Przetoki odbytniczo-pochwowe związane z chorobą Crohna oraz powstałe w wyniku radioterapii stanowią szczególne wyzwanie terapeutyczne. Te przypadki klasyfikowane są jako złożone przetoki ze względu na trudności w leczeniu, wysokie wskaźniki nawrotów i często niezadowalające wyniki terapii12.
Przetoki w chorobie Crohna – podejście medyczne
Przetoka odbytniczo-pochwowa pozostaje najtrudniejszym do leczenia objawem okołoodbytowym choroby Crohna1. To wyniszczające i niepełnosprawne powikłanie ma znaczący wpływ na jakość życia pacjentek i stwarza unikalne wyzwania w leczeniu1.
Leczenie medyczne odgrywa rolę w terapii przetok Crohna i obejmuje stosowanie antybiotyków, kortykosteroidów, leków immunosupresyjnych oraz infliksymabu3. Jednak przez lata próby leczenia przetok odbytniczo-pochwowych Crohna metodami medycznymi spotykały się z niepowodzeniem3.
Zasady terapii medycznej mają na celu leczenie podstawowej aktywnej choroby. Niestety, do tej pory nie przeprowadzono randomizowanych, podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo badań wspierających stosowanie antybiotyków i kortykosteroidów w leczeniu przetok Crohna4. Te metody leczenia nie są korzystne, charakteryzują się niskimi wskaźnikami długoterminowej kontroli objawów i nieakceptowalnie wysokimi wskaźnikami nawrotów4.
Optymalizacja leczenia przed zabiegiem chirurgicznym
W przetkach związanych z chorobą zapalną jelit zaleca się nieprzeprowadzanie naprawy przetoki podczas aktywnego stanu zapalnego, lecz najpierw optymalizację leczenia medycznego5. W chorobie Crohna współpraca z leczącym gastroenterologiem jest kluczowa, a naprawę należy podejmować tylko wtedy, gdy choroba Crohna jest kontrolowana medycznie i w remisji6.
Zaleca się wieloetapowe podejście do leczenia pacjentek z przetokami związanymi z chorobą Crohna, w którym leczenie medyczne i drenaż miejscowego zakażenia są pierwszymi początkowymi krokami w celu złagodzenia dyskomfortu przed podjęciem próby definitywnej interwencji chirurgicznej4.
Metody chirurgiczne w chorobie Crohna
Leczenie przetoki odbytniczo-pochwowej jest głównie chirurgiczne3. Dostępne są różne opcje chirurgiczne z szerokim zakresem wskaźników powodzenia, takie jak naprawa bezpośrednia, fistulotomia, zastosowanie kleju fibrynowego, płat postępowy endorektalny lub pochwowy, zabiegi brzuszne z anastomozą kolorektalną lub koloanną oraz epiplooplastyka1.
Chirurgia płata postępowego przez odbyt jest najczęściej stosowanym podejściem7. Płat składający się z błony śluzowej, podśluzowej i niektórych włókien mięśnia okrężnego jest podnoszony w tej technice7. Technika naprawy będzie się różnić w zależności od lokalizacji przetoki i stopnia miejscowej i odległej aktywności choroby7.
Specjalne techniki w chorobie Crohna
Stosowanie przeszczepu mięśnia łydkowego jest jedną z różnych opcji i zostało zaproponowane dla nieudanych poprzednich napraw przetok odbytniczo-pochwowych7. Zaawansowane ulepszenia w leczeniu medycznym i fachowym leczeniu chirurgicznym zmniejszyły potrzebę proktektomii7.
Jednak nawrót ma duży negatywny wpływ na jakość życia7. Wskaźniki nawrotów wahają się od 25% do 50%1. Ochronna lub definitywna stomia (proksymalne odwrócenie kału) może być wzięta pod uwagę w celu kontroli objawów przed przystąpieniem do bardziej definitywnej operacji7.
Przetoki popromienne – specyfika leczenia
Przetoka odbytniczo-pochwowa wywołana promieniowaniem to poważne powikłanie radioterapii nowotworów miednicy8. W przetkach odbytniczo-pochwowych popromieniowych leczenie medyczne nie jest bardzo skuteczne z powodu zmian wywołanych napromienianiem, w szczególności zmiany perfuzji krwi9. Dlatego chirurgia pozostaje leczeniem z wyboru9.
Najlepsze wyniki uzyskuje się, gdy w rekonstrukcji biorą udział tkanki nienapromieniowane, co można osiągnąć operacją przeprowadzenia i opóźnioną anastomozą koloanną8. Połączona naprawa przez dostęp przezpochwowy Tuttle z przeprowadzeniem okrężnicy Turnbull-Cutait i płatem Singapore może być skutecznym podejściem w przypadkach, gdy gojenie tkanek jest zaburzone z powodu wcześniejszej radioterapii8.
Nowoczesne metody w leczeniu przetok popromiennych
Najnowsze badania wykazały, że uszkodzenia popromienne można odwrócić za pomocą przeszczepów tłuszczu lub iniekcji komórek regeneracyjnych pochodzących z tkanki tłuszczowej10. Badania kliniczne wykazały, że kombinacja przeszczepów tłuszczu i iniekcji frakcji naczyniowo-zrębowej jest bezpieczną i wysoce skuteczną metodą leczenia przetok odbytniczo-pochwowych wywołanych promieniowaniem10.
Chirurgia z zastosowaniem podejścia brzusznego opisanego przez Parksa jest podstawową techniką chirurgiczną2. Jednak w literaturze sporadycznie pojawiają się nowe doniesienia o technikach naprawy, szczególnie mniej inwazyjnych2.
Rola kolostomii w leczeniu złożonych przypadków
Kolostomia odwracająca jest zazwyczaj stosowana w leczeniu przetok wywołanych promieniowaniem, bardzo dużych przetok odbytniczo-pochwowych i niektórych przetok wtórnych do choroby zapalnej jelit11. Otworzenie stomii to podejście, które można rozważyć na każdym etapie leczenia przetoki odbytniczo-pochwowej12.
Stomia częściej jest wymagana w przetkach odbytniczo-pochwowych niż w przetkach odbytowych13. Decyzja dotycząca utworzenia stomii powinna być podejmowana przede wszystkim na podstawie rozmiaru miejscowego defektu i wynikającego z tego obciążenia dla pacjentki13.
Wyniki leczenia w szczególnych przypadkach
Powodzenie leczenia tego problemu zależy od etiologii, rozmiaru i lokalizacji przetoki, a także oceny kompetencji mechanizmu kontroli wypróżnień11. Ogólny wskaźnik powodzenia osiągnął 50% u pacjentek z chorobą Crohna, przy niskiej chorobowości i braku negatywnego wpływu na wskaźnik jakości życia14.
W przypadkach słabo gojących się przetok odbytniczo-pochwowych pomocny może być drenaż kału, stosowanie profilaktyki antybiotykowej lub wdrożenie terapii estrogenowej15. Ponadto należy przeprowadzić badania mikrobiologiczne u kobiet z przetokami odbytniczo-pochwowymi w kierunku terapii estrogenowej w celu stworzenia algorytmów leczenia u kobiet z przetokami15.
Indywidualizacja leczenia
Aby osiągnąć pozytywne wyniki leczenia przetok odbytniczo-pochwowych, konieczne wydaje się indywidualne podejście do pacjentki, które uwzględni etiologię przetoki, wiek i choroby współistniejące16. Należy dążyć do stabilizacji stanu pacjentki z chorobami współistniejącymi, które mogą negatywnie wpływać na przepływ krwi i mechanizmy odpornościowe, co będzie zakłócać proces naprawy przetoki16.
Zaleca się rozsądne połączenie leczenia medycznego i chirurgicznego7. Chirurgiczne leczenie przetoki odbytniczo-pochwowej jest złożone, a najlepsze wyniki uzyskuje się w połączeniu z indywidualną opieką w wyspecjalizowanych jednostkach7.

















