Zespół abstynencyjny z majaczeniem

Zespół abstynencji alkoholowej (zespół odstawienia alkoholu) to zespół objawów występujących u osób uzależnionych od alkoholu. Do jego ujawnienia dochodzi w momencie zaprzestania przyjmowania alkoholu lub znacznego obniżenia jego dawek.

Majaczenie alkoholowe to szczególnie niebezpieczna postać alkoholowego zespołu abstynencyjnego. Jest to konsekwencja nagłego zaprzestania przyjmowania alkoholu lub znacznego zmniejszenia jego dawki u osób przewlekle nadużywających alkoholu. W odpowiedzi na nadużywanie alkoholu organizm wykształca mechanizmy adaptacyjne, aby zachować równowagę w aktywności układu nerwowego. W wyniku zmian adaptacyjnych w mózgu dochodzi do wzmożenia aktywności glutaminergicznej i obniżenie aktywności GABA-ergicznej. Nagła nieobecność lub obniżenie stężenia alkoholu we krwi będzie wiązać się z brakiem czynnika odpowiedzialnego za hamowanie układu nerwowego, przez co przeważać zaczną przekaźniki o aktywności stymulującej jego czynność.

Objawy pojawiają się zazwyczaj 2–3 dni po zaprzestaniu picia alkoholu oraz rozwijają się lub nasilają w godzinach wieczornych i nocnych. Objawy początkowo obejmują koszmary senne, bezsenność, lęk, niepokój, drżenie całego ciała, zaburzenia rytmu serca, odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe. Pojawiają się także omamy (halucynacje wzrokowe i dotykowe), zaburzenia orientacji allopsychicznej, urojenia prześladowcze, silne wahania nastroju. Majaczenie alkoholowe jest stanem zagrażającym życiu.

Diagnostyka opiera się na dokładnie przeprowadzonym wywiadzie lekarskim z pacjentem, ocenie objawów klinicznych i badaniach neurologicznych. Odpowiednia terapia zależy od precyzyjnej oceny nasilenia objawów. W tym celu wykonywana jest ocena nasilenia objawów abstynencyjnych za pomocą skali CIWA-Ar. Lekarz może wykonać także badania fizykalne, zlecić wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych oraz inne niezbędne badania.

U osób ze zdiagnozowanym majaczeniem alkoholowym konieczna jest hospitalizacja, ponieważ jest to choroba zagrażająca życiu. Postępowanie terapeutyczne opiera się na leczeniu zaburzeń psychicznych oraz terapii objawowej zaburzeń somatycznych. Leczenie farmakologiczne obejmuje zwykle leki z grupy benzodiazepin, neuroleptyki, leki beta-adrenolityczne oraz suplementację witaminy B1 oraz B12. Ważne jest także uzupełnienie płynów, wyrównywanie niedoborów elektrolitowych oraz zapobieganie i leczenie napadów drgawkowych.

Najlepszym sposobem zapobiegania zespołowi abstynencji alkoholowej z majaczeniem jest zrezygnowanie z picia alkoholu. W przypadku nadużywania alkoholu ważne jest, aby jak najszybciej szukać porady i opieki medycznej, aby bezpiecznie i stopniowo zmniejszyć uzależnienie od alkoholu.