci są podobne do tych u dorosłych.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz wspomagająco w zastoinowej niewydolności serca. Działa poprzez hamowanie enzymu konwertującego angiotensynę, co prowadzi do rozkurczenia naczyń krwionośnych i obniżenia ciśnienia. Lek jest dostępny w trzech mocach: 5 mg, 10 mg i 20 mg. Należy go stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, a dawkowanie dostosowuje się w zależności od reakcji pacjenta. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, kołatanie serca oraz objawy ze strony układu pokarmowego. Lotensin nie jest zalecany w ciąży oraz u pacjentów z pewnymi schorzeniami nerek.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – skład leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Głównym składnikiem aktywnym jest benazeprylu chlorowodorek, który działa jako inhibitor ACE, pomagając kontrolować ciśnienie krwi. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, olej rycynowy uwodorniony, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana żelowana, krospowidon, hypromeloza, żelaza tlenek żółty, makrogol 8000, talk, tytanu dwutlenek i żelaza tlenek czerwony, które pełnią różne funkcje technologiczne i stabilizujące. Substancje pomocnicze są kluczowe dla zapewnienia stabilności, skuteczności i bezpieczeństwa leku.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Zalecane dawki to 10-40 mg na dobę dla nadciśnienia i 2,5-20 mg na dobę dla ZNS. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, ciążę po trzecim miesiącu oraz jednoczesne stosowanie z sakubitrylem z walsartanem. Działania niepożądane to m.in. kołatanie serca, zawroty głowy, ból głowy, kaszel, wysypka, uczucie zmęczenia, bóle w klatce piersiowej, dławica piersiowa, biegunka, nudności, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, zawał mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, niedrożność jelit, zespół Stevensa-Johnsona.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – stosowanie w ciąży

    Stosowanie Lotensin w ciąży i podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń u nienarodzonych dzieci oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy i nerki noworodka. Alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, są uważane za bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Lotensin, 20 mg – stosowanie u dzieci

    Lotensin może być stosowany u dzieci w wieku od 7 do 16 lat, o masie ciała ≥ 25 kg, w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Alternatywne leki to enalapryl, lisinopryl i amlodypina. Bezpieczeństwo i skuteczność Lotensinu u dzieci zostały potwierdzone, ale nie przeprowadzono badań dotyczących długotrwałego wpływu na wzrost i rozwój dzieci. Ważne jest monitorowanie stosowania leku przez lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lotensin – stosowanie u dzieci

    Lotensin może być stosowany u dzieci powyżej 7 lat i o masie ciała większej niż 25 kg w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Alternatywne leki to enalapryl, lisinopryl, amlodypina i losartan. Każdy z tych leków wymaga ścisłej kontroli lekarza. Ważne jest monitorowanie dzieci pod kątem działań niepożądanych i dostosowywanie dawkowania w zależności od reakcji na leczenie.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorinden N to krem stosowany miejscowo na skórę, zawierający flumetazonu piwalan i neomycyny siarczan. Może powodować różne działania niepożądane, takie jak objawy trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zanik naskórka i tkanki podskórnej, suchość skóry, nadmierne owłosienie lub łysienie, odbarwienie lub przebarwienie skóry, teleangiektazje, dermatitis perioralis, zapalenie mieszków włosowych, wtórne zakażenia, reakcje alergiczne, nieostre widzenie, jaskra lub zaćma oraz ogólnoustrojowe działania niepożądane. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i stosowali lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lotensin – skład leku

    Lotensin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zastoinowej niewydolności serca. Głównym składnikiem aktywnym jest benazeprylu chlorowodorek, który obniża ciśnienie krwi. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, olej rycynowy uwodorniony, laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana żelowana, krospowidon, hypromeloza, żelaza tlenek żółty, makrogol 8000, talk i tytanu dwutlenek. Substancje te pełnią różne funkcje, takie jak stabilizacja leku, poprawa smaku czy ułatwienie jego podania. Pacjenci powinni być świadomi składu leku, aby unikać potencjalnych alergenów i skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Lorinden A, (30 mg + 0,2 mg)/g – dawkowanie leku

    Lek Lorinden A jest stosowany miejscowo na skórę w leczeniu stanów zapalnych skóry, zwłaszcza o podłożu alergicznym. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, nie dłużej niż przez 2 tygodnie. Na skórę twarzy nie stosować dłużej niż przez 7 dni. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, wirusowych, grzybiczych lub bakteryjnych zakażeń skóry, nowotworów skóry, trądziku pospolitego i różowatego, zapalenia skóry wokół ust, świądu okolicy odbytu, pieluszkowego zapalenia skóry, zapalenia lub owrzodzenia żylakowatego, rozległych zmian skórnych oraz u dzieci w wieku poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g

    Lorinden C to maść stosowana miejscowo na skórę, zawierająca flumetazon piwalan i kliochinol. Działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo oraz obkurczająco na naczynia krwionośne. Lek jest wskazany w leczeniu suchych stanów zapalnych skóry, zwłaszcza o podłożu alergicznym, które są powikłane zakażeniami bakteryjnymi. Stosuje się go w przypadkach takich jak łojotokowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry, liszaj pokrzywkowy oraz łuszczyca. Należy unikać długotrwałego stosowania oraz stosowania na rozległe zmiany skórne. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – skład leku

    Lorinden C to maść zawierająca flumetazonu piwalan i kliochinol, które działają przeciwzapalnie, przeciwświądowo i przeciwbakteryjnie. Substancje pomocnicze to wosk biały i wazelina biała, które pomagają w utrzymaniu odpowiedniej konsystencji i nawilżeniu skóry. Zrozumienie składu leku jest kluczowe dla pacjentów, aby mogli świadomie stosować lek i monitorować ewentualne skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Lorinden C, (0,2 mg + 30 mg)/g – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lorinden C może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak obrzęki, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, cukromocz, zmniejszenie odporności, zespół Cushinga oraz neurotoksyczność. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem, który zastosuje odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Lorinden N

    Lorinden N to krem stosowany miejscowo na skórę, zawierający flumetazon piwalan i neomycynę siarczan. Działa przeciwzapalnie, przeciwświądowo oraz obkurczająco na naczynia krwionośne. Lek jest przeznaczony do leczenia stanów zapalnych skóry, które mogą być powikłane zakażeniem bakteryjnym. Należy unikać długotrwałego stosowania oraz stosowania na dużych powierzchniach skóry. Może powodować działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne oraz problemy z układem odpornościowym. W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – wskazania – na co działa?

    LOKREN 20 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi i zmniejszenia obciążenia serca. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, ciężką astmę, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, bradykardię i inne. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy, osłabienie, bezsenność, ból w nadbrzuszu, biegunka, nudności, wymioty, bradykardia, ziębnięcie kończyn oraz impotencja.

  • Ilustracja poradnika Lokren 20 – działania niepożądane i skutki uboczne

    LOKREN 20 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, bóle głowy, osłabienie, bezsenność, ból w nadbrzuszu, biegunka, nudności, wymioty, bradykardia, zimne kończyny i impotencja. Rzadziej mogą wystąpić zmiany skórne, zaburzenia depresyjne, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, zespół Raynauda i skurcz oskrzeli. Bardzo rzadko mogą wystąpić parestezja, zaburzenia widzenia, omamy, splątanie, koszmary senne, hipoglikemia i hiperglikemia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Locoid Crelo, 1 mg/g – wskazania – na co działa?

    Locoid Crelo to lek stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry, które odpowiadają na leczenie kortykosteroidami. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, unikać długotrwałego stosowania i zachować ostrożność w przypadku dzieci oraz pacjentów z łuszczycą. Przeciwwskazania obejmują zakażenia skórne, owrzodzenia skóry, trądzik oraz nadwrażliwość na składniki leku. Możliwe działania niepożądane to m.in. zanik skóry, rozszerzenie drobnych naczyń krwionośnych, trądzik krostkowy i nieostre widzenie.

  • Ilustracja poradnika Locoid Lipocream, 1 mg/g

    Locoid Lipocream to krem zawierający hydrokortyzon, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry, które nie są wywołane przez drobnoustroje. Działa przeciwzapalnie i obkurczająco na naczynia krwionośne, łagodząc objawy takie jak świąd. Lek jest przeznaczony do stosowania miejscowego, a jego stosowanie powinno być ograniczone do wskazanych obszarów ciała. Należy unikać stosowania na zmiany skórne spowodowane infekcjami oraz na rozległe powierzchnie skóry. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do działań niepożądanych, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Locoid, 1 mg/g

    Locoid to krem zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, który działa przeciwzapalnie i obkurczająco na naczynia krwionośne. Stosowany jest w leczeniu stanów zapalnych skóry, które nie są wywołane przez drobnoustroje. Lek łagodzi objawy takie jak świąd i podrażnienie. Należy go stosować na zmienione chorobowo miejsca na skórze, zazwyczaj od 1 do 3 razy dziennie. W przypadku poprawy, częstotliwość stosowania można zmniejszyć. Należy unikać stosowania na rozległe powierzchnie skóry oraz w okolicach oczu.

  • Ilustracja poradnika Locoid, 1 mg/g – wskazania – na co działa?

    Locoid to krem zawierający 17-maślan hydrokortyzonu, stosowany w leczeniu stanów zapalnych skóry, które nie są wywołane przez drobnoustroje. Lek jest skuteczny w łagodzeniu objawów zapalenia, takich jak zaczerwienienie, obrzęk i świąd. Stosuje się go od 1 do 3 razy na dobę, a po uzyskaniu poprawy raz na dobę lub 2-3 razy w tygodniu. Przeciwwskazania obejmują zakażenia skórne, owrzodzenia, trądzik oraz nadwrażliwość na składniki leku. Należy chronić oczy i błony śluzowe przed kontaktem z lekiem oraz unikać stosowania na twarz, owłosioną skórę i narządy płciowe. Działania niepożądane mogą obejmować zanik skóry, rozszerzenie naczyń, plamicę, rozstępy, trądzik, zapalenie skóry, odbarwienie, zahamowanie czynności…