Substancje czynne

Thermus thermophilus to ekstremofilna bakteria termalna, której ferment jest aktywnym składnikiem dermokosmetyków. Działa antyoksydacyjnie, chroni struktury podporowe skóry i wspiera jej regenerację. Szczególnie polecany dla skór suchych, wrażliwych i dojrzałych oraz po zabiegach dermatologicznych.

Tiamfenikol to syntetyczny antybiotyk fenikolowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowany głównie w leczeniu zakażeń oczu, dróg oddechowych i skóry, charakteryzujący się mniejszą toksycznością niż chloramfenikol.

Tiamulina to antybiotyk makrolidowy stosowany w weterynarii do leczenia zakażeń układu oddechowego i pokarmowego u świń i drobiu, działający bakteriostatycznie na bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne oraz mykoplazmy.

Tigolaner to insektycyd i akaricyd stosowany w weterynarii do zwalczania pcheł, kleszczy i innych pasożytów u psów i kotów. Działa długo, selektywnie blokując receptory nerwowe pasożytów, zapewniając skuteczną ochronę.

Tildipirozyna to substancja o niejasnym statusie farmakologicznym, bez potwierdzonych właściwości leczniczych, mechanizmu działania i schematów dawkowania. Brak danych o bezpieczeństwie i interakcjach wymaga konsultacji medycznej.

Tilmanocept to radiofarmaceutyk stosowany w diagnostyce onkologicznej do precyzyjnego lokalizowania węzłów wartowniczych, co usprawnia planowanie zabiegów chirurgicznych i ogranicza zakres operacji.

Tioglikolan potasu to aktywna substancja kremów depilacyjnych i preparatów do ondulacji, która chemicznie rozcina mostki dwusiarczkowe w keratynie włosa. Działa w silnie zasadowym środowisku (pH 11–12,5). Wymaga przestrzegania czasu kontaktu i unikania kontaktu z oczami.

Tioglikolan wapnia to substancja czynna kremów depilacyjnych – niszczy wiązania dwusiarczkowe w keratynie włosa, dzięki czemu włos rozpada się i można go zetrzeć ze skóry. Jest łagodniejszy dla skóry niż inne sole kwasu tioglikolowego.

Tioxolon to inhibitor anhydrazy węglanowej I stosowany miejscowo w dermatologii – w preparatach na trądzik i łuszczycę oraz w kosmetykach regulujących sebum. Wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze i cytostatyczne potwierdzone w badaniach laboratoryjnych.

Tirzepatyd to podwójny agonista receptorów GIP i GLP-1 stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, poprawiający wydzielanie insuliny, obniżający glukagon i opóźniający opróżnianie żołądka, podawany raz w tygodniu w postaci wstrzyknięć.

Tlenek cyny to nieorganiczny związek chemiczny stosowany w kosmetykach i produktach do higieny jamy ustnej. W kosmetyce dekoracyjnej nadaje efekt połysku i perłowej poświaty, stabilizuje formulacje i poprawia ich konsystencję. W pastach do zębów działa jako delikatny środek ścierny. Jest uznawany za składnik bezpieczny – nie wchłania się przez skórę i nie wykazuje działania uczulającego.

Tlenek witaminy K to nieaktywny metabolit pośredni cyklu witaminy K, powstający podczas aktywacji czynników krzepnięcia II, VII, IX i X. Jego nagromadzenie w organizmie jest biochemicznym markerem działania warfaryny. W kosmetyce stosowany jako składnik kondycjonujący skórę.

Tlenek żelaza (Fe₂O₃, E172) to barwnik stosowany w powłokach tabletek i kapsułek, który chroni też substancje czynne przed światłem. ADI według EFSA wynosi 0,5 mg/kg mc./dobę; limit FDA dla leków to 5 mg żelaza elementarnego na dobę. Spożycie z leków jest wielokrotnie poniżej tych progów.

Tlenek żelaza czarny (Fe₃O₄, E172) to barwnik w powłokach tabletek i kapsułek, dopuszczony przez FDA i EMA. Nie wchłania się z przewodu pokarmowego, nie kumuluje w tkankach. Farmakopee wymagają czystości ≥95% Fe₃O₄ i limitów metali ciężkich. Limit FDA dla leków doustnych wynosi 5 mg żelaza dziennie.

Tlenek żelaza czerwony (Fe₂O₃, E172) to nieorganiczny barwnik farmaceutyczny nadający tabletkom i kapsułkom czerwony odcień. Jest chemicznie obojętny, dopuszczony przez Ph. Eur., BP i USP, a jego dzienna dawka w lekach nie może dostarczać więcej niż 5 mg żelaza.

Tlenek żelaza żółty (E172) to nieorganiczny barwnik stosowany w powłokach tabletek, kapsułkach i maściach. Jest nierozpuszczalny w wodzie, nie reaguje z substancją czynną leku i pochłania promieniowanie UV, chroniąc składniki wrażliwe na światło. Jego stosowanie regulują Farmakopea Europejska i przepisy UE.