Biopsja stanowi złoty standard w diagnostyce raka dna jamy ustnej i jest jedyną metodą pozwalającą na ostateczne potwierdzenie rozpoznania nowotworu1. Wybór odpowiedniej techniki biopsji zależy od lokalizacji podejrzanej zmiany, jej wielkości, dostępności oraz doświadczenia lekarza wykonującego zabieg2.
Cytologia eksfoliatywna (biopsja pędzlowa)
Cytologia eksfoliatywna jest najmniej inwazyjną metodą pobierania próbek komórek z dna jamy ustnej. Procedura polega na delikatnym zeskrobaniu komórek z powierzchni podejrzanej zmiany za pomocą specjalnej szczoteczki, szpatułki lub patyczka3. Pobrane komórki są następnie umieszczane na szkiełku mikroskopowym, barwione odpowiednimi odczynnikami i badane pod mikroskopem2.
Główną zaletą tej metody jest jej prostota i praktycznie całkowity brak bólu dla pacjenta2. Badanie może być wykonane w gabinecie dentystycznym lub lekarskim bez konieczności stosowania znieczulenia. Cytologia eksfoliatywna jest szczególnie przydatna jako test przesiewowy, pozwalający na wstępną ocenę charakteru zmiany4.
Należy jednak pamiętać, że cytologia eksfoliatywna ma swoje ograniczenia. Nie zawsze dostarcza wystarczających informacji do postawienia ostatecznego rozpoznania, szczególnie w przypadku zmian głębiej położonych5. W badaniach przeprowadzonych przez Frable i Frable osiągnięto 92-procentową dokładność w wykrywaniu nowotworów i 99-procentową dokładność w prawidłowym rozpoznawaniu komórek nienowotworowych6.
Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (FNAC)
Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa jest metodą szczególnie przydatną w przypadku badania guzków położonych głębiej lub węzłów chłonnych szyi7. Procedura polega na wprowadzeniu cienkiej, pustej igły bezpośrednio do podejrzanej zmiany i pobraniu próbki komórek za pomocą specjalnej strzykawki8.
Ta metoda jest szczególnie wartościowa w diagnostyce przerzutów do węzłów chłonnych, które często towarzyszą rakowi dna jamy ustnej2. FNAC może być wykonywana pod kontrolą ultrasonografii lub tomografii komputerowej, co zwiększa precyzję pobierania próbek9. Procedura wymaga odpowiedniego szkolenia lekarza oraz właściwego przygotowania technicznego, aby uniknąć pobrania materiału niediagnostycznego.
Biopsja nacięciowa
Biopsja nacięciowa polega na chirurgicznym usunięciu fragmentu podejrzanej tkanki do badania histopatologicznego2. Jest to metoda wyboru w przypadku większych zmian lub gdy wcześniejsze, mniej inwazyjne metody nie dostarczyły jednoznacznych wyników4. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym przy użyciu skalpela chirurgicznego lub specjalnych narzędzi do biopsji10.
Podczas biopsji nacięciowej pobiera się reprezentatywny fragment tkanki, który zawiera zarówno obszar podejrzany o nowotwór, jak i sąsiadującą zdrową tkankę11. To pozwala patologowi na dokładną ocenę charakteru zmiany oraz głębokości naciekania, co ma kluczowe znaczenie dla określenia stopnia zaawansowania choroby12.
Szczególnie ważne jest właściwe pobranie materiału w przypadku podejrzenia raka dna jamy ustnej, ponieważ głębokość naciekania (DOI – depth of invasion) jest istotnym czynnikiem rokowniczym12. Badania wykazują, że głębokość naciekania lepiej koreluje z ryzykiem przerzutów do węzłów chłonnych niż wielkość guza13.
Biopsja wycięciowa
Biopsja wycięciowa jest najradykalniejszą formą biopsji, polegającą na całkowitym usunięciu podejrzanej zmiany wraz z marginesem zdrowej tkanki5. Ta metoda jest stosowana w przypadku małych zmian, które można bezpiecznie usunąć w całości, lub gdy istnieje duże podejrzenie złośliwości14.
Zaletą biopsji wycięciowej jest możliwość jednoczesnego usunięcia potencjalnie nowotworowej zmiany i uzyskania materiału do pełnej oceny histopatologicznej. W przypadku potwierdzenia obecności nowotworu, może okazać się, że zabieg miał również charakter terapeutyczny, szczególnie jeśli zmiana została usunięta z odpowiednimi marginesami15.
Przygotowanie do biopsji i postępowanie po zabiegu
Przygotowanie pacjenta do biopsji dna jamy ustnej obejmuje zebranie dokładnego wywiadu, w tym informacji o przyjmowanych lekach, szczególnie przeciwkrzepliwych16. Przed zabiegiem pacjent powinien być poinformowany o przebiegu procedury, możliwych powikłaniach oraz postępowaniu pooperacyjnym.
Po wykonaniu biopsji konieczne jest właściwe postępowanie z pobranym materiałem. Próbka musi być odpowiednio utrwalona i jak najszybciej dostarczona do laboratorium patologii17. Wyniki badania histopatologicznego są zazwyczaj dostępne w ciągu 7-10 dni roboczych, choć w przypadkach pilnych możliwe jest przyspieszenie procesu18.
W przypadku potwierdzenia obecności komórek nowotworowych, próbka jest dodatkowo badana pod kątem obecności wirusa HPV, który może wpływać na wybór metody leczenia16. Współczesne techniki molekularne pozwalają również na przeprowadzenie testów genomicznych, które mogą dostarczyć dodatkowych informacji o charakterystyce nowotworu19.

















