Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczneBakteriostatyczność
Bakteriostatyczność to zdolność substancji do hamowania wzrostu i rozmnażania się bakterii, co jest istotne w leczeniu infekcji.
Balneofizykoterapia
Balneofizykoterapia to forma terapii, która wykorzystuje naturalne źródła wody mineralnej oraz różne zabiegi fizykalne w celu leczenia schorzeń.
Barbituran
Barbituran to grupa leków stosowanych jako środki uspokajające i nasenne. Działają poprzez depresję ośrodkowego układu nerwowego.
Bariera krew-mózg
Bariera krew-mózg to specjalna struktura oddzielająca krew od tkanki nerwowej mózgu. Chroni mózg przed szkodliwymi substancjami i toksynami, jednocześnie umożliwiając transport niezbędnych składników, takich jak glukoza i aminokwasy. Działa jak filtr, który pozwala na przejście tylko wybranych związków chemicznych, zapewniając stabilne środowisko dla funkcjonowania mózgu.
Benzodiazepina
Benzodiazepiny to grupa leków stosowanych w leczeniu zaburzeń lękowych, bezsenności i innych schorzeń. Działają poprzez wpływ na układ nerwowy, zmniejszając pobudliwość neuronów.
Beta-bloker
Beta-bloker (beta-adrenolityk) to lek stosowany głównie w leczeniu chorób serca, takich jak nadciśnienie tętnicze czy niewydolność serca. Działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych, co zmniejsza częstość akcji serca i obniża ciśnienie krwi. Przykłady beta-blokerów to metoprolol, propranolol i bisoprolol.
Beta-laktam
Beta-laktamy to klasa antybiotyków, które działają na bakterie, hamując ich wzrost i rozmnażanie. Są powszechnie stosowane w terapii infekcji.
Bezdech senny
Bezdech senny to stan, w którym dochodzi do przerwy w oddychaniu podczas snu, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
Bezpośredni inhibitor reniny
Bezpośrednie inhibitory reniny to leki, które blokują działanie reniny, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
Biodostępność
Biodostępność to miara, która określa, jak szybko i w jakim stopniu substancja czynna z leku dostaje się do krwi i jest dostępna w miejscu działania. Wysoka biodostępność oznacza, że większa ilość leku trafia do krwi, co może zwiększać jego skuteczność. Biodostępność zależy od formy leku, sposobu podania oraz indywidualnych cech organizmu.