Nawracające zapalenie ucha środkowego definiuje się jako występowanie trzech lub więcej infekcji w ciągu sześciu miesięcy lub czterech lub więcej infekcji w ciągu 12 miesięcy1. Dzieci z tym problemem wymagają szczególnie intensywnej prewencji oraz rozważenia dodatkowych metod zapobiegania kolejnym epizodom choroby.
Podstawą postępowania u dzieci z nawracającymi infekcjami jest wyeliminowanie wszystkich możliwych czynników ryzyka oraz zastosowanie dodatkowych interwencji medycznych. Rodzice takich dzieci powinni być szczególnie świadomi znaczenia kompleksowego podejścia do prewencji2.
Eliminacja czynników ryzyka środowiskowych
U dzieci z nawracającymi infekcjami ucha eliminacja ekspozycji na dym tytoniowy ma kluczowe znaczenie. Nawet minimalna ekspozycja na bierne palenie może być czynnikiem wyzwalającym kolejną infekcję3. Rodzice muszą zapewnić całkowicie wolne od dymu środowisko, co oznacza nie tylko zakaz palenia w domu, ale także unikanie miejsc, gdzie może wystąpić ekspozycja na dym papierosowy.
Ograniczenie kontaktu z innymi dziećmi chorymi na infekcje górnych dróg oddechowych jest równie istotne. Może to oznaczać tymczasowe ograniczenie uczestnictwa w żłobku czy przedszkolu podczas sezonu infekcji lub wybór mniejszej placówki opieki nad dzieckiem4. Opieka nad dzieckiem poza domem zwiększa względne ryzyko nawracającego zapalenia ucha środkowego około 2,5-krotnie, prawdopodobnie z powodu większej ekspozycji na infekcje dróg oddechowych4.
Kontrola alergii u dzieci predysponowanych może znacznie zmniejszyć częstość nawrotów. Alergie prowadzą do obrzęku trąbek Eustachiusza, co sprzyja gromadzeniu się płynu i rozwojowi infekcji. Nawet do 40% infekcji ucha może być częściowo spowodowane przez trąbki Eustachiusza obrzęknięte w wyniku alergii5.
Specjalne zalecenia żywieniowe
Karmienie piersią przez co najmniej 4-6 miesięcy ma szczególne znaczenie u dzieci predysponowanych do nawracających infekcji. Dane potwierdzają, że karmienie piersią przez co najmniej pierwsze 4 miesiące życia może zmniejszyć ryzyko wczesnego zapalenia ucha środkowego6. Czynniki immunologiczne zawarte w mleku matki, w tym wydzielnicza immunoglobulina A, białka przeciwdrobnoustrojowe, kwasy tłuszczowe i cytokiny, mają działanie ochronne przeciwko infekcjom górnych dróg oddechowych i zapaleniu ucha środkowego6.
U niektórych dzieci pomocne może być codzienne stosowanie produktów zawierających ksylitol. Ksylitol to naturalny słodzik, który w przeciwieństwie do innych cukrów hamuje wzrost bakterii. Gumy do żucia, pastylki i syropy zawierające odpowiednią ilość ksylitolu mogą zmniejszyć częstość infekcji ucha prawie o połowę7. Badania sugerują, że dzieci uczęszczające do żłobków będą miały mniej infekcji ucha środkowego, jeśli będą regularnie żuć gumę z ksylitolem lub przyjmować syrop zawierający ksylitol8.
Profilaktyka antybiotykowa
U dzieci z nawracającymi infekcjami ucha lekarz może rozważyć profilaktyczne stosowanie antybiotyków. Polega to na codziennym podawaniu antybiotyku w małej dawce przez okres kilku miesięcy, zwykle w okresie jesienno-zimowo-wiosennym910.
Długoterminowa antybiotykoterapia (trwająca 6 tygodni lub dłużej) prawie o połowę zmniejsza ryzyko dalszych infekcji11. Badania wykazują, że długoterminowe antybiotyki zmniejszają częstość występowania epizodów zapalenia ucha środkowego oraz liczbę epizodów na dziecko12. Około pięcioro dzieci musi być leczonych długoterminowo, aby zapobiec jednemu dziecku doświadczającemu zapalenia ucha środkowego podczas leczenia12.
Jednak stosowanie profilaktycznej antybiotykoterapii budzi coraz większe kontrowersje ze względu na rosnącą oporność bakterii na antybiotyki. Decyzja o wdrożeniu takiego leczenia musi być starannie rozważona przez lekarza, biorąc pod uwagę korzyści i ryzyko13.
Leczenie chirurgiczne jako metoda prewencji
U dzieci z nawracającymi infekcjami ucha, które nie odpowiadają na leczenie zachowawcze, może być rozważane założenie rurek wentylacyjnych (drenów). Zgodnie z wytycznymi Amerykańskiej Akademii Pediatrii, pacjenci, którzy doświadczyli czterech lub więcej epizodów ostrego zapalenia ucha środkowego w ciągu ostatnich dwunastu miesięcy, powinni być rozważani jako kandydaci do miringotomii z założeniem rurki14.
Rurki wentylacyjne pozwalają na wentylację przestrzeni ucha środkowego i utrzymanie prawidłowego słuchu. Badania wykazują, że zabieg chirurgiczny polegający na założeniu rurek wentylacyjnych w uszach pomaga zapobiegać nawracającym infekcjom ucha i poprawia jakość życia910.
Dodatkową korzyścią jest to, że jeśli pacjent nabawi się zapalenia ucha środkowego przy funkcjonującej rurce, może być leczony kroplami antybiotykowymi do uszu zamiast antybiotykami ogólnoustrojowymi14. To zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z doustnymi antybiotykami.
Obserwacja wyczekująca
Nie wszystkie dzieci z nawracającymi infekcjami wymagają intensywnego leczenia. Niektóre dzieci mogą być ostrożnie obserwowane w czasie i leczone antybiotykami tylko wtedy, gdy mają infekcję ucha. Takie postępowanie wyczekujące pozwala uniknąć działań niepożądanych i oporności na antybiotyki, które mogą wystąpić przy codziennym przyjmowaniu antybiotyków910.
Decyzja o wyborze strategii leczenia zależy od wielu czynników, w tym częstości infekcji, ich ciężkości, wpływu na jakość życia dziecka oraz preferencji rodziców. Lekarz może również rozważyć podanie rodzicom recepty zapasowej na antybiotyk, która zostanie zrealizowana tylko w przypadku utrzymywania się objawów15.
Dodatkowe metody wsparcia
U dzieci z nawracającymi infekcjami szczególnie ważne jest leczenie chorób współistniejących, które mogą predysponować do infekcji ucha. Powiększone migdałki gardłowe mogą przyczyniać się do infekcji ucha, szczególnie u dzieci z klinicznie istotnymi objawami, takimi jak problemy z oddychaniem nocnym3.
Identyfikacja i leczenie refluksu żołądkowo-przełykowego może być pomocne u niektórych dzieci. Badania opublikowane w 2002 roku sugerują, że u niektórych dzieci z częstymi infekcjami ucha niezdiagnozowany refluks żołądkowo-przełykowy jest odpowiedzialny za stan zapalny trąbki Eustachiusza5.
Probiotyki, szczególnie u niemowląt, mogą zmniejszać częstość infekcji w pierwszym roku życia. Chociaż dostępne dowody nie wykazały, że probiotyki zapobiegają infekcjom dróg oddechowych, nie powodują działań niepożądanych i nie należy ich odradzać15. Leczenie probiotykami wygląda obiecująco w badaniach klinicznych i może w przyszłości rozwinąć się w skuteczne, stosowane klinicznie metody prewencji3.






















