Menu

Kaszel

Produkty powiązane z kaszel
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
AMOL, płyn
AMOL, płyn
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Montelukast Teva – dawkowanie leku
  2. Montelukast Teva – stosowanie w ciąży
  3. Monkasta, 5 mg – wskazania – na co działa?
  4. Monkasta, 5 mg – profil bezpieczenstwa
  5. Monkasta, 5 mg – przedawkowanie leku
  6. Monkasta, 5 mg – stosowanie u dzieci
  7. Monkasta, 4 mg – przedawkowanie leku
  8. Prenessa, 8 mg
  9. Strepsils z mentolem i eukaliptusem, 1,2 mg + 0,6 mg – stosowanie u dzieci
  10. Vaqta 50, 50 U wirusa zapaleni – przedawkowanie leku
  11. HeliPico, 27,78 mg/5 ml – stosowanie w ciąży
  12. HeliPico, 27,78 mg/5 ml – stosowanie u dzieci
  13. Vidotin, 4 mg – skład leku
  14. Arlevert, 20 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  15. Asmanex Twisthaler, 200 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku
  16. Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – dawkowanie leku
  18. Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – przedawkowanie leku
  19. Simcovas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Flixotide, 0,5 mg/2 ml – przeciwwskazania
  21. Flixotide, 0,5 mg/2 ml – dawkowanie leku
  22. Staloral, zestaw do leczenia p – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Staloral, zestaw do leczenia p – dawkowanie leku
  24. Staloral, zestaw do leczenia p – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Montelukast Teva – dawkowanie leku

    Montelukast Teva to lek stosowany w leczeniu astmy u dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Zalecana dawka to jedna tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg raz na dobę, wieczorem. Lek należy podawać pod nadzorem osoby dorosłej, co najmniej 1 godzinę przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku. W przypadku przyjęcia większej dawki lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Montelukast Teva jest skuteczny tylko wtedy, gdy jest stosowany regularnie.

  • Ilustracja poradnika Montelukast Teva – stosowanie w ciąży

    Montelukast Teva może być stosowany w ciąży i podczas karmienia piersią jedynie wówczas, gdy jest to bezwzględnie konieczne. Alternatywne leki, takie jak inhalacyjne glikokortykosteroidy (np. budezonid) i krótkodziałające beta-agonisty (np. salbutamol), są uważane za bezpieczniejsze. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 5 mg – wskazania – na co działa?

    Monkasta to lek stosowany w leczeniu astmy przewlekłej u dzieci w wieku od 6 do 14 lat oraz w zapobieganiu skurczowi oskrzeli wywołanemu wysiłkiem fizycznym. Zalecana dawka to jedna tabletka 5 mg do rozgryzania i żucia, przyjmowana raz na dobę, wieczorem. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na montelukast lub inne składniki leku. Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie leku nawet wtedy, gdy objawy astmy są pod kontrolą.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Monkasta, zawierający montelukast, jest stosowany w leczeniu astmy. Kobiety karmiące piersią powinny stosować lek tylko w razie bezwzględnej konieczności. Monkasta nie wpływa znacząco na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować zawroty głowy i senność. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki. Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby powinni zachować ostrożność.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Monkasta może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Dawki uznawane za przedawkowanie to nawet 1 000 mg. Objawy przedawkowania obejmują ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty i nadmierną aktywność psychoruchową. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 5 mg – stosowanie u dzieci

    Monkasta to bezpieczny lek dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat z astmą, który pomaga kontrolować objawy i zapobiegać napadom astmy. Alternatywne leki to wziewne kortykosteroidy, krótko działające β-agonisty i inni antagoniści receptora leukotrienowego. Ważne jest regularne stosowanie leków zgodnie z zaleceniami lekarza.

  • Ilustracja poradnika Monkasta, 4 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Monkasta może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból brzucha, senność, pragnienie, ból głowy, wymioty i nadmierna aktywność psychoruchowa. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Brak jest szczegółowych informacji dotyczących leczenia przedawkowania montelukastu, a nie wiadomo, czy montelukast jest usuwany z organizmu podczas dializy otrzewnowej lub hemodializy.

  • Ilustracja poradnika Prenessa, 8 mg

    Prenessa to lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowych u pacjentów z chorobą wieńcową. Zawiera substancję czynną peryndopryl, który należy do grupy inhibitorów ACE. Lek może powodować działania niepożądane, w tym obrzęk naczynioruchowy, zawroty głowy oraz kaszel. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza, a w przypadku wystąpienia niepokojących objawów, należy przerwać jego stosowanie. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to prowadzić do wzrostu ciśnienia tętniczego. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

  • Ilustracja poradnika Strepsils z mentolem i eukaliptusem, 1,2 mg + 0,6 mg – stosowanie u dzieci

    Strepsils z mentolem i eukaliptusem nie jest zalecany dla dzieci poniżej 6 roku życia z powodu ryzyka zakrztuszenia się, braku danych dotyczących bezpieczeństwa oraz możliwych działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to lizaki na gardło, syropy na kaszel i ból gardła oraz spraye do gardła. Stosowanie leków u dzieci wymaga konsultacji z lekarzem i przestrzegania zaleceń dotyczących dawkowania.

  • Ilustracja poradnika Vaqta 50, 50 U wirusa zapaleni – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie szczepionki VAQTA 50 nie jest dobrze udokumentowane, ale może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia działań niepożądanych. Zalecana dawka wynosi 1 ml (50 U) na dawkę, a szczepienie składa się z jednej dawki pierwotnej oraz jednej dawki uzupełniającej. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i monitorować pacjenta pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika HeliPico, 27,78 mg/5 ml – stosowanie w ciąży

    Syrop HeliPico nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa. Bezpieczne alternatywy to syrop z prawoślazu, syrop z miodem i cytryną oraz syrop z cebuli.

  • Ilustracja poradnika HeliPico, 27,78 mg/5 ml – stosowanie u dzieci

    HeliPico jest skutecznym lekiem wykrztuśnym, ale nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. Dla młodszych dzieci dostępne są inne bezpieczne leki o podobnym działaniu, takie jak Prospan, Mucosolvan Junior i Bronchicum. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed podaniem jakiegokolwiek leku dziecku.

  • Ilustracja poradnika Vidotin, 4 mg – skład leku

    Vidotin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. Głównym składnikiem aktywnym jest peryndopryl z tert-butyloaminą. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, krzemionka hydrofobowa koloidalna bezwodna i magnezu stearynian. Substancje pomocnicze zapewniają stabilność, skuteczność i bezpieczeństwo leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi obecności tych substancji, zwłaszcza jeśli mają alergie lub nietolerancje pokarmowe. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, kaszel, nudności, wymioty, ból brzucha, wysypkę, świąd, kurcze mięśni i osłabienie.

  • Ilustracja poradnika Arlevert, 20 mg + 40 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Arlevert, lek stosowany w leczeniu zawrotów głowy, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym barbituranami, opioidami, środkami uspokajającymi, inhibitorami MAO, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, atropiną, efedryną, lekami przeciwnadciśnieniowymi, prokarbazyną, aminoglikozydami i lekami przeciwarytmicznymi. Może również powodować niestrawność, dlatego zaleca się przyjmowanie go po posiłku. Nie wolno pić alkoholu podczas stosowania Arlevertu, ponieważ może to nasilać uczucie zmęczenia i senności.

  • Ilustracja poradnika Asmanex Twisthaler, 200 mcg/dawkę inh. – dawkowanie leku

    Asmanex Twisthaler to lek stosowany w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej. Zawiera mometazonu furoinian, który jest kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym. Dawkowanie zależy od stopnia ciężkości astmy i wynosi od 200 do 400 mikrogramów na dobę. Ważne jest prawidłowe używanie inhalatora i przestrzeganie zaleceń lekarza. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i poinformować go o wszelkich innych chorobach. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia drożdżakami jamy ustnej, chrypka, ból gardła i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – działania niepożądane i skutki uboczne

    Flumazenil Kabi to lek stosowany jako odtrutka w celu zniesienia skutków działania benzodiazepin. Może powodować różne działania niepożądane, w tym nudności, reakcje alergiczne, niepokój, chwiejność emocjonalną, bezsenność, senność, zawroty głowy, ból głowy, pobudzenie, suchość w ustach, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, wymioty, pocenie się, zmęczenie i ból w miejscu wstrzyknięcia. U dzieci mogą wystąpić nadmierny płacz, pobudzenie i reakcje agresywne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – dawkowanie leku

    Flumazenil Kabi to lek stosowany do odwracania działania benzodiazepin. Dawkowanie zależy od sytuacji klinicznej i wieku pacjenta. Dorośli otrzymują 0,2-1 mg w anestezjologii i 0,3-2 mg w intensywnej terapii. Dzieci powyżej 1 roku życia otrzymują 0,01 mg/kg mc. co 60 sekund, maksymalnie 0,05 mg/kg mc. lub 1 mg. Lek należy stosować ostrożnie, szczególnie u pacjentów z padaczką. Możliwe działania niepożądane to m.in. nudności, reakcje nadwrażliwości, niepokój i drgawki. Lek przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, przeznaczony do jednorazowego użycia.

  • Ilustracja poradnika Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – przedawkowanie leku

    Flumazenil Kabi to odtrutka na benzodiazepiny, stosowana w celu zniesienia ich działania uspokajającego. Przedawkowanie flumazenilu jest rzadkie, ale może prowadzić do poważnych objawów, takich jak reakcje alergiczne, objawy odstawienia, problemy z oddychaniem, sercem i neurologiczne. W przypadku przedawkowania należy zastosować ogólne leczenie podtrzymujące i monitorować stan pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Simcovas, 20 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Simcovas to lek obniżający stężenie cholesterolu, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to bóle głowy, zaparcia, bóle brzucha i nudności. Rzadkie działania niepożądane obejmują miopatię, zapalenie wątroby i reakcje nadwrażliwości. Bardzo rzadkie skutki uboczne to rabdomioliza, ginekomastia i zapalenie trzustki. Niektóre działania niepożądane mają nieznaną częstotliwość występowania, takie jak depresja i miastenia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia.

  • Ilustracja poradnika Flixotide, 0,5 mg/2 ml – przeciwwskazania

    Flixotide jest lekiem stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej, ale ma swoje przeciwwskazania i wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na flutykazonu propionian lub inne składniki leku. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych, takich jak zahamowanie czynności kory nadnerczy, i regularnie konsultowali się z lekarzem. Flixotide nie jest przeznaczony do przerywania nagłych napadów duszności.

  • Ilustracja poradnika Flixotide, 0,5 mg/2 ml – dawkowanie leku

    Lek Flixotide jest stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta i nasilenia choroby. Lek należy stosować wyłącznie do inhalacji za pomocą nebulizatora pneumatycznego. Ważne jest, aby stosować dawki zgodnie z zaleceniem lekarza i nie zmieniać ich bez konsultacji. W przypadku przedawkowania należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Staloral, zestaw do leczenia p – działania niepożądane i skutki uboczne

    STALORAL to lek stosowany w immunoterapii swoistej, który może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to obrzęk jamy ustnej, nieżyt nosa, kaszel, swędzące oczy, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka oraz zaczerwienienie lub swędzenie skóry. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. W razie ciężkiej reakcji alergicznej należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.

  • Ilustracja poradnika Staloral, zestaw do leczenia p – dawkowanie leku

    Lek STALORAL stosuje się w immunoterapii swoistej u pacjentów uczulonych na różne alergeny. Dawkowanie zależy od indywidualnej reaktywności pacjenta. Leczenie dzieli się na dwa etapy: leczenie podstawowe ze stopniowym zwiększaniem dawki oraz leczenie podtrzymujące z przyjmowaniem stałej dawki. W przypadku przerwania leczenia na krócej niż tydzień, można kontynuować leczenie stosując ostatnią dawkę. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na jego składniki, chorób autoimmunologicznych, nowotworowych, ciężkiej astmy oraz zapalenia jamy ustnej.

  • Ilustracja poradnika Staloral, zestaw do leczenia p – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku STALORAL może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym reakcji miejscowych i ogólnoustrojowych. Ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania. Leczenie może być dostosowane w zależności od stanu pacjenta i jego reakcji na lek.