Menu

Małopłytkowość

Produkty powiązane z małopłytkowość
Acti-Globin, tabletki
Acti-Globin, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
FeminaB12, kapsułki
FeminaB12, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
LEK-AM Szelazo + SR, kapsułki
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Zioło-Piast Floradix Witamina B Complex, płyn
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Maria Bialik
Maria Bialik
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Vemonis Ultra – przeciwwskazania
  2. Vemonis Ultra – dawkowanie leku
  3. Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?
  5. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – wskazania – na co działa?
  6. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – przeciwwskazania
  7. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Eltrombopag Glenmark, 50 mg – skład leku
  9. Eltrombopag Glenmark, 25 mg – wskazania – na co działa?
  10. Metamizol Dr. Max – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Cefepime AptaPharma, 2 g – wskazania – na co działa?
  12. Cefepime AptaPharma, 1 g – wskazania – na co działa?
  13. Boxarid, 14 mg – dawkowanie leku
  14. Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Dabigatran Etexilate Adamed, 150 mg – przeciwwskazania
  16. Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – przedawkowanie leku
  18. Azculem, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?
  19. Azculem, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  20. Azculem, 25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Enoxaparin sodium Ledraxen, 2000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Enoxaparin sodium Ledraxen, 4000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Enoxaparin sodium Ledraxen, 6000 j.m – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Enoxaparin sodium Ledraxen, 8000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Vemonis Ultra – przeciwwskazania

    Lek Vemonis Ultra nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, pacjentów z zaburzeniami krwi i szpiku kostnego, astmą, ciężką niewydolnością narządów, schorzeniami metabolicznymi, dzieci i młodzież poniżej 18 lat, kobiety w ciąży i karmiące piersią oraz osoby z nadwrażliwością na soję lub orzeszki ziemne.

  • Ilustracja poradnika Vemonis Ultra – dawkowanie leku

    Vemonis Ultra to lek stosowany w leczeniu bólów związanych ze stanami skurczowymi mięśni gładkich oraz bólu różnego pochodzenia o umiarkowanym nasileniu. Zalecana dawka dla dorosłych to 1 tabletka dwa lub trzy razy na dobę, maksymalnie 3 tabletki dziennie. Osoby starsze oraz pacjenci z zaburzeniami nerek i wątroby powinni stosować zmniejszone dawki. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych skutków ubocznych, dlatego ważne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Furosemidum Neupharm może powodować różne działania niepożądane, w tym hemokoncentrację, hiponatremię, hipokaliemię i hipowolemię. Rzadziej występują takie skutki uboczne jak agranulocytoza, ostre zapalenie trzustki czy głuchota. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Clefirem to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych, o masie ciała większej niż 40 kg. Zawiera teriflunomid, który działa immunomodulująco, hamując aktywność enzymu DHO-DH i zmniejszając proliferację limfocytów. Zalecana dawka to 14 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich niedoborów odporności, ciężkich zakażeń, dializowanych pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz ciężkiej hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C). Dawkowanie jest indywidualne i zależy od liczby płytek krwi. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Ważne środki ostrożności dotyczą pacjentów z chorobą wątroby, ryzykiem zakrzepów, zaćmą oraz innymi chorobami krwi. Pacjenci powinni być dokładnie monitorowani podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – przeciwwskazania

    Lek Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu małopłytkowości, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na eltrombopag lub składniki pomocnicze, chorób wątroby, ryzyka zakrzepów, zespołu mielodysplastycznego (MDS), zaburzeń szpiku kostnego, u dzieci poniżej 1 roku i osób poniżej 18 lat z WZW C. Należy również unikać interakcji z innymi lekami i nie stosować leku w ciąży i podczas karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Eltrombopag Glenmark może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym statynami, cyklosporyną, lopinawirem i rytonawirem. Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów. Lek może również wchodzić w interakcje z kationami wielowartościowymi, produktami mlecznymi i lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 50 mg – skład leku

    Eltrombopag Glenmark to lek stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej i małopłytkowości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Głównym składnikiem aktywnym jest eltrombopag z olaminą, dostępny w dawkach 25 mg i 50 mg. Substancje pomocnicze to m.in. izomalt, celuloza mikrokrystaliczna, makrogol, powidon, wapnia krzemian, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty i triacetyna. Ważne jest, aby pacjenci znali skład leku, aby unikać potencjalnych reakcji alergicznych i zrozumieć, jak lek działa oraz jakie mogą być jego skutki uboczne.

  • Ilustracja poradnika Eltrombopag Glenmark, 25 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Eltrombopag Glenmark jest stosowany w leczeniu pierwotnej małopłytkowości immunologicznej (ITP) oraz małopłytkowości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C (WZW C). Pomaga zwiększyć liczbę płytek krwi, co zmniejsza ryzyko krwawień i umożliwia kontynuowanie terapii przeciwwirusowej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych działań niepożądanych oraz konieczności regularnych badań kontrolnych podczas stosowania tego leku.

  • Ilustracja poradnika Metamizol Dr. Max – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metamizol Dr. Max to lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i spazmolityczny, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia krwi, reakcje skórne, zaburzenia wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, niedokrwistość aplastyczną, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS i śródmiąższowe zapalenie nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cefepime AptaPharma, 2 g – wskazania – na co działa?

    Cefepime AptaPharma to antybiotyk z grupy cefalosporyn czwartej generacji, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak pozaszpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego, stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią oraz zakażenia dróg żółciowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Lek może być podawany dożylnie lub domięśniowo. Możliwe działania niepożądane obejmują dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilię, biegunkę, wysypkę oraz reakcje w miejscu infuzji.

  • Ilustracja poradnika Cefepime AptaPharma, 1 g – wskazania – na co działa?

    Lek Cefepime AptaPharma jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych, zakażeń układu moczowego, stanów gorączkowych u pacjentów z neutropenią oraz zakażeń dróg żółciowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefepim, inne cefalosporyny lub antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilia, biegunka, wysypka oraz reakcje w miejscu infuzji.

  • Ilustracja poradnika Boxarid, 14 mg – dawkowanie leku

    Boxarid to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 14 mg raz na dobę. Dla dzieci i młodzieży dawka zależy od masy ciała: 14 mg raz na dobę dla masy ciała >40 kg i 7 mg raz na dobę dla masy ciała ≤40 kg. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając wodą. Boxarid jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich zakażeń i hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Pharmascience, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Pharmascience stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, biegunki, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Ciężkie działania niepożądane obejmują zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia, zapalenie płuc i ciężką chorobę wątroby. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki. Pacjenci powinni być świadomi tych skutków ubocznych i konsultować się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Dabigatran Etexilate Adamed, 150 mg – przeciwwskazania

    Lek Dabigatran Etexilate Adamed nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na jego składniki, z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby, aktualnym krwawieniem, chorobami narządów wewnętrznych zwiększającymi ryzyko krwawienia, zwiększoną skłonnością do krwawień, przyjmujące inne leki przeciwzakrzepowe, oraz osoby z wszczepioną sztuczną zastawką serca. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – działania niepożądane i skutki uboczne

    Benlek to lek stosowany w leczeniu bólu i gorączki, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje anafilaktyczne, agranulocytoza, pancytopenia, reakcje hipotensyjne oraz uszkodzenie wątroby. Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i zespół Lyella, również mogą wystąpić. Pacjenci z problemami wątrobowymi powinni unikać dużych dawek leku. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Benlek, zawierającego metamizol, tiaminę i kofeinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak zawroty głowy, szum w uszach, zaburzenia słuchu, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia świadomości, śpiączka, drgawki toniczno-kloniczne, zmniejszenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, bóle brzucha, wymioty, nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, krwawienia, perforacje, uszkodzenie komórek wątrobowych, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz alergiczny skurcz oskrzeli. Maksymalna jednorazowa dawka metamizolu to 1 g (2 tabletki), a maksymalna dawka dobowa to 3 g (6 tabletek). W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i podjąć odpowiednie leczenie.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Lek Azculem, zawierający azacytydynę, jest stosowany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS), przewlekłej białaczki mielomonocytowej (CMML) oraz ostrej białaczki szpikowej (AML) u dorosłych pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia komórek macierzystych. Azacytydyna działa poprzez hamowanie wzrostu komórek nowotworowych, wbudowując się w RNA i DNA. Najczęstsze działania niepożądane to niedokrwistość, małopłytkowość, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, zapalenie płuc, ból w klatce piersiowej, duszność, uczucie zmęczenia oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Azculem, lek przeciwnowotworowy zawierający azacytydynę, jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią i pacjentów z zaawansowanymi nowotworami wątroby. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli doświadczają zmęczenia, oraz spożywania alkoholu. U seniorów zaleca się monitorowanie funkcji nerek, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Azculem, lek przeciwnowotworowy zawierający azacytydynę, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zmniejszenie liczby krwinek, problemy żołądkowo-jelitowe, zapalenie płuc, uczucie zmęczenia oraz reakcje skórne. Rzadkie skutki uboczne obejmują suchy kaszel, zespół rozpadu guza i martwicę w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak niewydolność wątroby czy nerek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Kobiety w ciąży nie powinny stosować leku Azculem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacja z lekarzem w razie potrzeby.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 2000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienia, podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, większą skłonność do powstawania zasinień, różowe plamy na skórze, wysypkę skórną, zasinienie lub ból w miejscu wstrzyknięcia, zmniejszoną liczbę krwinek czerwonych, zwiększoną liczbę płytek krwi oraz ból głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, zwiększone stężenie potasu we krwi, wypadanie włosów, osteoporoza, mrowienie, drętwienie i osłabienie mięśni, utrata kontroli nad pęcherzem lub wypróżnieniami oraz stwardnienie lub guzek w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 4000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Enoxaparin sodium Ledraxen to lek stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to krwawienie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, większa skłonność do powstawania zasinień oraz wysypka skórna. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku do czasu aż lekarz zaleci jego przerwanie.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 6000 j.m – działania niepożądane i skutki uboczne

    Enoxaparin sodium Ledraxen to lek przeciwzakrzepowy, który może powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, małopłytkowość, reakcje alergiczne i ból głowy. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów, pacjenci powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Enoxaparin sodium Ledraxen, 8000 j.m. – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Enoxaparin sodium Ledraxen może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienia, podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, zasinienia, wysypki skórne, bóle głowy oraz zmniejszoną liczbę krwinek czerwonych. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne i osteoporoza. W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.