Menu

Białe krwinki

Produkty powiązane z białe krwinki
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex, lizak
Cholinex, lizak
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Immunofort – wskazania – na co działa?
  2. Heparinum GSK, 300 j.m./g – przedawkowanie leku
  3. Glurenorm, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Fenactil – przeciwwskazania
  5. Erythromycinum TZF, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Endoxan, 200 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Endoxan, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  8. Diflucan, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Diflucan, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Dalacin C, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Dalacin C, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Cytosar, 500 mg – wskazania – na co działa?
  13. Cytosar, 1 g – dawkowanie leku
  14. Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Cytosar, 100 mg – wskazania – na co działa?
  16. Clopixol-Depot – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania
  18. Chloropernazinum, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Cefaleksyna TZF, 500 mg – przeciwwskazania
  20. Ceclor MR, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku
  22. Butapirazol, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. Butapirazol, 50 mg/g – stosowanie u dzieci
  24. Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – przedawkowanie leku
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Immunofort – wskazania – na co działa?

    Immunofort to lek roślinny stosowany w leczeniu i zapobieganiu przeziębieniom oraz infekcjom górnych dróg oddechowych. Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat oraz osób z chorobami autoimmunologicznymi. Może powodować działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne. Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.

  • Ilustracja poradnika Heparinum GSK, 300 j.m./g – przedawkowanie leku

    Heparinum GSK to krem stosowany miejscowo w leczeniu chorób żył powierzchniowych. Przedawkowanie jest mało prawdopodobne, ale może prowadzić do reakcji nadwrażliwości, zmian skórnych oraz pokrzywki. W razie przedawkowania należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Glurenorm, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Glurenorm to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który może wywoływać różne działania niepożądane. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest hipoglikemia, czyli niskie stężenie cukru we krwi. Inne możliwe skutki uboczne to m.in. agranulocytoza, leukopenia, trombocytopenia, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, zaburzenia akomodacji, dusznica bolesna, niewydolność krążenia, biegunka, wymioty, cholestaza, wysypka, świąd, zespół Stevens-Johnson, bóle w klatce piersiowej i zmęczenie. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Fenactil – przeciwwskazania

    Fenactil, zawierający chloropromazynę, jest lekiem neuroleptycznym stosowanym w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych i somatycznych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na chloropromazynę, zahamowanie czynności szpiku, niewydolność serca, zaburzenia nerek lub wątroby, padaczkę, depresję, chorobę Parkinsona, miastenię, jaskrę, agranulocytozę oraz guz chromochłonny nadnerczy. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i unikać przebywania na słońcu. Fenactil może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Erythromycinum TZF, 200 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Erythromycinum TZF może powodować różne działania niepożądane, w tym bóle brzucha, nudności, biegunki, a także rzadkie i bardzo rzadkie skutki uboczne, takie jak agranulocytoza, śródmiąższowe zapalenie nerek i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Erytromycynę można podawać kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 200 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest stosowany w leczeniu nowotworów. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka matki i może powodować poważne działania niepożądane u niemowląt. Pacjenci mogą doświadczać zawrotów głowy i niewyraźnego widzenia, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Alkohol nasila nudności i wymioty wywołane lekiem. Seniorzy oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby wymagają ścisłego monitorowania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Endoxan, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Endoxan, zawierający cyklofosfamid, jest lekiem przeciwnowotworowym. Kobiety karmiące nie powinny go stosować, ponieważ przenika do mleka matki. Prowadzenie pojazdów może być utrudnione z powodu działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy. Alkohol nasila nudności i wymioty wywołane lekiem. Seniorzy wymagają ścisłego monitorowania, a pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą potrzebować dostosowania dawki.

  • Ilustracja poradnika Diflucan, 2 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Diflucan, zawierający flukonazol, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w leczeniu zakażeń grzybiczych. Może powodować działania niepożądane, takie jak ból głowy, dyskomfort w jamie brzusznej, zwiększenie wartości testów czynności wątroby oraz wysypka. W przypadku poważnych działań niepożądanych, takich jak trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Karmienie piersią można kontynuować po przyjęciu pojedynczej dawki leku, ale nie zaleca się tego w przypadku przyjmowania kilku dawek.

  • Ilustracja poradnika Diflucan, 2 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Diflucan (flukonazol) jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym u dzieci w leczeniu zakażeń grzybiczych. Dawkowanie musi być dostosowane do wieku i masy ciała dziecka. Alternatywne leki to nystatyna, klotrimazol, mikonazol i amfoterycyna B. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.

  • Ilustracja poradnika Dalacin C, 300 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dalacin C to antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, wysypka, zakrzepy krwi, zwiększenie liczby białych krwinek oraz nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby. W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub innych poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i wiedzieli, jak na nie reagować.

  • Ilustracja poradnika Dalacin C, 75 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dalacin C to antybiotyk zawierający klindamycynę, stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, wysypka, eozynofilia, nieprawidłowe wyniki testów czynności wątroby i zakrzepowe zapalenie żył. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany w ciąży tylko w razie konieczności.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek CYTOSAR, zawierający cytarabinę, jest stosowany w leczeniu ostrej białaczki szpikowej, ostrej białaczki limfoblastycznej oraz przewlekłej białaczki szpikowej w fazie blastycznej. Może być podawany dożylnie lub podskórnie, a jego dawkowanie zależy od schematu leczenia. CYTOSAR jest skuteczny w indukcji i podtrzymaniu remisji, ale może powodować działania niepożądane, takie jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, nudności, wymioty i zaburzenia czynności wątroby. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę oraz stosowanie rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy w przypadku dużych dawek.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 1 g – dawkowanie leku

    Lek CYTOSAR jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów białaczek. Może być podawany dożylnie lub podskórnie. Standardowe dawki wynoszą 100 mg/m² pc. na dobę w ciągłym wlewie dożylnym lub 100 mg/m² pc. dożylnie co 12 godzin. Duże dawki to 2-3 g/m² pc. we wlewie dożylnym co 12 godzin przez 2-6 dni. Najczęstsze działania niepożądane to zahamowanie czynności szpiku, małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz gorączka. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na cytarabinę oraz stosowanie rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy u niemowląt i dzieci do 3 lat.

  • Ilustracja poradnika Cymevene, 500 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Cymevene, zawierający gancyklowir, jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakażeniom wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ciężkie skutki uboczne, takie jak mała liczba białych i czerwonych krwinek, zakażenie krwi, zapalenie trzustki, napady drgawkowe, omamy, zaburzenia myślenia, zaburzenia czynności nerek oraz ciężkie reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i informowali swojego lekarza o wszelkich niepokojących objawach. Dzieci, zwłaszcza noworodki i niemowlęta, są bardziej narażone na występowanie małej liczby komórek krwi i powinny być poddawane regularnym badaniom krwi.

  • Ilustracja poradnika Cytosar, 100 mg – wskazania – na co działa?

    CYTOSAR to lek przeciwnowotworowy stosowany głównie w leczeniu różnych rodzajów białaczek, takich jak ostra białaczka szpikowa, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa w fazie blastycznej oraz białaczka z zajęciem opon mózgowo-rdzeniowych. Lek może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, a jego skuteczność jest najwyższa w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnowotworowymi. CYTOSAR rzadko jest skuteczny w leczeniu guzów litych, ale może przynieść poprawę u dzieci z chłoniakiem nieziarniczym. Lek ma również szeroki zakres działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Clopixol-Depot – działania niepożądane i skutki uboczne

    Clopixol Depot to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i innych psychoz. Może powodować działania niepożądane, takie jak senność, suchość w jamie ustnej, kołatanie serca i drżenie. W przypadku poważnych skutków ubocznych, takich jak żółtaczka czy zakrzepy krwi, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi możliwych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w razie wątpliwości.

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – przeciwwskazania

    Chloropernazinum to silny lek przeciwpsychotyczny, który ma wiele przeciwwskazań do stosowania. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, chorobą Parkinsona, niedoczynnością tarczycy, niewydolnością serca, guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy, miastenią, przerostem gruczołu krokowego, jaskrą z wąskim kątem przesączania, agranulocytozą, padaczką, arytmiami komorowymi, nadwrażliwością na światło oraz u osób starszych i z nietolerancją galaktozy. Pacjenci powinni być świadomi tych przeciwwskazań i skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Chloropernazinum, 10 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Chloropernazinum może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, takimi jak adrenalina, leki uspokajające, antycholinergiczne, przeciwcukrzycowe, przeciwnadciśnieniowe, deferoksamina oraz leki wydłużające odstęp QT. Może również wchodzić w interakcje z substancjami, takimi jak lit i substancje antycholinergiczne. Spożywanie alkoholu podczas stosowania Chloropernazinum może prowadzić do depresji oddechowej i nadmiernej senności. Pacjenci powinni konsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia i unikać alkoholu.

  • Ilustracja poradnika Cefaleksyna TZF, 500 mg – przeciwwskazania

    Lek Cefaleksyna TZF jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na cefaleksynę, penicyliny oraz substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem leczenia należy przeprowadzić wywiad alergiczny i zachować ostrożność u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, niewydolnością nerek oraz kobiet w ciąży i karmiących piersią. Cefaleksyna może wchodzić w interakcje z probenecydem i wpływać na wyniki niektórych testów laboratoryjnych. Działania niepożądane obejmują reakcje alergiczne, problemy żołądkowo-jelitowe, zmiany w wynikach badań krwi oraz inne objawy.

  • Ilustracja poradnika Ceclor MR, 750 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ceclor MR to antybiotyk z grupy cefalosporyn stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Może powodować działania niepożądane, takie jak biegunka, nudności, wymioty, niestrawność oraz wysypka, pokrzywka lub świąd. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Ceclor MR może również wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych.

  • Ilustracja poradnika Cardioxane, 500 mg – dawkowanie leku

    Lek Cardioxane jest stosowany w celu zapobiegania uszkodzeniom serca u dorosłych pacjentów z rakiem piersi leczonych antracyklinami. Zalecana dawka wynosi 500 mg/m² pc. i jest podawana w krótkotrwałym wlewie dożylnym na około 30 minut przed podaniem antracyklin. Dawkowanie może wymagać dostosowania w przypadku dzieci, pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osób w wieku podeszłym. Lek powinien być rekonstytuowany i rozcieńczony przez przeszkolony personel. Możliwe działania niepożądane to m.in. niedokrwistość, leukopenia, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, osłabienie i łysienie.

  • Ilustracja poradnika Butapirazol, 50 mg/g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Butapirazol to maść stosowana w leczeniu stanów zapalnych i bólu. Może powodować działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, bóle nadbrzusza i biegunka. Rzadziej mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, obrzęki, wysypki skórne, zawroty i bóle głowy, zapalenie nerwu wzrokowego, owrzodzenia przewodu pokarmowego, zapalenie i niewydolność nerek, krwiomocz, niewydolność krążenia, nadciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zapalenie wątroby, żółtaczka, łagodny rozrost gruczołu krokowego, zmniejszenie krzepliwości krwi, agranulocytoza, trombocytopenia i zaburzenia czynności szpiku kostnego. W przypadku poważnych działań niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Działania niepożądane można zgłaszać do odpowiednich instytucji.

  • Ilustracja poradnika Butapirazol, 50 mg/g – stosowanie u dzieci

    Butapirazol nie jest zalecany dla dzieci poniżej 14 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza i trombocytopenia. Bezpieczne alternatywy to ibuprofen, paracetamol i naproksen, ale zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed ich zastosowaniem. Podczas stosowania leków u dzieci, należy zachować szczególną ostrożność i monitorować dziecko pod kątem jakichkolwiek działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika Biseptol 480, 400 mg + 80 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie Biseptolu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle głowy, gorączka, senność, utrata przytomności, stan splątania, krwiomocz, krystaluria, depresja, zaburzenia świadomości oraz zahamowanie czynności szpiku. Dawki uznawane za przedawkowanie to 1920 mg do 2880 mg kotrimoksazolu jednorazowo. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, podanie dużych ilości płynów, monitorowanie obrazu krwi, podanie folinianu wapnia oraz hemodializę.