Menu

Białe krwinki

Produkty powiązane z białe krwinki
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 10 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Arava, tabletki powlekane, 20 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate (Hasco), tabletki, 500 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Calcium dobesilate Galena, tabletki, 250 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Intense, smak miód i cytryna, pastylki twarde, 2,5 mg + 1,2 mg
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex Junior Malina, pastylki do ssania
Cholinex, lizak
Cholinex, lizak
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
Cholinex, pastylki twarde, 150 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DIH Max, tabletki, 1000 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
DexaCaps, kapsułki, 20 mg + 167 mg + 50 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diohespan Max, proszek doustny, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Diosminex Max, tabletki, 1000 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Karolina Wotlińska-Pełka
Karolina Wotlińska-Pełka
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml – przedawkowanie leku
  2. Fingolimod Pharmascience, 0,5 mg – dawkowanie leku
  3. Olanzapine APC, 15 mg – dawkowanie leku
  4. Olanzapine APC, 5 mg – dawkowanie leku
  5. Olanzapine APC, 10 mg – dawkowanie leku
  6. Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Temozolomide Glenmark, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  8. Lenalidomide G.L., 25 mg – dawkowanie leku
  9. Lenalidomide G.L., 10 mg – profil bezpieczenstwa
  10. Lenalidomide G.L., 5 mg – wskazania – na co działa?
  11. Lenalidomide G.L., 5 mg – przedawkowanie leku
  12. Lenalidomide Zentiva, 15 mg – wskazania – na co działa?
  13. Lenalidomide Zentiva, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  14. Lenalidomide Zentiva, 2,5 mg – profil bezpieczenstwa
  15. Efigalo, 0,5 mg – dawkowanie leku
  16. Efigalo, 0,5 mg – stosowanie u dzieci
  17. Golpimec, 0,5 mg – dawkowanie leku
  18. Klertis, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem
  19. Cefepime TZF, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Cefepime TZF, 1 g – stosowanie w ciąży
  21. Metamizol-SF, 500 mg – stosowanie u dzieci
  22. AuroMirta ORO, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  23. AuroMirta ORO, 30 mg – skład leku
  24. Piperacillin + Tazobactam Eugia, 2 g + 0,25 g – stosowanie u dzieci
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Cabazitaxel G.L., 20 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Cabazitaxel G.L. może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak supresja szpiku kostnego, neutropenia, gorączka neutropeniczna, biegunka, neuropatia obwodowa i niewydolność nerek. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe, w tym podanie G-CSF i monitorowanie stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Fingolimod Pharmascience, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Fingolimod Pharmascience stosuje się w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawkowanie u dorosłych to jedna kapsułka 0,5 mg raz na dobę. U dzieci i młodzieży dawka zależy od masy ciała: 0,25 mg dla ≤40 kg i 0,5 mg dla >40 kg. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, kapsułki połykać w całości. Nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W razie pominięcia dawki lub wystąpienia działań niepożądanych, skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 15 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów maniakalnych. Dawkę można dostosować w zależności od stanu pacjenta. Osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby oraz palacze mogą wymagać dostosowania dawki. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze, niezależnie od posiłków. W razie nagłego przerwania stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 5 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę dla epizodów maniakalnych. Dawkę można dostosować w zależności od stanu pacjenta. Osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby oraz osoby palące mogą wymagać dostosowania dawki. Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. Tabletki są delikatne i należy je przyjmować ostrożnie. W razie pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, ale nie podwajać dawki. Najczęstsze działania niepożądane to zwiększenie masy ciała, senność i zwiększenie stężenia prolaktyny.

  • Ilustracja poradnika Olanzapine APC, 10 mg – dawkowanie leku

    Olanzapine APC to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę dla schizofrenii i 15 mg na dobę w monoterapii epizodów maniakalnych. Dawkę można dostosować w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Osoby w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą wymagać mniejszej dawki początkowej (5 mg na dobę). Lek należy przyjmować raz na dobę, najlepiej o tej samej porze, niezależnie od posiłków. W razie nagłego przerwania stosowania leku mogą wystąpić objawy odstawienia. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała…

  • Ilustracja poradnika Cyclophosphamide Accord, 1000 mg – profil bezpieczenstwa

    Cyklofosfamid nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka i może powodować poważne skutki uboczne u niemowląt. Podczas leczenia mogą wystąpić działania niepożądane, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Spożywanie alkoholu może nasilać nudności i wymioty wywołane przez lek. U osób starszych należy uwzględnić częstsze zaburzenia czynności narządów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się odpowiednie zmniejszenie dawki.

  • Ilustracja poradnika Temozolomide Glenmark, 100 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Temozolomide Glenmark może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak deksametazon, prochlorperazyna, fenytoina, karbamazepina, ondansetron, antagoniści receptora H2, fenobarbital i kwas walproinowy. Lek nie powinien być przyjmowany z pokarmem, ponieważ może to zmniejszać jego skuteczność. Brak jest bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide G.L., 25 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide G.L. to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i indywidualnych cech pacjenta. Lek przyjmuje się w cyklach leczenia trwających 21 lub 28 dni. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, o tej samej porze każdego dnia. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, należy natychmiast przyjąć kapsułkę; jeśli minęło ponad 12 godzin, należy pominąć tę dawkę i przyjąć kolejną kapsułkę o wyznaczonej porze następnego dnia. W razie przyjęcia większej dawki, należy natychmiast powiadomić lekarza.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide G.L., 10 mg – profil bezpieczenstwa

    Lenalidomid jest lekiem stosowanym w leczeniu nowotworów, takich jak szpiczak mnogi i chłoniak. Nie powinien być stosowany przez kobiety karmiące piersią. Pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów i spożywania alkoholu podczas leczenia. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami nerek i wątroby zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide G.L., 5 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide G.L. to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Działa poprzez modulację układu immunologicznego i bezpośredni atak na komórki nowotworowe. Wskazania obejmują różne stadia i typy tych chorób, a jego skuteczność i bezpieczeństwo są monitorowane przez regularne badania krwi i oceny stanu pacjenta.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide G.L., 5 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Lenalidomide G.L. może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, objawy żołądkowo-jelitowe, objawy neurologiczne oraz objawy skórne. Zalecana dawka dzienna wynosi maksymalnie 25 mg. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, monitorować parametry życiowe, wykonać badania krwi, podać leki wspomagające i przerwać podawanie leku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Zentiva, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Lenalidomide Zentiva to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Lek działa poprzez wpływ na układ odpornościowy i bezpośrednio atakuje komórki nowotworowe. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kości, ból stawów, ból pleców, ból kończyn, uogólnione obrzęki, osłabienie, zmęczenie, gorączka i objawy grypopodobne. Lek jest przeciwwskazany w ciąży.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Zentiva, 15 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Lenalidomide Zentiva może wchodzić w interakcje z innymi lekami, takimi jak środki antykoncepcyjne, digoksyna i warfaryna. Może również wchodzić w interakcje z pokarmem i proszkiem z uszkodzonej kapsułki. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania podczas leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Zentiva, 2,5 mg – profil bezpieczenstwa

    Lenalidomid nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ nie wiadomo, czy przenika do mleka kobiecego. Pacjenci przyjmujący lenalidomid powinni unikać prowadzenia pojazdów, jeśli doświadczają zawrotów głowy, zmęczenia, senności lub niewyraźnego widzenia. Spożywanie alkoholu może nasilać te objawy, dlatego zaleca się jego unikanie. U seniorów i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki i regularne monitorowanie. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni być monitorowani ostrożnie, chociaż brak jest szczególnych zaleceń dotyczących dawki.

  • Ilustracja poradnika Efigalo, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Efigalo, zawierający fingolimod, jest stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego. Zalecana dawka dla dorosłych to 0,5 mg raz na dobę. Dawkowanie u dzieci zależy od masy ciała: ≤40 kg – 0,25 mg, >40 kg – 0,5 mg. Lek należy przyjmować doustnie, popijając wodą, kapsułki połykać w całości. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku przerwania leczenia na dłużej niż 2 tygodnie, konieczne jest ponowne monitorowanie stanu pacjenta przy wznowieniu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Efigalo, 0,5 mg – stosowanie u dzieci

    Lek Efigalo jest stosowany w leczeniu ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego u dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych. Istnieją jednak pewne ograniczenia i przeciwwskazania dotyczące jego stosowania. Alternatywne leki, takie jak interferon beta, octan glatirameru, fumaran dimetylu i teriflunomid, mogą być bezpieczne i skuteczne dla dzieci. Wybór odpowiedniego leku zależy od indywidualnych potrzeb i stanu zdrowia dziecka.

  • Ilustracja poradnika Golpimec, 0,5 mg – dawkowanie leku

    Lek Golpimec, zawierający fingolimod, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Dawkowanie zależy od wieku i masy ciała pacjenta: dorośli przyjmują 0,5 mg raz na dobę, dzieci i młodzież ≤ 40 kg przyjmują 0,25 mg raz na dobę, a dzieci i młodzież > 40 kg przyjmują 0,5 mg raz na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, popijając szklanką wody. Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Klertis, 50 mg – interakcje z lekami i alkoholem

    Klertis, zawierający sunitynib, może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, w tym ketokonazolem, erytromycyną, rifampicyną i rytonawirem. Należy unikać spożywania soku grejpfrutowego podczas leczenia. Brak bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. Ważne jest, aby pacjenci informowali lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Cefepime TZF, 1 g – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Cefepime TZF mogą wystąpić różne działania niepożądane, od łagodnych do ciężkich. Najczęstsze to wydłużony czas krzepnięcia krwi, niedokrwistość, eozynofilia, biegunka, wysypka oraz podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. W razie wystąpienia ciężkich objawów, takich jak reakcje alergiczne, ciężkie biegunki czy zaburzenia świadomości, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Cefepime TZF, 1 g – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Cefepime TZF przez kobiety w ciąży i karmiące piersią wymaga ostrożności. Lek nie jest zalecany w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a podczas karmienia piersią jego stosowanie powinno być dokładnie rozważone przez lekarza. Alternatywne leki, takie jak amoksycylina, erytromycyna i cefaleksyna, są uważane za bezpieczne dla kobiet w ciąży i karmiących piersią.

  • Ilustracja poradnika Metamizol-SF, 500 mg – stosowanie u dzieci

    Metamizol-SF może być stosowany u dzieci, ale tylko pod ścisłym nadzorem lekarza i w odpowiednich dawkach. Alternatywne leki to paracetamol, ibuprofen i naproksen, które są bezpieczne dla dzieci i mają podobne działanie. Ważne jest monitorowanie ewentualnych działań niepożądanych.

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 45 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek AuroMirta ORO, zawierający mirtazapinę, stosowany jest w leczeniu depresji u dorosłych. Najczęstsze działania niepożądane to wzrost apetytu i masy ciała, senność, suchość w ustach, zawroty głowy i zmęczenie. Rzadziej mogą wystąpić poważne skutki uboczne, takie jak depresja szpiku kostnego, żółtaczka, napady padaczkowe, zespół serotoninowy i myśli samobójcze. U dzieci poniżej 18 lat często obserwuje się znaczny przyrost masy ciała, swędzącą wysypkę skórną i zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika AuroMirta ORO, 30 mg – skład leku

    Lek AuroMirta ORO zawiera mirtazapinę jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak krospowidon, mannitol, celuloza mikrokrystaliczna, aspartam, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, aromat truskawkowo-guaranowy i aromat miętowy. Dostępne są trzy dawki: 15 mg, 30 mg i 45 mg. Najczęstsze skutki uboczne to senność, suchość w ustach, zwiększenie masy ciała i zawroty głowy. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku oraz potencjalnych skutków ubocznych.

  • Ilustracja poradnika Piperacillin + Tazobactam Eugia, 2 g + 0,25 g – stosowanie u dzieci

    Lek Piperacillin + Tazobactam Eugia nie jest zalecany dla dzieci poniżej 2 lat. Alternatywami są amoksycylina, cefuroksym i azitromycyna. Najczęstsze działania niepożądane to biegunka, zakażenia drożdżakami, zmniejszenie liczby płytek krwi, ból głowy, ból brzucha, wymioty, nudności, zaparcie, niestrawność, wysypka na skórze i gorączka.