Menu

Kołatanie serca

Produkty powiązane z kołatanie serca
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
MAGLEK B6, tabletki, 51 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magne B6, tabletki, 48 mg + 5 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Magnefar B6 Forte, tabletki, 100 mg + 10,10 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
Slow-Mag B6, tabletki dojelitowe, 64 mg + 5 mg
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
ASPARAGINIAN CARDIO DUO, tabletki
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Adrimax, syrop, 6 mg/ml
Agen 10, tabletki, 10 mg
Agen 10, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Amlozek, tabletki, 10 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Ascofer, tabletki, 200 mg
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Biofer Folic żelazo z witaminą C, tabletki
Cardiol C, krople doustne
Cardiol C, krople doustne
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Doppelherz Vital Tonik, płyn doustny
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Malwina Krause
Malwina Krause
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Łukasz Smoła
Łukasz Smoła
  1. Remodulin, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?
  2. Medikinet 10 mg – przedawkowanie leku
  3. Medikinet 5 mg – przedawkowanie leku
  4. Klabax, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Apo-Tamis – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Apo-Tamis – przedawkowanie leku
  7. Apo-Tamis – stosowanie u dzieci
  8. Wellbutrin XR, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Symlosin SR, 0,4 mg – wskazania – na co działa?
  10. Symlosin SR, 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Symlosin SR, 0,4 mg – dawkowanie leku
  12. Matrifen 50 mikrogramów/godzinę system transdermalny, 50 mcg/h – przeciwwskazania
  13. Agapurin SR 600, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Vestibo, 16 mg – wskazania – na co działa?
  15. Vestibo, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Vestibo, 8 mg – wskazania – na co działa?
  17. Vestibo, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Vestibo, 8 mg – przedawkowanie leku
  19. Vestibo, 8 mg – skład leku
  20. Alugen 10 mg – dawkowanie leku
  21. Doxagen – wskazania – na co działa?
  22. Doxagen – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Doxagen – przedawkowanie leku
  24. Finpros 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Remodulin, 1 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Remodulin to lek stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP). Zawiera treprostynil, który obniża ciśnienie krwi w tętnicy płucnej, poprawia przepływ krwi i zmniejsza pracę serca. Wskazania do stosowania obejmują leczenie samoistnego lub dziedzicznego TNP u pacjentów z umiarkowanym nasileniem objawów. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, płucną chorobę zarostową żył, ciężką chorobę wątroby, niektóre choroby serca, ryzyko krwawień oraz udar mózgu. Najczęstsze działania niepożądane to poszerzenie naczyń krwionośnych, ból w miejscu podania infuzji, bóle głowy, wysypka skórna, nudności, biegunka oraz ból szczęki. Remodulin jest podawany w ciągłej infuzji podskórnej lub dożylnej, z użyciem przenośnej lub wszczepionej pompy infuzyjnej.

  • Ilustracja poradnika Medikinet 10 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Medikinet, stosowanego w leczeniu ADHD, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak wymioty, pobudzenie, drgawki, euforia, omamy, majaczenie, tachykardia, nadciśnienie tętnicze i rabdomioliza. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie. Leczenie obejmuje ochronę pacjenta, opróżnienie żołądka, podanie węgla aktywnego, intensywną terapię i podanie benzodiazepiny.

  • Ilustracja poradnika Medikinet 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Medikinet, stosowanego w leczeniu ADHD, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak wymioty, pobudzenie, drgawki, omamy i tachykardia. Przekroczenie maksymalnej zalecanej dawki dobowej wynoszącej 60 mg jest uznawane za przedawkowanie. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia wspomagającego, w tym płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego.

  • Ilustracja poradnika Klabax, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Artykuł omawia działania niepożądane leku Klabax, zawierającego klarytromycynę. Najczęstsze skutki uboczne to ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaburzenia smaku. Występują także reakcje alergiczne, takie jak wysypka i świąd. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia przed czasem i skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia ciężkich objawów. Artykuł zawiera również słownik pojęć oraz sekcję FAQ.

  • Ilustracja poradnika Apo-Tamis – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Apo-Tamis, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zawroty głowy, niewyraźne widzenie i zaburzenia wytrysku. Niezbyt częste obejmują ból głowy, kołatanie serca i reakcje alergiczne. Rzadkie działania to omdlenia i obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadkie to priapizm i zespół Stevensa-Johnsona. Nieznane skutki to migotanie przedsionków i duszność. W razie wystąpienia zawrotów głowy należy usiąść lub położyć się. Nie należy prowadzić pojazdów, zanim nie upewnisz się, jak lek wpływa na Ciebie. Jeśli zapomnisz zażyć dawkę, nie stosuj podwójnej dawki.

  • Ilustracja poradnika Apo-Tamis – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Apo-Tamis może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak silne działanie hipotensyjne, przyspieszenie rytmu serca i uczucie omdlenia. W przypadku przedawkowania należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i zastosować odpowiednie leczenie wspomagające układ sercowo-naczyniowy. Ważne jest, aby zawsze przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku Apo-Tamis.

  • Ilustracja poradnika Apo-Tamis – stosowanie u dzieci

    Apo-Tamis nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 roku życia z powodu braku skuteczności i bezpieczeństwa. Alternatywne leki dla dzieci z problemami układu moczowego to oksybutynina, desmopresyna oraz sulfametoksazol z trimetoprimem. Działania niepożądane tamsulosyny obejmują zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje alergiczne oraz zaburzenia wytrysku.

  • Ilustracja poradnika Wellbutrin XR, 150 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Wellbutrin XR to lek stosowany w leczeniu depresji, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to trudności w zasypianiu, ból głowy, suchość w jamie ustnej oraz nudności i wymioty. Rzadkie działania niepożądane obejmują napady drgawek, kołatanie serca, omdlenia i drgania mięśni. Reakcje alergiczne mogą obejmować zaczerwienienie skóry, nietypowe świsty, obrzęk powiek, ust lub języka oraz bóle mięśni lub stawów. Wellbutrin XR może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Ważne jest, aby informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i skonsultować się z nim w przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Symlosin SR, 0,4 mg – wskazania – na co działa?

    Symlosin SR to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), takich jak trudności z oddawaniem moczu, częste oddawanie moczu i uczucie nagłego parcia na mocz. Substancją czynną jest tamsulosyna, która zmniejsza napięcie mięśni gruczołu krokowego i cewki moczowej. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana po śniadaniu. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tamsulosynę, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego krwi oraz ciężką niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia wytrysku, wytrysk wsteczny oraz brak wytrysku.

  • Ilustracja poradnika Symlosin SR, 0,4 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symlosin SR to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, zaburzenia wytrysku, ból głowy, kołatanie serca, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie błony śluzowej nosa, reakcje z przewodu pokarmowego, reakcje alergiczne, uczucie osłabienia, omdlenia, obrzęk naczynioruchowy, priapizm, zespół Stevensa-Johnsona, krwawienia z nosa, rumień wielopostaciowy, zapalenie skóry, niewyraźne widzenie i suchość w jamie ustnej. Ważne jest zgłaszanie działań niepożądanych lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Symlosin SR, 0,4 mg – dawkowanie leku

    Symlosin SR to lek stosowany w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przyjmowana po śniadaniu lub pierwszym posiłku dnia, popijając szklanką wody. Kapsułkę należy połknąć w całości, nie rozgryzać ani nie żuć. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na tamsulosynę, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego oraz ciężką niewydolność wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to zawroty głowy, zaburzenia wytrysku, ból głowy, kołatanie serca oraz reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Matrifen 50 mikrogramów/godzinę system transdermalny, 50 mcg/h – przeciwwskazania

    Lek Matrifen, zawierający fentanyl, jest silnym lekiem przeciwbólowym stosowanym w leczeniu przewlekłego bólu. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, ostry ból oraz ciężką depresję oddechową. Środki ostrożności obejmują brak tolerancji na opioidy, stosowanie u dzieci, choroby płuc, serca, guz mózgu, miastenię gravis, gorączkę oraz ryzyko uzależnienia. Objawy przedawkowania to zaburzenia oddychania, zmęczenie, nadmierna senność, zawroty głowy i splątanie. Objawy z odstawienia obejmują niepokój, trudności z zasypianiem, drażliwość, pobudzenie, lęk, kołatanie serca, wzrost ciśnienia krwi, nudności, wymioty, biegunkę, utratę apetytu, drżenie, dreszcze i pocenie się.

  • Ilustracja poradnika Agapurin SR 600, 600 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Agapurin SR 600 może powodować różne działania niepożądane, od łagodnych, takich jak nudności i ból brzucha, po poważne, jak wstrząs anafilaktyczny i krwawienia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych skutków ubocznych i w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktowali się z lekarzem. Regularne monitorowanie stanu zdrowia podczas stosowania leku jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 16 mg – wskazania – na co działa?

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière’a i przedsionkowych zawrotów głowy. Działa poprzez poprawę przepływu krwi w uchu wewnętrznym. Zalecana dawka to 8-16 mg trzy razy na dobę. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 18 lat i kobiet w ciąży. Możliwe działania niepożądane to nudności, niestrawność, ból głowy i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 16 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vestibo to lek stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, niestrawność, ból głowy, a także reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 8 mg – wskazania – na co działa?

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Działa poprzez poprawę przepływu krwi w uchu wewnętrznym. Zalecana dawka początkowa wynosi od 8 mg do 16 mg trzy razy na dobę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na betahistynę oraz u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy. Możliwe działania niepożądane to nudności, niestrawność, ból głowy, kołatanie serca i reakcje alergiczne.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 8 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Vestibo to lek stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, niestrawność, ból głowy, kołatanie serca oraz łagodne dolegliwości żołądkowe. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i zgłaszali je lekarzowi lub farmaceucie.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 8 mg – przedawkowanie leku

    Vestibo, zawierający betahistynę, jest lekiem stosowanym w leczeniu objawów choroby Ménière’a oraz przedsionkowych zawrotów głowy. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, senność, bóle brzucha, wymioty, kołatanie serca, drgawki oraz powikłania płucne lub sercowe. Zalecana dawka początkowa wynosi od jednej do dwóch tabletek 8 mg trzy razy na dobę lub od pół do jednej tabletki 16 mg trzy razy na dobę. W przypadku przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

  • Ilustracja poradnika Vestibo, 8 mg – skład leku

    Vestibo to lek zawierający betahistynę, stosowany w leczeniu objawów choroby Ménière’a oraz zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego. Lek zawiera również substancje pomocnicze takie jak powidon K90, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, krzemionka koloidalna bezwodna, krospowidon i kwas stearynowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają nietolerancję laktozy lub inne alergie. Do najczęstszych działań niepożądanych należą nudności, niestrawność i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Alugen 10 mg – dawkowanie leku

    Alugen 10 mg to lek stosowany w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Zalecana dawka to jedna tabletka (10 mg) raz na dobę, przyjmowana przed snem i po posiłku. Tabletki należy połykać w całości. Specjalne przypadki dawkowania dotyczą pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek i niewydolnością wątroby. Możliwe działania niepożądane to zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, bóle brzucha, nudności i niestrawność.

  • Ilustracja poradnika Doxagen – wskazania – na co działa?

    Lek Doxagen jest stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Dawkowanie wynosi 4 mg raz na dobę, a w razie potrzeby może być zwiększone do 8 mg. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na doksazosynę, niedociśnienie ortostatyczne oraz inne schorzenia. Możliwe działania niepożądane to m.in. zawroty głowy, ból głowy, zakażenia dróg oddechowych, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej, senność, nagły ból w klatce piersiowej, omdlenie, depresja, choroby wątroby, priapizm oraz leukopenia.

  • Ilustracja poradnika Doxagen – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Doxagen, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to zawroty głowy, ból głowy, zakażenia dróg oddechowych i moczowych, kołatanie serca, senność, obrzęk, suchość w ustach, niestrawność, kaszel, świąd, nietrzymanie moczu i objawy grypopodobne. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują ból w klatce piersiowej, depresję, drżenie, zapalenie błony śluzowej żołądka i jelit, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, bóle stawów, wysypkę skórną, omdlenie, zmniejszone lub zmienione odczuwanie dotyku, niemożność osiągnięcia wzwodu prącia i zwiększenie masy ciała. Rzadkie skutki uboczne to niedrożność jelit, a bardzo rzadkie to choroby wątroby, leukopenia i priapizm.…

  • Ilustracja poradnika Doxagen – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Doxagen może prowadzić do poważnych objawów, takich jak ból głowy, zawroty głowy, utrata świadomości, duszność, niedociśnienie, kołatanie serca, tachykardia, arytmia, nudności i wymioty. Dawki uznawane za przedawkowanie to 16 mg u dorosłego pacjenta i 40 mg u 13-letniego pacjenta. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku.

  • Ilustracja poradnika Finpros 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Finpros to lek stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak niezdolność do wzwodu, obniżenie popędu płciowego i zmniejszenie objętości nasienia. Niezbyt częste działania to wysypka, wrażliwość na dotyk i powiększenie sutków oraz trudności z uzyskaniem wytrysku nasienia. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują depresję, niepokój, kołatanie serca, zmiany w czynności wątroby, świąd, ból jąder, krew w spermie, zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku oraz bezpłodność. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.