Złamanie szyjki kości udowej to poważny uraz wymagający natychmiastowej interwencji medycznej1. Leczenie tego typu złamań opiera się głównie na postępowaniu chirurgicznym, które powinno być przeprowadzone jak najszybciej po urazie2. Szybkość działania ma kluczowe znaczenie dla ostatecznych wyników leczenia i pozwala uniknąć poważnych powikłań3.
Podstawowe zasady leczenia
Leczenie złamania szyjki kości udowej wymaga kompleksowego podejścia obejmującego szybką diagnostykę, właściwe postępowanie chirurgiczne oraz intensywną rehabilitację5. Głównym celem jest przywrócenie pacjentowi możliwości chodzenia i samodzielnego funkcjonowania przy jednoczesnym uniknięciu powikłań związanych z długotrwałym unieruchomieniem1.
Niemal wszyscy pacjenci ze złamaniem szyjki kości udowej wymagają leczenia chirurgicznego6. Tylko bardzo niewielka grupa pacjentów z nieprzesuniętymi złamaniami w dobrym stanie ogólnym może być leczona zachowawczo1. Pozostali pacjenci, którzy nie mogą być operowani, to zazwyczaj osoby zbyt chore, aby bezpiecznie przejść zabieg chirurgiczny1.
Metody chirurgiczne
Wybór odpowiedniej techniki operacyjnej zależy od kilku kluczowych czynników: typu i lokalizacji złamania, wieku pacjenta, stanu ogólnego oraz stopnia przemieszczenia fragmentów kostnych5. Chirurdzy ortopedzi mają do dyspozycji różne metody naprawy, które można podzielić na dwie główne kategorie: zachowawcze (osteosynteza) i wymienne (endoprotezoplastyka)7.
Naprawa wewnętrzna za pomocą metalowych implantów jest preferowana w przypadku nieprzesuniętych złamań szyjki kości udowej8. Procedura ta, zwana również stabilizacją in situ, polega na wprowadzeniu śrub lub trzpieni przez miejsce złamania w celu utrzymania fragmentów kości w prawidłowym położeniu podczas gojenia8. Ta technika pozwala na zachowanie naturalnej anatomii stawu biodrowego9.
W przypadku przemieszczonych złamań szyjki kości udowej u osób starszych najczęściej stosuje się wymianę stawu biodrowego8. Może to być częściowa wymiana (hemiendoprotezoplastyka), w której zastępuje się tylko główkę kości udowej, lub całkowita wymiana stawu biodrowego10. Decyzja o rodzaju protezy zależy od wieku, aktywności i stanu zdrowia pacjenta Zobacz więcej: Metody chirurgiczne leczenia złamania szyjki kości udowej.
Złamania międzykrętarzowe i podkrętarzowe
Złamania międzykrętarzowe wymagają specjalistycznego podejścia chirurgicznego8. Najczęściej stosuje się śrubę ślizgową kompresyjną z płytką boczną lub trzpień śródszpikowy8. Wybór metody zależy od stabilności złamania i jakości kości pacjenta11.
Złamania podkrętarzowe, które dotyczą górnej części trzonu kości udowej tuż poniżej stawu biodrowego, są leczone chirurgicznie za pomocą trzpienia śródszpikowego wprowadzanego do trzonu kości udowej oraz śruby umieszczanej przez trzpień w główce kości udowej8. Długie trzpienie śródszpikowe są obecnie preferowaną metodą leczenia tego typu złamań, co przekłada się na lepsze wyniki i mniejszą liczbę reoperacji11.
Postępowanie okołooperacyjne
Właściwe przygotowanie do operacji obejmuje profilaktykę antybiotykową oraz zapobieganie powikłaniom zakrzepowo-zatorowym2. Pacjenci powinni otrzymać antybiotyki profilaktyczne, szczególnie przeciwko gronkowcowi złocistemu, na 1-2 godziny przed zabiegiem10. Równie ważne jest zastosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej, najlepiej za pomocą heparyny drobnocząsteczkowej10.
Leczenie zachowawcze
Leczenie zachowawcze złamań szyjki kości udowej jest rzadko stosowane i ogranicza się do bardzo specyficznych przypadków13. Może być rozważane u pacjentów z nieprzesuniętymi złamaniami, którzy są w dobrym stanie ogólnym, lub u osób zbyt chorych na operację14. Bez operacji większość pacjentów ze złamanym biodrem rozwija odleżyny, zapalenie płuc, nawracające infekcje dróg moczowych i doświadcza ciągłego bólu14.
W przypadkach, gdy leczenie zachowawcze jest jedyną opcją, stosuje się unieruchomienie, ograniczenie obciążania kończyny oraz fizjoterapię13. Pacjent może być zobowiązany do niepełnego obciążania biodra przez sześć tygodni lub dłużej13. Gojenie kości bez operacji może potrwać 3-4 miesiące9 Zobacz więcej: Leczenie zachowawcze i rehabilitacja po złamaniu biodra.
Rehabilitacja i powrót do sprawności
Rehabilitacja jest kluczowym elementem leczenia złamań szyjki kości udowej i powinna rozpocząć się jak najwcześniej po operacji, często już następnego dnia15. Początkowe cele obejmują utrzymanie poziomu siły, jaki pacjent miał przed złamaniem, poprzez zachowanie mobilności i zapobieganie utracie masy mięśniowej15. Ostatecznym celem jest przywrócenie zdolności chodzenia na poziomie sprzed urazu15.
Ćwiczenia chodzenia rozpoczyna się po 4-8 dniach, o ile pacjenci mogą w pełni obciążać operowaną nogę bez dyskomfortu i mają wystarczającą równowagę15. Ćwiczenia wspinania po schodach rozpoczyna się wkrótce po wznowieniu chodzenia15. Pacjenci uczą się również korzystania z laski lub innych urządzeń pomocniczych oraz sposobów zmniejszenia ryzyka upadków15.
Długoterminowa opieka
Po wypisaniu ze szpitala przez kilka miesięcy (zazwyczaj 1-3 miesiące) konieczne są środki zapobiegawcze15. Pacjenci powinni wykonywać codzienne ćwiczenia wzmacniające mięśnie operowanej nogi i tułowia15. Zaleca się unikanie podnoszenia ciężkich przedmiotów, długiego siedzenia oraz pochylania, sięgania i skakania15.
Wszystcy pacjenci wymagają rehabilitacji po wypisaniu ze szpitala, jednak najlepsze strategie poprawy mobilności nie są w pełni poznane10. Długoterminowa opieka jest niezbędna, aby przywrócić pacjentowi jak najwyższy poziom sprawności funkcjonalnej tak szybko, jak to możliwe, najlepiej do poziomu sprzed złamania10. Jeśli nie jest to możliwe, celem jest osiągnięcie maksymalnej niezależności i jakości życia dostępnej dla danego pacjenta.

















