Menu

Hiperglikemia

Produkty powiązane z hiperglikemia
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 1000, tabletki powlekane, 1000 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Metformax 850, tabletki, 850 mg
Morwa biała plus forte, tabletki
Morwa biała plus forte, tabletki
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 1000 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Avamina, tabletki powlekane, 850 mg
Diabetosan Caps, kapsułki
Diabetosan Caps, kapsułki
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix25, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humalog, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Humulin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml
Insulan, tabletki
Insulan, tabletki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Maria Bialik
Maria Bialik
Dorota Cieślak
Dorota Cieślak
Martyna Piotrowska
Martyna Piotrowska
Kamil Pajor
Kamil Pajor
  1. SmofKabiven extra Nitrogen – przeciwwskazania
  2. SmofKabiven extra Nitrogen – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Metcrean XR, 1000 mg – przeciwwskazania
  4. Metcrean XR, 1000 mg – dawkowanie leku
  5. Metcrean XR, 750 mg – przeciwwskazania
  6. Metcrean XR, 500 mg – przeciwwskazania
  7. Metocard, 1 mg/ml – dawkowanie leku
  8. Glunektik, 1 GBq/ml – dawkowanie leku
  9. Glunektik, 1 GBq/ml – przeciwwskazania
  10. Vilspox – przeciwwskazania
  11. Everolimus Teva – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Everolimus Teva – interakcje z lekami i alkoholem
  13. Everolimus Teva – wskazania – na co działa?
  14. Everolimus Teva – profil bezpieczenstwa
  15. Everolimus Teva – przeciwwskazania
  16. Everolimus Teva – dawkowanie leku
  17. Meladine SR – przeciwwskazania
  18. Valimar, 1000 mg – przeciwwskazania
  19. Valimar, 750 mg – przeciwwskazania
  20. Valimar, 750 mg – wskazania – na co działa?
  21. Valimar, 500 mg – przeciwwskazania
  22. Symbicort – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Symbicort – przedawkowanie leku
  24. Questax XR, 50 mg – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen – przeciwwskazania

    SmofKabiven extra Nitrogen to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który dostarcza pacjentom niezbędnych składników odżywczych. Istnieje wiele przeciwwskazań do jego stosowania, takich jak nadwrażliwość na składniki leku, hiperlipidemia, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia krwi, wady metabolizmu aminokwasów, ciężka niewydolność nerek, ostry wstrząs, nieuregulowana hiperglikemia, zwiększone stężenie elektrolitów, ostry obrzęk płuc, przewodnienie, niewydolność serca, zespół hemofagocytarny, niestabilny stan ogólny oraz wiek poniżej 2 lat. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem i omówić wszelkie istniejące schorzenia.

  • Ilustracja poradnika SmofKabiven extra Nitrogen – działania niepożądane i skutki uboczne

    SmofKabiven extra Nitrogen to lek stosowany w żywieniu pozajelitowym, który może powodować różne działania niepożądane, takie jak nieznaczne podwyższenie temperatury ciała, nudności, wymioty, dreszcze, zawroty głowy, a także poważniejsze objawy jak trudności w oddychaniu czy reakcje nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej należy niezwłocznie powiadomić fachowy personel medyczny. Lek nie jest przeznaczony do podawania noworodkom lub dzieciom w wieku poniżej 2 lat.

  • Ilustracja poradnika Metcrean XR, 1000 mg – przeciwwskazania

    Lek Metcrean XR nie powinien być stosowany przez osoby z alergią na metforminę, znacznie zmniejszoną czynnością nerek, niewyrównaną cukrzycą, zaburzeniami wątroby, odwodnieniem, ciężkimi zakażeniami, niewydolnością serca, nadużywaniem alkoholu oraz dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia. Przeciwwskazania te mają na celu zapobieganie poważnym skutkom ubocznym, takim jak kwasica mleczanowa.

  • Ilustracja poradnika Metcrean XR, 1000 mg – dawkowanie leku

    Metcrean XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie u dorosłych zaczyna się od 500 mg lub 750 mg raz na dobę, maksymalnie do 2000 mg na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku i z zaburzeniami czynności nerek dawkę ustala się na podstawie parametrów czynności nerek. Leku nie należy stosować u dzieci. Tabletki należy przyjmować podczas posiłku, połykać w całości. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata apetytu. Bardzo rzadko może wystąpić kwasica mleczanowa.

  • Ilustracja poradnika Metcrean XR, 750 mg – przeciwwskazania

    Metcrean XR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą. Istnieją jednak przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak alergia na metforminę, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, zaburzenia wątroby, odwodnienie, ciężkie zakażenia, niewydolność serca, nadużywanie alkoholu oraz stosowanie u dzieci. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Metcrean XR, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Metcrean XR nie powinien być stosowany w przypadku alergii na metforminę, znacznie zmniejszonej czynności nerek, niewyrównanej cukrzycy, zaburzeń wątroby, odwodnienia, ciężkich zakażeń, niewydolności serca, nadużywania alkoholu oraz u osób poniżej 18 roku życia. Przeciwwskazania te mają na celu zapobieganie poważnym komplikacjom zdrowotnym, takim jak kwasica mleczanowa.

  • Ilustracja poradnika Metocard, 1 mg/ml – dawkowanie leku

    Metocard to lek stosowany w leczeniu częstoskurczów i zawału mięśnia sercowego. Dawkowanie dla dorosłych w przypadku częstoskurczów wynosi początkowo 5 mg dożylnie, a maksymalnie 15 mg. W zawale mięśnia sercowego dawka początkowa to 5 mg, a maksymalna 15 mg, po czym kontynuuje się leczenie doustne. Leku nie zaleca się stosować u dzieci. Ważne jest monitorowanie ciśnienia tętniczego i częstości skurczów serca po podaniu każdej dawki. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na metoprolol, wstrząs kardiogenny i niewyrównaną niewydolność serca. Najczęstsze działania niepożądane to zmęczenie, zawroty głowy i ból głowy.

  • Ilustracja poradnika Glunektik, 1 GBq/ml – dawkowanie leku

    Lek GLUNEKTIK jest stosowany w diagnostyce obrazowej i podawany dożylnie. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta i rodzaju tomografu. Przed podaniem leku pacjent powinien być na czczo przez co najmniej 4 godziny i pić dużo wody. Należy unikać stosowania leku u pacjentów z niekontrolowaną cukrzycą i nadwrażliwością na składniki leku. W razie wystąpienia objawów niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glunektik, 1 GBq/ml – przeciwwskazania

    Lek GLUNEKTIK, zawierający fludeoksyglukozę (18F), jest stosowany wyłącznie do diagnostyki obrazowej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość, niekontrolowaną cukrzycę i choroby nerek. Przed podaniem leku pacjent powinien być na czczo, pić dużo wody, unikać wysiłku fizycznego i kontrolować stężenie glukozy we krwi. Po podaniu leku należy unikać kontaktu z dziećmi i kobietami w ciąży przez 12 godzin. Możliwe działania niepożądane to nowotwory i choroby wrodzone, jednak ryzyko ich wystąpienia jest bardzo małe.

  • Ilustracja poradnika Vilspox – przeciwwskazania

    Lek Vilspox, zawierający wildagliptynę i metforminę, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na składniki leku, niewyrównana cukrzyca, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia czynności nerek i wątroby, spożywanie nadmiernych ilości alkoholu oraz karmienie piersią. Pacjenci powinni unikać stosowania leku Vilspox w tych przypadkach, aby uniknąć poważnych powikłań zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – działania niepożądane i skutki uboczne

    Everolimus Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych oraz raka nerkowokomórkowego. Może powodować różne działania niepożądane, w tym hiperglikemię, utratę apetytu, zapalenie jamy ustnej, wysypkę skórną i zmęczenie. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują reaktywację zapalenia wątroby typu B, niewydolność serca, niedrożność naczynia krwionośnego oraz zatorowość płucną. Rzadkie działania niepożądane to zespół ostrej niewydolności oddechowej, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa oraz obrzęk naczynioruchowy. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – interakcje z lekami i alkoholem

    Everolimus Teva może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, w tym z lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami, lekami stosowanymi w leczeniu HIV/AIDS, lekami na serce i nadciśnienie, a także z niektórymi produktami ziołowymi. Należy unikać jedzenia grejpfrutów i picia soku grejpfrutowego oraz spożywania alkoholu podczas leczenia. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – wskazania – na co działa?

    Everolimus Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych oraz raka nerkowokomórkowego. Zalecana dawka to 10 mg raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie i biegunka. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na ewerolimus i inne pochodne rapamycyny.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – profil bezpieczenstwa

    Everolimus Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych oraz raka nerkowokomórkowego. Kobiety karmiące nie powinny stosować tego leku, a pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli odczuwają zmęczenie. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby powinni być ściśle monitorowani, a dawki leku mogą wymagać dostosowania.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – przeciwwskazania

    Everolimus Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych oraz raka nerkowokomórkowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują uczulenie na ewerolimus lub inne składniki leku, problemy z wątrobą, cukrzycę, konieczność szczepień żywymi szczepionkami, wysoki poziom cholesterolu, niedawne operacje, zakażenia, przebyte zapalenie wątroby typu B, radioterapię, interakcje z innymi lekami, ciążę i karmienie piersią oraz wpływ na płodność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach i zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów.

  • Ilustracja poradnika Everolimus Teva – dawkowanie leku

    Everolimus Teva to lek przeciwnowotworowy stosowany w leczeniu zaawansowanego raka piersi, nowotworów neuroendokrynnych oraz raka nerkowokomórkowego. Zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, a lek należy przyjmować doustnie, raz na dobę, z posiłkiem lub bez. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych dawka może być zmniejszona do 5 mg na dobę. Everolimus Teva nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na ewerolimus lub inne składniki leku. Ważne jest, aby przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia i nie stosować dawki podwójnej w przypadku pominięcia dawki.

  • Ilustracja poradnika Meladine SR – przeciwwskazania

    Meladine SR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na metforminę, niewyrównanej cukrzycy, odwodnienia, choroby wątroby, zaburzeń czynności nerek, ciężkiego zakażenia, niewydolności serca, nadużywania alkoholu oraz u osób poniżej 18 roku życia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Valimar, 1000 mg – przeciwwskazania

    VALIMAR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go zażywać, jeśli pacjent jest uczulony na metforminy chlorowodorek, ma zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszoną czynność nerek, niewyrównaną cukrzycę, odwodnienie, ciężkie zakażenie, niewydolność serca, nadużywa alkoholu lub jest poniżej 18 roku życia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań, aby uniknąć poważnych komplikacji zdrowotnych.

  • Ilustracja poradnika Valimar, 750 mg – przeciwwskazania

    Lek VALIMAR, zawierający metforminy chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w zapobieganiu tej chorobie u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Istnieją jednak pewne przeciwwskazania do jego stosowania, takie jak uczulenie na metforminy chlorowodorek, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszona czynność nerek, niewyrównana cukrzyca, odwodnienie, ciężkie zakażenie, niewydolność serca i inne zaburzenia krążenia, nadużywanie alkoholu, wiek poniżej 18 lat oraz konieczność przeprowadzenia badań radiologicznych lub zabiegów chirurgicznych. Przed rozpoczęciem terapii należy skonsultować się z lekarzem i dokładnie przestrzegać jego zaleceń.

  • Ilustracja poradnika Valimar, 750 mg – wskazania – na co działa?

    VALIMAR to lek zawierający metforminy chlorowodorek, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 oraz w zapobieganiu tej chorobie u pacjentów ze stanem przedcukrzycowym. Lek ten jest szczególnie polecany dla dorosłych pacjentów z nadwagą. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Przeciwwskazania obejmują uczulenie na metforminy chlorowodorek, zaburzenia czynności wątroby, znacznie zmniejszoną czynność nerek, niewyrównaną cukrzycę, odwodnienie, ciężkie zakażenie, ostrą niewydolność serca, nadużywanie alkoholu oraz wiek poniżej 18 lat. Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia smaku, kwasica mleczanowa, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, reakcje skórne oraz zmniejszone stężenie witaminy B12 we krwi.

  • Ilustracja poradnika Valimar, 500 mg – przeciwwskazania

    VALIMAR to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, ale istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania. Nie należy go stosować w przypadku uczulenia na składniki leku, zaburzeń czynności wątroby, znacznie zmniejszonej czynności nerek, niewyrównanej cukrzycy, odwodnienia, ciężkich zakażeń, niewydolności serca, nadużywania alkoholu oraz u dzieci poniżej 18 roku życia. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych przeciwwskazań i konsultowali się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Symbicort – działania niepożądane i skutki uboczne

    Symbicort to lek stosowany w leczeniu POChP, który może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to kołatanie serca, drżenia, pleśniawki, podrażnienie gardła, bóle głowy i zapalenie płuc. Niezbyt częste działania obejmują niepokój, zaburzenia snu, zawroty głowy, nudności, przyspieszone bicie serca, siniaki, kurcze mięśni i nieostre widzenie. Rzadkie skutki uboczne to wysypka, świąd, skurcz oskrzeli, małe stężenie potasu we krwi i arytmia. Bardzo rzadkie działania to depresja, zmiany zachowania, ból w klatce piersiowej, hiperglikemia, zaburzenia smaku i zmiany ciśnienia krwi. Wziewne glikokortykosteroidy mogą wpływać na wytwarzanie hormonów steroidowych, co może prowadzić do zmian gęstości mineralnej kości, zaćmy, jaskry, spowolnienia tempa…

  • Ilustracja poradnika Symbicort – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Symbicort może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak drżenia mięśni, bóle głowy, uczucie kołatania serca, tachykardia, hiperglikemia, hipokaliemia, wydłużenie odstępu QTc, arytmie, nudności i wymioty. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przekraczać zalecanej dawki.

  • Ilustracja poradnika Questax XR, 50 mg – stosowanie u dzieci

    Questax XR nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku wystarczających danych klinicznych i ryzyka działań niepożądanych. Bezpieczne alternatywy to risperidon, aripiprazol i fluoksetyna.