Menu

Leukopenia

Produkty powiązane z leukopenia
Acidum folicum Richter, tabletki, 15 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 15 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 5 mg
Acidum folicum Richter, tabletki, 5 mg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
ActiFolin, tabletki, 2 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Actifolin, tabletki, 0,8 mg
Asamax 250, czopki, 250 mg
Asamax 250, czopki, 250 mg
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Asamax 250, tabletki dojelitowe, 250 mg
Asamax 500, czopki, 500 mg
Asamax 500, czopki, 500 mg
Asamax 500, tabletki dojelitowe, 500 mg
Asamax 500, tabletki dojelitowe, 500 mg
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin ES, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (600 mg + 42,9 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin MFF, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, (400 mg+57 mg)/5 ml
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 250 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Augmentin, tabletki powlekane, 500 mg + 125 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Malwina Krause
Malwina Krause
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Maria Bialik
Maria Bialik
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Adrian Bryła
Adrian Bryła
  1. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – wskazania – na co działa?
  2. Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania
  3. Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Tractiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Leflunomide Orion, 20 mg – skład leku
  6. Leflunomide Orion, 20 mg – wskazania – na co działa?
  7. Leflunomide Orion, 20 mg – przedawkowanie leku
  8. Senaxa PR, 2 mg – przedawkowanie leku
  9. Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Risperidone Grindeks, 6 mg – przeciwwskazania
  11. Risperidone Grindeks, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Risperidone Grindeks, 4 mg – przeciwwskazania
  13. Risperidone Grindeks, 3 mg – przeciwwskazania
  14. Risperidone Grindeks, 0,5 mg – przeciwwskazania
  15. Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?
  16. Metamizol Dr. Max – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Cefepime AptaPharma, 2 g – wskazania – na co działa?
  18. Cefepime AptaPharma, 1 g – wskazania – na co działa?
  19. Piperacillin + Tazobactam Kalceks, 4 g + 0,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Piperacillin + Tazobactam Kalceks, 4 g + 0,5 g – wskazania – na co działa?
  21. Boxarid, 14 mg – dawkowanie leku
  22. Bigetra, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – wskazania – na co działa?
  24. Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – wskazania – na co działa?

    Dimethyl Fumarate Glenmark jest lekiem stosowanym w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS) u pacjentów w wieku 13 lat i starszych. Lek należy przyjmować z posiłkiem, a dawka początkowa wynosi 120 mg dwa razy na dobę, zwiększana po 7 dniach do 240 mg dwa razy na dobę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną oraz podejrzenie lub rozpoznanie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Najczęstsze działania niepożądane to nagłe zaczerwienienia skóry oraz zaburzenia żołądka i jelit.

  • Ilustracja poradnika Dimethyl fumarate Glenmark, 240 mg – przeciwwskazania

    Dimethyl fumarate Glenmark to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na dimetylu fumaran oraz podejrzenie lub potwierdzenie postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Pacjenci powinni poinformować lekarza o chorobach nerek, wątroby, żołądka, jelit oraz o ciężkich zakażeniach. Lekarz będzie monitorował liczbę białych krwinek oraz czynność nerek i wątroby. W razie podejrzenia półpaśca, pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 15 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania obejmują zwiększone lub zmniejszone stężenie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca i czkawkę. Rzadkie działania to zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, drgawki, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie i przedłużony wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić senność, niepokój ruchowy, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej i zwiększenie masy ciała.

  • Ilustracja poradnika Tractiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany w poziomie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca, zmniejszenie ciśnienia krwi i czkawkę. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie, nietrzymanie moczu i przedłużony, bolesny wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak senność, niepokój ruchowy, zwiększenie masy…

  • Ilustracja poradnika Leflunomide Orion, 20 mg – skład leku

    Leflunomide Orion to lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i łuszczycowego zapalenia stawów. Zawiera substancję czynną leflunomid oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana, kukurydziana, krospowidon, powidon, krzemionka koloidalna, bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 6000, talk i żelaza tlenek żółty. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku i potencjalnych skutków ubocznych, aby mogli podejmować świadome decyzje dotyczące swojego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Leflunomide Orion, 20 mg – wskazania – na co działa?

    Leflunomide Orion to lek stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i łuszczycowego zapalenia stawów. Działa poprzez zmniejszenie zapalenia i obrzęku stawów, co poprawia ruchomość i zmniejsza ból. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne są badania krwi i regularne monitorowanie stanu zdrowia. Lek nie jest zalecany dla kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, nerek lub układu odpornościowego.

  • Ilustracja poradnika Leflunomide Orion, 20 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Leflunomide Orion może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak bóle brzucha, nudności, biegunka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, niedokrwistość, leukopenia, świąd i wysypka. W przypadku przedawkowania zaleca się podawanie cholestyraminy lub węgla aktywnego w celu przyspieszenia eliminacji leflunomidu z organizmu. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi objawów przedawkowania i wiedzieli, jak postępować w takiej sytuacji.

  • Ilustracja poradnika Senaxa PR, 2 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Senaxa PR może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak senność, ból w klatce piersiowej, utrata świadomości, silny ból w klatce piersiowej, odczuwanie bicia serca, depresja, zaburzenia widzenia, dezorientacja, zawroty głowy, obecność czerwonych krwinek w moczu, zmniejszenie liczby białych krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz łuszczyca. W przypadku przedawkowania należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Klirens substancji czynnej następuje w ciągu 12 godzin od spożycia, a specjalne leczenie nie jest wymagane.

  • Ilustracja poradnika Furosemidum Neupharm, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Furosemidum Neupharm może powodować różne działania niepożądane, w tym hemokoncentrację, hiponatremię, hipokaliemię i hipowolemię. Rzadziej występują takie skutki uboczne jak agranulocytoza, ostre zapalenie trzustki czy głuchota. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 6 mg – przeciwwskazania

    Lek Risperidone Grindeks jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia i epizody maniakalne. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na rysperydon, zaburzenia czynności serca, czynniki ryzyka udaru, mimowolne ruchy języka, ust lub twarzy, złośliwy zespół neuroleptyczny, choroba Parkinsona, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, padaczka, przedłużająca się lub bolesna erekcja, zaburzenia regulacji temperatury ciała, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zwiększone stężenie prolaktyny oraz zakrzepy krwi. Pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 6 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Risperidone Grindeks to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz uporczywej agresji. Może wywoływać różnorodne działania niepożądane, od częstych, takich jak trudności z zasypianiem i parkinsonizm, po rzadkie i bardzo rzadkie, takie jak zakrzepy krwi w żyłach i złośliwy zespół neuroleptyczny. Pacjenci powinni być świadomi potencjalnych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 4 mg – przeciwwskazania

    Lek Risperidone Grindeks jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji związanej z otępieniem w chorobie Alzheimera. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku oraz otępienie spowodowane udarem. Przed zażyciem leku należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia serca, czynniki sprzyjające udarowi, mimowolne ruchy, złośliwy zespół neuroleptyczny, chorobę Parkinsona, małą liczbę białych krwinek, cukrzycę, padaczkę, przedłużającą się erekcję, zaburzenia regulacji temperatury ciała, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, wysokie stężenie prolaktyny lub zakrzepy. Lek może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 3 mg – przeciwwskazania

    Lek Risperidone Grindeks jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz agresji związanej z otępieniem w chorobie Alzheimera. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku oraz otępienie spowodowane udarem. Środki ostrożności dotyczą pacjentów z zaburzeniami serca, czynnikami sprzyjającymi udarowi, mimowolnymi ruchami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, chorobą Parkinsona, małą liczbą białych krwinek, cukrzycą, padaczką, przedłużoną erekcją, zaburzeniami regulacji temperatury, zaburzeniami nerek lub wątroby, nieprawidłowym stężeniem prolaktyny oraz zakrzepami. Najczęstsze działania niepożądane to trudności z zasypianiem, parkinsonizm, uczucie senności, ból głowy, zapalenie płuc, zakażenie dróg oddechowych, zwiększenie stężenia prolaktyny, zwiększenie masy ciała, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, lęk, dystonia, zawroty głowy, dyskinezy, drżenie, niewyraźne widzenie,…

  • Ilustracja poradnika Risperidone Grindeks, 0,5 mg – przeciwwskazania

    Risperidone Grindeks jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych oraz krótkotrwałej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera i zaburzeniami zachowania u dzieci i młodzieży. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, zaburzenia czynności serca, czynniki sprzyjające udarowi, mimowolne ruchy, złośliwy zespół neuroleptyczny, choroba Parkinsona, mała liczba białych krwinek, cukrzyca, padaczka, przedłużająca się lub bolesna erekcja, zaburzenia regulacji temperatury ciała, zaburzenia czynności nerek lub wątroby, wysokie stężenie prolaktyny we krwi oraz zakrzepy w przeszłości. Pacjenci powinni również poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z…

  • Ilustracja poradnika Clefirem, 14 mg – wskazania – na co działa?

    Clefirem to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych, o masie ciała większej niż 40 kg. Zawiera teriflunomid, który działa immunomodulująco, hamując aktywność enzymu DHO-DH i zmniejszając proliferację limfocytów. Zalecana dawka to 14 mg raz na dobę. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich niedoborów odporności, ciężkich zakażeń, dializowanych pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek oraz ciężkiej hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Metamizol Dr. Max – działania niepożądane i skutki uboczne

    Metamizol Dr. Max to lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i spazmolityczny, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zaburzenia krwi, reakcje skórne, zaburzenia wątroby i nerek. Najczęstsze działania niepożądane obejmują agranulocytozę, pancytopenię, niedokrwistość aplastyczną, zespół Stevensa-Johnsona, DRESS i śródmiąższowe zapalenie nerek. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cefepime AptaPharma, 2 g – wskazania – na co działa?

    Cefepime AptaPharma to antybiotyk z grupy cefalosporyn czwartej generacji, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, takich jak pozaszpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego, stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią oraz zakażenia dróg żółciowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Lek może być podawany dożylnie lub domięśniowo. Możliwe działania niepożądane obejmują dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilię, biegunkę, wysypkę oraz reakcje w miejscu infuzji.

  • Ilustracja poradnika Cefepime AptaPharma, 1 g – wskazania – na co działa?

    Lek Cefepime AptaPharma jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń dolnych dróg oddechowych, zakażeń układu moczowego, stanów gorączkowych u pacjentów z neutropenią oraz zakażeń dróg żółciowych. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefepim, inne cefalosporyny lub antybiotyki beta-laktamowe. Najczęstsze działania niepożądane to dodatni odczyn Coombsa, niedokrwistość, eozynofilia, biegunka, wysypka oraz reakcje w miejscu infuzji.

  • Ilustracja poradnika Piperacillin + Tazobactam Kalceks, 4 g + 0,5 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Piperacillin + Tazobactam Kalceks może powodować różnorodne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstszym skutkiem ubocznym jest biegunka, ale mogą wystąpić również poważniejsze reakcje, takie jak ciężkie reakcje skórne, reakcje alergiczne czy zaburzenia krwi. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je swojemu lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Piperacillin + Tazobactam Kalceks, 4 g + 0,5 g – wskazania – na co działa?

    Piperacillin + Tazobactam Kalceks to lek stosowany w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych, takich jak ciężkie zapalenie płuc, powikłane zakażenia dróg moczowych, jamy brzusznej oraz skóry i tkanek miękkich. Lek jest również stosowany u pacjentów z neutropenią. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i ciężkości zakażenia. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancje czynne oraz ciężkie reakcje alergiczne na antybiotyki beta-laktamowe. Możliwe działania niepożądane to biegunka, zakażenia drożdżakami, reakcje skórne i alergiczne oraz zmiany w badaniach krwi.

  • Ilustracja poradnika Boxarid, 14 mg – dawkowanie leku

    Boxarid to lek stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Dawkowanie dla dorosłych wynosi 14 mg raz na dobę. Dla dzieci i młodzieży dawka zależy od masy ciała: 14 mg raz na dobę dla masy ciała >40 kg i 7 mg raz na dobę dla masy ciała ≤40 kg. Lek należy przyjmować doustnie, połykać w całości, popijając wodą. Boxarid jest przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości, ciężkich zaburzeń wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich zakażeń i hipoproteinemii. Najczęstsze działania niepożądane to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów.

  • Ilustracja poradnika Bigetra, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bigetra, zawierający dabigatran eteksylan, jest stosowany jako lek przeciwzakrzepowy. Może powodować różne działania niepożądane, w tym krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego i dróg moczowych, niestrawność i nudności. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują krwawienie z odbytnicy, krwawienie do mózgu, reakcje alergiczne, zapalenie przełyku i żołądka oraz wrzód żołądka lub jelit. Rzadkie działania niepożądane to krwawienie do stawu, krwawienie z miejsca nacięcia chirurgicznego, ciężkie reakcje alergiczne i zażółcenie skóry lub białkówek oczu. Działania niepożądane o nieznanej częstotliwości obejmują trudności z oddychaniem, zmniejszenie liczby białych krwinek i utratę włosów. W przypadku wystąpienia krwawienia lub innych poważnych objawów należy natychmiast skontaktować się z…

  • Ilustracja poradnika Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – wskazania – na co działa?

    Benlek to lek złożony stosowany w leczeniu silnego bólu i gorączki, gdy inne leki są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Zawiera metamizol, witaminę B1 i kofeinę. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, zespół astmy analgetycznej, zaburzenia czynności szpiku kostnego, ostrą niewydolność nerek lub wątroby, ciążę, karmienie piersią oraz dzieci i młodzież. Dawkowanie zależy od nasilenia bólu lub gorączki, a maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g. Możliwe działania niepożądane to reakcje anafilaktyczne, agranulocytoza, ciężkie reakcje skórne i uszkodzenie wątroby.

  • Ilustracja poradnika Benlek, 500 mg + 38,75 mg + – przeciwwskazania

    Benlek to lek stosowany w leczeniu bólu i gorączki, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, zespołu astmy analgetycznej, zaburzeń czynności szpiku kostnego, stosowania innych leków z grupy pochodnych pirazolonu i pirazolidyny, ostrej niewydolności nerek lub wątroby, wrodzonego braku dehydrogenazy 6-glukozofosforanowej, ciąży i karmienia piersią oraz u dzieci i młodzieży.