Rokowanie w zapaleniu uchyłków jelit zależy od wielu czynników, w tym od ciężkości choroby, obecności powikłań oraz ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Większość przypadków ma korzystne rokowanie, szczególnie gdy choroba zostanie wcześnie rozpoznana i odpowiednio leczona1.
Ogólne rokowanie i wskaźniki powikłań
Spośród pacjentów z chorobą uchyłkową około 80-85% pozostaje bezobjawowych przez całe życie. Jedynie około 5% rozwija zapalenie uchyłków, a z tej grupy tylko 15-25% doświadcza powikłań wymagających interwencji chirurgicznej2. Powikłania występują u około 12% pacjentów z ostrym zapaleniem uchyłków jelit3.
W większości przypadków, nawet powikłane zapalenie uchyłków jelit ustępuje szybko i całkowicie po odpowiednim leczeniu. Choroba nie powinna wpływać na ogólną długość życia pacjenta1. Jedynie w mało prawdopodobnym przypadku perforacji jelita lub pęknięcia ropnia pacjent naraża się na ryzyko zagrażających życiu powikłań.
Czynniki wpływające na rokowanie
Rokowanie w zapaleniu uchyłków jelit może być gorsze u określonych grup pacjentów. Młodsi pacjenci mogą mieć bardziej ciężki przebieg choroby, prawdopodobnie z powodu opóźnienia w diagnostyce i leczeniu2. Szczególnie narażeni na gorsze rokowanie są pacjenci z osłabionym systemem immunologicznym, którzy mają znacznie wyższą zachorowalność i śmiertelność z powodu zapalenia uchyłków esicy2.
Wiek powyżej 50 lat stanowi istotny czynnik ryzyka niepowodzenia leczenia zachowawczego. Wieloczynnikowa analiza wykazała, że pacjenci w wieku powyżej 50 lat mają ponad dwukrotnie wyższe ryzyko niepowodzenia leczenia zachowawczego4. Dodatkowo, nawracające epizody zapalenia uchyłków jelit oraz wysokie poziomy białka C-reaktywnego (CRP) są niezależnymi czynnikami predykcyjnymi niepowodzenia leczenia zachowawczego Zobacz więcej: Czynniki ryzyka niepowodzenia leczenia zapalenia uchyłków jelit.
Ryzyko nawrotów i długoterminowe rokowanie
Po pierwszym epizodzie ostrego zapalenia uchyłków jelit, 5-letni wskaźnik nawrotów wynosi około 20%. Pacjenci z zapaleniem uchyłków, którzy są leczeni zachowawczo (bez operacji), mają wskaźnik nawrotów wynoszący 20-35%2. W jednym z badań obejmującym 252 pacjentów odnotowano 47% wskaźnik nawrotów po 7 latach obserwacji.
Wskaźnik konieczności przeprowadzenia operacji u tych pacjentów wynosił 8% po 7 latach i wzrósł do 14% po 13 latach. Natomiast nawroty po resekcji chirurgicznej występowały jedynie u 1-3% pacjentów2. Śmiertelność z powodu powikłań u pacjentów z nawrotową chorobą wynosiła zaledwie 1%.
Rokowanie w zależności od powikłań
Obecność powikłań znacząco wpływa na rokowanie. Ropnie o średnicy większej niż 3 cm stanowią istotny czynnik ryzyka niepowodzenia leczenia nieoperacyjnego5. Obecność dużego ropnia (makro-ropnia) jest jedynym znaczącym czynnikiem predykcyjnym niepowodzenia leczenia, definiowanego jako nawracający lub utrzymujący się ropień, pogorszenie stanu klinicznego oraz konieczność pilnej lub nagłej operacji Zobacz więcej: Rokowanie w powikłanym zapaleniu uchyłków jelit – ropnie i perforacja.
Obecność makro-ropnia wiąże się również ze znacznie wyższym wskaźnikiem konwersji do operacji otwartej, wyższym ogólnym wskaźnikiem wytworzenia stomii oraz przedłużonym całkowitym i pooperacyjnym pobytem w szpitalu w porównaniu do mniejszych ropni5.
Rokowanie u pacjentów z chorobami towarzyszącymi
Zapalenie uchyłków może mieć bardziej ciężki przebieg u osób z osłabionym systemem immunologicznym, znaczącymi chorobami towarzyszącymi oraz u tych przyjmujących leki przeciwzapalne. Pacjenci z osłabionym systemem immunologicznym, w tym zarażeni wirusem HIV, biorcy przeszczepów narządów oraz osoby długotrwale przyjmujące kortykosteroidy, są bardziej narażeni na perforację6.
Otyłość również wpływa na rokowanie w zapaleniu uchyłków jelit. Wiele badań wykazało znaczący związek między otyłością a ryzykiem rozwoju zapalenia uchyłków. W dużym prospektywnym badaniu obejmującym 47 228 mężczyzn, ci z wskaźnikiem masy ciała (BMI) wynoszącym co najmniej 30 kg/m² mieli względne ryzyko rozwoju zapalenia uchyłków wynoszące 1,78 w porównaniu do mężczyzn z BMI poniżej 21 kg/m²6. U pacjentów poddawanych operacji z powodu ropnia uchyłkowego, ryzyko ogólnego wytworzenia stomii wzrasta wraz z wyższym BMI5.
Współczesne narzędzia prognostyczne
Rozwój medycyny doprowadził do stworzenia narzędzi prognostycznych, takich jak skala PACO-D, która może być praktycznym narzędziem klinicznym do identyfikacji pacjentów z najwyższym ryzykiem powikłanego ostrego zapalenia uchyłków. Skala ta może pomóc lekarzom w szybkiej identyfikacji pacjentów z wysokim ryzykiem powikłanego zapalenia uchyłków, dzięki czemu można ich ostrzec przed gorszym rokowaniem i odpowiednio zarządzać ich leczeniem7.
Siła tej skali polega na tym, że może być zastosowana natychmiast przy łóżku pacjenta, ponieważ obejmuje sześć elementów rutynowo ocenianych u pacjentów kierowanych na oddział ratunkowy z powodu ostrych objawów brzusznych7. Posiadanie niezawodnego narzędzia diagnostycznego zdolnego do przewidywania ciężkości ostrego zapalenia uchyłków przy pierwszej prezentacji i szacowania wyniku u tych pacjentów może sprawić, że lekarze oddziałów ratunkowych będą bardziej pewni siebie w skupieniu się na wysiłkach diagnostycznych i terapeutycznych w przypadkach powikłanych.


















