Menu

Kaszel

Produkty powiązane z kaszel
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Uniben, aerozol do stosowania w jamie ustnej, 255 µg/dawka
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Orofar Max, pastylki do ssania, 2 mg + 1 mg
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Nos i Zatoki, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Pelavo Oskrzela, syrop
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, aerozol do jamy ustnej, 1,5 mg/ml
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Septogard, smak miodowo-pomarańczowy, pastylki do ssania, 3 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Thiocodin, tabletki, 15 mg + 300 mg
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
Uniben Silver, aerozol do stosowania w jamie ustnej i gardle
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
ACC Classic, roztwór doustny, 20 mg/ml
AMOL, płyn
AMOL, płyn
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
APAP Przeziębienie Junior, proszek, 300 mg + 5 mg + 20 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Acodin, tabletki, 15 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Maria Bialik
Maria Bialik
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Kamil Pajor
Kamil Pajor
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
  1. Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – wskazania – na co działa?
  3. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – przedawkowanie leku
  5. Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?
  6. Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Etuxor, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Teriflunomide Zentiva, 14 mg – przedawkowanie leku
  10. Teriflunomide Teva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Teriflunomide Teva, 14 mg – przedawkowanie leku
  12. TEREBYO, 14 mg – przeciwwskazania
  13. Teriflunomide +pharma, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Teriflunomide +pharma, 14 mg – przedawkowanie leku
  15. Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania
  16. Bozilos, 14 mg – przedawkowanie leku
  17. Tifay, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Ampitar, 2 g – wskazania – na co działa?
  19. Darifenacin Aristo, 7,5 mg – wskazania – na co działa?
  20. Oxaliplatin Eugia, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Penicryl, 5000 000 j.m. – wskazania – na co działa?
  22. APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – wskazania – na co działa?
  23. APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – stosowanie w ciąży
  24. APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Fanipos Plus, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Fanipos Plus, zawierający azelastyny chlorowodorek i flutykazonu propionian, jest stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Może powodować działania niepożądane, takie jak krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach, nieprzyjemny zapach, podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel, suchość gardła, zawroty głowy, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, wysypka, skurcz oskrzeli, nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – wskazania – na co działa?

    Lek Dymol jest stosowany w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Zawiera azelastyny chlorowodorek i flutykazonu propionian, które działają synergistycznie, aby złagodzić objawy alergii. Wskazany jest do stosowania w przypadku sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Lek należy stosować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 lat. Możliwe działania niepożądane to m.in. krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach, podrażnienie wewnątrz nosa, suchość w nosie, kaszel, suchość gardła, zawroty głowy, senność, zaćma, jaskra.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Dymol, stosowany w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to krwawienie z nosa, ból głowy, gorzki smak w ustach i nieprzyjemny zapach. Niezbyt częste działania obejmują podrażnienie nosa, suchość w nosie, kaszel i suchość gardła. Rzadko może wystąpić suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadkie skutki to zawroty głowy, senność, zaćma, jaskra, uszkodzenie skóry i błony śluzowej nosa, złe samopoczucie, uczucie znużenia, wysypka, świąd i skurcz oskrzeli. Działania niepożądane o nieznanej częstości to nieostre widzenie i owrzodzenie błony śluzowej nosa. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Dymol, (137 mcg + 50 mcg)/d – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Dymol może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak objawy ośrodkowego układu nerwowego, ogólnoustrojowe działania kortykosteroidów oraz objawy miejscowe. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanych dawek. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Sugammadex Reig Jofre to lek stosowany w anestezjologii do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez bromek rokuronium lub bromek wekuronium. Jest podawany przez lekarza anestezjologa w postaci pojedynczego wstrzyknięcia dożylnego. Dawka leku zależy od masy ciała pacjenta oraz zastosowanej dawki leku zwiotczającego mięśnie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to kaszel, trudności w oddychaniu, lekkie znieczulenie oraz powikłania w czasie zabiegu. Lek powinien być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci, nie zamrażać, a fiolki przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

  • Ilustracja poradnika Sugammadex Reig Jofre, 100 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Sugammadex Reig Jofre to lek stosowany w celu odwrócenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak kaszel, trudności w oddychaniu, lekkie znieczulenie, powikłania w czasie zabiegu oraz zmniejszone ciśnienie tętnicze krwi. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują skrócenie oddechu, reakcje alergiczne i powrót zwiotczenia mięśni. W rzadkich przypadkach może wystąpić spowolnienie bicia serca. Przed zastosowaniem leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby nerek, wątroby, zatrzymywanie płynów w organizmie lub choroby zwiększające ryzyko krwawienia.

  • Ilustracja poradnika Etuxor, 60 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Etuxor to lek stosowany w leczeniu bólu i stanów zapalnych, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból żołądka, obrzęki, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zwiększone ciśnienie krwi, świszczący oddech lub duszność, problemy żołądkowo-jelitowe, siniaki oraz osłabienie i zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Zentiva stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT i przerzedzenie włosów. Niezbyt częste obejmują reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Rzadkie działania to zapalenie wątroby i nadciśnienie płucne. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe skutki uboczne, takie jak zapalenie trzustki i zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Zentiva, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Teriflunomide Zentiva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz łysienie. Standardowa dawka wynosi 14 mg na dobę dla dorosłych, a przedawkowanie może wystąpić przy dawce 70 mg na dobę przez 14 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który może zalecić procedurę przyspieszonej eliminacji leku z organizmu za pomocą cholestyraminy lub węgla aktywowanego.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Teva, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide Teva stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różne działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia lub zapalenie płuc, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku od 10 lat, ale mogą wystąpić dodatkowe działania niepożądane, takie jak zapalenie trzustki.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide Teva, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Teriflunomide Teva może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, łysienie, reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Standardowa dawka wynosi 14 mg na dobę, a przedawkowanie może wystąpić przy dawkach 70 mg na dobę przez 14 dni. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować cholestyraminę lub węgiel aktywowany, aby przyspieszyć eliminację leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika TEREBYO, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Terebyo, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak nadwrażliwość na składniki leku, ciężkie choroby wątroby, ciąża i karmienie piersią, ciężkie choroby układu odpornościowego, ciężkie zaburzenia szpiku kostnego, ciężkie zakażenia, ciężkie choroby nerek oraz hipoproteinemia. Przed rozpoczęciem terapii pacjenci powinni skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie potencjalne ryzyka oraz środki ostrożności.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Teriflunomide +pharma stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia oraz zapalenie płuc. Rzadkie działania to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci i młodzieży może wystąpić zapalenie trzustki. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Teriflunomide +pharma, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Teriflunomide +pharma może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, łysienie, reakcje alergiczne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Standardowa dawka wynosi 14 mg na dobę, a przedawkowanie to znacznie większa ilość leku niż zalecana. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i zastosować cholestyraminę lub węgiel aktywowany, aby przyspieszyć eliminację leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – przeciwwskazania

    Lek Bozilos, zawierający teriflunomid, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Nie należy go przyjmować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku, ciężkich chorób wątroby, ciąży, karmienia piersią, ciężkich chorób układu odpornościowego, zaburzeń szpiku kostnego, ciężkich zakażeń, chorób nerek wymagających dializowania oraz hipoproteinemii. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i przyjmowane leki.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Bozilos, zawierającego teriflunomid, może prowadzić do poważnych objawów, takich jak ból głowy, biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz łysienie. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 14 mg na dobę, a dla dzieci zależy od masy ciała. W przypadku przedawkowania zaleca się zastosowanie cholestyraminy lub węgla aktywowanego przez 11 dni, aby przyspieszyć eliminację leku z organizmu.

  • Ilustracja poradnika Tifay, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Tifay, zawierający teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia i zapalenie płuc. Rzadkie działania niepożądane to zapalenie lub uszkodzenie wątroby oraz nadciśnienie płucne. U dzieci częściej mogą występować zapalenie trzustki, łysienie i zakażenia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Ampitar, 2 g – wskazania – na co działa?

    Ampitar to antybiotyk zawierający ampicylinę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia w obrębie jamy brzusznej, bakteriemia oraz zapalenie wsierdzia. Najczęstsze działania niepożądane to luźne stolce i wysypka skórna. Ampicylinę można stosować w ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne.

  • Ilustracja poradnika Darifenacin Aristo, 7,5 mg – wskazania – na co działa?

    Darifenacin Aristo to lek stosowany w leczeniu objawów nadreaktywnego pęcherza moczowego, takich jak nagląca potrzeba wizyty w toalecie, częste wizyty w toalecie oraz naglące nietrzymanie moczu. Działa jako selektywny antagonista receptorów muskarynowych M3, zmniejszając skurcze mięśni pęcherza. Zalecana dawka początkowa to 7,5 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 15 mg na dobę po dwóch tygodniach. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością, zatrzymaniem moczu, zaleganiem treści żołądkowej, niewyrównaną jaskrą, miastenią, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężkim wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy, toksycznym rozdęciem okrężnicy oraz jednoczesnym leczeniem silnymi inhibitorami CYP3A4. Możliwe działania niepożądane to m.in. suchość w ustach, zaparcia, ból…

  • Ilustracja poradnika Oxaliplatin Eugia, 5 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Oxaliplatin Eugia to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka jelita grubego. Może powodować działania niepożądane, takie jak neuropatia obwodowa, reakcje alergiczne, problemy hematologiczne, problemy żołądkowo-jelitowe oraz problemy z oddychaniem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Penicryl, 5000 000 j.m. – wskazania – na co działa?

    Penicryl to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, takich jak pozaszpitalne zapalenie płuc, zakażenia skóry i tkanek miękkich, ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, ciężkie zakażenia wywołane przez pneumokoki, paciorkowce, meningokoki lub gonokoki, zapalenie wsierdzia, neuroborelioza oraz kiła. Lek ten jest szczególnie przydatny w leczeniu poważnych infekcji, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji, jeśli nie są odpowiednio leczone.

  • Ilustracja poradnika APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – wskazania – na co działa?

    APAP przeziębienie MAX to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu objawów przeziębienia i grypy, takich jak niedrożność nosa, ból głowy, ból gardła, bóle mięśniowe i gorączka. Zawiera paracetamol, kofeinę i fenylefrynę. Nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Maksymalny czas stosowania leku bez konsultacji z lekarzem to 3 dni.

  • Ilustracja poradnika APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – stosowanie w ciąży

    APAP przeziębienie MAX nie jest zalecany dla kobiet w ciąży i karmiących piersią ze względu na obecność kofeiny i fenylefryny. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, solne roztwory do nosa, miód i cytryna oraz inhalacje parowe. W razie wątpliwości zawsze warto skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika APAP przeziębienie MAX, 1000 mg + 50 mg + 12 – stosowanie u dzieci

    APAP przeziębienie MAX nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Bezpieczne alternatywy to paracetamol, ibuprofen, syropy na kaszel i solne krople do nosa. W przypadku przedawkowania leku u dziecka należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.