Badanie kliniczne wszawicy ciała jest kluczowym elementem procesu diagnostycznego, który wymaga systematycznego i dokładnego podejścia. Podczas wizyty u lekarza przeprowadza się kompleksową ocenę stanu zdrowia pacjenta, koncentrując się na charakterystycznych objawach i lokalizacji zarażenia1.
Przebieg badania fizycznego
Podczas badania fizycznego lekarz przeprowadza dokładne badanie skóry pacjenta oraz jego odzieży w poszukiwaniu wszawów lub jaj1. Jeśli zostają znalezione wszawy lub gnidy na ciele lub odzieży, diagnoza może zostać potwierdzona1. Lekarz podczas badania sprawdzi skórę i szwy ubrań pacjenta2.
Podstawą diagnostyki jest wizualne badanie, podczas którego pracownik służby zdrowia może zdiagnozować wszawicę ciała, jeśli znajdzie jaja lub pełzające wszawy w szwach odzieży lub na pościeli3. Można zauważyć wesz ciała na skórze, jeśli pełznie tam w celu żerowania3. Badanie obejmuje także poszukiwanie charakterystycznych śladów ukąszeń oraz objawów towarzyszących zarażeniu.
Identyfikacja aktywnego zarażenia
Kluczowym elementem diagnostyki jest odróżnienie aktywnego zarażenia od przebytego. Diagnoza wymaga rozróżnienia między nieaktywnym a aktywnym zakażeniem4. Aktywne zakażenie to obecność żywych wszawów lub żywych jaj, podczas gdy nieaktywne zakażenie to obecność jedynie wylęgniętych lub martwych jaj4.
W praktyce klinicznej trudno jest potwierdzić, że pacjent ma aktywną wszawicę, ponieważ większość pacjentów ma mniej niż 10 pełzających wszawów i trudno jest rozróżnić między różnymi stanami jaj4. Dlatego też dokładne badanie wymaga doświadczenia i odpowiedniego wyposażenia diagnostycznego.
Wykorzystanie narzędzi diagnostycznych
Podczas badania klinicznego mogą być wykorzystywane różne narzędzia ułatwiające diagnostykę. Chociaż wszawy ciała i gnidy mogą być wystarczająco duże, aby można je było zobaczyć gołym okiem, lupa może być konieczna do znalezienia pełzających wszawów lub jaj5. Wizualizację można poprawić, używając jasnego światła i lupy oraz czesząc włosy grzebieniem do wszawów i badając ząbki grzebienia6.
W niektórych przypadkach może być stosowana lampa Wooda (czarne światło), która powoduje, że gnidy fluoryzują jako jasnoniebieskie obiekty przyłączone do łodyg włosów w pobliżu skóry głowy7. Diagnoza może być wspomagana użyciem urządzenia powiększającego, a otoskop bez stożka otoskopowego może być przydatny w tym celu8.
Lokalizacja i charakterystyka zmian skórnych
Podczas badania klinicznego lekarz zwraca szczególną uwagę na charakterystyczne zmiany skórne towarzyszące wszawicy ciała. Wszawy ciała powodują świąd, a objawami są małe czerwone punkty spowodowane ukąszeniami, zwykle połączone z liniowymi śladami drapania, pokrzywką lub powierzchownym zakażeniem bakteryjnym9. Te zmiany są szczególnie często spotykane na ramionach, pośladkach i brzuchu9.
Badanie histologiczne ukąszenia pokazuje krwotok śródskórny i głęboki, klinowaty naciek z wieloma eozynofilami i limfocytami11. Jednak histologia jest rzadko wymagana do diagnozy11. W długotrwałych przypadkach zarażenia może dojść do powstania stanu zwanego skórą włóczęgów (vagabond skin), charakteryzującego się pogrubieniem i przebarwieniem skóry.
Badanie odzieży i pościeli
Najważniejszym elementem badania klinicznego wszawicy ciała jest dokładne przeszukanie odzieży pacjenta. Diagnoza wszawicy ciała zależy od dokładnego badania odzieży pacjenta w poszukiwaniu pełzających wszawów i gnid12. Zarażenie wszawami ciała diagnozuje się poprzez znalezienie jaj i pełzających wszawów w szwach odzieży5.
Szczególnie istotne jest sprawdzenie wszystkich części garderoby pacjenta, włączając ubrania, pościel i ręczniki. Wszawy ciała żyją w odzieży i pościeli osób zarażonych13. Często składają swoje jaja na lub w pobliżu szwów odzieży13. Zarażenie wszami ciała diagnozuje się poprzez znalezienie jaj na lub w pobliżu szwów odzieży13.
Różnicowanie diagnostyczne
Podczas badania klinicznego ważne jest wykluczenie innych schorzeń, które mogą dawać podobne objawy. Inne stany, które naśladują zarażenie wszawami głowymi, muszą zostać wykluczone14. Można pobrać zeskrobiny do hodowli grzybów, jeśli zakażenie dermatofitami jest w diagnostyce różnicowej11. Jest to przydatne, gdy diagnoza jest niejasna (tj. nie zidentyfikowano gnid ani wszawów)11.
Wszawicę ciała należy podejrzewać u pacjentów ze świądem, którzy żyją w zatłoczonych warunkach lub mają złą higienę15. Diagnoza wszawicy ciała może być sugerowana przez obecność świądu u bezdomnych lub u osób żyjących w sytuacjach, w których pościel i odzież nie są regularnie zmieniane16. Badanie może wykazać uogólnione zadrapania16.
Ocena ryzyka powikłań
Podczas badania klinicznego lekarz ocenia także ryzyko powikłań związanych z wszawicą ciała. Wszawy ciała mogą przenosić niektóre choroby bakteryjne, takie jak dur plamisty i gorączka okopowa16. Epidemie gorączki okopowej wystąpiły wśród bezdomnych w Stanach Zjednoczonych16.
W ramach badania może być konieczne przeprowadzenie dodatkowych testów diagnostycznych w celu wykluczenia chorób przenoszonych przez wszawy. Wszawy ciała są wektorami trzech bakterii, które powodują choroby u ludzi: Rickettsia prowazekii, sprawca duru plamistego; Bartonella quintana, sprawca gorączki okopowej; oraz Borrelia recurrentis, sprawca gorączki nawracającej17. Podejścia molekularne są wygodnymi narzędziami do wykrywania i identyfikacji bakteryjnego DNA w wszawach ciała18.

















